Yaşayacaksın.
Bak. Duydun mu? İyileşeceksin.
- Bacağım. Çok acıyor. - Evet.
Eminim öyledir ama dinle, ciddiyim.
Her şey yoluna girecek.
- Tanrım. Çok üşüyorum. - Evet, ondan eminim.
Ben de biraz üşüdüm. Benden daha uzun süredir buradasın.
Nabzın iki kat hızlı atıyor. Adın Jessica, değil mi?
- Jesse! - Jesse!
Güzel isim. Ben Colter.
- Selam. - Selam.
Jesse, bence eski usul, hafif hipotermi vakasıyla karşı karşıyayız.
Çocukken Jesse adında bir arkadaşım vardı.
Ama Jesse erkekti, kız değil.
- Ayrıca bir keçiydi. - Keçi mi?
Evet. Tuhaf bir çocukluk geçirdim.
- Aman Tanrım. - Tamam, hayır. Hey.
Bacağına bakma. Bana bak. Tamam mı?
Panik yapmaman lazım.
Seni de bulmamı sağlayan, hayvan ve insan izi sürmek dışında
babamın öğrettiği şey hayatta kalmaktı.
Hayatta kalmak için hızlı ve akıllıca kararlar verip sakin kalmalısın.
Asla paniğe kapılma. Asla.
Bacağına bakma, tamam mı? Bana bak.
Gerekirse gözlerini kapat. Gerek var mı?
- Evet. - Tamam.
- Burada kalabilir miyiz? - Burada mı?
Evet, sanırım burada kalabiliriz.
Kurtarma ekibinin seni sedyeyle götürmesini bekleyebiliriz.
Dikkat et.
Ama biraz ücra bir yerde
geziye çıkmışsın, anladın mı?
Sanırım beş saat falan sürer. En iyi ihtimalle dört.
Bu arada o hafif hipotermi hafifliğini kaybeder.
Beklersek hayatta kalma ihtimalin yüzde 15 ila 20.
Ama… Jesse, hop.
Ama yaranı stabilize edip seni dikkatlice taşımam izin verirsen
bacağının da senin de şansınız çok artar.
- Öyle mi? - Evet. Yüzde 90, 95'ten bahsediyorum.
- Seni kaldıracağım. - Tamam.
- Pekâlâ.
- Hadi. - Teşekkürler.
Yaşayacaksın. İyileşeceksin.
Yaşayacağım.
- Hadi eve gidelim. Hadi. - Tamam.
Ona söyledim. Çok riskli.
"Birkaç gün yürümeye hazır değilsin, Yeterince ikmal noktası yok" dedim.
- Ama Jesse, o… - Belalı.
Biraz yoldan çıkmış cesur bir belalı. Hepimizin başına gelir.
- Borcumu nasıl öderim bilmiyorum. - Ödül parası yeter.
- Galiba 50.000'di. - Evet. Tabii.
Nakite her zaman açığım. Çek de olur. Daha kolaysa Venmo.
Hayır, Jesse'nin ailesiyle konuşmalıyım.
Ödül benim fikrimdi ama biri para gelip alırsa
karşılayacaklarını söylediler.
Derek, başarı anında ödülün bağlayıcı olacağını konuşmuştuk.
Yani Jesse'nin ailesi mi diyorsun?
Onları arayalım.
VELMA VE TEDDI ARANIYOR
- Çok hızlı oldu. - Bazen tanrılar bizimledir Velma.
- Denver nasıl? - Parayı aldın mı?
- Evet Teddi, aldım. - Nakit mi?
- Visa. - Kredi kartı için ne demiştim?
Komisyonlar feci.
Tatlım, üstüne gitme. Bir kızın hayatını kurtardı.
Biliyorum, çok gururluyum falan filan. Visa.
- Gözlerinizi kaçırın hanımlar. - Yapma
Bakım için 1.000 dolar ayırdım.
O pikap 16.000 kilometre olmak üzere.
- Pikap gayet iyi. - Evet.
Çünkü onu içeri aldırıyorum.
Hayır. Kesinlikle olmaz. Dedim ya…
O kurtarılmış. Adı Pawla. "Paw-la". Anlamadın mı?
Başka köpeğe gerek yok. Çok var.
Colter, çok köpek diye bir şey var mı?
Hanımlar, yeni bir iş var mı?
- Bakıyorum. - Tamam.
Colter. Biri seni çağırdı. İş için değil.
Eski bir arkadaşınmış. Dur. Neydi?
- Devil's Notch. - Devil's Notch, evet.
Numarasını ister misin? 62555…
- Sizi mi aradı? - Evet.
Seni aramış ama açmamışsın.
Yerimi söyledin mi?
Yapma Colter. Beni tanıyorsun.
Tekrar ararsa salla.
Birinin keyfi kaçmış.
- Alo? - Kalemin var mı?
14 yaşındaki Gilbert Brown'ın sağ salim dönmesi için bilgi 20.000 dolar.
Velayetsiz babası Edward Brown'ın yanında olduğu düşünülüyor.
En son cuma sabahı Klamath Falls, Oregon'daki aile evinin önündeymiş.
Annesi ve üvey babası Sarah ve Mark Riley ödül verecek.
Kusura bakmayın ama ödülle ilgili arayan çok olur.
Evet, biri dedi ki Gil gezegenine dönmüş.
- Tahmin edeyim, yine de para istedi. - Evet.
Benim olayım bu değil. Ben profesyonelim. Mesleğim bu.
Polisin ya da vatandaşların verdiği ödülleri kazanıyorum.
Sıra dışı bir iş, değil mi?
Sabit bir iş beyefendi. Herkes bir şey arıyor.
- İyiymiş. - Cidden iyi. Çok iyi.
Yani ücret, masraf bedelim yok.
Ödül de sadece başarılı olursam bağlayıcı olur.
Olur mu? Tamam.
Gil öz babasıyla demiştiniz.
Evet. Ama Eddie artık Gil'in hayatında değil.
Gil beş yaşındayken ayrıldık ve bir daha hiç iletişim kurmadık.
- Hiç mi? - Evet. Sıfır.
Sıfır. Gil onu hiç sordu mu?
Evet, tabii ki sordu ve ona gerçeği söyledik.
Eddie nerede ya da ne yapıyor bilmiyoruz.
Evet, onun yaşam tarzına Gil maruz kalmamalı.
Bir katille falan evli değildim.
Sadece çok uyuşturucu ve hırsızlık vardı.
E-sigara olan Juul'u biliyor musun?
Eddie, Juul dükkânını soymaktan altı ay yatmış. O tür şeyler.
İrtibatta değilseniz Eddie'yle olduğu ne malum?
Gil ve üvey kardeşi aynı odada kalıyor.
Evet, cuma günü bisikletiyle erkenden çıktı.
Uyandığını duydum ve "Nereye gidiyorsun?" dedim.
Okulda görüşürüz dedi. Kahvaltıda babasıyla buluşacakmış.
Gerçek babasıyla.
Gil gerçek babası konusunda takıntılıydı.
Ona iyi bir baba olmaya çalıştım.
- Sen iyi bir babasın Mark. - Ama onun istediği baba değilim.
Sarah sana her konuda yardım eder.
- Hazır mısın? - Evet.
Tamam, nasıl olacak? İlk yaptığın şey ne?
Sarah, ben… Sana Sarah diyebilirim, değil mi?
Evet, tabii.
Öncelikle bana neden yalan söylediğini söyle.
- Yalan mı Bay Shaw? - Colter. Lütfen.
Colter ne yalanından bahsettiğini anlamadım.
Boşandıktan sonra Eddie'yle konuşmadığını söyledin.
Juul soygununda tutuklandığını da söyledin.
Juul dokuz yıl önce yoktu.
Bir şeyleri fark ederim. İşim bu. Gil'in odasına bakabilir miyiz?
Evet, hemen şurada.
Eddie'yle konuşuyorum. Çok değil ama bazen.
Birkaç hafta önce e-postayla
toparlandığını, hayatını düzene soktuğunu söyledi.
Gil'le konuşmak istedi.
- İzin verdin mi? - Evet.
Gil hep babasını ne kadar özlediğini,
onu tanımak istediğini söyler. Mesajlaşıyorlardı.
Kaçırılmasını beklemiyordum.
Sarah.
Bu bir kamp gezisi. Başardığı tek baba-oğul olayı.
- Bunu almamda sakınca var mı? - Hayır.
Gil'in daha yeni bir fotoğrafı lazım. Okul fotoğrafı. Ve telefon numarası.
Mark'a Eddie'nin Gil'le görüşmek istediğinden bahsetmeliydim.
Ama korktum.
Korktun mu?
Üzüleceğinden mi? Şiddete başvuracağından mı?
Tanrım, hayır. Kalbi kırılır diye korktum.
Bekle. Sana o fotoğrafı getireyim.
JEFFERY DEAVER'IN "THE NEVER GAME"İNDEN
İyisin Colter.
İyisin. Paniğe kapılma.
Aferin.
- Ne haber? - Yardımın lazım.
İyiyim Colter. Sorduğun için sağ ol.
- Hadi Bobby. Acil durum. - Evet, hep öyledir, değil mi?
Kayıp bir ergen çocuk var. Öz babasıyla kaçmış.
- Bulabildiğin her şeye ihtiyacım var. - Geç kaldın.
Adresler, takma isimler, telefonlar.
Adı Edward Brown.
Daha sıradan bir şey bulamadın mı? John Smith müsait değil miydi?
- Yardım edecek misin? - Karar vermeye çalışıyorum.
Göbek adı Monroe.
Eski sevgilisine göre Indiana'da doğmuş.
Tamam, işe yarar.
Ve bir cep telefonundaki mesajlaşma lazım.
Cihaz olmadan yapabilir misin?
Tabii ama yasal olarak gri bölgedir. Yani bu sana iki katına mal olacak.
İki katı mı? Ne?
Ben olmasam burada olmayacağını hatırlatmama gerek var mı?
Var galiba çünkü her aradığında söylüyorsun.
Tamam, iki katı. Çok kötüsün.
Hayır. En iyisi. Bu yüzden arayıp duruyorsun.
Hadi Colter. Beni ara. Konuşmamız lazım.
Hadi, gitmeliyiz. Gidelim, hemen.
- Russell! - Annem olmadan gidemeyiz.
Bana karşı koyma! Asla!
Baba!
E-POSTALARINA BAK!!
Tamam Eddie. Bakalım neler diyorsun.
Lütfen annene söyleme.
4. CADDEDEKİ BURGER BIN 06.30'DA
Hoş geldiniz. Ne alırsınız?
Hiçbir şey, sağ ol. Hafta içi sabahları
kaçta açtığınızı söyler misin?
- Bilmiyorum dostum. - Açılış saatini bilmiyor musun?
Yemek ister misin?
Arabaya servis penceresindeki güvenlik kamerası
bütün gece açık mı?
Abi bilmiyorum.
Bir ailenin kayıp çocuğunu arıyorum.
Mümkünse o görüntülere bakmak isterim.
- Patty. - Evet? Selam.
Bu adam arabaya servis kayıtlarına bakabilir mi?
Onu merkezle görüşmeliyim.
- Sence ne kadar sürer? - Emin değilim. Pardon, siz kimsiniz?
Baksana, boş ver. Sorun yok. İyiyim. Teşekkürler.
Merhaba. Ne alırsınız?
Beyefendi? Oraya giremezsiniz.
- Pardon! - Mola bitti.
Selam, yardım eder misiniz? Çok şükür geldiniz. İçeri daldı.
- Beyefendi? - Bir dakika.
İçeride.
- Çık oradan. - Bir saniye.
Hadi.
Tamam dostum, çık oradan.
Evet, bir saniye. Bekle.
Tamam dostum, bu kadar yeter. Çık oradan.
- Geldim. - Onu buldun mu?
Sarah, dinle. Beni dinle. Sana bir fotoğraf yolladım. Baktın mı?
- Ne? - Şeye bakmanı istiyorum…
Sarah fotoğrafa bak.
- İçeri geliyoruz. - Bana bir dakika ver!
- Onu tanıyor musun? - Tanımıyorum.
- Olduğun yerde kal. - Gil'i babası kaçırmadı.
Bu da ne? Hayır.
Çocuklar. Sakin olun. Daha sabah olmadı.
Colter arıyor.
Colter. Evet. Hapisteymiş.
- Ne? - Evet. Bekle.
- Ne için? - Yanındayım. Kalem alacağım.
Tamam. Evet, aldım.
Kuzeybatı Pasifik'te tanıdık avukat var mı?
- Bu gece mi? - Tabii.
Colter, hallederim. Hayır. Hallederim.
Hayır, gitmeyeceğim. Tanrım! Bir tane daha istiyor.
Tamam, bak Memur… Amini, değil mi?
Biraz abartmıyor musun? Biraz gaza geldim işte.
- Tevkife direndin. - Diren…
Hayır. Tevkife direnmedim. Gönülsüzdüm. Biraz gönülsüzdüm.
Sağa dön lütfen.
Burger Bin'e girdikten sonra oldu bu.
Zorla değildi. "Zorla girmek" çağrışımı olumsuz.
Sola dön.
Kayıp bir çocuğu bulmak için tuttular beni.
Öyle demiştin. Ödül avcısısın, değil mi? Paralı asker mi?
Ödülcü tabirini tercih ederim.
Öyle bir tabir mi var?
Bulduğum görüntüyü izlemelisin.
Çocuk babasını bekliyordu. O babası değil.
- O videodaki adamı bulmalıyız. - Pardon, bana talimat mı veriyorsun?
Çünkü bana öyle geldi.
Hayır, vermiyorum… Evet! Belki…
Zaman çok önemli.
Sana ne? Kaseti buldun, değil mi?
Yani çocuk kurtarılırsa bu bilgi onu sağ salim geri getirecek.
- Evet. Yani? - Yani paranı alacaksın.
Tek derdin bu, değil mi?
Gidelim.
- Kefaleti ne zaman ödeyebilirim? - İlçe dava açınca.
- Belki perşembe. - Perşembe mi?
Tamam. Sağ ol Sam. Hayır, anlıyorum.
- Evet… - Sağ ol Frank.
Kusura bakma.
- Frank Davis yapamaz mı? - Ölmüş. Oğluyla konuştum.
Reenie. Nasılsın?
Evet. Doğru bildin. Colter.
Reenie, bir saniye. Neyin var senin?
Reenie Greene'i gönderemeyiz. Bizi öldürür.
Ne? Neden?
Harika Reenie. Beş dakika sonra e-postanı kontrol et.
Tamam. Hoşça kal.
Bizi gerçekten öldürecek.
Yok artık.
- Reenie! - Hayır.
- Ne? - Benimle konuşamazsın.
Avukatım değil misin?
Günaydın. Reenie Greene.
Şu hücredeki patolojik narsisti temsil ediyorum.
Onu çıkarmam gerekiyor
ama açıkçası ne hissedeceğimi bilmiyorum.
- Reenie. - Konuşmak yok.
Bu yakışıklı aptal
ve ben birbirimizi birkaç yıldır tanıyoruz.
Ama onu son gördüğümde
ülkenin öbür ucuna, güzel Akron, Ohio'ya gittim ve tanık zorlama
suçlamasından beraat etmesini sağladım.
Belki bilmiyorsundur, bu pek de Duruşma Avukatlığına Giriş sayılmaz.
Sonra bir şey oldu. Farklıydı.
Yemeğe çıktık, şarap su gibi aktı.
Bilirsin. Görmüş geçirmiş adamsın.
Sonra sence kim, suçlu bir cemiyet çocuğu gibi gece sıvıştı?
Biraz bağlam ekleyebilir miyim?
Hayır. Herkes giyinikken ona açıkça belirtmiştim.
Karşısındaki, üst sınıf, Harvard Hukuk mezunu bir sürtüktü.
Taşralı, uysal bir kız değil.
Greenie, işim vardı. Bir kadın hastaneden kaçırılmıştı.
- Kes sesini. - Sonra şarjım bitti.
- Şimdi de burada… - Tamam.
- Ben gitsem iyi olacak. - Hayır Reenie, dur.
- Özür dilerim. - Kabul edilmedi.
Duruşma yok mu yani?
- Duruşmadan yeni geldim. - Ne?
Kuzenimin eski sevgilisi Yüksek Mahkeme'de yargıç kâtibi.
Bu sabah bizi içeri aldı.
Gidebilir miyim?
Duruşma tarihini haber veririm.
En az birkaç gün burada olurum.
- Uğramamı ister misin? - Aman Tanrım. Hayır.
Pine Grove'daki Hava Kuvvetleri Müzesi'ne gidip
babama bir şeyler alacağım çünkü havacı çocuğuydum.
Tüm dünyada üslerde büyüdüm.
- Hadi canım. Bilmiyordum. - Neden bilesin ki?
Hiç sormadın ki.
KLAMATH FALLS BELEDİYE BİNASI KLAMATH FALLS ŞEHRİ
Beni görmezden gelme Colter. Bilmen gereken bir şey var.
Çıktın mı? Nasıl çıktın?
Arabaya servis videosunu izledin mi?
İzledim, evet. Ve haklıydın. Kaçıran kişi Eddie Brown değil.
- Yani arama emri… - Adam için çıkarttım.
İyi. Gil'in bisikleti?
Lincoln'da çöpten çıktı. Parmak izi için kontrol ediyoruz.
- Ya ailesi? - Efendim?
Eve polis gönderdiniz mi? Herkes rahat ve güvende mi diye?
- Orada bir çocukları daha var. - Hayır. Evet. Çok iyi olur.
Şaşırdım.
Bu işte olmama mı, sadece paralı asker olmama mı?
Açıkçası bunu umursamana şaşırdım.
Şu an düşündüğün her şeyi biliyorum.
Dikkatli ol. Tek söyleyeceğim bu.
Abi seni bin kez aradım. Önemli olduğunu sanıyordum.
- Hapisteydim. - Eğlenceli bir şey var mı?
Bir fast food restoranına girdim, ofise barikat kurdum.
Öyle gibi.
- Eddie Brown'ı buldun mu? - Buldum.
Bu adamın çocuğu kaçırması imkânsız.
Onu anladım. Biri onu taklit ediyor. Çocuğu kandıracak kadar tanıyan biri.
- Düzeltiyorum. Tanıyordu. - Pardon, ne?
Çocuğu iyi tanıyan biri. Edward Brown altı ay önce ölmüş.
"Rehabilitasyon merkezi" tabirini sevmeyiz Bay Shaw.
Burası bir yerleşim merkezi.
Bu adamlar tahliye şartları gereği
burada olmaya mecbur.
Beyler. Ziyaretçiniz var.
Eddie mi? Evet, onu herkes tanırdı. Burada çok zaman geçirdi.
- Ona Belediye Başkanı derdik. - Evet, Hiçbir Yerin Belediye Başkanı.
Son çıkışını hatırlıyorum.
Bir daha elimi sürmem demişti.
Üç gün sonra aşırı dozdan öldü.
Ya bu adam?
Bu Jack Horvath. Tam bir baş belası.
- Eddie'yi tanıyor mu? - Onu herkes tanır dedim.
Horvath'ın Eddie'nin oğlunu kaçırmak için sebebi var mı?
Eddie'yi taklit edip çocuğu kaçırdı.
O lanet para yüzünden.
- Evet, işte bu. - Evet.
- Ne parası? - Eddie'nin sevdiği bir hikâye.
Arada bir bu hikâyeye başlardı.
Sokağa çıktığında gidip parasını çıkaracakmış falan.
"Ne parası?" diye onunla dalga geçerdik.
Güya bir uyuşturucu işinden birkaç yüz bin dolar almış.
Evet, parayı gömdüğü yer… Neredeydi?
Sun Pass ormanı. Çayır gibi bir yer.
- Evet. - Ama para yoktu.
Evet ama özel bir yere gömdüğünü ve yerini asla unutmayacağını söyledi.
Çünkü hayatının en güzel gününde oradaymış.
Oğlunu kampa götürdüğü gün.
İzleme istasyonlarına göre Horvath'ın pikabı
Cuma 16.45'te Sun Pass'e girmiş.
Muhtemelen hâlâ Gil'le birlikte gömülü parayı arıyor.
Eyalet polisi oğlunu almaya hazır.
Sun Pass 8094 hektar olmalı.
- Onu nasıl bulacaksın? - Helikopter var.
Eğitimli memurlar var. Onu bulacağız.
Hayır. Güç gösterisi yanlış olur.
Adamın sadece şiddet ve dengesizlik geçmişi yok.
Şimdi de yorgun ve kafası karışık.
- Sen kimsin? Bu kim? - Kendisi bir ödülcü.
- Ne? - Tehlikeli hayvanı sıkıştırma.
Silahlı giderseniz adamın ne yapacağı belli olmaz.
İçeri gireceğim, sessizce takip edip Gil'i tehlikeden
kurtaracağım. Silahlı saldırı riski olmadan.
- Evet ama yerlerini bilmiyorsun. - Aslında galiba biliyorum.
Burayı biliyor musun?
- Evet. - Dur bakalım.
Bir hazine avcısına göre karar veremeyiz.
Colter olmasa bu kadar ilerleyemezdik. Değil mi?
Evet.
Dediğini yapalım mı?
İki saatin var.
Bir dakika bile fazlası değil.
Öğrenmem gerek. Bir insan nasıl ödül avcısı olur?
Düzenli bir geçim kaynağı. Herkes bir şey arar.
Sloganın bu, değil mi?
Biri sorduğunda kullandığın zekice, sevimli lafın.
Ama soruyu cevaplamıyor, değil mi?
Söyle. Neden yollarda, yabancıların sorunlarını çözerek yaşıyorsun?
Çocukluğum… …
sıra dışıydı.
Annemle babam Berkeley'de hocaydı,
ta ki babamın olayına kadar.
Bir çocuğa açıklanacak bir şey değil.
Bizi gözlerden uzakta, bir kulübede yaşamaya götürdü.
Sierra Ulusal Ormanı'nda bir yerleşkeydi.
Tam bir maceraydı.
Ve babam… Bilmiyorum,
peşindeki insanlar hakkında konuşmaya başladı.
Hazırlıklı olmamızı söyledi.
İz sürmeyi öğretti.
Avlanmayı.
Şeytanın Çukuru dediği bir yerde serbest tırmanmayı öğretti.
Sonra bir gece annem dışarıdaydı.
15 yaşındaydım. Russell 18'ine yeni girmişti.
Kardeşim Dory dokuz yaşındaydı.
Hemen gitmeliyiz çocuklar.
- Geliyorlar. - Ne? Kim?
- Gidelim. - Nereye gidiyoruz?
Çantaları alın. Göreviniz belli.
- Ama annem yok. - Bizi bulur tatlım.
Annem olmadan gidemeyiz.
Bana asla karşı çıkma! Asla!
Bırak onu!
Baba!
Özür dilerim. Çok aptalım. İstedikleri benim. Ben giderim.
Baba. Baba dur. Baba!
- Bırak gitsin Colter. - Hayır.
Dönmemesi daha iyi. Durumu kötüleşiyor, biliyorsun.
- Ölmesi daha iyi. - Bunu nasıl söylersin?
Tamam, sen burada Dory'yle kal. Ben onu alırım.
Annem bir saat sonra eve geldi ve hâlâ dönmemişlerdi.
Ben de babamı bulmaya gittim.
Ama onu bulamadın.
Karanlıktı ve sen sadece bir çocuktun. Sana verdiği tüm eğitime rağmen
onu bulamadın ve ortadan kayboldu.
Bu yüzden ömrünü başkalarının
kaybettiklerini bulmalarına yardım ederek geçirdin.
Hayır, buldum.
Onu buldum.
- Colter… - Geldik.
POLİS
İki buçuk kilometre ileride.
Colter.
Dikkatli ol.
POLİS
Gil?
Ben Colter. Beni ailen gönderdi. Seni sağ salim götürmem için.
- Gerçekten mi? - Evet.
- Eller yukarı. Silahı bırak. - Tamam.
- Diz çök, hemen. - Jack'ti, değil mi? Sen Jack misin?
- Sorun yok. İyi misin? - Evet.
- İyiyim. - Ellerini başının arkasına koy. Hadi.
Nasıl hissettiğini biliyorum. Kızgınsın, değil mi?
Çocuk seni buraya getirdi. Eddie'nin parayı gömdüğü yeri gösterecekti.
Birkaç gündür kazıyorsun, değil mi? Sonra dank etti mi?
Para yok. Tüm bunları bir hiç uğruna yaptın.
Sen de kimsin?
Ben kanun değilim. Önemli olan da bu.
Bu bir adam kaçırma. Biliyorsun, değil mi? Adam kaçırma.
Ayrıca suç işlenirken silah kullanımı.
Yakalanırsan bir daha gün yüzü göremezsin.
Ama iyi haber şu.
Polisler parkı basmadan önce bana iki saat verdiler.
Şimdi saatime bakabilir miyim? Olur mu? Tamam.
Sorun yok Jack. İyi durumdayız. Yarım saatimiz var.
- Yani? - Planı söyleyeyim, tamam mı?
Kelepçenin anahtarını ver, Gil'i alıp gideyim.
Sen de süvariler gelmeden buradan git.
Rehine olmalı. Elimdeki tek şey o.
Ya yaralanırsa?
Ya ölürse? Cinayetten bahsediyoruz. Hadi.
Hâlâ yarım saatin varken anahtarı ver ve git.
Sence kaçabilir miyim?
Bence şimdi gidersen buradan rahat kaçma şansın
yüzde beş ila on.
Ama polisler gelirse ve o çocuğa silah doğrultursan
yüzde 100 tutuklanırsın ya da daha kötüsü, toprağa gömülürsün.
Hadi anahtarı ver.
Hadi.
Güzel.
- Tamam mı? - Evet.
Pekâlâ. Hadi buradan gidelim.
POLİS
Şerefsiz.
- Beni kandırdın! - Dur!
Yarım saatim vardı.
Yarım saatim vardı!
- İyi misin? - Evet.
Sıkı tutun.
- Yerde kal! - Ellerini kaldırıp dışarı çık!
Bitti Jack. Bitti.
Evet. Evet, biliyorum.
- Yerde kal! Kalkma! - Destek lazım.
İyi misin?
- Evet. - Öyle mi?
- Evet. - Tamam.
Kurtulacağız. Ama biraz zaman alacak.
Ya helikopteri indirirler ya da tekne yollarlar.
Her hâlükârda yarım saatimiz var.
Tabii bu arada pikap buradan kaymazsa.
İyi yüzer misin?
- Ne? İdare eder. - İdare eder.
Ben çok iyi yüzerim. Ama maalesef vuruldum.
Çok kan kaybediyorum, yani çok güç kaybediyorum.
Yakında yüzmem imkânsız olacak.
- Şimdi bırakırsak… - Bırakmak mı?
Şimdi bırakırsak ikimizi de
güvenli bir yere götürme ihtimalim yüzde 95.
Ne kadar beklersek ihtimal o kadar düşer.
- Bana güveniyor musun? - Tamam.
Tamam, üç deyince bırakıyoruz. Cesur olmalısın, tamam mı?
- Tamam. - Bir, iki, üç!
KLAMATH FALLS BÖLGE HASTANESİ
Selam. Dayanamadım, tamam mı? Yaralandığın için üzgünüm.
Ya neredeyse öldürülen çocuk? Onun için üzgün müsün?
- Selam. - Selam.
- Bu senin için. Hak ettin Colter. - Teşekkürler.
Teşekkür ederim. Aslında Gil'e bakmaya gelmiştim.
Nasılsın dostum?
Babam öldü.
Evet.
Aslında benimki de.
Ama sende bende olmayan bir şey var. Üvey baban yıkılıyor.
İyi. Pardon. Üvey baban çok iyi.
Etrafında iyi insanlar var. Sahip olduğun insanlara güven.
- Kendinize iyi bakın. - Teşekkürler.
- Selam. - Şanslı adamsın.
Bu davada ne yaptıysan, artık kelleni istemiyorlar.
Özgürsün.
Harika. Dinle Reenie, söylemek istediğim…
Sus tatlım. Senin sorunun ne, biliyor musun Colter Shaw?
Çok ilginçsin. Yaptığım işlerin çoğu da değil.
Dostum senin sorunun bu.
- Teşekkürler? - İki çalışanına söyle,
bir dahaki sefere listenin başında ben olacağım.
Bir yere gitmiyorum. Beni dinlemelisin.
- Pekâlâ. Sıra sende. - Ne sırası?
Başlangıç hikâyesi. Senin gibi bir kadın nasıl polis oldu?
- Ne? - Sus be.
Ne oldu?
Çok geç kaldım. Biri Pawla'yı çoktan evlat edinmiş.
Çok yazık.
Böbürlenme Teddi. Bu çok acımasızca.
- Aman tanrım. Yapmış olamazsın. - Belasın, çok belli.
Aman tanrım. Seni çok seviyorum.
- Ben de seni. - Teşekkürler.
Tamam. Çok fazla köpek var.
- Hayır. Öyle bir şey yok. - Şuna bak.
Oğlumuz için bir şey aldım.
- Arkadaşın kim? - Bir saniye.
- Dinle… - Biliyorum.
Pekâlâ, ne var?
42 yaşındaki ve üç çocuk babası Kardiyolog Sam Lookingbill
pazartesiden beri Colorado Springs'teki kliniğinde değil.
Russell. Ne yaptın?
Colter!
- Keşke geleceğini bilseydim. - Anne.
Ne var? Ne oldu?
Russell aradı.
Abinle mi konuştun?
Hayır. Görmezden geldim. Ama peşimi bırakmayacak.
Seni de aradı mı diye merak ettim.
Hayır.
Bilmem gereken bir şey varmış.
Anne, Russell ya da babam hakkında bilmem gereken bir şey biliyorsan
bana söylemelisin.
Sen de bana güvenmelisin.
Numarayı engelle. Boş ver onu.
- Anne… - Colter beni dinle.
Yıllardır senden çok az şey istedim.
Boş ver
. Herkesin iyiliği için. Boş ver.
Hadi. İçeri gel de bir şeyler ye.
Gece kalmazsın herhâlde.
Colorado Springs'e gitmeliyim.
Evet.