‪รองผอ.เอฟบีไอเพิ่งถูกยิงตาย ‪อย่างกับถูกเจ้าพ่อสั่งเก็บ
‪ฉันจะไม่เข้าไปทําเนียบขาว ‪แล้วส่งมอบไดรฟ์นี่ให้แน่
‪จนกว่าจะรู้ว่าเราไว้ใจใครได้
‪(ก่อนหน้านี้ในเดอะไนท์เอเจนต์)
‪- ฮาร์ดไดรฟ์ยังอยู่กับคุณไหม ‪- ครับ
‪นั่นแหละที่สําคัญที่สุด ‪ปีเตอร์ คุณหายไปไหนมา
‪ฉันเจอนี่ที่แอร์แก็ป
‪คําถามคือคุณจะโน้มน้าว ‪ให้ฉันเชื่อใจคุณอยู่อีกได้ไหม
‪คุณมาซะที ฉันว่าฉันเจออะไรบางอย่าง ดูนี่สิ
‪โรส...
‪- เธอมาทําบ้าอะไรที่นี่ ‪- เธออยู่ฝ่ายเรา
‪ฉันแอบได้ยินป้าพูดว่ามีคนในทําเนียบขาว
‪ที่ไว้ใจไม่ได้
‪คนพวกนี้ทํางานให้คุณมานานแค่ไหน
‪ตัวเขา เกินแปดปี ผลงานยอดเยี่ยม
‪เขาเอาเธอมาร่วมด้วยเมื่อสองสามปีก่อน ‪เป็นทีมที่เก่ง
‪- อยากเห็นบ้านใหม่ของเราไหม ‪- เธอต้องการอะไรจากที่นี่
‪ฉันคิดว่าบางทีเราน่าจะลองทําแบบนี้สักพักนึงบ้าง
‪ดูว่ามันจะเป็นยังไง
‪เล่นแต่งงานกับฉันหน่อย
‪ผมจะส่งคนไปแทนให้คุณ
‪เอริก มังก์ส
‪ฉันขอแนะนําสมาชิกใหม่ ‪ของทีมรักษาความปลอดภัย
‪นี่เอริก เอริก นี่แมดดี้ เรดฟิลด์
‪คุณอาจเคยได้ยินชื่อเขา
‪เขาเคยช่วยอดีตประธานาธิบดีไว้
‪- คุณคือคนที่ถูกยิงเหรอ ‪- ใช่ครับผม
‪คนที่เคยช่วยชีวิตโพตัส
‪ต้องมาคุ้มครอง ‪ลูกสาวรองประธานาธิบดีได้ยังไง
‪กายภาพบําบัด ใช้เวลาพักใหญ่หลังโดนยิง
‪นี่คงเป็นวิธีที่พวกเขา ‪หาทางให้คนแก่กลับมาทํางานมั้ง
‪ฉันต้องการความช่วยเหลือ
‪ฉันอยากรู้ว่าทําไมวีรบุรุษของชาติ
‪ถึงได้รับมอบหมายงานคุ้มครอง ‪ที่แสนจะไม่สํานึกบุญคุณนี่ให้
‪แดร์เดวิลมาถึงแล้ว
‪รับทราบ ตรงนี้เคลียร์
‪มีสัญญาณรบกวน พูดอีกครั้ง
‪ตรงนี้เคลียร์
‪ท่านประธานาธิบดี ‪ขอบคุณที่สนับสนุนสหภาพแรงงาน
‪ท่านประธานาธิบดี ยินดีที่ได้พบครับ
‪ท่านประธานาธิบดี ทางนี้ครับ
‪ท่านประธานาธิบดี
‪ท่านประธานาธิบดี ท่านคือผู้เดียว
‪ที่ทําให้เรารักษาโรงงานในประเทศนี้ไว้ได้
‪พนักงานทุกคนที่นี่อยากจับมือกับท่าน
‪- ขอบคุณครับท่าน ‪- จับตาดูคนมีเคราที่ 12 นาฬิกา
‪มังก์ส วิทยุคุณ...
‪ขอบคุณครับ ขอบคุณทุกคน
‪ของที่อเมริกาผลิตต้องแบบนี้แหละ
‪ขอให้ตั้งใจทํางานต่อไป
‪ตอนผมยังเด็ก
‪สหภาพแรงงานที่โรงงาน ‪หมายถึงชั่วโมงทํางานที่ยุติธรรม...
‪ผู้ชายมีเครา ใครไปตรวจดูทีว่าเขาทําอะไรอยู่
‪อะไรนะ
‪เขาประกอบบางสิ่งอยู่ ไม่รู้อะไร
‪มันให้ความปลอดภัย ค่าจ้าง สุขภาพที่ดี...
‪ปืน!
‪(เดอะไนท์เอเจนต์)
‪เชิญ
‪- หาอะไรอยู่ ให้ช่วยไหม ‪- ยา
‪ทําไม คุณปวดหัวเหรอ
‪ฉันรู้ว่าคุณเคยติดยา ‪ฉันรู้ว่าพวกเขาบังคับให้คุณไปบําบัด
‪และฉันรู้ว่าถ้าคุณไม่ใช่คู่หูเก่าของเจ้านาย
‪พวกเขาก็ไม่ให้คุณกลับมาทํางานนี้หรอก
‪- ฉันลืมพูดอะไรอีกไหม ‪- ไม่ คุณพูดถูกเกือบหมด
‪การถูกยิงทําให้ผมเริ่มใช้ยาแก้ปวด
‪มันคงดูไม่ดีถ้าจะลอยแพผม
‪พวกเขาเลยพูดว่า ‪ถ้าผมปลอดยาได้หนึ่งปี ผมก็จะ...
‪ผมก็จะเริ่มจากศูนย์ได้ใหม่
‪นี่ต้องเป็นการเล่นพวก ‪ที่งี่เง่าที่สุดที่ฉันเคยได้ยินมาแน่
‪คุณพูดว่า "ถูกเกือบหมด"
‪ใช่
‪คุณบอกว่าผมเคยเป็นคนติดยา
‪ผมยังเป็นคนติดยา จะเป็นตลอดไป
‪พูดแบบนี้จะทําให้ฉันรู้สึกมั่นใจ ‪ว่าคุณทํางานนี้ได้มากขึ้นรึไง
‪ผมไม่ได้พูดเพื่อให้คุณรู้สึกอะไร มันคือความจริง
‪และก็จริงเช่นกัน ที่ตอนนี้ผมเลิกได้แล้ว
‪ผมต้องเข้าตรวจสัปดาห์ละสองครั้ง
‪รองประธานาธิบดีรู้เหรอ ‪ว่าคนที่คุ้มครองลูกสาวเขาเป็นคนติดยา
‪ฉันว่าไม่นะ
‪งั้นก็บอกเขาสิ
‪แฉผมเลยสิ
‪โทรศัพท์กริ๊งเดียวก็ได้แล้ว
‪ฟังนะ คุณเป็นคนทะเยอทะยาน
‪คุณอยากเลื่อนขั้น ‪ขึ้นไปคุ้มครองประธานาธิบดีสักวันหนึ่ง
‪ผมอาจช่วยคุณได้
‪- ยังไง ‪- ผมสอนคุณได้
‪สอนฉันเหรอ
‪- เหมือนพี่เลี้ยงน่ะเหรอ ‪- ใช่
‪พี่เลี้ยงที่แก่ เชื่องช้า แถมติดยาน่ะเหรอ
‪ใช่
‪ฉันโตมากับพวกขี้ยาที่อีสต์เซนต์หลุยส์
‪ลุงฉันไปเลิกยา
‪ได้พบพระเจ้า ได้งานที่ซูเปอร์มาร์เก็ตแถวบ้าน
‪ไม่กลับไปติดอีกจนวันที่ลุงตาย
‪ศาสนาใช้ได้ผลกับบางคน ‪บางคนก็ใช้การนั่งสมาธิ
‪งานต่างหากที่ช่วยเขาไว้
‪ฉันดีใจที่คุณเลิกได้แล้ว หวังว่าจะเลิกได้ตลอดไป
‪แต่คุณจะทํางานนี้ด้วยเหตุผลแบบเดียวกันนี้ไม่ได้
‪- ผมไม่ได้ไม่เห็นด้วย ‪- ดี
‪เพราะเดิมพันมันสูงกว่าแค่ ‪"จะรับถุงกระดาษหรือถุงพลาสติก" เยอะ
‪โอเค สมมติว่าฉันเชื่อตามที่คุณอ้าง
‪แปลว่าคนที่สั่งฆ่าป้ากับลุงของฉัน
‪ทําไปเพราะสิ่งที่อยู่ในฮาร์ดไดรฟ์นี่
‪- ฉันถึงต้องการมันไง ‪- แล้วไงต่อ
‪คุณจะเอาไปให้ใครดูได้ ‪ถ้าคุณไว้ใจคนที่ทํางานด้วยไม่ได้เลยสักคน
‪ฉันไว้ใจท่านประธานาธิบดีได้
‪แน่ใจเหรอ
‪ประธานาธิบดีทราเวอร์สเป็นเพื่อนฉัน ‪ตั้งแต่เธอลงสมัครส.ส.แล้ว
‪เราทํางานด้วยกันมาเกือบ 23 ปี ‪ฉันรู้ดีว่าเธอเป็นคนยังไง
‪คิดถึงข้อเท็จจริงสิ
‪ทราเวอร์สเป็นคนเริ่มไนท์แอคชั่น
‪เธอรู้จักป้ากับลุงของคุณ ‪เจาะจงขอให้พวกเขาทํางานนี้
‪ถ้าจะมีใครอยู่ข้างคุณก็ต้องเป็นเธอ
‪ถ้าเธอไม่ให้พวกเขาไปทํางานนี้ก็คง...
‪ก็คงไม่มีการค้นพบความจริง
‪ป้ากับลุงของคุณเป็นคนรักชาติ โรส
‪พวกเขารู้ดีว่างานนี้มีความเสี่ยง
‪ตอนนี้เราต้องทํางานนี้ให้จบ
‪งั้นฉันจะทําเอง
‪ว่าไงนะ
‪ฉันกับปีเตอร์
‪ให้เราเป็นคนหาคําตอบ
‪มีแต่แบบนี้ฉันถึงจะรู้สึกปลอดภัย ‪ฉันจะไม่ให้ฮาร์ดไดรฟ์นี้กับใครทั้งนั้น
‪ตอนเราเดินเข้ามา ‪คุณบอกว่าเจออะไรเข้าแล้ว คืออะไร
‪- ที่อยู่ ‪- ที่อยู่อะไร
‪เอาอย่างนี้ไหม
‪ฉันจะกลับไปโดยไม่เอาไดรฟ์ไปด้วย
‪คุณสองคนไปตามที่อยู่นั่น สืบหาอะไรก็ตามที่หาได้
‪ในระหว่างนี้ ฉันจะหาทาง ‪เสนอแผนนี้ต่อท่านประธานาธิบดี
‪ในแบบที่ฟังดูแล้วไม่บุ่มบ่ามสุดๆ แบบนี้
‪ออสเปรย์มีความหมายอะไรกับคุณไหม
‪ออสเปรย์ นกน่ะเหรอ ไม่มี ทําไมเหรอ
‪ฉันได้ยินลุงพูดว่าเขาต้องเตือนออสเปรย์
‪ต้องเป็นชื่อรหัสแน่ๆ
‪ฉันจะตรวจสอบให้
‪อย่าปล่อยให้เธอคลาดสายตาแม้สักนาที
‪ครับผม
‪ไอ้โรคจิตสองคนนั้นยังตามล่าเราอยู่
‪ไม่มีรถตามมา เราปลอดภัย
‪ทําไมไม่โทรหาฉันก่อนพาเธอมา
‪ทําไมจู่ๆ ก็โผล่มาแบบนั้น
‪ผมไม่กล้าเสี่ยงให้ฆาตกรตามแกะรอยคุณ
‪ถ้าฉันรู้ก่อนก็คงดีกว่า
‪ผมเข้าใจแล้ว ต่อไปจะไม่ทําอีก
‪เจออย่างอื่นในไดรฟ์อีกไหม
‪เจอไฟล์เพียบเลย
‪คุณรู้อะไรเกี่ยวกับโอมาร์ ซาดาร์บ้าง
‪เขาเป็นผู้คัดค้านชาวบอลข่านที่ ‪เป็นผู้นําแนวร่วมประชาชนกู้เอกราช
‪ตอนพีไอเอฟอ้างความรับผิดชอบ ‪เหตุโจมตีรถไฟใต้ดิน เขาปฏิเสธ
‪ฟาร์บอกผมว่าประธานาธิบดี ‪ไม่เคยเชื่อว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้อง
‪แล้วคุณคิดว่าไง
‪ไม่รู้สิ
‪คนพูดกันว่าเขาเปลี่ยนมาทําสิ่งถูกกฎหมาย ‪ตอนนี้เขาลงชิงเก้าอี้ แต่...
‪กลุ่มเขาเคยวางระเบิดตึกก็เลย...
‪เอาเป็นว่าไม่เคยมีหลักฐาน ‪ว่าพีไอเอฟเกี่ยวข้องกับเหตุระเบิดรถไฟใต้ดิน
‪บางทีป้าเอ็มม่ากับลุงเฮนรี่อาจเจอหลักฐาน
‪มีโฟลเดอร์ที่มีชื่อเขาอยู่ในไดรฟ์
‪มีชื่ออื่นอีกไหม
‪ฉันหาคําว่าฟาร์กับฮอว์กินส์แต่ไม่เจอเลย
‪มัน...
‪มันออกจะพิลึกนะที่บริษัทวิศวกรรม
‪จะมาตั้งไกลถึงที่นี่
‪มีอะไรให้ช่วยคะ
‪อรุณสวัสดิ์ครับ ‪ผมปีเตอร์ ซัทเธอร์แลนด์ ส่วนนี่...
‪มือ
‪- ว่าไงนะครับ ‪- ขอดูมือคุณด้วยค่ะ
‪คุณรู้จักเอ็มม่ากับเฮนรี่ แคมป์เบลล์ไหมคะ
‪ไม่ ฉันควรรู้จักเหรอ
‪เราอยากจะคุยกับวิศวกร ‪ที่ทํางานกับพวกเขาน่ะครับ
‪- เรากําลังสืบเรื่อง... ‪- เอาไปเขียนข่าวน่ะค่ะ
‪เราทํางานกับริชมอนด์เดลี่นิวส์
‪คุณมาหาผิดคนแล้ว เสียใจด้วย
‪เดี๋ยวค่ะ เราขอถามอะไร...
‪คุณจะถามอะไรมา ฉันก็ไม่มีคําตอบให้หรอก
‪ฉันอยู่คนเดียว
‪ฉันไม่รู้จักเอลล่าหรือแฮร์รี่ที่ไหน
‪และฉันไม่เชื่อเลยสักนิดว่าคนนี้เป็นนักข่าว
‪ทีนี้ก็
‪ช่วยกลับหลังหันแล้วก็ไปซะ
‪ไปกันเถอะ มา
‪อะไร
‪มีรถเก่าขึ้นสนิมอยู่หลังโรงนาใช่ไหม
‪ไม่มี
‪- หรือเคยมีใช่ไหม ‪- ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‪ตอนเด็กฉันเคยมาที่นี่ ฉันเคยขี่ม้าตรงสันเขานั่น
‪ฉันล้ม ข้อเท้าฉันเจ็บจนร้องไห้
‪และฉันเคยทําคุกกี้วิเศษ ‪กับป้าเอ็มม่ากับผู้หญิงอีกคน
‪เป็นคุณหรือเปล่า
‪มีคนตามมาไหม
‪ไม่ครับ
‪งั้นก็เข้ามา
‪ถอดรองเท้าด้วย
‪กฎบ้านนี้
‪ฉันชื่อโรสค่ะ
‪ฉันรู้
‪ลอร์น่า
‪ไฮยีน่าเป็นสัตว์ขี้สงสัยแห่งซาวานนาห์
‪ทําไมถึงบอกว่าไม่รู้จักป้าเอ็มม่ากับลุงเฮนรี่คะ
‪ทําไมเธอถึงบอกว่าเป็นนักข่าวล่ะ
‪ที่จริงผมเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ
‪จริงดิ
‪น่าตกใจจริงจริ๊ง
‪- คุณพบกับพวกเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่คะ ‪- หลายปีแล้ว ทําไมเหรอ
‪พวกเขาถูกฆ่าเมื่อสามวันก่อน
‪- ที่ไหน ‪- ในบ้านพวกเขาค่ะ
‪ฉันอยู่ที่นั่นด้วย ฉันก็เกือบจะไม่รอด
‪ฉันไม่ได้ข่าวเลย
‪จริงเหรอ ออกข่าวเต็มไปหมดเนี่ยนะ
‪ฉันเลิกดูสิ่งที่เรียกว่าข่าวมานานแล้ว
‪เธอหนีรอดมาได้ยังไง
‪มีคนช่วยฉันค่ะ
‪ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
‪- เอ็มม่ากับเฮนรี่... ‪- เป็นสายลับ ฉันรู้ค่ะ
‪เราเจอฮาร์ดไดรฟ์ของพวกเขา ‪และไฟล์ในนั้นนําเรามาที่นี่
‪วันที่ในไฟล์บ่งบอกว่า ‪พวกคุณติดต่อกันเมื่อไม่นานมานี้
‪แล้วไง
‪คุณอาจจะไม่ทราบ ‪แต่นี่เป็นเรื่องความมั่นคงของชาติ
‪- งั้นเลยเหรอ ‪- ครับ
‪ถ้าอย่างนั้นฉันจะเล่าชีวิตฉันให้ฟัง
‪คุณคิดว่าคุณแค่เก็บปืนที่เหน็บเอวออกไป
‪ก่อนจะเข้ามาในบ้านฉัน
‪แล้วจะมาสอนฉัน ‪เรื่องความมั่นคงแห่งชาติได้แล้วงั้นสิ
‪ไม่ต้อง ฉันแค่จะพูดให้เข้าใจ
‪เข้าใจว่า
‪ว่าคุณไม่รู้ว่ากําลังพัวพันกับอะไรอยู่
‪งั้นก็บอกเราสิครับ
‪สิ่งเดียวที่ฉันมั่นใจ
‪คือยิ่งคุณรู้มากเท่าไหร่ มันก็จะยิ่งอันตราย
‪เราผ่านจุดนั้นมาแล้ว
‪เรารู้ว่ามีคนในทําเนียบขาวกลายเป็นคนทรยศ
‪ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใคร เรารู้ว่า ‪เขาเกี่ยวข้องกับเหตุระเบิดรถไฟใต้ดิน
‪และเราคิดว่า
‪กําลังจะมีการโจมตีอีกครั้ง
‪เพราะฉะนั้นถ้าพวกเขาเคยบอกอะไรคุณ...
‪พวกเขาไม่ได้พูด
‪งานของฉันคือรวบรวมข้อมูลวงใน ‪ไม่ใช่วิเคราะห์
‪ฉันน่ะเกษียณแล้ว
‪แต่ก็อีกแหละ พวกเขาก็เหมือนกัน
‪- พวกเขาสืบข้อมูลอะไรอยู่ ‪- พิมพ์เขียว
‪โครงสร้างสาธารณะพื้นฐาน ใบอนุญาตอาคาร
‪ฉันเคยเป็นวิศวกรโยธา ฉันเลยมีคนรู้จัก
‪ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาต้องการมันไปทําไม ‪ฉันรู้ว่าไม่ควรถาม
‪แต่คุณต้องสังเกตเห็นอะไรบ้างแน่ๆ ‪เช่นรูปแบบ หรือรายละเอียด
‪- ทําไม ‪- เพราะคุณเป็นเบาะแสเดียวที่เราเหลืออยู่
‪ฟังนะ ฉันหนีคนไล่ล่ามาสามวันแล้ว
‪คนที่ฆ่าลุงกับป้าของฉันตอนนี้กําลังตามล่าฉัน
‪ช่วยบอกอะไรเราหน่อยเถอะ อะไรก็ได้
‪พวกเขาเป็นเพื่อนที่ดีมาก
‪ภักดี
‪เอกสารที่ฉันให้ไปเป็นพวกสาธารณูปโภค
‪แต่พวกเขายังต้องการไฟล์อื่น
‪แผนผังของอาคารต่างๆ ‪ทั้งหมดอยู่ในบล็อกเดียวกัน
‪ที่ไหน
‪- คุณไม่รู้เรื่องหรอก ‪- หมายความว่ายังไง
‪คุณดูไฟล์พวกนั้นไม่รู้เรื่องถ้าไม่มีฉัน
‪มันเป็นแผนผังที่ซับซ้อน
‪ดังนั้น... ฉันว่าเราคงต้องไปนั่งรถเล่นกัน
‪คุณวาดอะไรอยู่เหรอ
‪รูปผู้หญิง
‪หญิงสาวน่ะ
‪คนที่คุณรู้จักเหรอ
‪คนที่ฉันอยากรู้จักมากกว่านี้
‪อยากเห็นจังตอนที่คุณวาดเสร็จแล้ว
‪ยินดีให้ดูนะ
‪เมื่อฉันเสร็จแล้ว
‪เป็นยังไงบ้าง
‪ไม่รู้สิ
‪มีคนช่วยก็คงดีมั้ง
‪เธอไม่ต้องมีใครช่วยหรอก
‪อาจแค่ต้องการกําลังใจนิดหน่อย
‪ฉันไม่ค่อยแน่ใจเรื่องสี
‪อย่าสงสัยตัวเอง
‪ฉันชอบตรงส่วนนี้
‪- จริงเหรอ ‪- จริง
‪คุณชอบอะไรมากที่สุด
‪การเลเยอร์
‪กับ...
‪ฝีแปรง
‪ตัวเธอในภาพ
‪เธอมีสัญชาตญาณที่น่าทึ่งที่สุด แมดดี้
‪เชื่อมันเถอะ
‪ฉันขอโทษ
‪- ทําไมคะ ‪- ฉันไม่สมควรทํา
‪ไม่จริงค่ะ
‪พระเจ้า แบบนี้ผิด
‪ฉันไม่ควรทําแบบนี้
‪ฉัน... ฉันขอโทษ
‪ฉันเจอพวกเขาที่วิทยาลัยมิดเดิลเบอรี่
‪มิดเดิลเบอรี่เหรอ
‪ป้าฉันเรียนที่วาสซาร์นี่
‪เป็นโครงการสอนภาษาภาคฤดูร้อนที่มิดน่ะ
‪เอ็มม่าเรียนภาษารัสเซียหลักสูตรเร่งรัด ‪เฮนรี่เรียนภาษาอาหรับ
‪ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเข้าร่วมเอฟบีไอตอนไหน
‪แต่ฉันรู้ว่าพวกเขาถูกรับเข้าไปเป็นทีม
‪หลังจบฤดูร้อนปีนั้น เราก็ต่างคนต่างไป
‪ฉันทํางานปกติทั่วไป
‪แต่หลังทํางานนอกให้พวกเขาหลายครั้ง ‪พวกเขาก็แนะนําฉัน
‪ฉันทํางานได้ไม่เลวในการรวบรวมข่าวกรอง
‪เดี๋ยวนะ ป้าฉันพูดภาษารัสเซียได้เหรอ
‪เก่งมาเลยแหละ
‪เธอถึงกับชักชวนสายลับรัสเซีย ‪มาอยู่ฝ่ายเราได้ด้วยซ้ํา
‪รู้แล้วเหยียบไว้นะ
‪นี่มันบ้าชัดๆ
‪พวกเขาทําตัวปกติ
‪แบบที่ชอบไปเดินซื้อของมือสอง ‪และล่องเรือสําราญทุกฤดูร้อน
‪พวกเขาไม่ได้ไปล่องเรือ
‪ชีวิตพวกเขาก็ไม่จริงทั้งหมดงั้นสิ
‪ไม่ใช่ไม่จริงนะ
‪แค่เป็นความลับ
‪ชีวิตที่ทําให้เราได้เห็นอะไรต่างออกไป
‪ที่ให้อํานาจแก่เรา
‪นี่เป็นงานที่สําคัญ
‪แต่ไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ แล้วคุณคือใคร ‪นี่มันชีวิตแบบไหนกัน
‪แบบที่โคตรยิ่งใหญ่เลย
‪ชื่อรหัสออสเปรย์มีความหมายกับคุณบ้างไหม
‪ไม่
‪คุณเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้ได้ยังไง
‪เขาทํางานที่ทําเนียบขาว
‪ตอนที่ฉันโทรหาเบอร์ฉุกเฉิน ‪ที่ลุงให้ฉันมา ปีเตอร์เป็นคนรับสาย
‪เจ้าหน้าที่ชั้นสูงงั้นสิ
‪ผมก็แค่คนรับโทรศัพท์
‪ลูกชายของพีท ซัทเธอร์แลนด์ ‪ทํางานรับสายไนท์แอคชั่น
‪คุณรู้จักพ่อผมเหรอ
‪ไม่
‪- แต่คืนนั้นคุณอยู่ในรถไฟใต้ดิน ‪- ใช่
‪ใช่ครับ
‪ออกตรงทางออกหน้า
‪ที่นี่แหละ
‪มีบางอย่างเกิดขึ้นไปแล้ว ‪หรือกําลังจะเกิดขึ้นที่บล็อกนี้
‪อย่างน้อยเอ็มม่ากับเฮนรี่ก็คิดแบบนั้น
‪ไม่มีเป้าหมายที่น่าจะใช่
‪แถวนี้มีอาคารของรัฐไหม ‪หรือผู้รับเหมางานของรัฐ
‪ไม่มี
‪เราหลบออกจากถนนได้ไหม
‪เดินตรงนี้ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัย
‪ตรงนั้นมีร้านกาแฟ
‪ฉันจะอธิบายไฟล์พวกนั้นให้ฟัง ‪ลองดูว่าเราจะหาคําตอบได้ไหม
‪อีกสิบนาทีผมจะกลับมาเจอพวกคุณที่นี่
‪- ผมจะไปดูรอบๆ หน่อย ‪- ความคิดไม่เลว
‪ตารางส่วนนี้ครอบคลุมพื้นที่นี้
‪มีฮับที่ใกล้สุดอยู่
‪ป้ากับลุงฉันอยากได้ข้อมูล ‪โครงข่ายไฟฟ้ากับท่อแก๊สไปทําไม
‪หาจุดอ่อน
‪เป้าหมายการก่อวินาศกรรมมั้ง
‪แต่แถวนี้มีอะไรที่สําคัญพอจะตกเป็นเป้าเหรอ
‪ฉันไม่รู้
‪แล้ว "คลิปวิดีโอ" คืออะไร
‪ไม่ใช่ของฉัน ขอดูหน่อย
‪ดูเหมือนกล้องจราจร
‪คลิปกล้องวงจรปิด
‪มีโฟลเดอร์ของทุกอาคารในบล็อกเลย
‪ของที่นี่ก็ยังมีเลย
‪โอเค พวกเขาหาอะไรอยู่
‪เธอรู้จักเขามานานแค่ไหน
‪ปีเตอร์เหรอ แค่ไม่กี่วัน
‪เธอรู้เรื่องพ่อเขาใช่ไหม
‪กับเรื่องที่คนอื่นกล่าวหาเขา
‪- พอรู้บ้าง ทําไมคะ ‪- เธอไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ
‪เขาอยู่บนรถไฟใต้ดินตอนที่เกิดระเบิด ‪ตอนนี้เขากําลังสืบสวนเรื่องนี้
‪แล้วยังไง
‪แล้ว... ค้นหาชื่อเขาในไดรฟ์ดูสิ
‪ทําไมคะ
‪เพราะฉันไม่ชอบความบังเอิญ เธอก็ไม่ควร
‪ก็ได้
‪ไง เจออะไรไหม
‪ไม่ค่ะ คุณล่ะ
‪มีแค่คลินิคหมอฟัน ‪สํานักงานบัญชี ไม่เจออะไรเลย
‪- ทุกอย่างโอเคนะ ‪- ใช่
‪คุณช่วยไปหยิบทิชชู่จากห้องน้ําให้หน่อยได้ไหม
‪- ได้สิ ‪- ให้ตายสิ ฉันนี่มัน...
‪เล่นใหญ่ไปหน่อยนะ
‪(ใส่คําค้นหา: ปีเตอร์ ซัทเธอร์แลนด์)
‪(ไม่พบ)
‪ไม่มีเลย
‪รู้สึกดีขึ้นรึยัง
‪งั้นมั้ง
‪เธอล่ะ
‪- โทษครับ ที่สั่นๆ นี่เพราะรถไฟใต้ดินเหรอ ‪- ใช่ครับ
‪วิ่งผ่านข้างใต้นี่เลย
‪- ขอบคุณ ‪- ถ้ามันคือความผิดพลาดล่ะ
‪อะไร
‪เหตุระเบิดรถไฟใต้ดิน
‪ดูสิ
‪ระเบิดเกิดขึ้นตรงนี้
‪นั่นเป็นเพราะผมหยุดรถไฟไว้
‪ถ้าเกิดว่ามันควรต้องไประเบิดที่อื่นล่ะ
‪อะไร อย่างที่นี่น่ะเหรอ
‪แต่แถวนี้ไม่มีสถานีรถไฟใต้ดินแล้วนี่
‪ไม่มีสถานี แต่อุโมงค์อยู่ใต้ถนนวิลสันนี่เลย
‪ตอนอยู่ในห้องน้ําผมรู้สึกว่าสั่นแรงสุดๆ
‪ถ้างั้นระเบิดตรงนั้น
‪มันต่างกับระเบิดตรงอื่นยังไง
‪- ที่นี่อาจใกล้กับผิวถนนมากกว่า ‪- ไม่ใช่
‪เปิดแผนผังย่านนี้ขึ้นมาอีกครั้งสิ
‪มีท่อแก๊สใหญ่ที่ตัดขวางอุโมงค์รถไฟอยู่สายหนึ่ง
‪ถ้ามันระเบิดข้างใต้นี่จริงๆ จะเกิดอะไรขึ้น
‪ถ้ามีอะไรมาชนท่อแก๊สหลักท่อนั้น ‪มันจะถล่มเมืองไปสองบล็อกเลย
‪แต่ทําไมต้องตรงนี้
‪ฉันไม่รู้
‪ตอนคุณขึ้นรถไฟใต้ดินคืนนั้น ‪คุณได้ป้องกันเหตุบางอย่างไว้
‪คุณอยากรู้ใช่ไหมว่า ‪คนทรยศในทําเนียบขาวนั่นมีแผนอะไร
‪คุณต้องหาให้ได้ว่า ‪ปีที่แล้วอะไรที่พวกเขาทําไม่สําเร็จ
‪เพื่อน รู้ใช่ไหมว่าแผนที่นี่ไม่ฟรี
‪โอเค แล้ว...
‪คนนั้นคือชาร์ล็อตต์
‪ฮาร์เปอร์
‪ฮาร์เปอร์ โอเค
‪แบดเจอร์ทนเธอได้แค่ป๊อบแป๊บ
‪ฉันทนไม่ได้หนักกว่าอีก
‪- คุณทําตัวกลมกลืนใช่ไหม ‪- ประมาณนั้น
‪แบดเจอร์ชอบคุณ
‪โพตัสคุณไม่ชอบคุณเหรอ
‪อ๋อ เขาชอบผมอยู่แล้ว
‪ไม่เคยโพสต์รูปเซลฟี่กับผมเลย
‪ฉันนึกว่าคุณจะชมฉันเสียอีก
‪- ทุกคนมีสไตล์ของตัวเอง ‪- ใช่แล้ว
‪และสไตล์ของฉันทําให้ฉันเป็นหัวหน้าทีมคนเดียว
‪ที่แมดดี้ไม่เคยแฉหรือไล่ออก
‪ไม่ใช่เพราะฉันทําตัวกลมกลืน ‪แต่เพราะฉันเข้าใจเธอ
‪ผมเข้าใจ คุณเป็นเพื่อนเธอ
‪เป็นเพื่อนเธอหรือไม่ไม่เกี่ยว ‪มันคือการได้รับการยอมรับ
‪วิธีการของคุณอาจได้ผล ‪กับประธานาธิบดีอายุ 65
‪ซึ่งทุกกิจกรรมจะวางแผนไว้ล่วงหน้าหลายสัปดาห์
‪แต่นี่เป็นสาวมหาลัยใจเร็วอายุ 20
‪ถ้าอยากคุ้มครองเธอ ‪คุณต้องรู้จักเธอดีกว่าที่เธอรู้จักตัวเอง
‪แล้วคุณรู้จักเหรอ
‪ฉันรู้ว่าเธอชอบอะไร อยากไปปาร์ตี้แบบไหน
‪เพื่อนนิสัยเสียทั้งหลายของเธอ
‪คนไหนปลอดภัย คนไหนไม่น่าไว้ใจ
‪ฉันรู้ว่าฮาร์เปอร์ ‪กําลังไปเจอกับแฟนสารเลวของเธอ
‪ที่เคยส่งรูปจู๋ให้แมดดี้
‪ผมว่าผมคอยเฝ้าจากระยะไกลจะสบายใจกว่า
‪ดี งั้นฉันจะให้คุณอยู่ไกลๆ
‪แน่ใจนะว่าไม่ให้เราไปส่ง
‪อย่ามาเสียเวลาเพราะฉันเลย
‪คิดไว้เสมอว่าคุณถูกตามอยู่ เดินหน้าไปอย่าหยุด
‪ขอบคุณสําหรับทุกอย่างค่ะ
‪พวกเขาภูมิใจในตัวเธอมากโรซี่
‪- พวกเขาบอกคุณเหรอ ‪- เยอะเลย
‪บางทีเมื่อเรื่องนี้จบแล้วฉันอาจจะไปหา...
‪ดี มาเลยจ้ะ
‪โอเค
‪เดี๋ยวครับ
‪คุณรู้จักเขาใช่ไหม
‪ผมขอโทษที่ทําให้คุณลําบากใจ ผม...
‪- ผมมีคําถามเยอะเลย ‪- คําถาม หรือข้อสงสัย
‪รัฐบาลเก็บทุกอย่าง ‪เกี่ยวกับคดีของเขาไว้เป็นความลับ
‪ถ้าคุณพอจะรู้อะไร...
‪ขอโทษด้วย ฉันไม่รู้จักพ่อคุณเป็นการส่วนตัว
‪แต่ฉันรู้จักเจ้าหน้าที่สองคนที่ทําคดีของเขา
‪งั้นคุณคิดว่าเขาผิดจริงเหรอ
‪- พวกเขาคิดแน่นอน ‪- งั้นทําไมผมไม่เห็นหลักฐาน
‪ถ้าคุณเจอหลักฐาน แล้วมันจะเปลี่ยนอะไร
‪ทุกอย่าง
‪- ความจริงคือทุกอย่างสําหรับผม ‪- ความจริงเหรอ
‪มันยังนํามาซึ่งความเจ็บปวดด้วย
‪ฉันแนะนําให้คุณเลิกสนใจเรื่องเขาซะ
‪สนใจเธอดีกว่า
‪- ขอบคุณ ‪- ครับ
‪- ฮัลโหล ‪- โย่
‪ระบบแจ้งว่าเจอรถที่นายหาอยู่
‪สายตรวจเจอรถนั่น ‪ที่ย่านที่อยู่อาศัยแถวซิลเวอร์สปริง
‪ถูกทิ้งไว้เหรอ
‪ไม่รู้แน่ กําลังไปที่นั่น
‪ซิสโก้ ฟังฉันนะ คนพวกนี้อันตราย
‪โอ้ว พูดลามกกับฉันรึนี่
‪ฉันพูดจริงนะ แค่...
‪ฉันบอกนายไม่ได้ แต่นายอย่าเพิ่ง
‪ส่งที่อยู่มา อย่าทําอะไรจนกว่าฉันจะไปถึง
‪ก็ได้ เราจะให้นายได้สนุกด้วย
‪ฉันบอกแล้วเห็นไหม
‪(ขาย)
‪แบบนี้ดีมากๆ เลย
‪เราอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน
‪มันอันตราย
‪ไม่ชอบที่นี่เหรอ
‪ชอบสิ
‪ฉันไม่อยากเป็นเหมือนพวกเขา
‪- เหมือนใคร ‪- คนที่จ้างเรา
‪เสียคน
‪อ่อนแอ
‪ศักดินา
‪ฉันต้องการแค่งานกับ... เธอ
‪- ในนั้นเป็นไง ‪- น่าหดหู่สุดๆ
‪มักกะโรนีอบชีสแบบไมโครเวฟ ‪ซุปเห็ดข้นกระป๋อง
‪เหมือนพวกเขาพยายามฆ่าตัวตายด้วยสารกันบูด
‪เดี๋ยวนะ
‪ซอสมารินาร่า
‪ฉันใช้ได้ เอามา
‪ครับ
‪นายอยู่ไหน
‪ผมทําอาหารเย็นอยู่
‪ถ้าส่งพิกัดให้ นายจะพร้อมเลยไหม
‪ส่งมาก่อนแล้วเดี๋ยวก็รู้
‪กําลังส่งพิกัด
‪งั้นเดี๋ยวเราก็รู้
‪ซิสโก้ นี่โรส
‪- สวัสดี ‪- เป็นไงบ้าง
‪คอร์แมนไปเคาะประตูแถวนี้มาแล้ว
‪ฉันบอกให้รอไง
‪ใจเย็นไอ้ขี้บ่น เราได้ข้อมูลมาแล้ว
‪เห็นบ้านที่ประกาศขายหลังนั้นไหม
‪เพื่อนบ้านบอกว่าเจ้าของไม่อยู่ ‪ระหว่างที่เปิดให้คนสนใจเข้าไปดู
‪แต่สองสามคืนนี้ มีไฟในบ้านบางดวงสว่าง
‪อย่างเช่นตอนนี้น่ะเหรอ
‪โทรหานายหน้าแล้ว ไม่ควรมีใครอยู่ในนั้น
‪เจ้าของอนุญาตให้เราเข้าไปได้
‪- นายเคาะแล้วเหรอ ‪- นายบอกให้รอไง
‪เตรียมตัวกันเถอะ
‪สุดท้ายผมก็ได้ออกเดตครั้งแรก
‪แล้วฟังนะ ผมทําอาหารเย็นให้เธอ
‪เธอเหมือนดอกฟ้า ผมรู้ ‪แต่คนเราต้องหวังสูงไว้ใช่ไหมล่ะ
‪- ใช่ เธอสวยมาก ‪- เนอะ
‪นี่ ไอ้นี่อะไร
‪ถูกจับได้ซะแล้ว
‪- นายขโมยเควินไป ‪- ฉันออกแรงถึงได้มา
‪ฉันออกแรงเอามา
‪ช่วยถือไว้ให้หน่อยนะโรส ขอบคุณ
‪ฉันมีคําถามเพียบเลย
‪- คุณรออยู่ในรถได้ใช่ไหม ‪- ได้ ฉันมีเพื่อนแล้ว
‪ฉันขอให้แขกถอดรองเท้าก่อนเข้าบ้าน
‪ไม่ต้องห่วง
‪เดี๋ยวเราเช็ดให้
‪เราแค่อยากเล่นด้วย
‪เราเริ่มต้นไม่ดีไปหน่อย
‪คุณคุยกับตัวหลานสาวกับเพื่อนเอฟบีไอ
‪คุณบอกอะไรพวกเขา
‪ไปตายซะ
‪เล่นกับคุณต้องสนุกแน่เลย
‪จะฆ่าก็ฆ่าเลย
‪ฉันไม่มีอะไรจะพูด
‪อาจจะ
‪แต่ถ้ามีโอกาสที่คุณจะเปลี่ยนใจ
‪ยังไงก็ต้องลองดู
‪ปืน!
‪ย้อนกลับไปสองสามวิซิ
‪- คือกระดูกสันหลังของอเมริ... ‪- หยุด
‪ดูสิ เขาเห็น
‪เขารู้ว่าเขาจะถูกยิง ‪แต่เขาแบบ "ช่างแม่ง เป็นไงเป็นกัน"
‪ห้าวเป้ง
‪บ้าจริง
‪พวกนายเอฟซีเดี๋ยวต้องเข้ากะแล้วไม่ใช่เหรอ
‪- คุณควรดูวิดีโอนี้ ‪- ฉันเคยเห็นแล้ว ขอบคุณ
‪ใช่ แต่อันนี้มีภาพช้ากับดนตรีด้วยนะ
‪เขาคือกัปตันอเมริกาชัดๆ
‪ที่หัวเข่าเดี้ยงกับมีรูกระสุนที่ไหล่
‪ช่างเถอะ แต่มีคนเลี้ยงเหล้าหมอนี่ตลอดชีวิตแน่
‪แย่หน่อยที่เขาเลิกเหล้าแล้ว
‪(คลังข่าว ประธานาธิบดี ‪พบกับวีรบุรุษที่ช่วยชีวิตไว้)
‪- เป็นไง ‪- ดี
‪เจฟฟ์ทิ้งแล็ปท็อปไว้อีกแล้ว
‪ห้องติดกันไม่มีแล้ว ‪แต่ฉันหาสองห้องที่อยู่ชั้นเดียวกันให้ได้
‪ได้ครับ ขอบคุณ
‪งั้นก็ขอห้องเดียวค่ะ แบบสองเตียง
‪ได้ รอสักครู่
‪หรือไม่คุณอาจช่วยเราได้
‪ผมเป็นผู้คุ้มครองเธอ
‪มีผู้ชายคอยแอบตามเธออยู่
‪เอ่อ แฟนเก่าฉันน่ะ
‪คือเขารับไม่ได้ที่ต้องเลิกกับฉัน
‪อยากควบคุมฉัน
‪ตอนแรกก็เริ่มจากการข่มขู่ ‪จากนั้นก็เริ่มคอยตามฉัน
‪- ไม่นะ ‪- ฆ่าแมวฉัน
‪พอเลย
‪มีอีกนะ เขาทําตอนที่กําลังอึ๊บแฟนใหม่อยู่ด้วย
‪จะว่าไปยัยนั่นก็อยากให้ฉันตายเหมือนกัน
‪นั่นมัน... โคตรแย่เลย
‪ใช่ แต่คุณไม่ต้องห่วงหรอก
‪ถ้ามีคนมาถามหาเรา
‪แค่ช่วยหน่อย ไล่พวกเขาไป ‪แล้วช่วยโทรไปที่ห้องเธอที
‪- ได้เลย ‪- ขอบคุณ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ราตรีสวัสดิ์ครับ
‪ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
‪- ไง ‪- ไง
‪ซื้ออะไรมากิน
‪ไก่กับวาฟเฟิล
‪สองอย่างเลย ถูกใจทั้งสอง
‪เจออะไรในฮาร์ดไดรฟ์ไหม
‪ฉันแค่อ่านเรื่องนายซาดาร์คนนี้
‪แล้วคําตัดสินคือ
‪ไม่ว่าอะไรก็ไม่เจอเลย
‪แต่ฉันหาเหตุผลดีๆ ไม่ได้
‪ว่าเขาจะวางระเบิดในสหรัฐฯไปทําไม ‪ถ้าอยากเปลี่ยนมาทําถูกกฎหมาย
‪หรืออาจมีคนในทําเนียบขาว
‪เสนอบางอย่างให้เขาเป็นคนทํา ‪เพื่อมือตัวเองจะได้ไม่เปื้อน
‪อือ
‪คุณมากินก่อนเถอะ
‪โรส
‪- มากินก่อน ‪- คือ... ค่ะ ขอโทษที
‪ทําไมใครที่ทําเนียบขาว ‪ต้องจัดฉากก่อการร้ายด้วย
‪ไม่มีข้ออ้างทั้งนั้น
‪ถ้าเราพบหลักฐานว่าฮอว์กินส์ ‪หรือใครที่ร่วมมือด้วย
‪- แรงจูงใจก็ไม่สําคัญ ‪- ฉันไม่เห็นด้วย
‪ทําไมนี่แหละสําคัญที่สุด
‪พระเจ้า
‪เป็นไง อร่อยไหม
‪รู้เปล่าว่าที่นี่มันโทรม ‪ไม่เหมาะกับอาหารหรูๆ แบบนี้
‪อือ ผมซาบซึ้งนะที่พวกเขายอมให้ผม ‪เอาแต้มโมเต็ลสุดห่วยของแฟรงก์มาแลก
‪อย่างน้อยก็ได้ยกเว้นค่ารีสอร์ตไหม
‪ไม่ แต่พอผมเดินดูทั่วๆ
‪เห็นขนาดของสระว่ายน้ําแล้วก็แบบ...
‪ที่นี่มีสระด้วยเหรอ
‪ไม่มี
‪คุณไปเที่ยวกับคู่หมั้นบ่อยไหม
‪กับโซอี้น่ะเหรอ
‪ไม่
‪เอาเป็นว่า...
‪ไม่บ่อยเท่าที่เธออยากไป
‪- ผมเองก็คงอยากเหมือนกันแต่... ‪- งานเหรอ
‪ไม่ ผมแค่...
‪ผมไม่สนใจแล้ว
‪คือหลังเหตุระเบิดรถไฟใต้ดินกับ...
‪เรื่องสมรู้ร่วมคิดบ้าๆ นั่น ผมก็แค่...
‪ไม่รู้สิ ผมเก็บตัวมากขึ้น
‪ผมมีอะไรอยู่ในหัวเยอะไปหมด
‪ถ้าให้ผมพูดจากใจนะ ผม...
‪ควรคุยกับเธอให้มากกว่านี้
‪ในเรื่องที่ผมกําลังเผชิญอยู่
‪ในเมื่อผมอยากร่วมชีวิตกับเธอ แต่ผมก็...
‪เอาจริงๆ ฉันไม่คิดว่า ‪คนเราต้องคุยกันตลอดเวลา
‪ถึงจะปรับตัวเข้าหากันได้
‪เห็นพวกคู่คุณปู่คุณย่าในร้านอาหารไหม
‪พวกเขาไม่พูดอะไรกันเลย ‪แต่ฉันว่าพวกเขาดูมีความสุขมาก
‪ใช่ ไม่รู้จะคุยอะไรกันแล้ว
‪ฉันว่าไม่ใช่นะ
‪ฉันคิดว่าเป็นความเข้าใจกัน
‪พวกเขาแค่... อยู่ด้วยกันเงียบๆ ก็สบายใจแล้ว
‪ผมเปิดอีกห้องได้นะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
‪ฉันรู้
‪มีน้ําเชื่อมอีกไหม
‪นี่ครับ จะราดเยอะแค่ไหนเนี่ย
‪คือผม...
‪เสียใจด้วย เรื่องแมวคุณ
‪เจ้าวิสเกอร์สที่น่าสงสาร
‪- ชื่อตัวผู้เหรอ ‪- ตัวเมียจ้ะ
‪เธออึดกว่าที่คิดนะ
‪ใช่
‪นึกแล้วว่าเธอคงไม่ยอมง่ายๆ
‪เธอสมเป็นมืออาชีพจริงๆ เนอะ
‪ใช่
‪ตาฉันแล้ว
‪อรุณสวัสดิ์ คุณกรนด้วย
‪ใช่ เคยมี... เคยมีคนบอกผม
‪- ผมปลุกคุณเหรอ ‪- แค่สองสามครั้ง
‪- แย่จริง ขอโทษนะ ‪- ไม่เป็นไร
‪ฉันดีใจที่คุณได้หลับบ้าง
‪ครับ เหมือนกัน
‪เจออะไรใหม่ๆ จากกล้องวงจรปิดไหม
‪เท่าที่เห็นไม่มี
‪ช่วงวันที่คือหนึ่งสัปดาห์ก่อนวันที่เกิดระเบิด
‪ฉันก็แค่ลองทําโครงร่างของใครที่ดูน่าสงสัยขึ้นมา
‪เคยมีผู้ต้องสงสัย ‪ในเหตุระเบิดรถไฟใต้ดินนี่ไหม
‪นอกจากผมเหรอ
‪ฉันพูดจริงนะ
‪อันที่จริงก็มี
‪เขาใส่เสื้อแจ็กเกตสีดําทับเสื้อมีฮู้ด
‪แต่มองไม่เห็นหน้าเขาชัดๆ
‪เกือบจับเขาได้แล้วด้วย
‪ที่ข้างลําตัวเขามีรอยสักรูปงูหางกระดิ่ง
‪ผมบอกเจ้าหน้าที่สืบสวนไปแล้ว ‪แต่พวกเขาไม่เคยระบุตัวใครได้
‪โอเค
‪แจ็กเกตสีดํา ฉันจะลองหาดู
‪(นี่ฟาร์ โทรหาฉันที่เบอร์นี้)
‪- ปีเตอร์ ‪- หวัดดี นี่เบอร์ใหม่เหรอ
‪คุณพูดถูก หน่วยสืบราชการลับ ‪เจอสปายแวร์ในมือถือฉัน
‪พวกนั้นแกะรอยคุณผ่านทางนี้แน่
‪พอคุยจบคุณเปลี่ยนเบอร์ซะ ‪แล้วแจ้งเบอร์ใหม่มาให้ฉัน
‪- ได้ครับ ‪- คุณสองคนเป็นไง
‪ได้เรื่องอะไรจากที่อยู่นั่นบ้าง
‪เราคิดว่าแคมป์เบลล์เจอหลักฐาน
‪ว่าระเบิดรถไฟใต้ดินหนนั้นมีเป้าหมายอื่น
‪หมายความว่ายังไง
‪เป็นอะไรที่อยู่เหนือพื้นดิน
‪ฉันงงแล้ว รถไฟสายนั้นไม่วิ่งขึ้นมาข้างบนนี่
‪ไว้เจอกันแล้วผมจะอธิบายอีกที
‪แต่เราคิดว่าจะมีการโจมตีอีก
‪พระเจ้า
‪ปีเตอร์ เราต้องบอกเรื่องนี้กับเอฟบีไอ
‪ภายในวันนี้ เข้าใจไหม
‪เข้าใจครับ
‪ไอ้นี่เปิดได้ไหม
‪นี่แค่ช่วงเวลาทําการ ฉันมาที่นี่ทุกวัน
‪โอเค ทุกอย่างเรียบร้อย
‪คุณมีปุ่มแจ้งเหตุแล้วนะ
‪ค่ะ ขอบคุณ
‪ขอโทษค่ะ คนใหม่เลยเยอะหน่อย
‪ไม่เป็นไร หน้าที่เขาที่ต้องปกป้องเธอ
‪เหมือนพัศดีคุมนักโทษมากกว่า
‪ฉันแค่อยากบอกว่าฉันขอโทษ
‪ฉันรู้สึกแย่มากเรื่องเมื่อวาน
‪ฉันไม่อยากให้คุณตกใจกลัวหรือ...
‪ฉันไม่ควรทําแบบนี้
‪เราต้องคุยกันไปเรื่อยๆ ไม่งั้นเขาอาจคิดว่า...
‪ว่ามันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ
‪ถ้ามีคนรู้ ฉันจะถูกไล่ออก ‪ส่วนเธอก็จะเจอเรื่องอื้อฉาว
‪ฉันทําแบบนั้นกับเธอไม่ได้
‪แล้วถ้าเราอยู่ตามลําพังได้สักสองสามชั่วโมงล่ะ
‪ที่ที่เป็นส่วนตัว หรือที่บ้านคุณ
‪เหรอ
‪แล้วตํารวจลับ ‪จะแค่รออยู่นอกประตูระหว่างที่เรา...
‪ระหว่างที่เราอะไร
‪ใครก็รู้เรื่องนี้ไม่ได้
‪ไม่ได้เด็ดขาด
‪คุณบอกให้ฉันเชื่อสัญชาตญาณฉัน ‪คุณก็ควรทําแบบนั้น
‪ฉันหลบพวกเจ้าหน้าที่ได้ ฉันเคยทํามาแล้ว
‪ฉันสาบาน เราจะได้อยู่กันตามลําพัง
‪ถ้าคุณต้องการ
‪ไหล่เป็นไงบ้าง
‪สบายดี ขอบคุณ
‪ฉันสงสัย
‪รู้สึกยังไงเหรอตอนที่รับกระสุนที่โอไฮโอน่ะ
‪ก็เจ็บ
‪ผมรู้ว่ามันฟังแล้วซ้ําซาก ‪แต่ผมจําได้ว่าผมประหลาดใจแปลกๆ
‪ไม่แน่ใจว่าผมคิดไว้ว่ามันจะเป็นไง
‪แต่มีบางคนเป็นลมไป มีบางคนตกใจสุดขีด
‪ผมน่ะเหรอ
‪ที่ผมจําได้มีแต่ความเจ็บปวด
‪คุณจะทําอีกไหม
‪ฟังนะ ผมอาจต้องทํางานนี้ ‪เพื่อไม่ให้ตัวเองกลับไปใช้ยาอีก
‪อาจจะแบบนั้น
‪แต่ก็ไม่ได้แปลว่าผมไม่สามารถทําได้
‪ที่บาร์ผมพลาด ผมยอมรับ
‪แต่อย่าสงสัยความตั้งใจของผม
‪วิธีการของผมแตกต่างจากของคุณ ‪และอาจถึงขั้นล้าสมัย
‪แต่ผมจะปรับตัว
‪ฮาร์เปอร์มาแล้ว
‪ไง เป็นไงบ้าง
‪ไม่มีคนน่าสงสัยแจ็กเกตดํา ‪ในวิดีโอในช่วงวันก่อนถึงวันเกิดเหตุ
‪- แล้วเช้าวันเกิดเหตุล่ะ ‪- ฉันกําลังดูอยู่
‪มีแค่ผู้หญิงนั่งอยู่ในร้านกาแฟนั่นห้าชั่วโมง
‪มองไปนอกหน้าต่าง พูดกับตัวเอง
‪ขอผมดูหน่อย
‪เธอไม่ได้พูดกับตัวเอง เธอพูดใส่ไมค์อยู่
‪ซูมเข้าไป
‪เดี๋ยว ขอฉันปรับให้ชัดขึ้นหน่อย
‪คุณแน่ใจได้ยังไงว่าพวกเขาไม่ได้มาถูกทาง
‪เพราะคนของผมคุยกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว
‪เธอบอกไปแค่ข้อมูลเล็กน้อยที่เธอมี
‪ซัทเธอร์แลนด์กับผู้หญิงคนนั้น ‪ยังไม่รู้อะไรมากจนเราต้องกังวล
‪แล้วคุณทํายังไง กับผู้หญิงคนนั้น
‪ไม่พูดจะดีกว่า
‪ให้ตายสิ
‪- คุณอยากให้ตัดทุกเบาะแส ‪- ใช่ ผมเข้าใจ
‪แล้วเมื่อไหร่เรื่องนี้จะจบสักที
‪อีกไม่นาน
‪- โอเค ฉันหาอะไรอยู่เหรอ ‪- บ้าเอ๊ย
‪อะไร
‪เธอเป็นตํารวจลับ
‪คุณแน่ใจได้ยังไง
‪เพราะผมรู้จักเธอ
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านรองประธานาธิบดี
‪- อรุณสวัสดิ์ เธออยู่ใช่ไหม ผมเอง ‪- ค่ะ
‪ถ้าเธอเป็นตํารวจลับก็แปลว่า...
‪เธอกําลังคุ้มกันใครบางคนอยู่
‪นี่ไม่ใช่ผู้ก่อการร้ายโจมตีแล้ว ‪นี่เป็นการลอบสังหาร
‪ลอบสังหารใคร
‪ไง ลูกรัก
‪มาถึงก็เขม่นใส่เลย
‪ทั้งหนูและพ่อรู้ว่าพ่อมาทําไม เข้าเรื่องเลยเถอะ
‪- หนูไปเที่ยวบาร์ มีผู้ชายมาคุยด้วย ‪- แมดดี้...
‪ใครจะไปควบคุม...
‪แล้วทําไมต้องออกนอกลู่นอกทางจนเกิดเรื่อง
‪แค่ไปบาร์มันออกนอกลู่นอกทางตรงไหน
‪แกจะไปบาร์ทําไม ทําไมไม่รู้จักตั้งใจเรียนฮึ
‪คําบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์