KARTY TAROTA, KULE WRÓŻENIE
Hej, Luce. Zaczekaj.
Cześć.
Co tam? Skąd wiedzieliście, że tu będę?
Wszędzie cię szukaliśmy.
Jesteś naszą szefową.
I przebyliście tę całą drogę?
Mogliście zadzwonić. Lub rzucić czar.
Jest coś, co musimy ci pokazać. Tam.
Mieliście szczęście. Cały dzień gdzieś biegałam.
Szukałam wskazówek u wróżki.
Ale przejrzałam was i bez tego.
Co tu jest grane?
Oni są ze mną, Lucy.
Elyse.
Jakoś wcale mnie to nie dziwi.
No cześć.
A teraz bądź grzeczna i rzuć tę pałkę.
Mogłam się domyślić, że będziesz szukać Berła.
- Jeśli chcesz pomocy… - Oj, Lucy. Ty głupiutka.
Nie potrzebuję twojej pomocy. Już nie.
Masz wiedźmie srebro?
Podsłuchałaś rozmowę z Camillą.
Chodzisz za mną jak małe kaczątko.
Jestem dobrą przywódczynią.
Pozwoliłam ci odwalić brudną robotę.
Ale teraz stałaś się w tym trochę zbyt dobra
i za bardzo zbliżyłaś się do odnalezienia Berła.
- Tak być nie może. - Chcesz mnie nastraszyć? Odpuść.
Chcę się upewnić, że nie wejdziesz mi w drogę.
Gdyby tak ci zależało, postarałabyś się w Akademii.
Myślisz, że w tym rzecz?
Jesteś popychadłem tropicieli ze smutną przeszłością i ich zwierzaków.
Słabo, Santana.
Ty wolisz zabić kogoś, kto mógłby cię pokonać.
Nieważne.
Gdy zostanę Prymuską, powiem Biuru, że zginęłaś śmiercią bohaterki.
Nie.
Zapamiętać: nie walić głową w zbroję.
Oddawaj. To moje.
Potrzebuję tego srebra, by…
Nie, słonko. Teraz jest moje.
Ale to nie ostatnia rzecz, którą ci odbiorę.
Chyba zaraz stracisz robotę.
- Gonimy ją? - Nie.
Zajmę się nią potem.
Wieprzku. Tak dobrze cię widzieć.
Daniel nie przyszedł, bo jest zajęty zgrywaniem palanta.
Tylko jedno mu w głowie.
- Szukałeś mnie? - Tak.
Szukałem ciebie.
Nie knajpy z tacos.
Nie, serio. Wyśledziłem cię, bo chcę pomóc.
Powinienem był od razu z tobą pójść.
Przygarniesz mnie?
Proszę? Jestem tylko małym, magicznym zwierzaczkiem.
Pewnie, że tak. Przyda mi się pomoc.
To jak szukanie…
Taco w stogu siana. Jasne.
Na szczęście wiem, kto może nam pomóc.
MAGICZNE PRZYGODY DANIELA SPELLBOUNDA
Te rogi odstraszają ci klientów, co?
Oddaj pierścień. Należy do Daniela.
Ale z ciebie roszczeniowy demon.
Już go nie mam.
No weź.
Jestem od ciebie lepszy, Bixby.
Nie uciekniesz mi.
Ale masz ekipę, Spellbound. Lepsi oni niż ta świnia.
I kto to mówi, śmierdziucho?
Potrzebujemy tego srebra, żeby…
Zabrałaś mi pierścień. Oddaj go i po sprawie.
Zabrałam ci go, gdy byłeś poza Unią.
Teraz jest mój. Tak mówi kodeks.
Przyspieszmy sprawę.
Sprzedałam go Srebrnej Kuźni. Dostałam niezłą sumkę.
Jacy tropiciele nie słyszeli o Srebrnej Kuźni?
Dobra, Bix. Opowiedz nam o niej.
Niech pomyślę… Nie.
Wiedźmie srebro powstaje w Kuźni.
Jest na Caul Street. Tylko tyle wiem. Puśćcie mnie!
Dobra, puść ją.
Coś ty zrobił?
Mała groźba zawsze działa.
Tu ma być Kuźnia?
Gdzie tu niby obrabia się płynny metal?
Wiedźmy są sprytne. Ukryły ją.
Nie w butiku.
- Kawiarnia jest zbyt tłoczna. - Nie papierniczy.
Potrzebujemy srebra, więc…
Czeka nas projekcja astralna?
Dlatego cię uwielbiam, stary.
Potrafisz poskładać różne informacje.
Nigdy nie opuszczałem ciała. Dokąd idziemy?
Zobaczysz. Spodoba ci się.
Skoro gdzieś idziemy, to kto za to zapłaci?
Na pewno nie ja.
Wyrzucili mnie. Nie mam forsy.
Załatwię gotówkę.
Co to jest?
NIECZYNNE
Może trzeba…
Auć.
Klątwa ochronna. To tylko dla wiedźm.
Co za pech. Nie jesteśmy wiedźmami.
Znam taką jedną.
Trzymasz odcięte palce w kieszeni? To nie jest normalne.
Znalazłem go.
Teraz to mniej dziwne.
Mówi siostra demona.
- No to wchodzimy. - Zaraz.
Wiedźmy zawsze próbowały mnie zabić.
Idziemy tam w ciemno.
Wchodzimy, bierzemy srebro i spadamy.
Do dzieła.
Co to za miejsce?
Stolik dla trzech osób?
Strajk!
Czemu zbijasz kręgle na pustym torze?
Bo ty nie chciałaś rzucać, a ja nie mam rąk.
Auć.
W porządku?
Gadający kot.
Wróciłeś.
Zaraz.
Wyczuwam fałszywe poczucie władzy.
Wpuściłeś tu różdżkarkę?
Ona musi stąd wyjść. Ale już.
O rety, nie!
Przybywamy w pokoju.
Różdżkarze nie przynoszą pokoju, a ucisk.
No już, nie bądź taki.
Uważają inne magiczne stworzenia za gorsze od siebie.
To nieprawda, ja…
Odkąd Różdżkarze doszli do władzy,
magia jest coraz bardziej tłumiona.
Tak. Trzeba coś zmienić. Dlatego muszę znaleźć Berło Prymusa.
Nigdy. Nie pomogę ci go znaleźć.
Świetnie. Kolejne pudło.
Hej, to moja przyjaciółka. Pozwól jej wyjaśnić.
Więc mam jej zaufać, bo nie wsadziła cię do lochu?
W sumie to wsadziła. Ale tylko raz.
Sam widzisz.
Lucy dosłownie poleciała na koniec świata, by powstrzymać zło.
Nawet gdy to zło okazało się Prymusem.
Więc to ty załatwiłaś Camillę?
Nie sama. Wieprzek i Dan mi pomogli.
Jeśli nie wierzysz Lucy, wyciągnij z niej, czemu chce znaleźć Berło.
To udowodni, że mówi prawdę, Spex.
Dobra, ale już nigdy nie nazwiesz mnie Spex.
To okropne.
No pięknie. Wieprzek przegapił misję z jedzeniem.
Nie myśl o nim.
Masz nas. To nawet lepiej.
Tak!
Widzieliście coś takiego?
To nawet dziwniejsze od przemiany w demona.
Skupcie się. Mamy towarzystwo.
Wybierzcie cztery składniki. Nie mam całego dnia.
Wszystko wygląda tak…
dobrze?
Dasz nam chwilę?
To składniki zaklęć, nie jedzenie.
Pewnie młode wiedźmy przychodzą tu po srebrne totemy.
Prawdziwą Kuźnią są nasze żołądki.
Co będzie, jeśli wybierzemy złe składniki?
Bez emocji.
O rety.
Mamy kolejną wpadkę. Zabierz ją na dwór.
Wieprzek zaraz by nam to wywąchał.
Co podać?
No dobra, zróbmy to.
Zaczniemy od makaronu z futra yeti.
Wędzony zadek chimery.
Kiszony róg jednorożca.
A na koniec ogon cetusa w galarecie.
- Nie to. - Żartujesz?
Niby czemu mają tak rzadki składnik?
To praktycznie jak beztropnik.
Już nie. Cetusy tak się rozmnożyły, że uważa się je za szkodniki.
To chcecie czy nie?
Nie.
Daj nam wąsy gnomów.
Chciałeś wąsy, to je zjedz.
Nie. Ja nie jem magii.
Nawet nie wiem, czy to na mnie zadziała, skoro jestem demonem.
Więc…
Im dłużej tu siedzimy, tym gorzej to wygląda.
Dobra, ja to zrobię.
Skoro takie z was dzieciaki.
Nie pij tego. To zbyt niebezpieczne.
Widziałaś, co się stało.
Ja nie mogę, a ty nie chcesz. Pozwól jej to zrobić.
Tak, pozwól mi.
Nie, to zbyt ryzykowne.
- I jak? - Gorące.
Wywar jest trochę…
Wybacz, stary. Mówiłem, żeby wziąć ogon.
Dlatego nigdy nie jem magii.
Udało nam się.
Wy nie mieliście w to dużego wkładu.
Spadajmy, zanim zaczną się pytania.
Kupimy ci burgera.
Pana rachunek. Proszę się nie spieszyć.
O rety.
Napiwek jest w cenie?
Nie.
Spellbound.
Cześć, Cukiermistrzyni. Ile to już czasu.
Zapłacone.
Jaki jest standardowy napiwek w tym przybytku?
To nie są wiedźmy.
Nigdy nie byłem fanem Prymusów.
To nie w tym celu stworzono Berło.
Jak to nie?
A ta ostatnia Prymuska? O rety!
- To ci gnida. - Wiem.
Dlatego muszę znaleźć Berło.
Przekonaj mnie.
Wyznaj sekret.
Nie chcę być Prymuską.
No ładnie, więc tracimy tylko czas.
Ale wtedy zrobi to ktoś inny. Może o wiele gorszy.
Wykorzystam władzę, by pomóc mniej uprzywilejowanym.
Mogę coś zmienić.
O rety.
To było ckliwe jak tania telenowela.
Ale mój wykrywacz kłamstw się nie myli.
Mówiłem ci.
By odnaleźć Berło,
musisz spytać pierwszego Prymusa, gdzie je ukrył.
Przecież on nie żyje od wieków.
Nic się przed tobą nie ukryje.
Będziesz świetną Prymuską.
Tu trzeba projekcji astralnej.
Powiedziałeś „projekcja astralna”, jakby to było coś normalnego, a nie…
Mam wiedźmie srebro.
Świetnie. Nakreślę pieczęć do wymiaru Prymusa.
Zaraz. Serio?
A musimy robić tę projekcję?
Nie możemy wysłać astralnego eska z pytaniem, gdzie go schował?
Dość mi pomogłeś. Sama to załatwię.
Jesteś silną, niezależną kobietą, która nie potrzebuje świni,
ale jestem teraz twoim opiekunem,
więc masz u mnie spory dług.
- Nie prosiłam o pomoc. - Ale wiem, że chciałaś.
Cicho.
To wymaga duchowej koncentracji.
Jeśli oczekujesz ciszy, trochę tu posiedzimy.
Jak weszliście do naszej tajnej kuźni?
- Może jestem wiedźmą. - Weźcie to, co wykaszlał.
Hej, tak się nie robi.
Bo użyję na was wiedźmiej magii.
Siostro!
Zrobiłeś to mojej siostrze!
To była twoja siostra?
Jesteście zupełnie niepodobne.
Co z nami zrobicie?
Kuźnia musi pozostać sekretem,
więc niestety wszyscy musicie zginąć.
Nie. Nie dam się tak załatwić.
To srebro należy do mnie.
Dość tych wybryków.
Shak.
Nie! Dopiero go odzyskałam.
Pij, skarbie.
Nie będzie bolało. Długo.
Brać ich!
Nienawidzę tego dzieciaka.
Do drzwi.
Nie zostawię Jayce’a.
Jest zbyt ciężki. Nie wyniesiemy go stąd.
Przykro mi, Shak.
Musimy stąd uciekać.
Znowu cię nie ma, co? To nie fair.
Co u licha?
Niemożliwe!
Kim ty jesteś?
Cofnij się. Nie wiesz, z kim masz do czynienia.
Co się ze mną dzieje?
Napisy: Marta Racka