Huwag mo nang patagalin.
Kunin mo ang Baston sa buhay na landslide,
o papatayin ko ang lahat ng kaibigan mo.
Di ako siguradong magkaibigan kaming lahat.
Minsan, oo, pero naging kumplikado.
Isyu sa tiwala, lihim ng nakaraan, Halloween candy, at iba pa.
-Isara mo ang nguso mo, baboy. -Madaldal ako pag kinakabahan.
Kinakabahan ako pag mamamatay na ako. Talagang…
Kuha ko na ang mensahe. Di na ako dadaldal.
Salamat.
Tatapatin kita. Di ko tiyak kung alam kong gawin 'to.
Kaunting daldal, maraming Baston.
-Alam ba niya'ng ginagawa niya? -Paano malalaman ninuman ang gagawin?
Napakalakas niya para labanan.
Paano siyang matatalo ninuman?
Hindi magandang idea.
Di ko tatalunin.
Di tungkol sa mahika ang pagiging Primus.
Paglilingkod ito sa mundo ng mahika.
Mahika ito. Asahang may kaunting extra.
Tama! Akin ang Baston!
Ako ang bagong Primus!
Elyse!
Di kita kilala, pero kailangan ko ng tulong mo ngayong ikaw na'ng Primus.
Bahala ka. Alam kong mas magaling ako sa 'yo, Santana.
Ito na 'yon.
Patunay ng kadakilaan ko!
Magiging pinakamahusay na pinuno ako ng Kawanihan.
Magiging magaling ako!
-Nangyari 'yon. -Nangyari talaga 'yon.
Gusto ko talagang magsalita para makapagbiro ako ngayon.
Teka, kaya ko!
Mukhang naging kasingpatag ni Elyse ang mahika niya.
Lucy! Ingat!
-Diyan ka lang, Shak. Baka magulo ito. -Medyo magulo na. Tanungin mo si Elyse.
Hindi mo ako didiktahan.
Kumikilos ang Baston.
Hawakan mong mabuti sa susunod.
Aabalahin ko siya. Siguro.
Bastos!
Hindi.
Bilisan mo. Di ko siya maaabala nang matagal.
Tabi riyan, baboy.
Ibig sabihin, may parte sa 'yo na hindi pa ganap na demonyo.
Shak, 'wag kang makialam.
Di ako makapaniwala. Pinagsilbihan niya ang mahika sa pagliligtas kay Hoagie?
Tama ba ang iniisip ko?
Si Shak ang bagong Primus?
Ako na ang boss?
Sa buong Kawanihan ng Mahika?
At bago ka makakuha ng driver's license. Nakakabaliw ang mundo ng mahika.
Matututunan natin ito nang paunti-unti. Pero kailangang sumama ka sa amin bago…
Lumayo kayo sa kapatid ko.
-Ayos lang kayo? -Patay na ba tayo?
Hindi, kapag mamamatay ka, makakakita ka ng liwanag.
Ang liwanag! 'Wag pumunta sa liwanag!
Okay.
Pero sang-ayon ang lahat, ang nangyari sa pagguho, mananatili sa pagguho.
Payag ba tayong lahat d'on?
Dahil sa usling iyon, di tayo naguhuan.
-Wala na ngayong daan palabas. -Di problema 'yan.
May makakabasag ng bato na parang wala nang bukas.
Huwag! Pasabugin mo na 'yan, at wala nang bukas.
Mahuhulog sa atin lahat 'yan.
-May punto ka. Ano'ng gagawin natin? -Baka dito muna tayo.
Una, tipirin ang pagkain at tubig. Ano'ng meron?
Wala.
Seryoso? Talagang wala?
Kahit kalahating pakete ng mga mint?
Sumakay ako sa bibig ng palaka. Di ako nagdala ng picnic basket.
Magugutom tayo rito! Kailangan na nating lumabas!
Hoagie, di ito pagkain, pero lagi akong may tubig para di mauhaw.
'Yan! Tubig! Akin na.
May iba akong paggagamitan nito.
Ang sayangin ito?
Magtiwala ka naman, Hoagie.
-Paano mo nagawa 'yon? -Ano?
"Ano?" Ang 20 toneladang batong inihulog mo sa mga kaibigan natin.
Makakaalis din sila. Pero di natin sila kaibigan. Di kailanman.
-Tayo lang ang maaasahan natin. -Makakaasa nga ba ako sa 'yo?
Pinangarap kong makita ang kuya ko.
'Yong nagdala sa akin sa bundok,
naglagay ng kandila sa slice ng pizza dahil nasunog niya ang cake,
ang nangakong tuturuan akong mag-track.
Pero hindi ikaw 'yon, di ba?
Kung ano man ang nangyari sa'yo, kinuha nito ang kuya ko.
Tumigil ka, Shak. Ako ito. Kailangan ko lang… ng tulong mo.
Tulong? Kaliligtas ko lang sa 'yo.
Tingnan mo. Anyong demonyo. Mukha bang ligtas ito?
Isa lang ang kailangan ko. Buksan mo ang pinto.
Para sa bagong panahon ng mahika, at pagbalik ko sa dati.
At ngayon, ikaw lang ang makapagbubukas nito.
Gusto mo akong bumalik? Buksan mo ang pinto. Pakiusap.
Pagkatapos nito, tama na. Babalikan ko si Daniel at ang iba pa.
Oo naman. Gagawin natin 'yan.
Kailangan mo ng matinding konsentrasyon.
Ibato mo lahat ng mahiwagang enerhiya sa pamamagitan ng Baston.
Teka. Nandito uli tayo sa nakakatakot na isla.
Susugurin na naman ba ako ng mga halimaw na iyon?
Sa huling pagkakataon na…
Ligtas tayo rito sa templo. Huwag mo silang isipin.
Linawin mo ang isip mo at mag-concentrate.
Sige. Mag-focus.
Akin na 'yan.
Di ba? Walang pakialam si Daniel sa atin. Interesado siya sa kapangyarihan!
Sana istupido ka lang at di mo alam na ilalagay mo sa panganib ang buong mundo.
Tapos na 'to.
Daniel, pare!
Di mo nakikita ito nang malawak. Kaya natin ito nang magkasama.
-Pare, sinubukan mo akong patayin. -Gusto nila tayong pigilan.
-Buksan mo ang pinto. Ngayon na! -'Wag mo siyang papasukin.
Pag nabuksan ang Baul at nakawala ang Dread Magic, tapos na ang mundo.
Huling pagkakataon mo nang iligtas ako. Bilis!
Ayaw kong…
-Shak, 'wag! Tayo… -Kung mahal mo ako, bubuksan mo!
Shak? Shak!
-Huwag! -Sorry, Daniel. Kuya ko siya.
Shak!
Jayce, ano'ng nangyayari?
Pasensiya na, Shak.
Sana di mo kinuha ang Baston, pero ginawa mo.
Jayce!
Tulong!
Ano'ng nangyari?
Narito kaya siya? Baka mailabas natin siya.
Wala na siya. Wala ng mahika.
Ano'ng ginawa mo?
Halika. Ipapakita ko kung nasaan siya.
Nandito si Shak?
Rebulto siya?
Mukhang di ito mga estatwa.
Tama. Mga Spellbound 'yan.
Sa personal.
Hindi sa personal…
Ito ang halaga.
Sa pagbubukas ng templo.
Halagang di niya alam na siya ang kabayaran.
Siya nga. Siya talaga.
-Paano mo nagawa 'yon? -Sa tingin mo ginusto ko?
Mahalaga siya, ang nag-iisang pamilya ko.
Bakit mo ginawa?
Ikaw dapat 'yon!
Sa tingin mo, bakit kita isinasama? Akala mo espesyal kang Tracker?
Ikaw dapat ang may hawak ng Baston!
Naging bato ka dapat, kasama ng mga Spellbound, kung saan ka nararapat.
Hinayaan mo si Shak.
Mas malaki ito sa akin at sa pamilya ko, sa atin.
Kailangan ng mundo ng Dread Magic.
Ginintuang panahon ng paglago ng mahika at paggiit ng kapangyarihan sa mundo.
Oras na para ibalik ang nawala.
Sagutin mo ako. Si Jayce ba talaga ang kausap ko?
O Dread Magic ito?
Mahalaga pa ba?
Di nga siguro.
Alam mo?
Tapos na akong magpigil.
Daniel! Bubuksan na niya!
Ano'ng nangyayari?
Naku! Maliwanag na ilaw!
Sabihin mong di ako patay. Di ba, Hoagie? Hoagie?
Ano'ng nangyayari? Bakit nakikita ko lahat ito?
Papa?
Daniel ng mga Spellbound.
Tiyak na naging totem ng pamilya ang ating Baul.
Nakikita na kita ngayon.
Nanganganib ang mga kaibigan ko. Kailangang bumalik ako!
Di bale. Wala pang isang segundo ang lumipas.
Iba ang takbo ng oras dito.
Tulungan mo ako! Paano tatapusin ang Dread Magic?
-Hindi matatalo ang Dread Magic. -Hindi. Siguradong may paraan.
Matagal na naghanap ng paraan ang mga Spellbound, pero nabigo.
Pero gumawa kami ng paraan para ikulong ito, isang Soul Box.
Ang Baul?
Tama.
Pero para maisara ito, kailangan ng sakripisyo.
Nawala lahat ng mahika ng mga kapwa ko Spellbound, at naging bato.
Bakit naging bato si Shak?
Isang locking spell.
Para matiyak na sinumang pakay ang Dread Magic ay di makasarili.
Kailangan din nilang magsakripisyo.
Ako ang huli sa mga Spellbound, una sa mga Primus,
na pinagkatiwalaan ng bagay na pipigil sa paglabas ng Dread Magic.
Wala nang kapangyarihan ang Baston.
Tapos na ang legasiya, pero puwedeng magkaroon ng bago.
Paano maikukulong ang Dread Magic?
Daniel, bakit natin itinago ang Baston sa islang ito?
Huwag mong hayaang buksan niya ang Baul!
Ang sakit ng pagpigil ng Dread Magic.
Ang pagkawala ng mga kaibigan ko, hindi ko kaya.
Daniel!
Banggaan!
Magaling. Ikaw ang pinakaayaw ko.
Kung di sa 'yo, di ako makakaabot nang ganito.
Magpapasalamat ako, pero di ako gan'on.
Sa wakas, mabubuo na tayo.
Huwag!
Hoagie!
Ayos ka lang?
Parang walang ayos sa atin.
Di ka talaga susuko. Kumampi ka na sa panalong koponan.
Daniel!
Hindi!
Daniel, tumigil ka!
-Kaibigan ka namin. -Hindi, kaibigan ko na siya.
Ano'ng ginawa mo sa akin?
Nagbibiro lang ako. Wala ka nang magagawa para pigilan ako.
Mas makapangyarihan ang Dread Magic kaysa sa lahat ng maiisip mo.
Daniel, ikaw na ang bahala riyan.
Bitawan mo ako!
Danny, huwag!