TOMB RAIDER: LEGENDA LARY CROFT
Sygnał urwał się gdzieś w tej okolicy.
Tylko dlaczego?
Są tu tylko wioski rybackie, stare ruiny i hodowle trzody chlewnej.
Stare ruiny?
Ponoć jest tu gdzieś świątynia wielkiego cesarza Tianxi Xinga.
Gdzieś w tej okolicy.
Tianxi Xinga? Dynastia Shang.
Wedle podań bogowie dali mu moc uczynienia Chin potężnym krajem,
przekazując mu magiczny rubin.
Ale lisica Daji uwiodła go,
odebrała mu wspomnianą moc i niemal zniszczyła całe Chiny.
Rubin.
Szuka szkatułki.
- Gdzie znajdę tę świątynię? - Panienko, to tylko mit.
Ale zbliżamy się do starej wioski.
Mieszkańcy będą wiedzieć.
Już go nie ma.
Inny poszukiwacz skarbów wynajął już Hongru do wyprawy do dżungli.
A ciebie porzucił.
Nie przybyłam z nim. Nazywam się Lara Croft.
Nie szukam skarbu.
Przepraszam. Nie chciałam urazić.
Muszę szybko znaleźć przewodnika po dżungli.
Tamten poszukiwacz ukradł coś, co staram się odzyskać.
- Proszę. - Wybaczcie jej.
Te wybiórcze maniery Brytyjczyków.
- Jonah, co ty… - Ratuję ci tyłek.
Co panią trapi?
Jonah!
Chętnie pomogę wraz z przyjaciółką.
Przez nią Roth nie żyje!
Lara?
Chodź. Chyba są gotowi nas wysłuchać.
Opowiedziałem Yining o tobie.
Da ci przewodnika do świątyni.
Ale najpierw musisz jej pomóc.
Nie mam na to czasu.
Zniknęły ich dzieci.
- Co? - Sześcioro.
W ciągu ostatnich dwóch dni.
Yining uważa, że to przez…
Cóż, nie wiem, czy zrozumiałem.
Lisią plagę?
Chodźmy tam.
Powiesz, o co chodzi?
- Co to za „huli jing”? - Lisi duch.
- Lisi duch? - Widywaliśmy dziwniejsze rzeczy.
Słuszna uwaga.
Natura się gniewa.
Daleko jeszcze do świątyni?
Nie. Tędy.
Górska lawina zmiotła wszystko dwa dni temu.
Wtedy pojawiła się ta dziura.
Uważa, że lisi duch imieniem Daji porwał dzieci i zabrał je tutaj.
Jonah, Daji łączy się ze szkatułką z Rubinem.
Złodziej bada tę samą legendę.
Nie wiem, jak to się łączy, ale to nie przypadek.
Skupmy się na dzieciach.
Huli jing lubi zabierać to, co jest dla ciebie najcenniejsze.
Wysyłaliśmy już ludzi na dół.
Nie są w stanie daleko zajść.
A ona spróbuje was powstrzymać.
Lara?
Jestem cała!
Ja też.
Świetnie.
- Oby chodziło tu o zaginione dzieci. - Oczywiście, że tak.
Tędy.
Dzięki za pomoc w wiosce.
Ale nie potrzebuję niańki.
To może przyjaciela?
Mój ojciec sądził, że jadeitowa szkatułka z Chile
nie była jedyną.
Uważał, że istnieje siostrzana. Miała zawierać rubin i być równie duża.
Po co temu złodziejowi dwie chińskie szkatułki?
Jeszcze nie wiem.
- Popisujesz się! - Ruszaj się, niańko.
Żaden dzieciak by się tu nie wspiął. Poszliśmy w złą stronę.
Nie sądzę.
Najemnicy służący dynastii Tang.
VII wiek.
Co mogli robić tak głęboko pod ziemią?
I po co tu pułapki?
Coś tu jest.
Coś ważnego.
Jonah.
W nogi!
Raz, dwa, trzy… skaczemy!
Jesteś cała?
Tak.
Coś pięknego.
Widzisz gdzieś dzieci?
- Dziwne. - Bez dwóch zdań.
Chodzi mi o to, że to świątynia ku czci Daji.
Ale dlaczego uczczono złego lisiego ducha, który prawie zniszczył Chiny?
Tu jest napisane, że Daji uratowała Chiny.
Jonah, ktokolwiek zbudował tę świątynię, miał Xinga za potwora, a Daji za ofiarę.
Ofiarę, która porywa dzieci?
Rubin.
Widać bijącą z niego moc.
Nie jest to ogień.
To gniew.
Daji mu go wykradła.
Rubin tu był!
Daji go zabrała, sądząc, że zatruwa on cesarza.
I przekazała go…
Siostrom Nüwy.
Żeńskiemu zakonowi, który ukrył go na zawsze.
Szkatułka więziła jego moc.
Co to ma wspólnego z dzieciakami?
Nie chodzi o szkatułki, tylko ich zawartość.
Nie wygląda na chiński.
Pochodzi z Turcji.
Doszło tu do walki.
Zaatakował go Turek.
Ten żołnierz zabarykadował się w świątyni.
Był ścigany.
Co tu znaleźli?
Zabrali Rubin.
Lara!
Już dobrze. Pomożemy ci.
Nie zbliżaj się.
To nie jest dziecko.
Co?
Lara!
Lara, poczekaj!
Dzieci by się tu zmieściły!
Poszukam wyjścia!
Bądź ostrożna!
Zawsze jestem.
Wszystkie są tutaj!
Nic z tego.
Trumna Daji.
„Niech sczeźnie na wieki”.
Historię piszą zwycięzcy.
Lisie duchy mogą zwiastować złe lub dobre rzeczy.
Wiedziała, że ludzie będą szukać tych dzieci.
Że odnajdą to miejsce.
A wraz z nim nią!
Prosi nas o pomoc.
Muszę ją uwolnić!
Nie ma mowy!
Musisz natychmiast zabrać stąd dzieci!
Szybko, tędy! Już dobrze.
Już dobrze.
Nie potrzebujesz niańki, tak?
Jesteśmy w pułapce.
Wiem, że się nie mylę.
Wiem, że tu jesteś.
Pomóż nam.
Lara!
Szybko!
Okazało się, że huli jing to żaden potwór.
Zaznała już spokoju.
Proszę. Biyu chciała ci to dać.
Ale boi się ciebie.
- Chyba cię polubiła. - To miłe z jej strony.
Odzyskaliście nasze dzieci.
Nigdy wam się nie odpłacimy,
ale możemy zaoferować wam przewodnika do świątyni wielkiego Tianxi Xinga.
Wielki Tanxi Xing nie ma tego, czego poszukuję.
Nigdy nie miał. Ale dziękuję.
Oto Lara, którą znam.
Lara Croft, która ratuje dzieci i dba o dobre imię pradawnych duchów.
Skąd wiedziałaś, że Daji nie zabije nas wszystkich?
Nie wiedziałam.
Fajnie.
Naprawdę fajnie.
Ale zaczynam rozumieć, że historia nie zawsze oferuje pełną prawdę.
Ludzie zmieniają przeszłość, by pasowała do ich wizji.
Czysta prawda jest dla większości zbyt trudna.
- Zamiast w nią wierzyć… - Zrzucają na kogoś winę.
Trzęsienia ziemi i lawina.
Nie wiem jak, ale łączą się z tymi kamieniami.
Zastawszy pustą świątynię, złodziej zacznie szukać Rubinu.
Domyślam się, gdzie może być, więc mogę do uprzedzić.
I co dalej?
Sporo już przeszłaś. W końcu możesz zaznać spokoju.
Nie rozumiesz. Te kamienie coś dla nich znaczyły.
Dla mojego ojca i Rotha.
Nie ponosisz winy za śmierć Rotha, Lara!
Ani za śmierć ojca. Nie musisz kurczowo się tego trzymać.
Oni nie żyją.
A ty żyjesz.
Roth miał rację.
- Lara. - Lepiej działać w pojedynkę.
Postępuj tak dalej, a faktycznie zostaniesz sama, ptaszyno.
Poznaję ten dźwięk.
Ja też.
TOMB RAIDER: LEGENDA LARY CROFT
Napisy: Krzysiek Igielski