"แพน โทรโกลไดต์ส"
คุณจินเจอกิ่งไม้ที่มันชอบแล้ว
- เวลาเท่าไร - สิบโมง 22 นาที 34 วินาที
เดี๋ยวนะ 35, 36...
สิบโมง 22 นาทีก็พอ
- ทําไมเธอตั้งชื่อให้พวกมันด้วย - เพราะเจน กูดอลล์ก็ทํา
เขาเป็นคนแรกที่ศึกษาแพน โทรโกลไดต์สในป่า
ชื่อทางวิทยาศาสตร์ของชิมแปนซีเหรอ
ใช่ เขาตั้งชื่อให้สัตว์เสมอ
เพราะเขารู้ว่าสัตว์แต่ละตัวมีนิสัยไม่เหมือนกัน
ทําไมเธอตั้งชื่อมันว่าคุณจินล่ะ
เพราะงี้ไง
ดูนี่
(คุณจิน)
ชัดแจ๋วเลยละ "ชิมแปน-สิ"
และคุณจินชอบเอาไม้กวาดกระทุ้งเพดานห้องด้วย
- มันทําอะไรอยู่ - ทําหอก
ว่าไงนะ ชิมแปนซีทําหอกด้วยเหรอ
หอก ฟองน้ํา เครื่องมือทุกประเภทเลย
พูดเป็นเล่น
ไม่เลย เจน กูดอลล์เป็นคนแรกที่ค้นพบ ว่าพวกมันสร้างเครื่องมือได้
มันเปลี่ยนทุกอย่างที่เราคิดว่าเรารู้ เกี่ยวกับลิงและคน
ยังไง
เพราะถ้าชิมแปนซี สร้างเครื่องมือและอาวุธเองได้...
แปลว่าพวกมันเหมือนเรามากใช่ไหม
หรือเราเหมือนพวกมันมาก
เจน กูดอลล์ตั้งชื่อชิมแปนซีที่เขาเจอว่าอะไร
มีตัวนึงชื่อแปลว่าเคราเทา
เหมือนเจ้าเคราเทาของเราเหรอ
อาฮะ เว้นแต่ว่าชื่อจริงของมัน คือเดวิด เกรย์เบียร์ด
ได้ยินไหม เจ้าเคราเทา มันมีชื่อของเราผสมกัน
มันคือชิมแปนซีตัวแรกที่เขาเห็นว่าใช้หญ้าดักปลวก
พวกมันกินปลวกด้วยเหรอ แหวะ
แมลง ผลไม้ เนื้อสัตว์ มันกินคล้ายๆ กับที่คนกินเลย
- คนกินแมลงด้วยเหรอ - บางคนก็กิน
เราเหมือนพวกมันมากจริงๆ
น่ารักเวอร์
อย่าลืมนะ เราแค่มาสังเกตการณ์
ไหนเธอบอกว่าห้ามจับไง
ถูกของนาย
ชิมแปนซีเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ เพราะเราทั้งทําลายป่า
ล่าพวกมัน และบังเอิญเอาโรคในคนไปติดพวกมัน
พวกมันป่วยเหมือนเราด้วยเหรอ
ฉันว่ามันอยากเล่นกับแก มันคงคิดว่าแกเป็นครอบครัวมันแน่ๆ
- เจน - ไม่เป็นไร
ชิมแปนซีมีจ่าฝูงตัวผู้
คุณจินคงแสดงให้เราเห็นว่าใครใหญ่
หรือรวบรวมอาวุธ
- ทําอะไรน่ะ - ทําหอก
ผิดคาดแฮะ
เหมือนกัน
มันยังพยายามทําให้เราดูอยู่ไหมว่าใครใหญ่
ไม่แน่ใจ ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
- เสียงอะไรน่ะ - มีทางเดียวที่จะรู้ได้
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
- เราทําเอง - ทําอะไร
ตัดไม้ทําลายป่าที่เป็นที่อยู่ของชิมแปนซี กับสัตว์ชนิดอื่นอีกมาก
- เราปลูกป่าคืนมาได้ไหม - มันไม่เร็วเท่าที่เราทําลาย
- แย่จัง - ใช่ไหมล่ะคะ
ซักผ้าเสร็จแล้ว ช่วยแม่ขนขึ้นไปข้างบนหน่อย
แต่แม่คะ หนูยังต้องค้นหาเรื่องชิมแปนซีอีกเยอะ
เราเพิ่งเห็นคุณจินขว้างก้อนหินใส่ต้นไม้
คุณจินที่อยู่ห้องข้างล่างเราเหรอ
เปล่าครับ คุณจินที่เป็นชิมแปนซี
- มันขว้างหินทําไม - ก็นั่นน่ะสิคะ นี่แหละภารกิจใหม่ของเรา
ภารกิจของลูกต้องรอไปก่อน จนกว่าเราจะทําความสะอาดเสร็จ
- แต่แม่คะ... - ลูกเห็นสภาพห้องตัวเองไหม
เก็บเสร็จแล้วค่อยวอล์กกี้ไปหาเดวิด
หวัดดีค่ะ คุณจิน เราเพิ่งพูดถึงคุณพอดีเลย
- ฉันจะลงไปข้างล่าง - คุณขึ้นมากับเราแล้วค่อยลงไปก็ได้ค่ะ
คืองี้ ฉันว่าฉันลงบันไดดีกว่า จะได้ออกกําลังกายหน่อย
หนูด้วยค่ะ เดี๋ยวหนูเดินไปส่ง
แล้วจะรีบขึ้นมาทําความสะอาดห้องทันที
เยี่ยม
คุณช่วยถือหน่อยได้ไหมคะ มันหนักใช้ได้เลย
อยากรู้ไหมคะว่าทําไมเราพูดถึงคุณ
- ไม่ค่อยอยาก - คุณนี่ตลกจัง
หนูตั้งชื่อชิมแปนซีตามชื่อคุณ เพราะมันชอบชูกิ่งไม้ขึ้นกลางอากาศ
เหมือนกับที่คุณเอาไม้กวาดกระทุ้งเพดาน ตอนที่คุณอยากให้เราเงียบเลย
ฉันพยายามไม่ทําบ่อยๆ แล้วนะ
แต่จากนั้นเราเห็นชิมแปนซีที่ชื่อคุณจิน ขว้างก้อนหินใส่ต้นไม้
คุณว่าทําไมมันถึงทําแบบนั้น
มันอาจชอบฟังเสียงนั้นมั้ง
เป็นทฤษฎีที่น่าสนใจ มีไอเดียอื่นอีกไหมคะ
อาจจะเล่นกีฬามั้ง เหมือนเล่นวอลเลย์บอลหรือเทนนิสไง
ชิมแปนซีชอบเล่นด้วยกันจริงๆ ค่ะ
หรืออาจเป็นวิธีที่มันบอกอาณาเขต
ไอเดียนี้ก็ดีค่ะ คุณชักจะเก่งแล้วนะเนี่ย
เฮ้ พูดถึงชิมแปนซี แล้วของเธอไปไหนล่ะ
- เจ้าเคราเทา - อะ...
เจ้าเคราเทา
เจ้าเคราเทา แกอยู่ไหน
เจนเรียกเดวิด มีเหตุฉุกเฉิน
- เดวิดพูด เกิดอะไรขึ้น - เจ้าเคราเทาหายไป
- เฮ้ โนอาห์ ขอโทษที่ลงมาช้า - ไม่เป็นไรครับพ่อ พร้อมไปรึยัง
คุณจินคะ คุณจิน
อาจจะยัง
หนูหามันไม่เจอเลย มันน่าจะหลงทาง
ฉันมั่นใจว่าเดี๋ยวมันก็กลับมา
- ใครเหรอ - เจ้าเคราเทา
เห็นชิมแปนซีเดินไปมาแถวนี้บ้างไหม
สูงประมาณนี้ มีขนสีเทาๆ น่ารักๆ ตรงนี้นิดหน่อย
- ที่มาของชื่อมันน่ะ - ว่าไงนะ
- เคราสีเทาไง - เธอเห็นมันครั้งล่าสุดตอนไหน เจน
- ในซอยข้างหลัง แต่มันไม่อยู่ค่ะ - หาต่อไปนะ ฉันมั่นใจว่าเดี๋ยวก็เจอ
แต่ถ้าหนูหาไม่เจอล่ะ
มันคือหนึ่งในเพื่อนซี้ของหนูเลย
ผมเป็นเพื่อนซี้อีกคนเองครับ
หนูเป็นน้องสาวเขาค่ะ
ฉันเป็นลูกเขา
หวัดดีครับ
เราจะคอยดูจากบนนี้ให้นะ เจน
ไม่ต้องห่วงนะ เจน เราจะหามันให้เจอ
ทําไมเธอไม่ไปดูซอยด้านหลังอีกทีล่ะ
เด็กพวกนี้ฮาดี
เจ้าเคราเทา นั่นแกเหรอ
ฉันมาแล้ว เจ้าเคราเทา
คุณจินเหรอ
เจ้าเคราเทา
เดี๋ยวนะ คุณจินเพื่อนบ้านเราพูดถูกเหรอ
ชิมแปนซีขว้างหินเพื่อบอกอาณาเขต
หรือสร้างเส้นทางให้เดินตาม หรือพวกมันแค่ชอบเสียงที่ได้ยินกันนะ
ไม่นะ แกติดกับ ฉันจะช่วยแกเอง
ไม่ต้องห่วงนะ เจ้าเคราเทา ฉันจะช่วยมันเอง
ใกล้แล้ว
เรียบร้อย แกเป็นอิสระแล้ว
เจ้าเคราเทา
เจอแล้ว
เฮ้ มีใบไม้ติดนิดหน่อย แต่นอกจากนั้นแล้วฉันว่ายังดูดีอยู่
ขอบคุณค่ะ คุณจิน
เดวิดเรียกเจน
เจนพูด
ฉันไม่เห็นเจ้าเคราเทา แต่ฉันเห็นแม่เธอ
เขาดูโกรธสุดๆ
เดือดปุดๆ
- เธอน่าจะกลับขึ้นบ้านได้แล้ว - ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่หามันเจอ
ดีใจที่ช่วยได้นะ
เจ้าเคราเทา
ทําไมแกไม่เป็นของจริง
โอเค ฉันนึกว่าเป็นไปไม่ได้ แต่แม่เธอโกรธหนักกว่าเดิมอีก
เดวิด บอกเจนให้กลับบ้านเดี๋ยวนี้
แม่เธอบอกให้เธอกลับบ้าน
เดี๋ยวนี้
ลูกหายไปไหนมา
แล้วทําไมคุณจินเป็นคนเอาผ้ามาให้ ทั้งๆ ที่ควรจะเป็นลูกที่เอาขึ้นมา
เจน ตอบแม่สิ
หนูขอโทษค่ะแม่
โถลูกรัก มานี่มา
เป็นอะไรไป
เจ้าเคราเทาเจอชิมแปนซีอีกตัว
และมีลูกชิมแปนซีตัวนึง
แล้วคุณจินก็ติดกับและ...
หนูคิดว่าเจ้าเคราเทาไม่อยากเป็นเพื่อนหนูแล้ว
คุณจินเป็นอะไรรึเปล่า
ชิมแปนซีน่ะค่ะ
โอเค มาๆ นั่งก่อน
หายใจลึกๆ
บอกแม่อีกทีซิ
เจ้าเคราเทาเจอชิมแปนซีอีกตัว
แล้วมันก็เห็นบ้านของพวกมันถูกทําลาย
มีตัวนึงติดกับ หนูไปช่วยไว้ได้
แต่หลังจากนั้นเจ้าเคราเทาก็เดินหนีหนูไป
และหนูคิดว่าเป็นเพราะมันเห็น
ว่าคนอย่างเราคือภัยคุกคามต่อชิมแปนซี
- แต่มันอยู่นี่ไง - แต่มันไม่มีชีวิต
โอเค เจน แม่มั่นใจว่าเจ้าเคราเทารู้ดี ว่าลูกทําเพื่อมันมากขนาดไหน...
แต่ชิมแปนซีไม่เหลือเวลาแล้วนะแม่
อีกไม่กี่ปีจะไม่เหลือพวกมันอยู่
และยังมีอีกหลายอย่าง ให้เราค้นพบเกี่ยวกับพวกมัน
เช่นอะไร
เช่นทําไมมันถึงขว้างก้อนหินใส่ต้นไม้ หรือใช้เครื่องมือ
ไม่มีสัตว์ชนิดอื่นในโลกทําแบบนั้น ยกเว้นเรา
ชิมแปนซีกับคนเหมือนกันมาก
แล้วเราทําร้ายพวกมันทําไมคะแม่
เจน...
แม่ไม่รู้
แต่สิ่งที่แม่รู้ตอนนี้
คือลูกทําทุกอย่างที่ทําได้ เพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลง
เจน กูดอลล์พูดว่าไง "เมื่อเราเข้าใจ เราถึงจะ"...
แต่เราจะเข้าใจไม่ได้เลย ถ้าไม่เหลือชิมแปนซีแล้ว
หนูเก็บห้องอยู่ค่ะ
หนูทําได้ค่ะแม่
เดวิดเหรอ
เธอทําอะไรกับข้อมูลวิจัยเรื่องชิมแปนซีของเรา
ฉันจะเอาไปทิ้ง
- ทําไมล่ะ - เพราะมันไม่มีประโยชน์แล้ว เดวิด
ทุกปีมีสัตว์สูญพันธุ์มากขึ้นเรื่อยๆ
และมีคนที่จะลงมือแก้ไขไม่มากพอ
แล้วเจน กูดอลล์กับคนอื่นๆ ที่เราเคยเจอล่ะ
พวกเขาลงมือทํานะ
ก็ยังไม่พออยู่ดี
ฉันมั่นใจว่ามีคําพูดอยู่
ไม่มีหวังหรอก
เจ้าเคราเทาไม่อยู่แล้ว
มันไม่ทําแบบนั้นแน่
เรื่องจริง
ฉันคิดว่ามันไม่อยากเป็นเพื่อนฉันแล้ว
มีคนอื่นที่เธอคิดว่าพอจะช่วยเราได้ไหม
ฉันแค่อยากได้เจ้าเคราเทาคืนมา
ใครสักคนที่รู้เรื่องชิมแปนซีดีล่ะ
เช่นใคร
- แค่หลับตาและ... - ฉันรู้ว่าต้องทํายังไง
งั้นก็หลับตาสิ
แล้วจินตนาการดู
นี่คือวิธีที่ชิมแปนซีทักทาย
เก่งมาก เดวิด
เขารู้ชื่อฉันด้วย
หวัดดีจ้ะ เจน
ร้องหวูดๆ สิ เจน ร้องเลย
ฟังดูไม่ค่อยแฮปปี้เลย
ชิมแปนซีไม่ได้ฟังดูมีความสุขตลอดเวลาหรอก เหมือนคนเรานี่แหละ
พวกมันรู้สึกโกรธเป็น
พวกมันรู้สึกกลัวเป็น
และพวกมันก็เศร้าเป็นด้วย
เหมือนเธอเลย เจน
เจนเศร้าเพราะเจ้าเคราเทาของเรา ไม่อยากเป็นเพื่อนเขาแล้ว
รู้ไหม ฉันก็เคยรู้จักเจ้าเคราเทา
เดวิด เกรย์เบียร์ดน่ะ ชิมแปนซีตัวโปรดของฉัน
หนูรู้ค่ะ มันคือชิมแปนซีตัวแรก ที่คุณเห็นว่าใช้เครื่องมือ
เดวิด เกรย์เบียร์ดคือชิมแปนซีตัวแรกที่ไว้ใจฉัน
พอมันเริ่มไว้ใจฉัน
ชิมแปนซีตัวอื่นๆ ที่ก่อนหน้านี้หวาดกลัวมาก
ฉันว่าพวกมันคงคิดว่า "เธอคนนี้คงไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด"
และฉันก็ได้รู้จักมันทุกตัวเลย
เจ้าเคราเทาของหนูก็ไว้ใจหนูค่ะ
แต่มันเห็นสิ่งแย่ๆ ทุกอย่างที่คนทํา และหนูหยุดไม่ได้
บางทีมันอาจรู้สึกสิ้นหวังใช่ไหมล่ะ
ใช่ค่ะ คุณเคยรู้สึกสิ้นหวังไหมคะ
ฉันว่าทุกคนที่คิดถึงสิ่งที่เราทําต่อโลกนี้
บางทีก็รู้สึกสิ้นหวังเหมือนกัน
แต่รู้ไหมว่าสิ่งที่เธอทําได้ตอนรู้สึกสิ้นหวัง
คือคิดถึงสิ่งต่างๆ ที่ทําให้มีความหวัง
เช่นอะไรคะ
มีคนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่ตระหนักถึงปัญหาที่เราก่อ
อย่างเช่นภาวะโลกร้อน การสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ
และระหว่างที่นักวิทยาศาสตร์คิดหาทางแก้ใหม่ๆ
เพื่อพยายามเยียวยาผลร้ายแรงบางส่วน ที่เราทําลงไป
คนอายุน้อยอย่างพวกเธอก็คิดว่าจะทํายังไง เพื่อให้โลกนี้ดีกว่าเดิม
นี่คือสิ่งที่ทําให้ฉันมีความหวัง
ทุกก้าวที่เราทํา เราเข้าใกล้การช่วยโลกไปอีกก้าว
ฟังดูเหมือนคําพูดของเจน กูดอลล์เลย
อันที่จริงฉันว่ามันเป็นคําพูดของเจน การ์เซีย
เพราะงั้นก็คิดถึงสิ่งที่ต้องทํา
ถกแขนเสื้อขึ้น แล้วออกไปลุยเลย
เพราะงั้นฉันคิดว่า พวกเธอควรได้อยู่บนกระดานฮีโร่นี้ด้วย
สําหรับทุกอย่างที่พวกเธอทํา
ชิมแปนซีขอบคุณยังไงคะ
บางทีพวกมันก็ดูแลขนให้กันและกัน
งั้นเราหวีผมให้คุณได้ไหม
ไม่จําเป็นหรอกจ้ะ
ขอบคุณมากนะคะ ดร.กูดอลล์
เรียกฉันว่า ดร.เจนก็ได้ ทั้งสองคนเลย
และตอนนี้มีอีกหลายอย่างมากที่ต้องทํา เพื่อให้โลกนี้ดีขึ้น
ก่อนที่จะสายเกินไป
ออกไปช่วยกู้โลกได้แล้วจ้ะ
ขอบคุณนะคะ ดร.เจน
จะไปไหนน่ะ
หนูสัญญาว่าจะเก็บห้องทีหลังค่ะแม่ แต่ตอนนี้...
ไม่ แม่ยังพูดไม่จบ
ลูกจะไปไหนโดยไม่มีเจ้าเคราเทาได้ไง
แม่ทําความสะอาดให้แล้ว
เดวิด
นี่คือวิธีที่ชิมแปนซีขอบคุณครับ
งั้นพวกมันน่าจะขออนุญาตก่อน
เราขอหวีผมแม่เพื่อขอบคุณ ที่ทําความสะอาดเจ้าเคราเทาได้ไหมคะ
ได้มั้ง
อือ แปลกๆ โอเค ไปได้แล้ว
- ทางนี้ - เธอรู้ได้ไง
ฉันไม่แน่ใจ แต่ฉันคิดว่าพวกมันทําสัญลักษณ์ไว้เหมือนแผนที่
- พวกมันจะได้รู้ว่าต้องไปทางไหน - สัญลักษณ์บ่งบอกเจ้าเคราเทา
อย่าเพิ่งหมดหวังกันนะ
คุณจิน ฉันเสียงดังไปรึเปล่าคะ
ทําไมทุกคนถามผมแบบนี้ล่ะ
เปล่า ผมแค่อยากมาดูเจนหน่อย
ก่อนหน้านี้แกดูไม่ค่อยสบายใจ
คุณใจดีจังค่ะ
แกเป็นแบบนั้นจริง
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นแกสิ้นหวังขนาดนี้
ใช่ ผมรู้ว่ามันรู้สึกยังไง
ผมขอคุยกับแกได้ไหม
แกออกไปสํารวจกับเดวิด แต่ฉันส่งข้อความบอกตอนแกกลับมาได้
ไม่เป็นไร
ผมจะลองดูว่าจะบังเอิญเจอแกไหม บายครับ
บายค่ะ
ดูสิ ลูกชิมแปนซีกําลังเรียนรู้ วิธีขว้างหินใส่ต้นไม้จากเจ้าเคราเทา
แต่ทําไมล่ะ
ฉันยังไม่รู้
อาจจะทําสัญลักษณ์เส้นทาง หรือพวกมันอาจชอบฟังเสียงเฉยๆ
หรืออาจเป็นเหตุผลอื่นที่เรายังคิดไม่ถึง
เพราะงี้จึงสําคัญที่เราต้องอนุรักษ์สัตว์
ยังมีอีกหลายอย่างต้องเรียนรู้เกี่ยวกับพวกมัน
ฉันรู้ว่าคนทําสิ่งแย่ๆ มากมายกับชิมแปนซี เจ้าเคราเทา
แต่ก็เหมือนเจ้าลูกชิมแปนซี ที่กําลังเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จากแก
คนก็เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จากเราได้เช่นกัน
เราสอนพวกเขาได้ ว่าเรามีแค่โลกใบเดียว บ้านหลังเดียว
และเราต้องช่วยกันปกป้องมัน
ฉันรู้ว่าบางทีมันอาจรู้สึกสิ้นหวัง แต่เราต้องพยายามดู
ฉันจะไม่มีวันหยุดพยายาม
ฉันก็เหมือนกัน
ขอบใจแกด้วย
คุณจิน
เดวิดล่ะ
เราทําภารกิจเสร็จแล้วค่ะ แต่หนูยังต้องเก็บห้องอยู่
- รู้สึกดีขึ้นแล้วเหรอ - ค่ะ
หนูคิดว่างั้น บางทีหนูก็แค่กังวล ว่าหนูยังทําไม่มากพอ
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
ลุกขึ้น
ตามฉันมา
ถ้าไม่ได้เธอ เราคงไม่ได้รีไซเคิลแบตเตอรี่
เราคงไม่มีผีเสื้อบินอยู่หน้าอะพาร์ตเมนต์ ของคุณพาเทล
(อนุรักษ์สิงโต)
เราคงไม่ได้พยายามช่วยสัตว์ทั่วโลก
และเราคงไม่มีบ้านค้างคาว
- บอกฉันอีกทีซิว่าทําไมเรา... - พวกมันกินแมลงค่ะ
นั่นสินะ
เราคงไม่รู้ว่าต้องทิ้งขยะอะไรในถังไหน
มาเร็ว
พวกนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าไม่มีเธอ
- เดวิดกับคนอื่นๆ อีกหลายคนด้วยค่ะ - ใช่ แต่เธอเป็นแรงบันดาลใจให้เราทุกคน
คุณจะช่วยเซ็นชื่อ เพื่อช่วยชิมแปนซีที่ใกล้สูญพันธุ์ได้ไหมคะ
- แน่นอน - บริจาคเงินด้วยได้ไหมคะ
- เท่าไร - เจน
มาเก็บห้อง แล้วค่อยไปช่วยโลก
ต้องไปแล้วค่ะ
เร็วเข้า เจ้าเคราเทา เราต้องไปช่วยโลกกัน
"ช่วยกันอนุรักษ์ชิมแปนซี"
- เจน - หนูเก็บห้องอยู่ค่ะ
นั่นไม่ใช่สิ่งที่แม่จะเอามาให้ลูกดู มานี่เร็ว
วิดีโอนี้มาจากไหนคะ
- ชิมป์อีเดน - ชิมป์อีเดนเหรอคะ
หนึ่งในศูนย์อนุรักษ์ชิมแปนซีของ ดร.เจน
ที่ที่พวกเขาดูแลชิมแปนซีที่ช่วยมาได้ใช่ไหมคะ
ใช่ และทายซิอะไร
แม่ว่าน่าจะหาอะไรทําให้ลูกร่าเริงหน่อย แม่เลยติดต่อไป
และแม่นัดโทรคุยกับยานา สวอร์ตให้
- เขาทํางานที่ชิมป์อีเดน - ฉันรู้ว่าเขาเป็นใคร
ว้าว สุดยอดจริงๆ ค่ะ ขอบคุณนะคะแม่
ขอให้สนุกนะ
- หวัดดี เธอคือเจนกับเดวิดสินะ - หวัดดี ยานา
หนูมีเรื่องจะถามเยอะเลยค่ะ
ชิมแปนซีที่ชิมป์อีเดน เคยถูกปล่อยกลับคืนสู่ป่าไหมคะ
ไม่จ้ะ พวกมันต้องเรียนรู้วิธีเอาตัวรอด ในที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ
ซึ่งพวกมันต้องเรียนรู้จากแม่ของพวกมัน
แต่เพราะการล่าสัตว์และตัดไม้ทําลายป่า พวกมันหลายตัวต้องสูญเสียแม่ไป
และพวกมันต้องไปอยู่ในละครสัตว์ หรือกลายเป็นสัตว์เลี้ยง
มันไม่ดีต่อพวกมันเลย
น่าเศร้าจัง
เพราะงี้จึงสําคัญมากที่ต้องมีศูนย์อนุรักษ์
ซึ่งชิมแปนซีที่ช่วยเหลือมานี้จะได้มีชีวิตที่ดีขึ้น
อะไรคะเนี่ย
พวกชิมแปนซีคงเจอสแตนี
เดี๋ยวนะคะ สแตนีที่ได้ฉายาว่าชิมแปนซี วิสเพอเรอร์ใช่ไหม
เขาทํางานที่ชิมป์อีเดน และเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านชิมแปนซี
เจนคือผู้เชี่ยวชาญด้านผู้เชี่ยวชาญ
จริงๆ ฉันมีเซอร์ไพรส์มาให้เธอสองคนด้วย
ดูนี่นะ
เขากําลังให้อาหารชิมแปนซี
ไงทุกคน
พวกมันดูมีความสุขจัง
ไงเจน ไงเดวิด
- หวัดดีครับ สแตนี - หวัดดีค่ะ สแตนี
เฮ้ พวกชิมแปนซีไปไหนกันครับ
พวกมันอาจจะออกไปหาอาหารเพิ่ม
เราต้องพึ่งให้สแตนีเป็นคนบอกเรา ว่าพวกมันคิดและรู้สึกยังไง
เราจะได้ดูแลพวกมันได้อย่างเหมาะสม
เพราะงี้คุณถึงเป็นชิมแปนซี วิสเพอเรอร์
ใช่แล้ว
คุณได้ฉายานี้มาจากไหนครับ
ดร.เจน กูดอลล์เป็นคนตั้งให้ฉันเอง
ดร.เจนตั้งฉายาให้คุณเหรอ สุดยอดเลยค่ะ
คุณทํางานกับชิมแปนซี มานานแค่ไหนแล้วครับ สแตนี
แทบจะครึ่งชีวิตฉันได้แล้ว
นี่คือฉันที่กําลังดูแลลูกชิมแปนซี
ตัวนี้ชื่อโพโค่
รูปนี้ฉันกําลังสอนชุมชน ให้รู้จักวิธีอยู่ร่วมกับชิมแปนซี
คุณคงเคยช่วยชิมแปนซีมาเยอะแยะเลย
พวกมันเป็นเหมือนครอบครัวฉัน และพวกมันสอนอะไรฉันเยอะ
เช่นอะไรคะ
การให้อภัยและความหวัง
พวกมันสอนเรื่องความหวังยังไงคะ
ตอนชิมแปนซีมาที่ศูนย์อนุรักษ์
พวกมันป่วยหนักและหวาดกลัวมาก
และหลังจากดูแลดีๆ แล้ว
พวกมันก็แข็งแรงและไม่ยอมแพ้
นี่แหละที่ทําให้ฉันมีความหวัง
เราจะช่วยยังไงได้บ้างคะ
เป็นสิ่งสําคัญมาก ที่เธอต้องแบ่งปันให้เพื่อนและครอบครัวรู้
ถึงสิ่งที่เธอได้เรียนรู้เกี่ยวกับญาติใกล้ชิดของเรา นั่นก็คือชิมแปนซี
ใช่จ้ะ ไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน เธอก็ช่วยสัตว์ป่าได้
ด้วยการซื้อสินค้าที่มีแหล่งที่มาอย่างยั่งยืน และไม่ทําลายป่าที่เป็นบ้านของพวกมัน
มันส่งผลเสียต่อโลกน้อยกว่า ตอนที่มันถูกผลิตขึ้นมา
ชิมแปนซีและสัตว์อื่นๆ ต้องการป่าเพื่อให้อยู่รอด
และอย่าลืมว่าโลกนี้ไม่ได้มีสัตว์
ไว้เพื่อความบันเทิงของเรา
และเราต้องทําให้คนทั้งโลกรู้ถึงจุดนี้
- หนูจะบอกทุกคนเองค่ะ - ผมด้วย
ชิมแปนซีบอกลายังไงคะ
ชิมแปนซีใช้เสียงร้องสุดท้ายนี้เป็นการบอกลา
บายยานา บายสแตนี
บายชิมแปนซี
- แม่คะ ขอบคุณมากเลยที่ทําให้หนู - ใช่ครับ ขอบคุณนะครับแม่ของเจน
หวังว่าเจ้าเคราเทาก็ชอบเหมือนกัน
มันชอบแน่นอนค่ะ
เอาละ ห้องมันทําความสะอาดตัวเองไม่ได้
บายจ้ะ เดวิด
- บาย - บาย เดวิด
แม่คิดว่าลูกน่าจะต้องการไอ้นี่
ขอบคุณค่ะแม่
นี่ แกติดรูปสแตนีนะ ฉันจะติดรูปยานา
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี