‎เตรียมตัวให้ดี เจ้าขนปุย
‎นั่นของเลียนแบบฉันเหรอ
‎เลียนแบบเนี่ยนะ
‎เจ็บจี๊ดตั้งแต่หัวเสริมไทเทเนียม
‎ไปจนถึงบั้นท้ายเกรดอุตสาหกรรมเลยแฮะ
‎ชื่อของฉันคือเคออสโซนิค เหมือนโซนิคทั่วไป
‎แต่มีเสน่ห์สองเท่าและไม่เคยล้มเหลว
‎ล้มเหลวเหรอ นายจำเม่นผิดตัวแล้วล่ะพวก
‎ตรงข้ามเลย พี่ชายขนฟ้า ‎ฉันรู้จักจิ้งจอกที่อาจไม่เห็นด้วยกับนาย
‎กับดักอีกแล้ว ว่าแล้วว่าเจ้าจิ้งจอกต้องหลอกเรา
‎นายโกหก
‎ฉันไม่ได้ถูกตั้งโปรแกรมมาให้โกหก
‎(โซนิค ไพรม์)
‎(ก่อนหน้านี้)
‎แด่เมืองนิวโย้ก
‎เมล็ดพันธุ์นี้ ‎สักวันจะงอกงามขึ้นเป็นจักรวรรดิเรา
‎- ดื่ม ‎- ไชโย
‎ทีนี้ อย่างแรกที่ต้องทำ
‎ในฐานะนายกเทศมนตรี ประธานาธิบดี ‎ผู้กำกับการใหญ่ เสนาบดี…
‎มีใครตายและตั้งนายเป็นผู้นำเหรอ
‎ยังไม่มี ตอนนี้น่ะนะ
‎แต่ในเมื่อเราเห็นตรงกัน ‎ว่าเขาแก่เกินกว่าจะรับตำแหน่งนี้…
‎แก่เกินเหรอ บ้าไปแล้ว!
‎อย่าแม้แต่จะคิด ‎ไม่งั้นนายได้เป็นแค่ประวัติศาสตร์แน่
‎ฉันควรสอนให้นายรู้จักเคารพผู้หลักผู้ใหญ่
‎เห็นไหม อย่างที่ฉันพูดเลย
‎ใครเห็นด้วยว่าจะให้ฉันคุมจงพูดว่า "ขอรับ"
‎แล้วให้ความดาดๆ ของนาย ‎ทำเราพังเหรอ ฝันเถอะ
‎ผู้นำน่ะจะต้องมีวิสัยทัศน์
‎งั้นก็ตัดนายออกไปได้เลย
‎- คิดว่านายจะบริหารเมืองได้เหรอ ‎- ก็ดีกว่านายล่ะ
‎นี่นาย…
‎นายเปิดเครื่องล้างจานยังไม่เป็นเลย
‎"นายเปิดเครื่องล้างจานยังไม่เป็นเลย" ‎ฟังดูเหมือนนายมากกว่านะ
‎อย่ามาใช้น้ำเสียงแบบนั้นกับฉัน
‎นายไม่ใช่พ่อฉัน!
‎ใช่ อย่ามาบอกว่าเราต้องทำอะไร
‎อย่าคิดแม้แต่จะลองเชียว!
‎แปลว่าจะให้แบ่งเมืองเหรอ
‎ห้าเขตสำหรับเราห้าคน
‎เจ้าหนูพูดถูกนะ
‎แน่นอนว่าสภาที่เท่าเทียม ‎ย่อมเป็นผลดีต่อความโกลาหล
‎พิชิตแล้วแบ่งแยก
‎งั้นก็ตามนั้น
‎(ปัจจุบัน)
‎ดูเหมือนเพื่อนนายจะวางกับดักเรา
‎ไม่ ไนน์ไม่ทำแบบนั้นแน่
‎- ฉันต้องพาไนน์ออกมา ‎- ลืมเจ้าคนทรยศนั่นไปได้เลย
‎เข้าไปเอาชิ้นส่วนแล้วออกมา แค่นั้นพอ
‎ในพวกเรามีคนที่เร็วพอ…
‎ว้าว พอมองดูนายแล้วเหมือนส่องกระจกเลยแฮะ
‎แต่ฉันช่างดูเศร้าและน่าสมเพช
‎เดี๋ยวนายได้เศร้าแน่
‎เปรี้ยงเข้าให้
‎ฉันรับไม่ไหว
‎นายดูอนาถและตัวเหม็นหึ่ง
‎มาเถอะ ฉันช่วยเอง
‎ช่วยหยุดพูดทีได้ไหม
‎จับได้แล้ว
‎ฉันช่วยชีวิตนาย
‎ฉันได้บอกแผนสามขั้นตอนของฉันแล้วหรือยัง
‎- นายต้องชอบแน่ ‎- เฮ่!
‎ขั้นแรก อัดนายให้เละ แหงแซะ ‎ขั้นสอง เปลี่ยนภาพลักษณ์
‎หมอนี่จ้อไม่หยุดแน่
‎ก่อนอื่นเลย หยุดพูดซะ และสอง…
‎นายยังไม่ได้ฟังขั้นที่สามเลย
‎ฉันจะลงทุนหลายรูปแบบ
‎เสื้อยืด อัลบั้มเพลงป็อป ‎แล้วก็เครื่องดื่มรสชิลลี่ด็อกชื่อเคออสโซนิค
‎- เยี่ยมมาก ‎- หมดแล้วใช่ไหม
‎ขอให้ใช่เถอะ โซนิคดูจะต้องการความช่วยเหลือ
‎ดีใจเร็วไปหน่อยแฮะ
‎- มุกเก่าๆ ‎- ไปช่วยโซนิค
‎- ฉันจะต้านพวกมันไว้ให้นานที่สุด ‎- ฉันไม่ไปหรอก
‎ต้องไป นี่เป็นคำสั่ง ไปซะ!
‎เป็นอะไรไป ตื่นเวทีหรือไง ‎ไม่ต้องห่วง โชว์ใกล้จะจบแล้ว
‎ที่ผ่านมานายทำได้ดี ‎แต่ถึงเวลาที่นายจะต้องลาโรงสักที
‎เยี่ยม!
‎ฝีมือนายตกนะ เจ้าตัวน้ำเงิน ‎หมอนี่ไม่ได้โหดเลยสักนิด
‎สองรุมหนึ่งเหรอ ไม่ได้ๆ นี่มันโกงชัดๆ
‎ต้องทำให้จำนวนเท่ากันซะแล้ว
‎อยู่นิ่งๆ!
‎วืดแล้ววืดอีก ทีนี้รับหมัดของฉันไป
‎หมอนี่โหด แต่ฉันอาจทำให้แบตมันหมดได้
‎นี่ อยากเป็นฉันคนใหม่ใช่ไหมล่ะ
‎ฉันคือนายคนใหม่
‎งั้นมาซิ่งแข่งกันหน่อย
‎ฉันชอบซิ่งแข่ง!
‎มาดูกันว่านายจะตามต้นฉบับของนายทันไหม
‎ฉันทำอะไรลงไป
‎บริการครั้งใหญ่ไง
‎แต่เป็นบริการเราน่ะนะ
‎ช่างใจบุญจริงๆ ‎ที่ขายเพื่อนขนฟ้าของตัวเองแบบนั้น
‎ถึงมันจะเป็นการหลุดปากก็เถอะ
‎เจ้าเม่นเจอคู่ปรับแล้ว
‎เคออสโซนิคจะทำลายเขา
‎และด้วยพลังงานที่ไม่มีสิ้นสุดของเรา ‎การต่อต้านจะจบลง
‎ตอนนี้เราได้เห็นแล้วว่า ‎ชิ้นส่วนสามารถทำอะไรได้ในระดับเล็กๆ
‎สมมติว่าเราขยายเลนส์ล่ะ
‎ส่วนตัวฉันคิดว่าถ้าเขตของฉันมีปล่องไฟเพิ่มก็ดี
‎ทำไมนายถึงได้ดาดๆ แบบนี้เนี่ย
‎ที่เราต้องการคือพิพิธภัณฑ์
‎อะไรที่เป็นอนุสรณ์ต่อความสำเร็จของเรา
‎แนวเสา ซุ้มประตู ลายสลัก รูปปั้น
‎- สวนสนุก ‎- เก็บไว้สร้างให้พวกคนย่านชานเมืองเถอะ
‎สวนสนุก
‎พิพิธภัณฑ์
‎- ปล่องไฟ ‎- สวนสนุก
‎ทุกคน เงียบได้แล้ว
‎เราไม่ได้วางแผนที่จะอยู่แต่ในบ้านตัวเอง
‎พิชิตแล้วแบ่งแยก ลืมหรือไง
‎เป็นครั้งแรกที่ตาแก่พูดถูก
‎แต่ว่านะ เมื่อมีพลังงานมหาศาล ‎ของชิ้นส่วนให้เราใช้งาน
‎เราไม่จำเป็นต้องพิชิตโลกเหล่านั้น
‎เราเปลี่ยนมันให้เป็นอย่างที่ต้องการได้
‎แค่นั้นเลย ไม่มีมหาสมุทร ไม่มีป่า
‎ถ้าเราปรับเปลี่ยนแชตเตอร์ ไดรฟ์ให้เหมาะสม
‎ประตูก็จะเปิดนานเท่าที่เราต้องการ ‎เราไม่จำเป็นต้องไปไหนเลย
‎ลองคิดถึงการยึดครองจักรวาล ‎จากในบ้านที่แสนสบายของเราเองสิ
‎เป็นฉัน ฉันคงไม่ทำ
‎- ใครถามนายมิทราบ ‎- ประตูไม่ได้เกิดขึ้นเอง
‎ถ้าเปิดมันค้างไว้ ‎จะทำให้เกิดผลร้ายในระดับจักรวาล
‎เจ้าหนูนั่นพูดมีเหตุผล
‎หมอนั่นเอาอะไรมาเชี่ยวชาญก่อน
‎ฉันเป็นคนคิดค้นเทคโนโลยีแชตเตอร์ ไดรฟ์
‎และเราก็ปรับปรุงมัน ‎ไม่ต้องไปสนเจ้ากระรอกนั่น
‎ฉันพูดถึงไหนแล้วนะ จริงสิ
‎เราจะแย่งชิงนิวโย้กหนึ่งเดียวไปทำไม ‎ในเมื่อเรามีนิวโย้กได้ถึงห้าแห่ง
‎สวัสดีอีกครั้ง
‎ทันแล้ว
‎- หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้ ‎- หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้
‎- หยุดเลียนแบบฉัน ‎- หยุดเลียนแบบฉัน
‎แบร่
‎โซนิคล้มลงไปแล้วครับท่าน!
‎เขากำลังจะได้ลิ้มรสความพ่ายแพ้ที่ใกล้เข้ามา ‎มันคงรสเหมือนคอนกรีตมั้งนะ
‎ถ้าฉันน่ารำคาญสักครึ่งของหมอนี่ ‎ฉันคงต้องปรับปรุงตัวจริงๆ แล้ว
‎งั้นเริ่มด้วยการเปลี่ยนหน้านายดีกว่า
‎อย่างน้อยฉันก็ยังมีหน้า
‎ต้องขอชมเลยจริงๆ ‎นายไม่ได้แค่แพ้ แต่แพ้แบบเป็นตำนานด้วย
‎ยอมรับเถอะ นายชนะฉันไม่ได้ นายช้าเกินไป
‎เลิกพูดพล่ามแล้วตามฉันให้ทันดีกว่า
‎ไม่นะ
‎ชนเข้าให้
‎โซนิค
‎หมอนั่นจะพาฉันกลับไปหาของงาม
‎เหล่าดอกเตอร์ ดีใจเถอะ ‎วันนี้เราจะแสดงพลังที่แท้จริงของชิ้นส่วนให้เห็น
‎นายต้องกล่าวสุนทรพจน์ทุกครั้งเลยเหรอ ‎ลงมือเถอะน่า
‎ก็ได้ เอาเถอะ
‎ดร.ดีพ เริ่มปฏิบัติการปรับสภาพดวงดาวเคออส
‎เดินเครื่องได้
‎กำลังสกัดพลังงานจากชิ้นส่วน ‎รับช่วงด้วยดร.แบ๊บเบิ้ล
‎นั่นน่าจะได้ผลนะ
‎สภาเคออส
‎ในที่สุดจักรวรรดิของเราก็เบ่งบาน
‎ในที่สุดก็จัดการหมด
‎ไม่เอาน่า
‎ขอโทษที่มาช้า
‎แฝดนรกที่น่ารำคาญกว่านายนิดหนึ่งไปไหนแล้ว
‎เขาต้องไปขึ้นรถเมล์
‎เราควรทำยังไงกับเรื่องนี้ มันต้องไม่ดีแน่
‎งานนี้คงใช้กำลังจัดการไม่ได้
‎ยิ่งเราได้ชิ้นส่วนมาเร็ว เราก็หยุดเรื่องนี้ได้เร็ว
‎ถูกเผง เรเบล ไปกันเถอะ!
‎ไปๆ
‎ไงพี่ชาย คิดถึงฉันไหม
‎ถึงไหนกันแล้วล่ะ อ้อ จริงสิ
‎เปรี้ยง!
‎เอางี้เหรอ สนุกจังเลย
‎ฉันพบเอกลักษณ์พลังงานชิ้นส่วน ‎อีกอย่างน้อยสองชิ้น
‎มันอยู่ที่ไหนสักแห่งในเดอะวอยด์ ซึ่งแปลว่า…
‎เราจะมีแชตเตอร์เวิร์สของใครของมัน
‎แล้วจากนั้นล่ะ
‎เห็นด้วย เห็นด้วย
‎เยี่ยมมาก
‎เชิญใส่เรื่องที่นายโดนอัดน่วม ‎เอาไว้ในลิสต์ความล้มเหลวตามสบาย โซนิค
‎อยากรู้ความแตกต่างสำคัญระหว่างนายกับฉันไหม
‎เขามีพวกเราไง
‎ส่วนนายน่ะตัวคนเดียว
‎ไม่
‎เพื่อนคือจุดอ่อน
‎ไม่!
‎จำไว้นะ โซนิค นี่ความผิดนายล้วนๆ
‎อย่ายุ่งกับพวกเขา
‎พอฉันเสร็จเรื่องกับนาย ‎ฉันจะทำลายเพื่อนนายซะ
‎รับนี่ไป เจ้าลูกหมาสกปรก
‎จอมโหด นายปลอดภัย!
‎ฉันเป็นหนี้ชีวิตนายครั้งหนึ่ง
‎แต่เมื่อเจ๊ากันแล้ว ‎เรื่องของงามน่ะ ให้ถือว่าใครดีใครได้
‎- ฉันคงโดนต่อยเยอะไปแหงๆ ‎- ฉันก็ด้วย และนายสองคนด้วย
‎อย่าตั้งคำถามเลย วิธีไหนจะช่วยให้เอาชนะ ‎ได้ดีไปกว่าการมีนักเกิลส์สองคนล่ะ
‎เรื่องนี้ฉันไม่เถียง
‎ตาเถรตกกระโถน นายคือฉัน
‎นายกำลังล้อฉันเล่นเหรอ
‎นักเกิลส์ ทั้งคู่
‎และนาย ดอกเตอร์…
‎ประหลาดแล้วแฮะ
‎นั่นอะไรน่ะ แผ่นดินไหวเหรอ
‎ไม่ ใหญ่กว่านั้น
‎มันคือการกระเพื่อมในกาลและอวกาศ
‎เจ้าหนูท่อพูดถูก
‎นั่นคงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น ‎เมื่อมีคนไปเจาะรูมิติความเป็นจริง
‎เจ้าพวกโง่ที่กระตือรือร้นเกินเหตุ
‎จะเป็นอะไรก็ช่าง เดี๋ยวเราค่อยแก้ทีหลัง ‎ไม่มีเหตุผลที่จะหยุดตอนนี้
‎เจ้าพวกงั่งนั่นจะฉีกแชตเตอร์เวิร์สเป็นชิ้นๆ
‎พอกันที
‎เอานี่ไปกิน
‎โซนิค ได้ยินไหม
‎โทษทีพวก ตอนนี้ฉันยุ่งอยู่
‎ฉันมีแผน
‎- พามันมาหาฉันตามทางที่ฉันบอกนะ ‎- นายแน่ใจเหรอ
‎แน่นอน แต่รีบหน่อย
‎นั่นไม่ใช่เรื่องใหม่หรอก
‎เฮ่ เจ้าอืดอาด!
‎โซนิค เดี๋ยว!
‎- ฉันเริ่มคิดแล้วว่าเขาคงชอบกับดัก ‎- อืม ใช่เลย
‎นี่มันพิลึกเกินไปแล้ว
‎เร็วเข้า เลี้ยวขวา
‎แล้วก็ซ้าย
‎เลี้ยวขวาแล้วขึ้นบันได
‎ออกมาที่ชั้นบนสุด ห้องแล็บอยู่ตรงสุดโถง
‎พามันมาทางนี้
‎เราทำสำเร็จ
‎โทษที ฉันรู้ว่านายไม่ชอบให้กอด
‎ไม่…
‎ฉันขอโทษ
‎สภาเคออสหลอกใช้ฉัน
‎ฉันไม่ได้…
‎นี่ ฉันไม่เคยสงสัยนายแม้แต่แวบเดียว ‎และนั่นช่วยยืนยันแล้ว
‎มีแต่เพื่อนแท้เท่านั้นแหละที่จะช่วยเพื่อนได้แบบนั้น
‎เพื่อน เราเป็นเพื่อนกัน
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎ขอถามแป๊บ เราจะแบกมันออกไปหมดได้ยังไง
‎มันเป็นชิ้นๆ แยกกันหมด
‎ใช้เวลาแค่แป๊บเดียวเท่านั้นแหละ
‎ฉันเก่งที่สุด
‎หีบนี่น่าจะเก็บชิ้นส่วนและกักพลังงานมันไว้ได้
‎ยิ่งชิ้นส่วนมีปฏิกิริยาต่อกัน ‎มันก็จะยิ่งแปรปรวนและเป็นอันตรายมากขึ้น
‎อัจฉริยะ
‎เหมือนเคยเลย
‎เย่ ทีมเวิร์ก
‎แปะมือสินะ
‎ใช่
‎หยุดอยู่ตรงนั้นเลย พวกหนูท่อ
‎ฉันเกลียดที่นี่ชะมัด
‎(เหนื่อยสองเท่า)
‎คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์