- Mówił pan coś, rabinie? - Tylko się modliłem.
- Jest na to modlitwa? - Jak na wszystko, Sophie.
Tak. Jest modlitwa o uratowanie synagogi przed pochłonięciem przez ocean.
- Rabin Zucker. - Witam.
Tędy.
Dzieciaki. Dobry ruch, wielebny.
Dziękuję, wielebny. To było piękne.
Dziękuję.
Jesteście tylko wy dwoje?
Żadnych muzyków? Hologramów?
Wirtualna albo rozszerzona rzeczywistość? Jakieś wypieki?
Tylko my.
DEPARTAMENT ZAPOBIEGANIA SKUTKOM PODNOSZENIA POZIOMU MÓRZ
Budowa Temple Israel rozpoczęła się sto lat temu.
Zrodziła ją nadzieja, wiara.
Synagogę zbudowali ocalali z Holokaustu, którzy przybyli do południowej Florydy
i z każdą cegłą deklarowali: „Tu jest nasz dom, nasze miejsce”.
Wiem, że nie każdy budynek da się uratować,
więc stoję dziś przed wami w nadziei,
że Departament Zapobiegania Skutkom Podnoszenia Poziomu Mórz
spojrzy przychylnie na nasz wniosek o objęcie ochroną.
STREFA ZALEWOWA PROJEKCJA POZIOMU WODY
Jako osoba, która wierzy w siłę fizycznej obecności,
jestem wdzięczny, że mogę dziś przed wami stać.
ZMIANA TEMPERATURY GLOBALNEJ
WZROST POZIOMU MORZA W TYM STULECIU
EKSTRAPOLACJE
STREFA STRAT
Były gdzieś tutaj, do kurwy nędzy.
Byłem na CRISPR Miami, potem wróciłem do domu, wyszedłem...
Alpha, gdzie są moje klucze?
Ustawienia prywatności nie pozwalają wyszukiwać kluczy.
Dobra, spierdalaj, Alpha.
Spróbuj się pomodlić.
Alpha, czy Bóg wie, gdzie mój tata zgubił klucze?
Alpha nie przemawia w imieniu hipotetycznych bóstw.
Gabby, dónde está... mis... „llavas”?
„Llaves”, kochanie. Ale i tak jest lepiej niż wczoraj.
Strona sugerowała, byśmy włożyli te.
A wspominała, gdzie zostawiłem klucze?
Może Bóg ukrył ci klucze, bo nie chce oglądać cię osobiście.
Wystarczy.
Twoi dziadkowie uwielbiają Temple Israel.
Pasowało mi Temple Emanu-El.
Temple Emanu-El nie jest dla nas teraz odpowiednie.
Bo tamta społeczność wie, co zrobiłeś mamie?
- Czemu musisz mówić takie rzeczy? - Prawdziwe rzeczy?
Tu są.
Wkładaj buty, mała. I wsiadaj do auta.
To czas pytań.
Jako Żydzi uznajemy znak zapytania za swój ulubiony znak interpunkcyjny.
Rozpoczyna się Pesach,
a my na nowo rozbudzamy w sobie gotowość do kwestionowania świata wokół nas.
W trakcie naszego życia pokonano nowotwór.
Ludzie stanęli na Marsie.
Mimo licznych ataków wewnętrznych
amerykańska demokracja wciąż istnieje, choć już bez Teksasu.
W tym roku energia słoneczna upiecze wiele naszych świątecznych potraw.
A mimo to po każdym pytaniu, na które znalazła się odpowiedź, pojawia się nowe.
Miami zmienia się pod naszymi stopami.
Nasze miasto jest zalewane raz na cztery dni.
Dla wielu z nas to czas exodusu.
Dla innych to czas walki o nasze domy.
To prawda.
W tym roku moja modlitwa jest prosta:
aby nasi liderzy w Tallahassee uratowali ten budynek
i abyśmy w przyszłym roku wciąż spotkali się tutaj, w Miami.
Przypominam, że razem z moją matką będę organizował tu seder
dla osób przesiedlonych w wyniku zmian klimatycznych.
Odbędzie się on w tym tygodniu, po raz piąty z rzędu.
Wszyscy są zaproszeni.
Pożegnajmy się słowami pokoju.
Proszę o powstanie.
Mój ojciec zawsze mówił,
że dr Klubeck to najlepszy podiatra w południowej Florydzie.
Naprawdę.
Dahlio, jestem ci wdzięczny za pomoc przy sadzeniu drzew.
Kto chciałby wyjeżdżać?
Trudno czekać, aż to ogarną i poustalają nowe obszary.
Tak.
- Wszystkiego dobrego. - Wzajemnie.
- Będziemy tęsknili. - Dziękuję.
Moja rodzina nie wyjedzie.
Przychodzilibyśmy rabina słuchać, choćbyśmy musieli nurzać się w wodzie.
To kojąca myśl.
Bardzo przemawia do wyobraźni.
- Szabat szalom. - Szabat szalom.
O tak.
Dziękuję.
Rabinie. Harris Goldblatt.
Oczywiście.
- I Gabriela. - Gabrielo, witaj.
- Syn Davida. - Tak.
A to moja córka, Alana.
Alana. Miło cię poznać. Witajcie w Temple Israel.
To Sophie, moja asystentka.
Witajcie.
Potrzebowaliśmy czegoś innego.
Szabat szalom, rabinie.
- Dobrze to powiedziałam? - Doskonale, Gabrielo.
Myśli pan, że wszyscy będziemy tutaj na kolejne Pesach? Naprawdę?
Oczywiście.
Nie wierzy pan w naukę?
Alana chce z rabinem porozmawiać o swojej bat micwie.
Przygotowywała się w Temple Emanu-El...
Trwa jebana apokalipsa.
- Czy Boga naprawdę obchodzi bat micwa? - Alana.
Mnie obchodzi.
Myślę, że Boga też.
Czekają na pana, rabinie.
Oczywiście.
Podnoszenie się poziomu wód nie przestrzega szabasu.
Przepraszam.
Miło było was poznać. Szabat szalom.
Serio, Alano?
Ogarniemy to.
Absolutnie.
Przepraszam.
Witałem waszego syna w kongregacji.
Poznałeś naszą małą Alanę?
- Jest taka poważna. - To prawda.
To wina jej matki. Trudna kobieta. Powinna była zostać w Izraelu.
Ostrzegałem Harrisa.
Ostrzegałem, żeby się z nią nie żenił.
Alana tęskni za tymi latami, które spędziła w Hajfie.
Mówiła, że uważa się za obywatelkę świata.
To urocze. Bardzo kosmopolityczne.
Urocza nie jest za to woda w synagodze.
- Musimy coś szybko zrobić... - Jasne.
...albo pojawi się pleśń i uszkodzenia strukturalne.
- Mam dwie oferty. - Tak.
Pytałaś Kustom, jak sugerowałem?
Wagner i United. United robiło to poprzednio.
Kazali zainstalować pompy na stałe,
- bo to się powtórzy. - Kto jest najtańszy?
Spróbuj z Kustom.
Trzeba było iść do Kustom, jak radził mój mąż.
wtedy nie dyskutowalibyśmy tu teraz.
- Wybierzcie Wagner. - Chryste.
Pompy są drogie i chyba nie musimy wydawać na przyszłość.
- Mówili, że pomogą pompy. - Wiem, mamy mało pieniędzy.
Wyjeżdżając, ludzie zabierają datki.
Ale powinniśmy myśleć o przyszłości.
Jesteście pewni, że będzie jakaś przyszłość?
Słyszeliście coś?
Mam dobre przeczucia co do prezentacji.
Tak, jestem optymistą.
Temple Israel tyle robi dla Miami. Zasługujemy, by tu być.
Cóż...
- ...gdybyśmy to naprawili... - Wagner.
Spróbujcie Kustom.
SPRAWDŹ FILTR
Przepraszam, rabinie.
Alano. Gdzie jest twój ojciec?
Powiedziałam mu, że boli mnie brzuch.
Pewnie się zastanawia, czy mam zaburzenia odżywiania.
- A masz? - Myśli rabin, że Bóg nas obserwuje?
Tak.
Może nie dosłownie,
ale musimy siebie wspierać.
Jasne. Nie o to pytałam.
Myśli rabin, że powodzie to kara za nasze złe zachowanie?
Złe zachowanie? Co masz na myśli?
Wszystko.
- Z jakiego innego powodu Bóg by to robił? - Co robił?
Podnoszenie się poziomu mórz, susze, uchodźcy, choroby.
Jest wściekły. Musi być.
Skoro Bóg stworzył ludzi na swoje podobieństwo, dlaczego są do kitu?
A może staliśmy się do kitu w wyniku ewolucji?
Myślę, że wszyscy mamy wybór, czy chcemy być do kitu, czy nie.
Tora mówi, że Bóg jest miłosierny i łaskawy,
nieskory do gniewu i pełen niezachwianej miłości.
Moja mama wściekła się, bo tata postanowił pukać Gabrielę,
więc przedawkowała środki przeciwbólowe i jest teraz na odwyku.
Jest też uzależniona od tych ulepszeń CRISPR. Skóra, tyłek...
Próżność to grzech śmiertelny.
U Żydów nie ma grzechów śmiertelnych. Mamy zwykłe grzechy.
I mamy przebaczenie.
Mój tata jest deweloperem w Little Haiti
i teraz, kiedy wyżej położone tereny są cenniejsze,
wykupują wszystkie mieszkania i sprzedają je milionerom.
Czy to wszystko zostanie mu wybaczone...
Alana?
Tu jesteś. Myślałem, że idziesz do toalety.
Skłamałam. Nauczyłam się tego od ciebie.
Jesteś ze mnie dumny?
Przepraszam. Alana jest obecnie pod dużą presją.
Bardzo miło nam się rozmawiało.
Wpadaj, ilekroć będziesz chciała pogadać.
Alano.
Wybrałeś muzykę klezmerską
czy zdecydowałeś się na Prince'a?
Prince nie wydawał mi się stosowny, mamo.
Prince zawsze jest stosowny.
- Cóż... - „Soft and Wet”? „Purple Rain”?
To nie są piosenki o klimacie.
Wybrałem muzykę klezmerską i czarno-białe zdjęcia.
Schronisko zmieniło się w basen.
- Wszyscy wyjeżdżają. - Nie. Nie wszyscy, mamo.
Musimy być przy tych, którzy zostają.
Nie tylko dla kongregacji. Opiekujemy się całą społecznością.
Chciałbym, żebyś znalazł kogoś, kto zaopiekuje się tobą.
Co się stało z tą całą Emily? Bardzo ją lubiłam.
Chyba przeprowadziła się do Alberty i zamieszkała w komunie.
Miała bardzo ciepły uśmiech.
- Może potrzebują rabina w Albercie? - Mamo, to Miami.
Nie pozwolą, by miasto po prostu zniknęło.
Alpha, ilu uchodźców klimatycznych będziemy mieć w tym roku?
Szacuje się, że w 2047 będą 23 miliony uchodźców klimatycznych.
Ile wynosi populacja Miami, Alpha?
Populacja Miami wynosi 803 935.
Ile z tych osób jest, twoim zdaniem, wartych ratowania?
Nie mam przygotowania do tego typu obliczeń.
- Mogę wejść? - Jestem naga.
Chciałem życzyć ci dobrej nocy.
Dzięki, tato. To wszystko naprawiło.
22 KWIETNIA DZIEŃ ZIEMI
POWIEDZ PRAWDĘ
Przyszła oferta od Kustom i jest zdecydowanie najniższa.
David Goldblatt dzwonił i pytał o decyzję w sprawie podziału na strefy.
Wiemy już coś?
Nie mieli nam dać znać w tym tygodniu?
Właśnie ogłosili, że ratują First Baptist,
Fontainebleau Hotel i teren psich wyścigów w Hialeah.
Będą kolejne ogłoszenia.
- Pan Zucker? - Jest pielęgniarka.
- Dr Shah pana przyjmie. - Na razie.
Jest taka stara piosenka Clash „Should I Stay or Should I Go”.
Zna pan tę piosenkę?
Kochanie, musisz dać mi znać Mam odejść czy zostać?
Jeśli powiesz, że jesteś moja
To chyba nie moje czasy.
Chodzi o to, że czynniki ryzyka się mnożą.
Nadchodzi lato. Sezon komarów.
Skrajne upały i stresory dla mózgu.
Miami zagraża jej zdrowiu.
Wszędzie jest niebezpiecznie.
Podobno sezon huraganów będzie w tym roku najbardziej gwałtowny.
Księżyc chybocze się jak szalony.
Księżyc chybotał się od zarania dziejów.
- To normalne. - To się pogarsza.
- Hej. - Doktor ci pewnie mówił?
Tak. Mówił, mamo. Na pewno tego chcesz?
Chcę?
Świata nie interesuje już to, czego chcę.
Świat zajmuje się sobą.
Podoba ci się tu.
Kochasz madżonga i kraby o miękkiej skorupie.
Robią je teraz w Duluth. Z kalafiora.
Dziękuję, doktorze.
- Uwielbiasz też dr. Shaha. On jest tutaj. - Przenoszę się do Milwaukee.
Przyjąłem ofertę relokacji.
Nie jest zła. Mogę wam podać szczegóły.
W ramach zachęty dorzucili karabin szturmowy.
Nie. Nie chcesz przenosić się w miejsce,
- w którym dają karabiny... - Wszyscy moi znajomi przyjmują te oferty,
przenoszą się do Milwaukee albo Duluth. Albo na cmentarz.
Twoja matka mówiła, że ma siostrę w Chicago.
Nienawidziłaś swojej siostry.
Jest ostatnio zbyt gorąco, żeby nienawidzić ludzi, Marshall.
Lepiej opuścić miasto na pierwszej łodzi, niż się na żadną nie załapać.
- Mam jechać z tobą? - Kochanie. Nie możesz tego zrobić.
Ludzie cię tu potrzebują. Kochają cię.
Co zwykle powtarzasz?
- „Pocieszaj strapionych...” - „I trap pocieszonych”. Tak.
Tak.
Duchowy ratownik,
wspierający ludzi, którzy toną w zagubieniu i rozpaczy.
Opuściłeś Izrael, żeby się mną opiekować.
Może mój wyjazd z Miami...
pozwoli mi zaopiekować się tobą.
Siedemnasty czerwca 2047.
Pogoda dla Miami: częściowe zachmurzenie,
temperatura wyniesie 34 stopnie, a wilgotność 70%.
Następujące obszary są zamknięte w związku z powodziami:
Ocean Drive na południe od 5 ulicy,
Coral Way między 22 ulicą a I-95.
South Beach i Virginia Key pozostają zamknięte.
Potrzebuję nowej daty bat micwy.
Jakiś dzieciak, Max Borenstein, ma tu moją datę,
a ja już nauczyłam się fragmentu na ten dzień. Historii Noego.
Tak. Pracowałem nad nią z Maxem.
Historia Noego i Przymierza.
- Jestem wielką fanką. - To piękna opowieść o odnowie.
Tak też można na to spojrzeć.
Czy Max rozważyłby wybór innej daty?
Mogłabym pewnie skłonić ojca, by zapłacił mu za zamianę,
gdybym obiecała, że przestanę ukrywać antykoncepcję Gabrieli.
Jak byś się czuła, gdybym się na to zgodził?
A jak pan by się czuł?
Może znajdźmy ci nową datę...
... i nowy fragment Tory?
Myślę, że coś, co jest nieco dalej w Księdze Wyjścia.
O czym?
To fragment o czasach wielkiego zepsucia i o sprawiedliwości,
o karze za wyrządzanie zła współmiernej do zbrodni.
Nazywamy to „middah keneged middah”.
Nie wiem, czy dasz wiarę, ale dostałem ten sam fragment na moją bar micwę.
Tego nikt nie dostał?
Gorinowie przyjmą ofertę relokacji i przeniosą się do Winnipeg,
więc ta data jest wolna, gdybyś chciała.
Przyszło, rabinie. Od władz stanowych.
Alano, przyjrzyj się temu i zobacz, czy do ciebie przemawia?
- Jeśli możesz... - Tak.
Chodź, kochanie.
To wspaniały...
To wyjątkowy fragment.
Wiesz, że rabin...
Rabinie, z przykrością informujemy,
że Temple Israel nie jest obecnie kandydatem do otoczenia ochroną
przez Departament Zapobiegania Skutkom Podnoszenia Poziomu Mórz Florydy.
Jeśli uważasz, że popełniono błąd...
Cholera.
Przepraszam. Nie wiedziałam, że ktoś tu jest.
- Kim jesteś? - Julia. Hydrauliczka.
Marshall. Rabin.
Naprawdę? Nigdy nie poznałam prawdziwego rabina.
Nie chciałam ci przerwać rozmowy z Bogiem.
Bóg mógł wybrać lepszego rabina.
Ciekawe, czy Bóg wie,
gdzie mam umieścić czujnik wilgoci od pomp.
Może w tamtej szafie?
Tam trzymamy Torę.
Gdyby dotknęła ziemi, musiałbym pościć przez 40 dni,
więc nie jest to szafa.
Mogę zobaczyć?
Ta Tora przetrwała pożar w Izraelu.
Pożar lasu w pobliżu obozu dla uchodźców.
Dostałem ją w dniu, gdy zostałem rabinem.
Co tu jest napisane?
Wszystko, co musisz wiedzieć, by wieść sprawiedliwe, satysfakcjonujące życie.
A ty?
Co?
Jesteś spełniony?
Zanurzmy pietruszkę w słonej wodzie. Dwukrotnie.
Trudno nie pomyśleć o oceanie. To my jesteśmy maczani.
W tym tygodniu cztery razy.
Jest jeszcze jedno pytanie.
Myślałam, że są trzy.
Według Księgi są cztery.
Dlatego nazywają je „czterema pytaniami”, Gabrielo.
Nie bądź wredny, tato.
Nie był wredny. Uczył ją.
Kiedy używasz czyjegoś imienia w każdym zdaniu, mamo,
to jesteś wredna, mamo.
Posłuchajmy czwartego pytania, Alano.
„We wszystkie inne noce jemy w dowolnej pozycji.
Dlaczego w tę jedną noc siedzimy wokół stołu, opierając się na boku?”.
Chcesz przeczytać?
Och, tak.
„To pytanie odnosi się do czasów starożytnego Rzymu,
kiedy bogaci ludzie jedli zwyczajowo,
leżąc na kanapie i opierając się na łokciu,
a niewolnicy i służba ich karmili.
Nasz lud uważał tę swobodną pozycję podczas jedzenia
za oznakę wolności i dobrobytu,
więc podczas sederu opieramy się na jednym boku,
na pamiątkę czasów, gdy nasz lud tęsknił za wolnością”.
Odmawiam oparcia się.
Dlaczego, kochanie?
Bo wielu ludzi w Miami
pracuje za płacę minimalną i żyje tuż nad progiem ubóstwa,
żeby inni mogli grać w golfa.
A inni harują jak woły,
żeby utrzymać córki, rodziców i byłe żony,
a mimo to muszą czuć się z tym źle we własnych domach, dzień w dzień,
tylko dlatego, że mieli czelność odnieść sukces w życiu.
Mam kolejne pytanie.
Są tylko cztery pytania. Świetnie ci poszło. A teraz jedzmy.
Zadam swoje pytanie.
Dlaczego Bóg nam to robi?
Tak brzmi moje pytanie.
Co robi? Co... Co takiego robi Bóg?
Żartujesz, tato?
Zauważasz w ogóle, co dzieje się wokół ciebie?
Czy...
- Kochanie. - Alano.
- Alano, kochanie. - Nie, nie. Siedź.
Alano.
Podobało mi się to, co mówiłaś o mieszkańcach Miami.
Masz wspaniałą empatię.
Cieszycie się, że macie syna?
Tak.
Napełnijmy kieliszki.
Dasz swój kieliszek?
Proszę.
Isabel?
Przejdź do tej części o plagach.
Uwielbiam ją. Na końcu Bóg wyzwala niewolników.
Chociaż niespecjalnie się z tym spieszy.
Radując się z końca niewoli,
pamiętamy, że na wolność musieliśmy ciężko pracować
i że może nam zostać odebrana w każdej chwili.
Cieszmy się więc tym wspólnie spędzonym czasem.
To się może więcej nie powtórzyć.
Miło, że bezdomni to usłyszą. Jezu.
Sophie.
Wylewamy kroplę wina za każdą z plag, które wymieniamy.
Krew. Żaby.
Wszy. Dzikie zwierzęta.
Zaraza, wrzody, grad,
szarańcza, ciemność, śmierć pierworodnych.
Wszy i szarańczę dałoby się połączyć.
Zejść do dziewięciu.
Pesach nie ma księgi skarg i wniosków.
Wiecie co? W tym roku chciałbym coś dodać.
Skorumpowany rząd, chybotanie księżyców,
skrajne upały, podnoszenie się poziomu mórz.
- Amen! - Amen.
Istnieje procedura odwoławcza.
Więc jest nadzieja?
Wydostaliśmy się z Egiptu. Zawsze jest nadzieja.
Czule wspominamy twojego ojca.
To dzięki jego darowiźnie powstał ten witraż.
Tak, kochał tę synagogę.
Zrobiłby wszystko, żeby ją uratować.
Moja rodzina jest taka sama.
Wszyscy zyskaliśmy na szczodrości Goldblattów.
Pamiętam, jak wystąpiłeś przed radą.
Miałem wątpliwości, ale twój ojciec mnie uspokoił.
Nie zrozum mnie źle. Cieszę się, że cię zatrudniliśmy.
Chociaż podobno spieprzyłeś prezentację.
Przygotowuję odwołanie. Liderzy...
- No proszę. - ...wspólnot wyznaniowych...
Nie powinienem się odwoływać?
Wiesz, dlaczego ratują Fontainebleau?
Albo tor wyścigowy?
Albo dom modlitwy twojego kumpla, wielebnego McGhee?
Albo dowolne miejsce przy Biscayne Boulevard?
Wiesz dlaczego?
To Floryda, rabinie. To nie raj.
Żeby mieć suche nogi, musisz pobrudzić sobie dłonie.
Nie wiem, co sugerujesz.
Sugeruję, żebyś zadzwonił do mojego syna.
On załatwia różne rzeczy.
Harris to dobry chłopak, rabinie.
Nie zawiedzie cię.
Dobra.
Powiedziała: „Dlaczego Bóg nam to robi?”.
Tak. A potem pobiegła do pokoju i słuchała prognozy pogody.
Co robi nam Bóg?
Nie wyraziła się jasno,
ale odniosłem wrażenie, że nic dobrego.
I że Bóg ma z nami problem. A konkretnie ze mną.
To tylko pytanie.
Mówiłeś, że pytania są dobre, prawda?
Tak, ale to muszą być odpowiednie pytania.
Dasz mi chwilę sam na sam z rabinem, kochanie?
Tak. Oczywiście.
Jak...
Odprowadzę panią.
Jak mogę pomóc?
Rabinie, mój ojciec mówił, że to ja mogę panu pomóc.
Politycy.
Brudne interesy.
Nie chciałby rabin mieć z tym cokolwiek wspólnego. Proszę mi wierzyć.
Wolę pracować tutaj.
Oczywiście. I jest w tym rabin świetny.
Wiem, że już poświęca pan uwagę Alanie,
a ona potrafi być trudna.
Cóż... wszyscy byliśmy w tym wieku.
Doceniamy pracę, którą wykonuje pan tutaj, w naszej społeczności.
Jest pan prawdziwym aktywistą. „Menschem”, jak mawia mój ojciec.
„Mensch”. To najwyższa pochwała.
Nikt nie zyska na pochłonięciu synagogi przez fale, rabinie.
Nikt.
Co do tego wszyscy się chyba zgadzamy. Prawda?
Nikt.
To dobrze.
Która część ci przypadła?
Sodoma i Gomora.
Co się w niej dzieje?
Bóg wypala oba miasta do gołej ziemi. Totalne unicestwienie.
Ratuje faceta o imieniu Lot, ale zmienia jego żonę w słup soli,
bo zapomniała czegoś z domu.
Ostro.
- Jestem Max. A tobie jak na imię? - Alana.
Ty masz Noego i Przymierze, prawda?
„Umieściłem swoją tęczę pośród chmur,
będzie ona znakiem Przymierza między mną a Ziemią”.
Serio?
Nie piszą tam nic o tegorocznym rozkwicie czerwonych glonów w Tampie
ani o wybieleniu rafy koralowej w zatoce Biscayne?
Tata zamknął swoją firmę snorkelingową w zeszłym roku.
Wszystkie rafy wymarły.
Powinieneś przyjść na moją bat micwę.
Zamierzam dokładnie przeanalizować temat transgresji ludzkości
i boskiej kary.
Może cię to zaciekawić.
Dzięki. Nie dostaję zbyt wielu zaproszeń.
Alana Goldblatt.
Proszę spojrzeć na temperaturę.
Nie mamy nawet połowy stulecia, a przekroczyliśmy już 1,8 stopnia.
Sezon huraganów zaczynał się w sierpniu. Teraz zaczyna się w kwietniu.
A jeśli Bóg oderwie lodowiec Thwaites na Antarktydzie...
- Dobra. Czyli Bóg to robi? - ...poziom mórz się podniesie...
Czy to nie jest lodowiec Boga?
Czy twoje pytanie brzmi: „Dlaczego Bóg to robi”?
Czy raczej: „Dlaczego Bóg tego nie powstrzymuje”?
Może pytanie brzmi raczej: „Dlaczego my tego nie powstrzymujemy”?
Prawda? Może to również nasz lodowiec.
Dobrze. A ma pan na to jakąś odpowiedź?
Mądra Alana Goldblatt powiedziała kiedyś:
„Może to dlatego, że ludzie są do kitu”.
Zostaw lniane bluzki. W Chicago jest mróz.
Tylko kaszmir.
Wiesz, że w Chicago bywa ciepło, mamo.
Len może ci się przydać.
Będę tęskniła za tym miejscem.
A to miejsce za tobą.
Na nowej mapie zostało niewiele poza Little Haiti.
Szkoda, że nie mogą przenieść tam synagogi.
Mam powody, by przypuszczać,
że postanowią chronić synagogę.
Temple Israel przetrwa.
Weź trochę lnianych rzeczy.
Zrobiłbyś wszystko, by ratować to miejsce.
Kiedy się dowiesz?
Lada dzień.
Alpha, jaka jest kara za zmowę w celu przekupienia
pracownika publicznego w stanie Floryda?
Przekupstwo to przestępstwo drugiego stopnia,
grozi za nie do piętnastu lat więzienia
i grzywna w wysokości 20 000 dolarów.
To siódme z dziesięciu najbardziej karanych przestępstw na Florydzie...
Świat zajmuje się sobą.
Myśli pan, że będziemy tutaj na kolejne Pesach?
Kazali zainstalować pompy na stałe...
Zrobiłbyś wszystko, by ratować to miejsce.
To się powtórzy.
Podobno spieprzyłeś prezentację.
- Weź Wagner. - Rabinie,
- to ja mogę panu pomóc. - Pompy są drogie.
To Floryda.
Żeby mieć suche nogi, musisz pobrudzić sobie dłonie.
Śpiewam w deszczu
Tak po prostu śpiewam w deszczu
Co za cudowne uczucie
Znów jestem szczęśliwy
Śmieję się z chmur Tak ponurych tam w górze
Mam słońce w sercu I jestem gotów na miłość
Niech te burzowe chmury
Wszystkich stąd przegonią
Niech sobie pada deszcz Mam na twarzy uśmiech
Idę sobie ulicą Z tym radosnym refrenem
Po prostu śpiewam Śpiewam sobie w deszczu
Witam, rabinie.
Departament Zapobiegania Skutkom Podnoszenia Poziomu Mórz
ponownie rozpatrzył wniosek Temple Israel
i mamy dobre wieści.
W takie dni, w takich czasach, kuszące jest myślenie
o idei narodu wybranego.
Wybranego do czego?
Wybranego...
...do przetrwania.
Z przyjemnością ogłaszam, że nasza synagoga nie zostanie zniszczona.
Chwalimy Pana
za to, że ochronił nasz duchowy dom
i przyjmujemy odpowiedzialność, która się z tym wiąże.
Dziękujemy naszym liderom w Tallahassee za to błogosławieństwo.
NoYeFe-47.
Zachęcam wszystkich, którzy jeszcze tego nie zrobili, do zaszczepienia się
i zgłaszania stojących wód w ośrodkach zwalczania komarów.
- Rabinie? - Tak?
To naprawdę Bóg uratował tę synagogę, czy to dzieło konkretnego człowieka?
Jednego dnia nas pan karmi, a kolejnego rucha?
- Przepraszam? - Wstyd, rabinie.
- Nie wiem... - Ufaliśmy panu! My wszyscy!
Zasługujecie na to, co was czeka!
- Zaraz. Chwila. Co... - Hej, wiecie, co was czeka?
Opieka społeczna was wykurzy!
Panie Goldblatt, nic panu nie jest?
- Co? - Ukąszenie komara.
Nie, to cysta. W kółko je mam.
Mój syn chciałby z panem porozmawiać, dobrze?
Dobrze.
W co mnie pan wciągnął?
Żeby ktoś mógł wygrać, ktoś musi przegrać. Chyba jest o tym mowa w Torze.
Nie, to koszykówka, a nie Tora.
Nie wiedziałem, że zachowanie synagogi
oznacza poświęcenie ośrodka dla bezdomnych,
ale władze nie mogą uratować wszystkiego.
Z tego, co rozumiem, to może zrobić tylko Bóg.
Dokąd mają pójść wszyscy ci ludzie?
Nie chcę być chujem, rabinie,
ale technicznie rzecz ujmując i tak byli bezdomni.
Nie mogą być bezdomni gdzie indziej?
Wygraliśmy, rabinie. Proszę się na tym skupić.
Może pan dokonać tylu dobrych rzeczy, skoro już jesteśmy bezpieczni.
Alpha, zgromadź wszystkie dostępne dane o Marshallu Zuckerze.
Media społecznościowe, artykuły, wywiady, zakupy?
Wszystko.
Z mediów społecznościowych Alpha, siedemnasty lipca 2037.
Żyjemy w czasach kryzysu.
Niedaleko stąd
przesiedlonym wskutek katastrofy ekologicznej brakuje żywności i wody.
I pamiętajcie...
- Odejdź. - Jak mówił Elie Wiesel:
- Chodzi o dziadka, kochanie. - „Musimy wybrać stronę”.
On nie żyje.
„Neutralność zawsze pomaga oprawcy, nigdy ofierze”.
Mówił, że to zwykła torbiel naskórkowa. Kto od tego umiera?
Mamo, lekarz mówił, że to ukąszenie komara.
- Ukąszenie komara. - Co dalej, rabinie?
Zaraza. Powodzie. Upały.
Pożary w całej Georgii. Głód w Ameryce Południowej.
Wojny w Indonezji.
Wciąż nie uważa pan, że Bóg próbuje zwrócić naszą uwagę?
Zawsze powinniśmy skupiać uwagę na Bogu. W dobrych i złych czasach.
Im bliżej Boga jesteśmy, tym bliżej nas jest Bóg.
Tak działa miłość.
Alana ma rację, rabinie. Co się dzieje z naszym światem?
Cóż...
- ...zmarł człowiek. - Tak.
Potężny człowiek.
- Potężny. - Człowiek, który...
...zmienił świat.
Cóż...
Wszyscy umrzemy.
To nie jest tragedia życia, to tylko jego kres.
By mogło być cenne, musi mieć koniec.
Mogę tylko powiedzieć...
...że wiara oznacza czasem, że musimy iść naprzód, nie znając odpowiedzi,
uzbrojeni jedynie w świadomość, że ta odpowiedź kiedyś nadejdzie.
Z czasem.
- Słucham? - Cofnąć się.
- Rozumiesz coś z tego? - Szukamy Harrisa Goldblatta.
Nie możecie...
Harris Goldblatt... FBI.
Jest pan aresztowany. Ma pan prawo zachować milczenie.
Właśnie zmarł mu ojciec.
Ten człowiek jest w żałobie.
- Nie utrudniaj tego. - Przepraszam.
Co się dzieje? Jestem rabinem.
- Pan Goldblatt jest aresztowany. - Za co?
Przekupstwo pracownika publicznego. Zmowa w celu dokonania przekupstwa.
Wymuszenia. Wyłudzenia.
- Nie wierzę w to. - Robiłem to dla ciebie.
I ciebie.
I dla pana, rabinie. Zrobiłem to, co trzeba było zrobić.
Wszystko tonie.
I najwyraźniej tylko ja tu umiem, kurwa, pływać.
Co to ma być?
- W porządku, kochanie. - Jak to?
Przestańcie...
Zatrzymajcie ich...
Huragan Stanley to 41. huragan w 2047 roku.
Uderzy w tym tygodniu i będzie huraganem czwartej kategorii.
Przyniesie wiatry o maksymalnej prędkości 240 kilometrów na godzinę
i falę sztormową o wysokości około siedmiu metrów.
Intensywne opady doprowadzą do powodzi,
a mieszkańców nisko położonych obszarów Miami zachęca się do szukania schronienia.
Alana Goldblatt dołącza dziś do naszej kongregacji
w dniu swojej bat micwy.
Zostaje córką przykazania
i ponosi odtąd odpowiedzialność za swoje czyny
w oczach naszej wspólnoty i Boga.
Alana jest zaangażowaną uczennicą, poszukiwaczką prawdy.
Alana opowie nam dzisiaj
o zniszczeniu Sodomy i Gomory.
Księga Wyjścia, rozdział 19.
Wszyscy wiecie, że Bóg doszczętnie spalił Sodomę i Gomorę
i zabił 65 000 ludzi. Pytanie brzmi: dlaczego?
Co zrobili, by na to zasłużyć?
Rabini mówią o „middah keneged middah”.
„Niech kara odpowiada zbrodni”.
Czy byli samolubni? Czy byli okrutni?
Czy byli materialistami pozbawionymi pokory?
Czy jakkolwiek różnili się od nas?
Myśleliście, że Bóg odpuści wam wasze zachowanie?
Nie.
Powodzie zdarzają się pięć dni w tygodniu, a domy stoją na palach,
ponieważ nasze miasto unosi się teraz na ciałach ubogich.
Możecie być tego pewni.
Zemsta kategorii czwartej nadchodzi z prędkością 246 kilometrów na godzinę,
ma na imię Stan i jest 41. huraganem w tym roku.
- Więc jebać Przymierze, rzekł Pan. - Hej. Dość.
Hej, Alano, wystarczy.
Bóg oczyści planetę i zacznie od nowa.
A kogo postanowi uratować?
Najwyraźniej nie mojego tatę. On przekupuje pracowników publicznych.
Nie mam czasu, by czekać na sąd Boży.
Już dobrze. Zróbmy przerwę.
Dlatego nasłałam na niego gliny.
- Czy ktoś ją powstrzyma? - Hej. Nie.
Alano, wystarczy.
Przypominam ci, jako córka przykazań
musisz czcić ojca twego i matkę.
- Mam panu przypomnieć parę rzeczy? - Spokojnie.
- Alpha, puść Marshalla Zuckera... - Wrócimy...
...z siedemnastego lipca 2037 roku.
Żyjemy w czasach kryzysu.
Niedaleko stąd
przesiedlonym wskutek katastrofy ekologicznej brakuje żywności i wody.
I pamiętajcie,
każdy lider, który nie stara się poprawić sytuacji, jest współwinny.
Jak mówił Elie Wiesel: „Musimy opowiedzieć się po którejś ze stron.
Neutralność zawsze pomaga oprawcy, nigdy ofierze”.
Ale wyjechał pan z Izraela, prawda?
Porzucił pan tych uchodźców, pozostawił ich pan samym sobie.
Nie wiesz, co przeżyłem w Izraelu.
- I dlaczego wyjechałem. - Wiem, że stał pan bezczynnie
tutaj, w Miami,
gdy bezdomni, których pan tak kocha, tracili swoje schronisko.
- Nie wiedziałem. - A może nie chciał pan wiedzieć.
Nie może rabin zrezygnować.
Oczywiście, że mogę. Tak się robi, gdy zhańbi się stanowisko.
Więc pozwolimy, by trzynastolatka mówiła nam, kim jesteśmy?
Może powinna być rabinką. Przynajmniej nie sprzedała bezdomnych.
Nie rozumiem problemu. Czy będziemy lepszymi ludźmi,
jeśli po cichu znikniemy pod falami?
Może Alana Goldblatt miała rację. Może to Sodoma i Gomora.
O czym rabin mówi? Nikt nie zmieni się w słup soli.
Trafiliśmy do strefy chronionej.
Tak jak rabin mówił. Za rok w Miami.
Co jest, kurwa?
Twój tata trafi do więzienia?
Więzienie w Miami jest już zalane,
więc tuż po bat micwie wysłali go na północ stanu, do Raiford.
- To znaczy, że jesteś sierotą? - Nie dosłownie.
Mój tata wciąż ma jedną z łodzi do snorkelingu. Niedługo wyjeżdżamy.
Alpha, kiedy uderzy Stanley?
FLORYDA UDERZENIE O 20.00
Według prognoz huragan Stanley uderzy w ląd o 20.00.
W Miami spodziewana jest fala sztormowa o wysokości ponad ośmiu metrów.
A co z zaporą? Wytrzyma, prawda?
Zapora w zatoce Biscayne ma wytrzymywać fale sztormowe sięgające do 7,5 metra.
Kochanie, Max musi już iść.
Chyba powinieneś już iść.
- Widzimy się jutro? - Kto wie?
Jebać ich. Uratowałeś synagogę.
Myślisz, że inne religie nie mają swoich problemów?
Mamo.
Ojciec byłby z ciebie taki dumny.
- Wiesz o tym, prawda? - Mamo, dlaczego używasz awatara?
Czym jest „atabar”?
- To coś erotycznego? - Nie.
Siostra nie mogłaby ci pomóc?
Wróć do synagogi i powiedz tej całej Margo Tillman,
że twoja matka wie, że robiła laski
zawodowemu golfiście z Mar-a-Lago.
W wiadomościach mówią, że musimy się ewakuować.
Dobrze zrobiłaś, że wyjechałaś.
Myślałam, że jesteś ratownikiem duchowym.
Ludzie cię potrzebują.
Ludzie z Temple Israel potrzebują swojego rabina.
Nie, mamo. Nie jestem już ich rabinem.
- Nie słyszę. Mówiłeś chyba... - Że nie jestem już ich rabinem.
To kim jesteś?
Wróć do synagogi i powiedz im...
Alarm obrony cywilnej.
Huragan Stanley naruszył zaporę w zatoce Biscayne.
Proszę schronić się na wyżej położonych terenach.
- Hej. - Hej.
Nie wiedziałam, do kogo dzwonić. Pompy padają. Za dużo wody.
Tora.
Okej.
Dobra.
Czy możesz...
Okej.
- Aha, przykryć. - Tak. Właśnie.
Po prostu... Tak?
Chyba tak.
- Chyba jest w porządku. - Tak.
Musimy się stąd wynosić.
Sztorm uderza w miasto.
- Ostrożnie. - Wasze miasto albo moje miasto.
Ulewa wkrótce przekształca się w powódź.
Poziom wody się podnosi, a rabin idzie do synagogi,
by ratować Torę.
Rabin wychodzi na ulicę,
a rzeźnik Mojsze pojawia się w kajaku.
„Lepiej wsiadaj, rabinie”.
- Twoim autem? - Tak.
Poziom wody szybko się podnosi.
„Nie - odpowiada rabin. - Wierzę w Pana. On mnie uratuje”.
Poziom wody nadal się podnosi.
Spójrz na to, rabinie.
Właściwie nie jestem już rabinem.
Spójrz.
- Widzą nas? - Nie wiem.
Hej!
- Hej! - Tu na dole!
Hej! Co robimy?
Możemy iść na górę.
Rabin próbuje dotrzeć z Torą jak najwyżej,
a krawiec Beniamin podpływa do niego motorówką.
„Chodź, rabinie. Musimy cię stąd zabrać.
Wał zaraz pęknie”.
Ale rabin go odprawia.
„Wierzę w Torę. Pan mi pomoże”.
Pomogę ci, rabinie.
Hej. Mów mi Marshall,
jeśli możesz.
Wał rzeczywiście pęka.
Powódź mknie przez miasto i pochłania wszystko, co jest na jej drodze.
Mimo to rabin wczepia się w Torę. Woda go porywa,
a rabin ląduje
na najwyższych gałęziach najwyższego drzewa.
Nagle pośród sztormu pojawia się helikopter.
Hej!
Policjant woła do niego przez megafon:
„Chwyć się drabinki, rabinie!
To twoja ostatnia szansa!”.
Rabin pozostaje nieugięty. Pan go uratuje.
- I oczywiście tonie. - Hej!
Jako pobożny człowiek, rabin idzie do Nieba. Pyta:
„Panie, moja wiara była niezachwiana.
Czemu nie uratowałeś mnie z tej powodzi?”.
Dawaj, rabinie.
Więc Bóg zwraca się do rabina słowami:
„Wysłałem ci dwie łodzie i helikopter. Czego jeszcze byś chciał?”.
Teraz wszyscy jesteśmy bezdomni, rabinie.
Przepraszam, Elijah.
Udało się panu.
Tobie też.
Cieszę się, że pan żyje.
Ja też się cieszę.
Hej, rabinie. Nie odpowiedział pan na moje pytanie.
Które pytanie, Alano? Miałaś ich tak wiele.
Skoro Bóg nas kocha, to dlaczego nie interweniuje? Po co tyle cierpienia?
No właśnie. Dlaczego?
Mojżesz zadał Bogu to samo pytanie.
„Po co tyle cierpienia?
Skoro jesteś taki potężny, czemu tego nie powstrzymasz?”.
Czy Bóg mu odpowiedział?
Owszem.
Co odpowiedział?
W skrócie: „Powiedziałbym ci, ale byś nie zrozumiał,
bo jesteś człowiekiem, a ja Bogiem”.
To wszystko? To jest odpowiedź?
Bycie człowiekiem? Tak musi brzmieć odpowiedź.
Myślę, że odpowiedź jest taka...
że wszystko zależy od nas.
PAMIĘCI KATHRYN KATES
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK