Не, не, не. Оди, оди.
Сам проверував дали си го донел Вајат дома.
Добро, во ред. Сега ќе префрлам во брзина за забави.
Поздрави ги сите.
Добро, те сакам многу. Се слушаме, чао.
Здраво, мило.
Еј, слаткушче.
Кажи ми што се случи дури бев по џиџаните салфетки?
Кажи ми сѐ.
Ќе ми кажеш после.
САМАНТА
Ало, Лондон. Што се тресе, женска?
Авионот ми е одложен три саати, нема да стигнам на време.
На време за што?
Тајната вечера.
Миранда и Шарлот ми раскажаа сѐ.
Мислев да те изненадам.
Па, ме изненади. Многу сум изненадена.
Маглата конечно се крена, но екипата? Потрошена.
Уф, ебено сум бесна.
Нема гајле, ќе се собереме утре.
Душо, си одам од „Хитроу“.
Требаше да го фатам првиот утрински авион за назад.
Чекај, си мислела да долеташ во Њујорк само за едно преспивање?
Па, за твојот стан се работи, морам да испочитувам.
Стави ме на звучник.
Добро.
Ајде, стави ме на звучник и дигни го телефонот високо.
Добро, на звучник си.
Фала ти за сѐ, ти'бам феноменалното станче.
Саманта, тоа е британски акцент?
Која Саманта?
Ова е Анабел Бронстин. Од Инџа сум.
Па-па и весело.
И убаво да си поминеш.
Па-па. Чао.
О, не, не! Не надвор, не ходници.
О, не. Не скали.
О, не.
Не, не, не.
Не ми треба уште драма.
Ајде станувај, спанке.
Антони дојде!
Што? Што...
Што сака?
Рече ти пратил порака дека доаѓа.
Да? Каде ми е телефонот?
Во бокал со маргарити некаде.
А, да.
Што сака?
Да разговарате за губењето газна девственост.
Што? -Поточно,
се работело за сценарио „џа или бу“. -Па...
да не збореше за тоа пред децата?
Не, не, не, само пред мене.
Блазе си ми. Не, децата се излезени.
Ги станав и ги испратив без твоја помош.
Не можам сѐ сам, Шарлот!
Не можам да зборувам гласно, затоа слушај.
Не правиш сѐ сам.
Знам затоа што направи неколку појадоци и заврши некои ситни работи
па ти изгледа дека правиш, но всушност,
тоа е основниот минимум од она што се бара од мене и другите жени...
Не, што се очекува да правиме по дома
со години и години и години.
А сега, ти барам... не, не.
Очекувам да ми помогнеш со дел од тоа,
не со сѐ,
затоа што си ја сакам работата.
И ме бива за неа.
Сакам да продолжам со тоа што го правам,
минус пиењето до бесвест.
Да, добра одлука.
Значи, ми треба твоја помош и поддршка,
не зборови на помош и поддршка.
А сега можеш да ме поддржиш
така што ќе отидеш да му кажеш на Антони дека сум недостапна.
Не сум ни чул за „газна девица“.
Измиј ја работната маса да видиш дали е неспоредливо.
Разбираш, Виктор? -Не. Англиски, Стив.
Добро, да ги исчистиме одводите за маст.
Полесно е, така? -Да.
Еј, имаш гости.
Изненадување.
Ќе мора да го смениш името, а?
Всушност, не. Се радувам што ќе бидам некој друг некое време.
Белки на Пол му биле подобри последните неколку години одошто мене.
Толку е лошо, а?
Миранда...
Како да не сум слегол од Циклонот онаму.
Чудо што главата не ми е прсната на тротоарот како лубеница.
Му се случи на едно дете на матурска еднаш.
Е, затоа не бев на матурска. А и бидејќи никој не ме покани.
Што им бил проблемот на тапчовците?
Нели?
Не си морала да доаѓаш. Добро сум.
Да. -Во ред е сега.
Во минатото е.
Епа, затоа дојдов, Стив.
Не сакам да бидам само некоја од минатото.
Не сакам Кери да мора да ми кажува како живееш.
Не сакам да заборавиш на мене или на нас.
И сфаќам дека тоа е нешто што би го сакал, но...
Ако е можно некако,
би сакала да сум ти некоја од сегашноста
и можеби од иднината.
Ако ме примиш.
Но само како пријатели, така?
Мислам, нема да се превртиш пак и да се пострејтиш,
зашто не сакам ни да се приближам до таков тобоган.
Не, ни јас.
Не е дека сакам, затоа што...
Не сакам.
Паметно.
Беше паметен за многу работи.
Беше паметен да купиме куќа и да се преселиме во Бруклин тогаш.
Сега не би имале шанса да ја купиме.
И имаше право дека сме добри родители.
Да, не го убивме.
Сѐ уште. -Да.
Единственото за што немаше право бевме ние.
Не.
Имав право за нас многу долго време.
Да.
Да?
Џин, штотуку ја добив пораката, ќе ти дојдев во канцеларија.
Во ред е. Треба да ги изодам моите 10.000 чекори.
Сега само уште 9000.
Ќе седнеме? -Да, се разбира.
Некој бил избран за престижниот Американски правен институт,
а не сум јас.
Бев престижен 15 години.
Џин, нема недела како ме пријави.
Рече дека ќе треба време управниот одбор да реши.
Обично треба,
но кога се работи за брилијантната немилосрдна професорка Наја Волас
од Универзитетот „Колумбија“,
гласањето беше брзо и едногласно.
Дури и стариот Лари.
Кој е стариот Лари? -Мојот смртен непријател.
Не ми се верува. -Наја...
ти си скапоцен камен.
Сите тука во „Колумбија“ знаат.
А сега и Американскиот правен институт сака да те има во круната.
Дури и стариот Лари.
Сушај, почна да ми се допаѓа тој стар Лари.
Верувај ми, не би ти се допаднал.
Еј. Како си помина денеска?
Супер.
Едногласно ме избрале за Американскиот правен институт.
Честитки, тоа е супер!
Да, е.
И знаеш што направив откако ја добив чудесната вест?
Го зедов телефонот да го споделам тоа со Андре Рашад.
И тогаш ми текна.
Колку е тажно тоа.
Наја...
имаш одличен живот.
Редовна професорка си, те обожаваат,
на еден од најдобрите правни факултети во светот.
Ова е животот што си го сакала. -Да.
Само што немам маж со кого го делам.
Ете.
Реков.
Не сакам да гледам луѓе вечерва.
Ќе ѝ пратам жалење на Кери.
Те сфаќам, но може да кажам два збора?
„Мишелин“.
Готвач.
Значи, оброк од наградуван готвач ќе ме орасположи?
Па, повеќе отколку да седиш дома.
Плус, имаш придружба за Че. -Ќар за сите.
Боже, масата е преслатка.
Фала.
Ептен одлепив со неа, но ако не сега, никогаш.
Добре дојдовте. -Здраво.
Тука сум.
Здраво, тука сум. -Еј.
Боже, Кери.
Кери, колку е фенси. -О, фала.
Се сеќаваш кога седевме тука
и јадевме студени, сусам нудли од картонски кутии?
Да, и тоа ептен, да. Еј, каде е Хари?
Заглавил на работа, но ќе дојде.
Добро, треба да проверам нешто.
Добри сте со пиење? -Да.
Добро, во ред.
Еј, Кери, знаеш од каде доаѓа дамката на плафонот?
Немам поим, но сега е твоја дамка.
Еј, згоден. -Како си?
Пиеш. О, извини. Уште не треба да знам?
Го изгубивме.
Пометнав.
Ох, Боже. -Не тука.
Извинете што доцнам, извинете. Продавницата на „Епл“ беше хаос.
На „Епл“? -Твојот нов ајфон 14 про макс.
О, вадиме големи пиштоли, а?
Па, ѝ требаат сета моќ и опции што може да ги добие. Растура на работа.
Добровечер, господа.
Каде бегаш ти? Не го бива славниот готвач?
О, не би рекла. Многу е фенси.
Бидејќи имам само изи-бејк рерна горе,
Лизет му даде да ја користи нејзината фенси кујна за гејови.
Многу убаво од неа.
За цената што ѝ ја дадов за станот, немаше избор.
