Dasz wiarę? Marzyliśmy o tym.
O dzieciach bawiących się Jajobotami?
Nie. O wolności.
Po upadku Rady Nowy Szrot będzie taki, jak chcemy,
na jaki zasługują mieszkańcy.
Przywrócimy mu dawną świetność. Drzewa.
I plaże.
To nic dobrego.
Nie pisałem się na to.
Postrach?
Postrach!
Nie!
Mój skarb.
- Nie! - I tyle zostało z marzeń.
Przepraszam, panie Jajobocie.
Na kokosy.
Niemal czuć sadzę i ozon, co?
Po co zostawialiśmy je w rękach tych prostaków?
Już o tym rozmawialiśmy!
Rozsądniej było wylecieć w poszukiwaniu trzech Odłamków.
Teraz mamy dość mocy, by się z nimi rozprawić.
Nie mogę planować dominacji nad wymiarami odłamkowymi,
kiedy ci zbuntowani nieszczęśnicy robią tyle hałasu!
I czy ten przeklęty bunt nie zaczął się w twoim sektorze?
Wszystkie pięć sektorów się zbuntowało.
A poza tym kryjówkę mieli w sektorze Głębiela.
Ktoś musi nakarmić dziecko. Jest marudne.
Zachowaj tę negatywną energię na później.
Każdy z nas musi posprzątać swój dom,
by stworzyć piękny bałagan.
Na ratunek. Od strony ulicy.
Postrach?
Gdzie jesteś?
Buntownicy!
Rozpętało się szaleństwo.
To na nic.
Tęskniliście?
- Sonic? - Mogłem się tego spodziewać.
Chcę wam pomóc.
Tyle że zawsze pogarszasz sprawę.
Znów ten modry prostak!
Najgorszy bug w naszej grze.
Pokój, bracia.
Niebieska plaga zajęła mój sektor,
zamierzam ją wytępić jak toksyny w diecie sokowej.
Ale najpierw zadbajmy o własne gniazdo.
Damy buntownikom zajęcie.
Skąd pewność, że załatwisz gryzonia?
Pokonał cię na każdym kroku.
Jakieś nowe pomysły?
Właściwie nie. Nic nowego.
Posegreguję śmieci.
Dawaj! Inaczej Sonic zbierze najlepsze ciosy.
Miło was znów widzieć, ale…
- Gadaj! Skąd się wziąłeś? - Cóż…
Ognia!
Piraci? Nie znoszę ich.
Pozwoliłeś Radzie zgarnąć więcej Odłamków?
Teoretycznie. Ale spokojnie.
- Mam plan. Naprawię to. - Już to słyszeliśmy.
Włamię się tam, zgarnę Odłamki i uratuję Nine'a.
Wrednego lisa, który ukradł Odłamek?
Wiem, że bywa szorstki.
Mało powiedziane.
Ale cię uratował!
I znowu zniknął.
Bo został schwytany.
Możemy mu zaufać.
Jemu? Nawet tobie nie ufamy.
Przynajmniej nie będziecie mnie spowalniać.
- A ja… - Cicho!
Te maszyny nigdy nie były tak szybkie ani agresywne.
Dlatego muszę się tam dostać na wczoraj.
Odłamki są najważniejsze.
No to idź. Nie będziemy cię spowalniać.
Spoko. Poradzą sobie. Skup się na Odłamkach.
Czemu wbiegam w bitwę?
Było fajnie, ale na mnie już czas.
- Idziemy z tobą. - Co?
Wszyscy idziemy do Jarzma.
Niby po co? Na ulicach roi się od Jajobotów.
Rada wróciła ze zdwojoną siłą, musimy ich zaskoczyć.
Nikt nie lubi bójki bardziej niż ja.
Nie znają się. Musimy zejść do podziemi.
Miło, że nam to objaśniasz, ale powinienem tam być.
- Nie mogę się… - Musisz, chodzi o coś ważnego.
Jeśli przegrasz i Rada zatrzyma Odłamki, to już po nas.
Nie pozwolę na to.
Wiem, że zwykle trzymamy się cienia. I to stamtąd walczymy.
Ale tym razem stawka jest zbyt wysoka. Zaatakujemy ich.
Może da się to połączyć.
Powiększmy je!
Doktor Kurdupel chce powiększać wszystko.
Powiększmy!
Wzywaliście mnie?
Długo mamy go jeszcze znosić?
Zrobił swoje. Pozbądźcie się go.
Chwileczkę. Znajdziemy mu zajęcie, mając na uwadze,
że na tle jemu podobnych jest niegłupi.
Doceni to.
Niby co?
To, co stworzymy.
Wykorzystujecie energię aż trzech Odłamków?
Tak wielka moc jest…
Nieobliczalna? Owszem.
Wcale że nie! Powiększmy je!
Co wy robicie?
Szczur jest zagubiony.
Może pora na demonstrację?
Doktorze Olew, prosimy.
Jak chcecie.
Możemy to przyśpieszyć?
Robimy, co możemy.
- Jaki masz plan? - Mamy tu kryzys czasowy, więc…
Musimy wejść do tamtych tuneli.
Dzięki nim zbliżymy się do centrali,
zwracając mniej uwagi.
Więc musimy minąć tych lamusów? Luzik.
Idealna praca zespołowa.
Poradzicie sobie, więc ja lecę.
Są ogromne.
Poważnie? Skąd tyle usprawnień?
Dobrze się bawisz?
To za mało.
Za mało?
Na sto piorunów!
Moje turbo Jajoboty przerobią tych drani na dżem.
Zobaczymy.
A i owszem.
Podziwiasz go, prawda?
Udajesz cwaniaka, ale to twój przyjaciel.
Zabawne, miałem cię za mądrego.
Knucks, my się tym zajmiemy. Znajdziesz wyjście?
Ruszajmy.
Szybko!
Kukurydza! Zniszczyli moje dzieci!
Moje wielkie, piękne dzieci!
To tyle z „powiększmy je”.
Następnym razem dodajmy lasery w oczach.
Albo miotacze ognia.
Miotacze ognia!
Dość!
To co robimy?
Nie obchodzi mnie to. Róbcie, co chcecie.
To był chyba zły pomysł.
Nigdy nie mieli tyle siły ani Jajobotów.
Co mamy do stracenia?
Robi się grubo i wiem, że nie na to się pisaliście.
Nie będę miał wam za złe, jeśli się wycofacie.
Ale ja idę dalej. Muszę ocalić przyjaciela i świat.
A raczej światy. I tak to tylko moje zadanie.
Rada Chaosu nie poprzestanie na wielkich robotach.
Tylko z tobą wygramy. Możesz na nas liczyć.
Powiedz, kogo mam uderzyć.
- Zapomnij. Są zbyt uzbrojeni! - Zobaczymy!
Zabija wzrokiem, co nie?
Chyba go rozgniewałem.
Tak, upieczcie tego gryzonia!
Tylko w celach czynienia zła. Jestem wegetarianinem.
Pozostali członkowie Rady nie powstrzymają Sonica.
Brak im wizji i wyobraźni.
Ty je masz.
Myślisz, że mam wizję i wyobraźnię?
Może. A może jesteś durnym lisem.
Samotnym. Bezużytecznym. Żałosnym.
Ja? To wy macie nieograniczoną moc,
a wymyśliliście tylko większego robota.
Powiedz, jak pokonać Sonica!
Nie możesz, biega równie szybko, co myśli.
Poradzi sobie z każdym wyzwaniem.
Podnosi się po każdym upadku.
Nie pokonasz Sonica, bo go nie rozumiesz.
Nie myślisz jak on. Nie gracie w tej samej lidze.
Więc muszę myśleć jak Sonic?
Wiedziałem, że masz wizję i wyobraźnię.
Ej, czekaj! Ja nie…
Ależ tak.
Co ja zrobiłem?
Nine do Sonica.
Nine?
Jesteś tam, Sonic?
Ostrzegasz kumpla? Niefajnie.
Nie możesz się napatrzeć, co?
Pokaż, co potrafisz.
Rety. Musicie zacząć działać zespołowo.
- Nie! - Niech to!
Panowie, skąd te smutne miny?
Czyżby wasze plany znów spaliły na panewce?
No proszę, przyszedłeś sypać rany solą?
Gdzie byłeś?
Nietrudno znaleźć odpowiedzi, trzeba wiedzieć, kogo pytać.
Nasz więzień pozostaje w kontakcie z Sonikiem.
Wiedziałem! Ten szczur to kret!
Jestem lisem!
A skończysz jako szlafrok!
Nie działajmy pochopnie. Lis może zwabić Sonica do nas.
Co z tego? Sonic pokonuje Jajoboty.
No właśnie.
Dlatego wymyśliłem coś lepszego.
Przesłuchanie więźnia
zainspirowało mnie do stworzenia najlepszego robota.
Patrzcie i uczcie się.
Dobra robota. Mówiłam, że da radę.
„Da radę”? No dzięki. Od teraz działam sam.
Bez szans. Dotarliśmy aż tutaj.
Dokończymy to razem.
Łatwo powiedzieć, ale musimy wejść do środka,
a to miejsce jest zamknięte.
Kryć się!
Kolejne Jajoboty?
- Ciężko mi to mówić, ale… - Nie wycofam się.
Stawimy im opór tu i teraz.
Dłużej nie damy rady, musimy wejść do środka.
Sonic.
Nine! Nareszcie.
Południowo-zachodnie wejście. Weź kumpli.
Wszystko okej? Dziwnie brzmisz.
Wprowadzę was.
Mój lis nas wprowadzi. Chodźcie.
„Weź kumpli”. Czemu tak powiedział?
Bo to miły gość. Mówiłem, że można mu ufać.
Nie żeby była inna opcja.
Buntownicy, odwrót!
Tak! Wiedziałem, że Nine mnie nie zawiedzie.
Tak, to w ogóle nie jest podejrzane.
- Nie podoba mi się to. - Jak zwykle.
Ma ktoś latarkę?
Nine?
To ty?
Nie, to…
ty.
SZALEŃSTWO I METODA
Napisy: Zuzanna Chojecka