Coidado, ratiño.
É unha imitación miña?
Imitación?
Iso doeu da miña cabeza de titanio
ao meu cu de metal industrial.
Son Chaos Sonic, coma o Sonic normal
pero encantador e menos fracasado!
Fracasado? Metícheste co ourizo equivocado.
Au contraire, azul. Coñezo un raposo que non estaría de acordo.
Sabía que o raposo nos traizoaría.
Iso é mentira.
Non me programaron para mentir.
ANTES
A Novo Xugo!
A semente da que, algún día, agromará o noso imperio.
- Saúde. - Hurra!
Ben, antes de nada…
Como alcalde, presidente, chanceler…
Quen morreu para seres iso?
Ninguén, de momento.
Estaremos de acordo que el é vello de máis.
Vello? Sandeces!
Quieto ou serás historia antiga!
Vouche ensinar a respectar os maiores.
Vedes? O que eu dicía.
Votos a favor por min?
E condenarnos á mediocridade? Non.
Un líder precisa ter visión.
Entón estás descartado.
- Vas manexar a cidade? - Mellor ca ti.
Mira, rapaz…
Non manexas nin o lavalouzas.
"Non manexas nin o lavalouzas." Así é como soas.
Non uses ese ton comigo!
Non es o meu pai!
Si, non nos digas que facer.
Non te atrevas!
Queres dicir que dividamos a cidade?
Cinco sectores, un para cada un.
O bebé ten razón.
Un consello de iguais é preferíbel ao caos total.
Conquistar e logo dividir.
Que así sexa.
AGORA
O teu colega traizoounos.
Non, Nine non faría iso.
- Debo salvar a Nine. - Esquece ese falso.
Entra, colle os fragmentos e sae.
Algúns corremos abondo para…
Vaia! É coma mirarse nun espello.
Só que son triste e patético.
Verás o que é estar triste!
Bum!
Non te aturo.
Es tan tráxico e cheirento.
Mira, voute axudar.
Por favor, cala a boca.
Xa te teño!
Salveite.
Conteiche o meu plan en tres fases?
- Vaiche encantar. - Ei!
Fase un: rebentarte. Fase dúas: cambio de imaxe.
Este tipo non para de falar.
Primeiro, cala a boca! E segundo…
Non oíches a fase tres:
diversificación.
Camisetas, álbums e unha bebida con sabor a salchicha, a Tónica Chaos Sonic!
- Boa. - Era o último?
Iso espero. Sonic precisa axuda.
Adiantámonos.
- Clásico. - Axúdao.
- Freareinos mentres poida. - Non te deixarei.
Si que o farás. É unha orde. Vai!
Que tes, pánico escénico? O espectáculo está a acabar.
Fixéchelo ben. É hora da reverencia final.
Si!
Estás algo oxidado. Este tipo non é para tanto.
Dous contra un? Iso é trampa.
Hai que equilibrar a balanza.
Quieto!
Tarín, tareta! Zoupada na testa.
É forte. E se lle gasto a batería?
Eh, queres ser o novo eu?
Xa son o novo ti.
Unha carreira?
Adoro as carreiras!
Seguiraslle o ritmo ao orixinal?
Que fixen?
Un gran servizo.
Para nós, claro.
Que xeneroso por vender desa maneira o teu colega azul.
Aínda que fose un lapsus.
O ourizo xa ten un rival digno.
Chaos Sonic destruirao
e, coa nosa fonte inesgotábel de enerxía, a resistencia ten os días contados.
Xa vimos o que fan os fragmentos a pequena escala.
E se expandimos as nosas miras?
Sempre pensei que ao meu sector lle virían ben máis chemineas.
Como es tan ordinario?
O que precisamos é un museo,
algo para conmemorar os nosos logros.
Columnatas, arcos, frisos, bustos…
- Un parque temático. - Iso para os dos suburbios.
Un parque temático.
Un museo!
- Chemineas! - O parque.
Baixade todos a voz!
Actuar localmente nunca foi parte do plan.
Conquistar e dividir, lembrades?
Por unha vez, o vello ten razón.
Porén, con tanta enerxía á nosa disposición,
non temos que conquistar eses mundos.
Podemos transformalos no que queiramos.
Así de sinxelo. Acabáronse os océanos e as xunglas.
Cos axustes adecuados no escachamóbil,
os portais poderían quedar abertos. Non temos que ir a ningures.
Imaxinade: a dominación universal desde a comodidade da nosa casa.
Eu non o faría.
- Pregunteiche? - Iso non é natural.
Manter os portais abertos terá repercusións universais.
A alimaria ten razón.
Agora es un experto?
Eu creei a tecnoloxía do escachamóbil.
E nós mellorámola. Non escoitedes o esquío este.
A ver, por onde ía? Ah, si.
Por que imos pelexar por un Novo Xugo se podemos ter cinco?
Ola de novo.
Pilleite!
- Para! Déixao xa! - Para! Déixao xa!
- Xa abonda! - Xa abonda!
Bu!
Alá vai Sonic!
Xa probou o sabor da derrota, que imaxino que sabe a cemento.
Se son a metade de pesado ca este, teño moito que cambiar.
Empecemos por cambiarche a cara.
Polo menos teño cara.
Hai que admitir que non perdes sen máis, senón de forma épica.
Asúmeo: nunca me vencerás. Es moi lento.
Para de baduar e cólleme.
Ai, non.
Toma esa, a-bus-ón.
Sonic.
Levarame dereitiño ao meu tesouro.
Doutores, alegrádevos! Hoxe demostraremos o auténtico poder do fragmento.
Sempre tes que dar un discurso? Faino xa.
Vale, xa vou.
Dr. Denso, inicia a Operación Terraformación do Caos.
Dálle!
Extracción de enerxía en curso. Tócache, Dr. Babexos.
Iso debería valer.
O Consello.
Por fin! O noso imperio está a florecer.
Por fin. Acabamos aquí.
Veña, ho!
Chego tarde.
E o teu xemelgo malo e máis pesado?
Marchou no bus.
Que facemos con iso? Non ha ser cousa boa.
Desta non nos libraremos a trompazos.
Hai que conseguir os fragmentos e parar isto.
Ben dito, Rebelde. Vamos!
Vai!
Ei, irmán. Estrañáchesme?
Por onde iamos? Ah, si.
Bum!
Ves que divertido?
Detecto polo menos dous fragmentos máis
nalgún lugar do Baleiro, o que significa…
Que teremos cadanseu escachaverso.
E despois?
Aí, aí!
Ben feito.
Podes engadir esta malleira á túa longa lista de fracasos.
Sabes cal é a maior diferenza entre nós?
El tenos a nós.
E ti estás só.
Non.
Por iso es débil.
Non!
Lembra, Sonic: isto é todo culpa túa.
Déixaos en paz!
Cando acabe contigo, destruirei os teus amigos.
Alto, can sarnoso!
Diaño? Estás ben!
Déboche unha por salvarme.
Pero, cando esteamos en paz, será a guerra polo meu tesouro!
- Creo que hoxe me deron ben. - Xa somos dous. Ou tres.
Nin o pensedes. Que mellor que ter dous pares de puños?
Tes razón.
Por todos os mares! Es eu.
Búrlaste de min?
Knuckleses!
E ti, Doutor…
Isto é novo.
Que foi iso? Un sismo?
Non, algo meirande.
Unha onda espazo-temporal.
A alimaria tiña razón!
Supoño que iso pasa ao ir abrindo buratos na realidade,
parvos ambiciosos.
Xa o arranxaremos. Non ten sentido parar agora.
Estes parvos van destruír o escachaverso.
Xa abonda.
Toma esta!
Sonic, estás aí?
Síntoo, meu. Ándoche algo ocupado.
Teño un plan.
- Escóitame e tráeo cara a min. - Seguro?
Si, pero bule.
Dime algo novo.
Ei, sapoconcho!
Agarda!
- Creo que lle gustan as trampas. - Si que lle gustan.
Isto é rarísimo.
Axiña, á dereita.
Agora, esquerda.
Dereita e escaleiras.
Sae dese piso. Sigue até o laboratorio.
Tráeo aquí!
Conseguímolo!
Perdón, ti non es moi de apertas.
Non…
Síntoo.
O Consello do Caos utilizoume.
Eu non quería…
Ei, xamais dubidei de ti e iso demostra por que.
Só un verdadeiro amigo faría algo así.
Un amigo. Somos amigos.
Abofé que si.
Unha preguntiña: como os imos levar?
Están como máis perigosos.
Dáme un momento.
Son o mellor.
Esta caixa debería conter a enerxía.
Canto máis interactúen, máis volátiles se volverán.
Que listo!
Coma sempre.
Ben, compañeiro!
Choca esa!
Si!
Quietos aí, alimarias!
Odio este sitio.
DOBRE PROBLEMA
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso