Ang nakaraan sa The Summer I Turned Pretty…
Sanggol pa lang ako, lagi na kaming nasa beach house
ni Susannah sa Cousins tuwing summer.
Tingnan mo nga naman ang dalaga na.
Sabi ni Susannah, noong isilang ako,
alam niyang nakatadhana ako sa isa sa mga anak niya.
Noon pa man, umasa akong si Conrad iyon.
Kinunan ko si Belly ng imbitasyong maging debutante.
Sino sa inyo ang magiging escort ni Belly sa ball?
May namamagitan ba sa inyo ni Jeremiah?
Para na silang magkamag-anak!
Di ako sasama sa inyo. Hahanap ako ng sariling date ko.
Hindi ko alam ang iisipin sa 'yo.
May bago kang kaibigan, may nobyo ka.
Ni hindi na kita kilala.
Kaya mo ba inakit ang kapatid ko?
Ang bilis ng tibok ng puso ko.
May panic attack ka.
Ang nanay ko.
Alam kong sinabi mong ayaw mong mag-chemo…
Ayoko nang magpagamot.
Sasabihan ko sila pagbalik sa Boston.
Bakit iba ang kinikilos mo?
May nangyayari, sabihin mo na lang sa akin.
Belly, iniisip din kita.
Alam mo iyon.
Hindi lang puwede.
Matalik kitang kaibigan.
Minsan, gusto ko ng higit pa roon.
Naghihintay lang ako.
Paano ko magagawang makipagrelasyon kay Jeremiah
kung tumitibok pa rin ang puso ko sa kuya niya?
Sama ka akin sa deb ball?
Mukhang bang ayos si Mama?
Pinag-usapan iyon ng mga magulang mo, inis ang mama mo.
Nakita n'yo si Jeremiah?
Conrad, mag-usap tayo. Mahalaga 'to, tungkol kay Mama.
Matagal mo nang alam?
Naisip kong sumailalim sa trial.
Gagana ito.
Belly, patawad sa pagiging bastos.
Mag-isa mong hinaharap ang lahat ng 'to.
Sana sinabi mo sa 'kin para may kasama ka.
Anuman ang susunod na mangyari,
lagi akong babalik sa lugar na ito,
at sa mga taong ito.
ANG TAG-ARAW NA GUMANDA AKO
Bumalik ka.
Bumalik na ako.
Oo na, gusto n'yo ang isa't isa.
Hayaan n'yo siya.
Bagay kayong dalawa.
Wala ako sa Cousins.
Hindi kami ni Conrad.
At patay na si Susannah.
Ibang-iba na ang lahat.
Uy. Nahulog mo.
Conklin.
Ano?
Nahulog mo 'to, Conklin.
Binabasa mo ang The Hunger Games sa French.
Sinusubukan ko.
Halos alam ko na ang Ingles na bersyon kaya di na mahirap sundan.
Astig.
Salamat.
Mas madaling tumakas sa panaginip kaysa mabuhay sa mga alaala.
'Yon ang mahirap sa pananatiling gising.
Parang hindi totoo 'to.
E, ngayon?
Di ko mapigilang ngumiti.
Alam mo, ikaw ang may pinakamagandang ngiting nakita ko.
Nagliliwanag ang mukha mo.
Buong summer ko nang gustong sabihin sa 'yo.
May kailangan akong…
sabihin sa 'yo.
Ni hindi ko alam kung paano…
Sige. Ano iyon?
Mapag-iisipan natin.
Noong…
Ilang araw ang nakakaraan,
umamin si Jeremiah na gusto niya ako.
Wow, okay.
Ano'ng sinabi mo?
Ilang…
beses ko siyang hinalikan.
Buweno…
Nang sunduin namin kayo ni Taylor sa gilid ng kalsada,
at sumama ka kay Jere, kayong dalawa na ba--
Oo.
Pero may mga pagkakataong naisip ko na may isang bagay sa iyo at sa akin
at umiwas ka at nanlamig, at nakuha ko naman iyon.
Hindi, alam ko. Patawad.
Kasalanan ko. Alam ko.
Kasalanan ko rin.
Gusto mo ba siya?
Ang makasama ka lang ang gusto ko.
Okay. Ayos iyon. Samahan mo ako.
Ano?
Ano, nakakatawa ba iyon?
Hindi. Pasensya na. Wirdo lang.
Alam ng lahat sa bahay na
crush na kita noon pa…
Teka, teka, teka. Crush mo ako?
-Manahimik ka. -Talaga?
Ikaw na 'yon, Belly.
-Ayokong saktan si Jere. -Ako rin.
Kakausapin ko siya. Baka di nga siya ganoon kalungkot.
Si Jere iyon, wala siyang sineseryoso.
Hindi gaya natin.
Ako muna ang kakausap sa kanya. Iyon ang dapat.
-Sige. -Sige.
May nakauwi na.
Naglakad-lakad kayo sa beach?
Opo.
Sabi na. Sabi na nga ba.
Aalis muna ako…
Paalam.
Maupo ka.
-Buweno? -Ma, pagbihisin mo muna ako.
Sige. Pakasaya kayo ngayong summer.
Magiging masaya 'to. Ito ang pinakamahusay nating team.
Gumawa ako ng matching crop tops. Pink.
At may bago akong kneepads.
-Kneepads, Taylor. -Tahimik.
Uy, Bells. Hindi pa huli para mag-sign up sa volleyball camp.
Ewan ko.
Tapos na ang high school, bitches.
-Uy! -Okay, patawa ka masyado, Steven.
Kung sa Princeton ako pupunta, ipagsisigawan ko rin.
Salamat, Evelyn.
Teka. Sa Princeton ka? Di ko akalain.
Ah, di mo akalain?
Spike! Kumusta, pare?
Ano'ng oras ng grad party?
Sasalang ang banda ng 10:00. Ka-date ko ang bokalista.
Oo, 'yong Machine Gun Kelly wannabe.
Sinubukan kong wag siyang kunin, pero siya lang ang mura.
Teka, pupunta ka ba sa party?
Ewan ko.
Belly, puwede kitang makausap saglit?
Sige, una na ako. Okay.
Okay.
-Sige, Belly. -Bye.
Pasensya na.
Bye.
Belly, nire-review ko ang end-of-term transcripts mo,
at di ko mapigilang mapansin na bumaba ang mga grado mo.
Mataas ka pa rin sa French,
pero di mo mai-impress ang mga kolehiyo roon.
-May nangyayari ba? -May namatay sa pamilya.
Ikinalulungkot ko.
Pero buong taong bumaba ang grado mo.
Umalis ka rin sa pagiging volleyball captain?
Oo, lumagapak ako sa regionals.
Naisip mo na ba kung saan ka mag-a-apply sa susunod na taon?
Alam kong di ako makakapasok sa Ivy, pero nariyan naman ang Penn State.
Mukhang mahirap na iyon ngayon.
Pag walang volleyball, dapat magpokus ka sa mas maliliit na schools.
Pamilyar ka sa Finch?
May kilala akong papasok sa fall. Kaibigan ng pamilya.
Ayos. Baka puwede mo silang bisitahin.
Duda ako riyan.
Pasok.
Magandang umaga, Bells.
-Uy. -Halika.
Magdamag akong nagsaliksik sa trial na sinang-ayunan ng nanay ko,
at malaki ang pag-asa ko, Belly.
Ayos iyan, Jere. Masaya akong pumayag doon si Susannah.
Kung magpapakatotoo ako, medyo naiinis pa rin akong
di sinabi ni Conrad ang nangyayari sa kanya, pero…
at least ayos na, di ba?
Tama.
Kaya nga naisip kong
dapat sabihin na natin kay Conrad ang tungkol sa atin.
Ayoko nang maglihim. Isa pa, alam na ni Steven.
Ang totoo…
Iyon ang gusto kong pag-usapan natin.
Okay.
Ganito kasi…
Kagabi, magdamag akong di makatulog,
kaya pumunta ako sa beach…
para panoorin ang pagsikat ng araw.
At nandoon si Conrad at nag-usap kami,
at di ko na namalayan ang nangyari, at naghalikan kami.
Hinalikan mo ang kapatid ko?
Patawad. Hindi ko naisip na…
Gusto naming sabihin sa 'yo agad…
"Kayo" na agad?
Hindi. Hindi, hindi. Hindi ko lang…
Ayokong maging wirdo ito.
Belly, wirdo na, okay?
-Jere, pakiusap-- -Alam mo? Ayos lang. Kuha ko naman.
Distraction lang ako habang hinihintay mo si Conrad.
Masaya akong natupad na ang gusto mo, Belly.
Tamang-tama. Parang walang kanser si Mama.
Ayokong saktan ka. Isa ka sa matatalik kong kaibigan!
Hindi.
Hindi, wag mo kong tatawagin niyan.
Hindi totoo iyan.
Totoo.
Ngayon, puwedeng lumabas ka na?
At para lang malaman mo…
Wawasakin niya ang puso mo.
-Dapat nasa sasakyan na tayo! -Heto na!
Uy, ayos lang ba ito?
Alam kong dito ko iniwan ang tickets.
Akala ko, tatagpuin tayo ng papa n'yo.
Naku, nalimot kong magpa-reserve ng lunch.
Sabi na. Nag-reserve na ako.
Di sila magsisimula nang wala ako. May oras pa.
Paplantsahin ko dapat 'yang damit mo. Hubarin mo.
Ayos na. Kita mo?
Gumamit ako ng starch spray para walang gusot.
Para sa 'kin ba 'yan?
Ayos, laptop! Sino'ng nagpadala nito? Ano?
Diyos ko. Galing iyan kay Susannah.
Pinlano na niya yata dati. Ganyan talaga si Beck.
Sana nandito siya.
Pati sina Conrad at Jeremiah.
Abala sila.
Talaga.
Ang sama ko.
Galit na galit siya sa atin.
At may karapatan siya, sa totoo lang.
Magiging ayos ang lahat, Belly. Pangako.
Paano?
Baka dapat ihinto muna natin 'to.
Ano?
Hindi.
Ayokong pahirapan pa kayo lalo.
Hindi ka pahirap. Pangako.
Ang pinakamahalaga ngayon,
magkapit-bisig kayo ni Jeremiah para kay Susannah.
At ako…
Magiging imposible iyon kung tayong dalawa.
Belly, ano ba?
Di ko magagawa 'yon sa kanya.
Ayoko nito.
Oo, ako rin.
Sa 'yo talaga 'to.
Anuman ang mangyari…
hindi tayo magwawakas.
Basahin mo 'to.
Mamaya. Umalis na tayo. Nakita ko na. Tara na.
Sabi nila, may dahilan ang lahat ng nangyayari.
Kung sino "sila," di pa malinaw.
Baka may theologian na umisip n'on, o,
ewan ko, sinumang gumawa ng simulation na tinitirhan natin.
Baka si Rihanna.
Hindi, walang mali si Rihanna. Hindi siya iyon.
Pero paulit-ulit na nating narinig iyon.
Kukumbinsihin dapat tayo n'on na kailangang mangyari ang lahat
para may matutunan tayo sa ating sarili,
para magtanda tayo at makilala
ang mga tadhana natin.
Kalokohan.
Pasensya na, Ma. Patawad.
Alam n'yo, di lahat ng hiwalayan, nauuwi sa pagkatuklas.
Minsan, may babaeng iiwanan ka pagkatapos ng masayang summer
at masakit 'yon at wala kang matututunan doon,
pero mapupuwersa ka pa ring magpatuloy.
Pero may mangyayaring di inaasahan at
matatanto mong walang saysay na isiping gano'n ang buhay.
Belly.
Ngayon lang kita nakita rito.
Pinalinis sa 'kin ng mama mo ito.
Madali lang kasi. Parang di pa siya pumasok dito
para magsulat ngayong summer.
Di ba may tagalinis kayo?
Bagay sa 'yo 'yang kuwintas.
Sinabi ni Connie sa akin ang nangyari sa inyong tatlo.
-Patawad. -Huwag.
Di ko ginustong magtapos sa ganito ang summer.
Lalo na… ito.
Parang nawawala sa akin ang lahat.
Hindi.
Kailangan lang ng panahon.
Mahahanap n'yo rin ang daan pabalik sa isa't isa.
At laging narito ang lugar na 'to para sa 'yo.
Oo, pero ikaw ang naglalagay ng mahika tuwing summer, Susannah.
Ano'ng mangyayari kung… Paano kapag…
Belly…
mahal mo ang lugar na 'to gaya ko.
Kung may makakapagpatuloy ng magic dito, ikaw iyon.
Ikaw ang special girl ko.
Tatawagin ko ang mga tagalinis.
Pangakong di mo ako iiwan?
Pangako.
Kasi basta na lang nangyayari ang lahat.
Alam n'yo? Mabubuti, masasama.
Sa mga paraang di mo aasahan.
Sa mga paraang di mo makokontrol
na maaari nang magpabaliw sa 'yo.
May mga pagkakataong mararamdaman mong ang daming ginagawa sa 'yo ng mundo,
pero tandaan mong may ginagawa ka rin sa mundo.
Kaya wag kang magpatumpik-tumpik.
Gawin mo ang gusto mong mangyari dahil di tiyak ang bukas,
kaya siguruhin mong nabubuhay ka ngayon.
Napakadrama niya. Pero dapat lang dahil sa speech na iyon. Maganda.
Oo nga. Tumagos ang speech na iyon sa kaluluwa ko.
-Wag kang tumawa. -Alam ko. Patawad.
Para kasing nasa bangungot ako mula nang mamatay si Susannah.
Baka oras na para gumising.
Hahanapin ko si Milo. Kailangan niya ako para mamayang gabi.
Ayos.
Gusto mong pumunta sa amin at tulungan ako?
Hindi nga? Pupunta ka?
-Oo. -Talaga?
At magsa-sign up ako para sa varsity volleyball camp.
Ayos! Diyos ko, magiging masaya ang party na 'to.
Mahihimatay ka kapag nakita mong tumugtog si Milo.
Baka nga, kasi naaamoy ko siya mula sa podium.
Talaga? Paumanhim, ang nobyo ko,
walang Korean gene kaya wala kayong body odor.
Tara na, kikitain tayo nina Mama at Papa sa kainan.
Bye. Mamaya na lang.
Magandang speech iyon. Magugustuhan ni Susannah.
Oo, alam ko.
Masaya akong pupunta kayo sa party mamaya.
Wow! Di ako makapaniwala sa narinig ko.
Gusto mo talaga kami ni Taylor sa party mo?
Di ko sinabing "gusto."
Tingin ko lang, mas maganda na iyon kaysa nagmumukmok ka sa bahay.
Ikaw ang magmaneho.
Talaga?
Babasahin ko pa ang mga DM ng paghanga sa speech ko. Tara.
Astig 'to! Viral ako sa TikTok.
Maganda ba 'yon?
Milyon-milyong tao sa mundo ang nanood sa speech kong naka-loop?
Oo, Pa, napakaganda n'on.
Ipo-forward ko 'to kina Con at Jeremiah.
-Maraming salamat. -Salamat.
Pasensya na, puwedeng pahingi ng kahon para dito? Salamat.
SAlamat.
ANG TUWA AY ISANG GAWAIN
"Ang tuwa ay isang gawain."
Okay.
"Sang-ayon ang lahat na ikaw ang pinakamagaling."
-Di iyon ang nakalagay. -Literal na iyon ang nandito!
-Patingin? -Gusto mong makita? Oh.
Di ko alam ang gusto mo. Naroon iyon.
Alam kong nasabi na namin, proud kami sa 'yo.
Matutuwa ka sa Princeton.
Oo, masaya ako sa college. Doon ko nakilala si Susannah.
Kumusta na ang libro mo?
Pinipilit ako ng publisher ko ng meet-and-greet event sa booksellers.
Humindi ako.
Bakit?
Kasi di naman kailangan.
Okay! Oras na para maghanda ako sa party.
Ma, Pa, salamat sa lunch.
Sasama ako sa kanya. Masarap, salamat.
-Mahal ko kayo. -Pakasaya kayo, mga anak!
-Kita tayo sa bahay. -Sige.
Di mo pino-promote ang libro mo?
Di ako magpapakaplastik tungkol kay Susannah
para lang bumenta sa bookstores.
Nagsulat ka ng libro tungkol sa kanya. Baka makatulong iyon.
Nasa fugue state ako nang isulat ko iyon.
Wala akong interes pag-usapan iyon
para lang magkuwento ng pagdadalamhati.
Okay.
Mabuti at di tumatalab sa 'yo ang di pagpunta sa therapy.
Salamat.
Maganda ang isinulat mong libro.
Tingin ko, gugustuhin ni Susannah na ibahagi mo 'yon sa mundo.
Siya ang pinaka-cheerleader ko.
Mukhang kailangan ko nang mag-isa.
Susuotin ko ang palda, pero ayoko nang mag-pompoms.
Tuwang-tuwa akong nandito ka na ngayong summer.
Puwedeng gawin natin ang mga di natin nagawa?
Parties, pool, mall. Kailangan mong magka-fake ID.
Magsimula tayo sa susuotin ko mamayang gabi.
Okay.
Hikaw ni Susannah?
Tamang-tama.
Okay.
Dahil tutugtog ang nobyo ko,
dapat super-hot na kaibigan ka
na katabi ng super-hot na nobya.
-Sige, magpaka-super-hot tayo. -Gusto ko kapag umooo ka.
Ito ang iniisip ko.
Iyan ang super-hot sa 'yo.
Bagay 'to sa 'yo.
-Hindi, dapat mas maganda. -Sige.
Hindi.
May tumawag noong ikalawang linggo ng Setyembre,
tatlong linggo mula nang huli ko siyang makita.
Parang panaginip iyon. Di kapani-paniwala.
-Uy. -Uy.
Di ko inasahang tatawag ka.
Ayos lang bang tumawag ako? Di na dapat pala. Pasensya na.
Hindi, hindi, ayos lang.
Magkaibigan pa rin tayo?
Oo naman. Magkaibigan tayo.
Oo, at nag-uusap sa phone…
ang magkaibigan.
Oo. Walang wirdo sa pakikipag-usap sa kaibigan sa phone.
Kumusta ang buhay-kolehiyo?
Ayos lang, ayos lang.
Mas malakas humilik ang roommate ko kaysa sa 'yo…
Hoy, hindi ako humihilik!
Humihilik ka. Totoo.
Ilang taon na kitang nadidinig sa pader.
Pero kapag pagod ka lang naman.
Kumusta ang school mo?
Nakakabagot. Ang hirap.
Sino'ng nag-imbento ng trig at bakit nila pinapahirapan ang mga bata?
Di siguro gano'n kahirap.
Hindi, mahirap. Sobra.
Hindi ako makasabay sa mga letra.
Una, tutukuyin kung right-angle triangle o hindi.
Belly, nakita mo ba ang 20-pound kettlebell ko?
-May kausap ako. -Patulugin mo na si Taylor.
Hi, Steven.
Uy, Conrad.
Wala rito. Umalis ka na.
Pasensya na roon.
Okay, ano nga ulit 'yong sinasabi mo sa mga triangle?
Kung T-shirt ang susuotin mo, gawin mong crop top.
Kay Conrad 'to.
Tuwing iniisip ko siya, may pait pa rin sa dibdib ko.
Alam ko. Mahirap,
pero kailangan mo rin siyang kalimutan.
Oo, sana lang alam ko kung paano.
Gaya ng sabi ng Lola ko,
"Ang pinakamabisang paraan para makalimot ay humanap ng bago."
May pupuntahan kayong grad party?
Oo, 'yong akin. Kami ang nagpa-party, tanda mo?
Tama. Sige, pakasaya kayo, at wag magmamaneho pag nakainom.
Wag kang mag-alala. Nangako ako kay Steven na di ako iinom.
At nag-order ako ng pizza, okay? Kainin mo, ha.
Wag n'yo akong intindihin. Sige na.
-Sige. I love you. -Ba-bye!
-Ingat kayo. -Bye. Love you.
Ba-bye.
Diyos ko! Milo! Hi!
Buti at nandit
Diyos ko.
Makikita kita pag nasa stage ako.
-Sa malapit ka lang, ha? -Sige.
-Pare! -Ayos! Spike!
Party tawag mo rito? Nasaan ang magagandang pinangako mo?
Literal kaming nakatayo rito.
Pasensya na. Mahilig ako sa mas matanda. Ako lang naman.
Uy, babe? Tutulong ako sa pag-set up.
Paalam.
Sige. Pakasaya kayo.
Maglilibot muna ako, kakausap ng mga tao. Alam n'yo na, host.
-Sige. -Tara, Spike.
Ang cute mo ngayon. Tara, kuha tayo ng maiinom.
-Di puwede. Ako ang magmamaneho. -Sige.
Ano?
Diyos ko, pero magiging masaya ang camp.
Bumili ako ng ternong pajama natin.
Bumili ka pa ng isang set. Kasi alam mo kung sino'ng sumali?
Kukunin na ng Killa B ang captaincy mula kay Donna.
Sige. Pero ayos lang kay Coach Shaw? Alam mo na, 'yong pagbalik mo?
Di ko pa nakakausap si Coach. Gusto ko muna kayong kausapin.
Pagkatapos ng huling season, kuha ko kung ayaw n'yo na akong bumalik.
Manahimik ka. Kasama ka namin palagi.
Tama! Tamang sagot.
Bump! Set! Hit! Swipe!
That's the way we like to fight!
Halika.
-Come on, team... -Let's hear you scream!
-Cheers! -At para sa 'yo. 'Ayun. Diyos ko.
-Lintik. -Pucha!
Pumuntos ka na, Bb. Conklin. Paalam, Conrad.
Uy, nandyan ka pa?
Buweno…
'yong roommate kong si Trusky.
Nag-sleepwalk uli nang naka-underwear?
Hindi na, sa wakas.
Pero nag-uusap kami, at 5G conspiracist pala siya.
'Yong ka-date ni Katie, may nobya palang iba.
At ang saklap lang, di naman kasi siya kaguwapuhan, alam mo?
Alam mo bang nambabae si Papa?
Niloko ni Adam si Susannah?
Unang beses na nagkasakit si Mama, nagkarelasyon sila
ng sekretarya niyang si Kayleigh.
Nalaman ko nitong huling spring,
sa parehong araw na nalaman kong babalik ang kanser ni Mama.
Paano mo nalaman?
Maaga akong umuwi mula school at narinig ko silang nag-aaway.
Iyak siya nang iyak, Belly.
Noon ko lang siya narinig umiyak nang ganoon.
Kaya umalis ako.
Lumabas ako, nagmaneho nang dalawang oras, umuwi,
at nagkunwaring walang alam.
Ikinalulungkot ko.
Ang saklap na ang tagal mong kinikimkim ang lihim na iyon.
Oo, nakakapagod.
Di ko mapahinto ang utak ko.
Parang, kapag may ginawa ka, may masamang mangyayari,
pero pag ito ang ginawa mo, may mas malalang mangyayari.
Diyos ko, parang nakaka-stress iyan.
Naku, lintik. Alas-dos na.
Sabi mo, maaga kang magpapraktis. Papatulugin na kita.
Oo, nakakabuwisit ang off-season workouts,
pero may tsismis na may college scout mula Finch
na manonood sa team naming maglaro
at baka gawin akong captain ni Coach.
Ano? Grabe iyan.
Sige na. Di ko alam.
Limang minuto pa?
Sige. Gagawin ko.
Ayos.
Sige. Okay. Gagawin ko… Ba-bye.
Good luck.
Magaling ka sa pag-operate ng keg.
Wow. Hi, Conklin.
Di ko alam na nag-French ka.
Oui.
-Gusto mo? -Hindi, ayos na ako, salamat.
Ako ang driver mamaya.
-Cheers. -Cheers.
Alam mo bang napaka-romantic nito?
Gawa 'yan ni Milo para sa 'kin.
Cover 'yan. Alam mo 'yon, ng kanta sa pelikulang Armageddon?
Romantic pa rin.
Ikuwento mo na ang mga detalye. Ano'ng pinag-usapan n'yo ni Cory?
'Yong librong binabasa ko.
Mahina kayo sa pakikipag-usap sa lalaki.
Kinakalawang na ako, at siya ang nagbanggit n'on!
At kinausap niya ako sa French.
Ano? French? Ang hot n'on. Parang gustong-gusto ka niya.
Ewan ko. Nahirapan ako sa usapan.
Dapat bang mahirap 'yon?
Tingnan n'yo kayo ni Milo. Bagay kayo.
Soulmates kami ni Milo.
Ayos!
Belly, magka-crowd-surf ako!
Siguruhin mong di mamamantsahan ang damit ko.
Ew, Steven! Ayoko ng T-shirt mong puno ng pawis!
Ano ba 'yan? Ayos ka lang?
-Belly, patawad. -Hindi, ayos lang. Ayos lang ako.
Ku… Kukuha lang ako ng inumin.
Ikaw ang driver ko, Belly Bells! Huwag mo 'kong biguin.
Steven!
May naisip akong wirdo kanina.
Talaga? Mahilig ako sa wirdong isipin.
Iniisip ko, kung nagloko ang tatay ko sa nanay ko,
wala man lang siguro syiang paki. Masama ba iyon?
Hindi, pero iniisip mo talagang walang reaksyon si Laurel?
Parang.
Walang kahit ano sa tatay ko ang nakakapagpasabik sa kanya, alam mo?
Hindi sila romantiko sa isa't isa.
Gusto mo silang makitang romantiko?
Siguro.
Di ko maisip ang sarili kong nagpapakasal sa di nakakapagpasabik sa 'kin.
Tipong nakukuryente ako sa tuwing nakikita ko siya.
Nagulat ka ba nang magdi-divorce ang mga magulang mo?
Oo at hindi.
Iniisip ko dati, ibig sabihin ng divorce ay pag-aaway, pero wala sila n'on.
Pansamantala silang nanlamig, pero…
Ngayon, balik na sa normal ang lahat.
Sa wirdong paraan, ang hirap sigurong intindihin.
Oo, mismo.
Ano?
Ewan ko. Wala pa kasi akong sinabihan nito kahit kailan.
Ako rin.
Uy, puwedeng magtanong?
Kahit ano.
Kumusta si Jere? Ayos lang ba siya?
Oo, mukha naman. Bakit?
Ewan ko, nag-text ako sa kanya mula nang magtapos ang summer,
at hindi siya sumasagot.
Baka abala lang siya sa senior year.
Iyon, o baka hindi niya makalimutan ang ginawa ko
at habambuhay na niya ang galit niya sa 'kin.
-Belly. -Di bale na. Kalimutan mo 'yong sinabi ko.
May natutunan akong astig.
Ano iyon?
Alam mo bang ang Venus ay bituin sa gabi
sa loob ng 263 araw ng taon.
Tapos, naglalaho iyon sa langit sa loob ng 50 araw,
bago babalik bilang bituin sa umaga sa loob ng 263 araw?
Di ko alam iyon. Astig nga iyon.
At ngayon, bituin siya sa gabi. Ang liwanag niya sa tabi ng buwan.
Nakatingin ako roon ngayon.
Baka labag sa patakarang sabihin ito, pero…
sana pareho tayong nakatingin doon ngayon.
Ako rin.
At, Belly?
Ano iyon, Conrad?
Hindi ko rin kayang makasama ang taong di nakakapagpasabik sa akin.
Uy. Uy, Conklin.
Kumusta ka na?
Tagal nating di nagkita, 'no?
May nakaupo ba riyan?
-Wala, sige lang. -Sige.
Bituin kaya sa umaga o sa gabi ang Venus ngayon?
Parang planeta ang Venus.
Ang mga sinaunang astronomer…
Alam mo? Di bale na.
-Katangahan. -Okay. Sige.
Bihira ka ring makakakita ng bituin nang ganito kalapit sa siyudad.
Mas marami sa beach.
Dati, lagi akong nagsa-summer sa beach na 'to sa Massachusetts.
Doon ka ngayong summer?
Hindi. Di ako pupunta.
Kung gayon, narito ka para sa 4th?
Aalis ang mga magulang ko, at may mga inimbitahan akong ilang tao.
Pumunta kayo ng kaibigan mo.
Ayos iyon.
Sige. Ayos.
Halika. Merong nasa ulo mo.
-Meron… Talaga? -Oo.
-Hindi, ano… -Ano…
-Diyos ko! -Sinasabi ko lang…
Alam mo kung bakit? Damo iyan, kasi nasipa ako sa ulo.
-Lintik! Na… -Ayos lang talaga ako.
-Diyos ko. -Aalis na ako.
-Sige. -Oo.
-Uy, Belly, ang totoo… -Ano iyon?
Puwedeng pahingi ng pabor?
Puwede mo ba akong ireto sa kaibigan mong si Marcy?
Oo. Si Marcy? Oo! At ikaw. Nauunawaan ko na.
-Oo naman. -Ayos. Salamat.
Salamat para dito… Oo, sige, paalam.
Belly. Belly, halika rito.
Uy, kapatid. Tingnan mo 'to.
Diyos ko!
Di ako makapaniwala sa ginawa mo.
Pangit ng party.
Tsong, beer lang iyan. Matutuyo iyan. Kalma.
-Aalis na ako, okay? -Teka, may nangyari ba?
Wala, walang nangyari.
Si Spike na lang magmaneho sa 'yo, ha?
Si Spike? Lasing na si Spike.
Nangako kang ipagmamaneho ako.
-Buweno, handa na akong umalis. -Ako, hindi pa.
Puwede bang mag-Uber ka na lang?
Bakit ang KJ mo?
Nasisira ko ba ang masaya mong gabi, Mr. Perfect Valedictorian?
Medyo, oo.
Sakali mang nakalimutan mo na, na mukhang totoo nga,
wala na si Susannah, kaya malungkot ako,
pero wag mong hayaang pigilan ka n'on na magpakasaya.
Gago ka. Nawala rin si Susannah sa 'kin.
Tingin mo, di ako malungkot?
Kina-crowd-surf mo 'yong sakit? Patawad, ha!
Dapat lang! Nagkamali ka,
at ngayon wirdo na sina Conrad at Jeremiah.
-Ni di nila ako sinasagot. -Okay, guys, puwedeng…
-Di ko kasalanan 'yon. -Talaga?
Dapat kasama ko sila ngayong gabi,
pero ayaw nilang pumunta kasi pinagulo mo ang lahat.
Kulang pa si Jeremiah sa 'yo. Dapat nasa 'yo rin si Conrad.
Diyos ko, napakamakasarili mo.
-Steven! Seryoso ka ba? -Ano?
Dapat nasa akin din si Conrad? Nagbibiro ka ba?
In love ako, Steven, wala sa sarili
Ano'ng dapat kong gawin?
Belly.
Belly?
Steven.
Uy.
Lasing na ang tangang Steven.
Wag kang makinig sa kanya.
Hindi, tama siya. Sinira ko ang lahat sa kanilang dalawa.
Namatay si Susannah, at sinira ko ang libing.
Sana wala akong sinimulan.
-Hindi, wala. -Meron.
At sawa na akong maging malungkot palagi.
At… parang di na bubuti ang pakiramdam ko.
Ngayon lang iyan, pero pangako…
Hindi! Walang naipapangako.
Huwag kang mangako.
Pasensya na. Alam kong ginagawa mo ang makakaya mo.
Di ako umaasang may makakaunawa sa pinagdaraanan ko ngayon,
at mukhang kailangan kong mag-isa rito.
Uuwi na ako.
-Okay. Sasamahan kita. -Hindi. Dito ka lang.
Debut ito ng nobyo mo,
at kailangan ko lang matulog.
I-text mo ako pag-uwi mo, ha?
Oo. Mahal kita.
Mahal kita.
Uy, happy Halloween.
Conrad.
Alam kong di ako dapat nandito, pero… heto ako.
May dala akong kendi.
-Gusto mo ba akong umalis? -Hindi. Huwag kang umalis.
Ano…
Bakit ka nandito?
Gusto kitang makita, kaya…
Oo. Alam mo, pero naisip kong…
-Tayo… -Tama. Hindi, alam kong…
Nag-aalala ka kay Jere. Nagkausap kaming dalawa,
at maayos talaga ang lagay niya.
Nakikipag-date siya, at…
masaya na siya mula nang maging Homecoming King siya.
-Ayos iyon. Ibig sabihin, limot… -Oo.
Sa tingin ko.
Belly, tingin ko, hindi kita malilimot.
Hanggang ngayon. Heto ako.
Tuwing kausap kita, masaya ako.
At ngayong nakatayo ako sa harap mo,
ang hirap na hindi kita mahalikan.
-Belly, mag-usap tayo. -Pagod ako.
Maupo ka.
Hindi ka kumain.
Nag-email ang guidance counselor mo.
Di ko alam na hindi ka na kapitan, at ang baba ng grades mo.
Patawad, di ako makakapasok sa Princeton gaya ni Steven.
Di iyon ang sinasabi ko.
Hindi ka ganito.
Dismayado talaga ako sa 'yo.
Pasensya na, Ma. Namatay si Susannah, di ba?
Wag mong gamitin iyon bilang excuse.
Mahirap din ang taong 'to sa akin.
Ni wala ka nga rito.
Di kita sinisising naroon ka para kina Susannah.
Kailangan ka.
Pero wag mo rin akong sisihin sa nangyari dahil wala ka.
Hindi ito paninisi.
Tungkol ito sa 'yo at sa mga pinili mo.
Pagiging responsable ito sa sarili mo kahit na mahirap ang mga bagay.
Tuloy ang buhay. Di puwedeng susuko ka basta.
Pagiging responsable ba 'ka mo?
Ayaw mo ngang i-promote ang libro mo dahil ayaw mong pag-usapan si Susannah.
Di puwedeng aalalahanin mo ang volleyball
samantalang wala ka nga sa kahit anong laro ko ngayong taon.
Buong taon akong naghintay na maging magulang ka.
Sumuko ka na bago pa ako.
Kada stop ba talaga dapat iyan?
Nasusuka na ako.
Kung mas gusto mong maglakad, puwede ka naming ibaba rito.
Mas ligtas pa nga yata.
Huwag kang mag-alala, pare. Malinaw ang isip ko.
Lintik na Belly.
Kinuha ang kotse ko at iniwan ako sa sarili kong party. May gagawa n'on?
Ewan ko.
Sino'ng nanigaw sa kapatid niya dahil malungkot iyon?
Siya ang unang nanigaw.
Ang mature mo, Steven.
Kung subukan mo ang compassion sa susunod, gago?
Di ba dapat magtulungan kayo sa kasawian?
Di mahihiwalay ang buhay sa kamatayan.
Wow.
Ang laking tulong. Salamat, pare.
In touch si Milo sa mga emosyon niya.
Kaya mahusay siyang musikero.
Salamat, babe.
Alam mo, may record label ngang interesado akong kunin.
Ano?
Tingnan mo. Cancel Culture Records.
Babe, isa lang ang post nila.
Oo, kaya nga ang angas.
Ayos, pare! Congrats! Congrats.
Mahal kong Steven,
congratulations sa pagtatapos mo.
Ito ang simula ng natitiyak kong isang pambihirang paglalakbay.
Sana nariyan ako para makita ang ningning mo.
Pero may ekstraordinaryo kang ina
na lagi kang sasamahan sa lahat.
Tandaan mo, di lang ang mundo ang maraming ginagawa sa 'yo,
pero marami ka ring ginagawa sa mundo.
At wag mong kalimutang lasapin ang biyahe. Nagmamahal, Susannah.
Alam kong gabi na, pero tungkol sa bookseller event…
Nagbago na ang isip ko. Gagawin ko na.
Alam kong mawawala rin sa akin si Susannah.
Di ko lang akalaing mawawala silang lahat sa akin.
Sa alaala ko, magkasangga silang tatlo, habambuhay na magkadikit.
Wala ang isa kung wala ang iba.
At ngayon, wala na silang lahat.
Belly?
-Hi, Jeremiah, ang saya ko… -Kasama mo si Conrad?
Hindi. Bakit kami magkikita ni Conrad?
Ewan ko. Naisip ko lang na baka…
Jere, ano'ng nangyayari?
Nawawala si Conrad.
Ano'ng "nawawala"?
Di niya sinasagot ang text at tawag ko.
-Mula kailan? -Kahapon.
May finals siya, di ba? Baka nagpuyat lang?
Parang hindi. Sinabi niya sa roommate niya na sira na ang lahat at umalis na.
Pupunta ako sa Brown bukas at hahanapin siya.
Hindi ko na mababalik si Susannah,
pero di ko kayang mawala rin sina Jeremiah at Conrad.
Okay.
Pero sasamahan kita.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce