Neden burası?
Neden Amerika?
Annem ve babam da çoğu göçmen gibi
daha iyi bir yaşam arayışıyla ABD'ye gelmişler.
Burası…
…fırsatlar ülkesiydi.
Bir göçmenin huzur bulup aile kurabileceği
bir yerdi burası.
Amerika'ya geldiğimde on yaşındaydım.
Annem ve babam için burası huzur, fırsat ve parlak bir geleceği
temsil ediyordu.
Annem ve babam Filistin'deyken sahip olmadıkları imkânlara
benim sahip olmam için Amerika'yı seçmiş.
Amerika'yı ekonomi için, iş imkânları için,
Müslüman Amerikalı olmaktan pişmanlık duymayacağım için seçmişler.
Annem ve babam daha iyi imkânlar için
ve kardeşlerimle daha iyi eğitim alalım diye ABD'ye gelmişler.
Ailemle birlikte burayı severek büyüdüm.
Dünyanın en şanslı çocuğu olduğumu düşünüyordum
çünkü burada doğup burada yaşama fırsatına
sahip olmuştum.
Amerika beklentilerinizi karşıladı mı peki?
NETFLIX ORİJİNAL BELGESEL DİZİSİ
DEĞİŞİKLİK YAP: ABD'DE ÖZGÜRLÜK SAVAŞI
14. Değişiklik bir vaattir.
Koruma, eşitlik, yasal gerekler ve özgürlük.
Burada herkesin kendisine ve ailesine daha iyi bir hayat kurabileceğini
söylemektedir.
Değişebilen ve büyüyebilen bir Amerika tahayyülünü barındırır.
Sırf vatandaşlar değil Amerika'daki herkes için bir vaattir.
14. Değişikliği yazanlar belirli bir sözcüğü seçmiştir:
Kişi.
Amerika topraklarındaki herkesin temel hakları korunmaktadır.
Bu "kişi" sözcüğü ortak insanlığımızın hatırlatıcısıdır.
Hepimiz empatiye ve saygınlığa layık insanlarız.
14. Değişiklik her kişiyi Amerikan yargısı vasıtasıyla koruma altına alır,
yasal gerek hakkı ve yasal eşit koruma garanti eder.
Değişiklik'te "vatandaş" yerine bilhassa "kişi" sözcüğü kullanılır.
Bu önemli bir ayrımdır
çünkü bu korumaların herkesi kapsadığını ifade eder.
Kalıcı oturum izni olanları, göçmenleri…
Kimin kişi kimin hukuken vatandaş olduğuna ilişkin ayrım
büyük bir tartışma konusu olmuştur
ve savaşın bir cephesi de budur. Kimler nasıl sayılacaktır?
Tekrar tekrar gördüğümüz gibi
14. Değişiklik'te yazanlarla Amerika'nın sunduklarının arasındaki fark
devasa olabilir.
Ve 14. Değişikliğin vaadiyle Amerika'nın eylemleri arasındaki boşluk
çoğu zaman belli bir grup için aşılamaz bir uçurum gibidir:
Göçmenler için.
AİLELERİN SINIRI OLMAZ
Göçmenler ABD'nin ayrılmaz bir parçasıdır.
Onlar ülkemiz yararına çok şey yapıyorlar.
Göç, ABD'nin en güçlü yönlerinden biri.
Ülkenin kurulmasına, gençlerin katılmasına katkı verdi.
Yemeğimizle, kültürel geleneklerimizle bu ülkenin dokusunun bir parçasıyız.
Göç sayesinde yetenek, nüfus, tüketici ve üreticiler gelir
ve ülkemiz güçlenir.
KURUCU ORTAK, GOOGLE
KURUCU ORTAK, YOUTUBE
Biz bu ülkeyi daha güzel bir yer hâline getiren insanlarız
çünkü bu ülkenin vaadinin birer parçası olmak istiyoruz.
Böyle kültürel bir harmanı içermese bu ülkeyi benimsemezdim.
Hepimizin aynı olmaması bence çok hoş.
İnsanlar Amerika'ya kanunen vatandaş olmak için geliyorlar.
Anayasa'ya bağlılık yemini ediyorlar.
Anayasa, ABD'nin birleştirici unsurudur.
Bence aynaya baktığında bir vatansever gören insanlar,
pek çok insanın göç konusunda "Haklısınız. Ülkeniz çok güzel bir ülke."
diyeceğini anlamalılar.
Bu…
Bundan büyük övgü olur mu?
VAAT
Kurucular vatandaşlığı ele aldıklarında
kadınları, siyahileri vesaire dâhil etmeyi düşünmediler.
Kimlerin tam ABD vatandaşı olabileceği çok dar bir tanımla belirlendi.
Gelgelelim İç Savaş, Özgürleşme ve 14. Değişiklik
ABD'de vatandaşlığın kapsayıcılığına ilişkin ihtimalleri kökünden değiştirdi.
14. Değişikliğin Doğuştan Vatandaşlık Hükmü
bizi Beyaz erkek yerleşimcilerin ulusu olmaktan çıkarıp
demokrasimizde çeşitlilik ihtimali içeren bir geleceğe yönlendirdiğinden
çok önemlidir.
"Önerdiğim bu değişiklik
hâlihazırda bu ülkenin kanunu addettiğim şeyi açıklar niteliktedir:
ABD sınırları dâhilinde doğan ve onun yargısına tabi olan her kişi
tabii hukuk ve ulusal hukuk gereği ABD vatandaşıdır."
Günümüz Amerika'sındaki kültür ve topluluk mozaiğimizi
14. Değişikliğin, burada doğan herkesin buraya ait olduğunu söyleyen
Doğuştan Vatandaşlık Hükmü'ne borçluyuz.
Bundan daha kapsayıcı bir dil yoktur.
Ve öylesine radikal bir fikirdir ki
150 yıl sonra dahi insanların hâlâ sinirlenmesine neden olmaktadır.
Doğuştan vatandaşlık…
-Doğuştan vatandaşlık… -Doğuştan vatandaşlık.
-Doğuştan vatandaşlık.
Doğuştan vatandaşlık ABD'nin genel hukukuna hep dâhildi.
Oysa şimdi saldırı altında.
14. Değişiklik tartışmalıdır.
14. Değişiklik, Amerika'da doğan herkesin
Amerikan vatandaşı olduğu imasını da içeriyor mu?
14. Değişikliğin metni açıktır.
-O politikayı değiştirmeliyiz. -Yasa dışı göçü teşvik ediyor.
Ülkenin kanunu budur. Anayasa'da yazıyor.
"Çapa bebek" yasası ülke için zararlı değil midir?
Bence ABD vatandaşlığını ucuzlatıyor.
Yasa dışı göçmenlerin dünyaya getirdiği yüz binlerce çocuk
her yıl otomatik olarak ABD vatandaşı oluyor.
Buna neden olan bu çılgınca, akla zarar politikaya son verebiliriz.
Bu tartışma Amerika'daki en derin kaygılarımızın özünü oluşturuyor.
Amerika kimler içindir?
Ülkemiz, vatandaşlığın anlamını ilk defa14. Değişiklik'le gerçek anlamda ele aldı.
Değişiklik, Siyah Amerikalılara İç Savaş sonrasında haklarını vermek için yazılır
ama çok geçmeden Amerika'nın kapsayıcılık eşiğini, göçmenleri de kapsayarak
zorlamaya başlar.
Sadece Ellis Adası'na ayak basmış Avrupalı göçmenler değil
Batı'ya gelen yeni bir grup göçmen de bu kapsama girmektedir.
Buyurun beyler.
Saf Kaliforniya altını.
Fevkalade!
Daha çıkarılabilir mi?
Ulusu saran salgın: Altına Hücum.
ALTIN ZİYAFETİ
ALTIN
1848'de Kaliforniya'da altın bulunur ve Amerika'da gözler Batı'ya döner.
Kaliforniya'daki Altına Hücum döneminde ilk olarak Çinli göçmenler
büyük kalabalıklar hâlinde ABD'ye göç etti.
Bu esnada devlet Sanayi Devrimi'ni daha da yayabilmek için
ülkeyi demir ağlarla örmeleri gerektiğine karar verip
endüstri devleriyle iş birliği yapar.
Demir yollarını döşemek için işçi lazımdır
ve bu işçilerin büyük çoğunluğunu Çinliler oluşturmaktadır.
Çinli göçmenlerin
Kıta Kateden Demir Yolu'nun döşenmesindeki rolü
Sanayi Devrimimizin fitilini ateşledi.
Bu yüzden emekçilerin modernoluşumuna katkısı büyüktür.
Çinliler ev inşa etmek,hayat kurmak için Amerika'ya geliyorlardı.
Diğer insan grupları da
yurt dışından ABD'ye yine bu amaçla gelmişlerdi.
Yıllar sonra
19. yüzyılın sonlarında ABD mali ve ekonomik bir krize girince
Çinli karşıtlığı yükselişe geçer.
ÇİNLİ KARŞITI
Ekonomi kötüleştikçe
birçok Amerikalı, Çinlilere duyduğu korku ve öfke için bir hedef bulur.
ABD'deki ırk hiyerarşisinde, fazlasıyla farklı olmaları nedeniyle
Beyaz kültüre asimile olamayacak bir ırk oldukları düşünülüyordu.
Çinli göçmenlerin ülkeye girmesini yasaklayan
yasalar çıkarması için ABD Kongresi'ne baskı yapan insanlar vardı.
İş vermeyerek onları ülkeden gönderebilirsiniz.
Uyanın. Ayaklanın. İş tekrar başa düştü.
Oylarımız olmadı, mermilerimizi kullanırız.
O çekik gözlü cüzzamlıları gemilerle geri göndereceğiz.
Çinliler gitmeli!"
1871'deki Çinli Katliamı
Çinli karşıtı duyguların şiddetlenmesinin bir sonucudur.
O katliam Amerika tarihinin en büyük kitlesel linçlerinden biriydi.
Münakaşa gibi bir şey çıkmış. Bir polisi çağırmışlar.
Polis destek çağırmış.
Beyaz bir çiftçi gelmiş, birini kovalamış, vurulmuş.
Sonra Çinlilerin Beyazları öldürdüğüne dair bir söylenti yayılmaya başlayınca
yaklaşık 500 kişi meydana çıkmış
ve Çin Mahallesi'ni kuşatmış.
"Polis, Henry tüfekli 100 adamın aralıklarla ateş açtığını
düzenli yaylım ateşi sesi duyulduğunu
ve Çinlilerin evlerine çatılardan rastgele ateş edildiği anons etti.
Şerif ve sivil makamlar çeteyi alıkoyma çabasına son verdi.
Çinliler kanun görevlilerine karşı koymamayı öğrenmiştir."
EMİR GEREĞİNCE ÇİNLİLERİN BAŞVURMASINA GEREK YOK
14. Değişikliğin onaylanmasından sadece birkaç yıl sonra patlak veren
Çinli Katliamı tarihimizde kara bir lekedir
ve Amerika'nın vaadine tamamen aykırıdır.
Korkunç bir mirastır. Üstelik çoğumuz olup biteni bilmiyor bile.
Keza sonradan olanları da.
14. DEĞİŞİKLİK, 1868
ÇİNLİLERİ DIŞLAMA YASASI
Çinlileri Dışlama Yasası tüm Çinli işçilerin ülkeye girişini,
hatta meslek veya statülerine bakılmaksızın tüm Çinlileri
doğuştan vatandaşlıktan menetti.
Ve bu yasa yaygın bir sevinçle karşılandı.
İnsanlar federal hükûmetimizin
göç konusunu tahakkümü altına aldığını görmekten memnundu.
Böylece ilk defa federal bir göç yasamız olmuştu
ama açık bir şekilde ırkçı bir kasıt söz konusuydu.
Dışlama kanunları beraberinde korkunç şeyler getirdi.
ROCK SPRINGS KATLİAMI, 1885
Çinlilere karşı şiddeti teşvik etti.
Aileleri ayırdı.
Çinlileri ötekileştirip bayağı işlere mecbur bıraktı.
Bunun sonucunda Çinliler olağanüstü bir direnç göstererek
kendi topluluklarını oluşturup olağanüstü organize oldular
ve bu ırkçı kanunlara karşı olduklarını yüksek sesle dile getirdiler.
"ABD'de yaşayan ve özgürlükleri tehdit altında olan 150.000 Çinli'yi
savunmak için buradayız.
Kendi yurtları gibi sevmeyi öğretildikleri bu ülkede
yaşadıkları evlerinden alınıp büyükbaş hayvanlar gibi sürgün edilecekler.
Bu çirkin yasa en hafif tabirle bizi
şaşkına çevirmiştir çünkü özgürlükler ülkesi
ve tüm ulusların ezilmişlerinin yuvası olan ABD'de
böylesine zalim bir kanunu Amerikan Kongresi seve seve
ve alelacele onaylamış, Hristiyan bir başkan da imzalamıştır."
Çinliler 14. Değişiklik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle dava açtı.
Ayrımcı bir yasaya
hukuki bir stratejiyle karşı çıkacak kadar bilinçliydiler.
ABD-WONG KIM ARK
Bu davaların çoğu kaybedildi.
YICK WO-HOPKINS
Ama Wong Kim Ark ve Yick Wo-Hopkins davalarını Çinliler kazandı.
Yick Wo ilkesi, Eşit Koruma Hükmü'nün vatandaşların yanı sıra
vatandaş olmayanları da kapsadığını söyler.
Yasa dışı olarak buradaysanız bile size birtakım yasal gerek hakları verilmelidir.
Dava açma, temyiz süreci ve kalmanıza izin verilmesi gerektiğini
ifade edebilme hakkınız vardır. Dikkate değer bir şey bu.
Wong Kim Ark, Doğuştan Vatandaşlık ilkesini tesis etmiştir.
14. Değişiklik tam zamanında imdada koşarak
önceden köleleştirilmiş insanların haklarını korumakla kalmayıp
her ırktan göçmenin çocuklarının haklarını da korumuş oldu.
Yalnızca Çinlileri değil herkes için geçerli olan göç ve vatandaşlık hakkındaki
yasalarımızın esasını oluşturduğundan Çinlilerin bu davaları çok önemlidir.
Yüce Mahkemenin aldığı birçok karar vardı.
En büyük kayıp muhtemelen Chae Chan Ping'dir.
O davada, son derece adaletsiz olan Çinlileri Dışlama Yasası desteklenmiştir.
Chae Chan Ping, Çin doğumlu ve ABD'de yasal olarak yaşayan biriydi.
San Francisco'da yaşıyordu ve Çin'e dönmek istedi.
O zamanki kanun gereği
Çin'e dönebilmek için önce, ABD'de kalıcı oturum izni olduğuna
ve ülkede yaşamakta olduğuna dair
bir belge alması gerekiyordu.
O Çin'deyken, ABD'deki Çinlilere karşı eyleme geçilmesine dönük baskı
daha da arttı
ve Hong Kong'dan dönmekte olan bir gemide olduğu sırada
ABD Kongresi yasayı değiştirip
"Söz konusu belge elinizde olsa bile
Amerika'ya giremezsiniz." dedi.
Bu yasa yürürlüğe girdikten galiba dört gün sonra
San Francisco Limanı'na geldi.
Belgesini sunduğu Göçmenlik Bürosu müfettişi
bu belgenin geçerli olmadığını söyledi.
Bizzat devletin yasaları geri dönebileceğinizi vadediyor.
Devletin bu vaadine uyması gerekirken
Ping bu dava görüldüğü süre boyunca uzun bir zaman göz altında kaldı.
BU DUVARLARA YAZILI ON BİNLERCE ŞİİR VAR
HEPSİ BİRER ACI VE HÜZÜN FERYADI
BU HAPİSHANEDEN ÇIKIP BAŞARIYA ULAŞTIĞIM GÜN
Zamanda ilerleyip Çinlileri Dışlama döneme baktığımızda
göç hukukuyla ilişkili yeni bir söylem görürüz.
ÇAĞIN BÜYÜK KORKUSU:
SAM AMCA'YI YABANCILAR YUTABİLİR.
Mahkeme, göçü sanki savaşmış gibi ele aldığımızı söylemeye başlar.
Çin'den sel hâlinde bir göç alınacağına,
göçmenlerin Amerika'yı elimizden alacağına
ve savaş zamanlarındaki gibi
devletin ülkeyi korumak uğruna istediğini yapabileceği düşünülüyordu.
ABD YÜCE MAHKEMESİ, 1894
Yüce Mahkeme ise kurnazca bir argüman üreterek
ulusal güvenliğin söz konusu olduğunu,
dolayısıyla da 14. Değişikliğin konuyla alakalı olmadığını söyledi.
"Bağımsızlığını sürdürmek, yabancı saldırılara
ve tecavüzlere karşı güvenliği sağlamak her ulusun en yüce vazifesidir.
Bu saldırı ve tecavüzler yabancı bir ülkeden de,
o ülkenin halkının içimize sızmasından da kaynaklanıyor olabilir.
Asya'dan gelen göçmenlerden neden durduk yere korkmalıyız, hiç belli değil.
Ama Mahkeme hâlâ çözemediğimiz bu kördüğümü önümüze koymuştur.
VAAT
Çinlileri Dışlama yasaları birkaç yıldan fazla yürürlükte kalır.
Hatta birkaç on yıldan fazla.
Çinli göçmenlere topyekûn uygulanan bu yasak 1943'e dek sürer.
61 bir yıl.
Yüce Mahkemenin, korkuyu Anayasa'dan üstün tutmasının sonucudur bu.
Korku, 14. Değişiklik karşıtlarının yabancı saydığı herkese karşı
ayrımcılık yapmak için hep kullandığı araçtır.
Şimdi, dürüst olmamız gerekirse
Amerikan Yerlileri hariç
bu topraklardaki herkes yabancı birinin soyundan geliyor.
Chae Chan Ping kararı,
ötekileştirilen göçmen gruplarına insan olarak değil
vatandaşlara verilen haklara
layık olmayan "ötekiler" olarak muamele edilmesi açısından emsal olur.
Bu, Amerika'nın tarihi boyunca kullanılacak bir senaryodur.
Yorgun düşenlerinizi Yoksullarınızı bana verin
Birbirine sığınıp kümelenmiş Özgürlük hasreti çeken kitlelerinizi
1920'ler çelişkili yıllardı.
Bir yanda aykırı kadınlara ve caza hoşgörülü tutum vardı,
diğer yanda yabancılara hoşgörüsüzlük ve güvensizlik.
Göçmenler ülkesi göçmen karşıtı katı yasalarla kapısını kapatmıştı
ama dünyanın geri kalanını dışarıda tutmak gitgide zorlaşacaktı.
1924 GÖÇMENLİK YASASI
Zamanı ileri sardığımızda, 1920'li yıllar ırk hiyerarşisinin
ülke çapında egemen olması bakımından Jim Crow döneminin aynısıdır.
Vatandaşlığı ve aidiyeti Beyaz elitlere ayırma saiki
Jim Crow dönemindeki aynı saiktir.
ULUSAL KÖKEN KOTALARI
Ulusal köken kotalarının icat edildiğini görüyoruz.
Bunlar Batı Avrupa dışındaki insanların ABD'ye gelmesini engellemek için
tasarlanan kotalardı.
Yeni göçmenlere kısıtlı sayıda vize veriliyor
ve göçün yakın bir gelecek için Beyazları içermesini sağlayacak
bir şekilde veriliyordu.
Onu zafere taşımak için Amerika'ya beslenen sevgiyi
ifade eden vatandaşlık adına size soruyorum.
Çarpıtılmış vatanseverliğin sesi
Amerika'nın geçmişinde yatan eski bir korkuyu barındırır.
Yoktan var edilen bir ulusun ebediyenyabancılara kaybedileceği korkusudur bu.
Sizden ayağa kalkmanızı
ve Amerika'yı Amerikalılara geri vermeye benimle birlikte ant içmenizi istiyorum.
Kendilerini ülkenin sahibi olarak gören bu ayrıcalıklı insanlar kimlerdi?
Göçmenliğe karşı koymak için kullanılan stratejiler yeni değildir.
1880'lerdekiler de, 1930'lardakiler de, 2020’lerdekiler de aynıdır.
14. Değişikliğin kapsayıcı dili vaat yerine tehdit olarak görüldü mü
ortaya çıkıveriyorlar.
Beyaz üstünlükçülüğü
kültürel olarak tek ırklı ve tek kimlikli olmamızı talep ediyor.
Aslında bu da Beyaz üstünlükçülüğünün
daha ekonomik olan bir yönüyle çelişiyor.
Safi Beyazlardan oluşmak iyi güzel de
o zaman bu toplumda ağır işleri kim yapacak?
Ekinleri kim toplayacak? Ekinleri kim dikecek?
Bebeklere kim bakacak? Yerleri kim yıkayacak?
Beyaz üstünlükçülüğünün ekonomik talepleri de mevcut yani.
Beyaz olmayan, emekçi, düşük ücretli ve en kötü ihtimalle
sürgün edilebilecek bir işçi nüfusu olması isteniyor.
1920'lerden 1930'lara kadar
ABD'ye yaklaşık bir milyon Meksikalı göçmen gelir.
İşverenler açgözlü bir şekilde, Batı Amerika'daki tarlalarda
ve demir yollarında çalışacak daha da çok Meksikalı istiyordu.
Büyük Buhran baş gösterince de
Meksikalı göçmenlerin ülkede
kalıcı vatandaşlar olarak istenmediği açıkça görünür.
Göç döngülerinde büyük ölçüde ekonomik şartlar belirleyicidir,
hukuksa ayak uydurmaya çalışır.
Çinlileri demir yolu işçisi olarak getirip
sonra da ülkeden atmanın sorun olmadığı hukuken makul gösterilmeye çalışılır.
Meksika'dan gelen emek için de aynı şey geçerli.
Önce getirilir, teşvik edilir,
sonra ekonomik döngü değiştiğinde insanlar topluca sürgün edilir.
1930'lu yıllarda 400.000'in üzerinde Meksikalı göçmen
Vatana İade adı verilen bir programa zorla alındı.
MEKSİKALILARIN VATANA İADESİ
Meksikalı işçiler,
işlerini ellerinden aldıklarını düşünen Amerikalılarca günah keçisi ilan edildi.
"Sözüm ona bu sürgün kampanyasıyla ABD vatandaşlarının işleri korunacakmış.
Bu bir hile. Doğru değil.
Esasen tüm Meksikalıları hedef alan ırkçı bir saldırıdır bu.
Bizler ne yasa dışıyız ne de sakıncalı."
Sıfır toplam mantığı ekonomide düşülen başlıca yanılgıdır.
Bir şey karşılığında para alıyorsanız
sizin aldığınızdan daha büyük varlık ve gelir yaratırsınız
çünkü bir kısmı işverene gider.
Ülkenin net varlığına katkı yaparsınız, onu eksiltmezsiniz.
Yüzde 60'ı aslında ABD vatandaşıydı.
"İstasyona vardığımızda karanlıktı, Şafak vaktiydi herhalde.
Ağlıyorduk. Kim olsa ağlardı.
Birçok insan ağlıyordu.
Bilinmeyen bir yere gidiyorduk.
Meksika hakkında ne biliyordum?
Babam ABD vatandaşı olduğumuz için gurur duyardı.
İnsanlara "Biz Amerikan vatandaşıyız, o ülkeye ait değiliz." derdi hep.
Okula gitmeye başladım. Oradaki kızlar beni istemedi.
Kendi ülkene dön. Buraya ait değilsin, dediler.
Amerikan vatandaşı olduğumuz için bize çok ayrımcılık yapan oldu.
Tuhaf değil mi?
Burada da Meksikalıyız diye bize ayrımcılık yapılıyor.
Peki gerçekte nereye aitiz?
Söylesenize, Anglo'lar nereye ait?
Avrupa'ya aitler, öyle değil mi?"
MEKSİKALILARIN VATANA İADESİ, 1929-1936
Geri Dönüş Operasyonu, Meksikalı göçmenlere karşı yürütülen
sarsıcı bir kampanyaydı.
Göz altına alındılar,
teknelere, trenlere, uçaklara bindirilip gerisin geriye Meksika'ya sürüldüler.
Bu, günümüzün kaygıları ve siyasetiyle çok iyi örtüşmektedir.
Tabii, Brown-Kurul kampanyası da 1954'te yapıldı.
Birçok insan ülkenin değişen nüfus yapısı hakkında çok endişeliydi.
Tepkilerden biri de Geri Dönüş Operasyonu'ydu.
Düşündüğünüzde, Chae Chan Ping gibi bir dava
pusuda bekleyen dolu bir silah gibidir.
14. Değişikliğin sağladığı yasal gerekler ve eşit koruma gibi
nominal korumalar varsa da
Geri Dönüş Operasyonu'nda
bu korumalar ulusal güvenlik ve Beyaz kimliğin Beyaz üstünlükçü ideali
hakkındaki korkuları karşısında geri planda kaldı.
Niye bu ülkeye çalışmaya geldin?
Daha iyi bir yaşam için çalışıyorum.
Orada, ülkemde.
Burada çalışıyorum çünkü aileme çok daha iyi bakabiliyorum.
Meksikalı emeğine, ihtiyaç olduğunda kullanılıp
sonra da insanlık suçu addedilebilecek bir şekilde
topluca sürgün edilerek bertaraf edilen bir unsur olarak yaklaşılıyor.
Amerika, 14. Değişikliği
ve hepimizin insan olduğunu inkâr edip
bir göç politikası olarak ötekileştirmeyi benimsiyor
ve bu ideolojiyi Geri Dönüş Operasyonu'nun mimarı
Harlon Carter kadar benimsemiş az iktidar mensubu vardır.
Harlon B. Carter ABD-Meksika sınır bölgesinde
Sınır Devriyesinin idarecisiydi.
Harlon B. Carter hakkındaki önemli bir bilgi şudur:
1931 yılında genç bir çocukken
bir gün okuldan eve döndüğünde bakar ki annesinin canı sıkkındır.
Annesi, evin önünde birkaç Meksikalı çocuk gördüğünü
ve bir araba çalacaklar diye endişe ettiğini söyler.
Harlon Carter tüfeğini alır ve çocukları aramaya koyulur.
Çocukları bir yalağın başında bulur
ve "Benimle evime gelip neler olduğunu anneme anlatmanız gerekiyor." der.
Aralarındaki genç bir çocuk Ramon Casiano'dur.
Ramon, Carter'la onun evine gitmeyi reddeder.
Harlon Carter tüfeğini kaldırıp namlusunu Ramon'un göğsüne doğrultur.
Ramon kahkahayla gülüp tüfeğin namlusunu kenara itince de…
Harlon Carter tetiği çekipRamon'u the Streets of Laredo'da öldürür.
Harlon cinayetten yargılanır, suçlu bulunur.
Karar daha sonra teknik olarak bozulur.
Ama Harlon Carter birkaç yıl sonra ABD Sınır Devriyesine girip
teşkilatta yükselmeye başlar.
1950'lerin başında
Meksika sınır bölgesinde Sınır Devriyesinin başına geçer.
1954'teki Geri Dönüş Operasyonu'nun ve operasyonun travmalarının mimarı olur.
Carter daha sonra ABD Sınır Devriyesinden ayrılıp
Ulusal Tüfek Derneğinin başına geçer.
Harlon Carter'ın bu dernekteki icraatları son derece önemlidir.
Carter, silah meraklılarına ve avcılara yönelik bir kurum olan bu derneği
ne pahasına olursa olsun silah haklarını koruyan
devasa bir siyasi kuruma, bir siyasi birliğe dönüştürür.
Medyalarıyla gerçek haberleri katlediyorlar.
Okullarıyla, başkanlarının bir diğer Hitler olduğunu öğretiyorlar.
Film yıldızları, şarkıcıları, komedi ve ödül gösterileriyle
yalanlarını tekrar tekrar anlatıyor,
sonra da eski başkanlarıyla direnişi benimsiyorlar.
Güttükleri tek amaç da ayaklanma çıkarmak,
"Irkçılık, cinsiyetçilik, yabancı düşmanlığı, homofobi" diye bağırarak
camları indirmek, arabaları yakmak, havalimanlarını kapatmak,
polise işini yapıp cinneti durdurmaktan başka seçenek kalmayıncaya kadar
kanuna uyanları korkutmaktır.
Sonra da öfkelerine bahane olarak polis şiddetini gösterirler.
Bunu durdurmamızın tek yolu,
ülkemizi ve özgürlüğümüzü kurtarmamızın tek yolu
yalanlardan oluşan bu şiddete karşı hakikatin yumruğunu indirmektir.
Ben, Amerikan Ulusal Tüfek Derneğiyim
ve özgürlüğün en güvenli yeriyim.
UTD BAĞLANTIYA TIKLAYIP KATILIN
Korkuya dayalı mesajlar,
tehlikeli görülen bir düşmana karşı bir grubu birleştirmek için kullanılır.
Ve bu mesajlarda defalarca kullanılan sözcüklerden biri "suçlu"dur.
SUÇLU GÖÇMENLER ABD'YE DERT
20.000 SUÇLU GÖÇMEN SERBEST KALDI
En başından beri
toplumumuz neye nasıl suçlu muamelesi yapılacağını seçerken ırkı temel almıştır.
Göçmenlere oldum olası suçlu muamelesi yapılmıştır.
Uyuşturucuyu hedef alan ilk yasalardan biri,
Çinlilerle ilişkili oldukları için, esrar içilen mekânlara karşı tedbir olarak
1875'te çıkarılan bir San Francisco kararnamesidir.
Kenevirde de aynı bu.
SIVI ÖZÜT
Kenevir, farklı faydaları olan yeni ve potansiyel
bir tıbbi ilaç olarak tartışılıyordu.
Ama Meksikalılarla anılmaya başlayınca adına "marijuana" demeye başladık
ve o zaman marijuana kullanımı federal yasalarca suç sayılmaya başladı.
Siyahi insanların şeytanlaştırılmasına,
birinin bir başkasına suçlu demesine, yabancı demesine tanık olmak…
Bu şartlar üst üste geldiğinde
14. Değişiklik'le
korunmaları amaçlanmış olan hakları inkâr edilen bir sınıf oluşuyor.
Ülkemizin tarihi boyunca
Siyahlara karşı ayrımcılık ile göçmenlere karşı ayrımcılık
etkileşim içinde olmuştur.
Jim Crow ABD genelinde meşrulaştırılmıştı
Paralel bir sistemle de Batı Amerika'da Jim Crow, Juan Crow hâline geldi.
MEKSİKALILARA BİR LİNÇ DAHA
İleriki döneme baktığımızda kitlesel hapsetmeler bakımından bu geçmiş
1990'lı yıllarda tekerrür eder.
1996 GÖÇ YASASI
Ulusal köken kotalarından bu yana gördüğümüz en kötü göç yasaları
Başkan Bill Clinton'ın imzaladığı 1996 tarihli yasalardır.
Sırf ciddi etkilenen eyaletler değil bu ülkenin her yerindeki Amerikalılar
yabancıların yasa dışı şekilde bu ülkeye girmesinden haklı olarak rahatsızlar.
Çalıştıkları işlerde vatandaşlarımız veya yasal göçmenler çalışabilir.
Faydalandıkları kamu hizmeti vergi mükelleflerimize yük oluyor.
Bu nedenle yönetimimiz agresif bir şekilde eyleme geçerek
rekor sayıda yeni sınır muhafızı işe alıp
sınır dışı edilen yabancı göçmen sayısını ikiye katlamıştır.
O yasa, buraya gelip sığınma iznine başvuran göçmenleri
ve elbette içeride de hüküm giymiş olanları
hapse atma yetkisini veriyordu.
Burada çocuklarınızın olması, burada yaşamanız,
hayatınızda tek bir hata yapmış olmanız, bunların hepsi önemsizdi.
İstisnasız. Sınır dışı edilirdiniz.
Sınır dışı edilme davanız görülürken de hapiste olmak zorundasınız.
Yasal gerekler yerine getirilmeden kimse özgürlüğünden yoksun bırakılamaz.
14. Değişiklik'te böyle yazıyor
ama biz yine de avukat vermeden,
suç işlediği için hapse atılanlara tanınan süreçleri sunmaksızın
insanları hapse atıyor ve sonra ülkeden sürüyoruz.
Korkumuz yüzünden sınır dışı etme fikrine alıştık
ve günümüzde sahip olduğumuz sınır dışı etme mekanizmasını
haklı gösterdik.
TOPLU ÇIKARMALAR
Başkalarına yapılan kötülükleri
haklı ve makul göstermenin en etkili yollarından biri
onları insan olarak görmeyi reddetmektir.
Onlara farklı sıfatlar yakıştırarak
bir gerçeği göz ardı ediyoruz:
İnsan oldukları gerçeğini.
-Caniler. -Zehir tacirleri.
Yağmacılar.
İşgalci göçmenler.
-Çete üyeleri. -Yasa dışı yabancılar.
-Tecavüzcüler. -Orospu.
-Dönme. -Köktenci.
-Nonoş. -İspanyol çakması.
-Pis yahudi. -Terörist!
Zenci!
Çete üyelerini, uyuşturucu satıcılarını
ve halkımızı sömüren suçluları teker teker tespit ediyoruz.
Onları ya ülkenin dışına atıyor ya da apar topar hapse tıkıyoruz.
14. Değişiklik şunu diyor: Burada doğduysan
Amerikalısın ve ülkeden atılamazsın.
Buradaki insanları sınır dışı etmek istiyorsan da
her birinin yasal gerek hakkı mevcuttur.
Bill, 14. Değişiklik konusunda yanılıyorsun.
Düpedüz işgaldir bu.
Güney sınırda yasa dışı işgal…
-Bu bir işgal. -İşgaldir bu.
Uyuşturucu, suçlu ve insanların işgali.
Hükûmet elini vicdanına koysun lütfen.
Annemi, babamı, herkesi serbest bırakın.
Ne olursunuz gitmeyin.
Ailelerin birlikte olma hakkından genelde siyahi insanlar mahrum bırakılıyor.
Hiç şüphesiz köleler de.
Çinlileri Dışlama kanunları.
Amerikan Yerlisi çocuklar ailelerinden alınıp yatılı okullara verildi.
Japon ve Japon Amerikalıların hapse atılması, hatta Müslüman yasağı…
Bu ülkedeki kölelik geçmişiyle günümüzdeki adalet sistemimiz arasında
hukuki bir bağ olmasa bile kuşkusuz çok güçlü bir ahlaki bağ mevcut.
Birçok sınır dışı edilme vakasının aynı zamanda
aileleri ayırma vakası olduğu görülmüyor.
Çünkü insanlara hukuk merceğinden bakmak
ve onların da birer ailesi olduğunu yadsımak
bir nevi canavarlaştırma eylemidir.
Trump yönetimi, Sıfır Tolerans denen bir politika kullanıyor.
Sıfır Tolerans, aileleri ayırarak
başka aileleri ABD'ye gelmekten caydırma politikasıdır.
Devlet çok cezalandırıcı bir şeyden faydalanıyor.
Ve son derece yıpratıcı bir şey bu.
Medeni bir toplum olduğu varsayılan bir devlet
çocukları silah olarak kullanmaya karar verdiği zaman
haklarınız varmış gibi davranamazsınız.
Aslında işkencedir bu.
Hapse girmek istiyorum.
Öyle mi?
Sen beni sevmiyorsun.
Seni sevmediğimi kim söyledi?
Sen artık benim annem değilsin.
Mümkün olmadığı için ülkemize yasal yollarla gelemeyen biri…
Jenri?
…çocuklarını seven bir baba olarak çocuklarının tabaklarına
yemek koyamayacağından endişe duyduğu için geliyor.
Ailesine bakmasını sağlayacak başka iş olanağı bulamadığı için sınırı geçiyor.
Evet, yasayı çiğnediler. Ama bu ağır bir suç değil.
Bu bir nevi… Bir sevgi eylemi bu. Aileye bağlılığı gösteren bir eylem.
Devletimizin eliyle çocuklarından ayrılan, sınırdaki ailelerin yanındaydım.
Ve insanlara hep derim ki "Kendi ülkenizde güvende olsanız,
kendinizi ve çocuklarınızı koruyabilseniz evinizi asla terk etmezsiniz.
Çocuklarınız için neler yapardınız.
Vereceğiniz yanıt, Orta Amerika ve başka yerlerden çıkıp,
daha iyi imkânlar sunarak çocuklarını refaha kavuşturmak
ve oldukları gibi sevilmeleri için buraya getirenlerinkiyle aynı.
Bir an.
Bütün dünyanız bir anda darmadağın olabilir.
Ben o anı 14 yaşımdayken yaşadım.
Okuldan eve döndüğümde
çalışkan birer göçmen olan annemi ve babamı götürmüşlerdi.
Geri getirilemez bir anda, tek bir solukta
bildiğim hayatım sonsuza dek değişti.
Annem ve babam ABD vatandaşı olup aileyi bir arada tutmak için çok çalıştı.
Davalar açtılar, planlar yaptılar, dua ettiler.
Yardım istediler.
Ve en sonunda çabaları, çok sevdiğimiz bu ülkede kalmamıza yetmedi.
Annem ve babam götürüldükten sonra beni arayıp soran devlet yetkilisi olmadı.
Bir başıma olduğumu ne umursayan ne de fark eden oldu.
Nasıl bir ülke olmak istiyoruz?
Çocukların haklarını çiğneyen mi
yoksa çocuklara, ailelere ve kendimiz olmamızı sağlayan özgürlüğe
değer veren bir Amerika mı olmak istiyoruz?
"Engin cumhuriyet topraklarınız insanlar için bir av sahası.
Sadece hırsızlar, gaspçılar, halk düşmanları için değil
suçsuz insanlar için de öyle.
Son iki yıldır Amerikalılar av oluyor,
ikaz edilmeden götürülüp köleliğe ve eziyete sevk ediliyor.
Kimilerinin, ellerine bakan karıları ve çocukları vardı.
Ama bunu düşünen olmadı.
Avcının avı üzerindeki hakkı, evlilik hakkından
ve Tanrı'nın hakları dâhil bu cumhuriyetteki tüm haklardan üstündür!"
KÖLELİK KARŞITI, 1865
Göçmenlerin sözde bir sıraya girmesi gerektiği iddiası yıllardır karşıma çıkar.
İşin gerçeği, bu sıra bir hayal ürünü.
"Herkes gibi sen de sıraya girmelisin." diyen insanlara
sıranın nereden başladığını sorduğunuzda
birer Amerikan vatandaşı olarak cevap bulamıyorlar bile.
Bu, sanki hakikaten bir sıra olduğu ve bu sıranın düzen içinde işleyen
bir sıra olduğu düşüncesini yaratıyor.
Amerika'nın sınırındaki büyük bir tabelada "Yardım aranıyor, iş var." yazar,
bir başkasındaysa "Çizgiyi geçme."
Yasalarımızı gerçeklerle uyumlu hâle getirmeliyiz ki,
olanaklar sunulmakta ve insanlar işçileri istemekteyken
"İkiniz bir araya gelemezsiniz." diyen bir yasa da olmasın.
Göç sistemimizden Chae Chan Ping'in kalıntılarını gidermek için
izlememiz gereken birçok yol mevcut.
Bu yüzden Çinliler Dışlama Yasası artık olmadığı
ve birtakım ülkelere özel yasaklar kaldırıldığı için mutluyum elbette
ama işimiz bitmedi.
Bireylerin empati duyması yetmez. Biz bir empati ulusu olmalıyız.
Hukukta da, sığınak ve güvenlik için
bize başvuran insanlara karşı tutumumuzda da empati olması gerekiyor.
SAM AMCA'NIN ŞÜKRAN GÜNÜ YEMEĞİ
Amerika'nın vaadine hâlâ inanıyor musunuz?
Hayır.
Çünkü bu vaat en başından beri yalandı.
Ama yeni bir şeyi inşa edebileceğimize inanıyorum:
Bir rüyayı.
Şefkatli,
kapsayıcı,
ve onararak, hak ödeyerek, yaraları iyileştirerek
vazifesinin farkında olduğunu ortaya koyan bir rüyayı.
Amerika'nın vaadine hâlâ inanıyorum.
Bunun sebebi de o vaadin merkezinde umudun yer alması.
Hayallerinizin peşinden gitmenize fırsat tanıyacak
ve en nihayetinde bir ulus olarak adalet yönünde ilerlemeye
devam etmemizi sağlayacak bir umut bu.
Amerika'nın vaadine inanmaktan başka çarem yok
çünkü hayatım burada, ailem burada, kızım burada.
Geleceğim burada.
Tanrı şahidimdir ki ben de diğerleri kadar Amerikalıyım
ve bir Amerikalı olarak Amerika için mücadele edeceğim.
Sonuna dek.
14. Değişiklik tam Amerikalılığı sağlıyor ama bunun için niye bu kadar çabalıyoruz?
Amerikalılığın nesi bu kadar özel? Sakin ol Amerika.
Sadece soruyorum. Sakin ol.
Geçmişimize bakın. Köleliğe bakın.
Kölelik sonrası Siyahlara davranışımıza bakın.
ABD Yerlilere, kadınlara, LGBTQ camiasına, göçmenlere, ötekileştirilmiş
tüm gruplara haksızlık etti. O yüzden ötekileştirilmiş deniyor.
Yoksa gruplar denirdi.
Peki kilit nokta ne?
Kilit nokta, vaat.
Kurucular sadece Beyazlar için özgürlük isteyen Beyazlar mıydı?
Belki de.
Ama niyetleri buysa bunu yazmaları gerekirdi.
Büyük hata.
Ama "Hayat, özgürlük ve mutluluk arayışı" yazmışlar.
Bu vaadi verdiler ve sonuç olarak kölelik geldi.
14. Değişikliği yazan ikinci kurucularsa Anayasa'ya "eşit" sözcüğünü koydular.
Bir vaat daha.
Bu sebeple buradayız ve Amerikalı olmak için çabalıyoruz.
Hayat, özgürlük, mutluluk arayışı garantisi
ve 14. Değişiklik vaadi sebebiyle.
Amerika, sözüne inanacağım.
Ve o söz "eşit" sözcüğü.
Sözcüklerin gücü vardır.
Tanık olduğumuz gibi sözcükler dünyayı değiştirebiliyor.
"Biz, ABD halkı."
14. Değişiklik kapsayıcı, çeşitli, eşit bir toplum olabileceğimizin vaadi
ve aynı zamanda bu mükemmel birliğe şekil vermek için ABD halkı olarak birbirimize
verdiğimiz bir sözdür.
14. Değişikliğe hayat vermeyi seçmeliyiz.
VATANDAŞ, DİRENİŞ, BEKLEYİŞ, EGEMENLİK, AŞK
EŞİT
14. Değişikliğin 150. yıl dönümü geldi çattı,
oysa biz hâlâ 14. Değişikliği,
Amerikan demokrasisi tartışmamızın merkezine koymaktan çok uzağız.
"ABD'de doğmuş veya ABD uyruğuna geçmiş
ve ABD yetkisine tabi olan herkes…
…ABD'nin ve ikamet ettikleri eyaletin vatandaşıdır."
Bu ülkeyi bir demokrasi hâline ve çok önemli bir yere getirecek
değer ve ilkelerin birçoğu, 14. Değişikliğin sözcüklerinin
en derinlerine gömülü hâldedir.
"Hiçbir eyalet ABD vatandaşlarının…
…imtiyaz ve bağışıklıklarını kısıtlayacak yasa yapmayacak…
…veya uygulamayacaktır."
Özgürlük Bildirgesi, Anayasa, mahkeme kararları
"eşitlik", "herkes için adalet" ve "özgürlük" sözcükleriyle dolu.
Bunları içeren bir Bağlılık Yeminimiz var.
Ve 14. Değişikliğin amacı da bu tasavvuru gerçeğe dönüştürmekti.
"Hiç bir eyalet yasal gerekler yerine getirilmeden…
…bir kişiyi yaşamı, özgürlüğü veya malından yoksun edemez…
…ya da kendi yargı yetkisindeki bir kişiyi…
…yasaların eşit koruması dışında bırakamaz."
Bir hedef koydu.
Pek çok kişinin henüz ulaşamadığı bir hedef bu.
Ve modern Amerika'nın büyük bölümünde
14. Değişikliğin barındırdığı idealleri
gerçeğe dönüştürmek amacıyla mücadeleler verilmekte.
14. Değişiklik mevcut bir ihtimali koruyagelmiştir
ama bu ülkede hiçbir zaman gerçek adaletin bir garantisi olmamıştır.
O açgözlü fırsatçı ve federal birlikler
hukuka aykırı 14. Değişikliğin geçmesi için Güney'e saldırdılar.
Kitabı Mukaddes ve silah, Amerika'yı yoktan var etmiş
ve yeryüzündeki en büyük Beyaz ülke hâline getirmiştir.
Beyazların hayatı önemlidir!
Şu anda çok açıktır ki
Amerika, siyahi vatandaşları hususunda
bulunmuş olduğu vaadi yerine getirmemiştir.
Biz bu ülkeyi…
…sevmeye devam etmemize rağmen onun bizi sevmemesi inanılmaz bir şey.
Bu adam sekiz dakika saniye boyunca başka bir adamın boynuna diziyle bastırdı.
Düşünebiliyor musunuz?
Siyahilere eşkıya ve serseri diye hitap edilmesini istiyorlar.
Biz göçmenler tecavüzcü müyüz yani? Size bir şey diyeyim mi?
Bu ülkeyi biz inşa ettik!
Onlara bir haberim var!
Hiçbir yere gitmiyoruz!
Değerlerimizi ayakta tutmak için bireyler olarak bizim yapmamız gerekeni
14. Değişiklik asla yapamaz.
Ve eşitliği taahhüt eden değerlerimiz olmadığı takdirde
14. Değişiklik bir ilke ve ihtimal olarak kalmaya devam edecek,
bu ülkede eşitliği güvence altına almayacaktır.
Anayasa canlı bir belgedir. Halka aittir.
Hukuku, mahkemelerin de
bizim anladığımız gibi anlaması için mücadelemizi sürdürecek güce sahibiz.
14. Değişikliğe sokakta mücadele vererek anlam katılıyor.
O değişiklik Frederick Douglass gibilerin ürünü.
Medeni Haklar Hareketi'nin ürünü.
Onların yaptıkları sayesinde sadece Siyahlara değil
her bir Amerikalıya fırsat kapıları açıldı.
Kadınlar o kapılardan geçti,
Latinler o kapılardan geçti,
Asyalı Amerikalılar, eş cinsel Amerikalılar,
engelli Amerikalılar, hepsi o kapılardan geçti.
Günümüz aktivistlerinin hukuku bilmesi gerek, tarihi bilmemiz gerek,
Anayasa'yı bilmemiz gerek
çünkü değişimi bunların üzerinden getireceğiz.
BİZ HER YERDEYİZ
Amacım, umudum o ki… 2. Değişiklik hakkında konuşan insanlar var.
Çocuklar bile 1. Değişikliği biliyor.
Hayalimse insanların 14. Değişiklik haklarını konuşması.
Bu, 14. Değişiklik haklarıma aykırı, demelerini çok isterdim.
"Sizi vicdanınızı dinlemeye
ve inandığınız şeyi savunmaya teşvik ediyorum.
Barış, sevgi ve pasif direnişin en yüce yollar olduğunu göstermek için
hayatım boyunca elimden geleni yaptım.
Şimdi özgürlük çanını çalma sırası sizde.
Tarihçiler 21. yüzyılın hikâyesini yazmak için kaleme sarıldığında
nefretin ağır yükünü sizin neslinizin bertaraf ettiğini söylesinler.
Sıra dışı hayal güçleri olan sıradan insanlar, benim iyi ve gerekli bela
dediğim belaya bulaşarak Amerika'nın ruhunu kurtarabilirler."
Yüce Mahkeme, yaklaşık 700.000 göçmeni sınır dışı edilmekten koruyan
Çocuk Göçmenlere İstisnai Muamele programını
durdurmak isteyen Başkan Trump'ın aleyhine karar verdi.
Mücadeleniz Amerika'nın, bu ulustaki Amerikalıların umudu olduğunu gösteriyor.
Umudunuzu asla yitirmeyin. Ateşinizi asla yitirmeyin.
Hep güçlülerin haklarımızı vermesini beklemek zorunda değiliz.
Kendi haklarımızı talep edebiliriz.
Bugün ABD Yüce Mahkemesi tarihî bir karar alarak
istihdamda cinsel yönelime
veya transseksüel kimliğe dayalı ayrımcılığı yasa dışı ilan etti.
Aimee Stephens'la ilgili dava.
Cenaze evinde çalışıyordu, trans olduğunu açıkladı,
kendisini kadın olarak tanıtmaya başladığı için kovuldu.
Size ne olduğunuzu veya ne olmanız gerektiğini söylemelerine izin vermeyin.
Korku ve öfke siyasetine tutunduğumuz sürece
en başta amaçlandığı hâliyle büyük bir ülke asla olamayız.
Anayasamızın vaadini asla yerine getiremeyiz.
Ama korku ve öfke siyasetini reddedersek
14. Değişikliğin ümidini gerçekten benimsersek,
onun gösterdiği hedef doğrultusunda
herkesin eşit, her insanın saygınlığının ve haklarının
korunup itibar edildiği büyük bir toplum olma yolunda ilerlersek
büyük bir Amerika işte o zaman ortaya çıkar.
Bu yolculuk boyunca
hakiki ve kalıcı eşitlik için mücadele eden kahramanların bizim için yaptığı
ve yapmaya devam ettiği fedakârlıkları gördük.
Eşitlik bir taahhüttür.
Günlük bir uygulamadır.
Her bir gün birbirimizi onurlandırmayı tercih etmemiz gerekiyor,
özellikle ve hatta bunun kolay olmadığı bir zamanda.
14. Değişikliğin vaadini gerçeğe dönüştürmek için
ne gerekiyorsa yapmayı isteyip istemediğimize karar vermeliyiz.
Ve o yolculuğa birlikte çıktığımız takdirde,
Frederick Douglass'ın bir zamanlar dediği gibi
"Bir ulus olarak manevi huzura kavuşacağız.
Barışımız bir ırmak gibi akacak
ve temelimiz sonsuza dek dayanacak kayalar olacak."
Alt yazı çevirmeni: Arda Barişta