Downloaded from YTS.BZ
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ NETFLIX
Πήγες στο πάρτι του Λευκού Οίκου;
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Ναι, πήγα! Ήταν όλοι εκεί.
Ήταν σαν… Το τελευταίο πάρτι στον Λευκό Οίκο…
-Έχεις πάει στον Λευκό Οίκο; -Ναι.
-Καταπληκτικός. -Απίθανος.
Μπαίνεις και βλέπεις τα γιγάντια πορτρέτα
των προέδρων παντού τριγύρω, έτσι;
Είμαι, λοιπόν, εκεί. Είμαι εγώ, ο Αμίρ,
ο Τζέι Ζι, η Μπιγιονσέ, η Όπρα, ο Στιβ…
Είναι σαν να πέθανα και να πήγα στον Μαύρο παράδεισο.
-Ήταν όλοι… -Να 'μουν από καμιά γωνιά…
Ήταν απίστευτο. Εντάξει, υπήρχαν και λίγοι λευκοί.
Κάνα δυο… Ο Κιντ Ροκ, νομίζω.
Η Κέιτι Κούρικ, αν δεν κάνω λάθος. Και…
-Κάνα δυο. -Μάλιστα.
Τώρα έχει πιο πολλούς, σίγουρα.
Και…
Λοιπόν…
-Πολύ πιο πολλούς τώρα. -Ναι.
Και είχαν ψυχαγωγικό πρόγραμμα…
Κάθεσαι, συναντάς κόσμο
και μιλάς με διάφορους. Πρώτα αυτό.
Σε κάποιο σημείο,
βρίσκομαι με τη Μισέλ Ομπάμα, να τα λέμε.
Εγώ με τη Μισέλ Ομπάμα; Από πού κι ως πού;
Δεν είναι το στοιχείο μου. Δεν ξέρω να μιλάω για πολιτική.
Κι η Μισέλ Ομπάμα λέει
"Δεν ξέρω τι θα κάνουμε. Η χώρα…"
Λέμε για τις εκλογές και τέτοια.
"Δεν ξέρω τι θα συμβεί. Τρελές εποχές".
Κι εγώ απαντάω "Δεν σε φοβάμαι εσένα".
Αυτό ακριβώς είπα.
Αυτό είπα στη Μισέλ. "Δεν σε φοβάμαι εσένα".
-Στην Πρώτη Κυρία. -Και μετά
"Θα βρεις δουλειά όπου θες".
Στην εκπομπή Άποψη… στις "Νοικοκυρές της Ατλάντα…"
Κι εκείνη…
Η Μισέλ Ομπάμα με κοιτάζει και λέει
"Εγώ μιλούσα για τη χώρα".
-"Όχι τον εαυτό μου". -Νοικοκυρές της Ατλάντα.
"Εγώ μιλούσα για τη χώρα".
Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω νιώσει τόσο ηλίθιος.
Σαν να μου κάηκε ο εγκέφαλος.
Εκείνη με κοιτάζει σε φάση "Πώς βρέθηκε εδώ αυτός ο τύπος;"
Δεν το είπε, αλλά αυτή την έκφραση είχε.
Και μετά λέει "Όπρα, πρέπει να σου μιλήσω".
Φεύγει τρέχοντας και αισθάνομαι τελείως βλάκας.
Σκέφτομαι "Εντάξει, ας βρω μερικούς εξίσου βλάκες με μένα".
Ας ψάξω τα δικά μου κυβικά.
Και λέω, λοιπόν, "Πού είναι οι αθλητές;"
Και τότε βλέπω τον Τσαρλς Μπάρκλεϊ.
"Δικέ μου", του κάνω. Έτσι;
Λοιπόν…
Βλέπω τον Τσαρλς Μπάρκλεϊ και τα λέμε για λίγο.
Μετά χτυπάνε ένα κουδουνάκι για το πρόγραμμα ψυχαγωγίας.
Κι έτσι εγώ, ο Τσαρλς Μπάρκλεϊ και ο Τζέι Ζι
πάμε να παρακολουθήσουμε.
Πρώτα βγήκε ο Χέρμπι Χάνκοκ
κι ήταν καταπληκτικός.
Μετά ο Στίβι Γουόντερ τού αρπάζει το μικρόφωνο
κι αρχίζει να παίζει τα δικά του και χώνει έξτρα τυφλότητα.
Με πιάνεις; Βάζει λίγη…
Προσθέτει μια γερή δόση…
Με πιάνεις;
-Ο Στίβι, λοιπόν… -Εγώ να πηγαίνω.
Ο Στίβι έχει βρεθεί στον Λευκό Οίκο πιο συχνά από τους πιο πολλούς Προέδρους.
Όταν, λοιπόν, δείχνει να μην ξέρει πού πηγαίνει, λέει ψέματα.
Έχει βρεθεί εκεί για εννιά Προέδρους, έτσι;
Κι έτσι…
παίζει ο Στίβι, κι εγώ με τον Τζέι Ζι στενοχωριόμαστε.
Συνειδητοποιούμε ότι εμείς δεν θα παίξουμε ποτέ εκεί.
-Ναι. -Αυτός δεν θα πει εκεί ποτέ το…
Αράπη μου, σε γουστάρω!
-Δεν πρόκειται να συμβεί. -Δεν το βλέπω.
Δεν πρόκειται. Όχι με έναν…
-Είμαστε μόλις στον πρώτο μαύρο Πρόεδρο. -Έτσι.
Στον δωδέκατο, ίσως παίξει καμιά επανένωση των Γου-Τανγκ,
όχι όμως…
-Όχι τώρα. -Όχι. Δεν θα συμβεί.
Όχι όσο είμαστε σε μονό αριθμό μαύρων Προέδρων.
Έτσι, λοιπόν…
Μετά ξεκίνησε το πάρτι
κι αρχίζει να παίζει μουσική ο Κουέστ, κι είναι τέλεια.
Χορεύουμε κι είμαστε ειδικά μια ομάδα μαύρων που τα δίνουμε όλα.
Είναι φανταστικό. Σε έναν χώρο που έχτισαν σκλάβοι.
Έτσι; Σε αυτό το μέγαρο…
Μαύροι που χαίρονται τον Λευκό Οίκο, φίλε.
Φοβερό. Κι η Σάσα, η Μαλία και το ζεύγος Ομπάμα
να χαιρετάνε κόσμο και τα σχετικά.
Καθώς βγαίνω από τον Λευκό Οίκο,
κοιτάζω στον τοίχο και βλέπω έναν πίνακα του Τζορτζ Ουάσινγκτον
με ένα αιμάτινο δάκρυ στο μάτι του.
Κι είναι κάπως…
Κρις Ροκ!
Ναι!
Καθίστε, παρακαλώ.
Καθίστε κάτω τους κώλους σας.
Αφήστε να ξεκινήσω το σόου.
Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ στο Μπρούκλιν.
Από εδώ κατάγομαι.
Από το Μπεντ-Στάι. Ή ταν ή επί τας.
Από την πατρίδα του Μπίγκι και του Τζέι.
Ναι, γύρισα πάλι στη γειτονιά.
Όσο αλλάζουν τα πράγματα, άλλο τόσο μένουν ίδια.
Σήμερα έκανα βόλτα τριγύρω και σκεφτόμουν…
Θα περίμενε κανείς οι μπάτσοι να σκότωναν πού και πού κανέναν λευκό,
έτσι για το ξεκάρφωμα.
Ότι κάθε δυο μήνες
θα κοιτούσαν το ημερολόγιο νεκρών αράπηδων
και θα 'λεγαν "Θεέ μου. Φτάσαμε στους 16. Να φάμε κι ένα λευκό παιδί στα γρήγορα".
"Ποιο, όμως;"
"Το πρώτο που θα δεις να τραγουδάει Κάρντι Μπι".
Έτσι είναι. Ειλικρινά, θέλω να ζήσω σ' έναν κόσμο
με αληθινή ισότητα.
Σε έναν κόσμο όπου ίσος αριθμός λευκών παιδιών
πυροβολείται κάθε μήνα.
Έναν κόσμο ισότητας.
Θέλω να βλέπω λευκές μητέρες να κλαίνε στην τηλεόραση,
δίπλα στον Αλ Σάρπτον…
ζητώντας "Δικαιοσύνη για τον Τσαντ".
"Δικαιοσύνη για τον Τσαντ".
"Γύριζε σπίτι από την προπόνηση ράκετμπολ".
"Δεν έχει ταρτίνι, χωρίς δικαιοσύνη".
Κάποιοι θα πουν "Έλα, ρε Κρις.
Παραείσαι αυστηρός με τους μπάτσους.
Είσαι διάσημος. Εσένα δεν σε σταματάνε.
Θα σου φέρονται ευγενικά. Είσαι διάσημος".
Ναι, είμαι διάσημος.
Αλλά όχι διάσημος σαν τον Μάικλ Τζάκσον.
Δεν με αναγνωρίζουν από χιλιόμετρα μακριά.
Η φήμη μου αρχίζει περίπου από τέτοια απόσταση.
Όταν με βλέπουν οι μπάτσοι στον δρόμο,
ακούω να λένε "Σκυλάραπα, σκυλάραπα…
Ρε, ο Κρις Ροκ είναι!
Έχεις πολλή πλάκα, μεγάλε. Το λατρεύω το Pootie Tang, φίλε.
Είναι αλλόκοτο, ρε σεις.
Όλο αυτό με τους μπάτσους.
Γιατί ως μαύρος, και ειδικά ως ενήλικος μαύρος,
έχω παράξενη σχέση με τους μπάτσους.
Από τη μία είμαι μαύρος, άρα λέω "Γαμιέται η αστυνομία".
Από την άλλη, έχω περιουσία.
Αν κάποιος μπει στο σπίτι μου,
δεν φωνάζω τη συμμορία.
"Παιδιά, ληστεία. Μου στέλνετε τον Λιτλ Τζέι Τζέι;"
"Είναι ήδη εδώ";
"Δικό μου λάθος".
Ακούστε τι παίζει με τους μπάτσους.
Ο μπάτσος είναι δύσκολη δουλειά. Πολύ δύσκολη.
Ειλικρινά, δεν θεωρώ ότι τους πληρώνουν αρκετά.
Δεν τους πληρώνουν αρκετά…
και παίρνεις ό,τι πληρώσεις.
Ακούστε κι αυτό, όμως.
Όποτε οι μπάτσοι σκοτώσουν κάποιον αθώο μαύρο,
λένε πάντα τα ίδια.
"Δεν είναι όλοι οι μπάτσοι έτσι. Μόνο λίγα σάπια μήλα".
"Μόνο λίγα σάπια μήλα".
"Σάπιο μήλο"; Υπέροχος χαρακτηρισμός για "δολοφόνο".
Πού το βρήκαν αυτό; Το "σάπιο μήλο" ακούγεται σχεδόν ωραίο.
Έχω φάει χαλασμένο μήλο.
Το λανσάρουν ως "τάρτα".
Αλλά αυτό δεν με έπνιξε.
Ακούστε τι παίζει.
Το ξέρω πως είναι δύσκολο να είσαι μπάτσος.
Είναι τρελά επικίνδυνο. Το ξέρω. Εντάξει;
Ωστόσο, σε κάποιες δουλειές δεν μπορεί να υπάρχουν σάπια μήλα.
Σε κάποιες δουλειές, πρέπει να είναι όλοι καλοί.
Οι πιλότοι, ας πούμε.
Έτσι δεν είναι;
Η American Airlines δεν θα σου πει "Οι πιο πολλοί πιλότοι μας προσγειώνονται.
Απλώς έχουμε λίγα σάπια μήλα που προτιμούν να στουκάρουν σε βουνά.
Δείξτε κατανόηση".
Αυτές οι μαλακίες με τους μπάτσους δεν θα σταματήσουν.
Βασικά, ο ρατσισμός δεν θα σταματήσει. Ποτέ.
Αυτή είναι η Αμερική.
Κάποτε είχαν πινακίδες που έγραφαν "Μόνο λευκοί".
Πινακίδες που έγραφαν "Απαγορεύονται οι μαύροι".
Τώρα έχουν κάτι άλλο.
Λέγεται τιμές.
Μάλιστα. Οι τιμές είναι ο νέος Τζιμ Κρόου.
Το Four Seasons δεν θα σου πει "Απαγορεύονται οι μαύροι".
Αλλά μια σουίτα 4.000 δολαρίων τη βραδιά θα το κάνει σίγουρα.
Σου λύνει το θέμα των αράπηδων μπαμ και κάτω.
Οι τιμές είναι ο νέος Τζιμ Κρόου!
H Whole Foods δεν σου λέει "Απαγορεύονται οι μαύροι".
Ένα πορτοκάλι των εφτά δολαρίων σου το λέει.
Λέει ότι δεν με θέλουν εκεί μέσα.
Και κάποιοι λευκοί θα πουν "Ούτε κι εμάς θέλουν".
Χέσ' το, έχει κι αλλού πορτοκαλιές.
Η Αμερική είναι σκέτη παράνοια.
Πρέπει να προετοιμάζεις τα παιδιά σου για τους λευκούς.
Αν δεν το κάνεις, έχεις αποτύχει ως γονιός.
Εγώ προετοιμάζω τα παιδιά μου για τους λευκούς
από τότε που γεννήθηκαν, έτσι;
Ακόμα και πριν γεννηθούν,
εγώ τα προετοιμάζω για τους λευκούς.
Στο σπίτι μου δεν έχουμε ασκήσεις πυρκαγιάς,
έχουμε ασκήσεις λευκών.
Αφότου γεννήθηκαν τα παιδιά μου,
τα προετοιμάζω για τους λευκούς.
Έτσι, ό,τι είναι λευκό στο σπίτι μου
είναι καυτό, βαρύ ή μυτερό.
Ώστε τα παιδιά να μάθουν πως, όταν βλέπουν λευκό,
πρέπει να προσέχουν.
Να βάζουν το μυαλό τους να δουλέψει.
"Μια χαρτοπετσέτα. Μ' αυτήν σκουπίζω το στόμα μου
ή αυτό θέλουν οι λευκοί να κάνω;"
Από τότε που γεννήθηκαν, τα πάντα στο σπίτι
είναι καυτά, βαριά ή μυτερά.
Κάθονται στο λευκό κάλυμμα λεκάνης και καίγονται.
"Μπαμπά, κάηκε ο πισινός μου".
"Είναι λευκό, ρε κόπανε, λευκό. Τέτοια κάνουν οι λευκοί.
Σου καίνε τον πισινό!
Μην ξεχνιέσαι!"
Όταν ήταν κοριτσάκια,
η λευκή ολόσωμη φόρμα τους ζύγιζε 70 κιλά.
"Μπαμπά, είναι πολύ βαριά.
Πάρα πολύ βαριά. Πονάει. Δεν μπορώ ούτε να σταθώ όρθια".
"Ούτε να σταθώ όρθια".
"Λευκή είναι, ρε βλήμα. Λευκή.
Αυτά κάνουν οι λευκοί. Σου διαλύουν την πλάτη".
Στα γενέθλιά τους, τις κέρασα παγωτό βανίλια…
με γυαλιά μέσα.
"Μπαμπά, τρέχει αίμα η γλώσσα μου".
"Ας έπαιρνες σοκολάτα".
Νομίζετε πως κάνω πλάκα.
Κι είμαι αυστηρός. Πάρα πολύ αυστηρός.
Έχω κόρες κι είμαι αυστηρός.
Αν όμως έχεις μαύρο γιο, ρίχνε του μπουνιά στο πρόσωπο.
Μόλις ξυπνήσει "Καλημέρα, αράπη".
Αν έχεις μαύρο γιο και δεν του ρίχνεις μπουνιές στο πρόσωπο,
είναι παιδική κακοποίηση.
Έτσι είναι.
Μερικοί λένε πως οι μαύροι έφηβοι είναι είδος απειλούμενο με εξαφάνιση.
Αλλά αυτό δεν ισχύει.
Τα είδη υπό εξαφάνιση τα προστατεύει η κυβέρνηση.
Δικέ μου, πρέπει να τον χτυπάς τον μαύρο γιο σου.
Να τον ξυλοφορτώνεις για τα καλά.
Είναι σημαντικό να ακολουθεί τις οδηγίες σου.
Γιατί ο κόσμος είναι άσ' τα να πάνε.
Έχουμε μαλακία σύστημα δικαιοσύνης, έτσι;
Χωριστό για μαύρους, λευκούς, πλούσιους και φτωχούς.
Ζούμε σε μια χώρα όπου δύο άνθρωποι μπορεί να κάνουν ακριβώς το ίδιο έγκλημα,
σε ακριβώς το ίδιο σημείο, ακριβώς την ίδια στιγμή,
με διαφορετικές ποινές.
Η αμερικανική Δικαιοσύνη θα 'πρεπε να είναι σαν τα Walmart.
Ακριβώς σαν τα Walmart.
"Αν βρείτε αλλού μικρότερη ποινή, θα σας την προσφέρουμε κι εμείς".
"Έριξαν στον λευκό νεαρό δύο χρόνια για ένα κιλό.
Καλή ποινή, θα την πάρω".
Μπάτσοι που σκοτώνουν αδέρφια μας.
Έχουμε προβλήματα με τους μπάτσους,
προβλήματα με τις τιμές,
προβλήματα με τα όπλα.
Αυτή η κατάσταση με τα όπλα δεν πάει πουθενά.
Έλεγχος των όπλων. Ποτέ δεν θα υπάρξει.
Αν μιλάς γι' αυτόν πολλή ώρα, θα φας καμιά σφαίρα.
Θα σου τη φυτέψουν κανονικά, λέμε.
Ένας λόγος είναι ότι λατρεύουμε τα όπλα.
Τα λατρεύουμε. Είχα κι εγώ όπλο.
Μάλιστα. Κωμικός με όπλο.
Δεν βλέπω να γελάνε.
Έτσι, δικέ μου. Δεν μας νοιάζει.
Η Αμερική δεν νοιάζεται για το πρόβλημα.
Μακελειό σε εκκλησία, δεν νοιάστηκε άνθρωπος.
Μακελειό σε σχολείο, δεν νοιάστηκε άνθρωπος.
Μακελειό σε κινηματογράφο, και λένε "Ας είχαν βάλει Netflix".
Ποτέ των ποτών δεν θα αλλάξουν οι νόμοι για τα όπλα.
Κάποιος πυροβολείται, παίζει σε όλα τα κανάλια.
Αμέσως μετά, βλέπεις τηλεόραση κι ακούς μόνο κλισέ.
Με πιάνετε;
Πενήντα, εξήντα, δεν ξέρω κι εγώ πόσοι, νεκροί.
Και κάποιος βγαίνει και λέει
"Δεν αλλάζει ο νόμος, επειδή οι Αμερικανοί θέλουν το δικαίωμα να κυνηγούν".
"Το δικαίωμα να κυνηγούν". Σοβαρά τώρα;
Είναι τόσο σημαντικό το κυνήγι; Κι εγώ έχω πάει κυνήγι.
Πήγαινα με τον παππού μου, ως παιδί στη Νότια Καρολίνα.
Σε ένα από αυτά τα κυνήγια, σκότωσα έναν λαγό.
Έβαλα τα κλάματα.
Ο παππούς με είπε αδερφή.
Κι είναι ιεροκήρυκας.
Δεν πρόκειται να αλλάξουν τους νόμους για τα όπλα, ό,τι κι αν γίνει.
Μπορεί να σκοτώσουν κι εκατό άτομα στο Λας Βέγκας.
Πάλι κάποιος θα βγει στην τηλεόραση να πει κάτι του τύπου
"Τα όπλα δεν σκοτώνουν. Οι άνθρωποι σκοτώνουν".
Αυτό θα πει. Σκοτώνουν 100 ανθρώπους
και κάποιος θα πει "Τα όπλα δεν σκοτώνουν.
Οι άνθρωποι σκοτώνουν".
Μάλιστα, αν ο οπλοφόρος είχε μαχαίρι,
μπορεί να είχε μαχαιρώσει θανάσιμα εκατό άτομα.
Αυτό λένε.
Κι όμως, τέτοιες μαλακίες λένε.
Στην τηλεόραση.
Να είχε μαχαιρώσει εκατό άτομα;
Ακούστε με λίγο.
Αν 100 άτομα μαχαιρώνονταν ποτέ
ταυτόχρονα,
στο ίδιο μέρος, από το ίδιο άτομο,
ξέρετε τι θα σήμαινε;
Ότι οι ενενήντα εφτά άξιζαν να πεθάνουν.
Δηλαδή κάθεσαι και παρακολουθείς;
"Πωπώ, μαχαίρωσαν κάποιον".
"Μαχαίρωσαν κι άλλον".
"Πλησιάζει".
"Μαχαίρωσε εμένα".
"Ποιος να το περίμενε;"
"Μαχαίρωσε την κυρία πίσω μου".
"Ένας μαλάκας που μαχαιρώνει".
"Μάλλον γι' αυτό τον φωνάζουν Σουγιά".
Ποτέ δεν θα αλλάξει η φάση με τα όπλα.
Βλέπεις ειδήσεις και ακούς
"Δεν αλλάζουν οι νόμοι για τα όπλα,
επειδή κάθε Αμερικανός έχει δικαίωμα να προστατεύει το σπίτι του".
"Κάθε Αμερικανός έχει δικαίωμα να προστατεύει το σπίτι του".
Ισχύει. Σ' αυτό έχουν δίκιο.
Αν όμως προσέξετε, σχεδόν κανείς από τους δράστες επιθέσεων με όπλα
δεν είχε δικό του σπίτι.
Όλοι μένουν με τις μαμάδες τους!
Όχι, δικέ μου. Οι νόμοι για τα όπλα πρέπει να αλλάξουν. Να σας πω πώς το βλέπω.
Για να αποκτήσεις όπλο στις Ηνωμένες Πολιτείες,
πρέπει να έχεις βάλει το σπίτι σου υποθήκη.
Μάλιστα. Αυτός είναι ο ιδανικός έλεγχος.
Με πιστοληπτική ικανότητα 739, δεν πας να σκοτώσεις.
Η υποθήκη σε αναγκάζει να φέρεσαι.
Πόσες φορές λέγατε να αφήσετε τη δουλειά σας;
Να παραιτηθείτε; "Δεν αντέχω άλλες μαλακίες".
"Δεν ξέρουν να με αξιοποιήσουν".
"Οι ικανότητές μου πάνε στράφι".
"Είμαι πολύ έξυπνος γι' αυτούς. Θα πάω αύριο
και θα υποβάλω παραίτηση".
Και μπαίνεις μέσα με σκοπό να παραιτηθείς,
βλέπεις το αφεντικό και σκέφτεσαι "Η κωλο-υποθήκη".
"Άλλα τριάντα χρόνια θα περάσω εδώ.
Αν είμαι τυχερός".
Η υποθήκη σε αναγκάζει να φέρεσαι σωστά.
Πόσες φορές λέγατε να σπάσετε τα μούτρα κάποιου συναδέλφου;
Απλώς να του σπάσετε… Ναι, δεν είμαι ο μόνος.
Να του τα σπάσετε σε στυλ
"Πώς νομίζει ο μαλάκας ότι μπορεί να μου μιλάει έτσι;
Αύριο-μεθαύριο θα του σπάσω τα μούτρα".
Αρχίζεις τις κάμψεις.
Βουτάς το χέρι σου σε λαρδί.
"Θα γλιστράω, σβέλτος σαν χέλι.
Θα έχω ολόκληρο στρώμα σβελτάδας στο χέρι μου,
όταν χτυπάω τον αρχιμαλάκα.
Έτσι. Και μπορώ να σκεφτώ και σάλτσες για το χτύπημα".
Ίσως να ρίξω λίγη καυτερή.
Όμως, πάνω που είσαι έτοιμος να σπάσεις τα μούτρα του μαλάκα,
τον πλησιάζεις και…
"Κωλόφαρδε, έχω δάνειο να ξοφλήσω".
Η υποθήκη σε αναγκάζει να φέρεσαι σωστά.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από μια καλή υποθήκη.
Αν έχεις μια καλή υποθήκη,
είσαι ευλογημένος από τον Θεό.
Ίσως ρωτήσετε "Τι σημαίνει καλή υποθήκη;"
Μια υποθήκη που σου επιτρέπει να ζεις τη ζωή σου.
Να κάνεις πράγματα, να ταξιδεύεις, να αγοράζεις.
Αν έχεις τέτοια υποθήκη,
τότε τα έχεις πολύ καλά με τον Θεό σου.
Αν πάλι έχεις κακή υποθήκη…
τα μαρτύρια της κόλασης
ωχριούν μπροστά της.
Και τι είναι κακή υποθήκη;
Κακή υποθήκη είναι αυτή που δεν σε αφήνει να κάνεις τίποτα,
εκτός από το να την πληρώνεις.
Αυτό σημαίνει κακή υποθήκη.
Δεν μπορείς να κάνεις βήμα.
Ούτε καν να έρθεις σε αυτό εδώ το σόου.
Για σένα, μόνο Έντι Μέρφι σε βιντεοκασέτα.
Έτσι είναι.
Όταν έχεις κακή υποθήκη, φίλε,
φτιάχνεις τα φρύδια σου ένα τη φορά.
"Τώρα θα κάνω το αριστερό
και, σε περίπου τρεις βδομάδες, ίσως κάνω και το δεξί".
"Ίσως"!
"Δεν ξέρω αν έχω τα χρήματα.
Θα πάω και στα Whole Foods αργότερα.
Και δεν είναι φτηνά".
Έτσι. Μια από αυτές τις υποθήκες αλά Σουγκ Νάιτ,
όπου το σπίτι σου σε κοιτάζει σε στυλ
"Πού είναι τα φράγκα, μάγκα;"
Μιλάμε για καταδίκη!
Αυτό που σας λέω. Τίποτα δεν σε γαμάει χειρότερα από μια κακή υποθήκη.
Έτσι. Κάνεις σαν εθισμένος στη μεθαμφεταμίνη.
Και το σπίτι είναι ο ντίλερ.
Κι είσαι σε φάση "Σε παρακαλώ, πρέπει να φτιαχτεί το υπόγειο.
Θα κάνω τα πάντα. Μέχρι και πίπα θα σου πάρω".
Αν έχεις τέτοια υποθήκη, κάνε κάτι το ταχύτερο.
Το ενοίκιο δεν είναι ντροπή.
Μείνε στο νοίκι, μάγκα.
Είναι ωραίο που βρίσκομαι εδώ απόψε.
Χαίρομαι που επέστρεψα.
Ήμουν πολύ απασχολημένος.
Με ρωτάνε πού χάθηκα.
Απασχολημένος. Παιδιά μεγάλωνα.
Δουλειά κανονική
να παλεύεις να μεγαλώσεις παιδιά.
Μερικές φορές βλέπω ειδήσεις κι ακούω να λένε…
Σε κάθε τρελό, ρατσιστικό συμβάν, λένε
"Τα παιδιά…
Τα παιδιά δεν…
δεν είναι γεννημένα ρατσιστές.
Πρέπει να τα μάθεις να μισούν".
Πάντα λένε "Τα παιδιά είναι γεννημένα γεμάτα αγάπη.
Πρέπει να τα μάθεις να μισούν".
Αυτή είναι η μεγαλύτερη παπαριά που έχω ακούσει ποτέ.
Τα παιδιά είναι οι μεγαλύτεροι ρατσιστές, σεξιστές, ομοφοβικοί, μοχθηροί μαλάκες
πάνω στη Γη.
Δεν μαθαίνεις τα παιδιά σου να αγαπούν.
Ανατροφή σημαίνει να ξεριζώνεις το μίσος από μέσα τους.
Αυτό και τίποτ' άλλο.
Τα παιδιά είναι μοχθηροί μαλάκες, έτσι;
Τι μου λες…
Η κόρη μου, όταν ήταν μικρή, έλεγε
"Μπαμπά, αυτή η κυρία είναι τρομακτική. Φοβάμαι.
Θεέ μου, μπαμπά. Είναι τέρας".
"Όχι, Λόλα. Είναι απλώς Ασιάτισσα.
Κόφ' το, εντάξει; Ρατσιστικό σκατόπαιδο. Κόφ' το".
"Μπαμπά, αυτός έχει κεραίες. Θα με φάει. Είναι τρομακτικός".
"Όχι, Λόλα. Τζίβες είναι. Κόφ' το".
Τα παιδιά είναι μοχθηρά.
Πλάκα μού κάνετε;
Όταν το δικό μου ήταν δύο ετών, δάγκωνε παιδάκια
στην παιδική χαρά.
Λέτε να της έμαθα να δαγκώνει παιδάκια;
Όχι, αυτή ήταν η φυσική της κατάσταση.
Βγήκε από τη μήτρα σαν τον Γούλβεριν.
Ξεσκίζοντας άλλα παιδιά.
Τα παιδιά είναι απαίσιοι άνθρωποι.
Οι βρεφονηπιακοί είναι σαν φυλακές με γάλα.
Επομένως…
"Τα παιδιά μαθαίνουν να μισούν". Ρε, άντε από δω.
Είμαι μαζί με την κόρη μου. Φέτος πήγε γυμνάσιο.
Η μεγάλη μου πήγε γυμνάσιο. Αμέ.
Δεν την άφησα να γίνει πόουλ ντάνσερ, και τώρα…
Πήγε γυμνάσιο.
Πήγα λοιπόν μαζί της σε εκδήλωση προσανατολισμού πρωτοετών.
Έχετε πάει σε κάτι τέτοιο;
Το πιο βαρετό πράγμα που θα κάνετε ποτέ με τα παιδιά σας.
Κάθεσαι σε ένα αμφιθέατρο, περίπου σαν αυτό εδώ,
με δυο χιλιάδες παιδιά,
και διάφοροι ομιλητές ανεβαίνουν στο βήμα και τους λένε ψέματα.
Όλη μέρα αυτό γίνεται. Διάφοροι έρχονται
και παραμυθιάζουν τα παιδιά για το μέλλον.
Ανεβαίνει στο βήμα μια κυρία και λέει
"Παιδιά, θέλω να ξέρετε ότι μπορείτε να γίνετε ό,τι θελήσετε.
Ό,τι θελήσετε, όποιο κι αν είναι αυτό".
Και σκέφτομαι "Κυρά μου, γιατί λες ψέματα στα παιδιά;
Μπορεί τέσσερα να γίνουν ό,τι θελήσουν.
Τα άλλα 2.000, όμως, καλά θα κάνουν να μάθουν συγκόλληση.
Ρε γαμώτο. Κοιτάζω τα παιδιά γύρω μου.
Μετράω τουλάχιστον 60 οδηγούς Uber".
Άκου "Μπορούν να γίνουν ό,τι θελήσουν". Βγάλε τον σκασμό, καλύτερα.
Σοβαρά τώρα; Να γίνουν ό,τι θελήσουν;
Τότε πώς εσύ είσαι υποδιευθύντρια;
Αυτό το όνειρο είχες;
Υποδιευθύντρια ντυνόσουν όταν ήσουν παιδάκι;
Έβαζες καπελάκι υποδιευθύντριας;
Πες στα παιδιά την αλήθεια.
Ρε, πες στα παιδιά την αλήθεια!
Ας πούμε, "Παιδιά… Ακούστε.
Μπορείτε να γίνετε οτιδήποτε στο οποίο είστε καλοί,
εφόσον ζητάνε κόσμο.
Και πάλι βοηθάει να έχεις γνωστούς".
Κάθομαι, λοιπόν, εκεί στο σχολείο και παρακολουθώ,
και συνειδητοποίησα ότι ο προσανατολισμός έμπαζε.
Αφού εγώ έχω μαύρα παιδιά.
Κάθομαι εκεί και σκέφτομαι "Κάτι δεν πάει καλά".
Χρειάζονται χωριστοί προσανατολισμοί.
Προσανατολισμό για μαύρους, λευκούς, γκέι, στρέιτ, Μεξικάνους, τα πάντα.
Γιατί τα μαύρα παιδιά…
Προετοιμάζεσαι να αντιμετωπίσεις έναν τελείως άλλο κόσμο.
Εγώ έχω μαύρα παιδιά. Τα προετοιμάζω για τους λευκούς.
Τα προετοιμάζω για την Αμερική. Με πιάνετε;
Έτσι πάει. Όχι τους λευκούς που είναι εδώ μαζί μας.
Εσείς είστε εντάξει.
Είστε μια χαρά. Να ξέρετε όλοι σας
ότι κάθε σεντ που δώσατε απόψε πάει στις σπουδές
μαύρων κοριτσιών σε ιδιωτικό σχολείο.
Αν σας ρωτήσουν για απόψε, απαντήστε "Έκανα τη διαφορά".
Πριν από δύο χρόνια γύριζα μια ταινία,
όπου, στο προσωπικό ασφαλείας, δούλευε ένας που με τραμπούκιζε μικρό.
Τι λες τώρα.
Ένας τύπος που, μια μέρα στο σχολείο, κυριολεκτικά με γύρισε ανάποδα
για να πέσουν τα λεφτά απ' τις τσέπες.
Κι εγώ γυρίζω μια σκηνή… Ήταν το Top Five.
Τον κοιτάζω και του λέω "Ο Μπι είσαι;" Δεν θα πω όνομα, μόνο Μπι.
Και μου γνέφει κάπως… ντροπιασμένος.
Του έριξα μια γρήγορη ματιά. "Γεια σου. Ελπίζω να είσαι καλά.
Να προσέχεις".
Και συνέχισα το γύρισμα. Δεν είπα "Διώξτε τον!
Απολύστε τον!"
Σαν να τον τιμωρούσε η πράξη του. Μπορούσε να 'ναι φίλος μου.
-Ναι. -Κατάλαβες;
Μπορούσε να βλέπει μαζί μας τον Νονό στο τρέιλερ.
Με πιάνεις; Το ότι έπρεπε να περάσει μια ολόκληρη μέρα
παρακολουθώντας με να κυκλοφορώ…
Σκηνοθετούσα ταινία.
Ήταν αναγκασμένος να με βλέπει στα καλύτερά μου.
Και να είναι τόσο κοντά μου, αλλά ταυτόχρονα τόσο μακριά.
-Πήρες την εκδίκησή σου. Ναι. -Κατάλαβες;
Και χωρίς να κάνω τίποτα. Βλέπεις Μπαγκς Μπάνι;
-Μπαγκς Μπάνι; -Συνέχεια.
Πότε θύμωσε πραγματικά ο Έλμερ με τον Μπαγκς;
Όχι όταν του τσάκισε τα μούτρα με αμόνι,
ούτε όταν τον χτύπησε στο κεφάλι με πέτρα.
Ξέρεις πότε εξοργίστηκε;
Όταν ο Μπαγκς τον φίλησε.
Ναι, σωστά.
Τότε ήταν που βγήκε εκτός εαυτού.
Όταν κάποιος σε αδικεί, δώσ' του ένα φιλί.
Είμαι, λοιπόν, στο σχολείο
και επιστρέφει εκείνη η κυρία.
Κι αρχίζει "Θέλω να ξέρετε ότι το σχολείο δεν έχει καθόλου νταήδες.
Έχουμε πολιτική κατά των νταήδων.
Δεν επιτρέπουμε τον εκφοβισμό.
Οι νταήδες θα αποβάλλονται αμέσως".
Αμέσως σκέφτηκα να πάρω την κόρη μου σε άλλο σχολείο.
Σκέφτηκα "Τι διάολο κολοβή εκπαίδευση είναι αυτή;"
Το σχολείο υποτίθεται πως σε προετοιμάζει για τη ζωή.
Η ζωή έχει μαλάκες.
Και πρέπει να μάθεις να τους αντιμετωπίζεις το ταχύτερο.
Θεός φυλάξοι, να τριανταρίσεις για να καταλάβεις ότι υπάρχουν μαλάκες.
Αυτό το μάθημα το θες γρήγορα.
Νωρίτερα μίλησα για μπουνιά στον μαύρο γιο σου,
μα, ειλικρινά, όλα τα παιδιά χρειάζονται την μπουνιά τους.
Κατά προτίμηση, από άλλο παιδί.
Όταν έχεις φάει μπουνιά στο πρόσωπο,
μαθαίνεις πώς να μιλάς.
Το σωστό ύφος.
Πολλά δόντια έχουν σπάσει λόγω λάθος ύφους.
Ένα από τα προβλήματα του κόσμου μας είναι
ότι πάρα πολλοί άνθρωποι λένε στα παιδιά τους πόσο ξεχωριστά είναι.
Κι αυτά τα φαντασμένα παιδιά κυκλοφορούν σήμερα,
νομίζοντας ότι είναι ξεχωριστά.
Όταν περπατάω στον δρόμο, πάντα κάποιο παιδί
μου λέει "Μπράβο, Κρις. Είχε γέλιο, Κρις. Λατρεύω τη δουλειά σου".
"Κύριε Ροκ, μαλακισμένο".
Πάψτε να λέτε στα παιδιά σας ότι είναι ξεχωριστά.
Για σας, μπορεί να είναι.
Για μένα, όχι. Εγώ δεν τα λέω αυτά.
Κάθε μέρα, όταν φεύγουν τα παιδιά για το σχολείο,
τα πιάνω και τους λέω "Λόλα, Ζάρα, προσέξτε με.
Έξω από αυτό το κατώφλι, κανείς δεν δίνει δεκάρα για σας.
Κανείς στον κόσμο δεν δίνει δεκάρα για σας.
Κανείς δεν σας θεωρεί χαριτωμένες ή έξυπνες,
ούτε δίνει δεκάρα για τη γνώμη σας.
Κανείς στον κόσμο,
έξω από αυτό το κατώφλι, δεν δίνει δεκάρα για σας.
Κανείς.
Ακόμα και για κάποιους μέσα στο σπίτι
μπορεί να παίζεται".
Τους θέλουμε τους νταήδες.
Πώς διάβολο έχεις σχολείο χωρίς νταήδες;
Οι νταήδες κάνουν τη μισή δουλειά.
Έτσι είναι!
Οι καθηγητές κάνουν τη μισή, κι οι νταήδες όλη την άλλη μισή.
Και αυτό ακριβώς το μισό θα χρησιμοποιήσετε όταν μεγαλώσετε.
Έτσι είναι. Ποιος νοιάζεται αν ξέρεις κώδικα…
αν βάζεις τα κλάματα, επειδή το αφεντικό δεν σε χαιρέτησε;
"Μαλθακό μαλακιστήρι. Τράβα μακριά από μένα, ρε".
Τις βαρέθηκα αυτές τις μαλακίες.
Έχουμε ανάγκη τους νταήδες!
Ποιος θα λύσει τα προβλήματα του κόσμου μας;
Ποιος θα τα βάλει με την υπερθέρμανση;
Ποιος θα θεραπεύσει τον καρκίνο;
Ποιος θα εξαλείψει τη φτώχεια;
Ξέρετε ποιος;
Κάποιο παιδί που έφαγε ξύλο από νταή. Αυτό θα τα καταφέρει.
Έτσι είναι.
Καταλαβαίνετε ότι οι σπασίκλες κάνουν κουμάντο;
Έτσι ήταν κι έτσι θα είναι. Σύμφωνοι;
Ποτέ δεν πήρα επιταγή από κάποιον ψηλότερο από μένα.
Και δεν είμαι τόσο ψηλός.
Ευχαριστώ πολύ, κ. Γουάινστιν.
Έτσι πάει, φίλε. Έχουμε ανάγκη τους νταήδες.
Τους χρειαζόμαστε.
Λέτε να φέρονταν καλά στον Μπιλ Γκέιτς οι συμμαθητές του;
"Γεια σου, Γκέιτς, μαλακισμένη κόπια του Τσάρλι Μπράουν".
"Άντε γαμήσου, ρε Γκέιτς με τα πατομπούκαλα".
"Άντε γαμήσου κι εσύ και τα Windows σου, ξεδοντιάρικο αρχίδι".
"Θα σου σπάσω τα μούτρα, μαλακισμένε Μπιλ Πορτιέρη".
"Να ο μαλάκας ο Πορτιέρης. Αν και πορτιέρης, δεν μπαίνεις μέσα".
Λέτε οι συμμαθητές να φέρονταν ωραία στον Μαρκ Ζάκερμπεργκ στο γυμνάσιο;
"Ρε Πούτσερμπεργκ".
"Σκάτερμπεργκ, Πούστερμπεργκ, Κλέφταρκ Λήστερμπεργκ, Γλείφτα-μπεργκ,
μπεργκάρχιδο, Μάλακ Πούτσερμπεργκ,
τσογλάνι μπεργκ, Τσογλάνομπεργκ, μπεργκοτσόγλανε".
Έφτιαξε το Facebook, αφού τον χτύπησαν κατάφατσα με βιβλίο.
Έφτιαξε το Facebook, απλώς για να κάνει φίλους.
Τους έχουμε ανάγκη τους νταήδες.
Τα διαμάντια δημιουργούνται με την πίεση, όχι με τις αγκαλίτσες.
Τι θα βγει αν αγκαλιάσετε ένα κάρβουνο;
Ένα βρόμικο πουκάμισο.
Οι νταήδες είναι το λίπασμα που βοηθά τους καλούς να μεγαλώσουν.
Αν θέλετε όμορφα λουλούδια, χρειάζεστε λίγη κοπριά.
Γι' αυτό σας λέω, έχουμε ανάγκη τους νταήδες.
Γι' αυτό υπάρχουν τόσα χοντρά παιδιά στα σχολεία.
Κανείς δεν τους παίρνει το χαρτζιλίκι.
Ξέρετε τι αγοράζουν μ' αυτό;
Δεύτερη μερίδα.
Τους έχουμε ανάγκη τους νταήδες.
Τρελαίνομαι όταν λένε
"Ο διαδικτυακός εκφοβισμός είναι χειρότερος".
Αηδίες.
Ποτέ δεν έριξαν κάποιον από τις σκάλες μέσω διαδικτύου.
Ποτέ δεν έλουσαν κάποιον διαδικτυακά με σακούλα με ούρα.
Χρειαζόμαστε νταήδες.
Έτσι βγήκε πρόεδρος ο Τραμπ.
Αυτό ακριβώς συνέβη.
Ξεφορτωθήκαμε τους νταήδες,
και, όταν εμφανίστηκε ένας αληθινός νταής, κανείς δεν ήξερε πώς να τον αντιμετωπίσει.
Παλεύω να βάλω μια τάξη στη ζωή μου.
Προσπαθώ να προσθέσω λίγη θρησκεία.
Μόνο λίγη.
Η θρησκεία είναι σαν το αλάτι.
Μια πρέζα είναι καλή, αλλά το πολύ αλάτι χαλάει το φαγητό.
Βασικά, προσπαθώ να βρω τον Θεό, προτού με βρει αυτός.
Ποτέ δεν σε βρίσκει σε καλή στιγμή.
Δεν παίζει να κάθεσαι πρώτη σειρά σε αγώνα των Νικς,
με τη Χάλι Μπέρι να σου τον παίζει,
και να εμφανιστεί ο Θεός.
"Μια χαρά το πάει, έτσι;
Εγώ την έπλασα. Όπως και το πουλί σου. Απολαύστε τον αγώνα".
Ο Θεός δεν εμφανίζεται σε τέτοιες φάσεις.
Όχι. Εμφανίζεται όταν σε έχουν βιάσει στη φυλακή.
Όπου μπήκες για παράνομη στάθμευση.
Αν είσαι στη φυλακή για φόνο και κάποιος σε βιάζει,
μπορεί να πεις "Εντάξει, κάπου το αξίζω αυτό.
Σκότωσα κάποιον. Και τώρα κάποιος σκοτώνει τον κώλο μου.
Συνέχισε".
Αν όμως είσαι φυλακή για στάθμευση
και κάποιος σε γαμάει από πίσω,
εκεί κάπου λες "Ας το μετακινούσα το ρημάδι.
Πού είχα το μυαλό μου;
Δεν ήταν Μεγάλη Παρασκευή;
Όλο το μετακινούν αυτό το Πάσχα".
Προσπαθώ να βρω τον Θεό, προτού με βρει αυτός.
Αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί είμαι ένα μάτσο χάλια.
Πασχίζω να είμαι καλός, μα είμαι ένα μάτσο χάλια.
Τις προάλλες, έδωσα πέντε δολάρια σε έναν άστεγο.
Θα 'πρεπε να είναι μια καλή πράξη. Θα 'πρεπε.
Αλλά δεν του τα έδωσα για δικό του καλό,
αλλά για δικό μου.
Έτσι είναι. Εσείς δίνετε ποτέ ή κάνετε κάτι καλό,
ελπίζοντας να σας προσέξει ο Θεός;
Στην ουσία, πήγα να δώσω μια μικρή ώθηση στην ευλογία του.
Έδινα τα λεφτά στον άστεγο, αλλά είχα το βλέμμα μου προς τον Θεό.
"Κοίτα με, Κύριε. Είμαι καλός άνθρωπος.
Δώσ' μου την ευλογία σου".
Είμαι τόσο υποκριτής που, εκείνη τη μέρα, με όποιον και να μιλούσα,
έβρισκα αφορμή να πετάξω ότι έδωσα ελεημοσύνη.
Ό,τι και να κουβεντιάζαμε.
"Είδες τον Λεμπρόν;"
"Δεν μπόρεσα, έδινα λεφτά σε άστεγο.
Δεν είχα χρόνο".
Και καυχιόμουν που του έδωσα πέντε δολάρια.
Την ίδια στιγμή, στην τσέπη είχα τετρακόσια.
Περνούσα τα μεγάλα χαρτονομίσματα για να φτάσω στα άλλα.
"Όχι, αυτό δεν θα το πάρεις. Με τίποτα.
Όχι, δεν είναι για σένα. Όχι.
Αυτό είναι για τις στρίπερ αργότερα. Όχι".
Του έδωσα αρκετά για να φάει στα McDonalds,
αλλά όχι και να πιει.
"Πάρε να αγοράσεις ένα μενού οκτώ… χωρίς ποτό".
Να βρω τον Θεό, προτού με βρει αυτός.
Τα 'χω παίξει τελείως.
Πολλή θρησκεία έχει στις ειδήσεις.
Όποτε παρακολουθείς δελτία,
πάντα λένε για θρησκευτικούς εξτρεμιστές.
Είμαστε σε πόλεμο με τους εξτρεμιστές.
Τι θα πει θρησκευτικός εξτρεμιστής;
Ο θρησκευτικός εξτρεμιστής είναι ένα άτομο με ακραία πίστη στον Θεό.
Εσύ νομίζεις πως πιστεύεις στον Θεό. Λάθος, αυτοί πιστεύουν πολύ περισσότερο.
"Ο Θεός επιστρέφει την Τετάρτη στις 2:30.
Έχω εισιτήρια.
Σαπόρτ η Φαντάσια Μπαρίνο.
Ίσως φανεί και ο Τσάρλι Γουίλσον".
Έτσι, λοιπόν. Οι θρησκευτικοί εξτρεμιστές πιστεύουν πολύ στον Θεό
και περιστασιακά ανατινάζουν πράγματα.
Παράξενο, αν το σκεφτείς.
Αν όντως πιστεύεις στον Θεό,
πιστεύεις ότι αυτός έπλασε τη Γη, το φεγγάρι, τα πάντα.
Πιστεύεις ότι είναι η πιο ισχυρή οντότητα στο Σύμπαν.
Αν, λοιπόν, πιστεύεις ότι είναι τόσο παντοδύναμος,
γιατί να έχει ανάγκη τη βοήθειά σου;
Τι μαλακίες είν' αυτές;
Και… Έτσι είναι.
Ακούστε το εξής:
Πιστεύω ότι το να βοηθάς τον Θεό είναι ιεροσυλία.
Αν θεωρείς ότι μπορείς να τον βοηθήσεις, δεν πιστεύεις σ' αυτόν.
Έτσι είναι. Αν πίστευες σ' αυτόν, θα το έδειχνες.
Ακούστε και κάτι ακόμα. Έχω δέκα χρόνια να πάω σε εκκλησία.
Αυτό θα πει πίστη στον Θεό.
Εσείς κάθε βδομάδα, γιατί δεν τον εμπιστεύεστε.
Μήπως έφτασε;
Προσπαθώ να βρω τον Θεό, προτού με βρει αυτός.
Κάτι άλλο που χάλασαν οι θρησκευτικοί εξτρεμιστές: τα αεροπορικά ταξίδια.
Τα κατέστρεψαν, ρε παιδί μου.
Κάποτε είχαν πλάκα. Θυμάστε;
Πετούσες στις 12:00 και έφευγες από το σπίτι στις 11:30.
Και προλάβαινες.
Θυμάστε που μπορούσες να πάρεις τη γιαγιά σου από την πύλη αφίξεων;
Τώρα, μέχρι να φτάσεις σ' αυτήν,
έχει πάθει ανακοπή.
Και το πτώμα της γυρίζει στον ιμάντα αποσκευών.
"Δικιά σας είναι η νεκρή γιαγιά;"
Και τόσα μέτρα ασφαλείας. Σου παίρνουν τα παπούτσια.
Σου παίρνουν το σαμπουάν.
Πότε έγινε το σαμπουάν δημόσια απειλή;
Σου παίρνουν το σαμπουάν, περνάς τον έλεγχο
και μετά σου πουλάνε σαμπουάν στα καταστήματα.
Μερικές φορές πάνε να σου ξαναπουλήσουν το δικό σου.
Εγώ το Prell μου το αναγνωρίζω.
Με έχουν κουράσει τα μέτρα.
Χρειάζεται μια εταιρεία για όσους δεν δίνουν δεκάρα.
Μια εταιρεία…
Μια εταιρεία χωρίς το παραμικρό μέτρο ασφαλείας,
για όσους βιάζονται
και είναι πρόθυμοι να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους.
Κάτι τέτοιο χρειάζεται.
Εγώ θα πλήρωνα 50 δολάρια καπέλο για τέτοια εταιρεία.
Θα τη λέγαμε Ρίσκο Ερλάινς.
Ρίσκο Ερλάινς. Οι μουσουλμάνοι μισή τιμή.
Μεγαλύτερη γενειάδα, περισσότερος χώρος για τα πόδια.
Δεν θα έχει καν εισιτήρια.
Θα σου σφραγίζουν το χέρι, όπως στα κλαμπ.
Απλώς θα λες "Μέσα ήμουν".
Στη Ρίσκο Ερλάινς, όλοι οι πιλότοι είναι σάπια μήλα.
Προσπαθώ να βρω τον Θεό, προτού με βρει αυτός.
Αύριο είναι Κυριακή.
Τις Κυριακές το πρωί μ' αρέσει
να παρακολουθώ τους ιεροκήρυκες.
Με ξετρελαίνει να τους βλέπω.
Τον δικό μου, τον Τ.Ντ. Τζέικς.
Κρέφλο Ντόλαρ.
Τζόελ Οστίν.
Τσεκάρετέ τους. Αλλά έχω μια ερώτηση:
Γιατί είναι πάντα ταπί ο Θεός;
Ο Θεός υποφέρει από οικονομικές δυσκολίες…
εδώ και αρκετό καιρό.
Τι σκατά;
Μήπως ο Θεός έχει καμιά κακή υποθήκη;
Τι συμβαίνει;
Ποιος του πληρώνει τους φόρους; Ο Γουέσλι Σνάιπς;
Τι συμβαίνει; Δεν καταλαβαίνω.
Ο Διάβολος πάντα το φυσάει.
Στα στριπτιζάδικα δεν προφταίνουν να μετράνε.
Δεν βλέπεις τον Διάβολο στην τηλεόραση,
να λέει "Το Κακό χρειάζεται τον οβολό σας".
Όχι. Αλλά την αγαπώ τη θρησκεία.
Μ' αρέσει πολύ να την παρακολουθώ, να τη μελετάω.
Το ωραίο με τη θρησκεία είναι ότι, σ' όποιον κι αν προσεύχεσαι,
ό,τι κι αν μελετάς,
κάθε θρησκεία ακολουθεί μία βασική υπόθεση,
μία βασική ιδέα, κοινή σε κάθε θρησκεία.
Κι αυτή είναι ότι ο Θεός δεν κάνει λάθη.
Κάθε θρησκεία το πιστεύει. Όλες.
"Ο Θεός δεν κάνει…
λάθη".
"Λέω ότι ο Θεός…
δεν κάνει…
λάθη".
Ο Θεός δεν κάνει λάθη;
Αυτό… εντάξει.
Αρκετά βαριά κουβέντα.
Δεν κάνει λάθη;
Έχετε διαβάσει Βίβλο;
Τι λέει η Βίβλος ότι έγινε την έβδομη ημέρα;
"Ο Θεός ανεπαύθη".
Καλά. Χτυπάει περίεργα που ένα τέλειο ον θέλει ξεκούραση.
Να σας ρωτήσω κάτι.
Έχετε ποτέ κάνει κάποια δουλειά
που πήγαινε τέλεια
κι εσείς είπατε να ξεκουραστείτε;
Σας έχει συμβεί ποτέ;
Όχι!
Αυτό δεν σας έχει συμβεί ούτε μία φορά.
Αυτό που σας έχει συμβεί είναι ότι κάνατε μια δουλειά,
τα σκατώσατε
και είπατε "Ας ξεκουραστώ…
πριν τα κάνω ακόμα χειρότερα".
"Ο Θεός δεν κάνει λάθη". Μην ακούω τέτοια.
Κάνει άφθονα λάθη.
Έχετε δει σκαντζόχοιρο;
Δεν τον τρως, δεν τον αγκαλιάζεις.
Είναι άσχημος, κολλάει, χέζει παντού.
Λάθος!
Κι η κινούμενη άμμος;
Άμμος όπου μπορείς να πνιγείς.
Να πνιγείς στεγνά.
Λέτε ο Θεός να την έφτιαξε βάσει σχεδίου;
Λάθος.
Έχετε πάει στο Μισισίπι;
Λάθος!
Ένας ποταμός λαθών!
Με δουλεύετε τώρα;
Ένα συμπαγές κομμάτι ρατσιστικής βρομιάς.
Γαμημένο Μισισίπι. Είχα πάει εκεί πριν από δύο μήνες.
Ξεχνάς τι έτος έχουμε.
Τόσο σκατένια και γκετοποιημένη κατάσταση.
Να πάρει ο διάολος!
Ξέρετε πώς είναι το Μισισίπι;
Πώς είναι όταν πας στην Καραϊβική;
Όταν προσγειώνεσαι και μπαίνεις στο βανάκι.
Αυτή η διαδρομή.
Αυτή η διαδρομή που τα κάνεις πάνω σου…
από το αεροδρόμιο στο θέρετρό σου.
Κοιτάς από το παράθυρο και δεν πιστεύεις στα μάτια σου.
"Τι διάολο γίνεται εδώ;
Θεέ μου!"
Βλέπεις παιδάκια να τρώνε τζίβες.
Τον Σάμπα Ρανκς να μαχαιρώνει έναν σκύλο.
Σάμπα, Σάμπα!
Κόσμο που κοιτάζει σαν να μην έχει ξαναδεί αμάξι.
"Ρόδα! Ρόδα!"
Μετά πας στο θέρετρο και δηλώνεις "Ωραία η Τζαμάικα.
Πολύ ωραία. Να καλέσουμε τη μάνα σου".
Ρε γαμώτο…
Σου δίνουν μια πίνα κολάντα…
και καταπίνεις τη χειρότερη φτώχεια που έχεις δει.
Πίνεις μια γουλίτσα και λες
"Δεν ήταν στ' αλήθεια νεκρό το μωρό, ε;
Δεν βλέπω την ώρα για τζετ σκι".
Προσπαθώ να βρω τον Θεό, προτού με βρει αυτός.
Παλεύω να βάλω τάξη στη ζωή μου.
Τα τελευταία χρόνια ήταν μια παράνοια για μένα.
Φρόντιζα τα παιδιά μου.
Πήρα διαζύγιο.
Όχι, μη…
Μη χειροκροτάτε για τέτοια, εκτός αν είστε δικηγόροι.
Μη σας τύχει διαζύγιο. Σας το λέω ξεκάθαρα.
Ήταν κόλαση. Μη σας τύχει τέτοιο πράγμα.
Αν είστε με κάποιον που αγαπάτε, κρατήστε τον σφιχτά.
Έτσι. Κρατήστε τον σφιχτά.
Αφοσιωθείτε του.
Μην είστε αυτός που πάντα απειλεί ότι θα φύγει.
Αγάπα με ένταση ή σήκω φύγε.
Κι αν είναι να φύγεις, φύγε αμέσως.
Ακριβώς. Εδώ και τώρα. Στο σόου.
Χωρίστε, τσακ-μπαμ.
Διαθέτουμε θαλάμους χωρισμού.
Πριν φύγετε, όμως, καλά θα κάνετε…
Καλά θα κάνετε να έχετε επιλογές.
Μερικοί από σας είναι τόσο καιρό σε σχέση,
που δεν ξέρετε πόσο άσχημοι είστε.
Πριν φύγετε, γδυθείτε τελείως,
και κοιταχτείτε στον καθρέφτη.
"Αυτό θα κυκλοφορήσω στην αγορά".
Μπορεί να χρειαστείτε κοιλιακούς ή ψυχολόγο.
Έτσι είναι.
Αγάπα με ένταση ή σήκω φύγε. Σύμφωνοι;
Καλά δεν τα λέω;
Σας το λέω ξεκάθαρα.
Αν είστε σε σχέση,
τα μόνα που πρέπει να κάνετε είναι πήδημα και βόλτες.
Μόνο αυτά.
Σεξ και ταξίδια.
Πήδημα και βόλτες.
Να "έρχεστε" και να φεύγετε.
Μόνο αυτά. Έτσι;
"Δύσκολες οι σχέσεις", λένε.
Όχι.
Δύσκολες είναι όταν προσπαθεί μόνο ο ένας.
Δύο άνθρωποι μετακινούν εύκολα έναν καναπέ.
Ένας δεν τον κουνάει καθόλου.
Αν είστε σε σχέση,
δεχτείτε τη βοήθειά μου. Έγινε;
Προσπαθώ να σας βοηθήσω.
Κανόνας πρώτος:
Κόψτε τον ανταγωνισμό.
Δεν είναι διαγωνισμός.
Δεν είναι.
Η επιτυχία της είναι και δική σου, κι η επιτυχία σου είναι και δική της.
Κόψτε τον ανταγωνισμό.
Κόψτε τον. Σύμφωνοι;
Δεύτερον. Κανόνας δεύτερος.
Σε μια σχέση δεν υπάρχει ισότητα.
"Μα είμαστε ίσοι". Δεν είστε.
Υπηρετείτε ο ένας τον άλλον.
Είστε στον κλάδο των υπηρεσιών. Έτσι;
Όταν είστε σε σχέση, είναι σαν να είστε σε συγκρότημα.
Συγκρότημα, να πάρει.
Και σ' ένα συγκρότημα, όλοι παίζουν κάποιον ρόλο.
Κάποιες φορές κάνεις πρώτη φωνή, άλλες παίζεις το ντέφι.
Όταν, όμως, παίζεις το ντέφι, παίζε σωστά.
Παίζε σωστά.
Παίζε με χαμόγελο.
Κανείς δεν θέλει να βλέπει μουτρωμένους να παίζουν ντέφι.
Αν παίζεις το ντέφι, κοίτα να το παίζεις σωστά.
Βοηθάει κι ο πισινός. "Ντέφι, ρε γαμώτο, ντέφι.
Ντέφι, ρε γαμώτο, ντέφι.
Ντέφι, ρε γαμώτο, ντέφι".
Όπως η Τίνα Τάρνερ.
Έτσι. Είστε συγκρότημα!
Όπως οι Χολ και Όουτς.
Ο Όουτς δεν ξέρω τι κάνει.
Αλλά ο Χολ μόνο μαζί του έκανε επιτυχία.
Ας πούμε πως θέλετε να μείνετε μαζί.
Πώς το καταφέρνετε;
Πρέπει να πηδιέστε.
Τόσο απλό. Πρέπει να πηδιέστε.
Ακούς να λένε "Όταν τα φτιάξαμε
περνούσαμε τέλεια, αλλά μετά προέκυψαν προβλήματα".
Λάθος. Τίποτα δεν προέκυψε.
Όλα τα προβλήματα που έχετε σήμερα, τα είχατε κι όταν γνωριστήκατε.
Απλώς τότε πηδιόσασταν και τα ξεχνούσατε.
Ήξερες ότι αυτός δεν πλένει πιάτα.
Αλλά έκανε καλό πήδημα.
Γαμάτη συναλλαγή, καυλί για πιάτα.
Έπλενες τα πιάτα και γούσταρες.
Κι εσύ ήξερες ότι αυτή δεν μαγείρευε,
αλλά σου έγλειφε τ' αρχίδια.
"Γλείφε εσύ. Θα παραγγείλουμε απ' έξω".
Πρέπει να πηδιέστε.
Μην αφήνεστε.
Και πρέπει να πηδιέστε, ανεξαρτήτως διάθεσης.
Δεν πρέπει να βαλτώνετε.
Ούτε μπορείτε να περιμένετε κάποια επιφοίτηση.
Έτσι που σας λέω.
Ακούτε, κυρίες;
Κάποια φορά ίσως παίξει και καμιά απρόθυμη πίπα.
Εσείς κάντε αυτό που πρέπει.
Εγώ μπορώ να γλείφω μουνί και χάλια να είμαι.
"Απίστευτο πώς έμεινα από βενζίνη".
"Απίστευτο τι μούχλα έχει στο υπόγειο".
Εγώ θα έγλειφα μουνί και στις 11/9.
Εσείς που ήσασταν;
Πρέπει να πηδιέστε.
Ήμουν δεκαέξι χρόνια παντρεμένος.
Δεκαέξι. Δεν τα λες και λίγα.
Πιο πολύ από το Χάμιλτον.
Ήμουν δεκαέξι χρόνια παντρεμένος την εποχή των κινητών,
που σημαίνει…
ότι τα δικά μου 16 χρόνια είναι πιο πολλά από τα 40 των γονιών μου.
Στα δικά μου 16 χρόνια, είχα πιο πολλή επαφή με την πρώην γυναίκα μου
απ' ό,τι είχαν οι γονείς μου σε 40 χρόνια.
Σκεφτείτε το. Ο πατέρας μου έφευγε για τη δουλειά στις 6:30 το πρωί
και γυρνούσε στις 8:30 το βράδυ.
Στη διάρκεια της ημέρας, δεν είχε καμία επαφή με τη μητέρα μου.
Έτσι ήταν τότε μια σχέση.
Τα παιδιά μπορούσαν να 'χουν πεθάνει,
κι αυτός να μην το μάθαινε πριν γυρίσει σπίτι.
"Πέθαναν τα παιδιά;
Πότε;" "Πριν από οκτώ ώρες".
"Πω, ρε γαμώτο".
Δεν είχαν την παραμικρή επαφή.
Κι αυτό ισχύει για τους γονείς όλων εδώ μέσα.
Όταν επιτέλους βρίσκονταν, μιλούσαν μεταξύ τους.
Ξέρετε γιατί;
Γιατί κι οι δύο κατείχαν ουσιώδεις πληροφορίες
που ήταν χρήσιμες στον άλλον.
Έτσι που λέτε.
"Πώς πήγε η μέρα σου;"
"Δεν με έπιασαν οι λευκοί" "Ούτε μένα".
"Σ' αγαπώ".
Ξέρετε για ποιον άλλο λόγο μιλούσαν;
Επειδή είχαν λείψει ο ένας στον άλλο.
Πραγματικά, είχαν λείψει ο ένας στον άλλο.
Τώρα δεν μπορεί να σου λείψει κάποιος.
Τον κουβαλάς στην κωλότσεπη.
Τον έχεις πάντα μαζί σου.
Μόλις βγεις απ' το σπίτι,
αρχίζουν τα μπιπ, μηνύματα, FaceTime,
τα καταραμένα τα Snapchat,
κάποια μορφή επικοινωνίας, τέλος πάντων.
Κι η γυναίκα σου τολμά να πει "Κάνεις σαν να μη θες να μιλάμε".
"Τι είναι αυτά που λες;" Ξέρω όλα όσα έκανες σήμερα,
μα και τις αντιδράσεις των άλλων.
Έτσι είναι. Διάβασα τα σχόλια, μωρή.
Πέντε λάικ σού έκανα, να πάρει!
Σου έστειλα τρεις φατσούλες κι ένα πέος.
Άντε ξεφορτώσου με τώρα!"
Εγώ δεν υπήρξα καλός σύζυγος.
Είχα τα χάλια μου.
Είχα εθιστεί στο πορνό.
Μόνος εναντίον κλάδου δισεκατομμυρίων. Τι να κάνω;
Είχα εθιστεί στο πορνό…
Αργούσα 15 λεπτά παντού.
Βλέπω κάποιους μάρτυρες.
Αν βλέπεις πολύ πορνό, ξέρετε τι παθαίνεις;
Να σας πω.
Κατά κάποιον τρόπο, γίνεσαι σεξουαλικά αυτιστικός.
Αναπτύσσεις σεξουαλικό αυτισμό.
Δυσκολεύεσαι στην οπτική και λεκτική επαφή.
Θες τα πάντα να γίνονται βάσει προγράμματος.
Ας πούμε, δεν μπορείς να την πνίγεις κάθε μέρα.
Χρειάζεται ποικιλία. Πέμπτες χωρίς πνίξιμο.
Τι παθαίνεις, αν βλέπεις πολύ πορνό;
Αναισθητοποιείσαι.
Όταν αρχίζεις να βλέπεις πορνό, όλα σου κάνουν.
"Είναι γυμνές!"
Αργότερα, έχεις πια σαλτάρει
και χρειάζεσαι το τέλειο κοκτέιλ πορνό…
για να γουστάρεις.
Τα 'χα παίξει.
Ήθελα Ασιάτισσα με κώλο μαύρης,
που να μιλάει ισπανικά,
ίσα-ίσα για να μου σηκωθεί δυο πόντους.
Τώρα είμαι καλά. Πήγα για απεξάρτηση.
Έβαλα τσιρότα για πορνό.
Τώρα είμαι πολύ καλύτερα.
Κυρίες, να τον προσέχετε τον άντρα σας.
Φιλαράκια, να την προσέχετε τη γυναίκα σας.
Να την προσέχετε, αλλιώς θα σας αφήσει.
Θα σας αφήσει, είτε σωματικά είτε πνευματικά.
Μπορεί να σας αφήσει πνευματικά.
Μάλιστα. Όπως στο Σταρ Τρεκ. Τηλεμεταφορά μακριά από τον μαλάκα.
Κάποιοι άντρες νομίζουν πως τώρα είναι με τη γυναίκα τους.
Λάθος, αδερφέ. Σε άφησε πριν από μήνες.
Ήρθε μόνο επειδή είχες εισιτήρια.
Δεν είναι μαζί σου. Με μένα είναι.
Όσο μεγαλώνεις, μαθαίνεις διάφορα.
Μαθαίνεις το πιο άγρια κουλ πράγμα στον κόσμο.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο άγρια κουλ,
τίποτα πιο έξυπνο,
τίποτα πιο ισχυρό από μια νοικοκυρά.
Οι νοικοκυρές είναι οι πιο ξύπνιες τύπισσες στη Γη.
Ο κόσμος νομίζει πως είναι οι εργαζόμενες.
Τα κορόιδα δουλεύουν.
Ακούστε που σας λέω.
Οι έξυπνοι βρίσκουν άλλους να τους κάνουν τη δουλειά.
Έτσι είναι.
Υπάρχουν Νοικοκυρές της Ατλάντα.
Όχι Εργαζόμενες της Ατλάντα.
Ποιος θα έβλεπε τέτοια σειρά;
Σκληρό καρύδι η νοικοκυρά, φίλε.
Μια νοικοκυρά έχει πείσει τον άντρα της
ότι το σπίτι είναι και δικό του.
Πολλοί άντρες εδώ μέσα νομίζουν πως έχουν σπίτι.
Ότι είναι και δικό τους.
Λάθος. Τους το πήρε πριν από χρόνια.
Και τα παιδιά ήταν συνένοχοι.
Έτσι που λέτε!
Η νοικοκυρά είναι σκληρό καρύδι.
Η νοικοκυρά έχει κάποιο χρόνο στη διάθεσή της.
Έτσι, λίγο πριν έρθει ο μπαμπάς, μαζεύει τα παιδιά
για μια μικρή πρόβα της παράστασης
που θα ανεβάσουν για τον μπαμπά.
"Ο μπαμπάς φτάνει σε πέντε. Θυμάστε τα λόγια σας;"
"Μου έλειψες".
"Πολύ ωραία.
Αυτό θα το πεις μόλις μπει, έτσι;
Θα του πιάσεις το πόδι και δεν θα το αφήνεις.
Εγώ θα του δώσω ένα μεγάλο κομμάτι κοτόπουλο
και, όταν αποκοιμηθεί, θα έχουμε πάλι το σπίτι για πάρτη μας".
Έτσι είναι, μάγκες. Δεν έχετε σπίτι.
Αν μένετε με γυναίκα, δεν έχετε.
Δικό της είναι το σπίτι.
Ο μόνος που έχει οτιδήποτε δικό του είναι ο εργένης.
Τι λέτε να κάνουμε ένα τεστ;
Αν όντως νομίζετε ότι έχετε δικό σας σπίτι…
Απόψε, μάγκες, όταν γυρίσετε σπίτι σας,
θέλω να προσπαθήσετε…
Όταν γυρίσετε σπίτι σας,
θέλω να προσπαθήσετε να κρεμάσετε μια φωτογραφία της μητέρας σας.
Δικό σας σπίτι είναι, ε;
Κάντε μια προσπάθεια.
"Τι είναι αυτό;"
"Φωτογραφία της μητέρας μου". "Δεν μ' αρέσει η κορνίζα".
Δεν θα την ξαναδείτε ποτέ.
Ίσως στην κηδεία της μητέρας σας
σας πει "Κοίτα τι ανακάλυψα".
Μαλακισμένη.
Και μη θυμώσετε. Μη θυμώσετε με τη γυναίκα σας.
Μόνο αυτό μην κάνετε.
Γιατί, αν της θυμώσετε, θα σας θυμώσει κι εκείνη.
Εσείς θυμώνετε που δεν σας αφήνει να κρεμάσετε τη φωτογραφία.
Εκείνη, όμως, σας θυμώνει
που είχατε το θράσος
να της θυμώσετε.
Εσείς θυμώνετε με μια πράξη της.
Εκείνη, όμως, σας θυμώνει και μόνο που αντιδράσατε στην πράξη της.
Δεν κάνατε τίποτα, κι όμως πρέπει να ζητήσετε συγγνώμη,
ώστε να πάτε παρακάτω.
"Με συγχωρείς, μωρό μου".
"Έπρεπε να το καταλάβω ότι η μάνα μου είναι ανάξια
να μπει στον τοίχο του σπιτιού μας.
Ποτέ δεν θα ξανακάνω κάτι τόσο χαζό.
Ίσως την κρεμάσω στο γραφείο μου ή κάπου αλλού".
"Θα το εκτιμούσα. Ευχαριστώ, καλέ μου".
"Σ' αγαπώ.
Αν βοηθάει, χέσ' τη τη μάνα μου".
Κι αν θυμώσει πραγματικά…
Αν η γυναίκα σου θυμώσει πραγματικά,
θα σου κηρύξει απεργία μουνιού.
Μη σου τύχει.
Είναι ό,τι χειρότερο.
Θυμάστε την απεργία μουνιού του 2013;
Σκληρές διαπραγματεύσεις.
Το συνδικάτο έδειξε πυγμή.
Έτσι! Απεργία μουνιού. Εμπάργκο μουνιού.
Κυρώσεις μουνιού.
Λες κι η ψωλή σου είναι η Κούβα.
Η απεργία μουνιού είναι το πιο φονικό όπλο
στο θηλυκό οπλοστάσιο.
Ωστόσο, πρέπει να χρησιμοποιείται σωστά.
Πολλές γυναίκες δεν το πετυχαίνουν αυτό.
Μερικές από σας δεν ξέρουν πώς να κηρύξουν μια σωστή απεργία μουνιού.
Να σας πω τι παίζει με την απεργία μουνιού.
Η απεργία μουνιού λειτουργεί
μόνο αν πηδιέστε τακτικά με τον άντρα σας.
Δεν μπορείς να απειλήσεις κάποιον με το σεξ που δεν κάνει.
"Δεν θα σου πάρω πίπα". "Μα ούτε τώρα μου παίρνεις.
Τι άλλα φανταστικά πράγματα θα πάρεις από τη ζωή μου;
Τα κλειδιά του διαστημοπλοίου μου;
Την κατοικίδια τίγρη μου; Τι άλλο;
Τι άλλο θα μου πάρεις;"
Κυρίες, να πηδιέστε με τους άντρες σας.
Πρέπει!
Πρέπει να πηδιέστε μαζί τους.
Πρέπει να το κάνετε. Αν δεν το κάνετε,
θα αποκτήσουν αντισώματα στο μουνί σας.
Όσο πηδιέσαι μαζί του, τόσο λιγότερο αντιστέκεται.
Αν, όμως, δεν πηδιέσαι, θα αποκτήσει δική του άποψη.
Κι αυτό δεν το θες.
Μη χάνετε τον στόχο σας!
Πωπώ, ρε φίλε.
Και κάτι ακόμα.
Άλλος ένας λόγος για σεξ με τον σύζυγο.
Αν, Θεός φυλάξοι, βρεθείτε σε ένα τρομερό ατύχημα με το τρένο,
και όλο το σώμα σας συνθλιβεί και κομματιαστεί,
και το μόνο που μένει άθικτο…
είναι το μουνί.
Ο σύζυγος θα πρέπει να έρθει στο νεκροτομείο,
για να αναγνωρίσει το μουνί σας,
ώστε να γίνει σωστή ταφή.
Αν δεν κάνετε σεξ, αυτό θα είναι δύσκολο.
Φτάνει λοιπόν εκεί, και ο υπεύθυνος λέει
"Εγώ θα τραβήξω το σεντόνι,
και εσείς θα αναγνωρίσετε το μουνί. Εντάξει;"
Τραβάει λοιπόν το σεντόνι, κι ο σύζυγός λέει
"Δεν είμαι σίγουρος.
Δεν μπορώ να…
Δεν γίνεται…"
"Σίγουρα ήταν στο τρένο;"
"Το τοποθετείτε κάπως έτσι;
Ναι, αυτή είναι.
Αυτή είναι η γυναίκα μου".
Κυρίες, αν έχετε καλό σύζυγο,
καλό άντρα, κρατάτε τον σφιχτά,
αλλιώς κάποια άλλη θα σας τον πάρει.
Θα σας τον πάρουν.
Εδώ υπάρχουν γυναίκες με κλεμμένους συζύγους.
Ξέρετε ποιες είστε.
Λέτε "Ας πρόσεχε η άλλη".
Κρατήστε σφιχτά τον άντρα σας, αλλιώς κάποια άλλη θα σας τον πάρει.
Μάγκες,
εσείς μην ανησυχείτε γι' αυτό.
Δεν θα σας πάρουν τη γυναίκα.
Μην παρεξηγηθώ! Θα την πηδήξουν.
Και μάλιστα καλά.
Καλύτερα από σας.
Αλλά δεν θα σας την πάρουν.
Κανείς δεν λέει
"Ναι, θέλω να μου φωνάζει όπως φωνάζει σ' αυτόν".
"Θέλω ένα σπίτι χωρίς φωτογραφίες της μάνας μου".
Θα την πηδήξουν και μετά θα την επιστρέψουν.
"Δικό σας δεν είναι αυτό;
Η τύπισσα με έκανε να νιώθω ενοχές".
Αμάν.
Τα σκάτωσα. Διαζύγιο.
Μη σας τύχει τέτοιο πράγμα.
Δικό μου είναι το φταίξιμο, γιατί είμαι τελείως μαλάκας…
Δεν ήμουν καλός σύζυγος.
Δεν άκουγα.
Δεν ήμουν ευγενικός.
Ισχύουν αυτά.
Είχα τουπέ.
"Αφού πληρώνω για όλα, κάνω ό,τι θέλω".
Δεν πάει έτσι.
Πίστευα πως ήμουν ο ένας και μοναδικός.
Δεν έπαιζα το ντέφι.
Πρέπει να το παίζεις το ντέφι. Όλοι πρέπει.
Την απάτησα.
Σοβαρά μιλάω. Δεν κοκορεύομαι. Την απάτησα.
Ήμουν σε περιοδεία και…
Πήγα με τρεις διαφορετικές γυναίκες.
Γαμήθηκε το σύμπαν.
Να σας πω και την άλλη μαλακία.
Όταν απατάμε εμείς οι άντρες, ψάχνουμε μια αλλαγή.
Μια αλλαγή, σωστά;
Ξέρετε όμως τι γίνεται μετά;
Το μαθαίνει η γυναίκα
και αλλάζει αυτή.
Δεν είναι ποτέ ξανά η ίδια.
Τώρα έχεις μια αλλαγή. Προς το χειρότερο.
Μια κάκιστη αλλαγή, φίλε.
Όλες οι γυναίκες εδώ θα λένε
"Άντε πηδήξου, Κρις. Κι εγώ που νόμιζα…"
"Νόμιζα πως ήσουν εντάξει τύπος. Εσύ, ρε;"
"Ρε Κρις, τι σκατά τρέχει με σένα;"
"Τι σκατά τρέχει με τους άντρες;"
Σίγουρα έτσι σκέφτονται πολλές γυναίκες.
Όλες εδώ. "Άντε γαμήσου, Κρις".
Κι όλοι οι άντρες εδώ σκέφτονται
"Τρεις;
Αυτό είν' όλο; Μόνο τρεις;
Απίστευτο.
Στη UPS που δουλεύω γίνεται πιο πολύ παιχνίδι.
Τρεις;
Θα αγαπούσες τη γυναίκα σου.
Είσαι ρομαντικός.
Σκατοκατάσταση είναι.
Όταν είχε μόλις βγει το διαζύγιο,
είχα πάει σε ένα πάρτι
κι εκεί είδα τη Ριάνα.
Σκέφτομαι "Ευκαιρία να ξαναρχίσω".
Βλέπω, λοιπόν, τη Ριάνα στο πάρτι.
Αρχίζω τα "Τι κάνεις;" Ψιθυριστά.
Και συνεχίζω "Τι γίνεσαι, Ριάνα;"
Εσείς δεν ξεχνάτε την ηλικία σας;
Η Ριάνα με κοίταξε λες κι ήμουν θεία της.
Δεν με κατέταξε καν στα φέροντα πέος μέλη της κοινωνίας.
Πιο εύκολα θα είχα πηδήξει την Αρίθα Φράνκλιν.
Κι αυτό το λέω με κάθε σεβασμό, έτσι;
Με ρωτούσε για άλλους.
"Είδες τον Ρέι Τζέι;" "Γάμα τον Ρέι Τζέι".
Τον μισώ τον αράπη.
Μη σας τύχει διαζύγιο, λοιπόν. Δεν είναι αστείο.
Πήγα σε δίκη για την επιμέλεια των παιδιών μου.
Μόνο για να βλέπω τα παιδιά μου.
Πολύ μαλακία η φάση.
Καταρχάς, δεν θες να είσαι άντρας σε δικαστήριο οικογενειακών υποθέσεων.
Ούτε και μαύρος, σε οποιοδήποτε δικαστήριο.
Ακόμα κι ο μαύρος δικαστής έρχεται στη δουλειά με δικηγόρο
και φοράει όλη μέρα την τήβεννο.
Στην πλάτη γράφει "δικαστής",
μη νομίσει κανείς ότι είναι αράπης με μπέρτα.
"Τι είναι; Αράπης με μπέρτα;"
"Ο δικαστής είναι".
Ήμουν στο δικαστήριο. Η φάση ήταν τρομακτική.
Να μην ξέρεις αν θα μπορείς να βλέπεις τα παιδιά σου;
Όταν πήρα διαζύγιο, ήθελα όλα να γίνουν ομαλά.
Αγόρασα και σπίτι δυο βήματα από κει.
Στα τετρακόσια μέτρα. Δυο βήματα απόσταση.
Πολύ κοντά στο παλιό μου σπίτι. Αλλά δεν ήταν αρκετό.
Ο δικαστής μού λέει
"Κύριε Ροκ,
θα ήθελα να δω φωτογραφίες
των κρεβατιών στο υπνοδωμάτιο,
για να βεβαιωθώ ότι τα παιδιά έχουν χώρο ύπνου".
Εγώ απόρησα. "Τι; Σε φάτνη λέτε να τα βάζω;
Δηλαδή πήρα σπίτι ενός εκατομμυρίου, χωρίς κρεβάτια;
Ας είναι. Τους δείχνω φωτογραφίες.
Ούτε αυτό αρκούσε. Ο δικαστής μού κάνει "Κύριε Ροκ,
θα ήθελα να δω φωτογραφίες του ψυγείου
και των περιεχομένων του,
ώστε να βεβαιωθώ ότι τα παιδιά έχουν να φάνε".
Κι εγώ λέω…
"Τι σας έχουν πει για μένα;
Ο Κρις Ροκ είμαι, όχι ο Κρις Μπράουν".
Τι φάση;
Παίδες, εύχομαι να μην περάσετε διαζύγιο.
Σας το λέω ξεκάθαρα.
Όποτε κάνετε κάτι καλό για τα παιδιά σας,
πάρτε φωτογραφία.
Αν τα αγκαλιάσετε, φωτογραφία. Αν τα ταΐσετε, φωτογραφία.
Ποτέ δεν ξέρετε πότε θα χρειαστείτε αποδείξεις αγάπης.
Ο χειμώνας έρχεται.
Πάντως δεν έχασα τα παιδιά.
Όλα καλά. Τα βλέπω συνέχεια.
Έχω κι εγώ επιμέλεια. Καλά πήγε τελικά.
Όμως, όλα αυτά ήταν ταπεινωτικά. Να παλεύεις να αποδείξεις τι γονιός είσαι.
Νωρίτερα, σας είπα να μην είστε ανταγωνιστικοί στις σχέσεις.
Όμως, όταν περάσεις τέτοια ζόρια,
φοβάσαι. "Λες να χάσω τα παιδιά μου;"
Σκεφτόμουν "Όταν έχω τα παιδιά, θα τα δίνω όλα".
Πάντα τα έδινα όλα. Τώρα ακόμα παραπάνω.
"Δεν ξέρω τι κάνετε στης μαμάς.
Εδώ θα περνάμε ακόμα καλύτερα,
κάθε φορά. Εντάξει;
Μερικές φορές φέρνω γκεστ σταρ.
Φροντίζω να επιστρέφουν στη μαμά με μια ιστορία:
"Μαμά, ο Ντρέικ με βοήθησε στα μαθήματα".
"Η Λέιντι Γκάγκα μού έφτιαξε τοστ με τυρί".
Νομίζετε πως λέω μαλακίες;
Ρίξτε μια ματιά στο Instagram μου.
Και το τρελό είναι ότι,
αφού περάσεις τη διαδικασία για την επιμέλεια,
πρέπει να χωρίσεις την περιουσία. Αυτό κι αν τρομάζει.
Επιπλέον, όποιος…
βγάζει πιο πολλά, καλύπτει τα νομικά έξοδα του άλλου.
Με άλλα λόγια, πλήρωσα τον δικηγόρο που με χώρισε.
Σαν να πληρώνεις εκτελεστή να σκοτώσει εσένα.
"Ορίστε μια φωτογραφία μου.
Στις 10:38 θα είμαι στο Burger King.
Ρίξε μου στο κεφάλι και πάρε για επιβεβαίωση".
Λοιπόν…
περί δικαστηρίου.
Είμαι στο δικαστήριο και κοιτάζω τριγύρω.
Τρεις δικηγόρους αυτή, τρεις δικηγόρους κι εγώ.
Μας κοστίζει ο κούκος αηδόνι.
Τρεις συν τρεις δικηγόροι.
Δικαστής, επιμελητής, στενογράφος.
Τους παρατηρώ όλους αυτούς.
"Μια ολόκληρη πόλη, εδώ μέσα"
Τους παρατηρώ και συνειδητοποιώ
ότι όλοι στην αίθουσα είναι πιο μορφωμένοι από μένα.
Εγώ τα παράτησα στο γυμνάσιο, έτσι;
Και έρχονται σε μένα πτυχιούχοι κολεγίων.
Συνειδητοποίησα, λοιπόν, ότι όλοι
γεννήθηκαν σε καλύτερες συνθήκες από μένα.
Εγώ είμαι από το Μπεντ-Στάι.
Κι όλοι βρίσκονταν εκεί μέσα για να μου πάρουν τα λεφτά μου.
Όλοι θα έφευγαν με πιο πολλά χρήματα, εκτός από μένα.
Σηκώθηκαν εκείνο το πρωί, βούρτσισαν τα δόντια τους,
έβαλαν το κοστούμι τους, χτένισαν τα μαλλιά τους,
με μοναδικό σκοπό να μου πάρουν φράγκα.
Κι εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποίησα κάτι.
Τα κατάφερα.
Άρχισα από τον πάτο και να πού έφτασα.
Τα κατάφερα.
Μετά απ' αυτό, ήμουν σε φάση "Χέστηκα. Πάρτε ό,τι θέλετε.
Μια χαρά θα είμαι. Θα δουλέψω, κι όλα καλά".
Γιατί αυτό είναι το τρελό.
Έπρεπε να πάρω κάποια μαθήματα.
Μόνος μου τα προκάλεσα αυτά.
Κανείς δεν μου είπε να ξενοπηδάω.
Εγώ τα προκάλεσα αυτά.
Πρέπει, λοιπόν, να πάρεις κάποια σκληρά μαθήματα, έτσι;
Δύσκολο να είσαι γυναίκα,
ωστόσο υπάρχει μια ψυχρότητα,
που καλείσαι να αποδεχτείς αν είσαι άντρας, ειδικά μαύρος.
Ο κόσμος είναι ανελέητος, έτσι;
Μεγαλώνοντας, έμαθα ένα πράγμα.
Μόνο τις γυναίκες, τα παιδιά και τους σκύλους
αγαπούν χωρίς όρους.
Γυναίκες, παιδιά και σκύλοι δέχονται αγάπη χωρίς όρους.
Ενώ ένας άντρας δέχεται αγάπη,
υπό τον όρο να παρέχει κάτι.
Ποτέ δεν άκουσα γυναίκα να λέει
"Μετά που απολύθηκε, ήρθαμε πιο κοντά".
Ποτέ δεν ακούς κάτι τέτοιο.
Όχι βέβαια.
Κάποτε άκουσα τη γιαγιά μου να λέει
"Ένας απένταρος άντρας είναι σαν σπασμένο χέρι.
Είναι άχρηστος".
Τι σόι γκανγκστεριλίκια είναι αυτά;
Έτσι που λέτε. Αγαπάμε χωρίς όρους γυναίκες, παιδιά και σκύλους.
Ο άντρας δέχεται αγάπη, υπό τον όρο να παρέχει κάτι.
Μάγκες, όταν γνωρίζετε κάποια,
τι σας ρωτάνε οι φίλοι σας;
"Ωραία είναι;"
Κυρίες, όταν γνωρίζετε κάποιον, τι σας ρωτάνε οι φίλες σας;
"Τι δουλειά κάνει;"
"Κάνει κάτι αυτός ο αράπης που να σου είναι χρήσιμο;"
"Μπορεί ο τύπος να κάνει εφικτό κάποιο όνειρο;"
Έτσι που λέτε.
Όλοι οι άντρες στην αίθουσα
απέχουν μία απόλυση από το να χάσουν τη γυναίκα τους.
Τώρα νομίζετε ότι την ξέρετε. Μαλακίες.
Μείνετε άνεργοι τρεις βδομάδες, μάγκες, και τότε θα τη μάθετε.
Όλοι οι άντρες εδώ μέσα απέχουν μία απόλυση.
Αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, η Μισέλ Ομπάμα κοιτάζει τον Μπαράκ και του λέει
"Τι σχέδια έχεις, αράπη;
Πώς πάει το βιβλίο σου;
Να δω μερικές σελίδες".
Πωπώ.
Ο κόσμος είναι ανελέητος.
Αλλά μόνος μου τα προκάλεσα.
Όσο μεγαλώνεις, μαθαίνεις.
Ξέρετε, πάντως, κι οι γυναίκες είναι άπιστες.
Δεν παίζουμε μόνοι μας σ' αυτό.
Κι οι γυναίκες κερατώνουν. Απλώς το κάνουν καλύτερα.
Οι άντρες είναι φρικτοί σ' αυτό.
Πάντα μας πιάνουν αργά τη νύχτα,
όταν γυρνάμε μυρίζοντας σαπούνι ξενοδοχείου.
"Τι μυρωδιά είναι αυτή;" ρωτά η γυναίκα. "Δεν ξέρω".
Βγάζεις τα ρούχα σου,
κι ένα μικρό σαπούνι σου πέφτει από τον κώλο.
"Το ήξερα!"
Είναι φοβερό που εμάς τους άντρες μας πιάνουν τόσο εύκολα.
Ξέρουν ότι αναζητάμε το νέο πρόσωπο.
Το νέο γκομενάκι, στη δουλειά ή στο σχολείο.
"Αυτή η πουτάνα".
Ενώ οι γυναίκες… Αν πιάσεις μια γυναίκα,
πάντα είναι με κάποιον που έχεις δει πολλές φορές.
Τριγυρίζει μες στο σπίτι σου,
σου έχει πιει τα μεταλλικά νερά.
Και μια μέρα τον κοιτάς πιο προσεκτικά. "Δεν μπορεί.
Ο Κρεγκ στη λέσχη βιβλίου;
Ο τυπάς δεν ξέρει ανάγνωση".
Εγώ αποσύρθηκα.
Με την απιστία έχω κλείσει.
Τέλος. Φτάνεις σε μια ηλικία, έχεις μπλέξει αρκετές φορές,
έχεις χάσει πράγματα. "Γάμα το. Τέρμα οι απιστίες".
Λατρεύω το σεξ, αλλά περισσότερο μ' αρέσει η ηρεμία.
Η ηρεμία είναι καλύτερη από το σεξ.
Η ηρεμία είναι καύλα.
Θέλω ηρεμία, ρε γαμώτο.
Αν με θες, να είσαι ήρεμη.
Λίγη ηρεμία, ρε σεις.
Δεν πρόκειται να σε κερατώσω.
Εξαιρείται η Ριάνα, βέβαια.
Κρατάω μισό Βιάγκρα στο πορτοφόλι,
μήπως και περάσει ποτέ από καμιά φάση ηλικιωμένων κωμικών.
"Η Ριάνα το έκανε με τον Έντι Γκρίφιν. Ας σπεύσω.
Με τον Έντι Γκρίφιν. Να πάρει!"
Όλα καλά!
Τώρα βγαίνω ραντεβού. Αλήθεια.
Είναι πολύ περίεργο.
Ήμουν παντρεμένος καιρό.
Βγαίνω με κοπέλες της ηλικίας μου και λίγο μικρότερες.
Είναι σκέτη παράνοια.
Έχουν αλλάξει τα πράγματα.
Τα κορίτσια δεν αργούν να κάνουν σεξ.
Το κάνουν γρήγορα και φεύγουν.
Απλώς την κάνουν από το σπίτι σου.
Πήδημα και αντίο. "Πού πας;" ρωτάω.
"Σπίτι σου είναι".
Κάποτε θέλανε αγκαλίτσες. Αυτές εξαφανίζονται.
Και πηδιούνται χωρίς χρονοτριβή.
Είμαι ενήλικος και σκέφτομαι "Δεν είναι ανάρμοστο αυτό;"
Οι νέες γυναίκες θέλουν να είναι από πάνω. Πάντα.
"Άσε να σε καβαλήσω, μπαμπάκα.
Να κάτσω πάνω σου.
Να σε καβαλήσω".
Δεν καταφέρνεις μια 45άρα να σε καβαλήσει.
"Μάγκα, πάλι καλά να λες που ξαπλώνω έτσι.
Γυρνάω αλλιώς να σε βοηθήσω να τελειώσεις, αλλά ως εκεί.
Τα γόνατά μου είναι ευαίσθητα".
Ενώ οι νέες κοπέλες "Να κάτσω πάνω σου.
Να σε καβαλήσω".
Είμαι ξαπλωμένος, μια κοπέλα ανεβοκατεβαίνει στο καυλί μου
και δεν μπορώ να ξεχωρίσω αν είναι πήδημα
ή αλλαγή λαδιών.
"Να κάτσω πάνω σου. Να σε καβαλήσω.
Να σε καβαλήσω".
Έχω λογαριασμό στο Tinder με το αληθινό μου όνομα.
Οι φίλοι μου λένε "Μη βάζεις αληθινό όνομα.
Κι αν κάποια σε θέλει μόνο επειδή είσαι ο Κρις Ροκ;"
"Μα είμαι ο Κρις Ροκ.
Τι να βάλω; Σέντρικ δι Εντερτέινερ;"
Η φωτογραφία του προφίλ μου στο Tinder
δείχνει εμένα, ολόγυμνο,
να κρατάω ένα μικρόφωνο…
και ένα ντέφι.
Αυτά από μένα. Να είστε καλά. Σας ευχαριστώ.
-Είσαι ο καλύτερος. -Είσαι ο καλύτερος.
-Ό,τι κι αν είναι… -Όλοι μας.
Ό,τι κι αν κάνεις, με συγκινείς.
Αν ψάχνω…
Προτιμώ αυτά από τις παλιές εποχές,
με τον καβγά Μάικλ και Πρινς,
που ο ένας έπεσε από τη σωσίβια λέμβο.
Ναι, βέβαια.
Το είδα αυτό.
Γάμα τους.
Ξέρεις την ιστορία;
-Τη θυμάμαι. -Θεέ μου.
Έντι και Ρίτσαρντ δύσκολα συνυπήρχαν.
Δεν τα πήγαιναν καλά.
Ούτε ο Ρίτσαρντ με τον Κόσμπι.
Την πρώτη φορά που είδα μαζί Έντι και Ρίτσαρντ,
ο Ρίτσαρντ ήταν στη σκηνή του The Original Room.
Κάνει το σόου του. Κι ο Ρασόν τού φέρνει ένα σημείωμα.
Ο Ρίτσαρντ το κοιτάζει,
το αφήνει στην άκρη και συνεχίζει για λίγο.
Γράφει "Είναι εδώ ο Έντι Μέρφι".
Ο Ρίτσαρντ δουλεύει.
Τελικά λέει
"Είναι εδώ ένας νεαρός. Πολλοί λένε ότι είναι ο διάδοχός μου,
όμως δεν παραδίδω ακόμη τα σκήπτρα.
Άρα αυτές οι μαλακίες…
Τον λένε Έντι Μέρφι".
Κι όλοι τρελαίνονται. Αυτός λέει
"Θα ανέβεις, να σε γνωρίσω καλύτερα;"
-Θεούλη μου. -Πωπώ!
Αμάν!
Ένα χειροκρότημα για τον Έντι Μέρφι;
Ο Έντι μπαίνει στην κυρίως αίθουσα
κι ανεβαίνει εκείνο το ένα σκαλοπάτι.
Ανεβαίνει στη σκηνή και δίνουν τα χέρια για τη γνωριμία.
Ο Ρίτσαρντ απομακρύνεται, αλλά δεν φεύγει.
Κάθεται σε εκείνο το σκαλοπάτι,
εκείνο το σκαλοπάτι στο Original Room.
Κάθεται και παρακολουθεί τον Έντι.
Σκεφτείτε τον Έντι, με τον Ρίτσαρντ να κάθεται εκεί…
Πωπώ.
…και ο Έντι κάνει παπάδες.
Στο τέλος ο Ρίτσαρντ σηκώνεται όρθιος,
ο Έντι έρχεται στο σκαλοπάτι
και αποχωρούν μαζί.
Πολύ μεγάλες στιγμές.
Αυτό να λέγεται.
"ΝΑΙ, ΤΙ!!"
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη