‪นี่เอฟบีไอ ทุกคนกรุณาลงจากรถไฟ
‪(2781)
‪คนนั้น... นั่นเขา
‪(ก่อนหน้านี้ในเดอะไนท์เอเจนต์)
‪ฉันไม่รู้จักคุณ
‪คําสั่งที่ผมได้มาคือปกป้องคุณด้วยชีวิต ‪ซึ่งผมจะทําแบบนั้น
‪แม่บ้านค่ะ
‪โรส
‪ฉันได้ข้อมูลใหม่ของเป้าหมายมา
‪คราวนี้ปิดงานให้จบล่ะ
‪เธอเห็นคุณตอนอยู่ที่บ้านนั่นและชี้ตัวคุณได้
‪เรื่องนี้ทําให้ผมเอียน
‪หน่วยสืบราชการลับอาจต้องเข้ามาดูให้มากขึ้น
‪นายอยู่ในถิ่นตัวเองไปเถอะ
‪คุณรู้ไหมว่าฮอว์กินส์เคยเป็นคนดูแล ‪เอ็มม่ากับเฮนรี่ แคมป์เบลล์ที่เอฟบีไอ
‪อะไรนะ
‪ฉันแอบได้ยินป้าพูด ‪ว่ามีคนในทําเนียบขาว
‪ที่ไว้ใจไม่ได้
‪เรื่องการสืบสวน มีอะไรอีกที่คุณไม่ได้บอก
‪เราเจอฮาร์ดไดรฟ์
‪ไอ้นี่มีระบบรักษาความปลอดภัยระดับชาติ ‪ที่ฉันแก้ไม่ได้ด้วยซ้ํา
‪เหตุระเบิดรถไฟใต้ดิน
‪ป้ากับลุงของคุณตามสืบเรื่องนี้ทําไม
‪ฉันไม่รู้จนกว่าฉันจะเปิดมันได้
‪ซึ่งฉันทําไม่ได้ถ้าไม่มีอุปกรณ์ที่เหมาะสม
‪ฮอว์กินส์เป็นคนยกเลิกทีมคุ้มครองโรส
‪ชาวไร่พบเขาในทุ่งที่แมริแลนด์
‪มีคนฆ่ารองผู้อํานวยการเอฟบีไอเหรอ
‪เข้ามาเดี๋ยวนี้ แล้วพาโรสมาด้วย
‪(แมวใหญ่) (สวนสัตว์แห่งชาติสมิธโซเนี่ยน)
‪(หนึ่งปีก่อน)
‪ปีเตอร์ ฉันไดแอน ฟาร์ ‪หัวหน้าคณะทํางานของประธานาธิบดี
‪ยินดีที่ได้พบครับ
‪เจอมาหนักขนาดนั้นแต่ยังดูดีอยู่นะ
‪- ไม่แย่กว่านี้ก็ดีแล้วครับ ‪- นั่นน่ะสิ
‪ขอบคุณมากที่มาเจอฉันที่นี่
‪สวนสัตว์ยอมให้ฉันเข้าก่อนเวลา ‪สัตว์พวกนี้ทําให้การเดินตอนเช้าน่าตื่นเต้นขึ้น
‪ครั้งสุดท้ายที่ผมมาที่นี่ ‪คือเมื่อ 20 ปีก่อนกับพ่อแม่ผม
‪เราเอาแต่เถียงกันว่าเราอยากเป็นสัตว์ชนิดไหน
‪แล้วคุณเลือกอะไร
‪หมีครับ
‪แต่ก่อนผมถูกรังแกบ่อยๆ
‪และหมีกริซลี่ไม่ถูกใครต่อย ฉันเข้าใจ
‪ตอนโทรมาคุณบอกว่าคุณมีงานที่อยากคุยกับผม
‪คุณรู้จักไนท์แอคชั่นไหม
‪ดี คุณไม่ควรจะรู้จัก
‪ไนท์แอคชั่นเป็นโครงการสืบสวน ‪ลับสุดยอดของเอฟบีไอ
‪พวกเขาสืบอะไรครับ
‪ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องรู้
‪ฉันรู้แค่ว่ามันมักจะเกี่ยวข้อง ‪กับความมั่นคงของชาติ
‪ข้อมูลลับ
‪สายลับที่นําการสืบสวนเหล่านั้น
‪จะเรียกกันแค่ว่าเจ้าหน้าที่หน่วยไนท์
‪คุณอยากให้ผมเป็นเจ้าหน้าที่ไนท์เหรอ
‪ไม่ๆ ขอโทษที
‪ฉันอยากให้คุณคอยรับโทรศัพท์จากพวกเขา
‪อะไรนะ
‪มีสายด่วนฉุกเฉินอยู่ที่ชั้นใต้ดินของทําเนียบขาว
‪ทางการแล้วมันเป็นช่องทางสํารอง
‪ในกรณีที่เอฟบีไอจําเป็นต้องติดต่อประธานาธิบดี
‪แต่ช่องทางอื่นๆ ไม่ปลอดภัย
‪แต่ในความเป็นจริงคือถ้าเกิดเรื่องขึ้น ‪เจ้าหน้าที่ไนท์สามารถโทรขอความช่วยเหลือ
‪เอาไว้ใช้ส่งข่าว
‪ฉันอยากให้คุณเป็นเจ้าหน้าที่คอยรับสายที่ว่า
‪ทําสองบทบาท
‪ทั้งเอฟบีไอกับทําเนียบขาว
‪คุณจะขึ้นตรงกับ ‪รองผู้อํานวยการเจมี่ ฮอว์กินส์และฉัน
‪แต่ส่วนใหญ่เป็นฉัน
‪พูดตามเนื้อผ้าก็คือ ‪ผมก็แค่คนรับสาย 911 ที่มีระดับหน่อย
‪โทรศัพท์แทบจะไม่เคยดังเลย
‪ก็คือผมต้องอยู่กับโต๊ะทั้งวัน
‪ทั้งคืนต่างหาก
‪ตําแหน่งที่ว่างคือกะสองทุ่มถึงตีสี่
‪เราต้องการคนที่ขยัน ไว้ใจได้ และภักดี
‪คนที่ทําตามเมื่อได้รับคําสั่ง ‪คนที่รู้ว่าต้องทํายังไงเมื่อถึงคราวจําเป็น
‪เหมือนที่คุณทําในรถไฟใต้ดินสัปดาห์ก่อน
‪ถ้าให้พูดตรงๆ มันเหมือนการลดตําแหน่งเลย
‪คุณจะได้ทํางานในทําเนียบขาว ‪ใกล้ชิดกับผู้มีอํานาจตัดสินใจตัวจริง
‪เจ้าหน้าที่ที่เฝ้าโทรศัพท์นี้ ‪จะได้รับมอบหมายงานในภายหลัง
‪หรือคุณจะอยู่หน่วยเฝ้าระวัง ‪หวังว่าสักวันจะมีใครให้โอกาสคุณต่อไป
‪โดยไม่สนใจนามสกุลคุณก็ได้
‪ถ้าเป็นฉันคงเลือกอย่างแรก
‪ถ้าผมสนใจล่ะ
‪ก่อนหน้านี้คุณตอบผิด
‪ในป่าแน่นอนว่าหมี สิงโต ‪ยิ่งใหญ่ ทรงพลัง อะไรเทือกนั้น
‪แต่ในนี้ พวกมันก็แค่สัตว์เลี้ยงตัวใหญ่
‪อยู่ในนี้ มีสัตว์โลกประเภทเดียว ‪ที่คุณควรอยากเป็น
‪ตัวที่ตัดสินใจว่าตัวอื่นจะหลับเมื่อไหร่ ‪จะกินอะไร จะเอากับตัวไหน
‪นังตัวนั้นที่ถือกุญแจนั่นไง
‪(กรงสิงโต)
‪ยินดีต้อนรับสู่ทําเนียบขาว ปีเตอร์
‪(เดอะไนท์เอเจนต์)
‪ปีเตอร์ ได้ยินฉันไหม
‪อีกชั่วโมงเราจะไปถึงทําเนียบขาว
‪ฮอว์กินส์อยู่กับเอฟบีไอมา 30 ปี
‪ชื่อเสียงเขาไร้ที่ติ
‪มันไม่สมเหตุสมผลเลย ‪ทําไมคนแบบนั้นถึงแปรพักตร์ ผมไม่เข้าใจ
‪ใครสนล่ะ ‪ทําไมคุณถึงบอกเจ้านายคุณว่าเราจะไป
‪มันคือคําสั่ง โรส
‪คุณกับคําสั่งของคุณ ทําให้อะไรมั่วไปหมด
‪ฉันจะไม่เข้าไปทําเนียบขาว ‪แล้วส่งมอบไดรฟ์นี่ให้แน่
‪คุณเข้าฮาร์ดไดรฟ์ไม่ได้
‪คุณไม่มีเครื่องมือ ทําเนียบขาวมี
‪มันอาจบอกเราได้ว่าใครฆ่าป้ากับลุงของคุณนะ
‪หรือไม่เราก็เอาหลักฐานสําคัญ ‪ใส่พานให้ฆาตกรซะเอง
‪คือให้ตายสิ
‪รองผอ.เอฟบีไอเพิ่งถูกยิงตาย ‪อย่างกับถูกเจ้าพ่อสั่งเก็บ
‪ถ้าเขาไม่มือสะอาด ‪และใกล้จะรู้ตัวคนทรยศตัวจริงแล้ว
‪ซึ่งก็คือสิ่งที่เราพยายามทําอยู่นี่...
‪ก็ต้องเป็นฝีมือเขา ‪และเขาร่วมมือกับคนอื่นในทําเนียบขาว
‪และพวกนั้นฆ่าเขาเพื่อปิดปาก ผมเข้าใจ
‪ไม่ว่าจะแบบไหน ‪ฟังแล้วเหมือนเราปลอดภัยแล้วไหม
‪ไม่ แต่ผอ.เอฟบีไอ ‪หัวหน้าคณะทํางาน ท่านประธานาธิบดี
‪คุณคิดว่าคนพวกนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เหรอ
‪ฉันไม่รู้ แต่นั่นแหละประเด็นของฉัน
‪ฉันจะไม่ไป ไดรฟ์นี่ก็ด้วย
‪จนกว่าเราจะรู้ว่าเราไว้ใจใครได้
‪ตอนที่ผมบอกคุณว่าที่ทําเนียบขาว ‪ผมแค่ลูกกระจ๊อก ผมพูดจริง
‪เรื่องนี้ มันเกินระดับผมสุดๆ
‪เราต้องการคนที่มีอํานาจจริงๆ ‪ที่สามารถปกป้องเราได้
‪คนที่มีคน มีเครื่องมือพร้อมที่จะเจาะเข้าไอ้นั่น
‪ซึ่งก็คือไดแอน ฟาร์
‪เราไว้ใจเธอได้
‪และคุณกล้าเดิมพันด้วยชีวิตคุณ ชีวิตฉันเหรอ
‪ใช่
‪ใช่ ผมกล้า
‪หน้าที่การงานผมถูกกดเอาไว้
‪เพราะสิ่งที่พ่อผมต้องสงสัยว่าเป็นคนทํา
‪ฟาร์เป็นคนเดียว ‪ที่ไม่เคยเอาเรื่องนี้มาตราหน้าผม
‪เธอตัดสินผมจากการกระทําของผม ไม่ใช่ของพ่อ
‪แล้วถ้าคุณคิดผิดล่ะ
‪ฟาร์พูด
‪ผมเองครับ
‪ปีเตอร์ คุณกําลังมารึยัง
‪ยังครับ
‪โรสน่ะ
‪ป้ากับลุงของเธอ
‪เรื่องแย่ๆ ที่โรงแรม ฮอว์กินส์ถูกฆ่า...
‪เธอแค่...
‪เธอตกใจนิดหน่อย
‪โทษเธอไม่ได้ ทุกคนที่นี่ก็นั่งไม่ติดเหมือนกัน
‪ทําไมฮอว์กินส์ถึงไปที่ทุ่งนั่น
‪- เขาจะไปพบใครงั้นเหรอ ‪- เรายังไม่รู้
‪นี่จะเป็นการสืบสวนครั้งใหญ่ที่สุด ‪ถัดจากครั้งเจเอฟเคเลย
‪แต่เราไม่รู้อะไรสักอย่าง
‪อีกชั่วโมงผอ.จะสรุปให้ประธานาธิบดีฟัง
‪หวังว่าถึงตอนนั้นจะมีความชัดเจนมากขึ้น ‪คุณคิดจะทํายังไงกับโรส
‪ควรให้เธอนอนหลับให้เต็มอิ่มสักคืน
‪ให้เวลาเราถึงสิบโมงเช้าพรุ่งนี้
‪ให้เวลาเธอเต็มที่ได้เลย
‪ฮาร์ดไดรฟ์ยังอยู่กับคุณไหม
‪ครับ อยู่ที่ผม
‪นั่นแหละที่สําคัญที่สุด
‪และระวังตัวด้วยนะ
‪ครับผม
‪ฉันรู้จักที่นึงที่เอารถไปซ่อนได้
‪- เยี่ยม ‪- เธอว่าไง
‪เรามีเวลาถึงพรุ่งนี้สิบโมงเช้า
‪คุณพร้อมไหม
‪ไปตั้งแคมป์กัน
‪เราเชื่อว่าเขาถูกฆ่าที่อื่น
‪แล้วเอามาทิ้งที่ทุ่ง
‪เราโยกย้ายเจ้าหน้าที่ทุกคน ‪ที่ว่างอยู่มาทําคดีนี้แล้ว
‪เราไม่มีผู้ต้องสงสัยเลย หลักฐานก็น้อย
‪และเราไม่รู้ว่าฮอว์กินส์ ‪เกี่ยวข้องยังไงกับคดีฆาตกรรมแคมป์เบลล์
‪ฉันพลาดอะไรไปไหม
‪ไม่ครับท่านประธานาธิบดี ‪แต่เรากําลังดําเนินการอยู่
‪คุณแจ้งภรรยาเขาหรือยัง
‪ผมบอกซินเธียแล้วเมื่อสองสามชั่วโมงก่อน
‪ปฏิกิริยาของเธอก็... เป็นอย่างที่คิด
‪ฉันควรแสดงความเสียใจเมื่อไหร่บอกฉันด้วย
‪แค่นี้แหละ ขอบคุณ
‪ไดแอน
‪- หลานของแคมป์เบลล์ล่ะ ‪- ซัทเธอร์แลนด์ดูเธออยู่
‪- แล้วตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน ‪- ฉันไม่ได้ถาม
‪แบบนั้นปลอดภัยกว่า ‪เขารับรองว่าพรุ่งนี้พวกเขาจะมาที่นี่
‪ไม่รู้สึกว่าคุณควบคุมสถานการณ์ได้เลย
‪ด้วยความเคารพนะคะมิเชล ‪คุณไม่ช่วยให้ฉันทํางานง่ายขึ้นเลย
‪เมื่อไหร่ที่คุณเรียกฉันว่ามิเชล ‪ฉันรู้เลยว่าคุณโกรธจัดแล้ว
‪ฉันมืดแปดด้านอยู่
‪ฉันไม่รู้ว่าทําไมฮอว์กินส์ ‪ถึงยกเลิกทีมคุ้มกันโรส ลาร์กิ้น
‪ฉันไม่รู้ว่าเฮนรี่กับเอ็มม่า แคมป์เบลล์
‪กําลังสืบอะไรผ่านไนท์แอคชั่นอยู่
‪คุณใช้พวกเขาสืบเรื่องอะไรอยู่ฮึ
‪ฉันปกป้องโรสไม่ได้
‪ฉันปกป้องคุณไม่ได้ เว้นแต่คุณจะบอกให้ฉันรู้ด้วย
‪ก็ได้
‪คุณนั่งลงก่อนดีกว่า
‪อรุณสวัสดิ์
‪ฉันหลับไปนานแค่ไหน
‪ประมาณห้าชั่วโมง
‪คุณได้นอนบ้างไหม
‪ไม่
‪สักวันนึงมั้ง
‪ต้องมีคนคอยเฝ้ากระท่อมไว้
‪- ฉันน่าจะผลัดกับคุณ ‪- ผมไม่อยากปลุกคุณ
‪เห็นอะไรบ้างไหม
‪ไม่เลย
‪ฟังนะ ผมโทรเข้าโทรศัพท์ส่วนตัวของฟาร์
‪ผมไม่ได้โทรเข้าไนท์แอคชั่น
‪ซึ่งหมายความว่าถ้าเธอมีส่วนอยู่ด้วย
‪เธอสามารถแกะรอยสายนั้น ‪และส่งคนมาตามล่าเราแล้ว
‪ใช่ไหม
‪ใช่ โอเค
‪ขอบคุณ
‪งั้นเราก็ปลอดภัย ไปกันได้หรือยัง
‪ช่วยด้วย
‪มีใครอยู่ไหม
‪ได้โปรด
‪ขอร้องล่ะ
‪ฉันล้มตรงทางเดินป่า ฉันว่าน่าจะมีอะไรหัก
‪คนที่ฆ่าป้ากับลุงของคุณ คนนึงอาจเป็นผู้หญิงไหม
‪ช่วยด้วย
‪สวัสดี
‪ตรงด้านหลัง หลังกระท่อม
‪คนนี้แหละ
‪ไปกันเถอะ
‪บ้าเอ๊ย
‪พวกเขาไม่ได้อยู่ในนั้น น่าจะในป่า
‪เราคงได้คําตอบแล้วนะ
‪- กับสองคนนี้อย่างกับแมวไล่จับหนู ‪- ไปกันเถอะ
‪เปลี่ยนซิมในมือถือผมซะ
‪พวกนั้นมาแล้ว
‪แซด 4-1-3-5 เอ็กซ์
‪- ได้ทะเบียนรถแล้วเหรอ ‪- ใช่ ได้แล้ว
‪- จะไม่ไล่ตามพวกเขาไปเหรอ ‪- ไม่ ถ้ามีคุณอยู่ในรถด้วย
‪แล้วก็ไม่ ถ้าต้องสู้สองต่อหนึ่ง
‪ผมได้ทะเบียนรถมาแล้ว ‪ผมจะส่งไปให้คนอื่นแกะรอยดู
‪ใคร ฟาร์เหรอ
‪ยังต้องการหลักฐานอื่นอีกเหรอ ‪ว่าเธอคือคนทรยศที่ป้าฉันเตือนไว้
‪- ผมเข้าใจว่ามันดูไม่ดี แต่... ‪- แต่อะไร
‪เธอเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเราอยู่ที่ไหน ‪คุณเป็นคนพูดเอง
‪ผมแค่พยายามพิจารณาทุกแง่มุม โอเคไหม
‪ตามหลักการของออคแคมมันมีแค่แง่เดียว ‪แง่ว่ายัยนั่นเป็นผู้สมคบคิด
‪เรายังไม่รู้แน่หรอก
‪ขอบคุณที่ช่วยคุ้มครองฉัน
‪ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
‪ครับ
‪ไดแอน
‪- ซัทเธอร์แลนด์กับโรส ลาร์กิ้นอยู่ไหน ‪- ทําไม
‪- พวกเขาควรมาถึงแล้วไม่ใช่รึไง ‪- อาจจะ
‪พูดแบบนั้นหมายความว่าไง
‪หมายความว่าคุณต้องบอกว่าทําไมฉันควรไว้ใจคุณ
‪ตํารวจลับที่คุ้มกันพยานถูกถอนไป ‪โดยที่คุณไม่รู้ได้ยังไง
‪โดยที่ผู้ช่วยคุณไม่รู้ได้ยังไง
‪ผมไม่รู้ว่าฮอว์กินส์ดึงคนของผมออก ‪จนมันเกิดขึ้นแล้ว
‪ตอนนี้ผมพยายามแก้ไขอยู่
‪ซัทเธอร์แลนด์กับคุณลาร์กิ้นควรจะมาถึงแล้ว
‪แต่ฉันยังไม่ได้ข่าวจากพวกเขาเลย
‪- เมื่อได้ข่าวแล้วฉันจะบอก ‪- ท่านครับ
‪เจ้าหน้าที่อาร์ริงตันโทรกลับมา ‪ตอนนี้อยู่ในสายแล้วครับ
‪โอนสายมาได้เลย
‪ขอบคุณมาก
‪- อาร์ริงตัน ‪- คะ
‪แบดเจอร์เป็นไง
‪ไปยิมแล้วก็ไปเรียน ‪ศิลปะกับการเคลื่อนไหวทางการเมือง
‪งานภาคสนามจิ๊บจ๊อยน่าเบื่อ ‪ที่เป็นผมคงไม่ให้ไปทํา
‪เมื่อคืนหนักหรือคะ
‪งานงอกสุดๆ พอรองผู้อํานวยการถูกฆ่า
‪เอฟบีไอต้องการกําลังเสริมทั้งหมด ‪ที่เราให้ได้ ผมถึงโทรหาคุณ
‪ผมจะดึงรามิเรซมาช่วยการสืบสวนนี้ด้วย
‪รับทราบค่ะ ฉันต้องสลับกะใหม่ ‪แต่ฉันจะทําให้ได้ค่ะ
‪ไม่จําเป็น ผมจะส่งคนไปแทนให้คุณ
‪เอริก มังก์ส
‪"มังก์ส" คนนั้นหรือคะ ฉันนึกว่าเขาไปแล้วหลัง...
‪เขาทํากายภาพตลอด เกือบจะ 100% แล้ว
‪ผมอยากให้เขาเริ่มจากอะไรที่ง่ายๆ
‪ไม่ถูกจับตามองก่อน
‪ผมถึงคิดว่างานคุ้มครอง ‪ลูกสาวรองประธานาธิบดีน่าจะเหมาะ
‪จะให้เขาเริ่มเมื่อไหร่คะ
‪วันนี้
‪ผมรู้ว่ามันฉุกละหุก
‪ตอนแรกผมกะจะให้เขา ‪ไปทํางานกับคุณสัปดาห์หน้า
‪แต่... เกิดเหตุขัดข้อง
‪ไม่มีปัญหาค่ะ ฉันจะรีบสรุปงานให้เขาฟัง
‪ดีมาก
‪แมดดี้
‪ฉันไปเรียนสายแล้ว
‪ฉันขอแนะนําสมาชิกใหม่ ‪ของทีมรักษาความปลอดภัย
‪นี่เอริก เอริก นี่แมดดี้ เรดฟิลด์
‪ยินดีที่ได้รู้... ขอโทษครับ
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪เอริกอยู่กับหน่วยสืบราชการลับมาเกือบยี่สิบปี
‪คุณอาจเคยได้ยินชื่อเขา
‪ไม่กี่ปีก่อน เขาช่วยอดีตประธานาธิบดีไว้
‪โรงงานผลิตในโอไฮโอนั่นน่ะเหรอ
‪- คุณคือคนที่ถูกยิงเหรอ ‪- ใช่ครับผม
‪ถ้าเชลซีโอเคกับคุณ ฉันก็โอเค
‪ว่าแต่คืนนี้ฉันจะไปเที่ยวกับอิซซี่กับแดฟเน่
‪ไปไหนคะ
‪ไปบาร์ ฉันจะส่งรายละเอียดไปให้
‪ไปก่อนนะ
‪อย่าลืมปุ่มแจ้งเหตุ
‪เธอชอบลืมปุ่มแจ้งเหตุ
‪คนรุ่นมิลเลนเนียมก็แบบนี้ล่ะสิ
‪ที่จริงเธอรุ่นเจนแซด
‪ส่วนคนรุ่นมิลเลนเนียมอย่างฉัน ‪ไม่ชอบถูกเรียกแบบนั้น
‪รับทราบ
‪ตามให้ทันนะ
‪มีเพื่อนไม่กี่คน ไม่มีคนสําคัญ
‪เรียนสองวิชาเอก รัฐศาสตร์กับศิลปะ
‪เลยอยู่ในสตูดิโอบ่อยๆ ไปวาดภาพ
‪เข้าใจแล้ว
‪เราพยายามกลมกลืนกับมหาวิทยาลัยให้มากที่สุด
‪ทําให้เธอรู้สึกว่าไม่ได้ถูกจับตามองทุกวินาที
‪ได้ ผมจะเลิกใส่สูท
‪คนที่เคยช่วยชีวิตโพตัส
‪ต้องมาคอยคุ้มครอง ‪ลูกสาวรองประธานาธิบดีได้ยังไง
‪กายภาพบําบัด ใช้เวลาพักใหญ่หลังโดนยิง
‪นี่คงเป็นวิธีที่พวกเขา ‪หาทางให้คนแก่กลับมาทํางานมั้ง
‪และทุกงานที่ได้รับมอบหมายสําคัญหมดจริงไหม
‪ทําไมคนอายุน้อยอย่างคุณถึงได้มาทํางานนี้ล่ะ
‪ฉันอายุ 28 แต่ฉันหน้าเด็ก ‪เลยเนียนๆ ไปกับมหาวิทยาลัยได้
‪ถึงอย่างนั้น...
‪แมดดี้ต้องการแบบนั้น เธอไว้ใจคนไม่มาก
‪แต่เธอไว้ใจคุณ
‪เจนกินส์พูด
‪ซิสโก้ ไงเพื่อน นี่ปีเตอร์นะ
‪พีทตี้ เลยเวลานอนนายแล้วนี่
‪- เบอร์ใหม่เหรอ ‪- แค่ชั่วคราวน่ะ
‪แต่นายมีเวลาเดี๋ยวนึงไหม
‪ฉันอยากให้ช่วยแจ้งสายตรวจ ‪ให้จับตาดูรถฟอร์ดบรองโกสีเทาให้หน่อย
‪นายปฏิบัติงานอยู่เหรอ
‪ใช่ แต่บอกอะไรไม่ได้ ขอโทษนะ
‪ข่าวดีนี่เพื่อน
‪ได้เวลาที่พวกเขาต้องปล่อยนาย ‪ออกจากห้องใต้ดินซะที
‪เอาล่ะ ป้ายทะเบียนอะไร
‪ฟ็อกซ์ทรอท ซูลู 4-1-3-5 เอ็กซเรย์
‪ใช่
‪ฉันต้องเปลี่ยนเบอร์ใหม่ แต่พรุ่งนี้ฉันจะโทรหานะ
‪ขอบใจนายมาก หนนี้ฉันติดหนี้นาย จริงๆ นะ
‪ขอบใจเพื่อน
‪- เช็ดตัวหน่อยไหม ‪- ดีครับ
‪- ขอบคุณ ‪- เสียใจด้วยเรื่องฟาร์ ฉันรู้ว่าคุณชอบเธอ
‪ถ้าเธออยู่เบื้องหลังเรื่องนี้จริงๆ ‪ผมก็ไม่รู้ว่าทําไมผมถึงมองไม่ออก
‪แบบนี้ผมจะเป็นคนยังไง
‪เป็นคนที่อยากเห็นความดีในตัวคนอื่น
‪เพราะคุณหวังว่าคนอื่นจะเห็นความดีในตัวคุณมั้ง
‪ฉันไม่ผิดนะที่คุณอ่านง่าย
‪ให้ตายสิ
‪โอเค สมมติว่าฟาร์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง ‪บริสุทธิ์ผุดผ่อง
‪แปลว่ามีคนเข้าบันทึกการโทรของเธอได้
‪แกะรอยเราจากมือถือคุณ
‪ใช่
‪เพราะงั้นก็ยังไว้ใจให้เธอเก็บฮาร์ดไดรฟ์ ‪ไม่ให้ตกไปอยู่ในมือคนที่จะฆ่าเราไม่ได้อยู่ดี
‪จนกว่าเราจะเปิดดูได้ว่าใครคือออสเปรย์
‪แล้วเกิดอะไรขึ้นในห้าวันนี้ ห้าวันแล้วใช่ไหม
‪แล้วเราจะทําแบบนั้นได้ไง
‪อัลกอริธึมของรหัสที่ล็อกไดรฟ์ไว้ ‪ซับซ้อนเกินไป แล็ปท็อปฉันแก้ไม่ได้
‪ฉันต้องการคอมพิวเตอร์ที่สเป็คสูงสุดๆ
‪เหมือนของที่ซีไอเอกับเอ็นเอสเอมีที่ทําเนียบขาว
‪อะไร ในนั้นไม่มีซูเปอร์คอมพิวเตอร์ขายเหรอ
‪เครื่องสุดท้ายมีคนซื้อไปแล้ว
‪แต่ได้มือถือใช้แล้วทิ้งมานะ
‪เราเลยเส้นตายที่ตกลงกับฟาร์ไปชั่วโมงนึงแล้ว
‪ถ้าผมไม่รีบรายงานตัวต้องโดนสงสัยแน่
‪คิดดูอีกที ถ้าเราให้ไดรฟ์นี่กับเธอไปล่ะ
‪หมายความว่าไง
‪เฮ้อ ฉันเกลียดที่นี่
‪ที่นี่คือที่ไหน
‪โรงแรมห่วยๆ ห้องทึมๆ นี่
‪ตั้งแต่เราเช็กอินเข้ามาก็ไม่มีอะไรดีเลย
‪- มีแต่โชคร้าย ‪- เราควบคุมโชคไม่ได้
‪ได้สิ
‪ไม่ได้ เขาถึงเรียกว่าโชคไง
‪ก็ได้
‪แต่เราควบคุมสภาพแวดล้อมได้
‪เรียกว่าฮวงจุ้ยไง
‪ถ้าอยู่แล้วมีความสุข เราก็จะทํางานได้ดีขึ้น
‪ฮวงจุ้ยที่นี่โคตรแย่
‪ก็ได้
‪ฉันจะหาที่อื่นให้
‪ไม่
‪ไม่อยู่โมเต็ลแล้ว
‪นายควรได้อยู่ที่มันดีกว่านี้
‪บ้าน
‪ทําไมรู้สึกเหมือนเธอมีเป้าในใจแล้ว
‪(บ้านในฝัน)
‪(สถานีซิลเวอร์สปริง)
‪ตกลงเราจะทําแบบนี้หรือเปล่า
‪- มันต้องมีวิธีอื่นสิ ‪- เราต้องการของระดับเอ็นเอสเอ
‪ทางเลือกเราเลยน้อย
‪อย่าบอกนะว่าคุณรู้สึกขัดแย้งกับมโนธรรม
‪แล้วคุณไม่รู้สึกเหรอ
‪ไม่ ฉันขโมยของครั้งแรกตอนแปดขวบ
‪ฟังแล้วซึ้งจัง
‪แม่ฉันหนีไปคาสิโน
‪ไปกับไอ้หนุ่มที่ควงอยู่ช่วงวันหยุดยาว
‪ฉันกินเนยถั่วขวดสุดท้ายหมดตั้งแต่วันแรก
‪ฉันขโมยชีโตสรสเผ็ดถุงนึงจากเซเว่นอีเลฟเว่น
‪ฉันรู้สึกละอายใจมากจนอ้วกออกมาหมด
‪ตกลงประเด็นคืออะไร
‪วันต่อมาฉันกลับไปอีก ‪ฉันขโมยคิทแคทกับโค้กเชอร์รี่
‪แล้วคราวนี้ฉันไม่อ้วกแล้ว
‪ผมดีใจกับคุณด้วย
‪แต่ผมไม่มีนิสัยขี้ขโมยก็เลย...
‪คุณไม่เข้าใจประเด็น ต้องเสี่ยงถึงจะได้มา
‪มีแต่แบบนี้ฉันถึงจะทํางานในวงการเทคโนโลยีได้
‪เวลาคนคิดว่าคุณเป็นลูกคนทรยศ
‪และสิ่งเดียวที่คุณอยากทําคือเป็นเอฟบีไอ
‪คุณไม่มีอภิสิทธิ์จะทําอะไรแบบนั้น
‪แผนของคุณนี่
‪ถ้าผมถูกจับได้
‪ถ้ามีอะไรผิดพลาด ถ้าเราคิดผิดแม้แต่นิดเดียว...
‪ผมจบเห่แน่
‪ฉันเข้าใจแล้ว
‪แค่ไม่เชื่อฟังคําสั่งนิดเดียวคุณก็รู้สึกผิดแล้ว
‪แต่เมื่อเป็นชีวิตเราจริงๆ ที่อาจจะอยู่หรือตาย
‪ความรู้สึกผิดจะหายไปอย่างรวดเร็ว
‪โอเค ถ้าเราเกิดพลัดกันขึ้นมา ‪เราต้องมีจุดนัดพบ
‪ใช่ จุดนัดพบ ได้สิ ที่ไหนดี
‪มีที่นึงทางตะวันออกของคาแนลกับฟ็อกซ์ฮอลล์
‪เป็นสวนสาธารณะชื่อฟาวดรี้แบรนช์
‪หาอุโมงค์ลอด เดินทะลุไป คุณจะเจอท่าเรือ
‪ผมเคยไปตกปลากับพ่อที่นั่นตอนเด็กๆ
‪แต่ดูให้ดีว่าไม่โดนตามนะ
‪ระวังคนตาม
‪โอเค ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นสายลับแล้ว
‪เหมือนธุรกิจในครอบครัวเลยนะว่าไหม
‪พูดทวนซิ ถ้าแยกกันต้องไปที่ไหน
‪ฟาวดรี้แบรนช์ ‪เดินลอดอุโมงค์ไปที่ท่าเรือ ระวังคนตาม
‪- ดี ‪- โอเค
‪ระวังตัวด้วยนะ
‪คุณก็ด้วย
‪นี่
‪คุณจะไม่เป็นไร
‪ค่ะ คุณก็เช่นกัน
‪แล้วเผื่อจะช่วยได้
‪ฉันดีใจที่เป็นคุณที่อยู่ห้องใต้ดินรับสายฉันในคืนนั้น
‪เรื่องเบรุตเลื่อนเป็นพรุ่งนี้ ‪เราต้องเลื่อนนัดวัตกินส์
‪วัตกินส์จากเท็กซัสเขต 22 เหรอ
‪พระเจ้า ปีเตอร์ คุณหายไปไหนมา
‪หวัดดี
‪โรสทิ้งผมไว้ตอนผมล้างหน้าล้างตาที่ปั๊มน้ํามัน
‪โชคดีที่ไดรฟ์อยู่ในกระเป๋าผม
‪พอรู้ไหมว่าตอนนี้เธออยู่ไหน
‪ไม่ทราบเลยครับ
‪เราหาข้อมูลเกี่ยวกับเธอไว้แล้วตั้งแต่เกิดเหตุ
‪เราจะไปหาทุกคนที่เธอน่าจะไปหา
‪ดี แจ้งฉันเป็นระยะด้วย
‪ขอโทษที่ขัดจังหวะครับ ไดรฟ์ปลอดภัย
‪ไม่มีสปายแวร์ ไม่มีโทรจัน
‪ผมจะเริ่มถอดรหัสในแอร์แก็ปเลย
‪ต้องใช้เวลานานแค่ไหน
‪ห้าชั่วโมง 40 นาทีบวกลบครับ
‪พอเขาออกไปแล้ว ล็อกห้องนี้ห้ามใครเข้า
‪ยกเว้นฉันกับโพตัส
‪ครับผม
‪กลับบ้าน ไปนอนพักซะ
‪อัลโมร่าส่งรูปพรรณของโรส ‪ให้ในเมืองตามหาแล้ว
‪งานคืนนี้ เราจะหาคนมาทํางานแทนคุณ
‪ไม่ครับ ผมว่าผมควรเฝ้าโทรศัพท์ไว้
‪ตอนเธออยู่ที่โรงแรม ‪โรสเคยโทรมาหาผมที่เบอร์ไนท์แอคชั่น
‪ถ้าเราให้เวลาเธอคิดหน่อย
‪เธออาจจะโทรมาอีก ‪ผมจะได้กล่อมให้เธอเข้ามา
‪หรืออย่างน้อยจะได้แกะรอยโทรศัพท์ ‪หาตําแหน่งที่เธออยู่
‪ฉลาดดี
‪คุณรับมือกับเรื่องนี้ได้ดีมาก ฉันจดจําไว้แล้ว
‪ขอบคุณครับ
‪(หัวหน้าคณะทํางาน ไดแอน ฟาร์)
‪- ดีมากเอวา ‪- ขอบคุณค่ะ
‪- เป็นยังไงบ้าง ‪- ไว้แวะมาดูทีหลังจะดีกว่าค่ะ
‪หรือไม่ต้องดูเลย
‪พูดมาเลย ว่ามันไม่ได้เรื่อง
‪ฉันไม่เหมาะจะเป็นจิตรกร
‪ฉันไม่เห็นด้วย
‪ฉันแค่คิดว่าเธอยังไม่แสดงตัวตนจริงๆ ให้ฉันเห็น
‪ฉันไม่ได้ซ่อนอะไรไว้นะคะ
‪ฉันแค่... วาดไม่เก่งแล้ว
‪ฉันเคยเก่งนะ ‪แต่จะอะไรที่ฉันเคยมีนั่นมันหายไปแล้ว
‪นี่ชั้นเรียนศิลปะ ‪กับการเคลื่อนไหวทางการเมือง แมดดี้
‪เพื่อที่จะเผชิญหน้ากับโลกและเปลี่ยนแปลงมัน
‪เราต้องไม่กลัวว่าใครจะมาเห็น
‪ต้องยืนหยัดในสิ่งที่ต้องสู้
‪แต่การจะทําแบบนั้นได้
‪เราต้องเผชิญหน้ากับตัวเองให้ได้ก่อน
‪คราวหน้าฉันอยากให้เธอ ‪สํารวจว่าอะไรรั้งเธอไว้ จง...
‪จงอย่ากลัว
‪จงเป็นตัวเอง
‪จงกล้าหาญ
‪ฉันขอท้าเธอ
‪นี่อะไร
‪เขาว่ากันว่าย่านนี้น่าอยู่มาก
‪อยากเห็นบ้านใหม่ของเราไหม
‪ตามฉันมาสิ
‪นายหน้าอสังหาฯ บาร์บ
‪แม่ลูกสอง ‪เข้ามาทําธุรกิจอสังหาริมทรัพย์หลังหย่า
‪เธอพาฉันดูบ้านเมื่อตอนบ่าย
‪เจ้าของอยู่ที่ฟลอริดาทั้งเดือน
‪ทั้งสัปดาห์นี้ไม่มีใครเข้ามาดูแล้ว ‪บ้านนี้เป็นของเรา
‪บาร์บแอบกดรหัสล็อกไม่ให้ฉันเห็นไม่เก่ง
‪รหัสความปลอดภัยก็ด้วย
‪ฉันบอกเธอว่าเราเป็นคู่แต่งงานใหม่จากฮิวสตัน
‪และเราย้ายมาที่นี่เพราะงานของนาย
‪เธอเชื่อว่าเธอเป็นคุณแม่บ้านเหรอ
‪ฉันบอกเธอว่าฉันมีธุรกิจของตัวเอง ‪และทํางานจากที่บ้าน
‪เพราะเราต้องการรายได้สองทางถึงจะซื้อที่นี่ได้
‪โอเค บ้านสไตล์เปิดโล่ง
‪สวนหลังบ้านส่วนตัว
‪ห้องนอนใหญ่ชั้นบน
‪ห้องน้ําใหญ่มีตู้อาบน้ํา อ่างจากุซซี่
‪ตู้เสื้อผ้าแบบวอล์กอินขนาดใหญ่...
‪นายคิดว่าไง
‪ฉันคิดว่าเธอยังมีอะไรที่ไม่บอกฉัน
‪เธอต้องการอะไรจากที่นี่
‪ฟังนะ เราไปโน่นนี่ตลอด หลบซ่อนตลอด
‪ฉันเลยคิดว่าบางที...
‪- บางทีเรา... ‪- บางทีอะไร
‪บางทีเราน่าจะลองทําแบบนี้สักพักนึงบ้าง
‪ประมาณนั้น
‪ดูว่ามันจะเป็นยังไง
‪ดูว่าอะไรจะเป็นยังไง
‪แบบคนที่ออกไปทํางานและกลับบ้าน
‪แบบคนที่ทําอาหารเย็นในครัว
‪คนที่นอนบนเตียงของตัวเอง ‪ที่ปูผ้าปูทอด้วยด้าย 600 เส้น
‪รู้ไหม คนที่อยู่ในบ้านพวกนี้
‪พวกเขาไม่มีความสุข
‪แค่แกล้งทําว่ามี
‪เชื่อฉันสิ มันก็เหมือนเกม
‪เข้าใจไหม
‪เราไม่เหมือนพวกเขา
‪นายกับฉัน
‪เรามีความสุขที่นี่ได้
‪แม้จะแค่ชั่วเวลานึง
‪ไม่รู้สิ
‪ไม่เอาน่า
‪นี่
‪เล่นแต่งงานกับฉันหน่อย
‪นะ
‪โอเค งั้นเราจะเอาบ้านนี้ไว้
‪(ไม่ทราบชื่อ - ตํารวจมีรูปพรรณนาย ‪ตามหาอยู่ ระวังด้วย)
‪เลือกนั่งได้เลย
‪ไว้เจอกัน
‪(จับเวลา)
‪ต้องรีบส่งงานรึไง
‪- คุณรู้ได้ยังไง ‪- ฉันจะคอยเสิร์ฟกาแฟให้
‪ขอบคุณ แล้วขอมันฝรั่งทอดด้วยค่ะ
‪เติมได้ไม่อั้นเลยล่ะ
‪รายงานสถานะ
‪ห้องครัวเคลียร์
‪สาวจอร์จทาวน์ควรจะฉลาด ‪แต่ไม่ควรสวยด้วยนะ
‪คุณอยู่แถวนี้เหรอ
‪ใช่
‪อยากไปดูบ้านผมไหม
‪จะไวไปหน่อยไหม
‪อาจจะ
‪แต่ผมยังไม่ได้บอกเลยว่าเราจะทําอะไรกันที่นั่น
‪โอเค พูดมาสิ
‪เตรียมพร้อมไว้
‪ผมจะให้คุณนอนบนเตียง
‪มัดมือกับเท้าไว้กับเสาเตียง คุณจะได้ขยับไม่ได้
‪แล้วฉันจะควักไอ้จ้อนออกมาฉี่รดหน้าแก
‪คิดว่าฉันไม่รู้จักพ่อจอมเผด็จการของแกรึไง
‪ไปตายซะ ทั้งคู่เลย
‪รหัสสาม เข้าไปเลย สกัดไว้
‪- เฮ้ย ‪- ปล่อยนะ
‪เรากําลังออกไปกับแบดเจอร์ เอารถมาเดี๋ยวนี้
‪หลบไป
‪เมื่อกี้มันยังไง คุณปล่อยให้หมอนั่นถูกตัวแมดดี้
‪ผมพลาดไปหน่อย แต่สุดท้ายก็ยังเอาเขาอยู่
‪แบบนี้มันไม่ได้เรื่องสุดๆ
‪ฉันไม่สนว่าคุณช่วยประธานาธิบดีไว้กี่คน
‪แต่ทีมนี้ต้องไม่มีคําว่าพลาด
‪คุณรู้ใช่ไหมว่าฉันต้องรายงานเรื่องนี้
‪อะไรที่ต้องทําก็ทําเลย
‪บ้าเอ๊ย
‪ครับ ว่ามาเลย
‪มันฝรั่งทอดที่นี่อร่อยมาก
‪ฟาร์ นี่ปีเตอร์ครับ
‪โรสโทรเข้าสายไนท์แอคชั่น
‪เธออยากคุยกับคุณ
‪โรส คุณไม่เป็นไรนะ
‪ฉันยังมีชีวิตอยู่ซึ่งผิดกับลุงกับป้าของฉัน
‪คุณอยู่ไหน
‪ฉันจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น ‪จนกว่าคุณจะตอบคําถามก่อน
‪ฉันอยากช่วยนะ
‪ฉันรู้ว่าคุณสับสน
‪ฉันยังรู้ด้วยว่าคุณอยู่ข้างนอกคนเดียวไม่ปลอดภัย
‪ฉันควรพูดอะไรคุณถึงจะสบายใจ
‪(แกะรอยมือถือไหม)
‪ฉันอยากได้คําตอบ
‪ฉันยังรู้อะไรไม่มาก แต่จะบอกเท่าที่บอกได้
‪"ต่ออะแดปเตอร์ไวไฟ ‪เข้ากับคอมพิวเตอร์แอร์แก็ป"
‪รองผู้อํานวยการฮอว์กินส์ ‪สั่งฆ่าป้ากับลุงของฉันเหรอ
‪เอฟบีไอกําลังสืบสวนอยู่ ‪แต่ใช่ ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น
‪(ติดตั้งไดรฟ์เวอร์ไร้สาย?)
‪แล้วพวกที่ทําล่ะ คุณรู้อะไรเกี่ยวกับพวกนั้นบ้าง
‪ผู้อํานวยการสั่งให้เจ้าหน้าที่ ‪ทํางานเต็มเวลาเพื่อตามหาอยู่
‪หน่วยสืบราชการลับ ‪รวมถึงตํารวจท้องที่ก็ร่วมด้วย
‪อีกไม่นานต้องเจอแน่โรส
‪(ล็อกอินเข้าอินเทอร์เน็ตทําเนียบขาว)
‪แต่ตอนนี้ฉันเป็นห่วงคุณนะ
‪(จัมป์อาร์ไดรฟ์) ‪(อีเมล - พาสเวิร์ด)
‪แต่ฉันรับรองความปลอดภัยให้คุณไม่ได้ ‪ถ้าคุณไม่เข้ามา
‪ฉันสัญญาว่าเราปกป้องคุณได้
‪เหมือนที่คุณทําที่โรงแรมเหรอ
‪(อนุมัติการเข้าระบบ) ‪(กําลังเชื่อมต่อ...)
‪ตอนนั้นฉันไว้ใจตํารวจลับของฮอว์กินส์
‪ฉันจะไม่ทําพลาดแบบนั้นอีก
‪ทําไมฉันต้องไว้ใจคุณด้วย
‪คุณไว้ใจปีเตอร์ใช่ไหม
‪ใช่
‪เขาไว้ใจฉัน ดังนั้น...
‪(กําลังอัปโหลดไปยังเครื่องหลัก)
‪เร็วเข้าสิโรส
‪เร็วเข้า
‪ฉันเข้าใจว่าทําไมตอนนี้ ‪คุณถึงไม่ยอมไว้ใจใครง่ายๆ
‪แต่ฉันอยากช่วยคุณจริงๆ
‪(มาทําแทนฉันไหม เจ้าทึ่ม)
‪ตกลงว่าไง
‪เลือกนั่งได้เลย
‪มีใครอยู่กับคุณเหรอ
‪ไม่มี แค่ว่าฉัน...
‪บอกมาว่าคุณอยู่ไหน ฉันจะให้ปีเตอร์ไปรับ
‪ฉันต้องไปแล้ว
‪โรส อย่า
‪ให้ตายสิ
‪(ต้องตัดสายแล้ว ตํารวจมา ถ่วงไว้ ‪สงสัยฉันนี่แหละที่ทึ่ม)
‪ให้ตายสิ
‪บ้าเอ๊ย
‪บ้าที่สุด
‪ให้ตายสิ ปีเตอร์
‪ปีเตอร์
‪อยู่นี่เอง
‪ฉันลืมบัตรไว้ข้างใน ช่วยหน่อยได้ไหม
‪ได้ครับ
‪รู้อะไรเพิ่มเกี่ยวกับโรสไหม
‪ไม่ คุณพูดถูก
‪ผู้หหญิงคนนั้นกลัวมาก
‪แกะรอยเธอได้ไหม
‪ไม่ครับ เธอคงจะใช้เบอร์ใช้แล้วทิ้งอันใหม่
‪ฉันลืมไว้ไหนเนี่ย
‪อยู่นี่ไง
‪ถ้าเธอโทรกลับมาบอกฉันด้วยนะ
‪ตอนคุยกับเธอ คุณได้ยินเสียงอะไร
‪ที่พอจะช่วยให้รู้ว่าเธออยู่ที่ไหนบ้างไหมครับ
‪มีเสียงกรุ๊งกริ๊งตอนประตูเปิด
‪เสียงเหมือนร้านอาหารรึอะไรเทือกนั้น
‪ฉันจะให้อัลโมร่าถามพวกตํารวจดู ขอบคุณนะ
‪ครับ
‪(ดาวน์โหลดเสร็จสมบูรณ์)
‪(ทําเนียบขาว)
‪(ถอดรหัสไดรฟ์เสร็จสิ้น)
‪(ข้อมูลในไดรฟ์ที่ถอดรหัส)
‪คุณคะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪คุณครับ
‪- ซวยแล้วไง ‪- นี่ คุณครับ
‪หวัดดี
‪ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้ว่าคุณเรียกฉัน
‪คุณลืมสายชาร์จไว้
‪ขอบคุณค่ะ ดึกแล้ว สมองเลยเบลอน่ะค่ะ
‪เรา... เราเคยเจอกันแล้วรึเปล่า
‪ฉันว่าไม่นะ
‪ฉันไม่ได้อยู่ที่นี่ ฉันแค่... ฉันแค่ผ่านมา
‪ครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เดินทางปลอดภัยนะ
‪อะไรเนี่ย
‪ไม่มีอะไรเลย ฮาร์ดไดรฟ์น่ะ
‪มันว่างเปล่า
‪คุณคิดว่าแคมป์เบลล์ลบข้อมูลทิ้งไปหมดรึเปล่า
‪หรือเป็นคุณ
‪- อะไร ‪- ฉันเจอนี่ที่แอร์แก็ป
‪ฉันตรวจสอบแล้ว บัตรที่แตะเข้าไปมีแค่ของฉัน
‪รวมถึงครั้งที่ฉันนั่งคุยอยู่กับโรสในนี้ด้วย
‪ตอนที่คุณออกไปตามรอยมือถือเธอ
‪มีคนเตือนฉันแล้ว
‪พวกเขาเตือนฉันแล้วว่าพ่อคุณเป็นแบบนั้น ‪อย่าเอาคุณมาร่วมทีม
‪- เดี๋ยว อะไร ไม่นะ ‪- ฉันน่าจะฟัง
‪เดี๋ยวนะ
‪- ถ้าคิดจะทําอะไร ฉันจะร้อง ‪- ผมไม่ได้จะทําร้ายคุณ
‪คุณทํางานกับพวกนั้นเหรอ
‪- กับใคร ‪- คุณทําอะไรลงไปฮึปีเตอร์
‪คุณฆ่าฮอว์กินส์เหรอ
‪อะไรนะ ไม่
‪งั้นก็อธิบายมาสิ
‪คุณอธิบายมาก่อนสิ
‪ใครส่งนักฆ่ามาตามล่าเราเมื่อเช้านี้
‪ที่กระท่อมน่ะ
‪ผมโทรหาคุณ คุณคนเดียว
‪ใครให้ที่อยู่เรากับพวกนั้น
‪ถ้าคุณเป็นคนเดียวที่ตามแกะรอยเราได้
‪คุณ มานี่
‪เอานี่ไปฝ่ายเทคนิค ให้สแกนหาสปายแวร์
‪- เดี๋ยวนี้ ‪- ครับผม
‪โอเค
‪เรามาเริ่มกันใหม่
‪ฉันอาจโง่ก็ได้ที่บอกคุณเรื่องนี้ แต่ก็ช่างเถอะ
‪ถ้าอีกสองนาทีคุณยังโน้มน้าวฉันไม่ได้ว่าคุณบริสุทธิ์
‪คุณจะติดคุกความปลอดภัยสูงสุด ‪ไปตลอดชีวิตที่เหลือ
‪เรื่องเป็นแบบนี้
‪มีบางครั้งที่ประธานาธิบดี
‪สามารถสั่งให้มีการสืบสวนลับ
‪นอกสายการบังคับบัญชาปกติได้
‪ไนท์แอคชั่น
‪เมื่อสองเดือนก่อน โพตัสสั่งไนท์แอคชั่น ‪ให้สืบเหตุระเบิดรถไฟใต้ดิน
‪หน่วยสืบราชการลับไม่มีเบาะแส ‪ไม่มีผู้ต้องสงสัย
‪ไม่พบแรงจูงใจ ไม่พบอะไรเลย
‪จนกระทั่งมีแถลงการณ์ ‪แนวร่วมประชาชนกู้เอกราชหลุดมา
‪ใช่ แต่มันมีข้อสงสัย
‪โอมาร์ ซาดาร์หัวหน้ากองกําลังพีไอเอฟ
‪ปฏิเสธการโจมตีครั้งนี้
‪อ้างว่าแถลงการณ์นั้นเป็นของปลอม
‪ซีไอเอใช้เวลาหลายเดือนแอบฟังพวกผู้นํา
‪ไม่มีการพูดถึงการโจมตี ไม่มีการยืนยัน
‪โพตัสรู้สึกว่าไม่ได้รู้เรื่องจริงๆ สักที
‪ท่านเลยโทรหาเพื่อนเก่าสองคน ‪สมัยที่ท่านเป็นวุฒิสมาชิกคุมข่าวกรอง
‪ให้เข้ามาสืบสวนใหม่
‪พวกแคมป์เบลล์
‪เห็นชัดว่าพวกเขาสงสัยว่ามีคนในทําเนียบขาว
‪เกี่ยวข้องกับเหตุระเบิดรถไฟใต้ดิน
‪ใช่
‪ตอนที่ได้ยินฉันก็มีปฏิกิริยาแบบนี้
‪โอเค งั้นใครเป็นคนทรยศ ฮอว์กินส์เหรอ
‪ฉันกล้าพนันเลยล่ะ
‪แต่จะสันนิษฐานอะไรตอนนี้ก็อันตรายทั้งนั้น
‪ณ ขณะนี้เรายังไม่รู้แน่ชัดว่าคนคนนี้คือใคร
‪หรือใครที่แปรพักตร์อีก
‪เราไม่รู้ว่ายังไง ‪หรือมีความเชื่อมโยงกับพีไอเอฟไหม
‪แต่เห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่อาวุโสพอ ‪ที่จะติดตั้งสปายแวร์ในมือถือฉัน
‪และสั่งยกเลิกการคุ้มกันโรสที่โรงแรม
‪ให้ตายสิ
‪แต่เราต้องการหลักฐานที่แน่นหนา
‪ซึ่งฉันภาวนาให้เจอในฮาร์ดไดรฟ์นั่น
‪- คุณคิดบ้าๆ อะไรฮึปีเตอร์ ‪- ผมนึกว่าคุณพยายามจะฆ่าเรา
‪ปีเตอร์ ฉันสาบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกอย่าง
‪ฉันไม่ได้ส่งใครไปตามล่าคุณกับโรส
‪คําถามคือคุณจะโน้มน้าว ‪ให้ฉันเชื่อใจคุณอยู่อีกได้ไหม
‪- สวัสดีค่ะ ‪- คุณโทรมาเหรอ
‪คืนนี้เกิดเรื่องค่ะ
‪มีคนหาเรื่องแบดเจอร์ที่บาร์
‪- เธอโอเคไหม ‪- แค่ถลอกนิดหน่อย
‪เราคุมตัวชายสองคนไว้
‪แต่เธอตกใจมาก
‪ฉันจะส่งรายงานฉบับเต็มให้คุณคืนนี้ แต่...
‪ใครทําพลาด
‪ไม่มีค่ะ ก็แค่ว่า...
‪อาร์ริงตัน นี่ดึกแล้ว ผมต้องกลับบ้าน
‪เลิกอ้อมค้อมแล้วบอกมาว่าใครทําพลาด
‪มังก์สเป็นคนแรกที่เข้าไป
‪เขาน่าจะคลี่คลายสถานการณ์ได้แต่เขาพลาด
‪ให้เวลาเขาตั้งตัวสักสองสามวันนะ
‪ท่านคะ เขาอาจคิดว่าตัวเอง ‪พร้อมจะกลับมาทํางานแล้ว แต่ฉันไม่คิดอย่างนั้น
‪ก่อนที่จะรับกระสุนนัดนั้น
‪มังก์สเป็นหนึ่งในสายลับที่ดีที่สุดของเรา
‪ผมเรียนรู้จากเขาเยอะมากตอนที่เราเป็นคู่หูกัน
‪ฉันไม่รู้เลยว่าพวกคุณเคยเป็นคู่หู
‪เมื่อนานมาแล้ว เชื่อผม เขาช่วยทีมคุณได้มากแน่
‪ไม่งั้นผมคงไม่ส่งเขาไป
‪และใครจะรู้ ‪คุณอาจจะได้เรียนรู้อะไรจากเขาด้วยก็ได้
‪ฉันคิดว่าตั้งแต่ฉันรับช่วงมา ‪ทีมฉันดูแลแบดเจอร์ให้ปลอดภัยได้ดีนะคะ
‪และตอนนี้เมื่อมีมังก์สมาร่วมทีม
‪แมดดี้จะปลอดภัยยิ่งขึ้น
‪ใช่ไหม
‪ค่ะ
‪แค่คอยดูเขาไว้ด้วย
‪รายงานผมด้วยว่าเขาเป็นยังไง
‪ตกลงนะ
‪แน่นอนค่ะ
‪(เพิ่งเสร็จเรื่อง คุณอยู่ที่ไหน)
‪(คัดลอกตําแหน่ง)
‪(ห้อง 233 รีบมา)
‪โอเค มาหาคําตอบกัน
‪(โอมาร์ ซาดาร์)
‪(ซาร์ดาร์_สโนว์_บทสัมภาษณ์_22 พ.ค.)
‪มาคุยเรื่องแถลงการณ์ที่อ้างความรับผิดชอบ
‪ในเหตุโจมตีรถไฟใต้ดินดีซีไม่นานนี้กันนะคะ
‪เราไม่ได้เขียนแถลงการณ์นั้น ‪และเราไม่ได้เป็นผู้โจมตี
‪ค่ะ แต่คําแถลงการณ์มีหัวจดหมายของกลุ่มคุณอยู่
‪และรั่วมาจากเซิร์ฟเวอร์ ‪ในสํานักงานใหญ่ของกลุ่มคุณ
‪เคยมีการทําปลอมเพื่อทําให้เราเสื่อมเสีย
‪เพราะผลการสํารวจ ‪คะแนนนิยมของพีไอเอฟสูงขึ้น
‪และเพราะเราเป็นปากเป็นเสียง ‪ให้คนเดินดินทั่วไปที่บ้านเกิด
‪คุณคงเข้าใจว่า ‪ทําไมถึงมีข้อสงสัยนะคะคุณซาดาร์
‪เหตุระเบิดอาคารรัฐบาลก็เป็นกลุ่มคุณที่...
‪ทางกลุ่มไม่ต้องรับผิดชอบ
‪ต่อการกระทํา ‪ของคนติดตามหัวรุนแรงแค่หยิบมือหนึ่ง
‪คําถามต่อไปครับ
‪มีข้าราชการสิบคนเสียชีวิตในเหตุโจมตีครั้งนั้น
‪ประชาชนคนธรรมดา
‪(ห้าวันนี้เกิดอะไรขึ้น)
‪แหม
‪ช่างน่ายินดีซะจริง
‪ซีไอเอเป็นไงบ้าง
‪คนทั้งโลกยังอยากฆ่าเราอยู่ ก็เลย...
‪ยุ่งมาก
‪เราจะทํากันอีกรึไง
‪เลิกคิดจะถอดกางเกงฉันสัก 30 วิได้ไหม
‪ฉันต้องการความช่วยเหลือ ‪และคุณยังติดค้างฉันอยู่
‪- ที่อยู่ด้วยกันคืนนึงยังใช้ไม่หมดเหรอ ‪- ไม่ใกล้เคียงเลย
‪ช่วยแบบไหนล่ะ
‪ฉันอยากรู้ว่าทําไมวีรบุรุษของชาติ
‪ถึงได้รับมอบหมายงานคุ้มครอง ‪ที่แสนจะไม่สํานึกบุญคุณนี่ให้
‪บอกไว้ก่อนนะ ‪อีกสองนาทีชั้นเรียนถัดไปจะเริ่มแล้ว
‪อ้าว ฉันไม่รู้ตัวว่าเลิกเรียนแล้ว ขอโทษค่ะ
‪ไม่ต้องหรอก
‪ศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ทุกคน ‪หมกมุ่นกับงานจนลืมเวลากันทั้งนั้น
‪มาดูกันหน่อยสิ
‪แมดดี้ ให้ฉันดูเถอะ
‪ฉัน... ทําตามคําแนะนําคุณ
‪วาดสิ่งที่รั้งฉันเอาไว้ออกมา
‪ช่วยบอกทีว่าเธอไม่ได้มองตัวเองแบบนี้
‪ไม่ค่ะ ไม่ใช่ฉัน
‪พ่อฉันค่ะ
‪น่าทึ่งมาก
‪เธอทําได้อย่างที่ฉันคิดไว้เลย
‪เธอต้องวาดมันนะแมดดี้
‪ฉันควรเตรียมตัวสอนคาบต่อไปแล้ว
‪ยิ้มอะไรเหรอ
‪เปล่านี่ ก็แค่รู้สึกว่าแก้ปัญหาวิชาศิลปะตกซะที
‪ว่าแต่ฮาร์เปอร์ชวนฉัน
‪มีงานเธอสองสามชิ้นที่ได้จัดแสดงด้วย
‪ฟังดูน่าสนุกนะ ยกเว้นตัวฮาร์เปอร์
‪เธอไม่ได้แย่ขนาดนั้น
‪เราจะสํารวจสถานที่จัดงานวันนี้
‪เป็นอะไรไป
‪คุณชอบทําหน้าแบบนั้นเวลามีข่าวร้าย
‪เพิ่งได้รับแจ้งว่าพ่อคุณจะแวะมาหาคุณพรุ่งนี้
‪งั้นฉันควรรีบนัดจิตแพทย์อย่างด่วนแล้วมั้ง
‪ไม่เอาน่าแมดดี้ เขาอยู่ที่นี่ไม่นานหรอก
‪คุณแค่ต้องหาทางทนเขาให้ได้
‪เราจะผ่านพรุ่งนี้ไปได้แน่ โอเคนะ
‪ด้วยกัน
‪(วิศวกร)
‪(พิมพ์เขียวร้านกาแฟ)
‪(ห้องบอลรูมโรงแรม)
‪(การปรับภาพ - ความคมชัด)
‪(ไซโลเอ็นจิเนียริ่ง 4220 ถนนลินคอล์น)
‪คุณมาซะที ฉันว่าฉันเจออะไรบางอย่าง ดูนี่สิ
‪โรส...
‪- เธอมาทําบ้าอะไรที่นี่ ‪- เธออยู่ฝ่ายเรา ผมสาบาน
‪ใครว่า เธอพยายามจะฆ่าเรานะ
‪เปล่า ฉันไม่ได้ทํา ฉันมาช่วยคุณ
‪ลองฟังเธอก่อน
‪คุณบอกว่าคุณต้องการคําตอบ
‪ฉันมาที่นี่เพื่อบอกความจริงเรื่องป้ากับลุงของคุณ
‪(เราต้องเร่งมือกับเธอให้เร็วกว่านี้)
‪(สวัสดี ฉันคิดว่าเธอใกล้แล้ว ‪ถึงบ้านแล้วจะอธิบายให้ฟัง)
‪คําบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์