POPRZEDNIO
Sekretarz generalny ONZ ma akta sprawy.
Załatw mi te akta, a ja powiem ci, gdzie powstaje broń z „Naparstnicy”,
a także gdzie więziona jest panna Larkin.
Wskakuj do bagażnika.
To akta sprawy w MTK. Kogo dotyczy?
Nazywa się Viktor Bala.
To zbrodniarz wojenny więziony w Hadze.
- Mam nadzieję, że poszło gładko. - Jasne, poza twarzą i odciskami.
Do rana znikną. Twoja tajemnica jest bezpieczna.
Pod jednym warunkiem. Gdy zadzwonię, masz odebrać.
Co się stało?
- Mają już broń. - K.X.?
Markusa i reszty nie ma od paru godzin. Zabrali cały zapas.
- Gdzie mogą być? - W ONZ.
Zachodni świat ma nas za barbarzyńców.
I handluje narzędziem tego barbarzyństwa.
Już czas, Markus.
Co by się stało, gdyby wpuścić to w system wentylacyjny?
Ludzie dusiliby się na ulicach. Masowe zgony.
Tworzymy broń pod poważny zamach.
Nie moglibyśmy ukształtować przyszłych pokoleń
bez tak wspaniałych absolwentów jak Tony.
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ
Wznieśmy toast za Anthony’ego Minga.
Pragnę zaprezentować stworzone przez niego Centrum Przedsiębiorczości.
CENTRUM PRZEDSIĘBIORCZOŚCI ANTHONY’EGO MINGA
Same pasożyty.
Chcą się przyssać do największego bogacza.
Uroki nazwiska na budynku.
Gdyby tylko wiedzieli.
Potrzeba było kolacji i 25-letniego macallana,
by dziekan Wu wspomniała o Jacobie Monroe.
Podzieliła się innymi fajnymi informacjami o mnie?
Podwójny doktorat z prawa, MBA. Summa cum laude.
Natomiast nie powiedziała mi,
dlaczego nie ma tam twojego nazwiska, choć zapewniłeś większość funduszy.
Wolę wspierać różne sprawy bez rozgłosu.
A szkoda.
Za Centrum Monroe’a. Wolałbym więcej wsparcia od Amerykanów.
Tony urodził się w Cleveland.
Skąd w ogóle masz środki na tak rozbudowaną filantropię?
Zaoszczędźmy sobie czasu.
Dostaję biuletyny absolwenckie.
Wiem, kim jesteś.
I wiem, do czego zmierzasz.
Za bardzo kłapałeś dziobem.
Powiedziałeś ciut za dużo.
Przez to kończą ci się pieniądze.
Jeśli uważasz, że zasponsoruję cię z dobroci serca
albo przez wzgląd na studenckie czasy,
to mocno się rozczarujesz.
Musiałem spróbować.
Ale...
możemy jakoś sobie pomóc.
Mogę trochę poszperać.
Znajdę haki na konkurencję, które podbiją twoje szanse.
W zamian za co?
Na tym polegają negocjacje.
To w nich tkwi prawdziwa frajda.
Nie sądzisz?
NOCNY AGENT
Szefie! Pięciu facetów pasujących do opisu przyjechało rano do naprawy wentylacji.
- Pracownicy ONZ? - Mieli papiery.
- Są na dachu. - Sprawdźcie ich.
- Co z ewakuacją? - Nadal trwa.
- Nie ma korków, ale ludzie się ociągają. - Daj znać, gdy cywile znikną.
Tak jest.
- Sutherland. - Tak?
Mam do ciebie sporo pytań.
Twoja prowadząca zaręcza, że na nie odpowiesz.
Na razie się szykuj.
- Panno Larkin, proszę ze mną. - Serio?
Markus wypłynął po latach. Nazwisk innych nie znamy.
- Tylko pani może pomóc. - Dobrze.
O co chodzi?
To nieporozumienie.
Nieporozumienie?
Dobre.
Liczyłam na wyjaśnienie, że pozory, kurwa, mylą.
Że mój agent nie urwał się drugi raz w miesiącu po tym,
jak zbiegł z kluczowym podejrzanym.
Zlecił ci coś, prawda?
Szef Solomona.
Nie było czasu. Musiałem znaleźć laboratorium.
- By znaleźć Rose. - By położyć temu wszystkiemu kres.
Gdy to zrobimy,
opowiem ci o wszystkim.
Trzymam za słowo.
Ile jeszcze?
Dwa.
Zann i reszta powinni już tu być.
- Zaraz będziemy na dachu. - Przyjąłem. Czekamy na raport.
- Brak Petera i Catherine. - Bo ich tu nie ma.
Przynajmniej oficjalnie.
Zniknęli!
Padły strzały. Za mną. Wkraczamy.
Idziemy.
Padły strzały.
Pośpieszcie się! Przechodzimy do drugiego celu.
- Wchodzimy. - Musimy już iść!
Chodźcie!
Rozdzielmy się. Jeden z nas musi wyjść z bronią.
Ruchy!
Proszę trzymać się prawej strony.
Padły strzały!
Czwarte piętro, róg 2/3.
Hej! Ty, w białej koszuli!
Pokaż ręce!
Nie strzelaj.
Pracuję tutaj.
- Nie ma broni. - Pracuję tutaj!
Sprawdźmy go.
- To jeden z nich. - Rozpoznany. Aresztować.
Do wszystkich.
Podejrzani zmienili ubiór.
Zostań z nim.
Jones, za mną.
Tędy! Podejrzany we wschodnim atrium.
- Cofnijcie się. - Ma pojemnik!
Cofnijcie się!
Zneutralizowany.
Sprawdzam pojemnik.
Pojemnik cały.
Podejrzany wykryty.
Sala konferencyjna C.
Idziemy.
Chodźmy.
Błagam!
Błagam...
Zamknij się!
Jest już pani bezpieczna. Nic pani nie jest?
- Pani torebka. - Policja!
Jestem z UNDSS!
Gdzie on jest?
Zabity. Sprawdźmy go.
- On też. - Rozpoznany.
- Słyszałem coś na dole. - Zabierz ją. Sprawdzimy to.
A on? Nie widzę jego twarzy.
- Tego z ochrony? - Tak.
To Markus.
- To on. - Podejrzany jest w mundurze UNDSS.
Zadbajcie o nią.
A tamten funkcjonariusz?
- Dokąd poszedł? - Dopiero co tutaj był.
Nadal ma moją torebkę...
Zatrzymać wszystkich z UNDSS.
Tutaj!
Dwa kolejne!
Kolejne tutaj!
Na dachu jest 13 pojemników z K.X.
Wezwijcie jednostkę do tego.
I jeden przy zabitym. Razem 14.
Wyprodukowaliśmy 15.
Dokąd to?
ONZ
Cześć. Jakieś wieści o Solomonie?
Nie mów, że znów go przymknęli.
Co?
POLICJA NOWOJORSKA ODDZIAŁ SAPERÓW
- Ani śladu Markusa? - I brakującego K.X.
Policja sprawdza okolicę.
Neutralizujemy pozostałe pojemniki.
- Co tak długo? - Zabezpieczyli je pułapkami.
Saperzy skończą w ciągu godziny.
Schwytany zbir wie, dokąd zmierza Markus?
Twierdzi, że nie, ale Markus mówił im, że K.X. zostanie wypuszczony,
gdy pobór mocy przekroczy 200 kilowatogodzin.
Koło południa.
Gdy ONZ w pełni pracuje.
Rada Bezpieczeństwa miała wtedy głosować nad rozbiorem dawnych ziem Viktora Bali.
Markus nadal może zabić tysiące ludzi.
Wysyłamy jednostki do misji i rezydencji wszystkich członków Rady Bezpieczeństwa.
- Na wszelki wypadek. - Wicedyrektorze.
Zajrzyjcie do panny Larkin. Odwala czarną magię.
MOBILNE CENTRUM DOWODZENIA
W końcu.
- Masz Markusa? - Nie. Ale sprawdzam Tomása.
Odpaliłam AdVerse.
Dwa trafienia z ostatnich tygodni.
Uchwyciła go tiktokerka.
Gość obok to George Simko.
Jeden z prawników Viktora Bali.
- Ma biuro w Seagram. - A drugi?
Wspomniał o Sloane. To chyba partnerka.
Zatrzymali się ostatnio w hotelu Wynnfield.
Może któreś z nich wie, jak znaleźć Markusa.
Warto zapytać.
Dziel i rządź. Jazda.
SZCZĘŚLIWA I WDZIĘCZNA
Tomás?
Obyś miał cholernie dobry powód po tylu nieodebranych telefonach.
Martwiłam się!
Markus? Co tu...
- Co tu robisz? A Tomás? - Bezpieczny.
Ale nasza trójka musi opuścić kraj.
- W co tym razem go wplątałeś? - W nic takiego.
Wyjaśni ci to.
Ale przygotuj swój odrzutowiec.
Czemu sam nie zadzwonił?
Markus!
Nie może teraz gadać, ale spotkamy się z nim na JFK.
- Odrzutowiec zawsze stoi na Teterboro. - Nieważne!
Załatw to dla niego.
Nie. Nie kiwnę palcem, dopóki z nim nie porozmawiam.
Ciągłe gadanie.
Nic tylko gadał.
I jak na tym wyszedł?
Policja już tu jest.
Wielu dyplomatów zatrzymuje się w okolicznych hotelach.
Seagram jest pięć minut drogi stąd.
Ja biorę prawnika, wy dziewczynę.
A ty masz potem czekać na mnie w aucie.
Jasne.
Między tobą i Catherine zaszło coś więcej niż nieporozumienie.
Jak mnie znalazłeś?
Gdy cię porwano, wypuściłem Solomona.
Jego szef zaproponował mi umowę, oferując ciebie i mobilne laboratorium.
- W zamian miałem włamać się do ONZ. - I kazałeś mu spierdalać, prawda?
- To nie było dla mnie? - Nie tylko.
Kończył nam się czas. Nikt nie wiedział o Bali.
Ale beze mnie byś nawet tego nie rozważył?
Ale byłaś tam.
Obiecałem cię chronić.
I jak wyszło?
To ja poprosiłam Catherine, by zostać. Sama się naraziłam.
- By mnie chronić. - Tak.
I jak wyszło?
Chodź.
W końcu zrozumiałem, dlaczego lubił ciasne garnitury.
Czuł się w nich duży.
Pora lecieć, Sloane.
Zabicie cię skomplikowałoby moją sytuację, ale zrobię to, jeśli będę musiał.
Zrozumiałaś?
Świetnie.
Zostań tu.
Tu FBI, proszę otworzyć.
- Mamy parę pytań. - Cicho.
Wiem, że tam pani jest.
Proszę otworzyć albo poproszę o to ochronę.
- Wszystko gra? - O co chodzi?
- Jem śniadanie. - Przepraszam.
Chcę tylko zapytać o pani partnera, Tomása Balę.
I jego kuzyna, Markusa Dargana.
- Odzywali się do pani? - Tomás wyjechał do stolicy na parę dni.
A Markus?
Nie zadajemy się z nim od lat.
- Wpuść nas... - Coś za jedna?
Albo nieważne. Macie nakaz?
- Nie. - No to słuchajcie.
Załatwcie go albo poproszę ochronę o wywalenie was stąd za nękanie.
Przepraszamy panią.
- Widziałaś? - Uniwersalny gest wołania o pomoc.
Czyli jest tam z nią.
Zadzwoń do Catherine. Powiadomcie policję.
Pomocy!
Idź już, Rose!
Powiem glinom na dole. Zasuwaj tu, Catherine.
Powiedz im, że klima nawaliła.
Mógłbyś...
- Co się stało z klimatyzacją? - Już ją naprawiamy.
Jeszcze krok i poderżnę jej gardło.
- Wyjdź. - Wiesz, że nie mogę.
Możemy zakończyć to bezkrwawo.
- Zakaz wstępu! - Jak długo klima szwankuje?
- Gościom nie wolno tu wchodzić. - Mów, do cholery.
Gdzieś tak od 45 minut.
OD 13. DO OSTATNIEGO
Szuka pani czegoś?
Proszę pani!
A to co?
Nie dotykaj!
To pułapka.
Pułapka?
- Kiedy pobór osiągnie 200? - Przy maksymalnej pracy?
- Za osiem minut. - Wyłącz cały system.
Terminal nie działa. Drugi jest na parterze. Muszę to zgłosić.
Zgłoś, że jest tu broń chemiczna.
Słyszysz? Zaraz będzie tu policja i ochrona.
Pogadajmy i wymyślmy coś razem.
Nie marnuj sobie życia, by pomóc wujkowi w zemście.
Skoro poświęcił własnego syna...
Jestem bardziej synem Viktora niż Tomás.
Nie uciekniesz, ale możesz wyjść stąd żywy.
- Posłuchaj go. - Stul pysk!
- Posłuchaj! - Won!
Wypuść ją, Markus.
Wyjdziesz ze mną.
Przeżyjesz i nikt już nie zginie.
Za późno na to.
Zginę bohaterską śmiercią.
Jako Bala.
Jesteś cała?
K.X. jest w budynku. Zostało nam sześć minut.
Uciekaj.
Musimy ewakuować, kogo się da.
Chodź.
Nie słyszałam własnych myśli.
- Broń chemiczna? - Tak mówiła.
- Wysłałem tam partnera. - Musicie ewakuować cały budynek.
- To zajmie ponad godzinę. - Do dzieła. Zabierzcie ich jak najdalej.
- Wyłączmy system wentylacji. - Dobrze.
Zabiorę panią do sterowni.
Proszę ruszać na dół schodami.
- Musi się pani ewakuować. - Dobrze.
- Ile mamy czasu? - Jakieś cztery minuty.
Trzymaj.
Nie możemy stąd odciąć czterech najwyższych pięter.
- Nie zdążymy. - Jest inny sposób.
Jeśli system wykryje pożar, wentylacja zamknie się automatycznie.
K.X. zostanie w niej uwięzione.
Tylko że czujniki są na górze.
Już tam idę.
Minuta i uciekaj.
- Dobra? - Dobrze.
FBI.
- Proszę opuścić budynek! - Dobrze.
BRAK ŁĄCZNOŚCI
No dalej.
Stworzyłam go i powstrzymam. Czego szukamy?
Palnych materiałów. Ręczników, pościeli, papieru.
- Masz zapałki? - Od razu zgasną.
- Potrzebujemy czegoś konkretnego. - Jakieś pomysły?
Kwas siarkowy.
- Co? - Zapala się w połączeniu z etanolem.
Wiem to od Cole’a. Zaufaj mi.
Teraz potrzeba...
Etanolu.
- Tak. - Chodźmy.
Sprawdź czas. Ja znajdę czujnik.
Dobrze.
Minuta, może mniej.
- Na górze! Chodź! - Dobra.
OD 13. PIĘTRA DO PENTHOUSE’U
Ile potrzeba?
Wszystko.
Odsuń się.
- Rose? - Jeszcze chwila.
Rose!
Od 13. w górę zamknięte!
No to mów, George.
Za ilu ludzi mam się dziś pomodlić?
Chodź.
Gdy wyjdziemy, oddam się w ręce FBI.
Powiem wszystko Catherine.
Nie wiem, co będzie dalej.
Może spędzę resztę życia w celi.
Nie wiem.
Ale...
obiecaj mi coś.
Dopóki będę nocnym agentem,
będziesz celem dla osób, które chcą mnie dopaść.
Bo wiedzą, że twoje bezpieczeństwo...
Że jesteś dla mnie najważniejsza.
Jeśli będziesz mnie szukać...
możesz zginąć.
Peter...
Mylę się?
Nie.
Jestem tym zmęczona.
Uciekaniem i...
Chcę mieć normalne życie.
Zasługujesz na to.
- Ale... - Obiecaj mi.
Nie będziesz czekać na telefon.
Nie będziesz mnie ratować.
Zapomnisz o mnie.
Nie mogę.
Dziękuję.
To dzięki tobie, Rose.
Dziękuję.
Gotowy?
Tak.
Nie musimy robić tego tutaj.
Peter Sutherland, część druga...
Peter Sutherland junior, część druga.
Poprzednio przyznałeś się do uwolnienia Solomona Vegi,
podejrzanego w śledztwie Nocnej Akcji.
Przyznałeś się też do włamania do siedziby ONZ
i kradzieży informacji z biura sekretarza generalnego.
Ich treść nie jest znana.
I do przekazania tych informacji wspólnikowi pana Vegi.
Jak go określiłeś?
„Pośrednik wywiadowczy”.
To uczciwe podsumowanie?
Tak jest.
Zacznijmy jeszcze raz.
Od początku. Aby nic nam nie umknęło.
Masz jakieś pytania?
Nie.
Jestem gotowy.
RAZEM DLA AMERYKI
Da radę nieco wyżej?
Teraz idealnie.
- Tak. - Teraz w lewo.
Poczekajcie.
- Poproszę walizkę. - Oczywiście.
Ręce i nogi.
Drugi raz?
To miłe, że ktoś w moim wieku jest uważany za zagrożenie.
To przez to, że zaraz wybory.
Jasne.
Nie chcemy, by amerykańską demokrację skruszył jakiś młodziak z nożem.
Albo staruszek z laptopem.
Pan Hagan czeka.
ZAMACHY W HOTELU I ONZ UDAREMNIONE
Nie mów, że powiedział coś takiego.
- Wystarczy? - Oj tak. To dobre.
Aż za dobre.
No tak. Osiem wspólnych lat. W tym trzy razy wybory.
To twoje opus magnum.
Pięć minut, gubernatorze.
Zostaniesz na przemowę?
Pójdę już.
- Mogę to zatrzymać? - Jasne.
Zachowałem sobie mniej istotne materiały.
Jasna sprawa. Dobrą robotę należy nagradzać.
Nie zapominajmy, kto pracuje dla kogo.
Opowiadałem ci o tych butach, Jacob?
Nie?
To było parę lat przed naszym poznaniem. Miałem wybory lokalne.
Mocno przegrywałem w sondażach.
Nie wiem, jak do tego doszło, ale jakiś reporter ustalił,
że buty, w których występowałem, należały do brata mojego dziadka.
Wyborcy szybko to podchwycili.
„Oto facet, który szanuje przeszłość, historię i amerykańskie wartości”.
A sondaże?
Wygrałem z dziewięcioprocentową przewagą.
Gdyby ten reporter choć trochę to sprawdził,
dowiedziałby się, że rok wcześniej kupiłem je w sklepie z używaną odzieżą.
Ale olał sprawę.
To była dla mnie cenna lekcja.
Czasami trzeba pozwolić ludziom, by wierzyli, w co chcą.
Dobrej nocy.
Przyśpieszono rozpatrywanie wniosku o stały pobyt,
ale jest już zgoda na azyl.
Otrzymałyśmy azyl.
Otrzymały panie numery ubezpieczenia społecznego.
Karty są w środku.
Pomogą w zgłaszaniu się do różnych programów pomocowych.
Wszystko jest w teczce.
KARTA UBEZPIECZENIOWA
DEPARTAMENT SKARBU
- A to? - Nie znam szczegółów sprawy.
Ale takie czeki to zazwyczaj rekompensata
za szkody poniesione w służbie Stanom Zjednoczonym.
Na tyle wyceniono życie mojego brata?
Powtórzę, że nie znam szczegółów pani sprawy.
Pomagam tylko w procesie.
Nie rozumiem.
O co chodzi?
Co to?
- Później ci powiem. - Dam znać, gdy coś się ruszy.
A na razie witam panie w Stanach Zjednoczonych Ameryki.
- Zrobię sobie przerwę na lunch. - Dobrze.
Cześć.
- Jak mnie znalazłaś? - Mam wysoko postawionych znajomych.
Sama robiłaś?
Przepyszne.
Ujdzie.
Nie smakuje jak w domu.
A co u mamy?
W zeszłym tygodniu nie jadła i tkwiła w łóżku.
W tym tygodniu trochę je.
Ale przez cały dzień gapi się w zdjęcia Farhada na telefonie.
Najgorsze jest to,
że spodobałoby mu się tutaj, gdyby dostał tę szansę.
Bardzo mi przykro, Noor.
Wiem. Dziękuję.
- A lubisz chociaż tę pracę? - Pozwala wyrwać się z domu.
Próbuję znaleźć inną.
Ale moja dawna uczelnia blokuje nostryfikację,
więc pewnie będę musiała zapisać się na jakieś zajęcia.
Czasami, a w zasadzie codziennie, po prostu mam nadzieję, że będzie lepiej.
Bo będzie.
Gdy znajdziesz fajną pracę i poznasz nowych ludzi.
Zawsze możesz zadzwonić do mnie.
A co u ciebie?
Dobrze.
Wróciłam do Kalifornii.
Awans zawalił mnie pracą.
Dwa razy w tygodniu chodzę na terapię. Jest dobrze.
Chyba w końcu mogę zacząć na nowo.
A co z Peterem?
Nie wiem.
Ale... tak chyba będzie lepiej.
- Zobacz. - Masakra!
- Patrz. - Zrezygnował.
- Co jest? - Wycofał się?
Przejdźmy się.
Wiecie już, co ze mną zrobicie?
Jeszcze nie.
Sporo cię ominęło przez tych parę tygodni.
KNOX REZYGNUJE!
„Wczoraj Patrick Knox nagle wycofał się
z kandydowania na urząd prezydenta zaledwie dwa tygodnie przed wyborami”.
Wyszło, że gdy był dyrektorem CIA,
nadzorował tajny program, w którym tworzono broń chemiczną.
„Naparstnicę”? To on dał zielone światło?
Nadzorował też sprzedaż broni z „Naparstnicy” Viktorowi Bali.
Dopiero teraz to ustaliliście?
Była o tym mowa w informacjach, które wykradłem z ONZ?
New York Times otrzymał nagranie z anonimowego źródła.
Zastępca Knoxa oferował Viktorowi Bali próbki broni z „Naparstnicy”.
Nagrania te zabezpieczono lata temu. Po tym, jak Bala użył broni chemicznej.
Ale... nigdy nie trafiły do materiału dowodowego.
To czemu ten pośrednik chciał, żebym je zdobył?
Pewnie planował to od początku.
Wykorzystał zamach, by ktoś włamał się do ONZ
i znalazł dowód łączący Knoxa z „Naparstnicą”.
Ale po co?
Teraz Hagan niemal na pewno zostanie prezydentem.
Następne cztery lata upłyną pod znakiem izolacjonizmu,
co zwiększy popyt na handel informacjami.
Czyli wpłynąłem na wynik wyborów?
Nie.
Czynnie pomogłeś wpłynąć na wynik wyborów.
Nie byłam w pełni szczera.
Na początku kariery w Nocnej Akcji pracowałam nad sporym śledztwem.
Wraz z partnerem szukałam osoby odpowiedzialnej za wyciek w Pentagonie.
- Mowa o moim ojcu? - Śledztwo nas do niego doprowadziło.
- Czemu milczałaś? - Byś miał szansę.
Gdybym ci o tym powiedziała, nasze relacje od razu byłyby skopane.
Patrzyłam, jak Jamie Hawkins robi z twojego ojca podwójnego agenta.
Wiesz, co go przekonało?
Ty.
Powiedział, że gdyby to wyszło,
to chce, by jego syn wiedział, że starał się naprawić swoje błędy.
Odpokutować za nie.
Chcesz podobną szansę?
Powiedz, co mam robić.
Mam nową misję.
Ten pośrednik może współpracować z przyszłym prezydentem
albo go kontrolować.
Wtedy wszystkie dane wywiadowcze, które trafią na prezydenckie biurko,
wylądują także na aukcji.
Musisz ustalić, na czym dokładnie polega ich współpraca.
- Skąd wiara, że jestem w stanie? - Usunął ślady po twojej akcji w ONZ.
Chce, byś pozostał wolny.
Może po to, by mieć haka na kluczowego wspólnika?
Który zaraz zostanie najpotężniejszą osobą na świecie.
Nadal uważa, że ma cię w garści.
A my... pozwolimy mu w to wierzyć.
W końcu zwróci się do ciebie z prośbą o przysługę.
Albo z rozkazami.
I wtedy masz zrobić wszystko, czego od ciebie zażąda.
Zdobądź jego zaufanie i ustal, kto siedzi w jego kieszeni.
Potem zdemaskujemy ich i zniszczymy.
W tym prezydenta?
Pomyślimy, gdy się to potwierdzi.
A ta misja jest ściśle tajna. Nie wie o niej nawet Nocna Akcja.
Przez to będzie trudna i niebezpieczna.
Ale jeśli się zgodzisz, oczyścimy cię ze wszystkiego.
To co?
Wiesz, że w to wchodzę.
Co teraz?
Teraz... czekasz na telefon od niego.
Napisy: Krzysiek Igielski