Jayce.
Co robisz?
Przestań! Nie jesteś sobą.
Przestań, zanim zrobisz coś…
okropnego!
Otrząśnij się, Jayce!
Mój totem.
Daniel?
Daj nam spokój!
Kim ty jesteś?
Musimy stąd spadać.
Co to było?
Daruj sobie.
Jeśli zaczął przerzucać książki, będzie szukał do skutku.
Jest.
Mówiłam. Spróbuj teraz.
Zaczekaj.
Nie teraz, stary. Musimy działać.
Bądź ze mną szczery.
Zmieniłeś Cukiermistrzynię w zombie. Atakowałeś mnie.
Tu nie chodzi tylko o złotą erę. Co jest grane?
To nie byłem ja.
Odkąd mnie znaleźliście, mam takie napady.
Dręczące myśli. Coś próbuje się uwolnić.
Młot bojowy mnie z tego wyrwał, ale to coś nabiera mocy.
Nie mam wiele czasu.
Potrzebuję mocy Kufra.
I co wtedy? Będziesz uleczony?
To jedyna nadzieja.
Bez ciebie się nie uda. Chcesz pomóc, to chodź.
Dowiem się, gdzie ukryto Berło Prymusa.
- I tyle? - Nie, to dopiero początek.
Zaraz. Co?
Nie. Chyba nie mówisz poważnie.
Nie, Jayce.
Potrzebuję Berła. Tylko jedna osoba wie, gdzie jest.
- To nas do niej zabierze. - O co chodzi?
Kto znajdzie Berło, zostanie Prymusem.
Przejrzałem twoją sztuczkę, stary.
Nie chcę zostać Prymusem. Berło to tylko środek do celu.
Niech zgadnę. Tylko Berło otworzy Kufer.
Jesteśmy tropicielami. Nie ma tak łatwo.
Sam nie wiem. Nie powierzyłbym ci Berła.
- W złych rękach… - To ty je weźmiesz.
Chcę tylko otworzyć Kufer. Potem możesz je zatrzymać.
Oddaj je, wrzuć do oceanu. Jak chcesz.
Proszę, Daniel. On potrzebuje naszej pomocy.
Berło zostaje ze mną.
Oczywiście.
Czy my…?
Nie, zrobiliśmy projekcję astralną.
Pospieszmy się.
Mamy czas, dopóki srebro się nie spali.
A co zrobimy z tym?
Otworzymy.
Dalej. Chodźcie w stronę światła.
Źle to zabrzmiało.
MAGICZNE PRZYGODY DANIELA SPELLBOUNDA
Witajcie w Wymiarze Prymusów.
Prymusowym?
Nie wiem, jak to nazywają.
Myślałam, że to miejsce będzie bardziej okazałe.
Co?
To oddział najlepszych różdżkarzy w historii Biura.
Coś postawiło ich w stan gotowości.
Więc ta osoba, która wie, gdzie jest Berło, to Prymus?
Nie byle jaki. Pierwszy Prymus.
Znajdziemy go, wyciągniemy info i spadamy.
Rach-ciach.
Umarłeś?
Nie!
Dobrze, że jesteś taki miękki. Inaczej by zabolało.
Nie wiem, o co ci chodzi, ale zejdź mi z drogi.
To ty wpadłaś na mnie.
Nie mam na to czasu.
Ziemska magia tu nie działa.
Co za wstyd.
Nie! Lucy jest w porządku!
Zostanie mu ślad.
Spellbound? Jesteś z tym dziwakiem?
O rety.
Lucy!
To było dziwne.
Przestań, ona jest z Wieprzkiem.
No wiem! Przecież wam mówiłem.
Cześć, Lucy.
Niech zgadnę.
Pomagasz mu znaleźć Berło, choć mnie odmówiłeś.
No dobra. Mogę to wyjaśnić.
Nie trzeba. Rozumiem.
Potrzebuję Berła tylko na chwilę. Potem ci je oddam.
Jasne. Najpierw tropiciele, potem przyjaciele.
Jeśli w ogóle.
Powiesz nam, gdzie jest Berło?
Nie! Jeszcze się policzymy.
Zetrę ci ten durny uśmieszek z twarzy.
Uważaj. Coś ci prześwituje.
To trochę straszne.
Musimy spadać. I to już!
Jasne. Ale niedługo znowu to zrobimy.
O ile czas pozwoli.
Nara, zdrajco!
Zaraz, dokąd idziecie?
Na ziemię!
Chodź, Lucy.
Chyba straciłem dziesięć lat życia.
Dlaczego ich zaatakowali?
Królestwo Umarłych to dość elitarny klub.
Werbują żywych, którzy tu przychodzą.
- Dożywotnio. - I pośmiertnie.
Tak. Masz rację.
Nic nam nie grozi. Jesteśmy projekcjami.
Na razie.
Więc jeśli nie wrócimy, zanim wiedźmie srebro się wypali,
utkniemy tu na zawsze?
Nie!
Nie na zawsze.
Tylko dopóki różdżkarze nas nie złapią i nie wykończą.
No jasne. Po co o tym wspominać?
Mieliśmy sporo czasu, zanim nas zatrzymali.
Mieliśmy? Już nie mamy?
Jeden z nich to pierwszy Prymus.
Nie jestem pewien, który dokładnie.
Ten jest zbyt wystrojony.
Nie wiem. Ten wygląda na Prymusa.
Ale mam dziś powodzenie.
Witaj, podróżniku.
Kim jesteś?
Wybacz. Pozwól, że się przedstawię.
Jestem pierwszym Prymusem. Prymus Evan Gray ze Spellboundów.
Nigdy więcej tego nie róbmy.
Zgoda.
Haruspex!
No widzisz, Lu-Lu, właśnie dlatego będę lepszą Prymuską.
Wciąż wpadasz w moje pułapki.
Jesteś zbyt krótkowzroczna.
To zła cecha u przywódcy.
A może chcesz kopytkiem w twarz?
Daj spokój, Elyse.
Zdradź mi, gdzie jest Berło, a pozwolę ci żyć.
Co? Nie mogę uwierzyć, że Spellbound był pierwszym Prymusem.
To szaleństwo.
Bycie pierwszym w czymkolwiek wymaga odrobiny ekscentryczności.
Chciałbym zobaczyć twą astralną postać.
Jesteś Spellboundem.
Ale powiedz mi. Czemu szukasz Berła Prymusa?
Ja? Nie.
Nie chcę pracować w Biurze.
Nawet nie mógłbym być Prymusem. Nie jestem magiem.
Nie jesteś magiem?
Spellboundowie strzegli magicznych stworzeń i składników,
by podtrzymać życiową moc magii.
Przynieśliśmy temu światu równowagę.
A co bardziej równoważy magię niż „brak magii”?
Nie utrudniaj sprawy.
Po prostu powiedz mi, gdzie jest Berło.
Dam ci ostatnią szansę.
Gdzie jest Berło, Santana?
Trzy, dwa, jeden…
Nie!
Ja to zrobię. Powiem ci.
Wieprzek, nie.
To jak?
To czemu mianowano Prymusa i rozwiązano Spellboundów?
Spellboundowie nie mieli przywódcy. Działaliśmy wspólnie.
Zmierzyliśmy się ze złem zwanym…
Wyczuwam, że nie jesteś sam.
Nieźle. Znalazłeś pierwszego Prymusa.
Jayce, to jest Evan Gray.
Opowiadał mi o historii.
Jakie to pouczające.
Nie chcę być niegrzeczny, ale czas ucieka.
Jasne.
Dobra, Evan, musimy spadać i…
- Wiesz… - Chcesz wiedzieć, gdzie jest Berło.
Tak jak ci przed tobą, Lucy i Hoby.
Wieprzek?
By zdobyć Berło,
musisz wykonać cztery próby i udowodnić swoją wartość.
Próby, jasne. Do rzeczy.
Chciałbym jeszcze pogadać, ale musicie już iść.
Berło znajduje się na…
Selcouth. Jest na wyspie Selcouth.
Widzisz? Łatwo poszło.
Selcouth? Nigdy tam nie byłem.
Musimy iść.
Szybko.
Różdżkarze zrobią wszystko, by chronić ten wymiar.
Idź. Wyjście znajduje się w katakumbach.
Dziękuję, Evanie Grayu ze Spellboundów.
Daniel!
Chodź!
Powodzenia, Danielu ze Spellboundów.
Nie!
- Czemu nas atakuje? - To pewnie test.
Zatrzymać ich. Nie pozwólcie im wrócić.
Musimy uciekać. Teraz!
Z powrotem!
I po zabawie.
- To nie koniec. - Mówiłam o swoim życiu.
Wyjście jest w katakumbach.
Tam. Żelazne wrota z wielką czaszką.
Jasne.
Wystarczy tylko się tam dostać.
Jeśli zginę, to jego wina.
Co? Daniel!
To działa!
Jednak nie!
Czemu to robicie?
Idealnie.
- Żyjesz? - Jak się tu dostałeś?
Poszliśmy schodami.
Pomocy!
Shak!
Daniel, nie ma czasu!
Uwaga!
Chodź.
Nie martw się. Wszystko gra.
Nieprawda. Kończy nam się czas.
Jesteśmy odcięci od ciał.
Musi być jakiś sposób.
To ich zatrzyma?
Kość udowa jest najmocniejsza…
- w ciele. - W nogi!
Nie ma czasu.
Już tu idą. Wybierz coś.
Patrzcie! Wieprzek! Tędy!
Tutaj.
Udało się!
Ja to zrobię.
To na nic. Nie można ich dotknąć.
Tak! Udało nam się!
Wróciliśmy. Udało się.
Selcouth. To tutaj.
W drogę. Lucy już tam leci.
Nic jej nie jest. Prawda, Shak?
Dobra, plan się nie powiódł, ale to nic.
Plan? Jaki w ogóle jest ten plan?
Nic nam nie mówisz. Same z tobą niespodzianki.
Czy tak nie jest fajniej? Walka, pościgi.
Tacy jesteśmy. Mamy to we krwi. Jesteśmy tropicielami.
Wiesz co? Ja już nie.
Nie chcę taki być. Mam dość.
Poważnie?
Czemu Evan nas zaatakował? Czemu dajesz mi skrawki informacji?
- Co ty sugerujesz? - Niczego nie sugeruję.
Odchodzę, zanim będzie gorzej.
Idę do przyjaciół. Chodź.
Ja…
Wiesz…
To moja siostra, Daniel. Zostaje ze mną.
O nie. Jesteśmy tak blisko.
Potrzebuję cię, żeby wejść do Świątyni.
Jesteś legendą. Wymyślisz coś. Powodzenia.
Nie, pójdziesz ze mną.
Oszalałeś?
Nie!
Napisy: Marta Racka