Następnym razem może nie wypuszczaj demona, co?
Żartuję, nie dożyjemy następnego razu.
Ten demon musiał zabić mojego brata. Teraz to kwestia zemsty.
Shak, czekaj!
Jayce?
Jayce, to ty?
Jej brat to demon. Mogła o tym wspomnieć.
Nie wiedziała. Ten potwór był człowiekiem.
Przestań, Jay. To ja, Shakila.
Hej, mam pomysł. Spadajmy stąd i zapomnijmy o sprawie.
Jesteśmy na morzu.
Umiem pływać.
Jeśli czegoś nie zrobimy, rozwali nas na kawałki.
Czyli ignorujemy mój plan ucieczki?
Pewnie, po co żyć?
MAGICZNE PRZYGODY DANIELA SPELLBOUNDA
Dostał? Źle to wygląda?
Źle to wygląda, co?
O rety! Co tu się dzieje?
Wciąż jestem na statku alchemików?
Jayce!
Kim…
Shakila?
Urosłaś o jakiś metr.
Tak to jest, kiedy nie widzisz kogoś kilka lat.
Przynajmniej nie wyrosły mi rogi.
Nie wierzę, że tu jesteś. To niebezpieczne.
Musiałam przyjść. Strasznie za tobą tęskniłam.
Mamy sporo do nadrobienia.
Auć! Co…? Dlaczego?
Mogłeś zginąć.
Skąd wiedziałeś, że młot go uspokoi?
Totemy rodzinne, pamiętasz?
Obliczyłem, że to może się udać.
Obliczyłeś? Raczej zgadłeś.
Ale zadziałało.
Jaisukh Chinda. Nie przedstawiłem się.
Nie, byłeś zbyt zajęty szarżowaniem.
Wieprzek. A to Daniel.
Daniel Spellbound. Jestem twoim fanem.
Ocalony przez Spellbounda. Nieźle.
Wybaczcie to powitanie.
Byłem uwięziony i pokazałem rogi.
A teraz czas zrobić coś, na co czekałem od lat.
Chcesz zemścić się na tych, którzy cię tu zamknęli?
Muszę się wysikać.
Skąd wiedziałaś, że przez ten cały czas najbardziej brakowało mi słodyczy?
Bo zawsze miałeś na nie ochotę.
Nosiłam je przy sobie z nadzieją, że cię znajdę.
A gdzie te z masłem orzechowym?
No wiesz, długo cię nie było.
Widzę, że masz też nowe moce.
Bycie tak brzydkim ma swoje plusy.
Jak trafiłeś do skrzyni?
Szukałem tak zwanego „Kufra Spellboundów”.
Zaraz. Chwila.
Mówisz poważnie? To dlatego badałeś moją rodzinę?
Twoją rodzinę?
Byliśmy w twojej kryjówce. Masz małą obsesję na punkcie Daniela.
Nie, to pierwsi Spellboundowie. Znasz ich?
Tata nie mówił mi o innych.
Spellboundowie byli trochę jak rycerze.
Mają świątynię tu, w Trójkącie.
Rzecz w tym, że nie tylko ja jej szukałem.
Niech zgadnę, kto jeszcze. Rymuje się z „Wiktor Walbright”?
Znacie Viktora Albrighta? To ten głupiec mnie tu uwięził.
Przez niego mam te rogi.
Oby nasze ścieżki się nie spotkały.
To byłoby mało prawdopodobne, bo aktualnie nie żyje.
Dużo mnie ominęło. Prymuska Thomas pewnie się cieszy.
Masz sporo zaległości.
Pogadałbym, ale nie mamy czasu.
Wisisz nam beztropnik.
Ktoś tu chyba wyleciał, skoro szukacie beztropnika.
Coś w tym stylu. Musimy wracać do Nowego Jorku.
Nie ma mowy.
Ależ tak. Musimy zanieść tam beztropnik.
Bo choć uwielbiam być świnią, to też tego nienawidzę.
Nie zawsze byłeś świnią?
Nie zawsze byłeś demonem?
Trafna uwaga.
Dostaniecie swój beztropnik.
Ale przybyłem tu nie bez powodu. Muszę dokończyć misję.
Przez tę misję utknąłeś w skrzyni z pełnym pęcherzem.
Chcesz brnąć dalej?
Wróć do domu, Jay.
Zmarnowałeś na to tyle lat.
Te wszystkie lata.
Moje poświęcenie musi być coś warte.
Nie mogę się poddać.
Wybacz, ale my odpadamy.
Nie taka była umowa.
Rozumiem cię.
Chcesz znów być tropicielem.
Tak. Bycie tropicielem to zaszczyt.
Oczywiście. Ale myśl szerzej.
To kufer z twoim nazwiskiem.
Jeśli przywieziesz go razem z Jayce’em Chindą,
zostaniesz gwiazdą tropicieli.
Pozwolisz, by ktoś inny odkrył Świątynię Spellboundów?
Co takiego ważnego jest w tym głupim kufrze?
Są w nim skarby złotej ery.
Cała pradawna magia Spellboundów.
Zaginął jeszcze przed erą Prymusów.
No to może jeszcze zostać w ukryciu.
Wchodzę w to.
Wiesz…
Muszę go zobaczyć. Jest podpisany moim nazwiskiem.
Nie pożałujesz. Mam coś, co pomoże nam tam dotrzeć.
Spodoba ci się.
Ten gość to legenda. Będzie warto.
Łatwo ci mówić. Wciąż masz kciuki.
Tego nie przewidziałem.
- Wiedziałem, że tu jest. - Co? Naszyjnik?
To coś w muszli?
Na pewno wszystko gra?
Witajcie na Isola Peroledi.
Na ukrytej wyspie.
Tak! Tak to sobie wyobrażałem.
Czujecie to? Powietrze aż iskrzy.
Zawsze chciałem odwiedzić kurort na wyspie.
Ile to ma gwiazdek?
Patrz przed siebie.
Byłoby tu nawet fajnie, gdyby nie towarzystwo.
Co? Shak cię lubi. Chyba.
Ma dobry gust. Nie wiem, czy to rodzinne.
Jayce jest ekscentryczny, ale to legenda. Każdy ma dziwactwa.
Jego polega na tym, że to demon, który próbował nas zabić.
Jak większość naszych przyjaciół.
To jedna misja.
Daniel. Mógłbyś mi pomóc?
Podsadź mnie.
Właź.
Shak, zostań tam z piratem.
Po co iść z siostrą, której nie widziałeś od lat,
kiedy możesz zabrać obcego?
Umiesz rozpisać zaklęcie latarni?
O rety. Tak mi przykro, Jay. Myślałem, że poprosisz o coś trudnego.
Ustaw kąt na 30. Jasne?
Jakie dokładne runy.
Jak u dawnych Spellboundów.
Co to w ogóle znaczy? Nigdy o tym nie słyszałem.
Nie?
Dawno temu, przed różdżkarzami, byli Spellboundowie.
Mityczni bohaterowie magów,
którzy znajdowali i przechowywali rzadkie składniki.
- Jak tropiciele? - Jak ich wczesna wersja.
Bez naszego stylu.
Teraz stali się ledwie mitem.
A kiedyś nawet te mity znikną.
Nie wiedziałem, że moje nazwisko ma taką historię.
Musisz być potomkiem tych pierwszych Spellboundów.
Lubię takie stare klimaty.
Chciałbym, żeby wróciły.
Nie myślałem o tym.
- Przywykniesz. - Do czego?
Do tego, że nie ty robisz najfajniejsze rzeczy.
Może ty przywykłeś.
Ale ja będę wielka. Tak jak mój brat.
Widzisz to?
Co? Żarty sobie robisz? Przestań.
Może to nic.
Wyczuwam magię. I to dziwną.
Kiepsko pachnie. Trochę jak poranny oddech.
Dobra. Nakreślone.
Idealnie.
Doskonale. Teraz musimy uruchomić to…
Auć. Syrenie pole ochronne.
Nie!
Jestem tak blisko. Nie mam czym się przebić.
Dobrze, że ja tak.
W końcu. Świątynia Spellboundów.
Całe życie jej szukałem, a teraz jest tak blisko.
Świetny z ciebie tropiciel.
Nie atakują nas, więc może…
Wróć, jeśli chcesz więcej.
Ma kolegów. No jasne, że tak.
Świetne wyczucie czasu.
Lepiej wracajmy na statek, zanim…
Stado potworów!
Czym wkurzyliście te miłe płazy?
To nie nasza wina. Trzeba było się spieszyć.
Albo tu w ogóle nie przychodzić.
Oby kufer był tego wart.
Tak. Zaufaj mi.
Wciąż robimy tę głupią misję?
A co z moją misją, żeby nie umrzeć?
Już prawie.
Schowamy się w świątyni.
Co one robią?
Nie wiem, ale wolałam, kiedy atakowały.
Świątynia to potężne miejsce. Może magia je zatrzymała.
Przynajmniej mamy spokój.
- Trzęsienie ziemi! - Nie. Tylko wzgórze się trzęsie.
Nasi koledzy po prostu bali się obudzić mamę.
Wolałbym, żebyśmy jednak nie zginęli.
Schronimy się w świątyni.
Rozumiem. Też nie lubię, kiedy mnie budzą.
No dalej!
Ocaliłeś mnie.
Byłem ci to winien. Ten jeden raz.
Chodź, musimy im pomóc!
Jayce.
Na co czekasz? Zrób tarczę czy coś.
Tak!
Dalej, Shak!
To po prostu ohydne.
Potrzebują nas. Możemy zejść po tej stronie.
Po tych wszystkich latach poszukiwań…
w końcu tu jestem.
Tak, świetnie. Ale musimy im pomóc. Chodź.
Jayce! Nie!
Nigdy tak nie robiła. Mogłeś zginąć.
Tak.
Potrzebuję ostatniego klucza.
Chodź.
Dość tego. Musimy im pomóc.
Moc skarbca rozpocznie nową złotą erę magii.
Wiem, że ci zależy, ale tam jest twoja siostra.
Nareszcie.
Na statek!
Znalazłeś, co chciałeś?
Na razie tak. Daniel miał rację.
Ty jesteś ważniejsza.
Tak!
Zaraz, gdzie Shak?
Hej! Zaczekajcie!
A masz, niezniszczalna paskudo!
Mówiłem, żeby wracać do Nowego Jorku.
- Spellbound. Dzięki. - Wszystko gra?
Długo szukałeś tego Kufra Spellboundów.
To nie zachcianka. Potrzebuję go.
Jego starożytna moc nie tylko przywróci złotą erę.
Tylko ona może sprawić, żebym znów był sobą.
Na szczęście mam Spellbounda, które pomoże mi zdobyć klucze.
I zrobię to. Kiedyś.
Na razie znajdźmy twój beztropnik.
Widzisz? Wszystko jakoś się ułoży.
Gdzie on jest?
Umie pływać.
„Jakoś się ułoży”, Daniel?
Jak to ma się ułożyć?
Napisy: Marta Racka