- Co jest, kurna? - Pukałam, nie odzywałeś się.
Musisz z tym skończyć.
- Z czym? - Z zakradaniem się.
Wpadasz... To włamanie.
Przyszłam dla widoków. Słyszałam, że są nawet niezłe.
Nie rób zdjęć.
- Nagrywam filmik. - Jak mnie znalazłaś?
Teddi i Velma. Nie złość się.
Nie jestem zły. Daj mi tylko chwilę,
żebym mógł się ubrać.
W porządku. Co tu robisz?
Wiem, że robisz sobie przerwę po ostatnim zleceniu.
Też powinnaś spróbować.
- Mam to w planach. - Niech zgadnę.
Obóz medytacyjny albo coś z paznokciami.
Albo udasz się w rejs. Powinnaś wybrać się w rejs.
Nic o mnie nie wiesz.
Powiedz mi, co to za praca. Dlatego tu jesteś?
Przyjaciel mojego ojca prowadzi firmę transportową w Idaho.
Nazywa się Gus McMillion. Zaginął jego samolot.
- Zaginął? Skradziono go? - Gdzieś przepadł.
Jego syn i córka byli na pokładzie z klientem.
Witamy w IDAHO
Leć razem z nami! LOTY CZARTEROWE McMILLION
Co?
Zrobiłeś minę z cyklu „mam pytanie”.
Więc śmiało, pytaj.
- Nie ugryzę. - To nie pytanie.
- Bardziej obserwacja. - Strzelaj.
Zauważyłem,
że jak na zapracowaną prawniczkę często opuszczasz biuro.
Biuro jest nudne. A to nie.
Wykorzystujesz mnie do wagarowania w pracy?
To też praca. Praca w terenie.
Masz jeszcze jakieś obserwacje, czy możemy już skupić się na pracy?
Czyli Gus zadzwonił do ciebie, gdy to się stało?
Nie, to ja zadzwoniłam do niego.
Chciałam zarezerwować wycieczkę dla taty, ostatnio choruje.
Jak tylko usłyszałam głos Gusa,
wiedziałam, że stało się coś złego.
Powiedziałam, że znam kogoś, kto może pomóc. I oto jesteśmy.
Jego syn, Hank, pilotował wtedy samolot?
Tak. A Madison, siostra Hanka, była na pokładzie z klientem.
Spotkajmy się z Gusem.
- Gus. - Reenie.
- Jak się masz? - Dzięki, że jesteś.
- To o nim mi mówiłaś? - Colter Shaw.
Reenie mnie wtajemniczyła.
Twój syn i córka nie wrócili z podróży?
Czyli wiesz, że goni nas czas. Chodźmy.
Jezioro jest tutaj.
Tuż przy granicy z Kanadą. Jaki to był samolot?
Levinson 820.
Zanim coś powiesz, mówiła mi o wynagrodzeniu.
Koszty nie mają znaczenia, chcę znaleźć moje dzieci.
Wiem, że żyją.
O co chodzi?
To był hydroplan, co ogranicza opcje lądowania.
Gdzie odzywali się ostatnio?
Tutaj, kolejny raz mieli meldować z jeziora.
Ale przyszedł szkwał, zaczęło paskudnie wiać.
Sprawdziłeś raport burzowy?
Tak, lecieli prosto na nią.
Ten punkt jest daleko od jeziora,
nawet jeśli uciekali przed pogodą.
Hank mówił, czemu zboczyli z kursu?
Nie. Powinienem był zapytać, ale martwił się o burzę.
Nie mógł nad nią przelecieć, więc radziłem mu posadzić maszynę.
Kontaktowałeś się z ekipą ratunkową?
Tak, zrobili wstępny przelot, ale niczego nie znaleźli.
Za kilka godzin mają sprawdzić ponownie,
ale ja nie mogę czekać.
- Robiłeś przelot? - Owszem.
Zauważyłem coś, co wyglądało na pole szczątków.
Chmury były zbyt gęste, by się dobrze przyjrzeć.
Nie było czarnej skrzynki czy czegoś z GPS-em?
To stary samolot.
Latamy tymi samymi trasami.
Hank od lat próbuje mnie namówić na aktualizację sprzętu.
Możesz mnie zabrać w pobliże tego pola szczątków?
- O ile potrafisz skakać. - Potrafię.
Świetnie.
Mam stary turbośmigłowiec Kodiak i sprzęt do skoków.
Sam bym to zrobił, ale kolana mi szwankują.
Chwila, co?
Skok? Że ze spadochronem?
To jedyna droga.
Kiedy możemy ruszać?
- Jak tylko będziesz gotowy. - Dobrze.
Proszę. Suszona wołowina.
- Wygląda na domową. - Robił ją mój tata. Teriyaki.
Tak mi się wydaje.
Od kilku miesięcy noszę ją w torbie, dał mi ją na wszelki wypadek.
Jaki wypadek?
Nie wiem, jak utknę bez białka w zamieci śnieżnej
albo jak będziesz miał wyskoczyć z samolotu.
Muszę poznać twojego tatę.
Nie, najpierw strzela, potem zadaje pytania,
a teorii ma wiele.
Jeden z tych.
Ale zabierał cię na ryby.
- Nie może być taki zły. - Trzeba dać mu czas.
Powodzenia.
Jak Gus wróci, omówcie jeszcze raz chronologię.
Miejsce ostatniego zgłoszenia nie ma żadnego sensu.
O czym myślisz?
Zmienili kurs przed burzą.
Mieli lecieć nad jezioro.
Pytanie brzmi,
dokąd lecieli i dlaczego?
Zrzucę cię
osiem kilometrów od leśniczówki.
- Tam pójdą po pomoc? - Mam nadzieję.
Trzymaj się! Zaraz cię wysadzę.
To szlak dla myśliwych. Będziesz miał łatwiej.
Wysadziłbym cię tutaj, ale drzewa rosną za gęsto.
Jesteśmy blisko, szykuj się.
- Czekam na sygnał. - Możesz ruszać.
TROPICIEL
Nie masz zdjęć mojego taty?
- Próbowałem. - Dziękuję.
- Wiesz, jaki on jest. - Wiem?
Kiedy je zrobiono?
Jakieś trzy lata temu. Tego dnia Hank złapał potwora.
Prawie wyciągnęła go z łodzi.
Wszystko gra?
Tak.
Myślałem o tym, jak szczęśliwy był kiedyś Hank.
Liczyłem, że przejmie stery, gdy przejdę na emeryturę.
Ale uznał, że chce
założyć własny biznes. Sam.
Każde dziecko musi udowodnić, że nie potrzebuje rodziców.
Rozumiem to. Zgodziłem się.
Interes szybko wziął w łeb.
Wrócił jakiś rok temu
z podkulonym ogonem i znów chciał dla mnie pracować.
Pewnie było wam ciężko?
Odpowiadało mi, że wrócił.
Madison była szczęśliwa.
Tak.
Ma na niego dobry wpływ.
Tak, starsza siostra.
Znam to. Moja jest apodyktyczna i nieomylna.
Kiedyś podkradała mi ubrania,
ale nadal ją kocham.
Mogę w czymś pomóc?
Szukam człowieka, który leciał waszym samolotem.
Wczoraj, na ryby.
Walter Bratton?
Walter Bratton.
To on, prawda?
Dzwoniłem na numer alarmowy, który zostawił.
Nikt nie oddzwonił.
Przyjaciel czy rodzina?
Tak.
- Jakie imię? - Nancy.
Na listę alarmową
wpisałby ją, a nie mnie.
Właściwie nie wpisał nikogo.
Nie?
Dziwne.
Gumę?
Nie, dziękuję.
Walter uwielbia wędkować.
Pstrągi tęczowe.
Mieliście wędkować razem?
Ja nie łowię.
Jest jakiś problem?
Straciliśmy kontakt z samolotem.
Ale nasi ludzie już ich szukają.
Ich? W samolocie byli inni klienci?
Nie, mój syn i córka.
Jak się pan nazywa?
Jeśli zostawi pan dane, damy znać,
gdy będziemy wiedzieć więcej.
Odezwę się.
Dziękuję za poświęcony czas.
Dziwny ten strażnik, prawda?
Owszem.
Ciekawe, czego chce od Brattona.
- Colter? - Jesteś z Gusem?
Tak, jesteś na głośniku.
Znalazłem samolot.
Nie ma śladu Madison ani Hanka.
Zdaje się, że chcieli wylądować na koronach drzew.
- Jest źle? - Do przeżycia.
Idę ich szukać.
Znalazłem klienta.
Nie żyje, ale nie przez wypadek.
Zabito go z broni dużego kalibru.
Madison nosi magnum kalibru .44 przeciwko niedźwiedziom.
- To by się zgadzało. - Czekaj.
Czemu miałaby zabić klienta? To nie ma sensu.
- Nie ma. - To nie wszystko.
Jakiś facet przyszedł tu i pytał o Brattona.
Nie zostawił nazwiska. Pytał, kto jeszcze był w samolocie.
Na pewno go szukał.
Facet nie ma portfela ani komórki.
Chwila. Co to takiego?
Miał ze sobą transponder.
Urządzenie śledzące?
Musiało być w bagażu.
Ten typ, który go szukał, podsunął wam coś jeszcze?
Tak, złe wibracje.
Miał też zdjęcie Brattona.
Zaraz podeślę wam swoje.
- To nie on. - Nie.
To co to za jeden?
Reenie, wszystko dobrze?
Nie do końca. Ta sprawa robi się dziwna.
Wysyłam ci zdjęcie nieboszczyka, którego znalazł Colter.
Czekaj, co takiego?
Przy wraku samolotu. Muszę go zidentyfikować.
Popracujemy z Bobbym i coś ogarniemy.
Dzięki. Jeszcze jedno.
Potrzebuję więcej informacji
o kliencie Hanka i Madison.
Wyślę wam zdjęcie jego auta.
Niech Bobby sprawdzi tablice.
Zrobi się. Jesteś teraz przy aucie?
Tak.
Przydałby się dowód rejestracyjny.
Próbowałam, ale drzwi są zamknięte.
Szlag!
- Co robisz? - Zaczekaj chwilę.
Reenie?
Udało mi się wejść.
To dziwne.
Znalazłam dowód rejestracyjny, ale samochód należy do Holly Choi,
a nie Waltera Brattona.
- Colter? - Hej.
Szedłem ścieżką od rozbitego samolotu do obozu.
Znalazłem kilka zepsutych komórek.
Ten ktoś nie chce być śledzony. Nie zabawili tu długo.
Ale ktoś jest ranny.
Wiesz kto?
Ktokolwiek to jest, bardzo się spieszył.
Sprawdziłam auto klienta. Dane się nie zgadzają.
Należy do Holly Choi z Reno.
Może wóz jest kradziony.
Kim jest ten facet i kto go ściga?
Może użyli Hanka i Madison, żeby przemycić do samolotu coś,
- o czym Gus nie wiedział. - Nad jezioro?
Przed burzą zmienili kurs.
Czy w aucie było coś,
co pomoże ustalić, czego chciał ten facet?
Nie, tylko kwit z firmy „Big Rock Printing Incorporated”.
Może to nic takiego, ale sprawdzę.
Jest tuż sprzed spotkania z Hankiem i Madison.
- Reenie? - Co jest?
Gus?
Gus? Jesteś tu?
- Jestem. - O mój Boże.
Gus, nic ci nie jest?
Kto to zrobił? Co się stało?
Co się stało?
Postrzeliłem go, ale uciekł.
Colter, facet, o którym ci mówiłam, wrócił i zaatakował Gusa.
Na szczęście jest cały.
Gdybym miał dziesięć lat mniej, skopałbym mu tyłek.
Ale i tak oddałem strzał. Zarobił kulkę w brzuch.
Ukradł samolot Gusa, mapy z naszą siatką poszukiwawczą.
Leci do mnie.
Gus mówił, że jest kilka dróg zdatnych do lądowania.
Jest sam czy miał wspólnika?
Chyba działa sam.
Mam jego zdjęcia na telefonie. Jedno wyraźne twarzy.
Spróbuję go zidentyfikować.
Dobrze będzie poznać wroga.
Jestem tuż za nimi. Idą na posterunek leśników.
Będę cię informował.
- Cześć. - Mogę jakoś pomóc?
Mam taką nadzieję.
Nie trudnimy się nadzieją.
Akty notarialne, skrytki pocztowe i inne dyskretne usługi.
Ktoś pani o nas mówił?
Nie, szukam kogoś, kto mógł coś u was kupić
albo odebrać.
To już odebrano.
Nie wiem, czego szukasz, kochana, ale już mówiłam – dyskrecja.
Dobrze,
kawa na ławę.
Mój szef podejrzewa, że jego żona ma romans.
Wiem. Znalazł ten kwit w jej aucie
i kazał mi go użyć, by wybadać,
z kim się spotyka, więc...
Każda informacja
pomoże mi zaplusować w pracy.
Nie mam nazwiska, ale wiem, za co to rachunek.
Zdjęcia paszportowe.
- Zdjęcia paszportowe? - Tak.
Dostosowane pod kanadyjskie normy.
Przekaż szefowi, że już za późno na ratowanie małżeństwa.
Madison?
Skąd znasz moje imię?
Twój ojciec mnie przysłał.
Już dobrze. Wydostanę cię stamtąd.
Rzucę ci linę. Podciągniesz się?
Nie dam rady.
Mam złamaną rękę.
Wytrzymaj. Będzie dobrze.
Już dobrze.
- Gdzie jest Hank? - Nie wiem.
- Nasz klient go zabrał. - Bratton?
Jak uciekłaś?
Byliśmy na tamtym grzbiecie. Skoczyłam, gdy Bratton się rozkojarzył.
Skoczyłaś?
Po prostu ci odpuścił?
Nie, kilka razy wystrzelił.
Kąt był niedogodny, więc...
- I uciekł. - Z Hankiem?
Bratton potrzebował Hanka, żeby niósł pieniądze.
Zaboli.
No i proszę. Dobra.
Ma nieść jego pieniądze? O to chodzi?
Tak, miał tego dużo.
Za dużo dla jednej osoby, dlatego potrzebował Hanka.
Musisz znaleźć mojego brata.
- Proszę. - Zrobię to.
Ale najpierw trzeba załatwić pomoc dla ciebie.
Jak już to zrobimy, wytropię ich.
A teraz
musimy zabrać cię na górę.
Będę szczery, zaboli jak diabli.
Ale dasz sobie radę.
- Bądź dzielna. - Dobrze.
Skup się na oddechu.
Zrób cztery głębokie wdechy.
Rób tak dalej, spokojnie. Nic ci nie będzie.
Zabiorę cię stąd.
Jesteś gotowa?
- Tak, zróbmy to. - Dobrze.
Oddychaj głęboko. Zaczynamy.
Rozbity samolot jest tutaj. Dokąd chcą iść?
- Nic tam nie ma. - Dobrze.
Może poszedł tym szlakiem.
Prowadzi do miasteczka Strand Lake,
- zaraz za granicą. - Strand Lake.
Strand Lake.
- Jakaś pipidówka. - No raczej.
Gdybym była Brattonem i ktoś by mnie śledził,
to byłoby idealne miejsce, żeby zniknąć.
Tak.
A jeśli taki miał plan?
Ale samolot się rozbił i musiał improwizować.
- To Bobby? - Tak.
Zidentyfikował trupa z samolotu.
Posterunek leśników jest tam.
Będziesz ich ścigał?
Najpierw muszę wiedzieć, z kim mam do czynienia.
Opowiedz mi o tym Brattonie.
Zapłacił Hankowi 5000 dolarów za zmianę planu lotu.
Gdzie chciał lądować?
Nad rzeką tuż za granicą.
Jest tam kawałek terenu, żeby wylądować.
Ale przyszła burza. Hank próbował wylądować, ale...
Wiesz,
zrobił wiele głupot, ale to...
Tak to jest z rodziną. Chodźmy.
- Wszystko dobrze? - Tak.
- To idziemy. - Okej.
- Masz brata? - I siostrę.
- Czyli wiesz. - Tak.
Hank nie jest złym facetem. Po prostu nie myśli.
A ten trup w samolocie?
Pojawił się i powiedział, że nas tam namierzył.
Zanim się zorientowaliśmy, Bratton go zastrzelił.
- Z twojej broni? - Tak.
Byłam ciężko ranna, a Hank uderzył się w głowę,
więc Bratton zdobył broń.
Co się stało potem?
Bratton powiedział, że okradł niebezpiecznych ludzi
- i zaczął do nas celować. - Martwił się ogonem?
Tak, znalazł jakieś urządzenie, jakiś chip, który włożyli w pieniądze.
Pozbył się go i kazał nam iść.
Naciskał na nas, jak mógł,
ale forsa była bardzo ciężka.
- Hej. - Colter.
Znalazłem Madison. Jest roztrzęsiona, ale przeżyje.
Dzięki Bogu.
Bratton ma Hanka. Madison mówi, że ucieka do Kanady.
To ma sens.
Rachunek z auta Brattona był za kanadyjskie zdjęcia paszportowe.
Dowiedz się, kogo okradł.
- Kto go ściga. - Już to zrobiłam.
Obrobił dilerów w Reno.
Trup, którego znalazłeś, pracował dla nich.
A ten, który zaatakował Gusa?
Nazywa się Valtz.
Jeśli Bratton ukradł pieniądze, nie przestaną
- wysyłać za nim ludzi. - Tak.
Madison potrzebuje pomocy. Niedaleko jest leśniczówka.
Spotkamy się na miejscu, ale lepiej się pospiesz.
Ten cały Valtz idzie do ciebie.
Muszę znaleźć Hanka przed nim.
- Ostrożnie. - Jasne.
Sprowadzimy pomoc.
Mamy tu ranną. Możecie nam pomóc?
Tak mi przykro. Dotarł tu przed wami.
- Czego chcesz? - Zamknij się.
Byłaś w samolocie, co?
Dokąd zabieraliście Brattona?
Do River Landing.
Do Kanady? Gdzie konkretnie?
Niedaleko miasta. Strand Lake.
A dalej?
Do jakiegoś Pinewood.
Chciał tam dotrzeć przed północą,
żeby nie mieć przechlapane.
To nie było zbyt trudne, co?
Nic ci nie jest?
Nie, jest okej.
Daleko ci do okej. To krwawienie nie ustanie.
- Przeszła na wylot? - Chyba tak, ale nie jestem lekarzem.
Colter, ten człowiek znajdzie Hanka i go zabije.
Dopilnuję, żeby tak się nie stało.
Macie torebki herbaty?
- Herbaty? - Tak czy nie?
Tak, w pojemniku na blacie.
Co chcesz zrobić?
To sztuczka brytyjskiej armii. Przynajmniej tak powiedział mi tata.
Garbniki w herbacie pomagają zatkać naczynia włosowate.
Muszę tylko przestać krwawić.
Weź trochę i włóż do rany wylotowej. I pomóż mi się okleić.
Wysadź mnie przy głównej drodze i zabierz ją do kliniki.
- Mój wóz jest z tyłu. - Chodźmy.
Prędko.
Dam znać, jak znajdę twojego brata.
- Idealne wyczucie czasu. - Wiem.
Torebki z herbatą? Poważnie.
Earl Grey, mówiąc ściślej.
- Nie chcę wiedzieć. - A ja chcę.
- To działa? - Działa.
Nadal potrzebuje szpitala,
ale nie jedziemy tam, bo to by było rozsądne.
Już to przerabialiśmy. Nie mamy czasu.
Bratton ma Hanka, jedzie do Strand Lake. Co tam jest?
Rozmawiałam z kontaktem w FBI.
Mówi, że jest tam facet, który pomaga ludziom zniknąć.
Płacisz i cię nie ma.
Ten facet to duch.
Znajdźcie coś dla mnie.
Madison mówiła, że Bratton kieruje się do Pinewood.
Pinewood?
Mam osiedle domków Pinewood, zaraz za granicą.
- Tam pewnie zmierzają. - Dziękuję.
Na razie.
Po co Bratton trzyma Hanka?
Potrzebuje tragarza do forsy. Odda go Valtzowi, jeśli będzie musiał.
Valtz nie spocznie, póki nie dostanie pieniędzy.
Nie, jeśli go powstrzymamy.
Witamy w OŚRODKU PINEWOOD
Bratton może trzymać Hanka w każdym z tych domków.
Blisko autostrady, łatwy dojazd,
ma tu sporo kryjówek.
- Też bym tak wybrał. - Co mam robić?
Zaczekaj tutaj.
Poszukam go.
O czym ty mówisz? Spójrz na te wszystkie domki.
To za dużo dla jednej osoby.
Rozdzielmy się, pójdzie sprawniej.
Ja sprawdzę domki, ty znajdź kierownika.
Tylko nie idź bez słowa poza recepcję.
Dobra.
BIURO
Halo? Ktoś tu pracuje?
O mój Boże.
- Reenie? - Hej.
Jestem w biurze. Kobieta przy biurku nie żyje.
Postrzelono ją w gardło. Valtz tu był.
Tutaj też był. Mam kolejne dwa ciała.
Co? Czy to Hank?
Bratton i jeszcze jeden.
To pewnie facet, który miał mu pomóc zniknąć.
Znajdź kryjówkę, dopóki nie zjawi się policja.
A co z Hankiem?
Nie wiem. Mam ślady krwi.
Albo Hanka, albo Valtza. Chyba Hank wciąż ma połowę kasy.
Muszę go znaleźć przed Valtzem.
- Zostań, gdzie jesteś. - Jasne.
Przestań!
- Chcę ci pomóc. - Kim jesteś?
Twój ojciec zatrudnił mnie, żebym was odnalazł.
- Madison? - Nic jej nie jest.
Muszę cię stąd zabrać. Masz jeszcze połowę kasy?
Chciałem go przekupić. Sam nie wiem.
Nie przekupisz go.
On chce mieć wszystko. Gdzie są pieniądze?
- Pod łóżkiem. - Pokaż.
Idzie tu.
- Musimy stąd wiać. - Nie ma czasu.
Wycieczka na ryby?
Wyjątkowy weekend dla waszej dwójki. Na nasz koszt.
Jak już trochę wydobrzejesz.
- To miłe, ale... - To nie zamiast nagrody.
Tylko wskażcie datę. Dowolną.
Dopilnuję, żebyście mieli całe jezioro dla siebie.
Nagroda wystarczy.
Dzięki, Gus. Przyjmujemy prezent.
- Świetnie. - Tak?
Boisz się, że cię pokonam?
- W czym? - Największa ryba zgarnia wycieczkę.
Gus będzie oceniał.
Ostrzegam, jest w tym niezła.
Co, tchórzysz?
- Na pewno tego chcesz? - Jeszcze jak.
Zapiszę to sobie.
Wyjaśnijmy to. Pokonasz mnie w łowieniu ryb?
Tak, i to nosząc Manolos.
To takie bardzo drogie buty.
Wszystko jedno. Dostaniesz nauczkę, Colterze Shaw.
- Nie mogę się doczekać. - Tak.
Napisy: Marcin Kędzierski