Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Krisztián, proszę!
- Zsófika, nasłałaś na mnie matkę? - Mamo.
Chciałam mu przypomnieć.
Ma to w dupie.
Nie wciskajcie mi kitu.
Chociaż popatrz na nią.
SZEŚĆ TYGODNI
Płyn owodniowy w normie.
Łożysko na dnie macicy.
Przekątna główki - 78,7.
Obwód czaszki -
285,6.
Obwód brzucha -
253,7.
Kość udowa - 59,2.
Kość ramienna -
50,5.
Na podstawie tych wymiarów komputer obliczył,
że płód waży 1750 gramów.
Plus, minus 10%.
Brak widocznych zniekształceń.
Dobrze.
Brzuch ładnie się powiększa.
Dziecko powoli zaczyna się pokazywać.
Proszę.
Przepraszam, ale co to...
oznacza?
W pewnych przypadkach dziecko może się chować w brzuchu matki.
Zwłaszcza przy ukrywanych ciążach.
Rozumiem.
Proszę.
Chce pani zdjęcie?
Tak.
- Komu mam dać? - Jej.
Dziękuję.
Co twoja mama myśli o adopcji?
To moja decyzja.
Oczywiście.
A co myślą twoi rodzice?
Cieszą się na przyjście dziecka.
Są na emeryturze.
Masz szczęście.
Myślałaś o imieniu?
Nie.
Cześć, tu są witaminy.
Kupiłem czasopisma.
Dla ciebie też, gdybyś odpoczywała.
Dzięki.
Gdybyś czegoś potrzebowała, daj znać Judit.
Albo dam ci swój numer.
Na razie nic mi nie trzeba.
Jasne.
Dzięki za wszystko.
Na razie.
- Mogę wejść? - A Mesi?
Śpi.
- Wszystko poszło dobrze? - Tak.
Ma czkawkę.
Czujesz?
Też często miałaś.
Połknęła trochę płynu, wiesz?
Mamo.
Przestań.
Przyniosłaś zdjęcia z USG?
Dałam matce.
Masz wcześniejsze.
Pamiętajcie o ruchach!
Stójcie przy stoliku.
Nie trzymajcie paletki za mocno.
- Jak się masz? - Dobrze.
Popatrz na Szonję.
- Może ona. - Jako rezerwowa.
Szonju, podejdź!
- O co chodzi? - Szonja gra z tobą.
Mogło być gorzej.
Powodzenia.
Zsófi, chodź tu. Réka poprowadzi rozgrzewkę.
Twoja siostra może zacząć we wrześniu,
ale musi się dobrze przygotować.
Dziękuję.
Niedługo otworzą nową halę sportową.
Chcesz?
Co powiedziałaś Szonji?
- Operacja przepukliny. - Ale wie, że jest rezerwową?
- Réka musi trenować. - Zagram w zawodach.
Anita zaczęła trenować dwa miesiące po porodzie i była świetna.
Będę gotowa na Puchar Europy.
Zgoda.
33. tydzień?
Tak.
Mało widać.
Graj ostrożnie, a od poniedziałku tylko obserwuj.
Co powiem innym?
Że lekarz ci zabronił przed operacją.
- Chcę grać. - Nie ma mowy!
Nie wygracie beze mnie.
Było pomyśleć wcześniej.
Spokojnie.
A jak się dowiedzą?
O niczym nie mają pojęcia.
Serwy czy przyjęcia?
Graj.
Pięknie.
Pospiesz się.
Spoko.
- To boli. - Jeszcze chwila.
Chciałabym mieć twoje cycki. Jak wygląda ten Gabor?
- Przystojny. - Bujasz się w nim?
Zamknij się.
Będzie ojcem twojego dziecka.
Zaczęła kopać. Przestań, bo się zesikam.
Przepraszam.
Skończyłam.
Cudnie.
Ojciec mojego dziecka to dupek.
Mama zrobiła scenę przed salą.
Chciała przekonać Krisztiána.
Udaje, że nie ma z tym nic wspólnego.
Chodził z tobą, a wini innego. Palant.
Zapomnij o nim.
Nie ruszaj się.
Góra czy dół?
Góra.
Jakie miałaś życzenie?
- Chcesz zapeszyć? - Jestem ciekawa.
Mogłam sobie życzyć,
żeby nie rozstawiali tego dziadostwa co roku.
Mnie się podoba.
Nie ma to jak diabelski młyn po szampanie.
Piżama, szczoteczka, grube podpaski i kapcie.
Dobra, spakuję.
Zrób to szybko. Potrzebujesz czegoś?
Nie, dzięki.
Rodzice adopcyjni chcą być przy porodzie.
Nie polecam.
To ważne, żebyś spędziła trochę czasu z dzieckiem.
No co?
Niech przyjdą. Ucieszą się.
Ale posłuchaj...
Chcę, żeby tam byli.
Nie czuj się do tego zmuszana.
Muszę kończyć, oddzwonię.
Wyjdź prędko
Muszę zagrać w Pucharze.
Zajęte!
Sorki.
- Mesi, co robisz? - Nic.
Złaź. Nie na bosaka, zgłupiałaś?
- Gdzie masz kapcie? - Pod kanapą.
Uważaj.
Jesteś głodna.
Mama poszła do sklepu.
- Kiedy? - Rano.
- Co robisz? - Nic.
Nakarmię cię porządnie.
Dzień dobry.
Nie przyjmujemy ich.
- Dlaczego? - Nie są zwrotne.
- Są. - Wrzuć je do kontenera na szkło.
- Zawsze je tu zwracam. - Mam tłumaczyć?
Muszę wyczuć wzór palcem.
Głupia dziwko, posprzątaj to!
Pomogę panu.
Dziękuję, plecy mnie bolą.
Lubię ten dźwięk.
Cześć, kotku.
Daruj ten zapach, ale Mesi to lubi.
Dla ciebie przyniosłam sałatkę.
Wiesz, co znalazłam?
Twój pierwszy czepek.
- Ładny. - Może być dla dziecka.
Cicho!
Czemu nie może go mieć?
Po co to robisz?
- Dziecku nie trzeba wiele. - Wiesz coś o tym.
Żebyś wiedziała.
Mam Puchar, potem maturę i egzaminy na studia.
Będziesz tego żałować. Mogę ci pomóc.
Pomożesz, jak przestaniesz pić.
- Jesteś wrakiem! - Nie piję!
To Mesi chowa wódkę pod zlewem?
- Została po świętach. - Nie kłam.
Kupujesz wódę i robisz sobie paznokcie,
ale lodówka jest pusta, a Mesi chodzi głodna.
Myślisz, że wszystko wiesz.
Nie rób tego. Wyjdź!
Nie bądź dzieckiem.
Co tak śmierdzi?
Kurde.
Cholera.
Nie da się tego zjeść.
Przestań.
Mesi!
W mordę...
Judit, wody mi odeszły.
To normalne, nie przejmuj się.
Nie za wcześnie?
Spokojnie, jedź do szpitala.
Powiadomię rodziców adopcyjnych.
Mamo, zaczęło się.
Co?
Wstawaj.
Oddychaj głęboko.
Tylko tak dalej.
Już niedaleko.
- Dokąd? - Do szpitala centralnego.
- Zostań. - Jadę z tobą.
- Nie zostawiaj Mesi. - Nic jej nie będzie.
Załatw jej opiekę i przyjedź rano.
Mamo, proszę.
Jedźmy.
- Masz pieniądze? - Mam.
Przyjdę z samego rana. Dzwoń do mnie.
Ma pan jakąś ostrą muzykę?
Sprawdzę.
Dalej, przyj! Dobrze.
Nie składaj nóg, przyj!
Tyko tak dalej.
Już widzę główkę.
Przyj.
Odpocznij chwilę.
Opuść ramiona.
Oddychaj powoli, bo zemdlejesz.
Odpocznij.
Jeszcze raz zaboli i dziecko wyjdzie.
Zsófi, patrz na mnie!
Weź się w garść.
A teraz zaczerpnij powietrza.
Oddychaj przeponą.
Przyj.
Dobrze ci idzie.
- Oddychaj. - Teraz nie przyj.
Dobrze, dobrze.
Położyć ci ją na brzuchu?
5.32, gratuluję.
Przecinam pępowinę.
Chcesz zobaczyć dziecko?
- Chce ją pani potrzymać? - Tak.
Doktorze,
krocze krwawi.
Zobaczmy.
- Uzgodniliście imię? - Nie.
Zsófia, jakie jest imię dziecka?
Musi mieć imię.
Nie słyszę.
Hanna.
Hanna, pięknie.
Hanna Ligeti.
Gratuluję, piękne dziecko.
Umyję ją i zważę.
Zsófia, ostatni raz.
Musisz wydalić łożysko.
Patrz na mnie i skup się.
Ostatni raz, zmuś się do tego.
Dobrze, ostatni głęboki wdech.
I przyj, przyj.
Jeszcze trochę.
Dobrze.
Dalej. Wspaniale.
Zsófia, środek przeciwko laktacji.
Zażywaj rano i wieczorem.
Nie zapomnij, bo wda się zapalenie piersi.
W razie bólu trzeba schłodzić bolące miejsce.
Owiń mrożony groszek w ręcznik i przykładaj.
Jeśli będziesz krwawić albo w razie gorączki natychmiast przyjeżdżaj.
Kiedy będę mogła uprawiać sport?
Musisz poczekać, aż dojdziesz do siebie.
- Jak długo? - Co najmniej półtora miesiąca.
Do pierwszego okresu. Nic nie rób przez miesiąc.
- Cześć, Zsófi. - Cześć.
Mogę wejść?
Jak się czujesz?
Przyniosłam brzoskwinie.
Dziękuję.
Jesteśmy na górze. Wynajęliśmy salę.
Możesz do nas wpadać,
kiedy chcesz.
Dzięki.
Hanna jest wspaniała.
Chcieliśmy ją nazwać Anna,
ale Hanna pasuje nawet lepiej.
Cieszę się.
Pomyśleliśmy,
że zrobimy sobie wspólne zdjęcie.
Jeśli chcesz.
Na pamiątkę.
- Ale tylko, jeśli chcesz. - Nie chcę.
Dobrze.
Dziękuję za wszystko.
- Cześć. - Cześć.
OPERACJA SIĘ SKOŃCZYŁA
Cześć, kochanie.
Przyniosłam brzoskwinie.
Dzięki.
Uczesać cię?
Przez telefon miałaś zmęczony głos.
Jak się czujesz?
Spoko.
Na pewno świetnie ci poszło.
- Jaka jest moja wnuczka? - Nie wiem.
Możesz zobaczyć na piętrze. Jest z Emmą i Gaborem.
Pójdę do niej.
Tylko nie rób sceny.
Kiedy się taka zrobiłaś?
Dzień dobry.
Jak się czujesz?
W porządku.
Cieszę się, że dobrze poszło.
Rozmawiałam z lekarzem.
Urodziłaś zdrową dziewczynkę, waży 2,64 kilograma.
Mama chce ją zobaczyć.
- A ty nie? - Nie.
Możesz jeszcze zmienić zdanie.
Wiem.
Możemy pomóc z łóżeczkiem, pieluchami, psychologiem.
- Jeśli trzeba. - Nic nie potrzebujemy.
Dobrze.
Trzeba będzie wypełnić dokumenty.
Ustalę termin w agencji adopcyjnej.
W razie pytań dzwońcie.
Dzięki.
Ani słowa.
Słucham?
Szukam toalety.
Oddział ginekologiczny ma łazienkę na dole.
Jak się czujesz?
Heni, mam się już zupełnie dobrze.
Cieszę się. Wszystko gra?
Tak, za tydzień mogę trenować.
Co powiedział lekarz?
Trzy tygodnie, ale będę sprawna już za tydzień.
Nie sądzę.
Powiedział, że szybko dojdę do siebie.
Przestań. Przyjmiemy cię, ale za minimum trzy tygodnie.
Odżywiaj się dobrze, dojdź do siebie i zobaczymy.
Mam się doskonale.
Słyszałam, ale masz odpoczywać.
Jasne?
Cześć, złotko.
Zsófi, coś ci pokażę!
Ostrożnie, jest po operacji.
- Patrz! - Co ona tu robi?
Piękny, co nie?
Ciocia Zsóka pojechała do kuzynki i zajmujemy się nim.
Kto będzie go karmił i sprzątał?
- Ja. - Ja się tym zajmę.
Jasne.
Chcesz coś zjeść?
Nie, dzięki.
Zsófi, widziałaś ją?
Nie.
Rudi, nie gryź!
Proszę matkę biologiczną o akt urodzenia.
Hanna Ligeti, 25 lipca 2021.
Podpiszemy dwa dokumenty.
Pierwszy to przekazanie pod opiekę.
W nim matka biologiczna pozwala parze adoptującej
zabrać dziecko do domu.
Drugi to deklaracja matki biologicznej,
w której ta zrzeka się praw rodzicielskich na rzecz rodziców adopcyjnych.
Proszę dokładnie przeczytać
i jeśli nie ma uwag, podpisać.
Dostanę długopis?
Proszę.
Przeczytaj.
Dziękuję.
Następny dokument dotyczy powodów adopcji.
Na początku chcę spytać rodziców adopcyjnych,
dlaczego chcą adoptować dziecko.
Po ośmiu latach próbowania okazuje się, że nie możemy mieć dzieci.
- Dlatego chcemy adoptować. - Dziękuję.
Teraz spytam matkę biologiczną,
dlaczego chce oddać dziecko do adopcji.
Mieszkam z niezrównoważoną matką i młodszą siostrą w trudnych warunkach.
Za rok kończę liceum, a muszę trenować.
Dziękuję.
Teraz zapytam rodziców adopcyjnych,
czy chcą adoptować Hannę Ligeti.
Proszę odpowiedzieć "tak" lub "nie".
Tak.
Teraz spytam matkę biologiczną,
czy chce oddać swoje dziecko
Gáborowi Váradi-Nagy'emu i Emmie Hernát do adopcji.
Tak.
Teraz wręczę państwu protokół ze spotkania.
Proszę go przeczytać
i wstawić inicjały na każdej stronie oraz podpisać się na ostatniej.
Strony powinny zrozumieć,
że dokument nabiera mocy prawnej sześć tygodni po porodzie.
Do tego czasu matka biologiczna ma prawo zmienić zdanie.
Sześć tygodni po porodzie to 42 dni od 25 lipca,
co daje 5 września.
A teraz poproszę rodziców adopcyjnych o podpisanie dokumentów.
Tutaj, tutaj i tutaj.
W ciągu następnych tygodni proszę się ze mną kontaktować,
jeśli coś się zmieni.
- Dobrze. - Bardzo dziękujemy.
Zsófi,
obiecuję, że będziemy o nią dbać.
Jedźcie, pójdziemy schodami.
Dziękuję, do widzenia.
Łożysko?
Tak, to też boli jak diabli.
Nie nastrajasz mnie.
A jakie było dziecko?
Głośne.
Wygląda jak ty?
Na razie nie wiadomo.
Nie, mama go karmi. Ciekawe, jak długo pożyje
Biedak.
A jak z Szonją?
W porządku.
Ma backhand na 80%, nieźle.
Jest dobra i fajna. Ale czasem gram z jej łokciem przy skroni.
Wszędzie widzę jej łokieć.
Marzę, żebyś wróciła.
Jeszcze tydzień.
Super.
Orsi i Csenge, Szonja i Réka, Vivi z Anitą.
Przyłóżcie się!
- Szonja, to nie twoje miejsce. - Wreszcie.
- Zapomnij o tym. - Ponieważ?
Kazałam ci czekać trzy tygodnie.
- Czuję się świetnie. - Ma się dobrze.
Proszę.
Dobra, dwa tygodnie z automatem.
Dlaczego?
Miałaś przepuklinę.
No już!
Ładnie!
Pięknie.
Kręć się w pasie.
Ostrożnie, bez kontuzji przed zawodami.
Tak dalej, a będzie dobrze.
Pamiętaj o stopach.
Szonja, stopy!
Ładny kolor.
Nie może być jaśniejszy?
Nie, rudy jak lisek.
- Czemu nie robisz tego w salonie? - Jest zalany.
Będziesz świetnie wyglądać.
Raczej. Pomóż nam.
Twoje też zafarbuję.
Za nic.
Ale chcę. Proszę.
Jedno pasemko, błagam.
Spędzisz tydzień bez telewizora.
Dzień.
A więc nie.
Możemy zafarbować. Ten kolor by ci pasował.
Jesteś na to za młoda.
Moja ulubiona piosenka!
Zsófi!
Co?
- Dobrze wyglądasz. - Goń się!
Czego?
Było w porządku?
Co ci do tego?
- Powiedz. - Nie.
Mogę kiedyś odebrać swoje hantle?
Nakryją nas.
Nie bój się.
Czysto?
Tak.
Graj porządnie.
Gotowa?
- Dość! - Jeszcze raz.
Pękniesz. Heni ma rację, odpoczywaj.
Ta maszyna jest poniżająca!
Źle z tobą, każdy widzi.
- Czuję się dobrze. - Nieprawda.
Potrzebujesz czasu.
W Pucharze chcesz grać ze mną czy z Szonją?
Jeśli ze mną, graj albo się odwal!
Z tobą. Ale nie chcę, żebyś miała kontuzję.
Pinda!
Chodź, jeśli ochłonęłaś.
- Nie umiesz pukać? - Chcę ci kogoś przedstawić.
Dzisiejszego faceta?
To ważne.
Zaraz.
Cudowna, fantastyczna, niepokonana Emese Ligeti!
Silna i twarda.
Dalej, dziewczyno!
To Zsolti. To moja starsza córka, Zsófi.
Witaj, młoda damo.
Wystarczy Zsófi.
Chcesz pizzę?
Spieszę się.
Domowa.
Ładnie!
Uważaj!
- Zsófi, odpocznij. - Nic mi nie jest.
To moja wina.
Zsófi odpocznie.
Mogę dalej.
Chodź. Szonja!
Dalej.
Bardzo ładnie!
- Zagrajmy. - Nie.
- W Uno. - Daj mi spokój.
- Proszę. - Poćwicz ping pong.
Nie.
- To wyczyść klatkę Rudy'ego. - Mowy nie ma!
Ty leniu.
I zostaw moje kapcie, masz swoje.
Zsofi, proszę.
- Klatka. - Nie!
Utopi się w swoich gównach.
Na pewno nie.
Nie będę tego za was robić.
"Nie będę tego za was robić".
Oddawaj.
Idiotka!
Zsófi!
Bukiet eustomy proszę.
Cześć, Gabor.
Zsófi, jak się masz?
Nie zauważyłeś mnie?
Byłem zamyślony.
Co tu robisz?
Szukam butów.
Dobrze się czujesz?
Tak. A ty?
U nas wszystko dobrze, dzięki.
Podobają ci się eustomy?
Raczej.
Jeszcze jedną.
Zapłacę kartą.
Proszę.
Cztery tysiące.
Dziękuję, do widzenia.
Dzięki.
Cieszę się, że się spotkaliśmy.
Dokąd idziesz?
Na trening. Podrzucisz mnie?
To kłopot?
Nie, ale wiesz...
- Nie przejmuj się. - Dobra, powiozę cię.
Chodź.
Pięć treningów w tygodniu, sporo.
Wróciłaś do gry?
Od dzisiaj.
Mówiłaś o mistrzostwach Europy.
O Pucharze.
Jeśli wygramy, dostaniemy się do kadry narodowej
i będę mogła ćwiczyć na igrzyska.
Wspaniale.
Nie odbierzesz?
- Tak? - Gdzie jesteś?
Już jadę.
Ciągle płacze, ma czerwoną pupę.
Kup po drodze balsam.
Wszystko przywiozę.
Zaraz będę.
Czemu płacze?
Kolka, to normalne.
Byliście z nią u lekarza?
Była u nas położna,
wszystko jest dobrze.
Jaka jest?
Hanna.
Śliczna.
Aniołek.
Możesz mnie tu wysadzić.
Na pewno?
Udanego treningu.
Gdzie ładowarka od elektrycznej niani?
- Tam gdzie zwykle. - Nie ma jej.
Może spadła za półkę.
Masz?
Tak.
Spokojnie.
Zadzwonił telefon.
Myślałam, że to Judit, ale to była tylko twoja mama.
Jeszcze dwa tygodnie. Nie zadzwoni, spokojnie.
Wiem.
Zaraz będę w domu.
GABOR, PODEŚLESZ MI JEJ ZDJĘCIE?
Co robisz?
Śpi jak kamień.
Nic nie robiliśmy.
Masz?
Tak.
- Czy to żyje? - Tak.
Zwierzę?
Tak.
Potrafi latać?
- Jest tutaj? - Tak.
- Czy to Rudi? - Tak.
Teraz ty.
Cholera jasna.
Idziemy do Kingi pograć na Xboksie.
Tylko podaj tarkę.
Dobra.
- Gdzie mama? - Nie wiem.
Rodzice Kingi są w domu?
Hej?
- Tak? - Tu Zsófi. Szukam Réki.
Jest u koleżanki.
U której?
Chyba u Szonji, ale zadzwoń do niej.
Dziękuję.
Chcę z tobą porozmawiać.
Przeniosłaś materac Mesi.
Od teraz znowu śpi ze mną.
Zsolti to porządny człowiek.
I do niczego nie doszło.
Opowiadałam mu o tobie i o twoim ojcu.
Mówi, że zna adwokata,
który może nam pomóc go odszukać.
Mogłybyśmy zażądać alimentów, których nigdy nie płacił.
Nie musiałabyś pracować, miałabyś więcej czasu.
Ile kosztuje ten adwokat?
To przyjaciel Zsoltiego.
Wiesz, gdzie jest mój ojciec?
Adwokat go znajdzie.
Nie jest detektywem.
- Hanna wygląda jak ty. - Dość!
- Wciąż możesz ją odzyskać. - Zamknij się!
- Nie tym tonem. - Nienawidzę cię!
Zsófi, Réka woła cię pod oknem.
Zsófi!
Wołam i wołam. Idziesz do wesołego miasteczka?
Nie. Zadzwoń, jak znajdziesz dla mnie czas.
Zostaw, przepuklina jej się odnowi.
- Powtórz to! - Opanuj się.
Nie odzywaj się do mnie!
Jak ci na imię?
Mówisz po angielsku?
Napijesz się?
Wódki.
Dwie wódki z colą.
Jak masz na imię?
Zsófi.
Ja jestem Greg. Nie, zapłacę.
Egesz...
Właśnie.
To Paul, a to Zofi.
Piękne imię, piękne cycki.
- Spadaj! - Nawalił się.
Dobrze.
Zmiana!
Pogadajmy po treningu.
Dobrze, Zsófi.
Grasz jak dawniej.
Przyjdź potem do mnie.
W razie gorączki albo krwawienia przychodź od razu.
Krople na zwężenie macicy i antybiotyki. Żadnego sportu przez dwa tygodnie.
Dobrze.
JESTEM W PRACY, ODDZWONIĘ
- Jak leci, Zsófi? - Dzień dobry.
- Zsófi, jak się masz? - Dobrze.
Mogę pożyczyć 250 tysięcy?
Odpracuję.
To dużo pieniędzy.
Ale nawet pracując w same weekendy, oddam do grudnia.
Masz kłopoty?
Pomoże mi pan czy mam poszukać innej pracy?
Pogadajmy o tym jutro.
Nie możemy teraz?
Muszę iść.
Przyjdę z samego rana.
Cześć, Dia.
Możemy pogadać?
Nie teraz.
To ważne.
Jestem zajęta.
Pomyślałam, że zrobię ulotki, żeby mama miała więcej klientek.
Co sądzisz?
Twoja mama już tu nie pracuje.
Co?
Miała mało klientek i była nierzetelna.
Przyjmij ją, będę jej pilnować.
Nic z tego.
- Spróbujmy chociaż. - Przykro mi.
Mnie też.
Judit, dzwoniłam, bo zmieniłam zdanie.
W porządku? Co się stało?
Nic. Jak to ma się odbyć?
Spokojnie, wątpliwości są normalne.
Możemy poprosić o zdjęcie dziecka.
Nie chcę zdjęcia, chcę mieć dziecko.
Możemy ci pomóc, ale muszę wiedzieć, co się zmieniło.
Spotkajmy się jutro, pomogę ci.
Co mam zrobić, żeby ją odzyskać?
Co się zmieniło? Przeprowadziłaś się?
Nie, ale mój pokój wystarczy.
Rzucisz tenis?
- Wrócę do niego za rok. - Sytuacja rodzinna?
Zajmę się tym. Co mam zrobić?
Musisz wrócić do urzędu. Przyjrzą się sprawie.
Dokładnie wyjaśnisz, dlaczego chcesz odzyskać dziecko...
Dlaczego odleciał?
To moja wina.
Potem opieka społeczna oceni,
czy twoje warunki mieszkaniowe są odpowiednie dla dziecka.
Mogą poprosić o potwierdzenie dochodów.
Jeżeli ich nie masz...
Chciałam tylko wyczyścić klatkę.
Nie gniewaj się na mnie.
Nie szkodzi.
Przepraszam.
- Cześć. - Zsófi! To ty?
- Chciałam... - Gábor, chodź tu.
Przyszłaś sama?
Tak, musimy porozmawiać.
- Zsófi. Judit wie, że tu jesteś? - Nie.
- Skąd znałaś adres? - Był na deklaracji.
Nie możesz przychodzić bez zapowiedzi.
Chcę tylko porozmawiać.
O czym?
- Mogę wejść? - To zły pomysł.
Możemy ci wysłać więcej zdjęć albo pomóc w inny sposób.
Nie chcę zdjęcia. Chcę ją zobaczyć.
Judit wie? Rozmawiałaś z nią?
Nie. To znaczy tak.
Dzwoniłaś? Co jej powiedziałaś?
Uzgodniliśmy coś. Wysłaliśmy ci zdjęcia.
Późno, ale nie wiedzieliśmy, co myśleć.
Mogę ją uspokoić.
Emma potrafi, przygotowywała się latami.
Zsófi, nie! Nie wolno ci.
Pozwól jej.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Artur Wierzchowski