Tu wsparcie powietrzne.
STRAŻ POŻARNA MIASTA AURORA
Jesteśmy na...
LINIA POLICYJNA – NIE PRZEKRACZAĆ
KORONER HRABSTWA AURORA
- Czy to moja córka? - Nie.
- To Lana? - Proszę się odsunąć.
Przepuść go.
Czy to Lana, panie Russo?
Nie, to jej przyjaciółka Jamie.
- Znaleźliście Lanę? - Jeszcze nie.
Przeczesujemy rzekę. Będziemy szukać dalej.
trzy lata później
- Colter Shaw? - Tak.
Gavin Russo.
- Zapraszam. - Dzięki.
ZAGINĘŁA LANA RUSSO
- Skusisz się na coś? - Nie, dziękuję.
To moja córka, Lana.
Trzy lata temu
wyszła ze szkoły z koleżanką, Jamie.
Miały iść pieszo do domu, ale gdzieś zniknęły.
- Jamie znaleziono? - Tak.
Trzy dni później jej ciało wypłynęło z rzeki.
Przyczyną śmierci było utonięcie. Ale Lany nie odnaleziono.
Policja zaniechała poszukiwań, choć zarzekali się, że tego nie zrobią.
Co ci powiedzieli?
Że moja córka leży na dnie rzeki.
Że zapewne zginęła razem z przyjaciółką,
że zrobiły sobie krzywdę, ale nie znaleźli żadnego śladu.
„Krzywdę”, jak w jakimś pakcie?
Znaleźli plecaki dziewczyn z liścikiem.
- Co było w liściku? - „Tyle bólu” i „Chcę umrzeć”.
Ale Lana nigdy by się nie zabiła.
Znam ją.
Po śmierci jej matki
byliśmy tylko we dwoje i byliśmy sobie bliscy.
Gdyby była przybita albo miała kryzys emocjonalny,
myślę, że przyszłaby do mnie.
A co z rodzicami Jamie?
Pogodzili się z tym.
Jak myślisz, co się z nią stało?
Nie to, co twierdzi policja.
Nigdy nie uwierzę, że...
Jamie, być może, ale nie Lana.
A ja nie mogę, jako ojciec...
Cały czas czuję,
że ona gdzieś tam jest.
Oferujesz 30 000 $ nagrody, którą wrzuciłeś do sieci.
Nie chcę ci robić nadziei.
Minęły trzy lata. Szanse są niewielkie.
Prosisz kogoś, by znalazł ciało twojej córki...
A gdybym miał dowód na to, że ona żyje?
Jaki dowód?
To ona. To moja córka.
To zdjęcie zrobiono dwa tygodnie temu na targach.
Widzisz? Na samym końcu.
Jesteś pewny, że to ona?
Ma inną fryzurę i jest trochę szczuplejsza,
ale znam oczy mojej córki.
Znam jej twarz. To ona.
TROPICIEL
Przepuściłeś zdjęcie przez rozpoznawanie twarzy?
Właśnie to robię.
Jest zbyt ziarniste.
Potrzebuję lepszego zdjęcia albo innej aplikacji.
- Możesz namierzyć fotografa? - Już to zrobiłem.
Dzwoniłem i pisałem. Czekam na odpowiedź.
Jeśli żyje, czemu nie wróciła do domu albo nie dała znaku życia?
Jej ojciec myśli, że ktoś ją ściga.
Trzyma się z dala, by go chronić.
Zobaczył to w dokumencie o innym zaginionym dzieciaku.
Próbuje to sobie poukładać.
Dlatego nie lubię nierozwiązanych spraw.
Nie widziałaś jego twarzy, kiedy o niej mówił.
Przynajmniej mogę mu dać jakieś zamknięcie.
Dam znać.
Czy to może być Lana Russo?
Panie Shaw, chciałabym powiedzieć, że to ona,
ale myślę, że goni pan za duchem.
Rozumiem, że uznano ją za zmarłą, a jej sprawa jest zamknięta.
Nie oficjalnie, ale z cięciami budżetowymi nie mamy na nią środków.
Proszę posłuchać.
Gavin już przychodził tu ze swoimi teoriami i rzekomymi świadkami.
Badaliśmy każdy trop, ale żaden się nie sprawdził.
Dziękuję. Połóż go na stole.
Gavin jest przekonany, że nie popełniła samobójstwa.
To mógł być wypadek albo coś spontanicznego,
ale Gavin to wypiera.
Mam dzieci. Też bym to wypierała.
Przeżył coś niewyobrażalnego.
Żeby była jasność,
nie mam nic przeciwko śledztwu.
To jedna z tych spraw, które mnie prześladują.
Są dni, kiedy piję kawę
i przypominam sobie jej twarz.
I nagle jestem przy rzece,
w miejscu, w którym znaleziono tę drugą dziewczynę.
- Nie chcę nikogo obwiniać. - Wiem o tym.
Prawdę mówiąc, chętnie podzielę się ciężarem.
Jeśli coś pan znajdzie, żadna nagroda nie będzie wystarczająca.
Chciałbym spojrzeć na ich liścik.
Jasne.
Zobaczmy.
Tu jest.pain
Tyle bólu Chcę umrzeć
W plecaku Lany znaleźliśmy dziennik
i wpis z dnia ich zaginięcia.
Sporo tego typu rzeczy.
Gavin mówił, że lubiła horrory i zjawiska nadprzyrodzone.
Nastoletnie lęki to nie depresja.
To nie był młodzieńczy niepokój. Przynajmniej nie taki, jak pamiętam.
Wielkie emocje, słuchanie Smithów.
Dziewczyny były „trudne”, tak bym to określiła.
- To znaczy? - Przesłuchaliśmy jej kolegów
i nauczycieli.
Lanę i jej przyjaciół uznawano za dziwnych.
Pamięta pan, jak to jest? Szkolne wyrzutki społeczne.
Uczyłem się w domu.
Jeden z tych delikatnych.
Nie do końca tak to wyglądało.
Jeśli chciałaby pani wiedzieć, jak zbudować agregat,
ewentualnie obliczyć optymalne wartości wysiewu,
mogę pomóc.
Brzmi jak przydatna wiedza.
Może taka być.
Te dziewczyny były inne.
Ubierały się głównie na czarno. Lubiły mroczne sprawy.
Krążyło wiele plotek o nich i innych uczniach.
Dlatego nikt nie był w szoku, gdy to się stało.
Jakie mroczne sprawy?
Zjawiska paranormalne, podcasty o mordercach, świat duchów.
Fascynował je Harkwood.
To opuszczony szpital psychiatryczny.
Wrzuciły do sieci kilka filmików. Straszne rzeczy.
Jak mówiłam, te dziewczyny były trochę pokręcone.
Jak daleko jest szpital od rzeki, gdzie znaleziono ciało?
Niecały kilometr.
- Macie jeszcze ich filmiki? - Tak.
Zaczynam panikować.
Kilka tygodni temu czytałam o wiedźmie z Harkwood.
To duch niejakiej Aidy Bram,
która przebywała w tym szpitalu.
Gdy dowiesz się o wiedźmie z Harkwood,
ona cię znajdzie.
Co pan myśli?
Ucząc się w domu, nie poznałem wielu ciekawych osób.
- Być może. - Wspomniała pani o Harkwood.
Możemy się tam rozejrzeć?
Witamy w Harkwood. Idziemy?
ZAKAZ WSTĘPU
TEREN ZAMKNIĘTY PO ZMROKU
Nie wiem, po co w ogóle zamykamy to miejsce.
Jest tak rozległe, że nie da się go upilnować.
Czego dokładnie szukasz?
Próbuję zrozumieć stan umysłu Lany tuż przed jej zniknięciem.
Nie ma żadnych nagrań, na których widać, że tu była?
Żadnych nie kojarzę.
Domator gotowy?
W tym miejscu jest coś, co przyciąga ludzi. Ciemna energia.
Boisz się duchów?
Nie, za duży ze mnie cynik.
Poza tym, kto ma czas na duchy, gdy wokół tylu złych ludzi?
Rozumiem cię. Nie brakuje tu podejrzanych typów.
Narkomani, włóczędzy, wszystkie rodzaje szumowin.
Trzeba ich często przepędzać.
Jeśli Lana była tu w dniu jej zniknięcia,
być może na kogoś wpadła.
Możliwe, ale głowy nie dam.
Przesłuchaliśmy wszystkich ludzi, których wtedy zgarnęliśmy.
Tak.
Już jadę. Muszę się tym zająć.
Jeśli znajdziesz duchy,
- daj znać. - W porządku.
JESTEM TU UWIĘZIONY WYPUŚĆCIE MNIE
- Halo? - Colter Shaw?
Jestem fotografką z The Bugle. Zostawiłeś wiadomość?
Dzięki, że oddzwoniłaś.
Pewnie. Mam to, czego szukasz.
Pobór krwi
Fotografka zrobiła trzy zdjęcia.
Opublikowano to środkowe.
Rozdzielczość jest dużo lepsza. Odizoluj ją.
Teraz włącz jej stare zdjęcie.
Możesz sprawdzić.
DOPASOWANIE – 99,98%
Ona żyje.
Detektyw Brock wystawi list gończy
i przesłucha wystawców z targów.
Wiedziałem, że to ona.
Patrzy w obiektywy, jakby chciała być widziana.
- Może potrzebuje pomocy. - Była w punkcie poboru krwi.
- To dobre miejsce na pomoc. - To nie ma sensu.
- Co ona robi na targach? - Nie wiem.
Nie wygląda na przetrzymywaną wbrew woli.
Ale tutaj wygląda na przerażoną.
Może być w stanie fugi.
Gdy ktoś zapomina, kim jest,
w wyniku przeżytej traumy.
Może to przez to, że nie mogła pomóc Jamie?
Niewykluczone.
Ludzie różnie reagują na traumy.
Znałeś wszystkich jej przyjaciół?
Szczerze mówiąc, była tylko Jamie.
Reszta to tylko znajomi z klubu filmowego.
Masz jakieś nazwiska? Może się z kimś kontaktowała.
Gdzie ja to mam?
Jest. Klub filmowy.
- Lubiła kogoś? - Nie wspominała.
Ale 16-latka nie rozmawia o tym z ojcem.
Kim jest Tobias Calhoun? Często przeglądała te dwie strony.
To jedyny uczeń na obu stronach. Jest też w klubie filmowym.
To Toby.
Partner z biologii w dziewiątej klasie. Ale chyba ją wkurzał.
Odzywał się po jej zniknięciu?
Nie, rzucił szkołę pół roku po tym, jak ona...
Wiesz, gdzie może być?
Widziałem, że pracuje w piekarni w sąsiednim mieście.
Lana? Nie, nie dzwoniła.
- To na pewno ona? - Tak.
Przyjaźniliście się?
Tak, byliśmy w klubie filmowym, lubiliśmy te same horrory.
- Spędzaliście razem czas? - Musisz doprecyzować.
Będąc razem, co robiliście?
Gadałem już z glinami.
Gdy zniknęły, nie było mnie w szkole.
Nie masz kłopotów ani nic.
Próbuję tylko zrozumieć, kim jest Lana.
Nagrywała filmiki o aktywności paranormalnej.
- Pomagałeś jej z tym? - Kilka razy.
Powiedziałem glinom, co myślę.
- Czyli? - Dziewczyny nie zabiły się
przez byle depresję.
Liścik mógł być tylko zapisem EVP.
Elektronicznego zjawiska głosowego.
To była strona z notesu Lany,
w którym zapisywała wiadomości od duchów,
gdy nagrywaliśmy, więc...
Jak myślisz, co się stało?
- Nie, bo mnie wyśmiejesz. - Przekonajmy się.
To pamiątka po nagraniu w Harkwood.
W starym psychiatryku?
Tak, w jednej chwili kręcimy,
a w następnej czuję ostry ból i krwawię.
Bez wątpienia nikt mi nie uwierzy,
ale natknęliśmy się tam na obecność.
Obecność? Czyli osobę?
Nie.
Kiedy ostatnio byłeś z Laną w Harkwood?
Jakiś tydzień przed ich zniknięciem.
- I więcej tam nie wróciłem. - Dlaczego?
Przez wiedźmę z Harkwood.
Myślę, że je dopadła.
Weszła im do głów i kazała się zabić.
Myślisz, że chciała ci zrobić to samo?
Powiedziałem wszystko glinom.
Patrzyli na mnie jak na wariata. Ale nie oszalałem.
Kiedy ktoś mocno w coś wierzy,
to może być bardzo potężne.
- Nie zmyślam. - Tego nie powiedziałam.
Lana była przy tobie, gdy wyczułeś tę obecność?
Tak.
Masz tamte nagrania z Harkwood?
Nie wiem, na ile istotny jest
filmik Toby'ego sprzed ich zniknięcia.
Oglądaj od momentu, w którym zaczyna robić się dziwnie.
I to będzie ta obecność?
- Wiedźma. - Jasne.
Jak idzie z wystawcami z targów?
Mam pełną listę, próbuję ustalić, kto był w pobliżu.
Ale ani krwiodawcy, ani ci od biżuterii ze zdjęcia
nie pamiętają Lany.
- Może coś jest na nagraniu. - Włączysz?
Jesteśmy w skrzydle pacjentów, jest tu naprawdę zimno.
Miernik pola elektromagnetycznego coś wykrywa.
Na pewno są z nami duchy.
Boże, spójrz.
Aida Bram, wiedźma z Harkwood,
nosiła na nadgarstku kawałek czerwonego sznurka,
kiedy była tu pacjentką.
Nie dotykaj. Odbiło ci?
Licznik jest poza skalą.
Robi się nieciekawie. Wynośmy się stąd.
No weź, myślałam, że w to wchodzisz.
O cholera. Widzieliście to?
Coś na pewno tu jest.
Nie! Boże!
- Jesteś cały? - Nie wiem.
- Coś mnie ugryzło. Krwawię. - Co się stało?
Zrobisz coś dla mnie?
Przewiniesz do momentu upadku kamery?
Jesteś cały?
Nie wiem.
- Zatrzymaj. - Co się stało?
Cofnij się o kilka klatek. Tutaj.
Powiększ. W tym miejscu.
- Termiczna sygnatura cieplna. - Wiedźma ma sygnaturę cieplną?
„Wiedźma” jest człowiekiem.
Ktoś ich obserwował.
Pokoje wszystkich pacjentów to skrzydła wschodnie i zachodnie.
Sprawdzę zachodnie.
Dobra, do dzieła.
Stój!
Zatrzymaj się!
Chodź tutaj. No dalej.
Coś ty za jeden?
Widział pan ich wcześniej?
Mamy pana akta.
Richard McBroom, notowany za kradzieże w sklepie.
Od pięciu lat pomieszkuje pan w szpitalu.
Wyrzucamy pana, a pan wraca.
Zrobił im coś pan?
Kup mi kanapkę i napój.
Czasem, gdy ktoś coś ukrywa, odrobina jedzenia pomaga.
Może ja z nim pogadam.
To nie do końca legalne.
Sądzisz, że otworzy się przed gościem, który go zawinął?
Dobra, słuchaj.
Zabiorę cię ze sobą, ale żeby dopełnić formalności,
jesteś teraz konsultantem policji w Aurorze.
Cokolwiek trzeba.
Pomyślałam, że pan zgłodniał.
To Colter Shaw. Pomaga nam.
Cześć.
Śmiało, możesz jeść.
Mieszkasz w szpitalu?
Czasami. Jest tam spokojnie.
Większość ludzi boi się duchów. Ale ja się nie boję.
Ale ludzie szukają tam duchów? Jak te dzieciaki tutaj?
Widziałem ich z kamerą, ale nic nie zrobiłem.
- Tylko ich obserwowałem. - Wierzę ci.
Nie zrobiłeś nic złego.
Ale może coś widziałeś?
Przyjrzyj się tym dziewczynom, dobrze?
Przypomnij sobie 10 marca trzy lata temu.
Pogoda była wtedy fatalna.
Jedna z tych dziewczyn nie żyje, a druga zaginęła.
Nie widziałem jej. Ale ją tak.
Pamiętam, bo zalało mi miejsce do spania
i musiałem się spakować.
Gdzie ją widziałeś?
W lesie przed szpitalem.
Przy rzece.
Była dość daleko, więc nie mam całkowitej pewności.
Ale sądzę, że to była ona.
Miała na sobie żółty płaszcz, ale był dla niej o wiele za duży.
- Była sama? - Nie.
Ktoś z nią był.
W czarnym płaszczu z kapturem.
Nie może być.
Nie widziałem jego twarzy.
Zabierał ją.
- Powiesz mi, co się dzieje? - Daj mi chwilę.
- To może nic takiego. - Nie wygląda na nic.
Jest sprawa sprzed 10 lat.
Nie moja. Nastolatek został porwany i zamordowany.
Znaleźli go zakopanego w płytkim grobie. Ciało było zawinięte w żółty płaszcz.
To musi być zbieg okoliczności.
Zabójca, Errol Price, został złapany, przyznał się.
Siedzi w więzieniu od pięciu lat.
A jeśli to nie przypadek?
Własność policji w Aurorze Podmiot: Errol Price
Rodzinę Anthony'ego Farleya
chcę szczerze przeprosić za ból i cierpienie, które sprawiłem.
Uległem wewnętrznemu złu.
Ale dobry Pan pokazał mi moje błędy.
Poświęcę teraz resztę życia na skruchę.
Chętnie oddałabym życie za życie Anthony'ego.
To wszystko, co mam do powiedzenia.
Dobrze się spisałeś, Errol.
Mówi, że żałuje, ale nie chce się spotkać z glinami.
Nie wyjaśnił znaczenia płaszcza,
w którym pochował chłopca.
Złożyłem prośbę o wizytę. Jako skruszony przestępca.
Może mógłby mi pomóc.
- Może się wygada. - Tracisz czas.
Chyba w to nie wierzysz?
Napijesz się kawy?
Zdenerwował się, gdy czwarty raz przegapiłam
mecz naszego syna.
Lany nie było od roku,
ale musiałam sprawdzić jeden trop od Gavina.
I wylądowałam tutaj, gdzie znaleźliśmy ciało Jamie.
Następnego dnia mój mąż złożył pozew o rozwód.
- Przykro mi. - Nie.
To część pracy.
Każdy detektyw, którego znam, jest singlem albo rozwodnikiem.
Ciebie też męczą jakieś sprawy?
Jedna, z czasów, gdy zaczynałem tę pracę.
I jeszcze
śmierć mojego ojca.
Spadł z urwiska i uznano to za wypadek.
Ale mam wątpliwości.
Od lat mam pytania o moją rodzinę.
Tak jak ja mam z Laną.
Spójrz na to. To akta Errola Price'a.
Te podobieństwa do sprawy Lany
trochę mnie niepokoją. Nie wierzę w zjawiska nadprzyrodzone,
ale ta sprawa mogłaby zmusić mnie do zastanowienia.
W Harkwood jest ciemna energia.
Może dotyka ludzi, którzy mają więź.
Albo to zwykły budynek,
a ludzie skłonni do mrocznych myśli mają urojenia.
Errol zgodził się ze mną spotkać.
Panie Shaw, miło pana poznać.
Dziękuję za spotkanie.
Ma pan wyrzuty sumienia z powodu zbrodni?
Puściłem wolno zabójcę ojca,
co w pewnym sensie pchnęło mnie do mojej pracy.
Jestem tu, bo potrzebuję informacji.
Na jaki temat?
Ten, o którym nie chciał pan rozmawiać.
Pochował pan ofiarę w żółtym płaszczu przeciwdeszczowym.
To bardzo osobiste pytanie.
Szukam zaginionej dziewczyny.
Ostatnio widziano ją w żółtym płaszczu,
- gdy ktoś ją zabierał. - To powszechny przedmiot.
To jakby powiedzieć, że zabrali ją w brązowych butach albo różowej czapce.
- Mój powód panu nie pomoże. - Przekonajmy się.
Oszczędzę panu zachodu.
Ona potrzebuje każdej pomocy.
- Wszyscy czegoś potrzebujemy. - Pan również.
Dzięki współpracy będzie pan tu lepiej traktowany.
Opłaci się. Co pan na to?
Dobrze.
Gdy byłem dzieckiem i pogoda była zła,
ojciec kazał mi wkładać żółty płaszcz,
żebym chodził z nim rąbać drewno.
Albo tak mówił mojej matce.
Tak naprawdę zabierał mnie do szopy,
gdzie robił mi niewyobrażalne rzeczy.
- To samo zrobił pan ofierze? - Zrobiłem to, czego mnie uczono.
Czytałem raport policyjny.
Przy aresztowaniu powiedział pan: „Będziemy pomszczeni”.
Kogo miał pan na myśli?
Oczywiście siebie.
I Astarotha.
Demona,
który żył we mnie przez jakiś czas, ale od tego czasu go wygnałem.
W pana domu policja znalazła pudełko.
Był tam pluszowy miś i kilka zabawek.
Na pudełku napisano „Vic Pereema”. Kto to jest?
Chyba jeden z poprzednich lokatorów.
Nie zostawił adresu,
a nie chciałem wyrzucać jego rzeczy, bo mógł po nie wrócić.
A nie towarzysz zbrodni?
Nie.
Pracowałem sam, panie Shaw.
Z Astarothem, tym demonem?
Tak, z demonem.
Widzę, że nie wierzy pan w takie rzeczy.
Szkoda, bo to ignorancja, za którą finalnie się płaci.
Proszę wybaczyć,
muszę się przygotować na zajęcia z Biblii.
Rozmawiałam przez telefon z rentierem Errola Price'a.
Nie wynajmował mieszkania żadnemu Vicowi Pereemie.
- On kłamie. Wie, kto to. - Myślisz, że miał wspólnika?
Jest na to szansa.
Myślałam, że Price okazał skruchę.
Nie kupuję tego. Chroni swojego partnera.
- Myślisz, że wspólnik porwał Lanę? - Nie pytał mnie o nią.
Nie ciekawiło go to, co jest mocno podejrzane.
Szybko uciął rozmowę, gdy wspomniałem o partnerze.
Sprawdzimy Pereenę w bazie danych, może coś znajdziemy.
Sprawdzaliście jego pocztę i billingi z więzienia?
- Może się kontaktowali? - Sprawdzam to.
Porozmawiam z siostrą, może coś wie.
- W czym mogę pomóc? - Maeve Price?
Tak, o co chodzi?
Mam kilka pytań o twojego brata, Errola.
Nie udzielam wywiadów i nie chcę brać udziału w filmie,
- więc jeśli można... - Nie o to chodzi.
Mam tylko kilka pytań. Szukam zaginionej dziewczyny.
Nie zajmę ci dużo czasu, obiecuję.
Dobrze, wejdź.
Dziękuję.
- Proszę. - Dziękuję.
Przepraszam, że byłam szorstka, gdy otwierałam drzwi.
Nic się nie stało. Na pewno masz dużo zapytań.
Nawet nie wiesz.
Seriale kryminalne, podcasty, dziennikarze, dosłownie wszyscy
byli już u mnie.
Jeden dziwak zapytał mnie, czy może zabrać ziemię z kwietnika.
Na pewno nie jest łatwo być siostrą Errola Price'a.
Nie jest.
Większość ludzi przestała się do mnie odzywać.
A pozostali
nie zwracali się do mnie po chrześcijańsku.
W końcu musiałam się przeprowadzić. Nie mogłam już tego znieść.
Nie masz pojęcia, jak to jest odpowiadać za grzechy swojej rodziny.
Właściwie to mam.
Bóg wystawia nas na próbę w sposób, którego nie pojmiemy.
Mówiłeś, że ktoś zaginął.
Lana Russo zniknęła trzy lata temu, mając 16 lat.
Jej ojciec zatrudnił mnie, żebym ją znalazł.
Mój brat nie mógł być w to zamieszany. Jest zamknięty od pięciu lat.
Rozumiem.
Mówi ci coś nazwisko Vic Pereema?
Nic, a czemu pytasz?
Sądzę, że twój brat mógł mieć wspólnika lub przyjaciela.
Przyjaciela?
Errol ich nie miał. Zawsze był samotnikiem.
Zapomniałam o czajniku.
Chciałam zrobić herbatę. Masz coś przeciwko?
Nie.
Rumianek czy Earl Grey?
Earl Grey może być.
Pobór krwi Aurora
Ja piję z miodem. Też chcesz?
Byłoby wspaniale, dzięki.
Mogę skorzystać z toalety?
Na końcu korytarza po prawej.
Obyś lubił cytrynowe ciasteczka.
To wszystko, co mam.
Skąd wiesz o Vicu Pereemie?
Vic Pereema to anagram dla Maeve Price.
Zabiję cię!
Lana Russo?
Kim jesteś?
Jestem Colter Shaw.
Zatrudnił mnie twój tata.
Zabiorę cię do domu.
Tato!
Nadal nie wiem, jak ci dziękować.
Nagroda nie wydaje się wystarczająca.
Bynajmniej.
Nadal nie wiem, jak mnie znalazłeś.
Podziękuj ojcu. Nigdy nie przestał wierzyć, że żyjesz.
Lana?
Toby?
- Dobrze cię widzieć. - O Boże.
Nic jej nie będzie. Ale to zajmie trochę czasu.
Ma szczęście, że cię ma.
Maeve Price rozmawiała, dopóki nie zjawił się jej prawnik.
Ona i Errol lubili odwiedzać Harkwood.
Czuli więź z tym miejscem.
Tam pierwszy raz zobaczyła dziewczyny. Więc je prześladowała.
Wykorzystała ich zainteresowanie wiedźmą z Harkwood,
by zwabić je czerwoną bransoletką.
A tydzień później przy moście napadła je z bronią.
Wepchnęła Jamie do rzeki.
- I porwała Lanę. - Trzymała ją przez trzy lata.
Kilka tygodni temu miasto musiało zbadać jej dom.
Bała się, że zobaczą Lanę.
Związała ją, wsadziła na tył vana i zabrała do pracy.
Tak się składa, że był to namiot krwiodawstwa z targów.
Lanie udało się uciec z vana i wtedy zrobiono zdjęcie.
Była za słaba, nie mogła uciec daleko, zanim Maeve ją złapała.
Zrobiła to dla siebie czy dla brata?
Trudno powiedzieć.
Oboje są pokręceni od dzieciństwa.
Oboje chcieli pośrednika, którego można by było torturować,
tak jak ojciec torturował ich. To wyjaśnia, czemu Lana żyje.
Jestem winna Gavinowi przeprosiny.
Doszłaś do logicznego wniosku na podstawie dowodów.
Cieszę się, że ta sprawa jest już za mną.
Mam nadzieję, że znajdziesz odpowiedzi na temat swojej rodziny.
Ja również.
Będę jechać. Zabierzesz się?
Nie, ruszam w drogę.
Bezpiecznej podróży, Domatorze.
Napisy: Marcin Kędzierski