Οι τελευταίες ημέρες του Πτολεμαίου Γκρέι
Ανάθεμα!
Το σανίδι θα 'πρεπε να 'ναι αρκετά χαλαρό ώστε να το σηκώσω.
Γαμώτο!
- Μήπως μ' αυτό; - Απ' την άλλη.
- Συγγνώμη. - Έτσι μπράβο. Κοπάνα το από πάνω.
Τώρα σήκωσε. Σήκωσέ το.
Έτσι! Άλλη μια φορά.
Έτσι μπράβο.
Αυτό είναι χαλαρό.
Τι λες τώρα;
- Ναι! Αυτό είναι! - Τι 'ναι αυτό;
Άντε, άνοιξέ το.
Δεν έχει τίποτα μέσα.
Άνοιξε αυτό.
Εσύ είπες για θησαυρό.
Βλέπεις;
Θες να το κρατήσεις αυτό;
Και σε λίγο θα δούμε αυτό το "τίποτα" που είπες.
Ήμουν 12 χρονών όταν έφυγα απ' το Μισισίπι.
Έφυγα εξαιτίας του τόσου θανάτου και των βασάνων.
Έφυγα, μα όχι προτού κρατήσω την υπόσχεσή μου.
Ακολούθησα το μονοπάτι.
Ακολούθησα την κάθε του οδηγία.
Βρήκα τον θησαυρό του Κόι, 14 κλεμμένα χρυσά νομίσματα.
Δηλαδή, αυτά τα κέρματα…
Δουβλόνια.
Δουβλόνια είν' τούτα, σαν πειρατικός θησαυρός.
Εντάξει. Αυτά τα δουβλόνια αξίζουν κανονικά λεφτά;
Και βέβαια.
Είπες ότι ήταν 14 κι εγώ βλέπω μόνο δύο.
Στη Σένσια άρεσαν τα όμορφα πράγματα.
Κοσμήματα, κείνο το χτενάκι που σ' αρέσει,
και θα 'λεγα περίπου καμιά κατοσταριά μεταξωτά φουστάνια.
Λογικό να ξοδευτείς για να την εντυπωσιάσεις.
Για να την τιμήσω.
Ήμουν τρελός και παλαβός για κείνη.
Μα όχι τόσο ώστε να ξοδέψω τόσα λεφτά σε δώρα.
Μετά έπαθε καρκίνο
κι έπρεπε να πληρώσω τα ασφάλιστρα.
Τότε άρχισα να εξαργυρώνω τα κέρματα.
Παρότι ήξερα πως δεν ήταν αυτό που ήθελε ο Κόιντογκ.
Μα έχει πεθάνει εδώ κι εκατό χρόνια. Τι μπορεί να θέλει;
Να επενδύσω τα χρήματα στη σωτηρία της φάρας μας.
Τι, των μαύρων;
Εντάξει. Ήσουν δέκα ετών τότε.
Όχι. Εφτά προς τα οχτώ.
Άρα, πώς μπορεί να 'ναι υπεύθυνο για όλα αυτά ένα παιδάκι;
Πέρασα την περισσότερη ζωή μου προσπαθώντας να δώσω μια απάντηση.
Μετά γνώρισα τη Σένσια.
Θα έκανα οτιδήποτε για κείνη τη γυναίκα.
Τελικά, όμως, απογοήτευσα κι εκείνη και τον Κόι.
Είναι η τελευταία μου ευκαιρία να κάνω αυτό που υποσχέθηκα.
Μ' αυτά τα δύο.
Εντάξει, λοιπόν. Τι είναι αυτό; Τι ανοίγει;
Όλα στην ώρα τους, μικρέ Κοκκινολαίμη.
Όλα στην ώρα τους.
Σ' ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Πού το πας αυτό;
Υπνωτικό.
Δουβλόνια.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Όρθιος!
- Προσοχή. Έτσι! - Έλα.
Έτσι.
Εμπρός! Βοηθήστε με.
- Φέρτε το εδώ εκείνο. - Στον λαιμό του!
΄Έτσι. Σηκώστε τον.
Φέρε κείνο το μπιτόνι.
- Κρατάτε τον. - Ακίνητος.
Ανέβα κει, μικρέ!
Εμπρός! Έτσι μπράβο.
Εμπρός! Ανέβα!
- Πες μας τι ξέρεις. - Δεν ανασαίνω!
Προχωράμε.
Ήρεμα!
Ο μόνος τρόπος να βγάλεις τη νύχτα είναι αν μου επιστρέψεις αυτό που μου ανήκει.
Κοίτα να μιλήσεις!
Κηροζίνη, μικρέ!
Πες του αυτό που θέλει!
Αυτό που λένε "εξαιρετικά εύφλεκτη".
Βρε παλιο…
Πρόσεχε! Α!
Τον νου σου, μικρέ.
Λέγε πού 'ναι τα πράγματά μου!
Αλλιώς θα ψηθείς.
Όχι! Καίγεται!
Δεν θέλουμε να τον σκοτώσουμε ακόμη!
Τον θέλω ζωντανό τον αράπη μέχρι να μιλήσει!
- Κατεβάστε τον! - Κάτω! Κάτω!
Για να μάθεις!
Βοήθα με.
ΡΟΤΖΕΡ ΚΑΛΗΜΕΡΑ.
Τι κάνεις;
Απλώς σκεφτόμουν ότι τούτος ο καναπές
δεν είναι μέρος να κοιμάται μια νεαρή.
Δεν είν' κακός.
Στην αρχή δεν σου πολυάρεσε.
Έχουν αλλάξει πολλά από τότε.
Ούτε κι εμένα πολυγούσταρες.
Δεν είναι αλήθεια. Τουλάχιστον όχι πια.
Θέλει να περάσει κείνος ο νεαρός που δούλευε με τον Ρέτζι;
Ο Ρότζερ Ντόουζ. Ναι.
- Πες του να 'ρθει. - Σίγουρα;
Ναι, τον θυμάμαι. Ήταν προσγειωμένο παιδί.
Εντάξει.
Κοκκινολαίμη, βάλε ένα χεράκι.
Τι κάνεις;
- Θέλω βοήθεια. - Καλά.
Εντάξει. Πάμε.
Είναι βαριά με τόσα κέρματα μέσα.
Τι λες τώρα…
Πού τα βρήκες όλ' αυτά;
Πριν χάσω τα λογικά μου,
εισέπραττα τη σύνταξή μου.
Κι όσα δεν χαλούσα, τα 'βαζα δω μέσα.
Πόσα είναι;
Δεν ξέρω. Έχω καιρό να την ανοίξω.
Θα 'λεγα… 40, 50.
- Σαράντα ή 50 τι; - Χιλιάρικα.
Ναι… Κακώς μου τα 'δειξες.
Φοβάσαι τα λεφτά;
Ο μπαμπάς σκοτώθηκε για χρωστούμενα.
Κι η μαμά μου έκανε διάφορα για τα λεφτά.
Κι εγώ θα τρόμαζα, αλλά πρέπει να πας παρακάτω!
Άσε που χρειάζεσαι λίγο καλό ύπνο σ' ένα καλό κρεβάτι.
Και καινούρια ρούχα, και λεφτά να 'χεις επάνω σου.
Πρέπει να βγάλω εγώ λεφτά. Αυτά είναι δικά σου.
Τι να τα κάνω τα λεφτά όταν έχω χρυσό;
Οι λογαριασμοί δεν πληρώνονται με παλιά νομίσματα.
Τόσα ξέρεις, τόσα λες.
Όπως και να 'χει, πρέπει να τα βγάλεις απ' την κακάσχημη βαλίτσα.
Κακάσχημη; Τι λες τώρα;
Αυτός είναι γνήσιος εισαγόμενος αλιγάτορας από τη Φλόριντα της Λουιζιάνα,
που 'χει κείνους τους εξωτικούς αλιγάτορες.
Τούτο δω είναι γνήσιο πράμα. Πιάσε.
Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα.
Και πάλι, πιθανός μπελάς είναι.
Και τι θες να τα κάνω;
Κι ο λογαριασμός θα είναι στο όνομά της;
Όχι, κυρία.
Όχι, θέλει τον λογαριασμό για να έχει αυτό που λέτε χρεωστική κάρτα.
Μάλιστα.
Κι αυτός ο τρεχούμενος λογαριασμός θα είναι χωριστός από τον υπάρχοντα;
Ό,τι θεωρείς καλύτερο εσύ.
- Θέλετε και διαδικτυακή πρόσβαση; - Ναι.
Θέλω απλώς ν' ανοίξω έναν νέο λογαριασμό για τα λεφτά της ντουλάπας.
Έχετε ήδη σχεδόν 4.000 δολάρια στον λογαριασμό σας, κύριε Γκρέι.
Σ' ευχαριστώ, δεσποινίς Μπρουκς, και σε καταλαβαίνω.
Θαρρείς πως η Ρόμπιν από δω
θέλει να βάλει χέρι στον λογαριασμό ταμιευτηρίου
βάζοντάς με ν' ανοίξω τρεχούμενο, ούτως ώστε να μπει απ' την πίσω πόρτα.
Μα η υποψία σου δεν στέκει.
Βοήθησέ με, Κοκκινολαίμη.
Τούτα δω είναι κοντά στα 40.000 δολάρια.
Αν ο Κοκκινολαίμης από δω ήθελε να με ληστέψει,
δεν θα το 'χε βάλει στα πόδια με τόσα μετρητά;
Δεν θα μπορούσα να τ' αποδείξω κάπως.
Τα βλέπεις; Νομίζω πως καταλαβαινόμαστε τώρα, ε;
- Μάλιστα, κύριε Γκρέι. - Ωραία.
Λοιπόν, θα βάλω τα περισσότερα χρήματα σ' εκείνον τον τρεχούμενο που λέμε.
Και με τα υπόλοιπα θα τακτοποιήσω κάποιες σχετικές δουλίτσες που μ' απασχολούν.
Αρκεί να τραβήξετε αυτό εδώ.
Και παιδί το κάνει.
Εντάξει.
Να 'στε καλά. Ορίστε.
- Για σένα. - Σας ευχαριστώ.
Παίρνουμε τον παλιό καναπέ τελικά;
Εννοείται. Θα μ' υποχρεώνατε.
Ευχαριστώ.
Προσοχή μη σκοντάψετε.
Περιμένετε, περιμένετε! Τι κάνετε;
Τι… Θεέ μου!
Θεέ μου!
Ακόμη εδώ είστε εσείς; Άντε, δρόμο!
- Το πρώτο μου κανονικό κρεβάτι. - Δεν είναι ακριβώς κρεβάτι.
Για μένα είναι.
Μα έχει τρεις πολύ γερές σανίδες, οπότε δεν θα πονά η μέση σου.
Μα δεν είχα ποτέ μου κανονικό κρεβάτι.
- Ούτε καν στης μαμάς σου; - Όχι, μόνο έναν υπνόσακο.
Σ' αρέσει;
Πανέμορφος είναι.
Είναι πανέμορφος.
Ωραίο και το φουστάνι!
Ναι. Ωραίο, έτσι;
- Είχε έκπτωση. - Τι έχεις εδώ στα σακούλια;
Πήρα μερικά ρουχαλάκια ακόμη. Και τα ρούχα που…
- φορούσα όταν πήγα. - Και πώς κι έτσι;
Τίποτα ιδιαίτερο.
- Έχεις αγόρι. - Δεν έχω!
- Έχεις αγόρι! - Χωρίς ιδιαίτερο λόγο!
Και βγαίνει ο πάστορας και λέει "Η εκκλησία είναι μόνο για λευκούς".
Του 'πα "Δεν θέλω να μπω μέσα.
Απλώς σταμάτησα γιατί αυτός ο οίκος του Θεού ήταν πολύ όμορφος".
Είπατε αυτήν την ιστορία σ' εμένα και τον Ρέτζι πολύ παλιά.
Τότε ήταν π' άρχιζα να χάνω τα λογικά μου.
Η Ρόμπιν μου 'πε ότι δούλευες συχνά με τον Ρέτζι.
Μου έδινε δουλειά όποτε μπορούσε. Πάντα τον ευγνωμονούσα. Όλα βοηθάνε.
Σπουδάζω, ξέρετε. Προσπαθώ, δηλαδή. Κάνω μαθήματα όποτε μπορώ.
Ναι, στο ινστιτούτο τέχνης.
