Que fixeches?
Ten coidado.
Agarda!
Sonic!
Sonic.
Mentres eu estea, terás un aliado.
- O bosque é un lugar tan fermoso! - Ti dime a quen lle dou.
Non aprobarás como fago as cousas, pero fágoas.
Eu uno a xente, mais só hai un ourizo o que seguirán á batalla.
A Chaos Emerald!
Os tenis!
Pon isto.
Esta enerxía é un misterio.
Sonic, está roto! Escachou todo.
Sonic!
Que está a pasar?
Sonic, sigue correndo! Non pares!
Shadow?
Non vou lidar contigo agora, sexas quen sexas.
Quero ir á casa.
Á casa?
A casa xa non existe por culpa túa!
Podes deixarme en paz?
Vale.
Volverei a Novo Xugo e buscarei a Nine.
Igual pasa por aquí e me leva.
Ti outra vez? Quen es, Shadow Rosmón?
Que redundante.
Shadow o Sucio! O shériff Shadow das Rochas Flotantes!
Estou atrapado aquí e é culpa túa, Sonic.
Xa, xa. Algo que non saiba?
Agarda, sabes o meu nome? Entón…
Shadow, es ti! O Shadow real!
O único.
Non escoitas.
Que parte de "a casa xa non existe"
non entendes?
Que acabas de dicir?
Que pensabas que intentaba dicirche?
Ao romper o Prisma Paradoxal, o noso mundo morreu.
Green Hill desapareceu.
Xa non existe.
Sei que eu causei isto.
E cada vez vai a peor.
Sígueme.
Como acabaches aquí?
Seguinte até a cova do templo e vinte escachar o prisma.
Transporteime coa Chaos Emerald.
Pero, cando reaparecín, estaba aquí.
Varado entre escachamundos.
Si, O Baleiro.
Esa debe ser a porta de Novo Xugo.
E ti eras quen de verme todo este tempo?
Non de todo.
Ao acelerares, activas a enerxía prismática
e o veo do Baleiro afínase.
É como abrir un portal a través da porta.
Así debe ser como acabei no Ningures.
Buscaba a Nine, empecei a correr e, de súpeto,
xa non estaba en Novo Xugo.
Seguinte de porta en porta.
O Ningures.
O Labirinto Boscoso.
E aí que hai?
Non estou seguro.
Polo que sei, unha escuridade eterna
que descompón a vida.
Acabouse.
Por que non me seguiches?
Ti podes entrar polas portas. Eu non.
Só hai unha excepción.
A onda sísmica de Novo Xugo
arrastroume até o bordo do Baleiro e deixoume aquí.
Por razóns que aínda descoñezo,
puiden entrar nunha.
Igual ese escachamundo está sen formar ou esvaecéndose.
Só sei que non está completo.
Unha pantasma.
Entón, que é ese lugar?
Ven velo ti mesmo.
Vaia, este parécese á casa.
A reviravolta.
O Paso do Ourizo.
O laboratorio!
Palmeiras!
Igual que na casa.
Mentres eu estea, terás un aliado.
Tails!
Mentres eu estea, terás un aliado.
Tails, non tes nin idea de canto estrañei oír iso.
O bosque é un lugar tan fermoso!
Amy!
Esquece os detalles. Dime a quen lle dou.
Como vos estrañei. Mesmo a ti, Knuckles.
Non aprobarás como fago as cousas, pero fágoas.
Non, non hai queixa, Rouge.
Mentres eu estea, terás un aliado.
Si, acabas de dicilo.
Colega, estou aquí.
O bosque é un lugar tan fermoso!
Esquece os detalles. Dime a quen lle dou.
Non aprobarás como fago as cousas, pero fágoas.
- Mentres eu estea… - Que lles ocorre?
É un escachamundo, coma os outros.
Un moi cruel para facernos sufrir.
O bosque é un lugar tan fermoso!
Esquece os detalles. Dime a quen lle dou.
Non aprobarás como fago as cousas, pero fágoas.
Mentres eu estea, terás un aliado.
O bosque é un lugar tan fermoso!
Esquece os detalles. Dime a quen lle dou.
Un par de veces estivo ben.
Mentres eu estea, terás un aliado.
O bosque é un lugar tan fermoso!
- Esquece os detalles… - Como o arranxo?
- Non aprobarás como fago… - Ven comigo.
Mentres eu estea, terás un aliado.
Non hai problema, Sonic.
Sonic.
Outra pantasma, imaxino.
Non sabemos que fai o Prisma.
Se Eggman o quere, non ha ser bo.
Afástate da rocha, caraovo.
Agarda!
Sonic, non!
Oxalá puidera volver atrás.
Á casa.
Hai unha posibilidade.
Cada escachamundo posúe
un fragmento que o deforma.
- Así que este… - Ten que ser real.
Exacto.
Non!
Non ía tocalo.
Sináloo para indicarche que non o toques ti.
Este é o plan.
Este prisma mostra como colocar os fragmentos.
Se os traemos aquí e os conectamos a este, que é real,
se cadra…
Si, podería funcionar.
Ten que funcionar.
Contareillo a Nine. É listísimo.
- Sabe moito do Prisma… - Non.
- Non? - Non.
Por que? Xa che dixen que é listísimo.
- Non é de fiar. - Pero que dis? Claro que si.
É igual ca Tails. Só é un pouco agonías.
Non, non é Tails.
É Nine. E eses non son os teus amigos.
Tío, esta é a súa realidade. É real. E sabes que máis o é?
A tecnoloxía dos tenis e das luvas.
Deixa de meterte con Nine.
O tema agora é conseguir os fragmentos.
- Traereinos aquí e logo… - Ese non é o plan.
Como que non? Estou confundido. Hai un momento dixeches…
Sonic, destruíches o noso mundo. Por que che ía confiar nada?
Vale, entendo que penses así, pero…
Acabouse. Dáme eses aparellos e irei polos fragmentos.
Diso nada, Shadow. Sei do que es capaz.
Non deixarei que pase. Nine e o resto son reais.
Se queres estes aparellos, será por enriba do meu…
Polo menos puidéchesme deixar acabar!
Aí vai un.
Quedan tres.
Quérelo? Pois ven por el.
Mentres eu estea, terás un aliado.
Dous e tres.
Listo, están todos. Xa podo entrar polas portas coma ti.
Seguro?
Non hai problema, Sonic.
Queda un. Ven por el, meu!
Non, paso.
Non!
Abur, Sonic. Vémonos na casa.
Non!
Ao acelerares, activas a enerxía prismática.
O veo do Baleiro afínase.
É como abrir un portal a través da porta.
Devólveme os meus…
Ven por eles, meu.
O Consello do Caos?
Ai, non… Van cara ao Labirinto Boscoso!
Shadow?
Non!
Non.
Shadow!
Estou derreado!
Non morriches. De nada.
O lado positivo é que che poderei recordar isto para sempre.
Ah, e vou levar os meus aparellos.
Caíches!
Non entendo. Pensei que cos aparellos podería pasar polas portas.
Pero non. Por que?
Vin como chos deu Nine.
No laboratorio, activaches a enerxía correndo
e cruzaches ao Baleiro.
Crin que eran os aparellos.
Pero é outra cousa.
Es ti.
Supoño que iso me fai algo especial, non?
O único xeito de arranxar a realidade
é traballarmos
- xuntos. - Xuntos?
Vindo de ti, isto é… En fin, non é nada propio de ti.
Debes de odiar admitir que me necesitas.
Ti precísasme a min.
Xa, teño a madurez de admitilo. Pero non tanto como ti me necesitas a min.
Ai, non…
Non te defraudarei.
Arranxaremos isto xuntos.
EVITA O BALEIRO
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso