บดขยี้ทุกอย่างที่ขวางหน้าจนกว่าจะพบชิ้นส่วน
นายเกลียดส่วนนี้ไหม ช่วงก่อนสู้น่ะ
ชาโดว์กับโซนิคปะทะคู่ต่อสู้ไร้เทียมทาน โดยมีชะตาของโลกเป็นเดิมพัน
รีบจัดการให้จบๆ เถอะ เฮ่ ฉันไม่ยอมยืดตัวคนเดียวหรอกนะ
แล้วเขาล่ะ เราทิ้งเขาไว้ กับชิ้นส่วนปริซึมตามลำพังไม่ได้
ได้สิ เขาเป็นคนเดียวที่ประกอบมัน และแก้ไขความเป็นจริงได้
นายไม่ไว้ใจเขาจริงๆ สินะ
- ไม่ - ก็แหงอยู่แล้ว
นายไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น
นายอยากอยู่เฝ้าเขาที่นี่ใช่ไหม ตามสบายเลย
ฉันจะไปซื้อเวลาให้
(โซนิค ไพรม์)
ดูสิว่าใครอดใจไม่ไหวต้องมาร่วมด้วย
ลองคิดหน่อยเถอะว่า เวลานายลุยเดี่ยวมันเกิดอะไรบ้าง
หมายถึงชนะแบบถล่มทลายสินะ มีคนอิจฉาซะด้วย
ให้ตายเถอะ
พวกมันมีสองตัวเหรอ เป็นไปไม่ได้
นายก็เห็นมันโดดข้ามมิติไปมา เรื่องนี้นายไม่น่าแปลกใจนะ
มีสองตัวแล้วไงล่ะ มีสองก็ยิงให้โดนง่ายขึ้นสองเท่า
ไม่ มันจะทำให้งานเรายากขึ้นมากต่างหาก
ส่งพลังงานชิ้นส่วนที่เก็บกักไปยังเอ้กฟอร์ซเซอร์
มาดูว่าพอหุ่นของเราเพิ่มพลัง พวกมันจะรับมือยังไง
ล้มไปแล้ว ระดมยิงทุกอย่างใส่มันซะ
- ฉันต้องเสียใจทีหลังแน่ - ฉันก็รักนายนะ
แยกกันไป
ฉันจัดการลำใหม่เอง
ยิ้มทักทายกระสุนสิ เจ้าหนู
น่าสมเพช ฉันจะสาธิตให้ดู ว่าของจริงเขาทำกันยังไง
ก็ได้ แต่เราก็มีส่วนช่วยนะ
ชาโดว์!
มันหายไปไหน
ไม่ ชาโดว์ไม่มีทางตายง่ายๆ แบบนี้หรอก
ตราบใดที่ฉันยังอยู่ นายจะมีคู่หูไปบินด้วยเสมอ
ป่าคือที่ที่สวยที่สุดในโลก
เรียบร้อย อีกสอง แล้วก็กลับบ้านไปต่อชิ้นส่วนสุดท้ายกัน
บ้านเรา
ป่าคือที่ที่งดงาม…
เกิดอะไรขึ้น
เอมี่ นักเกิลส์ เทลส์
ทุกคน!
- ป่าคือที่ที่สวยงามที่สุด - ตราบใดที่ฉันยังอยู่…
กลายเป็นภาพลวงตาอีกแล้ว
- ป่าคือที่ที่สวยงาม… - ทุกอย่างกลับคืนมาอยู่แวบหนึ่ง
- แค่บอกมาว่าฉันต้องซัดใคร - มันจะได้ผลแน่
- ไนน์ นายปลอดภัยไหม - อืม แต่มันยากกว่าที่ฉันคิด
เกิดอะไรขึ้น ความเป็นจริงตรงนี้มันปั่นป่วน
ก็บอกแล้ว โจทย์นี้มันยาก
นายต้องซื้อเวลาให้ฉันอีกหน่อย
ไม่มีปัญหา เพื่อนยาก
ถึงตานายแล้ว
ฉันยิงเอง จงดูฝีมือของเจ้าแห่งการยิงให้ดี
ไม่!
เชิงเอาแผงควบคุมกลับไปเลย
เห็นไหม ฉันรู้ว่าชาโดว์จะไม่เป็นไร
พอเราร่วมมือกัน เจ้าพวกนี้ก็จัดการได้ไม่ยาก
ค่าที่อ่านได้ไม่เหมือนกับที่เราเคยเห็นมาก่อน
เหมือนกับว่าพวกมันต่อชิ้นส่วน และขยายพลังของมัน
เอ้กฟอร์ซเซอร์ ไปที่ภูเขานั่น
ดร.ดีพและดร.แบ๊บเบิ้ล
ฉันจะเพิ่มพลังให้นาย จัดการไอ้เพียงพอนที่ตอแยเรา
เยี่ยม
เยี่ยม!
มันต้องแบบนี้สิ
ไนน์
- โซนิค - ไนน์ ปลอดภัยไหม
ไม่ เอ้กฟอร์ซเซอร์บุกเข้ามาในวิหารแล้ว
รอแป๊บ ฉันกำลังไป
ไปซะ ปกป้องปริซึมให้ได้
ดร.ดีพเรียกหุ่นทุกตัว เจ้าหนูสีน้ำเงินกำลังตรงไปที่ภูเขา
เดี๋ยวมันก็จอดแล้วล่ะ
ฉันต้องทำทุกอย่างเลยเหรอ
ปลอดภัยไหม
ฉันไม่เป็นไร
นายใกล้ทำสำเร็จแล้ว ไนน์ ฉันได้เห็น กรีนฮิลล์กลับมา เพื่อนๆ ฉันก็ด้วย
ฉันประกอบปริซึมเสร็จแค่บางส่วน ฉันยังต้องการเวลา
เรากำลังจะแพ้ พวกสภาใช้พลังงานของชิ้นส่วน ทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น
บางทีฉันก็อาจทำแบบนั้นได้
นายบอกเองว่าฉันมีพลังของชิ้นส่วน ช่วยเพิ่มพลังให้ฉันหน่อย
ในทางทฤษฎีมันก็ทำได้อยู่ แต่การกำหนดค่ามหาศาล
และสเปกตรัม ของความเป็นไปได้ในการเปลี่ยนรูป…
ขอแบบเข้าใจง่ายที
มันอันตราย
ถ้าพลังน้อยไปหน่อย นายจะแพ้ ถ้ามากไป…
ฉันจะโป้งป้างเป็นพลุล่ะสิ แต่ทำไงได้ เรามีแค่ทางนี้
แต่ถ้าฉันไม่สามารถเก่งกว่านี้ เราจะแพ้
เร็วเข้า ป๊ะป๋าอยากได้ชิ้นส่วนแล้ว
ขอด่วนเลย
ใกล้จะได้แล้ว ไม่ว่านายทำอะไรอยู่ อย่าขยับ
อย่าขยับเหรอ
ความเร็วล้นปรี่ ไนน์ ผลงานนี้มันดีกว่าเดิมอีก
- ฉันน่าจะไปดูชาโดว์หน่อย - เข้าท่า
ของจริงมันต้องแบบนี้
ไม่เลว
นายทำได้ดีกว่าหรือไง
ลองหลบนี่ดู เจ้ามาร์มอต
หยาบคาย
กะอยู่แล้วว่าต้องได้ผล
- ไม่จริงสักหน่อย - จริงสิ
เอาเถอะ รีบซิ่งไปหาชาโดว์ได้แล้ว
ฉันคิดไว้ก่อนนาย ฉัน เรา
ไง ชาโดว์
ขอโทษที่ให้รอนะ
ไม่รู้เหรอว่ามันเสียมารยาท…
ได้ไง
ฉันเติมพลังมาน่ะสิ ด้วยความยินดี
ฉันยังเหลือไม้ตายอีกอย่าง
ใช้ปฏิบัติการบิ๊กบอยแพนต์
มันเล็งไปคนละทางกับเรา ไม่เห็นเข้าใจเลย
พวกมันอาจจะรู้ว่ากำลังแพ้
เจ้าพวกนี้น่ะนะ ถ้านายคิดงั้นจริง นายก็คงโง่กว่าที่เห็น
ในที่สุดฉันก็เจอโซนิคที่ฉันเห็นด้วย
จงดู จุดสูงสุดแห่งการสร้างสรรค์!
แบบนี้ฉันเคยเห็นมาแล้ว
มันมุ่งหน้าไปที่วิหาร
เฮ่ย เข้ามาเลย เจ้าอัปลักษณ์ตัวเบิ้ม!
ไม่!
โซนิคอย่า นายจะช่วยอะไรไม่ได้ ถ้านายปกป้องชิ้นส่วนไม่ได้
ทำไมไม่ล้มลงไปซะที
ไปหาชิ้นส่วนเดี๋ยวนี้
ชาโดว์!
ไนน์
ไนน์ พลังที่เพิ่มมามันไม่พอ มันมีเจ้ายักษ์…
ยักษ์พลังงานปริซึม
เราจะชนะมันยังไง
ความถี่สเปกตรัมของนาย กับเจ้ายักษ์นั่นต้องตรงกัน
- ถ้าฉันชดเชยความถี่… - ไนน์ เราต้องทำไง
ฉันก็ไม่รู้ แต่ถ้านายซัดจุดอ่อนของมัน เราจะทำให้มันระเบิดได้
- แล้วถ้ามันไม่ล่ะ - งั้นเราก็ไปโลกหน้า
ถึงเราจะอยู่ในอีกโลกก็เถอะ
เอาเลย!
โซนิค นายทำสำเร็จ
เราทำสำเร็จ นายประกอบปริซึมเสร็จหรือยัง
ทำไมมันไม่ได้ผลล่ะ
ไม่เข้าใจเลย นึกว่ามันจะได้ผลซะอีก
ยังขาดชิ้นส่วนไปอีกชิ้น
อะไรนะ
และใช่ ชิ้นส่วนสุดท้ายอยู่ที่กริม
นายน่าจะบอกให้เร็วกว่านี้ เราจะได้ไม่ต้องไปๆ มาๆ
จะกลับมาทำไม เหตุผลที่เรามาที่นี่
คือฉันต้องใช้เค้าโครงปริซึมเป็นพิมพ์เขียว
จะได้รู้ว่าชิ้นไหนอยู่ไหน
ทีนี้เมื่อขาดไปชิ้นเดียว เราก็สามารถต่อมันใหม่เพื่อทำให้กริมเป็นดั่งใจ
ใช่ เพื่อให้กรีนฮิลล์กลับคืนมา
กรีนฮิลล์เหรอ
เราไม่ได้กำลังสร้างโลกเก่าของนาย เรากำลังสร้างโลกใหม่ที่ดีกว่า
โลกที่สมบูรณ์แบบในกริม โลกที่เป็นเหมือนผ้าใบสีขาว
แล้วทำไมผ้าใบต้องขาว ฉันชอบผ้าใบผืนเดิม มันคือบ้านเรา
มันไม่เคยเป็นบ้านฉัน
และมันหายไปแล้ว
ฉันนึกว่านายเอามันกลับมาได้
นายคิดผิด
เราต้องสร้างบ้านหลังใหม่
ไม่เอาน่า เพื่อนตัวน้อย
เลิกเรียกฉันแบบนั้น
นายคิดเอาเองว่าฉันจะเห็นด้วยกับนายทุกอย่าง
นายเคยคิดถึงสิ่งที่ฉันต้องการบ้างไหม
ฉันแค่คิดว่าหลังจากผ่านอะไรกันมา นายจะคิดเหมือนกับฉัน
เหมือนเทลส์ตัวจริง
ฉันคือตัวจริง
แค่ไม่ใช่เพื่อนจริงๆ ของนาย
นายคิดว่าฉันจะเป็นยังไง พอนายพาเพื่อนนายกลับมา
เราร่วมหัวจมท้ายกัน ฉันคิดว่านายจะรักพวกเขาเท่าๆ ฉัน
และนั่นแหละปัญหาของนาย
นายกระโดดลงไปเล่น ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นไง
เดี๋ยว!
เราทำให้มันลงตัวได้ เชื่อฉันสิ
เชื่อนายเหรอ
คนเดียวที่ฉันเชื่อได้คือตัวฉันเอง
(โอกาสริบหรี่)
คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์