Armagedon rozpocznie się za minutę.
Tony, jak mamy to zrobić?
Musimy tam dotrzeć.
Zobaczą nas. Nie damy rady.
Możesz mi zaufać?
Szczerze? Nie mogę.
Musimy iść. Aktywuj Magna Boots.
Aktywowane.
Uwaga. Strażnicy.
- Pilnuj wejścia. - Jasne.
Bronson. Tryb monitoringu.
Tony, szybciej!
ODMOWA
Niedostępne. Znowu.
Tu powinniśmy skończyć misję!
Dotrzemy do windy i wyłączymy zegar.
Tony, świat skończy się za 15 sekund.
Nie zatrzymacie Armagedonu.
Leć do windy.
Jeszcze raz.
Miałaś rację, Patty.
Z czym?
Nie damy rady.
Mali Agenci: Armagedon
DZIEŃ WCZEŚNIEJ
Twarda Czacha, liczę na ciebie.
Kiedyś karta w rękawie była oszustwem.
- Cześć, tato. Uczę się nowej sztuczki. - Tak?
Nigdy nie oszukuję. Po prostu jestem kreatywny.
- Skąd znasz to słowo? - Od ciebie.
Ode mnie? Niemożliwe. Oszustwa nie ma w moim słowniku.
Nie smakuje ci owsianka?
To wina taty.
Przepraszam. Co tu się dzieje?
Tablety są dozwolone między czwartą a szóstą.
Potrzebowała na chwilę.
Szukam zdjęć zwierząt do mojej pracy domowej.
Skoro to do szkoły, niech będzie.
Jak skończy, zabieramy to. Potem przyjdź do mojego biura.
Ale urocza rozgwiazda.
Pik.
Potrzebuję zgody na pobranie.
Twoja szczerość robi wrażenie.
Zawsze chcę być szczera.
Tak jak ty.
Zamiana. Dziękuję, kochanie.
- Cześć, mamo. - Hej.
- Gry? - Muszę poćwiczyć.
A jak cię złapią?
Nikt nie złapie Czachy.
- Nie jesteś Twardą Czachą. - Ale kiedyś będę.
Serio?
Dobra.
Autoryzacja kodu.
KOD ARMAGEDON
Synchronizacja kodu.
Kod zsynchronizowany.
Hej!
- Chodź tu. - Co?
To nasza rocznica.
Operacja Kula Ognia?
To była niezapomniana misja.
Pamiętałeś.
Mój zegarek pamiętał.
W tę rocznicę mieliśmy powiedzieć dzieciom, że jesteśmy szpiegami.
- Pamiętasz? - Tak.
Pójdziemy tam i powiemy, że musimy porozmawiać.
Ja się tym zajmę.
Wiem, co knujesz. Próbujesz się z tego wykręcić.
- W życiu! - Jak śmiesz?
- Nigdy! - Chodź ze mną.
- Nie. - Chcę z tobą tańczyć.
- Pogadajmy z dziećmi. - Dobra.
- Antonio. - Cześć.
Zamknięte. Tylko sprawdzałem.
Nie możesz smażyć sobie mózgu przed szkołą.
Za złamanie zasad i kradzież klucza
zabieramy wszystkie urządzenia na tydzień.
Dobra. Powiedz im.
Dzieci.
Czas iść do domu oświaty!
Brawo.
- Powiemy im za rok. - Zawsze to mówisz.
W drogę!
Tony omija nasze zakazy, więc musimy zabrać im urządzenia.
Nie możemy wszystkiego zabraniać.
Nie możemy ryzykować włamania do systemu przez ich urządzenia.
Szpiedzy są wszędzie.
Agencie Torrez. Agentko Tango.
- Witaj, Devlin. - Jaka jest misja na dziś?
Nieznana grupa wniknęła do tajnej serwerowni OSS
ukrytej w cywilnym biurze.
To zawodowcy.
Odwiedzimy ich.
Dzięki naszym zasadom Patty jest szczera. Nasze zakazy kierują ich na dobrą drogę.
Jeśli zabierzemy im urządzenia, może będą jeszcze grzeczniejsi.
Technologia im nie służy.
Rozumiesz?
Ktoś nas odciął.
SERWEROWNIA
Cóż, za to nam technologia służy.
Najlepsza metoda, żeby ich złapać, to…
Coś innego.
- Nie sądzisz? - Nie bądź nieostrożna.
Trzeba było to lepiej zaplanować.
Może zapytaj jednego z tych gości o hasło.
Za dużo myślisz. Ale to twój urok.
Nie możemy kontrolować dzieci.
Musimy dać im popełniać błędy. Dużo błędów. Jak my.
W prawdziwym życiu. Ale nie poprzez technologię.
Gry nie są prawdziwym wyzwaniem.
Chwila. Co to?
- „Pokonaj Czarciego Rycerza”. - Powinno pójść ci łatwo.
Ała.
Oszukiwał. Możemy zagrać razem.
Ten kod otwiera wszystko.
Co?
To dziwne.
Oni niczego nie szukali.
Więc co oni tu robią?
Tu jest ich czterech. Był też piąty. Ten wielki.
Armagedon należy do mnie.
- To pułapka. - Co?
To pułapka. Szukają Kodu Armagedon.
- Nie. - Chodź.
Zniknął.
To nic. Kodu nie było w zegarku.
Mamo! Przegapiłaś. Był tu Czarci Rycerz z Hyskora!
Kochanie, zaczekaj.
Co to jest Hyskor?
To ostatnia runda turnieju karcianego.
Zwycięzca otrzyma grę Hyskor,
która jest sequelem popularnej gry Loskor.
Gotowi?
Czas na grę.
Najniższa liczba wygrywa. Przebij to.
CZARCI RYCERZ
O nie.
Jak rzekł Twarda Czacha,
„Twarde tacos”.
TWARDA CZACHA
Nieźle.
Gratulacje, Tony.
Wpisz e-mail, a gra trafi na twój komputer.
Wiesz, że twórca Hyskor
to ten superbogacz Rey Kingston,
którego wszyscy nazywają Królem?
Zobacz.
Rey Kingston opowie, jak to robi.
Moja nowa gra, Hyskor,
powstała według mojej nowej metody.
Tu mamy glitch.
Dzięki moim specjalnym fotelom symulacyjnym
mogę zaprojektować i ulepszyć grę
od środka.
Siłą umysłu.
Co?
Lepsza gra sprawi, że też staniesz się lepszy.
Spójrzcie.
Świetne!
Przy pomocy teorii gier
można naprawić wszystko.
Myślicie, że będzie tu legendarny Jeden Cios?
Jeden Cios to bajka.
Nie. Grałam z Leebs z jakimś oszustem
i straciłam punkty życia, ale dostałam złotą gwiazdę,
wróciłam do życia i zabiłam go Jednym Ciosem.
To niemożliwe.
Hyskor wychodzi o północy. Będę grać całą noc.
Rodzice by mi nie pozwolili.
Nie wolno nam grać po nocach.
- Nie uda ci się ominąć zakazu. - Nie bez twojej pomocy.
- Oszukiwałeś. - Ale wygrałem.
Mogłeś wygrać bez tego.
Ale mam Hyskora. Ty też chcesz zagrać.
Świat jest pełen okropnych ludzi.
Ale z Kodem Armagedon mogę sprawić, że będą lepsi.
Nie udało się nam namierzyć kodu
przez zegarek agenta.
Ale wiem już wszystko.
Torrezowie mają kod. Nie ma go w OSS, więc musi być w ich domu.
Zaatakuję ich dom i przejmę kod.
Nie trzeba.
Torrezowie wygrali kopię Hyskora.
Dziś sam zdobędę kod.
To nowy dom. Czemu podłoga skrzypi?
Kupiliśmy go ze względu na wygląd, nie dźwięk.
To się nie uda.
Za pięć minut północ. Chodź.
Jak przejdziemy przez tę podłogę?
Mam mapę skrzypiących miejsc.
Przejdziemy obok gabinetu rodziców
do pokoju gier.
Nie możemy zaskrzypieć ani razu.
Zaczekaj!
Raz, dwa, trzy!
- Jesteśmy jak agenci. - Strasznie głośni agenci.
- Twoja mapa się myli! - Nieprawda!
Daj mi to.
- Najgorsi agenci świata. - Co za głupi pomysł. Zaraz nas nakryją.
Tata codziennie zmienia hasło.
- Co teraz? - Znalazłem to w jego biurku.
Jesteś najgorszy.
Pobiera się. Musimy czekać.
To inteligentny przeciwnik, który wie o Kodzie Armagedon.
Powinniśmy to usunąć.
Nie ma mowy. Kod może przeniknąć do każdego urządzenia.
On ma rację. Pamiętasz, jak za jego pomocą ratowaliśmy świat?
- To świetne narzędzie. - I ogromne zagrożenie dla świata.
Jeśli ktoś może go przejąć,
powinniśmy go usunąć.
Macie chronić kod, dopóki nie znajdziemy rozwiązania.
Ma rację.
Nie patrz tak na mnie.
Tak też nie.
Może być.
Pobieranie zakończone. To będzie coś niesamowitego.
A jeśli użycie hasła taty otworzy dostęp
i ktoś się włamie do naszego systemu?
Chcesz grać czy nie? Zdecyduj się.
Będziemy mieli kłopoty.
Trudno.
No dobra. Nie, czekaj.
Witamy w Hyskorze.
Dotrzyj na koniec świata
i pokonaj ostatniego zawodnika, aby zdobyć koronę.
Wybierz postać.
- Florella. - Dalej nią grasz?
Jest super. Z czasem staje się lepsza.
- Wygrałbym szybciej. - Twardą Czachą?
To kretyn.
Nie. To bezlitosny, przebiegły, zbuntowany łotr.
I nikt nie gra nim lepiej ode mnie.
W takim razie…
- Ukryjemy kod. - Wciąż będzie zagrożeniem.
Zawsze tak było, od kiedy tylko go stworzyłeś.
- Musimy go usunąć. - Nie.
Będziemy trzymać urządzenia pod nadzorem. Nasze i dzieci.
Zawsze ktoś będzie go szukać. Chcesz trzymać dzieci pod kloszem?
Tak.
Kochanie.
Przepraszam.
Musimy to zrobić.
Tak będzie lepiej.
Dziękuję, że rozumiesz.
Uśpiłaś mnie?
Wybacz, kochanie.
Tak będzie lepiej dla wszystkich.
Usuń Kod Armagedon.
Zaraz skończę tę grę.
Król mówił, że trzeba być dobrym, żeby skończyć.
- Jestem dobry. - Nie o to mi chodzi.
Jak żałośnie oszukujesz,
żałośnie przegrasz.
Serio.
Coś jest nie tak z tą grą.
Znam tę twarz.
Dziękuję.
Znam ten głos.
Co on robi?
KOD ARMAGEDON
97, 98, 99…
USUWAM KOD ARMAGEDON
Co?
Co? Wyłączyło się.
Chodźmy stąd.
Masz rację.
Chwila, jak…
- Gdzie jest kod? - Usunięty.
Już dawno trzeba było…
Nie usunięty.
Ukradziony.
- Co? - Sprzed naszego nosa.
- Nie został skasowany. Nie ma go.
- Może źle szukasz. - Może dzieci coś zrobiły.
Czemu zawsze winisz dzieci? Są grzeczne.
Znasz naszego syna?
Są teraz w łóżkach. Sama widziałam.
Idę sprawdzić.
- Serio? - Tak!
Tony.
No dobra.
To nie nasza wina.
Może ktoś ukradł mu kartę.
Chodźmy spać.
- A jak zrobiliśmy coś złego? - Trudno.
Wstawaj, śpiochu!
Obudź się!
Coś się dzieje.
Na całym świecie.
Wyzwanie Hyskora.
- Przetrwaj skok, aby uzyskać dostęp. - Co to jest, gra?
Odmowa.
To Hyskor, tato. Umiem w to grać.
- Dostęp przyznany. - Brawo.
Wiadomości.
Od rana ludzie na całym świecie
są zmuszani do grania, aby uzyskać dostęp do zwykłego życia.
Tracą dostęp do swoich inteligentnych samochodów i domów.
Muszą wykonywać zadania w grze,
aby odblokować urządzenia.
Mam walczyć z Czarcim Rycerzem, aby wejść na konto.
Nie rozumiem, do czarta.
Co tu się dzieje?
- Nie umiemy wygrać. - Leebs!
- Odmowa. - Nie możemy wejść do domu.
Problem dotyczy już połowy ludzkości, a jeśli się pogorszy,
będzie to koniec świata.
To jak połączenie wirusa komputerowego…
Z Kodem Armagedon.
- Ktoś chce się włamać. - Chodźcie.
Ktoś przejął kontrolę.
Do narożnika.
To przeciwnicy z Hyskora.
Rany, rodzice są spoko!
Tony, zagraj w Hyskora i otwórz zamek.
Nie, ty to zrób. Ja oglądam.
Tato, nie walcz z nim. To jeden z najgorszych!
To mój telewizor!
Tak. Wygrałam!
- Nic ci nie jest? - Nie.
- Dalej! - Idź!
Biegnij.
- Co to? - Przeciwnicy z naszej gry.
To nie wyjaśnia obecności szkieletów w basenie.
Auto.
- Nie. Kryjówka! - Moje auto!
Racja. Idziemy!
- Ale lubiłam to auto! - Kupimy nowe.
- Dokąd idziemy? - Idź za tatą.
Słuchajcie. Mama i ja…
Mamy wyjątkową pracę.
Zaraz zobaczycie zdumiewającą technologię.
To ściana.
A tajne drzwi? Nie ma prądu.
- Tak. - Żartujesz?
Ręczne sterowanie.
- Mamy tajne drzwi? - Tadam!
Co?
- Idź. - Ja pierwsza?
- Tak. - Gdzie to prowadzi?
- Do pokoju ze słodyczami. - Dobra.
To bezpieczne?
- Tak. Czemu tego nie przetestowaliśmy? - Zapomnieliśmy.
Nie widzę słodyczy!
Niezłe, co? Powóz już czeka.
Uwaga na głowę.
Świetnie.
- Prowadzimy? - Nie.
Autopilot zabierze was do kryjówki. Naciśnij start.
Ukończ wyzwanie, by uzyskać dostęp.
Pyta, ilu nas jest. To podstęp.
To Hyskor.
Pokonamy go.
Daj mi wybrać.
Nie. To na pewno podstęp.
- Serio? - Tak.
Gotowe.
Jedź do kryjówki. Jest tam coś, czego musisz pilnować.
- Jak to znaleźć? - Samo cię znajdzie. Pilnuj tego.
Załóż nadajnik, żebyśmy cię znaleźli.
Uważajcie na siebie. Nie ufajcie nikomu.
- Nie chcę iść bez was! - Wkrótce się zobaczymy.
Kochanie!
Mamo!
Tato!
- Nie! - Dzieci!
- Nie! - Tony.
Nie! Zostaw ich!
Mamo! Tato!
Nie!
Kierujesz lepiej od taty.
To nie ja!
Wrogowie przed nami!
Gonią nas.
Jedź szybciej!
Szybciej!
Oni coś knują!
ATAK HAKERÓW
Hakują autopilota.
Prowadzi nas tam, gdzie oni chcą.
Musimy przejść na sterowanie ręczne.
Uważaj!
Patrz na to.
Odbija nas od przeszkód.
To działa jak w Mecha Wings.
Daj mi to.
Jestem lepsza w Mecha Wings.
Nie tak szybko!
- Dorwał nas! - Tak?
Musimy ich zgubić albo znajdą kryjówkę.
Uwaga!
Co powiesz na to?
Jedziesz na nich.
- O to chodzi. - Co?
Jak w Mecha Wings.
Skręć tam.
Jedziesz w złą stronę.
To było niezłe, Patty.
Dzięki.
Miejmy nadzieję, że ta kryjówka jest bezpieczna.
Chwileczkę.
Właśnie coś zrozumiałem.
Myślę, że rodzice
są agentami.
Tak myślisz?
Zrobiliśmy coś nie tak.
To nie może być tu.
Rodzice są agentami i wysłali nas na pustkowie?
- To jakiś żart. - Jakiś mało śmieszny.
Taka ładna, brązowa woda.
- Może musimy wskoczyć. - Ty pierwszy.
Imię i nazwisko?
Patty Torrez.
Tony Torrez.
Pełne imię i nazwisko.
Patty Tango-Torrez?
Tata nazywa się Tango, a mama Torrez.
- Pełne imię i nazwisko. - Nie używamy ich.
Są za długie.
Pełne imię i nazwisko.
Patricia Angelita Sorrow Feliz Rhiannon Tango-Torrez.
Antonio Joaquin Cecilio Rogue Amadeus Tango-Torrez.
Kryjówka jest pod wodą?
Albo zatonęła.
Jest pusta.
Co za śmietnik.
Hej, dzieci.
Nie mogliśmy się doczekać, by wam to pokazać.
Jeśli jesteście tu sami, to znaczy,
że coś poszło bardzo nie tak.
Ale bez obaw. Jesteśmy blisko.
Może już domyśliliście się,
że jesteśmy tajnymi agentami.
O rany!
Niedługo wszystko wam wyjaśnimy.
W międzyczasie
zajmijcie się czymś. Tu jest wasza sypialnia.
- Ale łóżka! - Biorę górne.
Tu macie jedzenie.
Kuchnia i przekąski.
Możecie przetestować gadżety.
Gadżety szpiegowskie!
To miejsce jest super!
A to moduł szkoleniowy do samoobrony.
- Stań tu. - Trening!
Będę najlepszym agentem!
Tony!
Hej.
Zrób mi miejsce. Idę na dół.
Lekcja pierwsza: uwaga na pułapki.
Ale miejsce.
Lekcja druga. Zasadzki.
„Aleja zasadzek”.
To proste.
Jak w grze.
Udało ci się.
Prawie dobrze.
Spróbuję tego.
Dotknięcie lasera włącza alarm.
Twoja kolej.
Porażka.
Spróbuj znowu.
Porażka.
Dlaczego to ja oberwałem?
- Bo jesteśmy drużyną. - Teraz ja.
Porażka.
- Sprytny system. - Chodźmy zobaczyć gadżety.
Dobra.
Poszukajmy wyjścia.
Zrobili ci krzywdę?
Nie.
- To przez środki usypiające. - Musiałam to usunąć.
- Wiem. - Dobra. Uciekajmy stąd.
Myślę, że to pułapka.
Zobaczmy, kto za tym stoi.
- Więc chcesz… - Chodź!
Na pewno wpuszczą nas do swojej kwatery.
- To przez twoją impulsywność. - Idź za mną.
Proszę, bądź ostrożna.
Trzymaj się blisko.
Chodź.
- Słyszałeś? - Tak.
Raz, dwa, trzy.
- Niepokojące. - Tak.
Intrygujące.
Cześć.
Proszę wybaczyć nasz mało elegancki ubiór.
Niezła architektura.
Jak w starej grze komputerowej.
Osobiście uważam,
że koniec XX wieku był szczytem
technologii wizualnej.
Potem wszystko się popsuło.
Usiądźcie.
Ale tu…
Zaufaj mi.
Zatem Rey Kingston,
jeden z największych technologicznych magnatów,
używa wirusa, aby zmusić ludzi do gry. Dlaczego?
Jedyną prawdziwą korzyścią władzy jest wpływ na świat.
Najlepszym narzędziem do tego jest wasz kod.
Odciąłeś nim pół świata. Zadowolony?
Nie.
Armagedon miał pozwolić Hyskorowi włamać się na każde urządzenie.
Dlaczego zatrzymał się w połowie?
- Może wyłącz i włącz? - Właśnie.
Albo go kopnij.
Wyciągnij na chwilę wtyczkę.
Nie pomożecie mi.
Nie ma mowy.
Są inne sposoby.
Już od dawna chciałem was wyzwać na pojedynek.
- Nas? - Jesteśmy aż tak dobrzy?
Nie.
Nie jesteście.
Jak wygracie, jesteście wolni.
Jak nie, naprawicie kod.
Dobra.
Wybacz.
Kochanie!
Ukradłem kompletny kod.
Musieliście podzielić go później.
Kochanie!
Awaryjny mechanizm? Żeby nie wpadł w niepowołane ręce?
Załóż nadajnik, żebyśmy was znaleźli.
Jeśli to jest nadajnik…
Wasze dzieci mają brakujący element.
Nawet nie próbuj!
Uważaj!
Dla ciebie to gra.
Tak.
Teoria gier pozwala naprawić wszystko, nawet ten żałosny świat.
Może dzieci będą bardziej pomocne.
Zobaczymy.
Teraz górne jest moje.
Szpiegowska moda!
Mamy mnóstwo czasu.
Patty! To generator kostiumów!
Muszę to wypróbować.
A może przeczytamy instrukcję?
Tony!
O nie. Jesteś naleśnikiem.
Teraz ja.
Najfajniejsza siostra na świecie.
Porażka.
Spróbuj znowu.
Porażka.
Supermaź. Klei się do wszystkiego
po aktywacji.
Co to jest?
„Bańka myśli”.
Wybierasz emocję
i twój przeciwnik zaczyna śmiać się, płakać albo robi się głodny.
„Przesłodzenie”?
Dziwne gadżety.
Zasadzka.
Prawie dobrze.
Chwila. Przypomniało mi się coś.
Mama mówiła, że jest tu coś ważnego,
co samo mnie znajdzie.
No proszę!
Moja nowa ulubiona rzecz.
Nazwę cię
Bronson.
Jak zostać szpiegiem, autor nieznany.
„Dobry szpieg to mistrz podstępu”?
„Sztuka opiera się na kłamstwach”?
Serio?
Świetna książka.
Nasi rodzice kłamią i łamią przepisy.
Ale tylko w pracy.
Nie powinni nas okłamywać.
Prawdomówność prowadzi do kłopotów.
To szaleństwo. Mówienie prawdy zawsze jest dobre.
Tak? Zobacz.
„Dobry szpieg nie mówi prawdy”.
Więc nie będę szpiegiem.
Powodzenia.
Szkoda, że nie ma rodziców.
Nie mogą tu być. Szpiegują.
- A jeśli to nasza wina? - Jak to?
Wczoraj ściągnąłeś Hyskora
i nagle to wszystko się zaczęło.
To ma sens.
Skoro to nasza wina, musimy to naprawić.
Pokonać ostatniego bossa? Jak Twarda Czacha?
Nie. Uratujemy rodziców,
żeby oni mogli uratować świat.
To totalne szaleństwo.
Więc do dzieła.
Dzieci.
Pracujemy z waszymi rodzicami.
Mamy nikomu nie ufać.
- Załatwimy ich. - A jak mówią prawdę?
To ich przeprosimy.
Dzieci?
Pracujecie z rodzicami?
- Jesteście szpiegami? - Tak. Chcemy was chronić.
Według podręcznika szpieg nigdy nie mówi prawdy.
Nie ufamy wam.
Musimy iść. Tu nie jest bezpiecznie.
Ale to kryjówka.
Dobra.
Ostrożnie.
Mogą mieć gadżety.
Nadchodzą.
Przydałby się im trening.
Tak.
Szkolenie.
Stań tutaj.
Zapadnia! Porażka.
Dotknięcie lasera włącza alarm.
Porażka.
Spróbuj znowu.
Dzięki, Bronson. Znajdź wyjście.
Patrz pod nogi.
Postaraj się.
Wyglądacie na… głodnych.
Dzięki, Bronson. Uciekajmy, zanim zjedzą kryjówkę.
- Moje. - Pik.
Chodź! Jesteś częścią zespołu.
Łatwizna.
Tak!
Nieźle, dzieciaki.
Jestem Devlin z OSS.
- Wasi rodzice dla mnie pracują. - Akurat.
Zaufajcie mi.
Ups.
Idziecie ze mną.
- Nie wiedzieliśmy. - Ma dwie party okularów. To szpieg.
Hej! Uwaga na gadżety.
W tej ciężarówce nie ma gier.
Gdyby ktoś się zastanawiał, gdzie są szpiedzy.
Zapanował chaos. Pół świata zostało zainfekowane.
- Niektóre rzeczy działają, inne nie. - Zauważyliśmy.
Fajna szpiegowska.
Właściwie to samolot,
który jest też łodzią.
Skomplikowane.
To jeden ze wciąż działających pojazdów. Superkaczuszka OSS.
- Czemu jest taki mały? - Chodzi o dyskrecję.
Dzięki dyskrecji chronimy świat przed wrogami.
Chodźcie.
Może nie mielibyśmy tylu wrogów,
gdybyśmy tyle nie szpiegowali.
Piękna wizja.
Cały system jest zamknięty od 12 godzin.
Nie mamy dostępu.
Co z rodzicami?
Udało wam się uciec z domu, więc uda wam się też znaleźć rodziców.
- Mamy być szpiegami? - Nie zapędzaj się.
Przejdź tę grę i odzyskaj dostęp do systemu.
Zdejmijcie im kajdanki, żeby mogli robić swoje.
- Ale oni są niebezpieczni. - Proszę.
- Mówiłem, że gry są dobre. - Właź, mały.
Nigdy nie mogliśmy tego przejść. Nieźle.
To świetne.
Zmienię cię.
- Nie polecam. - Ja też nie.
Grałem w kilka gier.
Znasz GoldenEye? Patrz.
Dobra, po prostu
załatw to.
System jest znowu online. Dobra robota.
Teraz możemy szukać tropów.
Dalej. Chcę zobaczyć nazwiska.
Mama mówiła, że coś jest ukryte w kryjówce.
Masz coś ważnego, Bronson?
Kod Armagedon.
Tylko kawałek?
Wasi rodzice podzielili kod.
To daje nam szansę.
A jak wrogowie zdobędą obie części?
Wasi rodzice używają tej części. Jak wróg je połączy,
zarazi wszystkie urządzenia na świecie.
Będzie królem świata.
Król.
Chyba wiemy, kto to jest.
Kto?
Nieautoryzowany dostęp.
To tu.
Rey Kingston. Znany jako Król.
Włamał się do systemu rodziców i zabrał kod.
To musiał być on.
Jego nowa gra, Hyskor, jest na każdym urządzeniu na świecie.
FBI zrobiło nalot na jego studio, ale było puste, a Króla nigdzie nie było.
W jego grach przeciwnicy zawsze siedzą w tajnych kryjówkach.
Jak go znaleźć? Proszę o sugestie.
Mama dała mi ten nadajnik.
Może znajdziemy jej odbiornik?
Tam pewnie są wasi rodzice.
I całkiem możliwe, że Król też.
- Ktoś przejął kontrolę. - Niedługo się tu włamią.
Tu, tu i tu.
- Co? - Zaufaj mi. Mamy doświadczenie.
Wiecie, ile płacę za ochronę?
Tu jest jeden.
Zabierzcie Armagedon!
Chrońcie kod!
Mama mówiła, że mamy tego pilnować.
Lasery.
Zasadzka.
Dalej!
- Widziałeś to? - Spróbuj go kopnąć.
Znowu to zrobił.
Daj mi to!
Dorośli się tym zajmą.
Daj mi kod.
Uciekają!
- Musimy ich śledzić. - Bronson, śledź Czarciego Rycerza.
Devlin! Biegnij za nimi!
Ty…
Złoczyńcy uciekają przez jezioro.
Nie złapiemy ich.
Ty prowadzisz.
Tylko agenci OSS umieją tym jeździć.
SUPERKACZUSZKA
Dzięki, Bronson!
Mam chorobę morską.
Uciekają!
Nasza nie umie się zanurzać!
Ale ich łódź nie umie latać.
Bronson, w górę.
ŁÓDŹ - SAMOLOT
Bronson, to lokacja z naszyjnika.
Leć tam.
Zdobędziemy kod i uratujemy rodziców.
Dalej to czytasz?
To jak kody do życia.
Nie oszukuj Króla. Pożałujesz tego.
Bądź mądry i graj fair.
- To nie działa. - Co?
Pamiętasz, jak znaleźliśmy łamigłówkę w gabinecie taty?
Tak. Była naprawdę trudna.
Myślałem, że się ucieszy, jak ją skończę, ale był zły, że się włamaliśmy.
Wtedy wprowadził zakazy na korzystanie z urządzeń.
Widzisz? Mówienie prawdy oznacza kłopoty.
Może na początku.
Ale na końcu uczciwość zwycięża.
OSTRZEŻENIE
To kryjówka Króla!
- Nie zwalniamy. - Co się stało?
Wpadniemy na tę ścianę!
Tej ściany tu nie ma.
Architektura jak z gry.
Bardzo starej gry.
Gość żyje jak w bajce.
Nie wierzę.
Tu jest jakaś nakładka rzeczywistości rozszerzonej.
Mówisz o tych hologramach, które zmieniają wygląd rzeczy?
Właśnie tak.
Może te okulary nam pomogą.
Nie śpij.
Musimy zatrzymać kod, żeby wrócić do dzieci.
- Nawet jak uciekniemy, nie zatrzymamy go. - To twój kod. Nie możesz go zatrzymać?
Tak i nie.
- Operacja Kula Ognia? - Walczyliśmy z Vargosem.
Mieliśmy zniszczyć jego kryjówkę,
ale znalazłem plany jego broni.
Plany Kodu Armagedon?
Przyniosłem je do domu,
żeby dokończyć kod, ale…
nie mogłem go zrozumieć.
- To jak go skończyłeś? - To nie ja.
To Tony.
Nawet o tym nie wie, ale to był on.
- Jak to? - Włamał się do gabinetu.
Rozumiał lepiej te plany.
Skończył to, co zacząłem, a ja stworzyłem z tego Armagedon.
Skarciłem go za to i nałożyłem ograniczenia, żeby chronić kod.
Nawet nie wiedzą, że to dlatego mają tyle zakazów.
To moja wina.
Niezła historia.
Wiedziałam, że coś ukrywasz.
Ale nieważne, kto co zrobił.
Zabrałam brakującą część dzieciom. Za chwilę kod będzie gotowy.
Dzieci was zawiodły.
Albo wy zawiedliście.
Tony stworzył kod.
Nikt mnie nie powstrzyma.
Tony! To był Tony!
Za panelem jest komputer.
Bronson, pomóż nam.
Możemy pobrać mapę tego miejsca.
Więzienie jest przy fotelach symulacyjnych,
które widzieliśmy na filmie.
Słyszę kroki.
Nie patrz w dół.
Niechcący popatrzyłam.
Armagedon jest prawie gotowy.
Nic go nie zatrzyma.
Król łączy kod. Musimy znaleźć rodziców.
Te postacie z Hyskoru to też nakładka.
To roboty.
Nie są aż tak straszne.
- Musimy skoczyć. - Oszalałeś?
Musimy skoczyć.
Nie!
Jednak są straszne.
Tędy do więzienia.
- Czy to… - To dzieci.
- Patty! - Mamo!
- Tony! - Tato!
Moje dzieci!
Nic wam nie grozi?
Odsuń się.
Zmieniam ustawienia moich butów.
- Zuch dziewczyna! - Dobra robota.
To cud, że nas znaleźliście! Jak się tu dostaliście?
Bronson sterował Superkaczuszką ukradzioną z OSS.
- Jestem z was dumny. - To niesamowite.
Armagedon połączony. Start za sześć minut.
Co teraz? Czas ucieka.
Mam plan zainspirowany jedną z naszych misji.
- Operacja Kula Ognia. - Tak.
Co to dokładnie było?
Mieliśmy przechwycić plany przestępcy zwanego Vargos.
Przeniknęliśmy do jego kryjówki… pukając do drzwi.
Tak po prostu?
- Autem. - Bardzo dużym.
Ominęliśmy straże dzięki gadżetom.
Przyjaznym gadżetom?
Poszedłem zatrzymać bombę, a mama negocjowała z Vargosem.
Negocjowała? Czyli pobiła, tak?
Coś takiego. Nie mogłem zatrzymać bomby. Musiałem grać na czas,
żebyśmy mogli odpalić własną bombę.
Zniszczyliśmy operację Vargosa jedną wspaniałą…
Kulą ognia.
- Kocham cię. - Ja też.
- Super. - Stop.
Niezbyt super. Musiał być lepszy sposób.
Jaki?
Mogłeś grzecznie poprosić o spotkanie.
Albo użyć Bańki Myśli, żeby zająć czymś strażników.
Mogliście spróbować zrozumieć jego zamiary.
Interweniować w delikatniejszy sposób.
Mogliśmy to rozważyć.
Może zamiast Ognistej Kuli
mogła być to Operacja Pokój i Harmonia.
- To moje dziecko. - Raczej nie moje.
- Armagedon za cztery minuty. - Mamy cztery minuty.
Szkoda, że nie mam mapy tego miejsca.
- Pik. - Brawo.
Musimy dotrzeć do tych terminali.
- Już. - To twój plan?
Tak. Zdobędziemy czas, aby dać znać OSS.
Zamiast pokonać Króla?
Armagedon jest uzbrojony. Musimy go spowolnić.
- Tony idzie ze mną. Patty z tobą. - Mają Magna Boots. Mogą tam dotrzeć.
- To zbyt niebezpieczne. - Racja.
Słuchajcie.
Damy radę.
Tak.
- Dobra. Trzymajcie się razem. - Dobra.
- I trzymajcie się planu. - Jasne.
Kochamy was!
- Żałuję tego. - Ja też.
- Musimy iść. - Tak.
- Pilnuj korytarza. - Jasne.
Szybko!
Próbuję zyskać trochę czasu.
Przegrałeś.
- Mam nowy plan. - Jaki?
Dotrzemy do windy i zatrzymamy zegar.
Mieliśmy trzymać się planu.
Musimy zrobić, co się da.
Miałaś rację, Patty.
Z czym?
Nie damy rady.
To centralny komputer. Zatrzymamy Armagedon.
Chwileczkę.
Znam to.
Ja to zrobiłem.
Stworzyłeś Kod Armagedon?
Tak jakby. To była ta dziwna układanka taty.
- Plan Kodu Armagedon. - Jak go zatrzymać?
W ten sam sposób.
Ostatnia część była trudna,
bo żeby ją skończyć, trzeba było powtórzyć to samo od tyłu.
Teraz zrobię to samo.
Co mam robić?
- Wciśnij guzik. - Który?
- Czas leci! - Już.
Nie wiadomo, czy kod został ukończony.
Tony, stój! To pułapka!
Uzbroiłeś Armagedon.
Co?
Zatrzymałem go.
Nie, Tony.
Złożyłeś to dla mnie.
- Mamo! Tato! - Cała rodzinka!
Nie mogłeś dokończyć kodu nawet z brakującą częścią.
Tylko prawdziwy twórca może go aktywować.
To fałszywe odliczanie sprawiło, że skończyłeś go dla mnie.
Dziękuję.
Ściągnęliśmy Hyskora i zaczęliśmy to wszystko.
Nie. Chcieliście tylko pograć.
To nie wy.
To oni.
I cała reszta świata.
Vargos to mój ojciec.
Ten od Kuli Ognia?
Wykorzystywał technologię, aby ulepszyć ten kraj.
Może nie zawsze myślał jasno,
ale ktoś mógł mu w tym pomóc.
Jednak agenci OSS zniszczyli wszystko
i ukradli Armagedon dla własnego użytku.
Dzięki niemu ulepszyłby świat.
Zamiast tego spędził ostatnie dni życia
w tajnym więzieniu.
Nie spotkałem go już.
Nie mogliśmy ci na to pozwolić.
Ten świat można naprawić tylko na siłę.
Dzieło mojego ojca to zrobi.
Kod Armagedon, wybierz cel.
Świat.
Hyskor naprawi całą planetę.
Gra, która czyni cię lepszym człowiekiem.
To ja mam kontrolę.
Ciesz się życiem
pełnym zabawy.
Nie.
Popełniliśmy błąd.
Jeszcze jaki!
Przepraszam, że nie byłam dobrym szpiegiem.
To ja przepraszam, Patty.
Z twoim szczerym sercem
jesteś dużo lepsza ode mnie.
Jesteś dużo lepsza, niż myślałam.
Chciałem wygrać i zniszczyłem świat.
Nie, to nie ty. To ja.
Przyniosłeś mi kod, a ja nie powiedziałem ci prawdy. Przepraszam.
Hej. Może pokażecie nam, jak grać w Hyskora?
W sumie nie mamy nic innego do roboty.
Czekaj. Może wciąż możemy wygrać.
Nie powstrzymamy Króla.
Nie fizycznie. Ale wirtualnie?
Król kontroluje kod w rzeczywistości wirtualnej.
Jest w środku gry.
Ale jeśli użyjemy tych foteli,
pokonamy go tak, jak grę.
Pokonaj ostatniego gracza, by zdobyć koronę.
- Tak. - To jakieś wariactwo.
Fakt.
Tak.
Do dzieła.
Ja…
- To twoje dziecko. - Stój.
- Patty, chodź tu. - Patty!
Przesłodzenie.
PRESŁODZENIE
Nie są tacy źli. To tylko urocze robociki.
Pomożecie nam zagrać przeciw Królowi?
Masz rację. Kontroluje Armagedon z poziomu gry.
Jeśli go pokonamy, możemy ocalić świat.
Oto mój plan.
Wchodzimy, ale żadnych oszustw,
żadnych sztuczek.
Gramy fair.
Wchodzimy do gry?
- Przegrupujmy się. - Za późno.
Musimy wezwać OSS i rozgryźć to jak szpiedzy.
Nie słucham już tej książki.
Patty miała rację. Ufam jej.
- Zagrajmy. - Tak.
Tato, zawsze mówisz, że gry wideo usmażą nam mózgi.
- Tak. - Jak przegramy…
- Ta gra może nam usmażyć mózgi. - Tak.
- Co powiedzieli? - Ona…
- Będzie fajnie. Zobaczycie. - Dobra.
To pułapka!
Nie, tato. To winda. Gra zaraz się zacznie.
Tony, grasz Twardą Czachą.
- A ty Florellą. - Co to za stroje?
Jesteś postacią o imieniu Tayanna.
A ty grasz postacią o imieniu Itza.
Jasne.
Jesteśmy.
Ale gdzie?
Na końcu świata. To ostateczna rozgrywka tej gry.
Ziemia pęka. Musimy iść!
- Dobrze. - Niedobrze.
Krok pierwszy.
Musimy dotrzeć do wielkiego posągu.
- Na pewno dobrze idziemy? - Za mną.
Staram się!
Rany, moje plecy.
Musimy pokonać kilku wrogów.
Zostało dziewięć minut.
Czemu jest ich tyle?
To gra.
Tak jest fajniej.
Jak spadniemy, przegramy.
Musimy współpracować.
Jak mamy to wygrać?
Pomyśl o tym, jak o zasadzce.
Świetnie.
A ten szkielet?
Dwa szkielety.
Użyj bransoletki. To jak gadżet szpiegowski.
Widzisz?
Użyj młota, tato.
Tata jest spoko, nie?
Płonąca czaszka?
Spadaj. Ty też.
Płonące czaszki!
Dalej, mamo!
Dzięki.
Zawsze będę z tobą.
Kryj się!
- Mam nowy level! - Rany.
Florella staje się silniejsza.
To prawda.
Czyli wygraliśmy?
Nie. Czas na krok drugi. Pokonać ostatniego gracza.
Króla.
Tylko jedno z nas może tam iść.
Reszta musi walczyć z Czarcim Rycerzem.
Jesteś najlepszym graczem.
Tylko ty masz szansę nie stracić punktów życia.
Mamy punkty życia?
Tobie zostało mało, tato.
Myślałem, że chudnę.
- Nie. Chodź. - Dobra.
Czekaj.
Nie wiem, czy dam radę wygrać uczciwie.
A jeśli przegram?
Trudno.
Teraz, kiedy wszyscy grają,
mogę ulepszyć świat.
Kasuję kody uruchomienia broni atomowej.
Mój świat tego nie potrzebuje.
I jeszcze…
Cześć.
Kolejny gracz-oszust.
Obserwowałem każdy twój ruch.
Tu projektowałem swoje gry, a teraz projektuję Ziemię.
Niesamowite.
Nie powstrzymałbym was w prawdziwym świecie.
Ale tutaj?
Nie przegram.
Jak odbierzesz mi punkty życia, wygrałeś. Ale jak ja odbiorę twoje…
To koniec.
Uważaj. Twarda Czacha nie walczy dobrze włócznią.
Cóż,
dobrze, że nie jestem Twardą Czachą.
Twarda Czacha ma słabe punkty.
To łajdak.
Zrobi wszystko, by wygrać.
Dlatego dziś
gram sobą.
Zaczynamy?
Po pierwsze
„Król”?
Naprawdę?
Stworzyłem własny świat,
więc mogę być jego królem.
Zaraz zostaniesz błaznem.
Nie pokonasz mnie.
Pamiętasz mnie?
Nie miałem wtedy tej megapięści.
Złap mnie!
Kochanie.
Nieźle.
Kocham cię.
- Musimy go pokonać. - Kochanie.
Zróbmy Kulę Ognia, ale inaczej.
Tak, jak Patty.
- Wspaniałe wyzwanie. - Dziękujemy.
- Tak trzymaj. - Jesteś super.
Odsuń się! Nie podchodź tu!
- Grunt jest niestabilny. Spadniesz. - Czemu mam ci ufać?
Bo możesz.
No chodź tu.
Brawo. Znalazłeś lepszy sposób.
Uratowałaś Rycerza.
O rany!
Florello.
Pójdę za tobą,
ponieważ jesteś uczciwa.
Kończy nam się czas.
Tony musi wygrać.
Tak, Tony!
- Nie! - Co?
Dalej, Czacha.
Użyj swoich oszustw.
Tony ma kłopoty.
Tato, nie.
Muszę mu pomóc.
Twój ojciec łamie zasady!
Tato! Nie!
Nie, tato. Muszę zrobić to sam.
Bez oszukiwania.
Ale grałem fair.
Nieważne.
- Nie! - O nie! Nie!
Zwyciężyłem!
Zasłużyłeś sobie na to.
- Jeden Cios. - Co?
Tony otrzymał Jeden Cios,
mityczną ukrytą umiejętność.
Dlaczego…
Bo gram tak, jak mówiła moja siostra.
Teraz jej wierzę.
Nie!
Tak!
Przegrałeś.
Wygrałeś, ale nie zatrzymam Armagedonu.
Tylko tak naprawię ten świat.
Mogłeś usunąć Jeden Cios z gry, ale nie zrobiłeś tego.
Tak, ale przestałem ufać, że świat stanie się lepszy.
Trzeba to zrobić siłą.
Twoje gry nie zmusiły mnie do grania fair.
Siostra mnie zainspirowała. Musimy zainspirować świat, aby był lepszy.
Nie każdy lubi gry tak jak my.
Jak my.
To prawda.
Udowodniliście, że mamy siłę, aby…
inspirować.
Kończy mu się czas!
Wyłącz Armagedon.
Tak.
Dobrze.
Tak, Tony!
Wierzyłam w ciebie.
Co za wysiłek.
Dobra robota.
Tony.
Pokazałeś mi dobro, które znałem tylko z gier.
Dziękuję ci.
- Macie wspaniałe dzieci. - Tak.
Brawo, agenci. Pokonaliście wroga.
- Co? - Czas aresztować Króla.
- Jest lepszy sposób. - Co?
W więzieniu nie stanie się lepszy.
- To co z nim zrobimy? - Potrzebujemy zmiany.
W jego własnej grze.
Wygraliśmy,
bo dzięki jego grze stajesz się lepszy.
- Hyskor ma wszystko, czego potrzebuje. - Nie tak pracujemy.
- W sumie to tak. - Słucham?
Na początku podręcznika
jest napisane, że ten, kto łapie wroga,
powinien podjąć decyzję.
A ponieważ to my złapaliśmy wroga,
decyzja należy do nas.
Spoko!
- Spryciula. - Wiem.
Król zostanie zamknięty w kryjówce pod nadzorem OSS,
- dopóki nie pokona Hyskora. - Tak!
Tak powinno się potraktować twojego ojca.
Ratujecie mnie?
Sam się uratujesz, pracując nad sobą.
- Teoria gier naprawi wszystko. - I każdego.
Oglądajcie mnie.
Dziękuję.
Kto by pomyślał, że dzieci nauczą nas szpiegowania.
Nauczyły nas czegoś więcej.
Devlin, dwie dekady pracy w OSS były dla nas zaszczytem…
- Odchodzimy. - Słucham?
Wolimy znaleźć inną drogę.
Uczciwie. I razem.
Proszę pana. Kod Armagedon.
- To jedyny egzemplarz? - Tak.
Nie potrzebujemy go.
Nie w nowym OSS. Wprowadzimy parę zmian.
OSS stanie się bardziej wydajne i uczciwe.
- Więc zostajemy. - Widzimy się w pracy?
Cała czwórka.
Cała czwórka! Jestem z was dumny.
Dobra robota.
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Cześć, Mali Agenci.
Dzień dobry.
Mam raport z ostatniej misji.
Świat wrócił do normy,
a sprawca Armagedonu
pomaga ludziom przy pomocy technologii
pod przydomkiem Błazna.
Udało mu się.
Pokonał grę.
Gotowi na więcej?
Tak!
MALI AGENCI: ARMAGEDON
Napisy: Dorota Dołęga