Ang nakaraan sa The Summer I Turned Pretty…
Nagpasya akong ituloy ang pagbenta.
May open house tayo bukas.
-Surprise! -Mawawala na sa amin ang bahay.
Mag-iisip tayo.
Maganda ang libro mo.
Palagay ko, gusto ni Susannah pag ibinahagi mo ito sa mundo.
Pwedeng nakinig si Conrad sa akin dati,
pero wala na yata siyang pakialam sa iniisip ko.
-Mabuti at may kasama ako. -Mabuti at dumating ako.
Conrad, ano ang nangyayari, pare?
Conrad?
ANG TAG-ARAW NA GUMANDA AKO
Conrad, ano'ng nangyayari?
Ano'ng nangyari?
Panic atttack. Ayos lang ako.
Magiging ayos din ako.
-Tatawagin ko si Jere. -Huwag na!
Saglit lang 'to.
-May maitutulong ba ako? -Ewan ko. Magsalita ka lang.
Tungkol sa kahit ano.
Magsalita, sige.
Itong beach.
Noong una mo akong dinala rito para mag-surf, takot na takot ako.
Kagagaling n'yo lang ni Jere sa surfing camp,
at alam n'yo ang mga trick.
Para akong bata, pero…
sinabayan mo ako hanggang maka-surf ako.
Ikaw ang pinakaastig sa akin n'on.
Mukhang mali ka roon.
Hindi.
Ikaw pa rin ang pinakaastig.
Laging nangyayari 'to?
Oo.
Lalo nang mamatay si Mama.
Mabuti at narito ka.
Sasabihin mo ba ang dahilan ng panic attack mo o…
magkukunwari akong di 'to nangyari?
Natanggap ako sa Stanford.
Seryoso ka ba?
Pangarap ni Mama na mapadpad ako sa West Coast.
Connie, maganda 'to.
Sampung taon ka pa lang, pangarap mo na ang Stanford.
Oo, alam ko.
Pero umaayos na kami ni Jere, at sa Finch siya papasok,
na mas malapit sa Brown, kaya hindi tamang…
Pare, di mo kailangang magdesisyon agad, okey?
-Kausapin mo si Jere. -Di niya alam na nag-apply ako.
Wag mong sabihin, pakiusap.
Hindi naman Ivy ang Stanford.
Hayaan na sila, 'no?
Tara na.
-Ma? -Ano iyon?
Uy.
Lintik.
Wala tayo sa California, pero magtipid tayo.
Salamat, anak.
Uy, Belly.
Uy, pasensya na.
Naka… nakaamoy ako ng muffins.
-Gusto mo? -Sige.
Para sa open house iyan. Ngayong umaga.
-May bumili ba ng muffins… -Uy, Jeremiah.
Hi.
-Conrad. -Skye.
-Nandito pala ang babae nating pinsan. -"Sila" hindi "babae."
Diyos ko, ang tagal ko nang hindi kayo nakikita.
Kumusta na kayo, mula nang…
Mahirap.
Mas mahirap ngayong nanakawin ni Tita ang bahay.
Wala akong ninanakaw.
Ako ang pipili ng mangyayari sa bahay na ito
at pinili kong ibenta ito.
Bumiyahe na kayo para di kayo matrapik pabalik ng Boston.
Hindi. Dito lang kami para sa open house.
Hindi, hindi. Ayoko ng teenagers na magpapaalis sa lahat.
Tawagan n'yo ang tatay n'yo, at di ito problema ni Tita Julia.
Kabaligtaran.
Kasi ikaw ang problema.
Wala akong oras para dito.
-Conrad, pamilya mo pa rin siya. -Bakit niya ginagawa ito?
-Mahirap din sa kanya. -Talaga?
Parang ayos lang naman sa kanya.
Lumaki siyang gago.
Wala kang ideya.
Ito siguro ang kuwarto mo?
Malapit nang maging hindi.
Dati, sa akin talaga ito.
Iba iyon noon. Mas simple.
Pero maganda rito. Mainit-init.
Gawa ng nanay mo.
Iwan mo sa pamilya ang bahay, iyo na 'to.
Ang bait mo naman.
Wala na si Mama, pero nandito pa siya.
Siya ang pumili ng lahat. Ang nagtanim ng bawat bulaklak sa hardin.
Paboritong lugar niya ito.
Naiintindihan kong may magagandang alaala kayo rito,
at hindi mawawala iyon.
Ganoon ang mga alaala.
Magkaiba iyon, at alam mo 'yon.
Nasa kabilang ibayo ito mula sa akin.
Libu-libong dolyar ang gastos para maayos kada taon. Wala ako n'on.
Ano iyon?
Parang problema ni Tita Julia.
Ilang tao ba ang nandito?
Naalala kong mag-lock. Hindi na ako bata.
Ano 'yang suot mo?
Nakalimutan ko, okey? Ito na lang ang natira.
-At komportable ito, okey? -Bakit ka bumubulong?
-Laurel. -Si Taylor iyan?
Opo, si Taylor. Isinamai siya ni Belly para siguro maiba ang tanawin.
Sa ating dalawa lang, ang lala niya.
Parang di pa siya naliligo mula noong hiwalayan.
Okey, sige… Bantayan mo ang lahat,
at huwag silang pakainin sa kama ko.
Sige. Okey.
Sige. At tandaan mo, kaya mo iyan. Ikaw ang paborito kong author.
Si Brandon Sanderson ang paborito mo. Narito siya.
Pahinging signed copy ng libro niya? Salamat, paalam.
Grabe ka magsinungaling. At hindi ako mabaho.
Pahingi.
Mas malaki riyan.
Bakit ka nagtatago rito?
Iniiwasan mo 'yong tita, o si Conrad?
Taylor, nag-aalmusal lang ako.
Siguro pareho?
Hindi ko talaga alam
Alam kong gusto mong tumulong,
pero drama ito ng pamilya nila. Ayokong madamay ka na naman.
Hindi ako madadamay,
pero alam kong kapag natuloy ang open house ngayon
at may nag-offer, wala na talaga.
-Hindi, alam ko, pero… -Di ko alam kung bakit siya nagmamadali.
Ewan ko, Belly. Siguradong may mga rason siya.
Mag-drills tayo sa beach. Limang araw na lang, volleyball camp na.
Ilang buwan na akong di nagba-volleyball. Ayoko nang magkapitan.
Masuwerte na kung makabalik ako.
Nasira ba ng pagpalpak mo sa regionals ang kumpiyansa mo?
Malinaw naman.
Ikaw ba ang paboritong player ni Coach ngayon? Hindi.
Nangalawang ka ba sa off-season?
Walang duda.
Nakakatulong ba ako sa pagsasabi ng mga takot mo?
Baka hindi.
Sige. Ang akin lang, wag mong hayaang diktahan ng nakaraan mo ang tadhana mo.
Depende iyon sa mga pipiliin mo ngayon.
Maniwala ka, may alam ako.
Meron pa ba nito sa baba?
Ang hirap na ngang kunin nito.
Diyos ko.
Hi, ano iyon?
Sandy Denadi. Si Julia?
Ah, oo, 'yong open house.
Alam mo, nagkansela si Julia.
Biglaan nga, pero nagdadalawang-isip siya.
Paumanhin, sino ka?
Nobya ko, at tama siya. Hindi binebenta ang bahay na 'to.
Conrad Fisher, tama?
Kumusta? Ikinalulungkot ko ang sa nanay mo.
Sapat na ang 'yon para palampasin ang pagbenta sa bahay niya.
-Trabaho lang. -Isipin mong di inaasahang day off ito.
Wag mo silang pansinin.
May open house ngayon,
pero mukhang may maliit na problema sa AC.
Namatay.
Hindi iyon maliit na problema, Julia. Nasa 35 degrees Celsius ang init.
Oo. Mag-usap muna tayo sa labas.
Pasensya na. Di ko sadyang tawagin kang nobya.
Wag kang mag-alala. Ayos lang.
Ayos lang ba ang lahat?
Hindi. Kararating lang ng realtor.
-Lintik. Ano'ng gagawin natin? -Ewan ko.
Baka may impormasyon si Skye na makakatulong sa atin.
Kung makakausap natin ang babaeng iyon.
-Sila. -Tama, salamat.
Good luck, hindi sila naghihiwalay.
Hindi ko alam.
Napakainit. Parang nagliliyab dito.
Sabi ni Tita Julia, sira ang AC.
Ano? Hindi puwede!
Kanselado ang open house ngayon.
Umalis kayong lahat habang pinapaayos ko ang AC.
Sino pala ang nag-aayos ng AC?
-Maghahanap ba ako? -Hindi, ayos lang.
Siguradong may gustong technician si Susannah
at apat pang aprubadong backups dito.
Di na ako magsisinungaling tungkol sa amag sa buyers. Tara sa beach.
-Hindi ako aalis. -Nanalo tayo ngayon. Umalis na tayo.
-May AC sa mall. -Pakasaya kayo.
Di ako nag-finals para lang umalis sa bahay na ito…
Conrad, sinusubukan kong maging maayos ito.
Sinira mo na ang araw ko. Kahit ilang oras lang, lubayan mo ako.
-Tingin mo… -Sa boardwalk kaya?
-Boardwalk. Magandang ideya. -Sige, sama ako.
-Oo, ako rin. -Sige. Okey lang.
Sama ka sa amin, Skye.
Parang… state fair.
-Samahan na lang kita, ano? -Wag na.
Di ko paborito, pero baka magustuhan mo.
Di kita sasamahan?
Hindi, ayos lang ako.
Pagkatapos nito, babalik ako sa hotel para matulog
at uminom ng Ativan.
-Mukhang sasama ako sa inyo. -Sige.
-Ayos! -Halika na.
-Magpipinsan sa Cousins. -Tara!
Tara na.
Uy, Jere, puwedeng saglit? Kakausapin kita.
Sige. Ano iyon?
Sana di ka galit na inimbitahan ko si Skye.
Alam kong wirdo kayo sa mama niya…
Hindi, ang bait mo nga.
Oo, iniisip ko,
kapag nakita niya ang Cousins at nakasama niya kayo,
makikita niya kung bakit mahal natin ito.
Alam ko lang na susuportahan niya tayo.
Gusto ko iyan. Susundan kita.
Sige. Salamat.
Medyo nakakatuwa ngang makasama si Skye.
Alam mo iyon, kami na lang nina Papa at Conrad ngayon.
Masayang maramdamang mas malaki roon ang pamilya namin.
Pamilya n'yo rin kami.
Salamat sa lahat ng ginagawa n'yo.
Malaking bagay iyon.
Sige. Tara na.
Di ka masayang narito tayo?
Hindi ba 'to mas mainit kaysa sa loob?
Kasi may magical na ihip ng dagat para palamigin ka.
Ihip ng dagat daw. Gusto ko ng ice cream.
Ang aircon ng kalikasan.
Natural akong introvert, kaya di ko alam kung nakakatakot ba ang lugar na 'to
o 'yong lizard brain ko lang iyon.
Masaya 'to, pangako.
Masaya? Tanda kong huling punta mo rito, umiiyak ka.
Dose si Belly n'on at natalo siya ni Conrad sa Shoot Your Shot,
at ang parusa niya ay sumakay sa Tower of Terror.
Sa sobrang takot mo, sumuka ka.
-May sakit ako. -Sakit sa takot.
Itinapon ni Mama ang mga damit mo at binuhat kang naka-daster.
Pinipilit dati ni Susannah ang nanay ko na pumunta kami rito dati.
Ayaw ni Mama, pero gustung-gusto ni Susannah, kaya…
Alam mo kung ano pang gusto ng nanay ko? 'Yong bahay.
Hindi masama ang nanay ko, Conrad.
At di rin santo ang nanay mo.
Skye, nakapag-Shoot Your Shot ka na ba?
Hindi, at ayos na ako roon.
Gusto mong talunin ko si Conrad?
Hindi mo kaya iyon.
Ayos lang sa akin.
Tingin mo, kaya mo pa?
Huwag na, tama na 'yang Pasiklaban sa Boardwalk.
-Bakit? -Hindi! Ano'ng sinasabi mo?
Taun-taon silang naglalaban sa boardwalk.
Punto-por-puntong ikukuwento sa akin ni Belly iyon pag-uwi niya.
Taun-taon, sobrang nagiging competitve nina Belly at Conrad
at pinagbawalan na kami ni Mama na maglaro.
Sali ka, Jere?
-Oo naman. Tara. -Ayos!
Kailangan ko nang umalis.
Wag, dito ka lang. Masaya iyon.
Huli na. Kasali ka na sa team ko.
Sige, panalo ka na. Pero di ako nakikipag-apir.
Hindi ako tatalon-talon.
Hindi ako mag-aangas.
Ngingiwi ako, pero hindi ako ngingiti.
Sige.
Sige. Ano'ng premyo?
Ang talo, bibilhan ang panalo
ng pinakamalaking kending gusto nila.
Talaga? Kendi?
Di ba tayo puwedeng umisip ng mas sexy?
Kendi naman ang laging premyo. Syempre, 'yong gusto ni Belly.
Sige, maglaro tayo, pero…
magsimula tayo sa arcade kasi napakainit dito.
-Sige. -Tama 'yan.
Akala ko, habambuhay nang wala ito,
pero siguro, kahit isang araw lang, maibabalik namin.
Hindi!
Diyos ko!
Puta, girls!
Sige, kayong lahat.
Best of five ang mga laro.
Sa una't huli, lahat ay maglalaro.
Ang gitna, one-on-one iyon, kaya pumili kayo ng pinakamagaling.
Siguro hindi ako.
Wag mong maliitin ang sarili mo.
Sige.
Handa na kayong matalo? Isa, dalawa, tatlo!
-Tara na! -Ang unang maka-21, panalo!
Lintik! Nadali niya ako!
Hindi!
Ayos!
Hindi!
Taylor.
Heto na ako, Taylor.
Maghanda ka na!
Lumabas ka na!
Boom!
Okey, laban na talaga 'to!
Susunod ang mananalo!
Hindi!
Kunin siya! Kunin siya!
-Nanalo tayo! -Nagawa ko.
'Yon ang laro!
-Panalo! Game on! -Nagbibiro ka ba?
Professional shooter.
Matatalo natin sila sa susunod.
"Matatalo sa susunod"?
Capture the Flag ang susunod, at sa pagkakatanda ko…
Oo, kaya ko 'to, p're.
-Iihi muna ako. -Siguradong panalo.
-Ano? -Para kang baliw.
-Gusto mong maglaro? -Hindi, ano lang…
-Labanang magkapatid? -Ayoko.
Kay Taylor na 'to. Spider monkey siya.
Matatalo pa rin siya.
Naku! Mahina ang braso mo!
-Mahina braso ko? -Oo.
Okey.
-Sa tuwing ginagawa natin ito? -Matagal na iyon.
-Uy, guys. -Uy.
Puwede ko ba kayong tanungin?
-Sige. -Sige.
-Tanda n'yo 'yong huling kita natin? -Mas maliit ka noon.
Oo. Salamat, puberty.
Oo, Pasko noon pagkatapos mamatay ni Lolo.
Nawala kayo noong umaga ng Pasko.
Nagluto si Mama ng maraming almusal.
Sobra siyang nalungkot.
Oo nga.
Umasa ang mama ko na pagkakataon iyon
na matanggal ang lahat ng pangit sa nakaraan.
Gusto ng mama n'yo ng perpektong Pasko.
Na parang walang nangyari.
Kaya nag-away sila, at umalis kami.
Umiyak ang nanay ko sa plane pauwi.
Pizza ang noche buena namin.
Naging tradisyon na. Shitmas ang tawag.
Baka di naman binabastos ni Mama ang mama mo.
Gusto lang niya ng bagong simula.
Sayang at hindi nagkaayos ang mga nanay natin.
Ayos naman ang beach house.
Ang saya sana kung nakasama ko kayo roon.
Takot ka? Bakit mo ako tinutulak?
Teka, tingnan mo.
Wala pa akong nakikitang nagbasa ng libro ni Mama dati.
Oo, ako rin.
Padalhan natin siya ng picture?
Teka, huwag.
Malalaman niya kung nasaan tayo at mabubuking tayo.
Uy, sinabi ko ba sa 'yong tumuloy siya sa New York?
Para sa libro?
Pero parang kabado talaga siya.
Ano ba, hindi kinakabahan si Laurel.
Mali ka kay Mama.
Ano, Taylor?
Bakit ang salbahe mo?
"Salbahe"? Ano'ng sinasabi mo?
Sige, sige. Sa susunod na hamon, tayo ang maglaban.
Handa ka nang malampaso?
-Simulan na natin. -Diyos ko!
Kaya ko kaya 'to?
Gawin mo na, p're.
Kailangan mo ng harness.
-Cam? -Cam Cameron?
-Pambihira! -Lagot ba kami?
Bawal ang pasaway sa rock wall o malapit dito,
pero ito ang pinakamasayang nangyari buong araw.
Sabi ni Nicole, nag-i-intern ka sa whaling boat.
Hindi nangyari.
Ikinalulungkot ko.
Ayos lang.
Pero itong uniform? Astig. Mukha talagang opisyal.
Salamat, Belly.
Skye, di mo pa pala kilala si Cam.
Skye, si Cam. Cam, si Skye. Pinsan nina Conrad at Jeremiah.
Okey. Masayang makausap at makita ka,
pero may kailangan kaming tapusin.
-Tara na! -Tayong dalawa, Tay-tay.
Sabi na, mauuwi tayo rito.
Ano? Saan?
-Sa paglampaso ko sa 'yo. -Utang na loob.
-Taylor, kayang-kaya mo 'to. -Ipanalo mo 'to, Steve-o.
Unang makarating sa flag, panalo. Go!
-Bilis, Steven! -Taylor, kaya mo iyan. Madali lang iyan.
Magaling, Steve-O!
Ano ba, pre. Ilagay mo ang paa mo diyan.
Tara na.
Steven, gamitin mo ang mga braso mo!
Go, Steve-O!
-Walisin, walisin! -Nakuha mo.
Nakuha ni Steven!
-Panalo si Steven. -Salamat sa Diyos!
Napakadali.
-Napakadali! -Manahimik ka!
Pababa na ako, mga pare!
Opo, sir.
-Amin na 'yan dito. -Ang galing mo, Steve-O.
-Muntikan na. -Ayos lang.
Ayos lang. Gusto kong underdog ako. Ginaganahan ako.
Saan ang susunod?
Sila ang bahala.
Ewan ko sa inyo,
pero oras na yata para sa Shoot Your Shot.
Sige.
Malas mo, puro anggulo ang basketball.
Malas mo, magaling ang trigonometry tutor ko.
Salamat.
Okey. Tiglimang bola. Pinakamaraming pasok, panalo.
Handa na, get set…
Galingan mo, Connie.
Kaya mo iyan, Belly.
Shoot!
-Talo! -Galing.
Hinayaan kita roon para di ka lumuha pagpanalo ko.
-Talaga lang. -Oo.
-Ayos! -Galingan mo.
-Ang lupit niya. -Ibig kong sabihin…
Ayos!
-Ayos! -Ayos! Laban na talaga!
-Tied. Tatlo sa tatlo. -Ang galing, Belly.
-Maling team, brad. -Ano?
Kaya natin iyan.
Galingan mo, Belly.
Kaya mo iyan, Connie!
-Lintik. -Ayos!
Apat ang kay Conrad. Huling tira na.
Makakalima ba si Belly at makukuha ang panalo?
Kaya mo iyan, Belly!
Wala iyan.
Kaya mo iyan, Belly!
Panalo si Belly Conklin!
Mukhang di mo ma-cosine ang angles niya.
-Ayos! -Teka, Skye, binastos mo ba siya ng math?
Oo. At medyo masaya iyon.
Ang saya.
Alam mo? I-spike mo.
Handa ka na.
Ang husay ng spike. Killa B ko iyan!
Sabi na, kaya mo.
Wag ka lang sobrang mag-isip
at hayaan ang instinct, alam mo iyon?
Masakit mang sabihin, ang gandang panalo n'on.
Sabi sa 'yo, tatalunin kita.
Ikaw ang pipili ng premyo.
Unang nawasak ang puso ko sa boardwalk na ito.
Trese anyos ako noon.
Pinapunta ako ni Conrad, kami lang.
Iyon ang pinakahihintay ko.
Ang sandaling iyon.
Medyo matao rito. Gusto mong maupo sa pier?
Gusto ko sana sa ring toss.
Akala ko, gusto niya akong kasama,
pero pumunta siya rito para makita siya.
Sige. Halika.
-Ilang rings? -Tatlo.
-Gusto ko ang shorts mo. -Salamat.
Oo, ang ganda.
Sabi mo, masyadong maiksi nang suotin ko iyan noong nakaraan.
Masyadong maiksi?
Kukuha ako ng lemonade. Ipanalo mo ako, okey?
Bakit hindi ka na bumalik?
Ang haba ng pila sa Ferris wheel.
Sabi ni Angie, ito ang pinakamagandang premyo.
Baka magustuhan mo.
Mas gusto ko sana ang giraffe, pero salamat.
Ang pinakamalala, ang bait niya.
Di niya alam na wasak na ang puso ko.
Hindi nila binago ang mga premyo.
-Bigyan mo si Junior Mint ng kaibigan. -Oo nga.
Giraffe ang kukunin ko.
Salamat.
Ayos.
Makakapili na rin tayo, at sayaw ang pinipili ko.
Sige.
Sasabihin ko lang na napakasarap kang panoorin
na lampasuhin si Conrad matapos ng ginawa niya sa 'yo.
Taylor, ano ba? Ayos lang kami.
Masaya pa nga.
Talaga? Kaya n'yo nang magsaya nang kaswal ngayon?
-Oo, tingin ko. -Talaga?
-Oo. -Matindi iyan, ha.
-Uy, Steven? -Ano iyon?
Hindi ba't parang coincidence
na nasira ang AC sa heatwave
pagkadating ng future engineering student?
-Wala akong ideya sa sinasabi mo. -Talaga?
Mahilig ako sa masayang aksidente.
Uy, Belly. Handa ka na?
Buong araw… Buong araw n'yo bang gagawin iyan?
-Iyan ba ang katuwaan n'yo? -Oo.
Siguro. Di ko alam.
-Sige. -Sandali.
-Naamoy mo ba iyon? -Ang alin?
Parang may naaamoy ako na comeback.
-Talaga? Sige. -Oo nga.
Sigurado ka na riyan? Kasi kung sigurado ka,
handa akong makipagpustahan.
Sige. Ituloy mo.
Iniisip ko, kung gusto mo,
sinumang matalo sa atin, kailangang sumakay sa Tower of Terror.
Umiiyak ka dati tuwing tinitingnan iyon.
-Hindi kaya… -Oo kaya.
Gusto ko na uling makita iyon.
Sige, payag ako.
Napakahirap na hindi siyang mahalin.
Kapag sweet siya, naaalala ko kung bakit ako nahulog.
Mahal ko siya dati.
Tower of Terror ba 'ka mo?
Kasi gagawin ka lang n'ong luhaan.
-Mas maigi nang siya kaysa ako, di ba? -Tama.
At least gaganda ang mood niya pagkatapos niyang umiyak.
Kompetisyon ang susi para mapasaya si Conrad.
Kilala ko kayong dalawa.
Talaga? Ano'ng susi para mapasaya ako, Belly?
-Cheeseburger. -Tama.
-Ariana Grande. -Palagi.
At pagtatama sa nagsasabi ng "bruschetta."
-Kasi "bruschetta" iyon. -Oo nga.
Ang galing mo, Belly.
Ano ang masasabi ko?
-Good luck. -Jere.
-Handa na kayo? -Maalamat ang mga galaw ko.
-Alam ko. -Kaya ko na 'to.
Si Skye na.
Masama iyan, kung gusto nating manalo.
Kaya mo iyan. Math lang iyan gamit ang mga paa.
Di nila aakalain 'to. Ganito tayo mananalo.
-Kaya iyan. -Galingan mo, pinsan.
Parang naging mas malapit na tayo.
Sayang kung masira ng sayaw ko ang relasyon natin.
-Tingnan natin. -Sige.
-Kaya mo iyan, Skye. -Sige, Jere.
-Sige, Skye. -Umpisa na.
-Sige. -Laban, Jere.
Kaya mo iyan.
-Sige, Jere. -Kaya ko ito.
-Hanggang diyan ka lang, Jere? -Talaga?
Ano?
Mukhang magaling talaga rito si Skye.
Gawa-gawa ko lang 'yong math, pero mukhang tama ka.
Lintik. Ang galing mo.
Sige, Skye.
-Jeremiah, ano ba? -Sinusubukan ko.
-Jere! -Pagod na ako!
Jere!
-Galingan mo! -Sige, Skye!
Diyos ko!
Di ako nakikipagyakapan.
Sige. Saan ang sunod?
Sundan n'yo ako.
-Tara na. -Nalilito ako.
-Talaga? Iyon ang malaalamat mong galaw? -Kala mo naman magaling ka.
-Iyon na ang buhay niya. -Mas matangkad ako sa inyo.
Ingat.
Guys! Magpa-picture tayo.
Sige, isa, dalawa, tatlo. Say, "Cheese."
Cheese!
Hindi talaga ito libro tungkol sa pagluluksa.
Libro ito ng pagkakaibigan, pag-ibig.
Kahanga-hanga ito.
-Cleveland. -Mukhang masaya ka.
Sana may alak sa mga basong iyan.
Puwede.
Kumusta naman ang buhay ng pagiging saleswoman?
Nakakasira ng kaluluwa, nakaka-trauma,
kinukuwestiyon ko ang bawat desisyong ginawa ko.
-Mukhang masaya. -Walang hanggang ligaya.
Buweno, ayos ka lang.
Kinontak ko si Conrad bago ang burol,
pero di siya madaling makontak.
Nahirapan siya. Silang lahat.
Ayos lang ding mahirapan ka.
Sige.
Mahirap.
Ang ganda mo.
Nakakapanloko ang hitsura.
Maaaring nanlamig na tayong dalawa,
pero makakausap mo pa rin ako.
Ang tagal naming naghanda para dito,
at di ko pa rin alam kung paano iproseso o pag-usapan.
Nahihirapan si Belly.
Di ko alam paano siya tulungan.
Baka di mo siya kailangan tulungan.
Malinaw na di ka magulang.
May nangyaring masama, at hindi mo maayos,
pero di mo puwedeng ipaalam na ganoon din ang nararamdaman mo.
Baka kailangan lang niyang malaman na di siya nag-iisa.
Alam ko, pero…
hindi ko kaya.
Nanay niya ako.
Pag nalaman niyang sobra akong nagluluksa,
matatakot siya.
May napakatindi akong episode ng depression dati.
Para akong nakaupo sa dulo ng malalim na butas,
nakatingin sa mundo sa itaas ko.
Ang mga kaibigang nakatulong sa akin ay di ang mga nagtangkang hilahin ako.
Sila 'yong mga pumasok sa butas, sinamahan ako, at pinasaya ako.
Walang tamang paraan para gawin ito, Laurel.
Babalik na ako.
Wala ka sa listahan ng authors. Narito ka ba para sa libro mo?
Matatakot ka ba kung narito ako para sa 'yo?
Depende kung saan mo ako dadalhin sa hapunan.
-Sunduin kita rito ng 7:00? -Sige.
BELLY SANA MAAYOS ANG EVENT MO.
MAMAHALIN NG LAHAT ANG LIBRO MO GAYA NG PAGMAMAHAL NATIN KAY SUSANNAH.
SALAMAT. MISS NA MISS KO NA SIYA
SALAMAT, BEAN. ABALA RITO. TATAWAGAN KITA MAMAYA.
Paggising ko kaninang umaga, di ko inasahang gagawin ko ulit ito.
Gustung-gusto ko dati ang Pasiklaban sa Boardwalk.
Siguro masyadong gusto.
Ang mahalaga lang sa akin ay manalo.
Pero tungkol sa atin ang araw na ito.
Taylor, sinuportahan mo ako ngayong taon,
at susuportahan kita.
Skye, kakikilala lang natin, at baka iniisip mong napaka-competetive namin,
pero hindi aabot dito ang team kung wala ka.
Inisip ni Conrad at ng team niya na panalo na sila.
At mali sila.
At manalo man o matalo,
atin dapat ang malaking supot ng…
Kahit maging inspirational ka pa, pupulbusin pa rin namin kayo.
-Manahimik ka, Steven. -Babagsak kayo.
Sige.
Ewan ko sa inyo, pero dama ko na ang need.
Ang need for speed! Tara!
Drivers, i-start n'yo na ang engines n'yo!
Ang unang team na mapaabot ang lahat sa finish line ang panalo.
Handa, get set…
-Go! -Go, go, go!
Ayos!
Matatalo ka!
Hahabulin kita, Belly!
Pababa, Jell-O!
-Ayos! -Hindi!
-Habol tayo. -Tayo ang huli.
Panalo na tayo!
Ano ba. Nasaan na siya?
Babagsak ka na.
Hintayin mo lang.
Kumain ka ng alikabok.
Sinusubukan ko!
Mag-merge ka sa carpool lane.
-Kumanan ka sa loob. Dali! -Kuha ko na. Sa loob.
-Sige! -Hindi!
Lintik. Hindi!
Hindi!
Mukha n'yo!
Hindi! Diyos ko!
Diyos ko.
Ganyan nga!
Ang pambayad mo, Belly.
Kaya kami pinagbawalan ni Mama na maglaro.
Ako na. Kumita ako nang malaki sa pag-short ng bitcoin, kaya…
Isa ka sa mga pinakainteresanteng taong nakilala ko.
Kumusta ka, Cinderbelly?
Wirdo bang magka-existential crisis ako rito?
Puwede pa ba ako sa volleyball team kung di ako manalo sa boardwalk games?
Hindi, kailangan ka namin sa team dahil natalo ka rito.
Mahusay ang team natin, pero di talaga tayo manananalo sa lahat.
Kailangan namin ng pinuno, manalo man o matalo.
-O tie. -Walang tie sa amin.
Oo nga, kadiri iyon.
Hindi, pero seryoso,
nilabas mo ang mga galing namin. Ganoon ang pinuno.
Baliw si Coach kung di niya ibabalik sa 'yo ang captaincy.
Tama siya, alam mo. Kanina,
ang ideya ng pagsali, lalo na ang paglaban sa laro,
ay literal na impyerno sa akin.
Sa kabila ng lahat, masaya akong makilala ang mga pinsan ko, kaya…
Magaling ka rito. Natural kang boss.
Pasensya na sa abala.
-Oras na ba? -Oras na. Naghihintay ang Tower of Terror.
Kukunan kita ng plastik para sukahan.
Tara.
Uy. Hindi mo kailangang gawin 'to nang mag-isa.
Sasamahan kita kung gusto mo.
Ang susi ay huwag mong isipin.
Sige, tara.
Tara. Kaya mo 'to. Nagawa mo na 'to dati.
Alam ko.
Sige.
-Mukhang kasubuan na 'to. -Nakakakilabot.
Mukha nga.
Tara.
-Kaya mo iyan! -Sige, Jer!
Tara na!
Mauna ka.
-Ingat! -Wag kang titingin sa baba.
Kaya mo 'to!
Siguruhin mong naka-buckle siya, ha.
Ayos lang matakot.
Sinabi iyon ng ESP sa 'yo?
Hindi, ng mukha mo.
Uy, wag kang mag-alala. Kasama mo ako, okey?
Laging nariyan si Jeremiah pag kailangan ko siya.
Noong 13 ako, bago ang Fourth of July,
sinipon ako sa summer.
Ayokong nagkakasakit,
pero pinakaayokong maiwan.
-Ano'ng balak mo? -Pupunta lang sa boardwalk kasama si Clay.
Sige, maaliwalas ang araw.
Si Belly, kawawa at may sipon.
Baka puwede mo siyang samahan.
Mama.
Sige na, Jere?
Bukas na lang ako sa boardwalk.
Iyan ang sunshine boy ko.
Buong linggo niya akong sinamahan sa bahay.
At nang magkasakit siya pagkatapos, sinamahan ko rin siya.
Diyos ko!
Sige!
Ang huhusay n'yo.
Ayos!
Sige. Ano'ng susunod?
Nagawa mo.
Interesante, ha.
-Ano? -Wala.
Interesante lang.
Salamat sa pag-alaga sa amin.
Iyon lang ang magagawa ko. Ang saklap ng taon n'yo.
Ewan ko. Parang ang wirdong magsaya.
Medyo naggi-guilty ako.
Hindi ko rin alam.
Alam ko ang ibig mong sabihin.
Oo, alam kong alam mo.
Mahalaga ang araw na ito.
Mahalagang magsaya. Napakahalaga.
-Sama ka sa bahay? -Gusto ko iyan.
-Ayos. -Ayos.
-Mauna ka. -Salamat.
Nandito na lahat!
Di ko akalaing masasabi ko 'to, pero masaya ang araw na 'to.
-Sobrang saya. -Oo nga.
Ang tagal na kitang hindi nakikitang masaya.
Masarap maramdamang parang bata.
At alam kong gusto lang kaming maging masaya ni Mama, pero…
ang hirap, alam mo 'yon?
Maganda ang araw na 'to.
Ganito, hindi sa gusto kong may simulan ulit kayo, pero…
Ano?
Napansin ko lang na may kung ano kayo ni Belly kanina.
Ano?
Napansin ko lang, pare.
Salamat sa pagpansin mo.
Hindi.
Diyos ko. Gusto ko nang mahiga sa kama.
Bago maligo? Kadiri.
Wag mo akong isiping naliligo.
-Bastos. -Uy.
-Nahulog mo. -Salamat.
May pangalan ka na ba?
-Mildred. -Mildred, gusto ko iyan.
Bakit ayaw mo ng isa pang Junior Mint?
Hindi na ako 13, Conrad.
'Tang ina?
Tagapagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce