Przestań się ociągać, Lucy.
Zdobądź Berło z tej żywej sterty głazów
albo zniszczę wszystkich twoich przyjaciół.
Nie wiem, czy wszyscy się tu przyjaźnimy.
Kiedyś tak było, ale sprawy się skomplikowały.
Mieliśmy problemy z zaufaniem, tajemnice, za mało słodyczy.
Zamknij ryjek, świnio.
Wybacz, to z nerwów.
Boję się o swoje życie.
To naprawdę…
Dobra, zrozumiałem. Przestanę gadać.
Dzięki.
Powiem szczerze. Nie wiem, jak to zrobić.
Ucisz się i idź po Berło.
Czy Lucy wie, co robi?
Skąd ktokolwiek miałby to wiedzieć?
Nie wygram z nim w walce.
Jak go pokonać?
Kiepski pomysł.
Nie mam go pokonać.
Prymus nie jest władcą świata magii.
Ma mu służyć.
MAGICZNE PRZYGODY DANIELA SPELLBOUNDA
To magia. Musi być efekciarsko.
Tak! Berło jest moje!
Jestem nową Prymuską!
Elyse!
Nie znam cię, ale skoro jesteś Prymuską, będę potrzebował twojej pomocy.
Nieważne.
Wiedziałam, że jestem od ciebie lepsza.
To jest to.
Dowód mojej wielkości!
Będę najlepszą Prymuską w historii.
Rozgniotę konkurencję!
No i stało się.
To się naprawdę stało.
Gdybym mógł mówić, rzuciłbym jakiś żart.
Zaraz, przecież mogę!
Magia Elyse jest tak płaska jak ona.
Lucy! Uważaj!
- Cofnij się. Może być niefajnie. - Już jest. Zapytaj Elyse.
Nie będziesz mi rozkazywać.
Uwaga na Berło.
Więcej tego nie gub.
Odciągnę go. Może.
Gbur!
Nie.
Lepiej się pospiesz. Długo go nie zajmę.
Z drogi, świnio.
To znaczy, że jedna część ciebie wciąż nie jest demonem.
Miałaś się w to nie wtrącać.
Nie do wiary.
Przysłużyła się magii, ratując Wieprzka?
Czy to oznacza to, co myślę?
Shak to nowa Prymuska?
Jestem teraz szefem całego Biura Magii?
A nie masz nawet prawa jazdy.
Szaleństwo.
Jakoś to ogarniemy. Krok po kroku.
Ale teraz musisz iść z nami, zanim…
Zostaw moją siostrę.
- Wszyscy cali? - Zginęliśmy?
Nie, gdy umierasz, widać jasne światło.
Światło! Nie idź do światła!
Dobra. Bardzo śmieszne.
Co dzieje się w zapadlisku, zostaje w zapadlisku.
Ale czy na pewno?
Ta półka nas osłoniła.
Ale teraz tu utknęliśmy.
Żaden problem. Mogę zniszczyć głazy zaklęciem.
Nie!
Jeśli to rozwalisz, będzie po nas.
Przygniotą nas kamienie.
Racja. To co robimy?
Dobra, trochę tu będziemy.
Musimy podzielić jedzenie i wodę. Co macie?
Nic.
Serio? Zupełnie nic?
Nawet pół paczki miętówek?
Przybyłem tu żabą. Nie spakowałem prowiantu.
Umrzemy z głodu! Musimy stąd wyjść!
Słuchaj, nie mam jedzenia,
ale zawsze noszę ze sobą trochę wody.
Tak! Woda! Daj mi!
Mam lepszy pomysł.
Lepiej ją zmarnować?
Trochę wiary, Wieprzku.
- Jak mogłeś? - Co?
Jak to „co”?
Zasypałeś naszych przyjaciół głazami.
Jakoś stamtąd wyjdą.
To nigdy nie byli nasi przyjaciele.
- Polegamy tylko na sobie. - Ale czy na pewno?
Marzyłam, by odnaleźć mojego brata.
Zabierał mnie w góry
i postawił świeczki na pizzy, bo spaliło mu się ciasto.
Miał nauczyć mnie tropienia.
Ale ty nie jesteś nim, prawda?
Cokolwiek się z tobą stało, zniszczyło też mojego brata.
Przestań, Shak. To ja.
Po prostu potrzebuję pomocy.
Pomocy? Dopiero cię uratowałam.
Spójrz tylko na mnie. Wyglądam na uratowanego?
To moja ostatnia prośba.
Otwórz te drzwi.
To zapoczątkuje nową erę magii
i zmieni mnie w człowieka.
Jesteś jedyną osobą, która może je otworzyć.
Otwórz je, a mnie odzyskasz.
Proszę.
Dobra, ostatni raz.
Potem wracam po Daniela.
Oczywiście. Zrobimy, co zechcesz.
To będzie wymagało wielkiego skupienia.
Prześlij całą swoją moc przez Berło.
Zaraz.
Wróciliśmy na tę upiorną wyspę. Czy te potwory znów po mnie przyjdą?
Ostatnim razem…
Jesteśmy tu bezpieczni. Nie myśl o nich, Shak.
Oczyść umysł i skup się.
No dobra. Skup się.
Oddaj Berło!
Widzisz, Shak? Daniel ma nas gdzieś.
Chce tylko władzy!
Mam nadzieję, że po prostu nie wiesz, na co narażasz cały świat.
To koniec.
Daniel, stary!
Musisz spojrzeć na to z szerszej perspektywy.
Zróbmy to razem.
Przecież dopiero próbowałeś mnie zabić.
Chcą nas zatrzymać. Otwórz te drzwi! Teraz!
Nie słuchaj go.
Jeśli uwolni Magię Strachu, nastąpi koniec świata.
Tylko tak możesz mnie ocalić. Szybko!
Nie wiem…
Nie rób tego! My…
Jeśli mnie kochasz, otwórz te drzwi!
Shak? Shak!
- Nie! - Wybacz, Daniel.
To mój brat.
Shak!
Jayce, co się dzieje?
Wybacz, siostrzyczko.
Gdybyś tylko nie podniosła tego Berła.
Jayce!
Pomocy!
Co się stało?
Jest w środku? Może ją wyciągniemy.
Zniknęła. Nie ma tu magii.
Coś ty zrobił?
Chodź. Pokażę ci, gdzie jest.
Shak jest gdzieś tutaj?
Jest posągiem?
To chyba nie są posągi.
Zgadza się. To Spellboundowie.
Z krwi i kości. No, może już nie.
Taka była cena otwarcia tej świątyni.
Nie wiedziała, że ją zapłaci.
To ona. To naprawdę ona.
Jak mogłeś jej to zrobić?
Myślisz, że tego chciałem? Była moją jedyną rodziną.
Więc dlaczego?
To miałeś być ty!
Jak myślisz, czemu cię tu zaciągnąłem?
Bo niby jesteś taki dobry?
To ty miałeś dzierżyć Berło!
Ty powinieneś być posągiem, tak jak reszta Spellboundów.
Ale poświęciłeś Shak.
To ważniejsze niż ja czy ona.
Niż my wszyscy!
Świat potrzebuje Magii Strachu.
Nowej złotej ery, w której magia opanuje świat.
Czas przywrócić to, co było.
Powiedz mi jedną rzecz.
Rozmawiam teraz z Jayce'em?
Czy z Magią Strachu?
Czy to ważne?
Chyba nie.
Wiesz co?
Nie będę się już powstrzymywać.
Daniel! On to otworzy!
Co się dzieje?
O nie! Jasne światło!
Powiedz mi, że żyję, Wieprzku.
Wieprzek?
GIEŁDA KODÓW
Co się dzieje?
Dlaczego to widzę?
Tata?
Daniel ze Spellboundów.
Nasz Kufer musiał zadziałać jak totem rodzinny.
Tym razem cię widzę.
Moi przyjaciele mają kłopoty. Muszę im pomóc!
Nie martw się. Minęły tylko ułamki sekundy.
Czas płynie tu inaczej.
Pomóż mi! Powiedz, jak zniszczyć Magię Strachu!
Magii Strachu nie da się pokonać.
Nie. Musi być jakiś sposób.
Spellboundowie długo próbowali go znaleźć. Ale bezskutecznie.
Ale udało się ją zapieczętować.
W ostatecznej skrzyni duszy.
W Kufrze?
Tak.
Ale zapieczętowanie jej wymagało ofiary.
Spellboundowie stracili całą magię i zmienili się w kamień.
Czemu Shak też skamieniała?
Zaklęcie zamykające.
By ten, kto przybędzie po Magię Strachu, nie zrobił tego samolubnie.
On też musiałby ponieść ostateczną ofiarę.
Byłem ostatnim Spellboundem i pierwszym Prymusem,
któremu powierzono klucz do uwolnienia Magii Strachu.
Berło straciło swoją moc.
Dziedzictwo się skończyło, ale może ujawnić się nowe.
Jak odnowić pieczęć?
Jak myślisz, czemu ukryliśmy Kufer na tej wyspie?
Daniel, nie pozwól mu otworzyć Kufra!
Ból powstrzymania Magii Strachu.
Utrata przyjaciół była nie do zniesienia.
Daniel!
Powalenie!
Nieźle. Zawsze cię nienawidziłem.
Bez ciebie nie zaszedłbym aż tak daleko.
Podziękowałbym ci, ale nie jestem wdzięczny.
W końcu możemy stać się kompletni.
Nie!
Wieprzek!
Wszystko gra?
Teraz nic już nie gra.
Nigdy się nie poddajesz.
Czas, byś zmienił strony.
Daniel!
Nie!
Daniel, przestań!
Przyjaźnimy się.
Nie, teraz to mój przyjaciel.
Co mi zrobiłaś?
Żartuję.
Już nie możecie mnie powstrzymać.
Magia Strachu jest potężniejsza, niż sobie wyobrażasz.
Daniel, zajmij się śmieciami.
Puszczaj!
Danny, nie!
Napisy: Marta Racka