- Ώστε είσαι καλλιτέχνης. - Σχεδιάζω παιχνίδια.
Βιντεοπαιχνίδια.
Δεν είν' κακό να 'σαι ξυλουργός, ξέρεις.
Ναι. Μα δεν θέλει ν' ασχοληθεί μ' αυτό.
- Και με τι θες ν' ασχοληθείς; - Τώρα το 'πε.
Όχι, είπε τι σπουδάζει για ν' ασχοληθεί. Τι θες να κάνεις πραγματικά στη ζωή σου;
Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 10-20 χρόνια;
Άδικη ερώτηση.
Αυτό δεν την κάνει λιγότερο σημαντική.
Αφού είναι τόσο σημαντική, τότε γιατί δεν έχεις ρωτήσει κι εμένα;
Άκου, κορίτσι μου. Όλοι ξέρουν πως εσύ θα γίνεις ό,τι επιλέξεις να γίνεις.
Ο άντρας δεν έχει την πολυτέλεια να επιλέγει.
Πρέπει να παλέψει να γίνει κάτι και να κάνει τα χρειαζούμενα στον κόσμο.
Ίσως στον δικό σου κόσμο, μα σ' αυτόν εδώ κι οι γυναίκες σηκώνουν το ίδιο φορτίο.
Διευθύνουν εταιρείες που είναι στη λίστα Fortune 500, εκλέγονται σε αξιώματα,
παίρνουν το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για επεξεργασία γονιδιώματος και τέτοια!
Ίσως να πάνε και στον Άρη κάποτε.
Εγώ θα παραμένω στη Γη, προσπαθώντας να βρω άκρη.
Το παλεύω, όμως, κύριε Γκρέι.
Όσο για την ξυλουργική, ωραία μεν, αλλά πρέπει να τα πας καλά με τους ανθρώπους.
Ο Ρέτζι είχε ταλέντο με τους ανθρώπους.
Πότε τον είδες τελευταία φορά;
Μετά τη δουλειά στης Νίσι.
- Ποιος άλλος σας βοηθούσε; - Οι δυο μας ήμασταν.
Έμοιαζε να τον ανησυχεί ή να τον ενοχλεί κάτι;
Όχι. Ο συνηθισμένος Ρέτζι.
Σε πλήρωσε για τη δουλειά;
- Γιατί τον ρωτάς τέτοια πράγματα; - Βασικά, κύριε, όχι.
Μα τώρα που έμαθα τι έγινε, σκέφτηκα ότι προφανώς δεν πρόλαβε.
Βλέπεις;
- Πόσα σου χρωστούσε; - Όχι, όχι, κύριε Γκρέι.
Δεν ήρθα γι' αυτό.
Είπα κάτι κακό; Νιώθω πως είπα κάτι κακό.
Τι; Όχι. Δεν υπάρχει κακό.
Τι εννοείς;
Υπάρχει καλός τρόπος να μιλάς για κάποιον που σκοτώσαν;
Μπα, μάλλον όχι.
Γιατί δεν πήρες τα λεφτά;
Γι' αυτό που είπα.
Ήρθα γιατί τον συμπαθώ τον τύπο.
Γιατί το έκανες αυτό;
Δεν ξέρω. Έτσι.
Μην το κάνεις θέμα!
Φοβάσαι ποτέ μη χάσεις την κυρά σου; Τη φαμίλια σου;
Θέλω να βγάλω κάτι από μέσα μου και δεν…
δεν ξέρω σε ποιον άλλο να το πω, θείο.
Αφορά…
τη Νίνα κι εμένα.
Βλέπεις, η Νίνα…
Η Νίνα έχει έναν πρώην που πήγε φυλακή για έναν φόνο.
Βγήκε και…
Μιλάνε οι δυο τους.
Και της είπα να κόψει μαζί του.
Δεν ακούει.
Οπότε, λέω να πάρω κι εκείνη και τα παιδιά
και να μετακομίσουμε στο Τέξας.
Έχουμε ανθρώπους εκεί κάτω και…
Επίσης, αν εκείνος βγει απ' την Ατλάντα, θα παραβιάσει την αναστολή του, οπότε…
Μ' ακούς, μπάρμπα;
Με το πάσο σου γύρισες.
- Απλώς τα λέγαμε. - Τι λέγατε;
Θέλει να με πάει σινεμά. Του είπα ότι θα σε ρωτήσω πρώτα.
- Γιατί; Δεν λογοδοτείς σ' εμένα. - Δεν θες να ξέρεις;
Μ' αρέσει ο μικρός.
Ναι, καλός είναι. Λίγο γλυκανάλατος.
Το εκτίμησε πολύ που προσφέρθηκες να τον πληρώσεις για τον Ρέτζι.
Όπως είπα, μ' αρέσει ο μικρός.
Ναι. Του 'κανες ένα σωρό ερωτήσεις για τον Ρέτζι
και γι' αυτό ήθελες να 'ρθει από δω.
Φίλος του Ρέτζι ήταν. Ξέρει τον ίδιο κόσμο μ' εμάς.
Δεν μπορώ να κάνω μερικές ερωτήσεις;
Δεν το λέω για κείνον.
Ανησυχώ για σένα.
Να μην ανησυχείς.
Όταν φτάνεις σε μια ηλικία, παύεις να φοβάσαι.
Ναι, μα αν δεν μένει τίποτα άλλο να βρεις;
Κι αν χαραμίσεις τον λιγοστό σου χρόνο γυρεύοντας απαντήσεις που δεν υπάρχουν;
ΔΩΡΕΑ ΣΩΜΑΤΟΣ
Λοιπόν, πώς είναι ο ύπνος σας;
Κοίτα.
Όχι και σπουδαίος.
Οι αναμνήσεις γίνονται όνειρα
και δεν μπορώ να τα σταματήσω.
Συμβαίνει σε ορισμένους ασθενείς. Λυπάμαι πολύ.
Δεν υπάρχει λόγος.
Είμαι τυχερός που ξαναβρήκα έστω τα λογικά μου.
Πόσο καιρό θα τα 'χω;
Έχετε εντυπωσιακή ζωτικότητα, κε Γκρέι.
Δέχεστε τη θεραπεία όπως…
όπως το ξερό χορτάρι τη φωτιά.
Και το μυαλό σας είναι απόλυτα ζωντανό,
περισσότερο απ' ό,τι έχω δει σε οποιονδήποτε άλλο.
Μα ξέρετε επίσης πως μια τέτοια φωτιά δεν μπορεί παρά ν' αφήσει καμένη γη.
Οπότε δεν ξέρω να σας πω πόσο καιρό θα κρατήσει.
Μα ξέρω να σας πω ότι θα 'ναι το λαμπρότερο φως.
Ο άνθρωπος που με βοήθησε να μεγαλώσω λεγόταν Κόιντογκ.
Έλεγε…
"Η αμαρτία είναι ένας μακρύς δρόμος
απ' το κέντρο της κόλασης μέχρι τα προάστια του παραδείσου,
κι οι αμαρτίες σου καθορίζουν
πού στέκεσαι σ' εκείνον τον δρόμο.
Μα κανείς άνθρωπος δεν είναι μόνο καλός ή μόνο κακός,
εκτός απ' τον Θεό και τον διάβολο".
Ναι.
Ο Κόιντογκ έκλεψε κάτι από έναν λευκό.
Κι όταν τον πιάσαν,
τον λίντσαραν.
Και τον έκαψαν ζωντανό.
Είχε μια θηλιά γύρω απ' τον λαιμό και στεκόταν πάνω σε φλεγόμενη κηροζίνη.
Όταν τον πλησίασε ο λευκός, εκείνος κλότσησε το βαρέλι,
κρεμάστηκε και τους λαμπάδιασε.
Και σας…
σας κληροδότησε τη δύναμή του.
Να σε ρωτήσω κάτι, Σατανά;
Ναι, φυσικά, Πτολεμαίε.
Είναι πιθανό,
μόλις γέρασα και σαραβαλιάστηκα,
να τρόμαξα τόσο πολύ μ' όσα ήξερα,
που απλώς τα ξέχασα;
Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι
αν ήξερα εγώ όλα όσα ξέρεις εσύ,
διάολε, θα 'βαζα τα πόδια στην πλάτη.
Σ' ευχαριστώ που υπέγραψες.
Εγώ σ' ευχαριστώ.
Εντάξει.
- Γεια. - Γεια.
Λοιπόν, τι νέα;
Όλα λεία σαν ποπός τροφαντού μωρού!
Τι;
Σίγουρα μπορείς;
Σ' είχε εκεί μέσα όλο το πρωί. Περίμενα να 'σαι κουρασμένος.
Δεν προκάμω να κουραστώ.
Μένουν πολλά να κάνω ακόμη.
Άλλωστε, ανυπομονώ γι' αυτό.
Έχω να τον δω πάνω από 20 χρόνια.
Δες τι καλά το καθάρισα.
Πρόσεχε.
Αλήθεια δεν τα 'χες δείξει στη Σένσι;
- Ούτε ένα. - Γιατί;
Η Σένσια ήταν μια απ' τις ομορφότερες, αγνές ψυχές που 'χω γνωρίσει ποτέ.
Επίσης, είχε κι ακριβά γούστα.
Αν ήξερε για τον θησαυρό, δεν θα τη σταματούσε τίποτα τη γυναίκα.
Εννοείς ότι θα τον έκλεβε.
Όχι. Δεν θα τον ξόδευε για την πάρτη της. Θα τον μοίραζε.
Σε φίλους, οικογένεια, εραστές.
Στάσου. Γκόμενους, εννοείς;
Όχι πάντα άντρες απαραίτητα.
Τι; Έπαιζε τέτοιο πράγμα;
Κι εσύ τ' αποδεχόσουν;
Αποδεχόμουν εκείνη.
Κι εσύ;
Έχεις τίποτα "γούστα";
Ξεστράτισα μια φορά.
Με μια φίλη της Σένσια, τη Λόλι.
- Εκδικητικό. - Απροσδόκητο.
Η Σένσια είχε φύγει για Σαββατοκύριακο. Η Λόλι προσφέρθηκε να μου μαγειρέψει.
Με πήγε στο σπίτι της.
Έγινε μοναχά κείνη τη μια φορά. Μα μισούσα τον εαυτό μου γι' αυτό.
Η Σένσια με κατάλαβε με τη μία. Με πέταξε έξω.
Μια ώρα μετά ήρθε να με βρει, λέγοντας ότι θα πεθάνει αν δεν είμαστε μαζί.
Δεν ξανακοίταξα άλλη γυναίκα. Ποτέ.
Το έκανε κι η Σένσια για σένα;
- Καταπληκτικό, έτσι; - Ναι.
- Γιατί ψιθυρίζεις; - Δεν ξέρω. Έτσι μου βγαίνει.
Πτολεμαίε. Μασαλά! Παλιέ μου φίλε, Πτολεμαίε. Πώς είσαι;
Σαϊέντ. Εσύ πώς είσαι, φίλε μου;
Ο Θεός είναι καλός. Αλχαμντουλιλά.
- Και η δεσποινίς; - Από δω η Ρόμπιν. Με βοηθάει.
- Ρόμπιν. - Ναι.
- Σ' αρέσουν οι αντίκες; - Ναι.
Αυτή η μαρμάρινη προτομή ανήκει στον σπουδαίο Ρωμαίο αυτοκράτορα Αδριανό.
Έγραψε ένα ποίημα πολλά χρόνια πριν, λίγο προτού πεθάνει.
Το ήξερε ο πατέρας μου.
"Φίλτατη φευγαλέα Γλυκιά και μικρή φίλη
Συντρόφισσα και του κορμιού μου φάντασμα
Ποιος τόπος τώρα είν' ο σκοπός σου
Μικρή μουδιασμένη και γυμνή ψυχή
Αδύναμη, όπως πριν, να χωρατεύεις;"
Αυτό είναι.
Ρίξε μια ματιά και ρώτα με ό,τι θέλεις.
Σας ευχαριστώ.
Πώς είναι η φαμίλια;
Οι γιοι μου σπουδάζουν και η Φάτιμα θα αναλάβει το μαγαζί.
Κι ο πατέρας σου;
Τον πατέρα τον έχασα τρεις Αυγούστους πριν.
Τι καλός άνθρωπος ο Τζαφάρ.
Ναι, ήταν.
Ένα από τα σπανιότερα κομμάτια μου.
Φιλοτεχνημένο αιώνες πριν, στην Κεντρική Αφρική.
Χρόνια ολόκληρα, οι ειδικοί αρνούνταν να πιστέψουν
ότι οι Αφρικανοί κατείχαν την τέχνη για τέτοια τελειότητα.
Προφανώς, έκαναν μεγάλο λάθος.
Προφανώς.
Σαϊέντ, χρησιμοποιείς ακόμη εκείνο το δωμάτιο για τσάι;
Εννοείται. Ελάτε.
- Ευχαριστώ. - Ναι.
Η Ρόμπιν ρωτούσε πώς γνωριστήκαμε.
Ήμουν 14.
Όταν είδα έναν μαύρο άντρα να μπαίνει στο μαγαζί
έμεινα εκεί, να βεβαιωθώ πως δεν θα έκλεβε κάτι.
Ήμουν νεαρός κι ανόητος.
Ο Πτολεμαίος με ρώτησε για το κέλτικο στεφάνι από σφυρήλατο ασήμι.
Νομίζω πως η τιμή του ήταν στα 700 δολάρια.
Ήθελα να πάρω κάτι όμορφο στη Σένσια.
Ήταν ήδη πολύ καιρό άρρωστη.
Κι ο Τζαφάρ, ο μπαμπάκας του, με ρώτησε πόσα λεφτά είχα.
Του είπα 87 δολάρια.
Είπε ότι θα τα δεχτεί ως προκαταβολή
και να του φέρω τα υπόλοιπα έναν μήνα μετά που θα ξαναπάω.
Το έβαλε σ' ένα όμορφο κουτί.
Η Σένσια καταχάρηκε.
Μόλις έφυγε, ρώτησα τον πατέρα γιατί εμπιστεύτηκε έναν άγνωστο μαύρο άντρα.
Μου είπε "Δεν κρίνεις έναν άνθρωπο από το χρώμα, τα ρούχα του,
ούτε την καταγωγή του ούτε τον θεό του.
Τον αναγνωρίζεις μόνο απ' αυτό που έχει στην καρδιά".
Αυτός ήταν ο Τζαφάρ. Καλός άνθρωπος.
Πήγαινα κάθε μήνα, ώσπου τον ξεπλήρωσα.
Τι γυρεύεις εδώ σήμερα, παλιέ μου φίλε; Πέρασες να με δεις;
Δώσ' του το νόμισμα, Ρόμπιν.
- Θες να το πουλήσεις; - Όχι. Μόνο να μάθουμε μια τιμή.
Μισό λεπτό.
Ξέρεις, ο κύριος Πτολεμαίος έφερνε τέτοια νομίσματα ανά διαστήματα.
Γι' αυτό έχουμε αυτόν τον κατάλογο.
Για να δούμε.
Ο διπλός αετός του Σεν-Γκόντενς.
1932. Σε καλή κατάσταση.
Είναι γύρω στα 50.000.
Σταθείτε. 50.000 γι' αυτά;
Για το καθένα. Ναι. Μια γενική εκτίμηση.
Όπως έλεγε ο πατέρας στον Πτολεμαίο,
υπάρχουν καλύτεροι έμποροι για τέτοια τεχνουργήματα. Για μεγαλύτερο κέρδος.
Από την άλλη, όμως, ο Πτολεμαίος ποτέ δεν τους εμπιστεύτηκε.
Δεν έχει αλλάξει τίποτα!
Φχαριστώ για τη βοήθεια. Μάλιστα, κύριε!
Τι κοιτάς εκεί;
Διαβάζω ένα βιβλίο για αστρονομία.
- Για τις εξετάσεις σου; - Όχι.
Ήξερες πως ο Ήλιος πιάνει πιο πολύ χώρο απ' ό,τι ένα εκατομμύριο πλανήτες Γη;
- Σώπα. Τεράστιος. - Έτσι;
Και παλιά, οι άνθρωποι πίστευαν πως ο Ήλιος ήταν ο Θεός.
Και μάλλον συνεχίζει να 'ναι.
Ναι.
Τι σκέφτεσαι τόσο σοβαρά εκεί;
Όλα όσα ήξερα, όλα μαζεμένα.
Θα θέλει πολλή προσπάθεια.
Έτσι είναι.
Μα έχω μόνο λίγες μέρες ακόμη να βάλω σε τάξη τις υποθέσεις μου.
Δεν σε πειράζει
που σκέφτεσαι ότι όλα θα ξαναγίνουν όπως ήταν;
Έχω συμβιβαστεί πια μ' αυτό.
Εσένα σε πειράζει;
Εσύ τι λες;
Ξέρεις, ο πατέρας μου τριγυρνούσε στην πιάτσα κάθε βράδυ με ρεμάλια.
Ώσπου ένα Σάββατο δεν ξαναγύρισε.
Με τη μαμά τον θάψαμε.
Και μετά εκείνη άρχισε το κρακ…
και προσπάθησα να τη βοηθήσω.
Κι εκείνη μου υποσχόταν,
σχεδόν κάθε μέρα, ότι θα καθάριζε.
Ώσπου μια Πέμπτη πρωί ξύπνησα κι ήταν πεθαμένη.
Άκου.
Ο διάβολος μου 'πε…
ότι θα ξαναγίνω όπως ήμουν, όχι ότι θα πεθάνω.
Είπε, ίσως και χειρότερα.
Αν δεν έπαιρνα το φάρμακό του, δεν θα τα λέγαμε τώρα.
Δεν με καταλαβαίνεις.
Εντάξει.
Τότε, κάνε με να καταλάβω.
Εγώ…
χάρηκα όταν πέθανε η μαμά μου.
Ήξερα ότι τα 'χε κανονίσει να μείνω στο σπίτι της θείας Νίσι.
Ήλπιζα μ' όλη μου την καρδιά…
Ευχόμουν να μη γίνει αυτό, αλλά ήλπιζα και να πεθάνει
για να μπορέσω να φύγω απ' το σπίτι.
Οπότε… εμένα θα 'πρεπε να λες διάβολο.
Όχι, παιδί μου.
Δεν είσαι ο διάβολος.
Θέλω να πω ότι…
είσαι ο πρώτος άνθρωπος κοντά μου που δεν…
που δεν ήθελα να πεθάνει.
Απλώς δεν θέλω να φύγεις.
Δεν θέλω να φύγεις.
Πάω εγώ.
Όχι, έρχομαι κι εγώ.
Ο κύριος Γκρέι;
Ναι;
Ονομάζομαι Ντάργουιν Άντριους.
Εργάζομαι στον Δήμο
και βεβαιώνομαι πως οι γηραιότεροι πολίτες μας είναι ασφαλείς και αυτοεξυπηρετούνται.
Να περάσω να σας κάνω μερικές ερωτήσεις;
Ναι, φυσικά. Περάστε.
Από δω.
Λοιπόν, γιατί ήρθατε εδώ;
Η ανιψιά σας έκανε καταγγελία ότι η δεσποινίς Ρόμπιν Μπαρνέτ
σας κακοποιεί κι εκμεταλλεύεται εσάς και το σπίτι σας.
Με κακοποιείς, Κοκκινολαίμη;
Όχι, θείε.
- Λοιπόν… - Το βλέπετε αυτό, κύριε Γκρέι;
Η ανιψιά σας κι ο γιος της
ισχυρίζονται πως η δις Μπαρνέτ σας έχει κλέψει τα χρήματα
και σας αφήνει να ζείτε στην εξαθλίωση.
Μπορεί να 'χει λίγη σκονίτσα, μα δεν το λες κι εξαθλίωση!
Όργανο;
Δεν θυμάμαι να σου 'δωσα την άδεια να σουλατσάρεις στο σπίτι μου.
Μόλις σας έδειξα ένα φρούτο, κε Γκρέι. Τι φρούτο ήταν;
Ένα πορτοκάλι με μια υποψία πράσινου στο σημείο που 'ταν το κοτσάνι.
Τι λέτε για τον ισχυρισμό ότι η νεαρή έκλεψε τα χρήματά σας;
Ζεις με κάποιον, Ντάργουιν;
Εγώ κάνω τις ερωτήσεις, κύριε Γκρέι.
Σωστά. Με την άδεια της πολιτείας.
Σου 'κανα αυτήν την ερώτηση, γιατί αν όντως μένεις με κάποιον
κι η ανιψιά μου έλεγε ότι κάποιος σου κλέβει τα λεφτά σου,
εγώ πώς θα 'ξερα αν αυτό αληθεύει ή όχι;
Γιατί να πει ψέματα;
Εγώ γιατί να πω; Επίσης, γιατί να πει ψέματα η Ρόμπιν;
Η ανιψιά σας προσπαθεί να προστατεύσει τα χρήματα και την περιουσία σας.
Κι αν εσύ με κρίνεις ανίκανο,
η ανιψιά μου είναι κείνη που θα πάρει την περιουσία και τα χρήματά μου.
Καλά δεν τα λέω;
Σας πειράζει να ρίξω μια ματιά στο διαμέρισμα;
Όχι. Ελεύθερα.
Ρόμπιν, ξενάγησέ τον.
- Εσένα πώς σε λένε, παλικάρι μου; - Ρίτζεντ.
Εμένα με λένε Πτολεμαίο! Σημαίνει βασιλιάς. Όπως και το "Ρίτζεντ".
Δεν είναι σπουδαίο;
Λοιπόν, Ρίτζεντ, εσύ κι ο συνεργάτης σου περιπολείτε σ' αυτήν τη γειτονιά;
Εδώ είναι η περιοχή σας;
Μάλιστα. Ανήκουμε στο 13ο τμήμα.
Ξέρετε κάτι για ένα φονικό που 'γινε κοντά στο Ντέλμαρ Σερκλ;
Ναι, πριν από δυο βδομάδες.
Ο νεαρός ήταν ανιψιός απ' την ανιψιά μου, ο Ρέτζι Λόιντ.
Λυπάμαι.
- Πώς πάει η έρευνα; - Δεν μας λένε εμάς.
Την έχουν αναλάβει οι ντετέκτιβ, κύριε.
Δεν μας λένε τίποτα, εκτός αν πρέπει να φέρουν κάποιον για ανάκριση.
Έχουν φέρει κανέναν;
Το σπίτι καθαρίστηκε πρόσφατα;
Το δικό σου το καθάρισες πρόσφατα;
Θα καταθέσω την έκθεσή μου στην Πρόνοια.
Θα περνούν ανά διαστήματα για να βλέπουν πώς είστε εσείς και η δις Μπαρνέτ.
Πολύ λευκό αυτό εκ μέρους σου, Ντάργουιν.
Πάμε.
Να έχετε μια καλή μέρα.
Σ' ευχαριστώ.
ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ & ΒΑΦΛΕΣ ΣΤΗΣ ΝΕΤΙ ΠΡΩΙΝΟ - ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ - ΒΡΑΔΙΝΟ
- Έρχονται τα τηγανητά μπούτια. - Ευχαριστώ, Σόνια.
Πρέπει να τρως καλά για να δουλεύεις στα σύγχρονα μπαμπακοχώραφα.
Όπως τα λες. Μη σου πω ότι θα 'ταν κι ευκολότερα εκεί κάτω.
Τον Χαλ Ντράκερ τον πυροβόλησαν καθώς πήγαινε στ' αμάξι του χθες βράδυ.
Πάει, τα τίναξε τα πέταλα.
Εκείνος που φορούσε συνέχεια ένα κόκκινο κοστούμι.
Κούκλα είσαι, δις Ρόμπιν.
Τώρα την κυνηγάνε δυο φορές παραπάνω τ' αγόρια.
Ναι, καλά!
- Έλεος. - Φέρνω το φαγητό.
Έγινε.
Λοιπόν, για τη Νίσι.
Ξέρω ότι έχει καλή πρόθεση.
Μα η Νίσι θα μου 'παιρνε ό,τι έχω και δεν έχω
και θα νόμιζε ότι μου φέρεται και σωστά.
Σκέφτηκες ποτέ έτσι και για μένα;
Όχι. Ποτέ δεν μου πέρασε απ' το μυαλό.
Ούτε όταν πήρα το χτενάκι;
Το να δει τέτοια ομορφιά ένα κοριτσάκι
και να μη θέλει να την αγγίξει, θα 'ταν έγκλημα.
Μα δεν το άγγιξα μόνο. Το έβαλα στην τσέπη μου.
Ρόμπιν, δεν έχεις ίχνος κακίας μέσα σου.
- Πώς το ξέρεις αυτό; - Το ξέρω!
Σ' όλη σου τη ζωή στερήθηκες τόσα,
που ανησυχείς μήπως πάρεις κάτι που δεν σου ανήκει.
Όσο για τη Νίσι, δεν χαμπαριάζει από τέτοια.
Γιατί; Επειδή λαχταράει πολύ πράγματα;
Κάποιοι μαύροι, αλλά και κάποιοι λευκοί,
έχουν τέτοια λαχτάρα για πράγματα, που δεν βαστιούνται.
Μα αυτό δεν τους κάνει κακούς ανθρώπους.
- Τι; Και τι τους κάνει; - Παγιδευμένους.
Σε κινούμενη άμμο. Και θέλουν βοήθεια.
Να τους αγαπάμε τους καριόληδες κι ας μην τ' αξίζουν;
Όχι δα. Δεν λέω αυτό.
Κι αν σου 'λεγα κι άλλα άπλυτα για τον Χίλι;
Σαν τι;
Η θεία Νίσι έδωσε λεφτά στον Χίλι
να τα δώσει στον Ρέτζι και στον Ρότζερ για τη δουλειά τους,
μα ο Χίλι δεν τους τα 'δωσε ποτέ.
- Δηλαδή, ο Χίλι έκλεψε τα λεφτά του Ρέτζι; - Ναι.
Τα βλέπεις;
Άρτι!
Λατίσα! Τι κάνετε μες στον δρόμο;
Ζωγραφίζουμε!
Γιατί ζωγραφίζετε μες στον δρόμο;
- Ελάτε! - Είναι δω η μαμά σας;
Είναι λυπημένη.
Και μένετε εδώ;
Μέχρι να χαρεί πάλι.
Κύριε των δυνάμεων! Φέρ' τα μέσα!
- Καθίστε στο σκαλί. - Όχι!
- Θέλω να σας μιλήσω. Ναι! - Όχι!
Κάτσε κάτω!
- Πάτε καλά; Δεν σας είχα για χαζά! - Ζωγραφίζαμε μόνο.
Ζωγραφίζατε μες στον δρόμο;
- Ναι! - Δεν είναι αστείο!
Δεν είναι αστείο. Δεν κοροϊδεύω. Σας κόβει περισσότερο.
Τι σαματάς είν' αυτός, διάολε;
Λοιπόν;
Δεν θα μου πεις να περάσω;
Νόμιζα ότι σε πήρε η Πρόνοια.
Ποιος είναι, Χίλιαρντ;
Νίσι! Πες στον ανόητο να μεριάσει για να μπω!
Μπαρμπα-Πίτι. Τι… Έλα μέσα.
Γεια σου, θεία Νίσι.
Πήρες καινούρια ρούχα;
Ίσως πρέπει να το πούμε στην Πρόνοια.
Ίσως έπρεπε να σ' το 'κοβα όταν μπορούσα.
Ήξερες ότι τα παιδιά έπαιζαν έξω στον δρόμο;
Χίλι, ήταν μόνα τους έξω;
Τους είπα να μη βγουν στον δρόμο.
Πήγαινε φέρε κρύο νερό στον θείο σου.
Πώς κι έχεις εδώ τα παιδιά του Ρέτζι;
Μοιάζεις διαφορετικός.
Γιατί έχεις τα παιδιά του Ρέτζι;
Η Νίνα ήθελε να ηρεμήσει. Μου ζήτησε να τα κρατήσω.
Τα 'στειλε να μείνουν σ' εμάς.
Και πόσα σου δίνει;
Ο Ρέτζι είχε κάτι οικονομίες. Μου 'δωσε αρκετά για να τα ταΐζω.
Σε πήρε η αστυνομία όταν πέθανε ο Ρέτζι;
Τη Νίνα πήραν. Φοβόταν τόσο πολύ, που πήγα μαζί της.
Και τι σας είπαν;
Ότι του 'ριξαν στο κεφάλι.
Εσύ τι έχεις να πεις, μικρέ;
Όχι και μικρός.
Ακούστε δω.
Πήγα στην τράπεζα κι άνοιξα έναν τρεχούμενο λογαριασμό
για σένα, τον μικρό, τη γυναίκα και τα παιδιά του Ρέτζι και μερικούς άλλους.
Κι έκανα τη Ρόμπιν από δω… Πώς το λένε αυτό;
- Πληρεξούσια. - Πληρεξούσια.
Θα σου κόβει μια επιταγή των 900 δολαρίων μια φορά τον μήνα.
- Η Ρόμπιν; - Ναι. Φτάνουν για τα έξοδά σου εδώ.
- Σου μένει και κάτι. - Γιατί να μην την κόβω μόνη μου;
Γιατί πήγες να με βγάλεις απ' το σπίτι μου και να με κλείσεις σε φυλακή για γερόντια.
Θείε, να βοηθήσω προσπαθούσα.
Ο Χίλι είπε ότι ήσουν παλαβός. Ότι ζούσες μες στη βρομιά.
- Σου 'πε ότι μου 'κλεψε λεφτά; - Δεν σ' έκλεψα.
Έδωσα στη Σίρλεϊ Ρινγκ 50 δολάρια, κι αυτό το ξέρω γιατί ήρθε να μου τα επιστρέψει.
- Εσύ έκλεψες τα μισά που έμεναν. - Με λες κλέφτη;
- Στα μούτρα! - Κάτσε κάτω!
Κάτσε κάτω.
Σε καμιά βδομάδα θα σου τηλεφωνήσει η Ρόμπιν.
Αν θες τα λεφτά, πες το. Αν όχι…
Δεν είναι καν αίμα μας.
Δεν το βρίσκω σωστό ν' ασχολείται με τα οικογενειακά μας μια άγνωστη.
Έγινα άγνωστη τώρα;
Σου καθάριζα, σου μαγείρευα. Περισσότερα απ' όσα έκανε ποτέ ο Χίλι. Τι άγνωστη;
Δεν πας τα παιδιά να πάρουν κανένα ζαχαρωτό;
Ελάτε.
- Πάμε στο σούπερ μάρκετ. - Εντάξει.
- Μικρέ. - Τι;
Δεν έρχεσαι έξω να πούμε δυο λόγια που θέλω;
Λοιπόν, Χίλι, το 'κανες;
Ναι.
Μα δεν πίστευα ότι θα το καταλάβαινες.
Δεν θα σε 'κλεβα αν ήξερα ότι μπορείς να μετράς.
- Χίλιαρντ. - Ναι;
Πραγματικά θεωρείς σωστό να κλέβεις κάποιον
απλώς και μόνο επειδή δεν το καταλαβαίνει;
Βασικά, ναι.
Τι σημασία έχει;
Αν δεν το ξέρουν, δεν τους πειράζει.
Χριστέ μου.
Τι; Και πάλι, συγγνώμη που πήρα τα λεφτά.
Συγγνώμη για τον Χίλι, θείε.
Ποτέ δεν είχε έναν άντρα να του μάθει το σωστό απ' το λάθος.
Ναι. Θα μπορούσα να 'μουν εγώ εκείνος.
Αρκετές σκοτούρες είχες τότε εσύ.
Και πάλι, έπρεπε να του σταθώ του παιδιού.
Σ' όλους σας έπρεπε να σταθώ.
Να σου πω, αν σου δώσω κάποια λεφτά,
θα μπορούσες να κανονίσεις μια μικρή μάζωξη;
Ίσως μ' όσους ήταν στην αγρυπνία;
- Να τους ξανακαλέσεις; - Γιατί;
Θέλω να πω λίγα λόγια.
Δεν ξέρω, θείε.
Δεν ξέρω ποιος είναι δω ή θα ήθελε κιόλας.
- Θα προσπαθήσεις; - Εντάξει. Θα προσπαθήσω.
Έρχεται τ' αμάξι.
- Είσαι έτοιμος; - Βέβαια.
Θα σου τηλεφωνήσω.
ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΚΟΛΕΓΙΟ ΑΤΛΑΝΤΑ
Τι 'ναι τούτο δω;
Το Forbes. Περιοδικό για εκατομμυριούχους και δισεκατομμυριούχους.
Ξέρω τι είναι το Forbes. Τι το θες εννοώ.
Έχει ένα άρθρο για τα e-sports.
Εδώ;
Τι 'ναι αυτό;
Ανταγωνιστικά παιχνίδια. Ξέρετε, βιντεοπαιχνίδια.
- Νόμιζα ότι σχεδιάζεις παιχνίδια. - Για το νοίκι.
Μα έχει περισσότερα λεφτά το παιχνίδι.
Βγάζει κανείς λεφτά παίζοντας παιχνίδια;
Το τελευταίο League of Legends το είδαν περισσότεροι απ' ό,τι το Super Bowl.
Το Forbes λέει ότι πέρυσι, δέκα γκέιμερς έβγαλαν πάνω από δέκα εκατομμύρια.
Δολάρια;
Κυρίως χορηγίες, αλλά μάλιστα, κύριε.
Πανάθεμά με.
Τι μου λες, ρε παιδί μου.
Να τη.
Σ' αρέσει πολύ, έτσι;
Μάλιστα, κύριε. Μ' αρέσει που είναι ζόρικη. Κι όμορφη.
Το ξέρεις ότι την έχουν πληγώσει διάφοροι που υποτίθεται ότι την αγαπούσαν;
Το ξέρω.
Παίρνω απολυτήριο.
Αποφοίτησες;
- Ναι, πέρασα! - Συγχαρητήρια!
- Δεν μου κάνει καμία εντύπωση. - Πάμε να το γιορτάσουμε.
Πρέπει να δω τον Μπίλι πρώτα. Του το υποσχέθηκα.
Εντάξει. Τότε, μετά;
Πάμε όπου θες εσύ!
ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΣΠΟΡ, ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΠΥΓΜΑΧΙΑ.
- Μπίλι! - Κύριε Γκρέι.
Πώς από δω;
Ήθελα να σου μιλήσω.
Για τι πράγμα;
Να κεράσω ένα ποτό;
Καλά. Νίκο, μας φέρνεις δυο μπίρες από πίσω;
ΛΕΣΧΗ ΠΥΓΜΑΧΙΑΣ ΝΟΤΙΑΣ ΑΤΛΑΝΤΑ
Ποιος σ' έφερε, μεγάλε;
Ο Ρότζερ Ντόουζ. Βγαίνει με τη Ρόμπιν τώρα.
Ο Ρότζερ. Δούλευε για τον Ρέτζι ανά καιρούς.
Καλό παιδί.
Θα μπορούσε και χειρότερα η Ρόμπιν.
Ξέρεις, μίλησα με την αστυνομία για τον Ρέτζι.
Δεκάρα δεν δίνουν για έναν μαύρο που τον εκτέλεσαν στον δρόμο.
Παρότι ξέρουν ότι εκείνος ο μαύρος δεν ήταν του δρόμου.
Δεν χρειάζεται να 'σαι του δρόμου για να σε σκοτώσουν.
Εμένα μου λες;
Όμως…
- Όμως τι; - Ο Ρέτζι μου 'πε, προτού τον σκοτώσουν,
ότι σκεφτόταν να φύγει απ' την πόλη.
Και λοιπόν;
Και λοιπόν, θέλω να μάθω ποιος σκότωσε τον ανιψιό μου.
Για ποιον λόγο;
Εσύ τι θα 'κανες αν σκοτώναν έναν δικό σου άνθρωπο;
Μια μέρα ο Ρέτζι μού είπε για…
Κάτι για τον πρώην της Νίνα.
- Που βγήκε απ' τη φυλακή; - Σας το 'χει πει, δηλαδή;
Κάτι μου 'πε, αλλά, ξέρεις, όχι πολλά.
Δεν είπε όνομα.
Όχι, ο Ρέτζι δεν είπε όνομα.
Είπε, όμως, ότι ο τύπος έφαγε 20 χρόνια και βγήκε σε 12.
Ενδιαφέρον.
Τι σκέφτεστε να κάνετε;
Σκέφτομαι να σκοτώσω ένα κωλοπαίδι, Μπίλι.
Αυτό σκέφτομαι να κάνω.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΓΟΥΟΛΤΕΡ ΜΟΣΛΕΪ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου