‪รถไฟขบวน 2781 กําลังเข้าเทียบชานชาลาเอ
‪ลูกต้องบอกแม่สิ
‪มาแล้ว โอเค เดี๋ยวก่อนลูก
‪- เอาละ มาจ้ะลูก ‪- ออกทางเข้าด้านหลังไปยังจูดิเชียรี่สแควร์
‪ขึ้นรถไฟแล้ว กรุณาเดินเข้าด้านใน
‪- คุณครับ มานั่งที่ผมเถอะ ‪- ไม่เป็นไรค่ะ
‪ไม่ครับ หมอบอกว่า ‪ผมต้องทําความดีวันละครั้งจะได้แข็งแรง
‪เชิญครับ
‪- ผมช่วยหิ้วถุงให้ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪คุณได้รับการอบรมมาดีจัง
‪สถานีต่อไป แกลเลอรี่เพลซ
‪ระวัง ประตูกําลังจะปิด
‪ให้ตายสิ ขบวนต่อไปมาเมื่อไหร่
‪คงไม่นานหรอก
‪- นั่นใช่... ‪- ใช่
‪- คุณรู้วิธี... ‪- ไม่รู้
‪(เปิดประตูกรณีฉุกเฉิน)
‪นี่เอฟบีไอ ทุกคนกรุณาลงจากรถไฟ
‪ค่อยๆ ลงไปที่อุโมงค์อย่างเงียบๆ เดี๋ยวนี้ครับ
‪ในนี้มีระเบิด!
‪ค่อยๆ ครับ
‪แม่คะ
‪นี่ หนูไม่เป็นไรนะ
‪ฉันอุ้มหนูเอง มา ไปกันเถอะ
‪เร็วเข้า ไปเลย
‪รีบไป
‪เพนนี
‪แม่อยู่นี่
‪(2781)
‪แม่อยู่นี่จ้ะ
‪สมองอาจจะกระทบกระเทือน ‪เดี๋ยวให้หน่วยแพทย์ตรวจอีกที
‪ตายกี่คน
‪แค่คนเดียว ถือว่าโชคดีมากแล้ว
‪อยู่นี่นะ
‪(เขตตํารวจ ห้ามเข้า)
‪นี่ คนนั้น... นั่นเขา
‪นี่
‪เป็นผู้ชายคนนั้น
‪บ้าเอ๊ย
‪เครื่องดื่มอยู่ในห้องพักรับรอง ‪ถ้าอยากทานอะไร บอกฉันนะคะ
‪ฉันตื่นเต้นจนกินอะไรคงจะไม่ลง ‪แต่ก็ขอบคุณค่ะ
‪เท็ดทอล์กครั้งแรกหรือคะ
‪ปีที่แล้วฉันหาตั๋วมายังไม่ได้เลย
‪แต่ตอนนี้คุณคือคนสําคัญที่คนมาดู
‪ดีจังค่ะ
‪ฉันยังไม่ได้เป็นคนสําคัญอะไรหรอก
‪- ฉันติดไมค์ให้นะคะ ‪- ค่ะ
‪"ในการรักษาความปลอดภัยทางไซเบอร์ ‪มันดูยากว่าใครดีหรือร้าย"
‪"ช่วงแรกที่ฉันทํางานนี้
‪ฉันมักอยากจะเจาะเข้าระบบที่เข้าไปแตะไม่ได้"
‪"แต่แล้วฉันก็ได้รู้ว่า ‪สิ่งที่สนองต่อความท้าทายได้มากกว่า
‪คือการทํายังไงที่จะหยุด ‪คนที่ละเมิดความเป็นส่วนตัวของเรา
‪และขโมยข้อมูลของเราไป"
‪- เสร็จแล้วค่ะ ‪- ขอบคุณ
‪สคริปต์ขึ้นจอให้แล้ว ‪ฉันจะเตือนคุณห้านาทีก่อนเริ่มนะคะ
‪ได้ค่ะ
‪- ขอบคุณค่ะ คุณน่ารักมาก ‪- โชคดีค่ะ
‪ไง
‪ดูสิว่านี่อะไร
‪ใช่เอกสารทุนจัดตั้งบริษัทหรือเปล่า
‪พร้อมให้คุณเซ็นแล้ว
‪- คุณเชื่อไหม ‪- ฉันต้องเชื่อสิ
‪- คุณทํางานหนักซะขนาดนี้นี่ ‪- พวกเราต่างหาก
‪(เดอะไนท์เอเจนต์)
‪(5:00 น.)
‪(หนึ่งปีต่อมา)
‪- ขอบคุณ ‪- ยินดีครับ
‪- คุณขอพบผมเหรอครับ ‪- ใช่ เข้ามาสิ
‪ฉันอยากให้คุณดูอะไรหน่อย
‪เมื่อไหร่คุณจะสารภาพว่ามีส่วนเกี่ยวข้อง ‪กับการวางระเบิดรถไฟใต้ดินดีซีปีก่อน
‪ดีใจด้วยที่แม่คุณยอมปล่อยคุณจากห้องใต้ดิน
‪เรามีหลักฐานว่า ‪คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการวางระเบิดครั้งนั้น
‪- โอเค เอลเลียต โรมมาดัก... ‪- รอเดี๋ยว
‪ฉากจบที่ยิ่งใหญ่จะมาแล้ว
‪- พ่อผมรักประเทศนี้ ‪- พ่อคุณหักหลังประเทศนี้
‪- คิดว่าเขาฆ่าตัวตายเพราะ... ‪- เขาตายเพราะอุบัติเหตุรถยนต์
‪เขาไม่เคยถูกตั้งข้อหา อย่ามาพูดพล่อยๆ
‪- เขาฆ่าตัวตายในอุบัติเหตุทางรถยนต์ ‪- ไสหัวไป
‪คุณคิดว่ารองผู้อํานวยการฮอว์กินส์เห็นนี่ไหม
‪- เขาเป็นคนส่งมาให้ฉัน ‪- เยี่ยม
‪ผมหาเรื่องให้เขาของขึ้นได้ตลอดเลย คือผม...
‪ผมก็พยายามนิ่งๆ อยู่
‪- จนเอลเลียต โรมพูดถึงพ่อคุณ ‪- ครับ
‪โรมโทมก็แค่พวกที่ชอบแต่งทฤษฎีสมคบคิด ‪มาป่วนคนอื่นกับโกหกชาวบ้าน
‪ที่ฉันเชื่อในตัวคุณยังไม่พอเหรอ
‪ที่ท่านประธานาธิบดีรู้ว่าคืนนั้นคุณคือฮีโร่
‪ไม่ใช่ผู้สมรู้ร่วมคิดที่แฝงตัวเข้ามาน่ะ
‪ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี ‪ถ้าคุณหัดพูดสองคํานี้ให้เป็นซะที
‪ไม่มีความเห็น
‪เอาเลย ลองพูดมา ฉันขอฟังหน่อย
‪ไม่มีความเห็น
‪แค่สองคําง่ายๆ นี่ ‪แล้วเอลเลียต โรมก็จะไปหาเรื่องทําคลิปไวรัล
‪คลิปต่อไปที่อื่นแล้ว
‪- ผมเข้าใจแล้วครับ ‪- เราตกลงกันไว้ว่าไง
‪คุณปฏิบัติงานกับไนท์แอคชั่นให้ครบ
‪ทํางานในห้องรูหนู ‪คอยเฝ้าโทรศัพท์ที่ไม่มีวันจะดังไว้
‪แล้วเดี๋ยวคุณจะได้สิ่งดีๆ ตอบแทน
‪แต่จะเลื่อนขั้น ไม่ใช่ใช้แค่ลายเซ็นฉัน ‪คุณต้องได้ของฮอว์กินส์ด้วย
‪คุณคิดว่าวิดีโอนี้จะทําให้เขาเชื่อ ‪ว่าคุณพร้อมจะก้าวขึ้นไปแล้วงั้นเหรอ
‪- น่าจะไม่ครับ ‪- โอเค
‪ฉันจะไปแมริแลนด์ ไปประชุมระดมสมอง
‪กับพวกตาแก่ผิวขาวหัวสูงพวกนั้น
‪สวดมนต์เผื่อฉันด้วยนะ
‪อ้อ แฟ้มนั่นของคุณ ‪ไฮไลต์จุดสําคัญให้หน่อย แล้ววางไว้บนโต๊ะฉันนะ
‪ได้ครับ
‪อีกอย่าง
‪ขอบคุณมากครับกับทุกอย่างที่คุณทําให้ผม
‪ไม่มีความเห็น
‪ปีเตอร์
‪คนที่ท่านประธานาธิบดีถามถึงมาพอดี
‪พรุ่งนี้ท่านอยากให้คุณมาแต่เช้า
‪งานเดิมหรือครับ
‪ใช่ ท่านประธานาธิบดีมีแข่งบาส
‪ท่านยังถามด้วยว่าทําไม ‪คุณถึงเอาชีวิตมาทิ้งที่เอฟบีไอ
‪แทนที่จะมาทํางานหน่วยสืบราชการลับกับผม
‪เพราะผมไม่โง่ถึงจะไปรับกระสุนแทนคนอื่น
‪แค่เพราะคนนั้นได้คะแนนเสียงมากกว่าอีกคน
‪ซัทเธอร์แลนด์
‪เจอกันพรุ่งนี้นะคุณเจ้าหน้าที่
‪ยังรอรายงานแนวโน้มอาชญากรรมอยู่นะ
‪ไดแอน ฟาร์ดึงผมออกจากทีม
‪ไปวิเคราะห์ข่าววงในเกี่ยวกับ ‪การก่อการร้ายใหม่ในประเทศ
‪รายงานนั่นผู้ใหญ่จําเป็นต้องรู้
‪ผมว่าเธอคงคิดว่าผมจําเป็นต้องรู้
‪แล้วตําแหน่งในเอฟบีไอของไดแอน ฟาร์คืออะไร
‪ไม่มีครับ
‪ถูกต้อง เธอเป็นหัวหน้า ‪คณะทํางานของประธานาธิบดี
‪งั้นช่วยอธิบายหน่อยว่าเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ
‪ถูกดึงเข้าทําเนียบขาว ‪ไปรับคําสั่งจากเธอได้ยังไง
‪ตอนที่เธอเสนองานนี้ให้ผม เธออธิบายไว้แบบนั้น
‪คุณต้องรายงานเราทั้งคู่
‪ดูเหมือนคุณจะลืมอีกครึ่งของสมการไป
‪ผมอยู่ที่นี่มาห้ารัฐบาลแล้ว
‪คุณน่าจะพิจารณาดูหน่อยนะ ‪ว่าควรจะเกาะคนไหน
‪ที่มีเส้นสายทางการเมืองไว้น่ะ
‪ครับท่าน
‪ผมต้องการรายงานนั่นภายในสุดสัปดาห์นี้
‪(ลับสุดยอด เฉพาะผู้มีอํานาจ)
‪(ภัยคุกคามจากผู้ก่อการร้ายที่ยังคงอยู่)
‪ป้าเอ็มม่า
‪หวัดดีจ้ะ
‪- โรมเป็นไงบ้างคะ ‪- คนเยอะมาก
‪ป้าโยนเหรียญลงในน้ําพุเผื่อหนูด้วยนะ
‪ลุงเฮนรี่ การประชุมเป็นยังไงบ้างคะ
‪ไม่มีเหล้าฟรี น่าโมโหสุดๆ
‪อะไรแบบนี้ก่อนมีพาวเวอร์พอยต์เคยดีกว่านี้เยอะ
‪มาค่ะ หนูช่วยถือ
‪- หนูเก็บกวาดบ้านไว้ให้แล้ว ‪- ไม่ต้องทําก็ได้
‪หนูไม่อยากเป็นแขกประเภทนั้น
‪หนูไม่ใช่แขก
‪หนูคือครอบครัวเรา
‪เราปรึกษาทนายแล้ว ‪ปรากฏว่าเป็นหน้าที่เราที่ต้องอดทนกับหนู
‪พวกลุงจะยอมอดทนกับหนูอีกนานแค่ไหนคะ
‪มีอะไร สตาร์ทอัพของหนูเหรอ
‪- แย่แค่ไหนเหรอ ‪- คณะกรรมการไล่หนูออกแล้ว
‪โถ หลานรัก
‪น้าเสียใจด้วยจริงๆ นะ
‪ไว้คุยกันตอนกินมื้อเย็นดีไหม
‪ค่ะ หนูทําลาซานญ่าไว้
‪ยิงหมอโรคหัวใจลุงทิ้งเลยดีไหม
‪หนูต้องยื่นขอเป็นบุคคลล้มละลาย
‪หลังเกิดข้อมูลรั่วไหล แรนซั่มแวร์
‪ลูกค้าของหนูก็หนีไปหมด ‪พวกผู้ลงทุนก็เล่นงานหนู
‪โถ โรส แย่มากเลย
‪- ไม่มีทางช่วยบริษัทไว้ได้เลยเหรอ ‪- มีค่ะ แค่ไม่ใช่เป็นหนูที่บริหาร
‪หนูลงทุนทุกอย่างที่มีไปกับบริษัทนี้
‪หนูจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหนก็ได้จ้ะ
‪- หนูไม่มีเงินเลยนะคะ ‪- ไม่งั้นจะเรียกว่าล้มละลายเหรอ
‪- แด่การล้มละลาย ‪- แด่การล้มละลาย
‪น่าจะครบแล้วนะ
‪- งั้นเราก็โอเคแล้วสิ ‪- ก็พูดยาก
‪- เราหนีไม่ได้เหรอ ‪- หนีได้ไง โรสยังนอนอยู่ข้างบน
‪งั้นเราก็สู้
‪- พวกนั้นจะส่งมากี่คน ‪- สอง หรือมากกว่า
‪คิดว่าพวกนั้นจะมาให้เราไม่ทันตั้งตัวไหม
‪อาจเป็นฝ่ายเราที่ทําก็ได้
‪นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราจะพลิกสถานการณ์กลับมา
‪เราแค่ต้องผ่านมันไปให้ได้ แล้วก็ปิดงานให้จบ
‪ตอนนี้เราต้องเผาเอกสารก่อน แล้วไงต่อ
‪- โทรศัพท์ใช้ได้ไหม ‪- โทรไม่ออกเลย
‪โทรศัพท์บ้านใช้ไม่ได้ สัญญาณมือถือก็ไม่มี
‪ต้องหาวิธีเตือนออสเปรย์ ‪ถ้าพวกนั้นมาตามล่าเรา
‪- ก็จะตามล่าออสเปรย์ด้วย ‪- มีเวลาแค่เจ็ดวันก่อนพวกนั้นจะลองอีกที
‪แล้ววิศวกรล่ะ
‪- แล้วไฟล์พวกนั้นล่ะ ‪- แล้วพวกเขาล่ะ
‪สิ่งที่เรารู้มาจะเตือนคนอื่นยังไง
‪ว่าประเทศมีปัญหาน่ะรึ
‪ว่ายังไว้ใจใครที่ทําเนียบขาวไม่ได้
‪ผมไม่รู้ แต่เราต้องเผาของพวกนี้ ‪เพื่อไม่ให้พวกนั้นได้ไป
‪- แล้วยังไงต่อ ‪- ก็ในป่านั่นไง
‪- แล้วเราจะเตือนออสเปรย์ยังไง ‪- ผมไม่รู้
‪ตกลงจะให้ทําลายของพวกนี้รึเปล่า
‪ทําสิ
‪โรส หลานรัก
‪เกิดอะไรขึ้นคะ
‪ทําไมป้าถึงมีปืนคะ
‪ทําไมโทรศัพท์ถึงใช้ไม่ได้ ‪ทําไมไฟดับ ป้าจะเผาอะไร
‪โรส ฟังนะ ฟังป้าหน่อยได้ไหม
‪ป้ารู้ว่าไม่ยุติธรรม
‪แต่ป้าเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังตอนนี้ไม่ได้
‪แต่ตอนนี้มีคนอยู่ข้างนอก
‪โอเคนะ และหนูต้องตั้งใจฟังป้า
‪เราต้องมั่นใจว่าหนูจะปลอดภัย
‪ใครอยู่ข้างนอกคะ
‪เราต้องทําบางอย่างให้เสร็จ
‪เอานี่ไปที่บ้านของไฟเนอร์ตรงเชิงเขา
‪ใช้โทรศัพท์ที่บ้านนั้น ‪โทรหาเบอร์นี้ พูดตามที่เขียนไว้
‪นี่มันคืออะไรคะ
‪- ที่สําคัญคืออย่าตื่นตกใจ ‪- ออกไปข้างหลัง
‪ไม่ ออกทางชั้นบน พวกนั้นอาจเฝ้าประตูอยู่
‪โทรหาเบอร์นี้ พูดว่า "ไนท์แอคชั่น"
‪แล้วก็พูดคําพวกนี้ตามลําดับนี้เป๊ะๆ
‪- บอกว่าเราต้องการให้ช่วย ‪- หนูไม่เข้าใจ
‪หนูไม่ต้องเข้าใจ หนูแค่ต้องไปซะ
‪ไปเดี๋ยวนี้
‪- แล้วป้าล่ะ ‪- เราไม่เป็นไร
‪- ไปเลย ‪- เดี๋ยวนี้
‪- ก็ได้ ‪- ไปเลย ไป
‪เธอเอาตัวรอดได้แน่
‪โอเค
‪ครับ ว่ามาเลย
‪ไนท์แอคชั่น
‪เขา... เขาบอกให้ฉันบอกคุณแบบนี้
‪ขอรหัสครับ
‪ปากกา นาฬิกา ประตู ไฟ
‪(รายชื่อเจ้าหน้าที่หน่วยไนท์)
‪ฮัลโหล คุณยังอยู่ไหม
‪นั่นไซด์ไวน์เดอร์หรือกาเซลล์
‪อะไรนะ ฉันไม่เข้าใจ
‪อีเลนเพื่อนรักคุณอาศัยอยู่ที่ถนนอะไร
‪ฉัน... ฉันไม่มีเพื่อนชื่ออีเลนที่ไหน ฉัน...
‪คุณคือใคร ฉันคุยกับใครอยู่
‪ผมต้องทําให้สายนี้ว่างไว้ คุณโทรมาผิดเบอร์แล้ว
‪ไม่นะ ได้โปรด
‪ป้าของฉัน เอ็มม่า แคมป์เบลล์ ‪ป้ากับลุงเฮนรี่ของฉันกําลังมีอันตราย
‪พวกเขาบอกให้ฉันโทรหาคุณ
‪ฮัลโหล
‪ผมฟังอยู่
‪พวกเขากําลังมีอันตราย มีผู้บุกรุก ‪และฉันคิดว่าพวกนั้นกําลังตามล่าฉันด้วย
‪- มีผู้บุกรุกกี่คน ‪- ฉัน... ฉันคิดว่าสอง
‪ฉันเห็นเขา ฉันเห็นคนหนึ่งในนั้น ฉันเห็นหน้าเขา
‪โอเค พวกเขาอยู่ไหน ผมต้องการที่อยู่
‪เลขที่ 54 ถนนไวลด์วินด์ ที่สโตนริดจ์
‪คุณอยู่กับป้ากับลุงอยู่หรือเปล่า
‪เปล่า พวกเขาอยู่ที่บ้าน
‪ฉันอยู่ที่บ้านที่เชิงเขา บ้านพวกไฟเนอร์
‪ผมต้องการตํารวจไปที่บ้านเลขที่ 54 ‪ถนนไวลด์วินด์ สโตนริดจ์
‪มีสายลับถูกทําร้าย คนร้ายสองคนเท่าที่ทราบ
‪ส่งสายตรวจไปที่บ้านข้างๆ ด้วย ‪นามสกุลที่จดทะเบียนไว้คือไฟเนอร์
‪- คุณคุยกับใครอยู่น่ะ ‪- ผมส่งคนไปช่วยพวกเขาอยู่ ช่วยคุณด้วย
‪ติดต่อฟาร์กับฮอว์กินส์
‪มีการแจ้งไนท์แอคชั่นเข้ามา ‪ไซด์ไวน์เดอร์กับกาเซลล์
‪พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪ทุกอย่างจะเรียบร้อยครับ
‪- คุณชื่ออะไร ‪- โรส
‪โอเคโรส ผมชื่อปีเตอร์ ผมจะช่วยคุณเอง
‪เขามาแล้ว
‪ฉันจะทํายังไงดี
‪คุณอยู่ที่ห้องไหน
‪- อยู่ในครัว ‪- มีห้องใต้ดินไหม
‪ฉันไม่รู้
‪- แต่ฉันเห็นบันได ‪- ขึ้นบันไดไป
‪โอเค
‪โอเค แล้วไงต่อ
‪มีห้องน้ําไหม
‪มีค่ะ
‪ประตูล็อกจากด้านในไหม
‪- ค่ะ ‪- ฟังให้ดีนะ
‪ล็อกประตูแล้วปิดซะ แต่อย่าเข้าไปในห้องน้ํานะ
‪ได้ค่ะ
‪ทําไงต่อคะ
‪โอเค ทีนี้ไปที่ห้องนอนที่ไกลที่สุดให้เงียบที่สุด
‪หาตู้เสื้อผ้าแล้วเข้าไปซะ
‪- โรส ยังอยู่ไหม ‪- เดี๋ยวค่ะ
‪โรส ยังอยู่ในสายไหม
‪ฉันอยู่ในตู้เสื้อผ้าแล้ว
‪- โอเคดี ตํารวจกําลังไป ‪- เขาอยู่ตรงนี้แล้ว
‪โรส
‪คุณได้ยินเสียงอะไรไหม
‪ไม่ค่ะ
‪เดี๋ยวนะ
‪เขากําลังพังประตูห้องน้ํา
‪ดีแล้ว
‪แบบนี้ดีแล้ว เขากําลังตามหาผิดที่
‪อยู่เงียบๆ ไว้
‪นิ่งๆ ไว้
‪เขากําลังมา
‪ตํารวจกําลังไปอยู่ โอเคนะ
‪มันสายไปแล้ว
‪ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน
‪โอเคโรส ถ้าเขาอยู่ในห้องกับคุณ
‪แล้วคุณคุยกับผมไม่ได้ให้กดเลขศูนย์
‪โอเค ฟังผมนะ
‪ถ้าเขาเจอตัวคุณ คุณต้องสู้กับเขา
‪เข้าใจไหม
‪ใช้ทุกอย่างที่คุณหาได้สู้กับเขา
‪สู้ให้สุดฤทธิ์ จนกว่าเราจะไปถึงที่นั่นนะ
‪โรส
‪ไม่เป็นไร คุณปลอดภัยแล้ว
‪นั่นใคร ตํารวจเหรอ
‪- ค่ะ ตํารวจมาแล้ว ‪- โรส...
‪คะ
‪ผมภูมิใจในตัวคุณนะ ทําได้ดีมาก
‪ไม่เป็นไรแล้ว ออกมาเถอะ
‪ที่นี่ไม่มีใครแล้วครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪(นายอําเภอ)
‪- เจ้าหน้าที่ซัทเธอร์แลนด์ครับ ‪- ฟาร์นะ ฉันได้ข้อความแล้ว
‪ไนท์แอคชั่นกับสายลับของเราสองคนเหรอ
‪ครับผม ชื่อรหัสไซด์ไวน์เดอร์กับกาเซลล์
‪ผู้หญิงที่โทรมาพูดว่าเอ็มม่า ‪กับเฮนรี่ แคมป์เบลล์กําลังมีอันตราย
‪มีพยานเหรอ
‪ครับ โรส หลานสาวของพวกเขา
‪เธอบอกว่ามีผู้บุกรุกสองคน ‪เธอเห็นหน้าคนนึงในนั้น
‪ตํารวจเจอเธอแล้ว เธอปลอดภัย
‪เราต้องกันเธอออกจากตํารวจท้องที่
‪หาว่าเธอเห็นอะไรบ้าง
‪ฮอว์กินส์กําลังไปที่นั่น
‪ฮอว์กินส์เหรอ ไม่ ฟังนะ เราต้องทําให้ถูกต้อง
‪ฉันจะไปทําเนียบขาว ‪หาคนมาเฝ้าโทรศัพท์ไนท์แอคชั่น
‪ตัวคุณต้องมาช่วยฉัน
‪คุณต้องไปหาโรสแล้วพาเธอไปที่อื่น
‪อย่าบอกฉันว่าไปไหน อย่าบอกใครทั้งนั้น
‪จนกว่าเราจะจัดการให้ฉัน ‪กับฮอว์กินส์ได้ซักถามเธอ
‪เธอไม่ได้บอกอะไรคุณ ‪คุณไม่ได้บอกอะไรเธอ เข้าใจไหม
‪ครับ เข้าใจแล้ว
‪ปีเตอร์ ถ้าเธอโทรมาที่เบอร์คุณ
‪นี่สําคัญกว่าที่คุณจะคาดถึง
‪ฉันเชื่อใจคุณเต็มร้อยนะ
‪ครับผม
‪- คุณลาร์กิ้น ‪- ค่ะ
‪ผมเจมี่ ฮอว์กินส์ รองผู้อํานวยการเอฟบีไอ
‪ลุงกับป้าฉันอยู่ไหน
‪ผมเสียใจด้วย ‪แต่พวกเขาเสียชีวิตแล้วตอนเราไปถึง
‪ไม่
‪ทุกคนรักพวกเขา
‪ใครบอกฉันหน่อยว่านี่มันเรื่องอะไรกัน
‪- เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ‪- เรากําลังปะติดปะต่อเรื่องราวอยู่
‪ทันทีที่ได้ข่าว ผมก็ตรงดิ่งมาจากทําเนียบขาวเลย
‪คุณทํางานที่ทําเนียบขาวเหรอ
‪ครับ
‪คุณกับผมน่าจะคุยกัน ‪เราจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่คืนนี้
‪- รองผู้อํานวยฮอว์กินส์ ‪- คุณมาทําบ้าอะไรที่นี่
‪ไดแอน ฟาร์ส่งผมมารับคุณลาร์กิ้นครับ
‪คุณคือปีเตอร์เหรอ
‪- โรส ‪- พาเธอไปไหน
‪เราคุยกันเรื่องนี้แล้วนี่ ‪ไม่ได้มีแต่ฟาร์ที่ออกคําสั่ง
‪- เธอคิดว่าเธอทําอะไรอยู่ ‪- ผมไม่ทราบครับ
‪เธอบอกว่าเธอส่งคําอนุมัติ ‪ของท่านประธานาธิบดีให้แล้ว
‪น่าจะอยู่ในอินบ็อกซ์ของคุณ
‪สวัสดีครับ
‪สวัสดีค่ะ
‪เราจะหาเสื้อผ้าชุดใหม่ให้คุณนะ
‪ค่ะ
‪เดาว่าคุณคงเลือกแล้วสิ
‪ผมจะพาคุณไปจากเรื่องยุ่งๆ นี่นะ
‪มาเถอะ ไปกัน
‪คุณทํางานให้ใคร
‪เอฟบีไอ
‪จะพาฉันไปไหน
‪อะพาร์ตเมนต์ผม
‪ผม... ผมต้องเอาของบางอย่างแป๊บนึง
‪ป้ากับลุงของฉัน
‪ที่พวกเขาบอกฉัน ‪พวกเขาทํางานด้านการเข้าซื้อกิจการ
‪ไปประชุมที่ลอนดอน ประชุมที่เวกัส
‪แต่เห็นเลยว่านั่นมันโกหกทั้งเพ
‪พวกเขาเป็นใครกันแน่
‪ผมไม่รู้ ก่อนคืนนี้ ‪ผมไม่เคยได้ยินชื่อพวกเขาเลย
‪แต่คุณเป็นคนรับสาย
‪คุณต้องรู้อะไรบ้างแน่ๆ
‪ทําไมพวกเขาถึงถูกฆ่า
‪ต่อให้ผมรู้ ซึ่งผมไม่รู้
‪เจ้านายผมก็ไม่อยากให้ผมบอกอะไรคุณ
‪หรือให้คุณบอกอะไรผม ก็เลย...
‪เยี่ยม
‪แล้วจะเป็นยังไงต่อ
‪พรุ่งนี้คุณจะถูกซักถาม มือถือครับ
‪ซักถามโดยใคร
‪ไดแอน ฟาร์ ‪หัวหน้าคณะทํางานของประธานาธิบดี
‪กับคนที่คุณเจอที่บ้านนั่น ‪เจมี่ ฮอว์กินส์ รองผู้อํานวยการเอฟบีไอ
‪และอาจจะมีเบน อัลโมร่า ‪จากหน่วยสืบราชการลับอีกคน
‪- แต่ขอมือถือด้วยครับ ‪- ไม่
‪ผมแค่จะดูว่าเราถูกแกะรอยไหม
‪ผมไม่มีเวลามาเถียงเรื่องนี้ ขอมือถือครับ
‪ขอบคุณ
‪ประตูทางขวาสุด เอาเสื้อผ้าออกมาจากตู้
‪หยิบให้พอใช้ได้สักสองสามวัน ‪อีกสองนาทีเราจะไป
‪(อายแจ็ค)
‪(เจ้าหน้าที่เอฟบีไอทรยศ ตายก่อนการไต่สวน)
‪(เจ้าหน้าที่หน่วยต่อต้านข่าวกรอง ‪ปฏิเสธข้อหากบฏ)
‪(สายลับจอมอัปยศตายในเหตุรถชน)
‪(เพื่อนรักของฉัน คนขายชาติ)
‪เสื้อผ้าใส่ได้ไหม
‪คิดว่านะ
‪ดี
‪นี่ครับ
‪(ทําเนียบขาว)
‪ไหนคุณบอกว่าเป็นเอฟบีไอไง
‪- ใช่ครับ ‪- แต่คุณทํางานในทําเนียบขาว
‪ในห้องที่ไม่มีหน้าต่างชั้นใต้ดิน ใช่ครับ
‪ฉันอยากไปสถานีตํารวจ ไปที่ที่ปลอดภัย
‪ตอนนี้เราไม่รู้ว่าอะไรที่ปลอดภัย
‪เราไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับป้ากับลุงคุณเป็นฝีมือใคร
‪และผมไม่มีเวลาค่อยๆ ทําให้คุณเชื่อใจผม
‪แต่สิ่งที่ผมบอกคุณได้คือคําสั่งที่ผมได้มา
‪ที่ให้ปกป้องคุณด้วยชีวิต ซึ่งผมจะทําแบบนั้น
‪ฉันไม่รู้จักคุณ
‪ไว้ค่อยรู้จักกันก็ได้ ‪ตอนนี้เราต้องผ่านคืนนี้ไปให้ได้ก่อน
‪- คุณเห็นอะไรเหรอ ‪- ไม่
‪ยังไม่เห็น
‪ไปกันเถอะ
‪พร้อมนะ
‪ค่ะ
‪เดินตามหลังผมครึ่งก้าว
‪คอยอยู่ระหว่างตึกกับผมไว้
‪นี่ ตึกกับผม
‪นี่ๆ ถือนี่ไว้
‪พวกแกเป็นใคร ตามเธอมาทําไม
‪ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร จริงๆ นะ
‪เรามาเพราะแก
‪อะไรนะ
‪แกพูดเรื่องอะไร
‪เธอรู้เปล่าว่าไอ้คนนี้เป็นไอ้ชั่วน่ะ
‪มันจะระเบิดรถไฟใต้ดินที่มีคนเต็มขบวน
‪ไอ้คนทรยศ เหมือนพ่อมัน
‪- ไร้สาระ ไม่จริงเลยสักนิด ‪- ในโรมโทมบอกไว้
‪พวกแกกะจะทําอะไรกันแน่
‪มาอัดแกน่ะสิ
‪แล้วเป็นไงล่ะ
‪เอากระเป๋าเงินมา
‪เอากระเป๋าตังค์มาเดี๋ยวนี้ ให้ไว
‪เราไม่ได้จะปล้นพวกเขาโรส ผมจะเอาบัตร
‪- อ๋อ ค่ะ ‪- ได้แล้วก็คืนกระเป๋าไป
‪เกล็นกับเคิร์ท
‪ฉันจะทําแบบนี้นะ ฉันจะเก็บบัตรนี่ไว้
‪ส่วนพวกนายจะรอจนเจ้าหน้าที่มาสอบปากคํา
‪ถ้ารอ พวกนายจะได้บัตรคืนไป
‪ถ้าไม่รอ หน่วยสวาทเอฟบีไอจะตามล่าพวกนาย
‪และพวกนายจะโดนข้อหาเพิ่มด้วย เข้าใจไหม
‪ครับผม
‪ไปกันเถอะ
‪- ฟาร์พูด ‪- ผมเอง ปีเตอร์
‪ฉันเพิ่งมาถึง รับพยานมารึยัง
‪ครับ เธอสบายดี
‪แต่เรามีปัญหาอีกอย่าง
‪มีพวกหนุ่มห้าวบ้าอินเทอร์เน็ต ‪โผล่มาหาเรื่องที่อะพาร์ตเมนต์ผม
‪เกล็นกับเคิร์ท เฟนซิก ‪คงเป็นพี่น้องกันอะไรแบบนั้นมั้ง
‪พวกบ้าโรมโทม
‪ช่วยส่งเจ้าหน้าที่ไปที่นั่นที
‪พวกนั้นน่าจะรออยู่ตรงทางเท้าใต้สะพานลอย
‪ต้องสอบปากคําหน่อย
‪อาจจะต้องปฐมพยาบาลด้วย
‪ได้ ฉันจะส่งคนไปเฝ้าที่นั่นไว้คืนนี้
‪จะได้ไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นอีก
‪ปีเตอร์ ดูแลเธอด้วย
‪ได้ครับ
‪เจอกันพรุ่งนี้เช้า
‪ทําไมพวกนั้นถึงคิดว่า ‪คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับระเบิดรถไฟใต้ดิน
‪เพราะผมอยู่ในเหตุการณ์
‪แต่ผมไม่ได้เป็นคนลงมือ ผมเป็นคนหยุดมันไว้
‪ผมไม่ใช่คนทรยศ
‪พ่อผมก็ไม่ใช่
‪ข่าวพวกนั้นในแฟ้ม...
‪ใช่ คนกล่าวหาเขา แต่ไม่เคยมีหลักฐานเลย
‪ไม่ได้ขึ้นศาลด้วยซ้ํา
‪เขาตายในอุบัติเหตุทางรถยนต์ ‪ก่อนจะล้างมลทินสําเร็จ
‪ป้าเอ็มม่าของฉัน...
‪เธอช่วยฉันมามากกว่าใคร
‪ทําไมฉันถึงโทรหาคุณ
‪หมายความว่ายังไง
‪เบอร์ที่ลุงให้ฉันมา ทําไมถึงเป็นคุณที่รับสาย
‪มันเป็นงานของผม
‪คอยรับโทรศัพท์ในห้องใต้ดินของทําเนียบขาว ‪เวลาคนมีปัญหาเหรอ
‪ใช่ แต่ส่วนใหญ่ผมก็แค่...
‪ผมวิเคราะห์รายงาน
‪มีคนโทรไปแบบฉันเยอะเหรอ
‪ที่จริงแค่ครั้งเดียว
‪แล้วมันก็... โทรผิดเบอร์น่ะ
‪ตอนนี้รู้สึกว่ามันผิดปกติไปหมด
‪อะไร
‪ก้มหัวลง หมอบลง ก้มต่ําๆ ไว้
‪โทรไปเบอร์แรกในเบอร์โทรบ่อยของผม
‪- ว่ามา ‪- ไนท์แอคชั่น
‪- ขอรหัส ‪- สุนัข จาน หญ้า หีบ
‪นี่เจ้าหน้าที่ซัทเธอร์แลนด์
‪- พยานเหตุคืนนี้อยู่กับผม ‪- คุณอยู่ไหน
‪ในรถเอฟบีไอของผม เราถูกติดตาม
‪มองผมสิ
‪คุณไม่เป็นไร แค่กระจกบาด
‪จับพวงมาลัยไว้โรส จับไว้!
‪ปีเตอร์!
‪นั่นผู้ชายที่บุกบ้านป้าฉัน
‪ปีเตอร์!
‪จับแน่นๆ โรส
‪คุณลองดูป้ายทะเบียนหน่อย
‪- ไม่ ฉันไม่เห็นอะไรเลย ‪- บ้าเอ๊ย
‪ที่นี่ที่ไหน
‪แอร์บีเอ็นบี จดทะเบียนในชื่อเพื่อนผม
‪จะไม่มีใครเจอเราที่นี่ใช่ไหม
‪นั่นละที่คิดไว้
‪โอเค
‪ขอโทษนะ
‪ยี่สิบสี่ชั่วโมงก่อนฉันนึกว่าชีวิตฉันจบสิ้นแล้ว
‪ตอนนี้ฉันยอมทําทุกอย่างเพื่อกลับไปตอนนั้น
‪ฉันหวังให้เรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้น
‪ใช่ ผมก็เหมือนกัน
‪ใส่ได้พอดีเลย
‪เสื้อใครเหรอ
‪ของโซอี้
‪อดีตคู่หมั้นผม
‪แล้วคุณก็เก็บเสื้อผ้าเธอไว้เหรอ ‪คุณฝังเธอในป่าไปก่อนแล้วรึไง
‪เปล่า เธอต่างหากที่เคยอยากฝังผมอยู่บ้าง ‪แต่ตอนนี้เธออยู่ที่เท็กซัส
‪เธอรีบร้อนจากไปน่ะ
‪ฉันเสียใจด้วยนะ
‪ไม่ต้องหรอก ตอนนี้เธอมีความสุขขึ้นเยอะแล้ว
‪คุณไปนอนพักเถอะ
‪มีห้องนอนแค่ห้องเดียว
‪มีแต่คุณที่จะหลับ กลางคืนผมทํางาน
‪พวกนั้นหันมาตามล่าฉันแล้วใช่ไหม
‪พวกเขาอาจคิดว่าคุณเห็นอะไรมา
‪หรือรู้อะไรมา
‪ในสายคุณบอกว่าเห็นหน้าคนนึงนี่ ใช่ไหม
‪ไม่ค่อยชัดนัก
‪ตอนอยู่ในรถ คุณจําเขาได้ไม่ใช่เหรอ
‪ฟังนะ อะไรก็ตามที่คุณเห็นหรือที่คุณรู้
‪คุณควรบอกมาพรุ่งนี้ตอนซักถาม
‪พวกเขาอยากช่วยคุณ
‪บอกทุกอย่างที่คุณรู้มาก่อนสิ
‪ผมทําไม่ได้ นั่นเป็นคําสั่ง
‪ช่างหัวคําสั่งสิ
‪มีคนฆ่าป้ากับลุงฉัน แล้วตอนนี้ก็พยายามจะฆ่าฉัน
‪ระดับผมที่ทําเนียบขาวต่ําติดดิน
‪เชื่อผมเถอะ ผมไม่รู้อะไรเลย
‪ไนท์แอคชั่นคืออะไร
‪มันเป็นโครงการต่อต้านข่าวกรอง
‪ผมจะคอยรับสายพวกเจ้าหน้าที่หน่วยไนท์ ‪ที่กําลังลําบากและโอนสายไป
‪เจ้าหน้าที่ไนท์เหรอ งั้นป้ากับลุงฉันก็...
‪คนที่ทํางานเข้าซื้อกิจการ ‪ไม่มีเบอร์ที่พวกเขาให้คุณมาหรอก
‪แล้วก็ไม่มีรหัสด้วย
‪เจ้าหน้าที่ที่ว่าก็คือสายลับเหรอ
‪นานแค่ไหนแล้ว พวกเขาทํางานอะไรอยู่
‪ผมไม่รู้
‪จริงๆ นะ ผมไม่รู้
‪ไปนอนเถอะ
‪โอเคนะ คุณปลอดภัยแล้ว
‪(รายงานหลังปฏิบัติการ ‪เฮนรี่, เอลเลน แคมป์เบลล์)
‪ฟาร์พูด
‪ปีเตอร์ครับ มีคนอยู่ในบ้านผม
‪ไงนะ คุณรู้...
‪ผมตั้งกล้องไว้ ผมนึกว่ามันจะแกะรอยโทรศัพท์ผม
‪หรือของโรส แต่ตอนนี้พวกมันอยู่ที่นั่น
‪- คนของคุณยังอยู่ข้างนอกไหม ‪- ฉันจะโทรเดี๋ยวนี้แหละ
‪ผมคิดว่านี่เป็นพวกเดียวกับที่ไล่ยิงผมกับโรส
‪ฉันแจ้งพวกเขาแล้ว
‪ไม่พบครับ ที่นี่ไม่มีใคร
‪- ได้ยินไหมปีเตอร์ ‪- ครับ
‪ครับ ขอบคุณ
‪ให้ตายสิ
‪ที่นี่เหรอ
‪ใช่ เธออยากได้ที่เงียบๆ
‪คุณโอเคนะ
‪ค่ะ
‪- ฉันยังไม่ได้ขอบคุณคุณ... ‪- ไม่ต้องครับ
‪เธอมาแล้ว ไปกันเถอะ
‪ดีจริงๆ ที่พวกคุณรอดมาได้
‪นี่โรสครับ
‪โรส ฉันไดแอน ฟาร์ ‪หัวหน้าคณะทํางานของประธานาธิบดี
‪เราจะดูแลคุณอย่างดี เรามาช่วยคุณ
‪งั้นก็ไปกันเลย
‪ปีเตอร์มากับฉันได้ไหม
‪ถ้าจะทําให้คุณสบายใจขึ้นก็ได้
‪เว้นแต่คุณจะอยากนอนพัก
‪ผมไม่เป็นไรครับ
‪เชิญเข้ามาเลย
‪ฉันขอเข้าห้องน้ําก่อนได้ไหมคะ
‪ได้สิ ไปทางนี้ขวามือค่ะ
‪ตามสบายนะ
‪สองพี่น้องนั่นรอเจ้าหน้าที่อยู่หรือเปล่า
‪รออยู่
‪พวกเขาไม่น่าจะรบกวนคุณอีกแล้วล่ะ
‪แล้วเรื่องคนที่บุกเข้าห้องผมล่ะ
‪- คุณระบุตัวแหวนหรืออะไรได้รึยัง ‪- เรากําลังตรวจสอบอยู่
‪เขาไม่ควรอยู่ที่นี่ ‪นี่มันเกินอํานาจหน้าที่เขาไปมาก
‪ผู้หญิงคนนั้นอยากให้เขาอยู่ด้วย
‪ก็ได้ ไปรออีกห้อง
‪ก็ได้
‪ถ้าคุณต้องการอะไร ผมจะอยู่ตรงนี้นะ
‪คุณจะไม่เข้าไปกับฉันเหรอ
‪มันเกินอํานาจหน้าที่ผม
‪แค่บอกไปตามที่คุณเห็นก็พอ
‪โอเคนะ คุณไว้ใจพวกเขาได้
‪แต่ฉันไม่ไว้ใจ
‪ฉันแอบได้ยินป้าพูด
‪ว่ามีคนในทําเนียบขาวที่ไว้ใจไม่ได้
‪ฉันคิดว่าที่พวกเขารู้มาคือมีหนอนบ่อนไส้
‪- ใคร ‪- ฉันไม่รู้
‪ฉันหวังว่าจะไม่ใช่คุณ และฉันไม่คิดว่าเป็นคุณ
‪ฉันต้องเชื่อใจใครสักคนนี่ใช่ไหม
‪ฉันจะไม่บอกความจริงกับคนในนั้น ‪ถ้ามันอาจทําให้ฉันต้องตาย
‪เราจะไม่รบกวนคุณให้มากไปนะคะ
‪นั่งสิครับ คุณลาร์กิ้น
‪เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย
‪นี่คือรายการมิดเวสต์ฟาร์มรีพอร์ตกับแพม จาห์นกี้
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ ขอบคุณนะคะ ‪ที่เปิดมาฟังรายการฉันในวันพฤหัสบดี
‪ฉันสเตฟานี่ ฮอฟฟ์จากมิดเวสต์ฟาร์มรีพอร์ต
‪วันนี้เป็นวันที่สาม ‪และวันสุดท้ายของงานดับเบิลยูพีเอสฟาร์ม
‪ที่สนามอีเอเอที่ออชคอช
‪วันนี้ประตูจะเปิดตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงบ่ายสาม
‪อีกสักครู่ สตู มัค นักอุตุนิยมวิทยาของเรา
‪จะมาบอกว่าสภาพอากาศ ‪ที่งานวันนี้น่าจะเป็นอย่างไรค่ะ
‪สวัสดี
‪สวัสดีค่ะ
‪ขอโทษค่ะ เราไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนคุณ
‪ให้ช่วยอะไรไหมคะ
‪ไม่มีค่ะ ฉันแค่อยากพาสามีฉัน ‪มาดูบ้านคุณ ฉันโตที่นี่ค่ะ
‪จริงเหรอคะ
‪ฉันไม่ค่อยได้กลับมาที่เรซีน
‪เดลเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก ‪ฉันแค่อยากให้พวกเขามาเห็นไว้น่ะค่ะ
‪เจ้าตัวเล็กนี่ใครเนี่ย
‪นี่เอลิซาเบธค่ะ ลูกคนแรกของเรา
‪- ฉันขอทักทายเธอได้ไหม ‪- ได้สิคะ
‪สวัสดีจ้ะ
‪จ้า
‪ยิ้มน่ารักเชียว
‪เธอสวยมากเลย
‪เราลําเอียงอยู่แล้ว แต่เราก็คิดอย่างนั้น
‪ฉันคิดถึงเด็กวัยนี้จัง
‪ตอนนี้ลูกชายฉันเรียนมัธยมปลายทั้งคู่
‪เราไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนคุณนะคะ
‪ฉันแค่คิดถึงความหลังน่ะ
‪อยากเข้าไปดูข้างในไหม
‪ให้พวกเขาเห็นห้องเก่าคุณ
‪แน่ใจนะครับว่าเราไม่รบกวน
‪ไม่เลย เข้ามาสิ
‪ได้ครับ
‪มันเหลือเชื่อมากที่ได้กลับมาที่นี่ ‪หลังจากผ่านมาตั้งนาน
‪ตอนยังเด็ก บ้านดูใหญ่กว่านี้เยอะเลยแต่ตอนนี้...
‪ไม่เลย
‪คุณเคยอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
‪จนฉันอายุ 13 ค่ะ
‪แล้วเราก็ย้ายไปคลีฟแลนด์ พ่อได้งานใหม่น่ะค่ะ
‪แล้วคุณกลับมาเรซีนทําไมคะ
‪ย่าฉันค่ะ
‪เธอสบายดีใช่ไหมคะ
‪ไม่ค่อยค่ะ
‪ฉันอยากให้ย่าได้เจอเหลนก่อนย่าจะ...
‪ผมว่า... ต้องเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ลูก
‪ห้องน้ําอยู่ทางนั้นค่ะ
‪- ค่ะ ‪- ขอบคุณ
‪มีความทรงจําเยอะเลย
‪ตอนวันเกิดอายุ 11 ‪ฉันไปซ่อนตัวอยู่ที่ชานบ้านนั่นฉลองวันเกิด
‪ตอนนั้นฉันปิ๊งเด็กคนนึง บิลลี่ เอ็ดการ์ส
‪อย่างนึงที่ฉันอยากได้มาก
‪คืออยากให้เขาใส่เสื้อคอวี ‪ที่เขาใส่เป็นประจํามาหาฉัน
‪พอเขาไม่มา ฉันก็เสียใจสุดๆ
‪พี่ชายฉันก็ล้อฉันซะเละเลย
‪แล้วเที่ยวไปบอกทุกคนว่าฉันรักบิลลี่
‪เป็นครั้งแรกที่ฉันอกหัก
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪พี่ชายฉันบางทีก็ใจร้ายมาก
‪ไม่ใช่ ชานบ้านน่ะ
‪แฟรงค์กับฉันสร้างมันขึ้นมาเมื่อห้าปีก่อน
‪แบบนี้ก็ไม่เสียเวลาดี
‪เจอแล้ว
‪(ไม่ทราบชื่อ - เรียบร้อย)
‪(ดี ทีนี้ก็กลับไปที่ดีซี จบงานที่เริ่มไว้ซะ)
‪(กําลังไป)
‪ข่าวด่วน
‪ตํารวจกําลังตามหาเด็กทารกอายุสิบเดือน
‪ที่ถูกลักพาตัวไปจากคุณแม่ ‪ในลานจอดรถของห้างสรรพสินค้ารีเจนซี่
‪เรเชล เทรดเวลล์ ‪อยู่ในที่เกิดเหตุพร้อมข่าวล่าสุดค่ะ
‪เรเชลคะ
‪คําบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์