Όλα αυτά κι άλλα πολλά, σήμερα το πρωί.
Πρώτα, όμως, κάποια τοπικά νέα.
Ρέτζι.
Ρέτζι!
Πού 'σαι, μικρέ;
Ρέτζι!
Ρέτζι.
Ρέτζι!
Σε γύρευα παντού, μικρέ.
Ρέτζι!
Είσαι δω μέσα;
Όχι!
ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Γαμώτο!
Μωρή σκρόφα! Θα σε σκίσω!
-Μαμά, δεν ξέρω πώς φαίνεται, αλλά… -Μας έπεισες!
-Της έριχνα την κουβέρτα… -Μικρέ, βούλωσ' το!
Γύρνα στο δωμάτιό σου, Χίλιαρντ.
Τελείωνε!
Άσε κάτω τον σουγιά τώρα.
Προσπάθησε να με καβαλήσει!
-Αγόρι είναι και σαχλαμαρίζει. -Μάλλον άντρας, που θα με βίαζε!
Δεν θέλω ν' ακούω τέτοια.
Πρέπει ν' ακούσει ο Χίλι. Προσπαθώ να κοιμηθώ.
Τώρα καταλαβαίνω ότι δεν έπρεπε να σε φέρω εδώ.
Εγώ φταίω. Έπρεπε να το περιμένω.
Με την ηλικία του Χίλι κι εσύ που 'σαι τόσο…
Τόσο τι;
Είσαι όμορφο κορίτσι, Ρόμπιν.
Μια νεαρή ομορφούλα τριγυρνά μισόγυμνη. Πού να κοιμηθεί ο μικρός;
-Γιατί φταίω εγώ; -Εσύ θα μου πεις.
-Εσύ κρατάς σουγιά… -Μου τον χάρισε η μαμά μου.
Ξέρω πόσο δύσκολα έχεις περάσει με τον φόνο του μπαμπά σου
κι όλους τους άντρες που έμπαζε στο σπίτι η μάνα σου, αλλά…
-Η μαμά μου μ' αγαπούσε. -Κι εγώ εκείνη.
Ήταν η καλύτερή μου φίλη.
Γι' αυτό σ' ήθελα εδώ.
Μα τώρα πρέπει να σκεφτώ το καλύτερο και για τον Χίλι και για σένα.
Έχεις ένα σωρό φιλενάδες απ' την ομάδα μελέτης.
Πες σε καμιά από κείνες να σε φιλοξενήσει λίγο.
Μα δεν έκανα τίποτα κακό.
Το ξέρω. Το θέμα δεν είναι τι έκανες.
Είναι τι δεν μπορείς να καταλάβεις ακόμη λόγω ανωριμότητας.
Το δικό μας χρέος είναι να μην τρελαίνουμε τους άντρες.
Σωστό ή λάθος, αυτό πρέπει να κάνουμε.
Οι τελευταίες ημέρες του Πτολεμαίου Γκρέι
Κύριε Γκρέι;
Κύριε Γκρέι, ξύπνα!
-Ποια είσαι; Τι γυρεύεις στο σπίτι μου; -Εγώ είμαι, η Ρόμπιν!
Ο Κοκκινολαίμης; Το πρώτο πουλί της άνοιξης;
Πώς μπήκες μέσα, Κοκκινολαίμη;
Έχω το κλειδί σου από χθες βράδυ. Ήρθα να σ' το επιστρέψω
κι όταν χτύπησα, έβαλες τις φωνές.
Τι όνειρο έβλεπες;
Ήταν…
Ήταν… ήταν τρομερό.
Ναι; Τι έγινε;
Στάσου, στάσου! Δεν χρειάζονται όλ' αυτά.
Θα σου φέρω λίγο νερό για το πρόσωπο.
Πού 'ναι η τουαλέτα;
Η τουαλέτα… χάλασε.
Και… κι ο νεροχύτης βούλωσε.
Και πώς πας τουαλέτα;
Κάνω το χοντρό μου όταν με πάει στο εστιατόριο ο Ρέτζι.
Και το ψιλό μου σ' ένα παλιό… παλιό κονσερβοκούτι,
τ' αδειάζω στον νεροχύτη κι ανοίγω τη βρύση μετά.
Στην κουζίνα;
Όχι. Όχι. Πού 'ναι η τουαλέτα;
Είναι… είναι εκεί κάτω. Στρίβεις. Στον διάδρομο.
-Από δω; -Εκεί ήταν τουλάχιστον.
Δεν θα μου πεταχτεί τίποτα;
Σίγουρα;
Όχι. Όχι!
Δεν είναι σωστό αυτό εκεί.
Σταμάτα αυτό που κάνεις και κλείσ' την πόρτα.
Όχι, όχι. Άκου δω!
Αν δεν διορθωθεί αυτό, θα με στοιχειώσει, εντάξει;
Θα με στοιχειώσει.
-Πού 'ναι τα καθαριστικά σου; -Οι θησαυροί μου.
Τι λες τώρα;
Κάθε φορά που λέει ότι θα καθαρίσει ο Ρέτζι,
τελικά μου πετάει τα καλύτερά μου πράγματα.
-Τα καλύτερά μου! -Α, ναι; Σαν τι;
Αχ, έλα. Μην το κάνεις αυτό.
Έλα. Θα σου δείξω.
-Περπατάς πολύ γρήγορα! -Α, συγγνώμη.
Κάτσε δω. Κάτσε. Συγγνώμη.
Άκου να δεις.
Θα σου δείχνω ό,τι είναι να πετάξω και θ' αποφασίζεις.
Σ' αρέσει αυτό;
Ναι, ναι. Σ' αρέσει.
-Εντάξει. Έτοιμος; -Μάλλον ναι.
Θες αυτήν τη βρομερή παλιά οδοντόβουρτσα;
-Όχι. Όχι, πέτα τη δαύτη. -Ναι.
ΤΑΜΠΟΝ
Κι αυτό το πετάμε.
Να το ξεφορτωθούμε κι αυτό; Να πούμε "μπάι";
Οκέι.
-Εντάξει, τότε! -Τώρα πέτα το στον κάδο σου.
Τι 'ναι τούτο;
Δεν ξέρω. "Βήχας και κρύωμα".
Δεν έχω τίποτ' απ' τα δυο.
Όχι, που να πάρει!
Πώς ζεις έτσι;
Μπορείς να πας πίσω στης Νίσι.
Δεν μένω πια εκεί.
Τι έγινε; Σε πέταξαν έξω;
-Ναι. -Πώς κι έτσι;
Δεν έχει σημασία.
Μπορείς να μείνεις εδώ! Έχω μπόλικα επιτραπέζια.
Θα σε φάνε οι κατσαρίδες, ακούς;
Τόσες στοίβες, τόσες κούτες, το λημέρι τους!
Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος.
-Τώρα αμέσως; -Ναι.
Χριστέ…
Η ένταση στη Μέση Ανατολή παραμένει μεγάλη.
Η αρχική εμφύλια σύγκρουση έχει κλιμακωθεί σε βία.
Μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων…
Σήκω. Έλα να δεις πώς πρέπει να 'ναι ένα μπάνιο.
Γιατί περπατάς τόσο γρήγορα;
Βουαλά!
Είναι μαγικό!
Μπα. Απλώς είχε λυγίσει το φλοτέρ.
Κι είχε μπίχλα η λεκάνη κι ο νιπτήρας, αλλά δεν με παίδεψαν πολύ.
Πώς ξέρεις να τα κάνεις όλ' αυτά;
Η μαμά αρρώσταινε κι επειδή δεν είχαμε λεφτά, τα επισκεύαζα εγώ.
-Έχεις άρρωστη μαμά; -Πέθανε.
Αχ, τι κρίμα.
-Μου 'ρθε. Μου 'ρθε. -Τι;
Τώρα;
Επειδή έχει χαρτί, δεν χρειάζεται να το κάνεις μπάλα.
Λειτουργούν οι σωλήνες, μα δεν αντέχουν, ακούς;
Ωχ, Κύριε!
Δεν περιγράφεται!
Πήγαινε μέσα πλύνε χέρια.
Ναι, εσύ.
Δεν μπορώ να το κάνω μόνη μου.
Σκέφτεσαι να πετάξεις κι άλλα πράγματα;
Απλώς προσπαθώ να σε διευκολύνω.
Δεν ακούγεται τόσο κακό, έτσι;
Οπότε, θα 'σαι ντάξει αν καθαρίσω;
Δεν θέλω υστερίες και να κοπανιέσαι, τ' ακούς;
-Έχεις το κλειδί για το λουκέτο; -Όχι, όχι.
Όχι. Δεν… Όχι εκείνο.
Όχι, δεν έχεις το κλειδί ή…
Πρέπει να μπω. Πήξαμε στις κατσαρίδες.
-Πρέπει να ψεκάσω. -Όχι κει μέσα.
Παντού. Αυτό είναι το θέμα.
Βασικά… αυτό είναι το δωμάτιό της.
-Της Σένσια. -Ποιανής;
Της Σένσια. Ήμασταν παντρεμένοι και πέθανε.
Κοίτα, μπορείς να το ξανακλειδώσεις μόλις τελειώσω.
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Ακούς; Μπορείς.
Θα 'ναι σαν να μην έγινε ποτέ μα ποτέ.
Το υπόσχομαι.
Μην ανησυχείς. Θα κάνω γρήγορα.
Όμορφα είναι.
Πρέπει να βγεις από κει μέσα!
Έλα μέσα.
Σένσι;
Θα 'ρθεις επιτέλους;
Γιατί στέκεσαι εκεί έξω, μπαρμπα-Πίτι;
Ντρέπεσαι;
Πέθανε, μικρέ.
Γιατί το κλειδώνεις; Είναι το καλύτερο δωμάτιο του σπιτιού.
Τζόκο, πες αν θες βοήθεια εκεί μέσα, έτσι;
Έγινε.
Δεν τη θέλετε αυτήν τη βαλίτσα, έτσι, κε Γκρέι;
Άσε ήσυχη την αποσκευή μου!
Κι άσε ήσυχη τη βιβλιοθήκη μου και μην πειράζεις τον ήχο στην τηλεόρασή μου.
Εντάξει, κύριε. Το 'πιασα.
Βγες απ' την ντουλάπα και μην παίρνεις τα βιβλία μου!
Εντάξει! Το 'πιασαν το μήνυμα.
Σχεδόν τελειώσαμε.
-Βλέπεις; Στην ντουλάπα μου είναι! -Κανείς δεν θέλει να ψάξει εκεί μέσα.
Ήταν σ' ένα μπαουλάκι
φτιαγμένο από ξύλο και μέταλλο.
-Εκεί μέσα ήταν. -Τι πράγμα;
Το…
-Όχι, έλα τώρα. Δεν χρειάζεται αυτό. -Δεν μπορώ… Ξεχνάω.
Μια χαρά έγινε, ε, κύριε Γκρέι;
Θα ήθελα τη βαλίτσα από αλιγάτορα.
-Λες και θα πάει πουθενά αυτός. -Όχι! Άσε ήσυχο τον αλιγάτορά μου. Όχι!
-Δεν τη χρειάζεται. -Είναι δική του και θα την κρατήσει.
-Ακριβώς! -Τα βλέπεις;
Σ' το 'πα. Δεν έχεις λόγο ν' ανησυχείς.
-Πώς σ' είπαμε πάλι; -Ρόμπιν.
-Το πρώτο πουλί της άνοιξης. -Ναι.
Αν θες να τα πάνε για ανακύκλωση, πρέπει να φεύγουμε.
Ναι, έγινε. Έρχομαι αμέσως, μεγάλε.
Έγινε.
Ήταν… ήταν… ένα κουτάκι
φτιαγμένο από μέταλλο και ξύλο, πίσω από μια κόκκινη πέτρα,
πολύ βαθιά μες στο πηγάδι.
Ρόμπιν. Να σου πω λίγο.
-Τι παίζει; -Ο όγκος που συμφωνήσαμε.
Δεν το περίμενες τόσο ζόρικο;
Κατάλαβα. Μη σκας, όμως. Δεν θα σας αφήσω έτσι.
Άψογα.
-Ο Μπίλι κι ο Τζόκο φεύγουν. -Γεια.
Δεν θα τους φερθούμε σκάρτα. Πρέπει να τους πληρώσουμε πρώτα.
Όχι με τον θησαυρό του Κόιντογκ. Δεν τον έχω γι' αυτό.
Ναι, αλλά τα λεφτά απ' το κουτάκι;
Άσε με να δω.
Τι τη θες την αλατιέρα; Τέλος πάντων.
Να πάρω τους ανεμιστήρες, κε Γκρέι;
Όχι, τους χρειαζόμαστε.
Νταξ'.
Τις πτυσσόμενες καρέκλες;
Βασικά, πάρε κάνα δυο.
Ο Τζόκο βρήκε αυτό κολλημένο στο πλάι της τηλεόρασης.
Αν είναι να μείνεις, μπορείς να κοιμηθείς στο δωμάτιο της Σένσια.
Δεν θα την πειράζει. Κι εγώ μπορώ να κοιμηθώ εδώ έξω, στον καναπέ.
Ξέρεις γιατί έκλεισαν αυτό το ραντεβού στον γιατρό;
Μείνε στο δωμάτιο της Σένσια, αν είναι να μείνεις.
Γιατί θα πας στον γιατρό;
Δεν ξέρω. Δεν είμ' άρρωστος.
Ο Ρέτζι σ' το 'κλεισε το ραντεβού;
Περίμενέ με έξω.
Πού 'ναι όλα τα πράγματά μου;
Τι, δεν σ' αρέσει;
Πάω να διώξω τον Τζόκο και τον Μπίλι.
Θα ξαναρθείς;
-Μέχρι κάτω πάω. -Ναι, αλλά θα ξαναρθείς;
Ναι.
Θα ξαναρθώ.
-Γεια. -Τι λέει; Να σε πάμε κάπου;
-Μπα. -Ντάξει.
Σου 'πε ο Ρέτζι ότι θα τον πήγαινε στον γιατρό;
Δεν νομίζω.
Θα μείνεις μαζί του;
Δεν καίγομαι, αλλά η Νίσι με πέταξε έξω.
-Δεν έχω πού αλλού να πάω. -Γιατί το 'κανε αυτό;
Γαμώτο. Είτε θα 'μενα εγώ είτε ο Χίλι.
Ρε, την κυρία.
-Για πες. -Τι;
Γιατί δεν φωνάζεις τον κύριο Γκρέι "μπαρμπα-Γκρέι" ή "θείο";
Γιατί δεν είναι τίποτα απ' τα δυο.
Από σεβασμό, αγάπη.
Για τι, ρε φίλε; Λες και θα το θυμάται!
Ναι. Παραμένει άνθρωπος, όμως. Μεγαλύτερός μας.
-Έτοιμος, Τζόκο; -Μάλιστα, κύριε.
Δεν περίμενα να ξαναρθείς.
Να που ξανάρθα. Και ξέρεις κάτι;
-Τι; -Πάμε να πάρουμε παγίδες.
ΣΙΔΗΡΙΚΑ
Νεφελοψεκαστήρες εννοείς;
Δεν τις λένε παγίδες; Εγώ έτσι έχω ακούσει να τις λένε.
Φανταχτερά σπρέι γεμάτα δηλητήριο.
Αυτό θέλω.
Πρέπει να μας έχουν μείνει μερικά.
Μου δίνετε τέσσερα;
Πού μένεις;
Έχεις αυτό που ζητάω;
Μ' αρέσει όπως μυρίζει εδώ.
Μυρίζει σαν σιδερόκαρφα και λάδι μηχανής.
Δες εδώ τι έχουν!
Λέει ότι σταματά τις κράμπες σε γάμπες και πατούσες σ' ένα λεπτό μέσα.
Κύριος, δεν μ' αρέσει όπως την κοιτάς.
Με τα μάτια γουρλωμένα και τη μύτη ορθάνοιχτη,
σαν ξαναμμένο σκυλί που μυρίστηκε σκύλα σ' οίστρο.
Δεν κοιτάν' έτσι μια τέτοια καθωσπρέπει νεαρή!
Δώσ' του τα λεφτά του.
Πόσο κάνουν όλα;
Πρόσεχε πού πας, γέρο!
Πού σκατά πας; Για πού το 'βαλες;
-Ωχ, όχι! -Κάτω τα ξερά σου, μωρή!
Δώσ' μου τα λεφτά μου, γαμώτο! Πού σκατά είναι;
Άντε πηδήξου, μωρή!
-Όχι! -Κόφτε το!
Ω, Κύριε! Σταμάτα!
-Σταμάτα! Όχι! -Γαμώτο!
Άφησέ τη!
Πού σκατά είν' τα λεφτά μου; Τα θέλω, γαμώτο!
Πού σκατά είν' τα λεφτά μου;
Πού σκατά είναι; Δεν παίζω εγώ!
-Πού 'ναι τα λεφτά μου; -Δεν ξέρω!
Όχι! Όχι, όχι!
Σκρόφα!
Όλα καλά. Έλα!
-Έλα. Σήκω! -Εντάξει.
Της χρωστάς της φώκιας;
Όχι. Ήρθε εδώ μέσα μια φορά
και με σφαλιάρισε, μου πήρε το τενεκεδάκι με τα ψιλά.
Γι' αυτό έβαλε την έξτρα κλειδαριά στην πόρτα ο Ρέτζι
και μου 'πε ν' ανοίγω μοναχά σ' εκείνον.
Τυχερή 'ναι που δεν τη χαράκωσα.
Ω, όχι. Θεέ μου, όχι. Δεν το θέλουμε αυτό.
Είσαι καλά;
Δεν ξέρω.
Ηρέμησε, θείε. Δεν σκοπεύω να σκοτώσω καμιά σκρόφα σήμερα.
-Όχι; -Μπα.
Έχω στην μπούκα καμιά κατοσταριά χιλιάδες απ' αυτές τις κουφαλίτσες, όμως.
ΕΞΤΡΑ ΔΥΝΑΤΟΣ ΝΕΦΕΛΟΨΕΚΑΣΤΗΡΑΣ
Να μη βγει το δηλητήριο στον διάδρομο.
Ευχαριστώ κιόλας.
Ευχαριστώ για τι;
Γι' αυτό που 'πες στον τύπο στο μαγαζί.
Τι είπα;
Πού θα μείνω τώρα που 'βαλες βόμβες στο σπίτι μου;
Α, δεν έβαλα βόμβες. Μόνο το γεμίζω δηλητήριο.
-Καλό 'ναι αυτό; -Αναλόγως αν είσαι μέσα ή έξω.
Κι εμείς πού είμαστε;
Έξω, θείε. Έξω είμαστε.
ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ ΤΣΕΣΑΪΡ
Εδώ θα μένουμε τώρα;
Όχι, μόνο γι' απόψε. Αύριο θα 'σαι στο σπίτι σου.
Διάολε, βρομοκοπάω κατσαριδοκτόνο!
Έχω ακόμη όλα μου τα δόντια.
Α, ναι;
Δες κατάσταση.
-Φαταούλας είσαι. -Έλα τώρα, Κόι. Δεν είμαι τόσο κακός!
Πού 'ναι αυτά που 'κλεψα για σένα;
Είναι… είναι…
Δεν θυμάμαι.
Πρέπει να θυμηθείς.
Ένας άντρας είναι όλο κι όλο όσα θυμάται.
Εντάξει.
Θα τα βρω. Θα τα βρω. Το υπόσχομαι.
Θα το κάνω, μόνο άσε με να φύγω. Πρέπει να φύγω. Άσε με να φύγω. Άσε με.
Άνοιξέ μου.
Άνοιξέ μου! Το υπόσχομαι!
Τι περιμένεις;
-Κοπελιά, μην το κάνεις αυτό! -Τι;
Σαν εκείνη… με το φουστάνι και το χτενάκι! Όχι, όχι!
Καλά, εντάξει! Θα τη βγάλω τη μαλακία!
-Όχι! -Δεν το θέλω ούτως ή άλλως!
Βγες έξω! Φύγε!
Φύγε!
Δεν τα 'κλεψα!
-Φύγε! -Τι διάολο κάνεις;
Είπε… είπε "Βόηθα με"!
Κι εγώ τον κλότσησα.
Δεν μπορείς να μου το σκας έτσι, ακούς;
Εγώ το έσκασα.
Εγώ τα 'φερα αυτά;
Όχι.
Δεν έχουν καμία δουλειά εδώ.
Βασικά, δεν έπρεπε να τα 'χω κρατήσει.
Της γυναίκας σου είναι.
Ναι, μα πέθανε.
Ίσως μπορείς εσύ…
μπορείς να τα πάρεις εσύ και να τ' αξιοποιήσεις.
Πρέπει να ξαπλώσεις. Είν' αργά.
Μπορώ ν' ακούσω τηλεόραση;
…τμήματα των ΗΠΑ θα έχουν ακραίες ποσότητες βροχής και πλημμύρες.
Στο μεταξύ, η υπερθέρμανση στην Αρκτική αγγίζει επίσης επίπεδα ρεκόρ,
με την εκτίναξη των θερμοκρασιών σε όλη την περιοχή.
Το λιώσιμο των πάγων δεν επηρεάζει μόνο ζώα και άγρια πανίδα
που εξαρτώνται από το περιβάλλον τους,
αλλά και τον πολικό αεροχείμαρρο, επίσης κατευθείαν…
Πάμε σπίτι τώρα; Θα 'ρθει ο Ρέτζι μετά;
Μπα, εσύ κι εγώ είμαστε.
Μα ο Ρέτζι ήθελε να δεις αυτόν τον γιατρό, οπότε θα πάμε πρώτα εκεί.
Εκείνον τον γιατρό που 'χει τη γυναίκα με το κεφάλι να φουσκώνει στον λαιμό της;
-Τι λέει; -Τι γίνεται;
Έτοιμοι;
Πρόσεχε.
-Είστε καλά, κύριε Γκρέι; -Ναι, είμαι!
Όλα καλά.
-Εσύ τι κάνεις… -Άσ' το σ' εμένα.
-Μπίλι. -Μπίλι.
-Ναι, ναι. -Μα…
Το πρωινό μου περιέγραψες Μα τη μέρα μου δεν έφτιαξες
Κουνιέμαι και χασμουριέσαι Μα ποτέ δεν με κοιτάς
Σε γλείφω, αγάπη Μ' όποιον τρόπο μπορώ
Το ραπάρισμά σου ξενίζει Κι έρχεται η πράσινη κάρτα
Περνάς καλά;
Ναι!
Κάποτε οδηγούσα φορτηγό με πάγο εδώ.
Ο κύριος Γκρέι σε φορτηγό με πάγο! Φαντάζεσαι;
-Θεέ! -Τι φάση;
Κύριε Γκρέι, σε τι σόι γιατρό θα πάτε;
Σε γιατρό που 'χει Dr Pepper, ελπίζω.
Θες να 'ρθω μαζί;
Μπα, ήδη άργησες. Το 'χω τώρα.
-Έγινε. -Πρόσεχε το σκαλί.
-Θα φέρω τα πράγματα αργότερα. -Έγινε.
Αν με χρειαστείς, βάλε φωνή. Γεια, κε Γκρέι.
Καλώς ήρθατε. Ελάτε.
Εκείνο είναι ωραίο.
Έχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο;
Α, ναι. Ναι.
-Έλα, πάμε. -Δες εδώ.
Ο γιατρός έρχεται αμέσως.
-Θα πιείτε κάτι; -Ένα Dr Pepper, παρακαλώ.
Γεια σας, κύριε Γκρέι. Είμαι ο δρ Ρούμπιν.
Χαίρω πολύ.
Παρακαλώ, καθίστε.
Η Ρέτζιναλντ Λόιντ;
Όχι. Όχι ο Ρέτζι. Ρόμπιν Μπαρνέτ.
Ο Ρέτζι πέθανε ξαφνικά.
Λυπάμαι πολύ που τ' ακούω.
Ο κύριος Λόιντ ήταν ο φροντιστής του κου Γκρέι, ναι;
Πες τον κι έτσι.
-Εσάς πώς να σας λέω; -Οικογενειακή φίλη που βοηθά.
Εντάξει. Καλώς. Κύριε Γκρέι, χαίρομαι τρομερά που σας γνωρίζω επιτέλους.
Ναι, είμαι καλά, φχαριστώ.
Και καλά κάνετε. Γι' αυτό σας παρέπεμψαν σ' εμένα, επειδή είστε δυνατός.
Αυτό εννοείται!
Αν και μου 'χουν πει ότι ξεχνάτε πράγματα.
-Θυμάμαι τα σημαντικά. -Όπως;
Ξέρω τι 'ναι σωστό και τι 'ναι λάθος.
Αυτό είναι πράγματι πολύ σημαντικό.
Μα θυμάστε τι φάγατε για πρωινό σήμερα το πρωί;
Ή τις δουλειές που είχατε κανονίσει για σήμερα;
Θυμάστε να γυρίσετε στο σπίτι, κε Γκρέι;
Ένα πράγμα πρέπει να θυμηθείς.
Μερικές φορές θέλω να ξεχάσω.
Καταλαβαίνω.
Δεσποινίς Μπαρνέτ…
να σας εξηγήσω λίγο τι κάνω εγώ.
Συνεργάζομαι με μια ομάδα ειδικών που προσπαθούν να θεραπεύσουν
κάποια κομμάτια της νόσου του Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές γεροντικής άνοιας.
Και η έρευνά μας έχει προχωρήσει πολύ.
Μπορούμε κυριολεκτικά, παρότι προσωρινά,
να απαλείψουμε σχεδόν κάθε μορφή άνοιας.
-Πότε θα πάμε σπίτι; -Στάσου! Δεν τελείωσε ο γιατρός.
Με δύο δόσεις από το φάρμακο που έχουμε αναπτύξει,
ο κύριος Γκρέι, εντός μίας εβδομάδος,
θα θυμηθεί όλα όσα ήξερε στη ζωή του.
Θα θυμάται λεπτομέρειες
που εσείς, εγώ ή οποιοσδήποτε φυσιολογικός άνθρωπος δεν θα μπορούσε να θυμάται.
Τα είπατε όλα αυτά στον Ρέτζι;
Δυστυχώς, όχι.
Αφήσαμε αυτήν τη συζήτηση για τη σημερινή συμβουλευτική,
όπου θα αναφερόμασταν και στις πιο… περίπλοκες πτυχές
αυτής της απόφασης, δηλαδή, στα μειονεκτήματα.
Που είναι ποια;
Νομίζω, αυτή η συζήτηση θα ήταν καλύτερα να γίνει κατ' ιδίαν με τον κύριο Γκρέι.
Κατ' ιδίαν; Και πώς θα γίνει αυτό;
Σ' ευχαριστώ, Όλγκα.
Στα αρχικά στάδια της έρευνάς μας αναπτύξαμε άλλη μια θεραπεία.
Δεν παρέχει απόλυτη διαύγεια, μα παρέχει επίγνωση.
Δεν το κάνετε λιανά αυτό;
Εν ολίγοις, η θεραπεία θα του δώσει την ικανότητα να σκέφτεται καθαρά
και να παίρνει αποφάσεις ο ίδιος.
Ίσως θα μπορούσαμε να ξανάρθουμε την άλλη βδομάδα και να σας απαντήσουμε.
Δεσποινίς Μπαρνέτ, αν μου επιτρέπετε.
Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο, αλλά οι αναφορές του γιατρού του δείχνουν
ότι βρίσκεται στα όρια της αντιστρεψιμότητας της διαδικασίας.
Μέχρι την επόμενη εβδομάδα, ίσως μέχρι κι αύριο,
να έχει επιδεινωθεί πολύ.
Δηλαδή, τι θα του δώσετε; Χάπι, κάτι τέτοιο;
Όχι, είναι μία ένεση μόνο,
και η επίδρασή της διαρκεί από 12 έως 24 ώρες περίπου.
Δεν υπάρχουν παρενέργειες.
Μα η θεραπεία θα λειτουργήσει μόνο μία φορά.
Εφόσον περάσει η επίδραση, μια νέα δόση δεν θα τον ωφελήσει σε τίποτα.
Ο κύριος λέει πως ίσως καταφέρει να σε βοηθήσει να θυμηθείς ξανά.
Ακόμη και πού είναι ο θησαυρός του Κόιντογκ;
Θέλει να σου κάνει μια ένεση
για να σε βοηθήσει να καταλάβεις όλα αυτά τα τρελά μόνος σου.
Αυτό θέλεις;
Δεν ξέρω.
Θέλω να ξέρω.
Όχι;
Ναι. Το θέλετε, κύριε Γκρέι.
Θείε, είσαι εντάξει;
Όλγκα.
Η Προστασία Περιβάλλοντος
θα καθορίσει αν οι ουσίες PFAS πρέπει να χαρακτηριστούν ως τοξικοί ρύποι στο νερό.
Αν πράγματι χαρακτηριστούν τοξικοί, η υπηρεσία θα επιβάλλει προδιαγραφές
για τον περιορισμό των απεκκρίσεων, καθώς προέρχονται από βιομηχανίες…
Μες στη σκόνη είναι εδώ μέσα.
Ψόφιες κατσαρίδες παντού.
-Έσβησες την τηλεόραση. -Ναι. Αυτό ήθελα να κάνω.
Δεν φοβάσαι μη χάσεις το κανάλι;
Πώς θα το χάσω; Μες στην τηλεόραση είναι.
Ξέρεις ποια είμαι εγώ;
Είσαι η… Όχι.
Είσαι η κόρη της καλύτερης φίλης της Νίσι, που την έστειλε εδώ
να με βοηθήσει να καθαρίσω.
Είχα πολλά πράγματα εδώ μέσα, ε;
Τα ξεκαθαρίσαμε με τον Μπίλι Φριρς.
-Με τον Μπίλι; -Ναι.
Τον φίλο του Ρέτζι.
Ναι. Ακριβώς.
Και ο Ρέτζι είναι νεκρός.
Κάποιος τον σκότωσε.
Το θυμάσαι.
Ξέρουν ποιος ήταν;
Όχι, κανείς δεν ξέρει σίγουρα. Οι μπάτσοι ούτε ασχολούνται.
Πού σκοτώθηκε;
Στο δρομάκι δίπλα στο Ντέλμαρ Σερκλ.
Έχεις αμάξι;
Όχι, αλλά μπορώ να καλέσω.
Κάν' το. Θέλω να πάω να δω πού σκοτώσανε τον Ρέτζι.
Μα η ένεση του γιατρού θα κρατήσει γύρω στη μισή μέρα και θα ξεχάσεις πάλι.
Κι ήδη έχουν περάσει τέσσερις ώρες.
Τότε, καλύτερα να βιαστείς.
-Εδώ είναι; -Ναι, κύριε.
Είσαι εντάξει;
Ναι. Απλώς, ξέρεις… είσαι τελείως διαφορετικός.
Αλήθεια; Εγώ δεν νιώθω διαφορετικά.
Γιατί περπατάς τόσο γρήγορα;
Συγγνώμη, κύριε.
Τι;
Έπεσε πιστολίδι εδώ πέρα πριν από λίγο καιρό.
Ένας άντρας σκοτώθηκε.
Αναρωτιόμουν αν ξέρετε κάτι.
Πώς σε λένε σένα;
Πτολεμαίο. Ο άντρας που σκοτώθηκε ήταν ο ανιψιός μου, ο Ρέτζι.
Γιος της ανιψιάς μου.
Θείε!
Πολύ δυνατό φαρμάκι πίνεις, πατριώτη.
Ζέλντα!
Έλα, Χόγκι.
Εσύ δεν είδες να πυροβολάνε εκείνον;
Ίσως.
Ο τύπος εδώ είναι ο θείος του.
Εντάξει είναι.
Δεύτερη λιμνούλα εκεί κάτω.
Ήταν ένας άντρας με καφέ δέρμα και μαλλιά καρφάκια.
Τον είχες ξαναδεί; Ή τον άλλο;
Όχι. Κανέναν απ' τους δυο.
Φαινόταν πως είχαν ραντεβού ή κάτι τέτοιο.
Άκουσες κάτι; Τους άκουσες να λένε τίποτα ονόματα;
Άκουσα πυροβολισμούς και το 'βαλα στα πόδια!
Νομίζω πως ο δράστης είχε μια ουλή σαν ζιγκ ζαγκ.
Πάνω απ' τ' αριστερό μάτι, νομίζω.
Σας ευχαριστώ. Να 'στε καλά.
Σου φτάνουν όσα είδες;
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ VII Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΞΕΚΙΝΑ
Πρέπει να ξαναπάμε. Σ' το είπα, μας περιμένει ο δρ Ρούμπιν.
Άκουσέ με. Πρέπει να του μιλήσεις.
Να σου πει όσα θες να ξέρεις για τη θεραπεία,
για ν' αποφασίσεις μέχρι πού θα φτάσεις.
-Ξέρω τι θα μου πει. -Πώς;
Αφού μου τα 'πες εσύ.
Ναι, μα αυτό είναι τρελό.
Πού είναι το τρελό;
Γιατί εγώ δεν ξέρω τι σκατά λέω.
Τόσο πολύ βλαστήμαγες όταν σε πρωτο…
Ο γιατρός μίλησε για μειονεκτήματα με την επόμενη ένεση.
-Δεν έχει καμιά σημασία. -Γιατί;
Για τον Ρέτζι. Για σένα.
Για μένα;
Θυμάμαι όταν μου 'φτιαξε αυτή.
ΧΙΛΙΑΡΝΤ - ΝΙΣΙ -ΡΕΤΖΙ - ΝΙΝΑ ΑΡΘΟΥΡ - ΛΑΤΙΣΑ
Τη μεγάλωσε για να γράψει τα ονόματα με πελώρια γράμματα, για να τα θυμάμαι.
Στο κομπιούτερ του, στο σπίτι.
Για μένα.
Πάντα έκανε πράγματα για μένα.
Πώς ν' αφήσω, λοιπόν, να ξεχάσουν τ' όνομά του;
Τι σόι άντρας θα 'μουν…
αν δεν αναγνώριζα ότι ήταν άδικο που χάθηκε έτσι;
Όποιος κι αν είναι, λείπω, πες.
Εδώ μένει ο Πτολεμαίος Γκρέι;
Ναι, αλλά κοιμάται.
Συγγνώμη για την ώρα, αλλά εργαζόμουν.
Ξαναπεράστε σε μερικές μέρες, λίγο νωρίτερα άλλη φορά.
Καλώς. Θα ξαναπεράσω.
Μπορείτε να του πείτε ότι πέρασε η Ρ-Ι-Ν-Γ-Κ;
Θα θυμάται.
-Θα του το πω. -Τι καλός άνθρωπος.
Θείε;
Είσαι καλά;
Είχα ένα… είχα ένα βιβλίο με φωτογραφίες.
-Ναι; -Με μεγάλες φωτογραφίες.
Και μου το 'φτιαξε ο ανιψιός μου.
Και… και τώρα δεν το βρίσκω.
Θείε. Κοίταξέ με.
Ξέρεις έστω πού βρίσκεσαι;
Ωχ, όχι.
-Πού είναι; -Πού 'ναι ο γιατρός;
Από δω.
Έλα. Γρήγορα.
-Τα χάνει γρήγορα. Δεν ήξερα τι να κάνω. -Μη φοβάσαι. Την έφερα μαζί μου.
Ούτε κανόνες ούτε νόμοι.
-Ούτε κανόνες ούτε νόμοι, όχι. -Έφερα μια ένεση.
Τι έγινε; Ούτε 12 ώρες δεν πέρασαν!
-Ούτε κανόνες ούτε νόμοι. Τι… -Είναι πολύ χειρότερα από πριν.
Τι κάνετε; Ποια είν' αυτή;
Θα πονέσει αυτό;
Πού 'ναι ο γιατρός; Γιατί δεν ήρθε; Θες να σταματήσουμε;
-Πού 'ναι ο Ρέτζι; -Να σταματήσουμε!
-Καίει! -Έτσι είναι στην αρχή.
Κοκκινολαίμης. Το πρώτο πουλί της άνοιξης;
Καίει. Καίει!
Κράτα τον καλά.
-Θα πεθάνει; -Πεθαίνουν λιγότεροι απ' ό,τι παλιά.
-Τι εννοείς "λιγότεροι"; -Ο θείος σου είναι πολύ γενναίος.
Ρισκάρει μήπως συνέλθει απ' την κατάστασή του.
-Αυτό θέλει. -Κόιντογκ;
Κόιντογκ, μην πεθάνεις! Μην πεθάνεις!
Μείνε μαζί μου.
-Η μαμά μου καίγεται. Φλέγεται! -Όλα καλά, μωρό μου.
-Αχ, όχι! Σένσι. -Όλα καλά. Εδώ είμαι.
Σένσι! Έλα πλάγιασε δίπλα μου.
-Εδώ είμαι. -Αχ, Θεέ μου, όχι!
Μείνε μαζί μου, μικρέ. Ξέρεις τι να κάνεις.
Κόιντογκ!
Θα πεθάνω! Θα πεθάνω! Δεν μπορώ να το κάνω μόνος μου!
Αν πεθάνεις, όλα θα πάνε στράφι. Το καταλαβαίνεις;
Δεν υπάρχουν ούτε νόμοι ούτε κανόνες για τους μαύρους σαν εμάς.
Υπάρχει το σωστό και το λάθος.
Για τους λευκούς, είν' έγκλημα π' ανασαίνουμε τον αέρα τους.
Με καταλαβαίνεις;
Ναι, κύριε.
Εντάξει, λοιπόν.
Γιατί συμβαίνει αυτό, Κοκκινολαίμη;
Τι μου 'κανες;
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΓΟΥΟΛΤΕΡ ΜΟΣΛΕΪ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου