Tirso...
Nic ci nie jest?
Chcę do domu.
Dobrze. Jak sobie życzysz.
Ktoś cię odwiezie. Ja mam coś pilnego.
I...
przepraszam za to wszystko. Naprawdę.
Dałam się oszukać. Chcę tylko...
Amando...
Jest.
Tato...
Dobrze się czujesz? Tak?
Przyjacielu.
Dziękuję za wszystko.
Ja też chciałem pomóc, ale ten cymbał zostawił mnie ze swoimi ciotkami.
Przestań. Nie bądź zazdrosny.
Tirso...
Kocham cię.
Ja ciebie też.
PO ZŁEJ STRONIE TORÓW
Dzień dobry.
Sara, muszę powiadomić rodzinę Camili. Potrzebny mi numer kontaktowy.
Na biurku ma pani numer jej mamy.
Dzięki.
W gabinecie... Proszę, nie teraz.
A ty znowu tutaj?
Jesteś jak ja. Zawsze spóźniasz się do pracy.
Sędzia się nie spieszył.
Rozmawiałem z matką Camili.
Źle wyglądasz. Jedź do szpitala.
Powinienem...
Powinienem być w tylu miejscach... W szpitalu...
w więzieniu, w piekle...
To nie twoja wina.
Była umoczona. Oszukała nas.
Nie była gorsza od nas. Dobrze wiesz, o czym mówię.
Nie była gorsza ode mnie czy od ciebie.
Jesteśmy glinami.
Ścigamy złych ludzi.
A jeśli to ja jestem zły?
Jak to?
Jeśli jestem umoczony?
Jeśli ta dziewczyna chciała tylko sprawiedliwości?
A ja jestem mordercą, bo...
Co ty pleciesz? Ezequiel!
Szlag! Wezwijcie karetkę!
Dzień dobry, kochany.
Dobrze spałeś?
A ty?
Ja? Znakomicie. Byłam z tobą. Czego więcej mogłabym chcieć?
Wstań i się ubierz. Czekają na nas.
Kto?
Twoje dzieci.
Późno wstałeś. Mogłem przynieść gulasz zamiast rogalików.
O co tu chodzi?
Chcemy uczcić twój powrót do domu.
I musimy porozmawiać.
Oby szybko. Za pół godziny pogrzeb matki Sanchisa.
O co chodzi?
O to.
Dlaczego nam nie powiedziałeś?
Po co? Ten lekarz to palant. Żebyście cierpieli?
Więc lepiej nas zwodzić? Oszukiwać? Pozwolić, żebym cię straciła,
zamiast dać sobie pomóc?
Pomóc mi umrzeć? Z tym poradziłbym sobie sam.
Nie wiesz, czy umierasz. Musisz się poddać operacji.
Wtedy stwierdzą, co to jest. Nie.
Rano byliśmy w szpitalu. Twój lekarz nie wierzy,
że jeszcze chodzisz. Mówi, że to cud.
Bardzo naukowe podejście.
Jutro mogą cię zoperować. Nie wiadomo, kiedy znów nadarzy się okazja.
Może i mam coś w głowie, ale wy - w uszach. Mówię „nie".
Kochanie. Wiem, że się boisz. Rozumiem.
Ale to jedyna szansa... żebyś przeżył. I został z nami.
Nie boję się śmierci. Nie dam się jej pokonać.
Nie będę czekał na nią upokorzony na szpitalnym łóżku. Nie jestem taki.
To nie jest moje przeznaczenie.
Wolisz po prostu umrzeć?
Zostawisz nas? Bez walki?
Chodzi o to, że nie chcę was zostawiać. Nie dziś. Nie teraz.
Wasze życie stanęło na głowie. Dopóki będę mógł wam pomóc...
będę z wami. A potem... odejdę.
Miłego dnia.
Tirso!
Dokąd idziesz?
Na pogrzeb matki Sanchisa. Ludzie się starzeją i umierają. Takie jest życie.
A potem?
Może kupię chleb albo piwo. Posiedzę na ławce i podłubię w nosie.
Wiesz, że lubię być spontaniczny.
Dobrze cię znam. I nie ufam ci ani trochę.
Nie chcesz operacji, ale nie dlatego, że boisz się nas zostawić. Chodzi o niego.
O Romera.
Powiedz mi, że nie będziesz szukał tego mordercy.
Chyba wiem, gdzie się ukrywa. Na przedmieściach... Tirso, proszę!
Ten człowiek musi zapłacić za to, co zrobił mojej wnuczce.
Wszystkie drogi prowadzą do niej. Do Irene.
Tak. Odebrał mi ją. Więcej nie zobaczę jej uśmiechu. Już jej nie przytulę. Nigdy.
Kochany, rozumiem. Ale zabicie go nie przywróci jej życia.
Jeśli nie poddasz się operacji, stracimy cię.
I ten sukinsyn się wywinie. My przegramy, a on będzie górą.
Jestem żołnierzem i mam misję.
Wygram albo zginę. Nie ma odwrotu.
Dzień dobry.
Jacobo, na ulicę Guzmana 27, a potem do biura.
Mówi się „dzień dobry". Nie sądzisz? Matilde... zapomniałem nazwisko.
Romero. Co tu robisz?
Wyjeżdżam. Mam do załatwienia ostatnią rzecz.
Zniknę na zawsze.
Chcę kasę.
Nie mam tyle przy sobie.
Załatw na dzisiaj.
Jeśli spróbujesz mnie oszukać, zamiast gangusów, zacznę zabijać szychy.
Robicie to samo, tylko w garniturach.
I jeszcze coś. Wypuść Jacoba z bagażnika, bo się udusi.
Rene? Tak?
Coś się stało. Musisz mi pomóc. Bądź dyskretny. Możemy porozmawiać?
Tak. Kiedy?
Jak najszybciej.
Zgrywa anioła, ale to łobuz.
Masz rację.
Uważaj...
O co chodzi?
Ktoś chce rozmawiać z wujkiem.
Rafeal...
Tak? Ktoś chce z tobą rozmawiać.
O czym?
Nie wiem. Powie tylko tobie.
Dobrze... Przyprowadźcie go tu.
Eugenio, dawaj go.
Wejdź.
Kim jesteś?
Nazywam się Tirso. Tirso Abantos. Szukam przestępcy.
Wśród moich ludzi?
Przyszedłem tu, bo twój krewny. Ma na imię Romero.
Chryste...
Nic o nim nie wiem.
Bzdura. Ukrywa się tu. A wy mu pomagacie. Kto pomaga przestępcy,
sam jest przestępcą.
Przysięgam na groby przodków. Nie ukrywam go.
Przysięgnij, że nic o nim nie wiesz.
W życiu są dwie świętości.
Honor. I rodzina.
Zgadzam się.
Ten bydlak zabił moją wnuczkę. Nie spocznę, dopóki go nie znajdę. Przekaż mu.
Wynoś się. Powiedz mu.
Wypieprzaj! I nie wracaj.
Cholera, balony.
Jest.
Cześć. Kurwa!
Przestraszyłaś mnie.
Co robisz?
Nic. Przekuwam balony. A ty? Po co przyszłaś?
Postanowiłam wrócić do dzielnicy.
Nie zlęknę się strachu. Spojrzę mu w oczy. Miałeś rację.
Tak?
Zostałem twoim guru?
Dorwę sukinsyna, który próbował mnie zabić.
A ty mi pomożesz.
Ja?
Nie boję się. Może trochę. Co mam zrobić?
Na razie to, co poprzednio. Pozwól mi tu zostać.
Lepiej, żeby nikt mnie nie widział.
Tyle dam radę.
Jest.
Kochany.
Znowu wy? Czasami w metrze jest mniejszy tłok niż tu.
Powiedziałam im o naszej kłótni.
A tych dwoje czego tu? Zabiorą mnie do szpitala?
Nie. Ale musisz coś wiedzieć.
Kawy?
Nie.
Wiemy, jak dorwać Romera.
Serio?
Ci, którzy wynajęli Rene, żeby ograniczył przestępczość,
zatrudnili też Romera, żeby mordował członków gangu.
Skurwysyny.
To już coś.
Ale to nie to samo, co go aresztować.
Nie. Ale mam plan. Aresztujemy go dzisiaj.
Odezwała się do mnie szefowa firmy. Ma mu przekazać milion euro zapłaty.
Boi się. Poprosiła o ochronę.
Kiedy Romero przyjdzie po kasę, będziemy czekać. Aresztujemy go.
Tato. Nie wszystko spoczywa na twoich barkach.
Pozwól nam działać. Najwyższy czas.
Ten sukinsyn skrzywdził nie tylko ciebie. Codziennie widzę ból Jimeny.
Nie wybaczę mu tego.
Aresztuję bydlaka. Obiecuję.
Dobrze.
Zaufam ci.
Wspaniale. Już cię spakowałam.
Jedziemy do szpitala.
To nie jest piwo, tylko sama piana. Chryste.
Przyszliście się napić czy mnie wkurwiać?
On to pierwsze, ja to drugie.
Tirso, po co ci torba?
Wybieram się do szpitala. Zobaczyłem was i chcę się pożegnać.
Do szpitala?
Dziś mnie przyjmą. Jutro operacja.
Fantastycznie. Im szybciej się zoperujesz, tym szybciej wrócisz.
Pewnie.
Medycyna bardzo się rozwinęła. Mój kuzyn miał przeszczep płuc.
A zrobili mu tylko trzy małe dziurki.
Zmyślam, żeby cię pocieszyć.
Nie pijecie? Nelson, nalej mi.
Nie. Odsuń się.
Wznieśmy toast.
Ja naleję. Daj przekąski.
Szybko. Rodzina na mnie czeka.
Jasne.
No to...
Za trzecią kompanię.
Razem aż do śmierci.
Spocznij. Do zobaczenia.
Najlepszego, Tirso.
Do zobaczenia, kapitanie.
Do zobaczenia. Mamy za sobą gorsze bitwy.
Odprowadziliście mnie. Aż do drzwi. Nie zgubiłem się. Możecie już iść.
Na pewno? Możemy z tobą zostać. Dla otuchy.
Lepiej idźcie.
Może to nie najlepszy moment, ale chcę mi powiedzieć,
że próbujemy otworzyć fundację na nowo.
Tak?
Ja i Nelson. Dotarło do nas, że tego właśnie chcemy. I zrobimy to.
Choćby nie wiem co.
Fantastycznie. Trzeba walczyć o marzenia.
Odzyskam dzieci, tato.
Rozmawiałem z Fani. Dogadaliśmy się. Jestem gotowy.
Dzieci muszą do mnie wrócić.
Wspaniale. Bardzo się cieszę.
Dobrej nocy.
Widzimy się z samego rana. Przed operacją.
Do jutra, tato.
Nic z tego. Zostanę i pomogę ci wypakować rzeczy.
Pidżamę i szczoteczkę do zębów? Poradzę sobie.
Tak. Chodź.
Jestem z was dumny.
Idziemy.
Posłuchaj. Spakowałam ci kapcie i grube skarpety,
żebyś nie zmarzł w nocy. I jeszcze... Pasta się kończy,
ale na jutro ci wystarczy. Przestań. Wszystko będzie dobrze. Wiesz o tym?
Tak.
Opamiętajcie się. Tu się nie wolno bzykać.
Niemożliwe. Co tu robisz?
Przylazłem tu, bo karmią za darmo. Co będzie dobrze, Tirso?
Jutro ma operację.
Pewnie grzebali ci w dupie. W twoim wieku prostata nie odpuszcza.
Ma operację mózgu.
W końcu ktoś, kto ma gorzej niż ja.
Połowa operacji mózgu kończy się zgonem pacjenta. Spod skalpela do piachu.
Jeśli chcecie się pożegnać, mogę wyjść na chwilę.
Poproszę o zmianę sali.
Nie. Dobrze, że będziesz miał z kim pogadać. Żebyś za dużo nie myślał.
Jeśli tu zostanę, będę chciał go zabić.
Lepsze to niż zamartwianie się. Skarbie. Odpocznij. Przyjdę z samego rana. Dobrze?
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Ezequiel, bądź grzeczny.
Tirso. Kto inny by ci powiedział, że to być może twoja ostatnia noc?
I spędzisz ją ze mną.
Spędź ją ze swoją starą.
Są.
To tutaj?
Tak.
Mam tu czekać. Wyśle mi SMS-a z instrukcjami.
Wie, że jestem z tobą?
Tak. Nie miał nic przeciwko. Miałam tylko nie wzywać policji.
Róbmy, co mówi. Przekażmy mu forsę i miejmy to z głowy.
Jesteśmy. Snajperzy na pozycjach. Wyjazdy obstawione.
Jeśli przyjedzie, zobaczymy go.
Czekamy?
Coś mnie ciekawi.
Dlaczego masz normalne ciuchy, a ja leżę z odkrytą dupą?
Bo mam swoją godność. A teraz chcę iść spać.
Spać? Jak to spać? Musimy pogadać. Jasne.
Może to twoja ostatnia noc.
Raczej twoja, jeśli się nie zamkniesz.
Tirso? Zagramy z Parcheesi? Poproszę pielęgniarkę,
żeby przyniosła nam wino. Co ty na to?
Zamknij się.
Mój poprzedni kolega z sali był fajniejszy.
Esteban. Był fotografem. Zmarł dziś rano.
Dobry wieczór. Wasze leki.
Leki... Wszystko na tak nazywacie.
Nie zasnę tu.
Zostawiam coś na sen. To silny lek. Pomoże.
Nie biorę tabletek. I nie w tym rzecz. Chodzi o tego dupka. Gada jak nakręcony.
Nie słuchaj go. Kiedy zobaczysz światło na końcu tunelu...
Zostawię was.
Tirso, rozmawiaj ze mną. Późno chodzę spać.
A godzina jeszcze młoda. Pogadajmy. Nie ma jeszcze jedenastej.
Weź leki i się nimi udław. Stul pysk.
Wal się. Palant.
Nie chrap, głąbie!
Sukinsyn.
Cholera.
Jakieś wieści?
Nikogo nie widać. Chyba nie przyjedzie.
A jeśli sprawdza, czy to nie zasadzka?
Kazałby nam odjechać.
To co robimy? Jedziemy stąd?
Co jest?
Powiedziałeś policji?
Dlaczego pytasz?
„To pułapka. Gliny na mnie czekają. Sukinsynu, już po tobie".
Wezwałeś ich?
Cholera. Odpowiedz!
Coś ty zrobił?
Obserwują nas?
Rene, nie spal akcji.
Blefuje. Sprawdza, czy gliny wiedzą. Ale nie powiedzieliśmy im.
W takim razie co teraz?
Szlag.
Wracajcie do domu. Musimy ustalić, jak się dowiedział.
Wracajmy. Zaczekamy, aż się skontaktuje.
Dobra.
Będziemy was eskortować. Pojedziemy za wami.
Do wszystkich radiowozów. Przerywamy akcję.
Odeskortujemy ich. Wóz numer dwa, za mną.
Przyjąłem.
Kurwa.
Cholerne leki nasenne.
Przepraszam.
O co chodzi?
Nie zasnę, gdy ten orangutan chrapie mi do ucha.
Mogę się przenieść? Na przeciwko jest wolna sala.
Jest wolna, bo na ściany wszedł grzyb. Nie da się tam oddychać.
Połóżmy go tam.
Trzeba coś zrobić. Nie słyszysz, jak chrapie? Nawet sejsmografy to rejestrują.
Dałam panu coś na sen. Nic więcej nie mogę zrobić.
Wielki dzięki. Za nic.
Rany.
Rene, jesteśmy za wami. Wóz numer dwa wyjedzie przed was.
Będziemy was eskortować.
O cholera.
Szlag!
Uważaj, coś się dzieje.
Odcięli nam drogę.
Widziałeś coś?
Możliwe.
Dawaj forsę.
Ale już!
Daj jej. Zrób to.
Raz, dwa...
Spokojnie.
Włóż tutaj.
Dobrze.
Szlag.
KARTA PACJENTA FANDINO, EZEQUIEL
IMIĘ I NAZWISKO: EZEQUIEL FANDINO SALA: 204
Ej!
Kurwa.
Ezequiel! Obudź się!
Ezequiel!
Co jest grane? Romero próbował cię zabić.
Uciekł. Ubieraj się.
Gladys, co tu robisz o tej porze?
Pepe? A ty?
Nie mogłem spać. Spacerowałem.
Ja postanowiłam posprzątać w całym barze.
To jak on musi się czuć?
Pewnie śpi. Ma nerwy ze stali. Za to ja...
Pepe, dobry z ciebie człowiek.
Szczerze mówiąc, trochę mi ciebie brakuje w barze.
Sama opróżniłaś te butelki?
Otworzę bar na nowo. A skoro tu jesteś, mogłabym cię wykorzystać.
Już próbowaliśmy.
Fakt.
Ale nie próbowaliśmy byś wspólnikami.
Co masz na myśli?
Jeśli zainwestuję w bar, zajmę się papierkami i księgowością...
Z twoją kuchnią i moim urokiem na pewno wyjdziemy na prostą.
Naprawdę chcesz to zrobić?
Ten bar to moje życie. Mógłbym w nim umrzeć.
Niech tak będzie. Źle to zabrzmiało. Chcę, żebyś tu pracował aż do śmierci.
To może być za wiele lat.
Tak lepiej. Spółka?
Spółka.
Dobry wieczór. Kurwa.
Ty... Spokojnie. Nic ci nie zrobię. Chyba że chcesz.
Przyszłam podziękować za cynk. Mam to, co chciałam.
Tak? Zabiłaś Romera?
Nie.
Ale mam to.
Co to?
Przynęta na niego.
Muszę ją ukryć tam, gdzie nikt jej nie znajdzie.
Niemożliwe. To na pewno była Dulce?
Tak. Podniosła wizjer, żebym ją zobaczył.
Skąd wiedziała, że macie forsę?
Kurwa!
Bez jaj.
Co wy tu robicie? To ważne.
Oby. Jutro masz operację. A ten prawie się tu wykrwawił.
Romero był w szpitalu. Próbował go zabić.
Co?
Goniliśmy go, ale on był w kapciach, a ja z gołą dupą... Co? Uciekł nam.
Szlag.
Nie aresztowaliście go. Omal nas nie zabił.
I daliście sobie ukraść milion euro.
To moja wina. Mogłam przewidzieć,
że nadal ma kogoś na komisariacie. Ale nie wiem,
skąd wzięła się Dulce.
Nasi ludzie szukają jej
gangu w całej dzielnicy.
Proszę... Chyba go zanudziłam.
Oto mój koszmar.
Rene, wyciągniemy twoją znajomą z celi i ją przesłuchamy. Grozi jej 20 lat.
Jeśli wie coś o Romero, pewnie nam powie.
Przepraszam.
Ja też wychodzę.
Do szpitala? Do domu.
Miałeś się zoperować.
A ty aresztować Romera.
Dobra.
Mam problem z Ezequielem.
Jeden? Szczęściara.
Nie mogę ufać swoim ludziom. Muszę znaleźć mu bezpieczne miejsce na noc.
Do czasu aż znajdziemy Romera.
Nie. Nie ma mowy.
Nie mogę cię zmusić. Ale mogę obudzić Jimenę i powiedzieć jej,
że nie poddasz się operacji.
Będę musiał spać z tym dupkiem.
Tylko nie obudź mojego syna.
Dobra.
Spróbuj chrapnąć, a będziesz spał na klatce. Cały Tirso.
Tato, co tu robisz?
Dlaczego nie spisz?
Nie w tym rzecz. Jutro mają cię operować.
Dziś omal nie umarłem. Dwa razy. Pogadajcie sobie, gdy zasnę.
Co on powiedział?
Gdzie mam się położyć?
W narożnym. Po prawej.
Dzięki. Dobranoc. Miłej nocy.
Dzięki.
O czym on gada?
Jak to omal nie zginął?
W skrócie: Romero jest na wolności i próbował nas
zabić. Jutro nie będzie operacji, a on tu przenocuje.
Tato... Nie męcz mnie. Napiję się wody i pójdę spać. Pogadamy jutro.
Zaczekaj.
Co to?
Nic. Dokumenty ze sklepu.
Jakie?
Ubezpieczenie i takie tam.
Dawaj teczkę.
Oddasz czy mam ci ją zabrać?
Skąd to się wzięło?
W skrócie: to nie nasza kasa. Zabieram ją. Nie. To nie ma nic wspólnego z Dulce?
Dziewczyną, którą ukrywałeś w sklepie? Nie.
Zaprzyjaźniłeś się z tą ganguską? Była tu.
Dziś ukradła te pieniądze.
Dobra z niej dusza. Uwierz.
Chce tego, co ty.
Ukraść milion i żyć po królewsku?
Zabić Romera.
Ta forsa to przynęta. Romero ma ludzi w policji
i w końcu się dowie, że ona ją ukradła.
Kiedy na nią zapoluje, będzie gotowa.
Tymczasem zostawiła ją tobie?
Nikt o tym nie wie.
A jeśli coś pójdzie nie tak? Jeśli Romero przystawi jej
broń do głowy i spyta, kto ma forsę?
Myślisz, że mu nie powie?
Że Romero tu nie przyjdzie?
Nie pomyślałem o tym.
Co teraz?
Idź spać. Muszę pomyśleć.
PRZYSZŁOŚĆ DZIELNICY ENTREVIAS
WYBURZENIE EL COLORADO JUTRO O 9.00
Rafel, broń.
Spokojnie. Tu Tirso Abantos. Przekaż coś Romerowi.
Ta dziewczyna z gangu, Dulce, nie ma jego forsy. Ja ją mam.
Przyniósł teczkę z pieniędzmi.
Jeśli chce ją odzyskać, musi się ze mną spotkać.
Bez policji, broni i sztuczek. Jak facet z facetem.
Walka na pięści. Na śmierć i życie.
Jeśli ma honor, będę na niego czekał przed El Colorado. Jeśli wygra, odzyska forsę.
Jeśli nie zjawi się do 9.00, pożegna się z kasą. Jasne?
Tak. Jasne.
ROZBIÓRKA
Sprawdzę wszystko.
Idę.
Jeszcze w pidżamie? Spóźnimy się do szpitala.
No tak. Operacja. Sęk w tym... że dziś nie będzie operacji.
Tata wyszedł ze szpitala. Śpi u siebie. Co?
Zoperują go albo nie nazywam się Gladys Nidia de la Caridad.
Spory tu ruch o poranku.
Nie jestem w nastroju. Odsuń się.
Tirso!
Gdzie on jest?
Co to?
„Do rodziny".
Miałeś być bez broni.
Gdzie moja forsa?
Tam.
To duży budynek i zaraz go zburzą. Słuchaj mnie albo nie znajdziesz kasy.
Dawaj forsę albo cię zabiję.
Śmiało. Zobaczysz banknoty w powietrzu.
Mówiłem: bez broni. Jeśli chcesz swoją forsę, rzuć to.
Jeśli to zrobię...
powiesz, gdzie ona jest?
Taka jest umowa. Ale najpierw będziesz musiał ze mną walczyć. I mnie zabić.
To mi się podoba.
Mów, gdzie pieniądze.
W kontenerze na środku magazynu.
Dzięki za informacje. Masz mnie za kretyna?
Pójdziemy razem. Jeśli się okaże, że kłamiesz albo że to pułapka, zabiję cię.
Tam czysto. A u ciebie?
Też.
Aktywujemy ładunki.
Dobra.
Panowie!
Ej.
Wychodzimy.
Gdzie forsa?
Tędy.
Drodzy najbliżsi. Przepraszam za to, co zamierzam zrobić.
Ale nie jest mi pisana śmierć w szpitalu. Jestem żołnierzem.
Powinienem zginąć w walce.
„Odkąd Irene odeszła, miałem tylko dwa życzenia. Żebyście byli szczęśliwi.
Żebyście wiedli proste i dobre życie. Jak ja.
Żeby was kochano.
Na pewno tak będzie".
Drugie życzenie nie dawało mi spokoju od miesięcy. Chcę,
żeby zabójca Irene zapłacił. I tak się stanie.
Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, sprawiedliwości stanie się zadość.
Ten potwór dziś zginie.
„A ja razem z nim.
Jeśli nie znajdą mojego ciała, nie szukajcie mnie.
Obrócę się w popiół na niebie nad Entrevias.
Kocham was. Tirso".
Chodź. Ezequiel, proszę. Znajdź go.
Obłęd. To niemożliwe. Co on chce zrobić?
Musimy go znaleźć.
Zadzwonię do Amandy.
Pomyślmy. Co napisał? Że obróci się w popiół nad Entrevias. Co to znaczy?
PRZYSZŁOŚĆ ENTREVIAS
A to drań. Wiem, gdzie jest. Zostańcie tu. Idziemy z tobą. Nie. Zostańcie.
To bardzo niebezpieczne. Będę was informował.
Tak będzie lepiej. Zostańcie w domu.
Tam jest twoja forsa.
Przynieś ją. Nie chcę niespodzianek.
Włącznik jest po prawej.
Co to ma być?
Zamknąłeś drzwi?
Zamknąłeś je?
Z czego się śmiejesz?
Już po tobie, Romero. Nie wyjdziesz stąd.
Rusz się, a cię zabiję.
Już nie żyję. Umarłem w dniu, gdy zabiłeś mi wnuczkę.
Ty sukinsynu! Sukinsyn!
Na pomoc! Nikt cię nie usłyszy.
Wysadzą nas. Za chwilę umrzemy. Obaj.
TRWA WYBURZANIE
Zaczynamy odliczanie.
Dziesięć...
Przestań się cieszyć.
Dziewięć...
Osiem...
Siedem...
Policja! Przerwać wyburzanie!
Sześć...
Tam nie wolno! Pięć...
Stać! Cztery...
Trzy...
Dwa... Tirso!
Jeden...
Tirso!
Stójcie! Tam jest człowiek!
Jak to? Wbiegł tam.
Przerywamy wyburzanie.
Przerywamy...
Tirso! Kurwa.
Cholera. Kurwa.
Romero!
Co robisz, kochany?
Dziwne. Kiedyś hałas tej dzielnicy mi
przeszkadzał. Teraz go lubię. Lubię patrzeć na ulicę.
Lekarz dzwonił do Jimeny. Będą cię operować za tydzień.
Idę do Nelsona. Chce pogadać o fundacji. Potem wrócę i pójdziemy coś zjeść.
Dziś nie gotuję. Co ty na to?
Puść mi muzykę.
Dobrze.
Tu będzie siłownia i pokój zabaw.
Może tu zamieszkamy?
Dobry pomysł.
Głuptaska.
Pokażcie. Chcę zobaczyć, co planujecie.
Maleństwo.
To plany nowej fundacji. Są wspaniałe. Tu będzie stołówka.
Będziesz musiała gotować, Gladys.
O Boże.
Przekąska. Zapłaczesz po tym torrezno.
Mnie też daj. Beksa ze mnie.
I darmozjad. Dostałeś już krokiety.
Tylko nie krokiety.
Ezequiel. Już jest.
Przestańcie. Nie dotykacie niczego w sklepie.
To niebezpieczne. Możecie ukłuć, oparzyć albo skaleczyć.
Wchodzimy. No dalej.
Dziadku.
Niemożliwe.
Dziadku.
Irene...
Żegnaj, Tirso. Jak mówił mój ojciec...
byłeś jedyny w swoim rodzaju. Jedyny.