Ќе се видиме. -Се гледаме.
Да го проверам мачето. -По тебе.
Освен ако не ти прави да се чувствуваш како жена. Тогаш, по мене.
Престани да ми го меркаш газот, не е на менито вечерва.
Здраво, мило ми е што ве гледам. -Здраво, фала.
Здраво. Јас сум Лизет, комшиката на Кери од приземје.
Здраво, јас сум Че.
Да, знам. Супер беше поткастот.
Има некоја важна, нова комедија што треба да ја очекувам?
Да, но не баш сега.
Знаеш, да ти кажам искрено, а воопшто не те знам
и веројатно нема веќе да те видам, па зошто не, така?
Да, ајде.
Во транзиција сум.
Да, емоционална.
Старото јас ми е заебано, а новото уште не е дојдено.
Во кожурец си.
Да, како јас кога дојдов во Њујорк од Л.А.
Знае да биде многу тешко.
И тогаш, еден ден се разбудив и го направив прстенов пеперуга.
Да те потсетува на твојата преобразба.
А и многу сакам пеперуги. Малку сум буквална, па...
Види кој бил тука.
Што има, другарче?
Не сум те видел откако ни го одеба поткастот за бедната пилот-епизода
што тотално ја заеба.
Јас барем имав пилот-епизода.
Тебе не ти даваат таква за тотално да ја заебеш.
Здраво, јас сум Смоук. -Лизет.
Вака стендапите изразуваат љубов.
Ајде, дај ми го тоа што ми треба. -Антидепресив?
Еј! -Кери Бредшо. Гушканица!
Битлси се собраа пак.
Добро.
Јас те пазам тебе и ти мене.
Не ги знам луѓево и не ми се прави муабет.
Добровечер.
Здраво. -Се знаеме?
Да. -Многу сте ми позната.
Се сретнавме во „Бар Т“ во Бруклин. Поодамна беше.
Добро, „Бар Т“ е мој локал.
Извинете што Ве исклучувам, јас сум Тусант Фелдман.
Вие сте готвачот со мишелинска ѕвезда! -Да.
„Бар Т“. Т за Тусант.
Да. -Добро.
А вие сте „Рампата“, торбата Ви беше како рампа.
Крива сум. Имав џиновска торба и го рековте тоа.
Ми го рече тоа.
И мажена сте.
Сега не сум.
Добро. -Оди горе сега.
А кој ќе ме пази? -Немаш гајле.
Се гледаме горе. -Добро, фала.
Јас сум проф. Наја Волас. -Професорка Волас.
Но викај ме Наја. -Мило ми е што пак те гледам, Наја.
И мене ми е мило, готвачу.
На здравје. -Да, на здравје.
Ќе те отпуштат после ова? -Нема гајле.
Здраво. Не смееме да го уништиме ова.
Нема да ги кажувам тие шеги ниту ќе зборувам за тебе на бина некогаш.
Многу ми е жал што те повредив.
Само бев многу изненадена, мислев дека завршивме добро.
Да, исто и јас.
Додека не ми ги врати двата повика
и ми ги игнорираше пораките,
но не ги смислив шегите поради тоа, ми беа смешни.
Не ме бива за напуштање врски, извини. И шегите не беа смешни.
Нема да се убедуваме.
Но, Че. Ние?
Што беше сето тоа?
Миранда, бевме катастрофа.
Добро, но добра катастрофа, така?
Знаеш, никој не умира и слегуваш од возот на ново место,
местото каде што си тргнала.
Но само тој воз можел да те однесе таму. Така сакам да верувам.
Добро. Бевме добра катастрофа.
О, престани.
Фала. -Повели и другпат.
Еј, сѐ е во ред тука? -Да.
Среќна Тајна вечера!
Убаво што Ве гледам пак.
Исто, фала што дојдовте.
Да, го знам местото.
Многу го сакам Рим. Не Ви недостига?
Па, всушност, се враќам наскоро.
Да? Кога?
Другиот месец, мислам.
Но ќе се вратите. -Не сигурно.
Издаваштвото во Њујорк е некако...
Како се викаше?
Кога не можеш понатаму
да си го пробиеш патот.
Те сопира. Ѕид.
Непробоен.
Непробоен, да.
Тоа е Њујорк за мене.
Браво, Хари. Сигурно растураш во Скребл.
О, не, не. Демолирам. Плус три поени.
Многу ми се допаѓа парчево.
О, фала. Уште не сум решила дали нашата госпоѓа ужива како никогаш
или е на истоштувачки, танцов маратон.
Извинете, морам да се јавам.
Секако, секако.
Доаѓај ваму.
Мала помош?
Не, извини, не внесувам веќе енергија во ова.
Реков „те љубам“ и наеднаш пак е цело време на телефон?
Стварно? Цело време е на телефонот? Затоа што стоеше тука заробен
и ме слушаше како дрдорам за евтина слика од трговски.
Не требаше да кажам прва.
Не сум ја направила таа грешка откако бев замена во правна фирма во 1990.
И му го реков тоа на еден прекрасен, млад, помлад партнер што го гледав таму.
И утредента ме отпушти, велејќи дека сум замена.
Затоа што си била.
Па, му се погоди.
Така почнува тоа. Рави се повлекува.
Не може да тргне очи од тебе.
Не... -Ти. -Не, не...
Ти се повлекуваш.
Затоа што мислам дека си исплашена.
Ова може да е стварно.
Ова може да е она што го чекаше
и може да си премрена од страв.
Сега...
земи воздух.
Земи воздух.
Не си замена.
Добре дојдовте назад.
Извинете, студиото беше.
Што мора, мора. -Во ред е.
Сакаш уште еден пијалак, мила? -Да,
донеси ѝ голема чаша нешто жестоко.
Не ти давам да ме ебеш, па си одиш од земјата?
Ова е за повеќе од твојот газ.
Постојано смислуваш изговори да не ме пуштиш некаде.
Премлад, престар, поет, сфинктер.
Мислам, ви се верува плакаров?
Ох, Боже, ми ги оставила градниците!
Види, Тони, ова... -Добро, доста со тоа Тони.
Не се работи за твојот газен ѕид, туку за другите твои ѕидови.
Имаш право. До мене е.
Имам проблеми. Имам.
Сум бил вљубен само еднаш и јас решавав за сѐ.
Вљубен си во мене?
Уште не сум го рекол тоа?
Уште еден ѕид.
Доцна е, но Шу сака да ве поздрави.
Се вика Шу?
Да, но знаеш, со двојно значење.
Знаете, „шу“ како чевел и „шу“ како: „Иш од кондурата!“
Одамна требаше да си легне, треба да го успијам бебето.
Кажи добра ноќ, бебе.
Кажи добра ноќ.
Добра ноќ.
Извинете, пардон.
Извинете.
Лис. Јас сум.
Добро си?
Сакав да го пометнам бебето?
Ништо такво не си сакала.
Немој ни да размислуваш така.
Исфрли ја таа мисла од таа убава глава.
Само се чувствувам толку...
виновна за сѐ што реков.
Имаш чувства. Двајцата имаме чувства.
И јас бев стаписан, но Лиса, мислите се само мисли.
И нема зошто да чувствуваш вина за нив.
Не требало да биде.
Бог има други планови за нас.
Да. -Да.
Добро, може сите да седнете?
Вечерата е послужена.
Сакаш да си одиме?
Не. Не.
Масата е многу убава.
Добро.
Ова го нарекувам „уживање маслинки“. -Добро.
Почнувате со зелена,
па продолжувате со црната.
Кога ќе ја изедете црната маслинка, веднаш потоа,
го лизнувате лажичето на чинијата.
Има есенција на цвет на мандарина.
Ја лижам лажицата по црната?
Точно така сакам да направите.
Ми експлодираше во устата, не очекував.
Ова е многу добро. -Да.
Понатаму? -Добро, ајде.
Ајде, одиме.
Тоа беше чудесно.
Пак студиото. Морам да се јавам.
Не си го лизна лажичето.
Кои други изненадувања сте ни спремиле, готвачу?
Ќе мора да почекаш да видиш.
Земете си соба.
Не, апсолутно не.
Не, не бев јасен, друже?
Кажи му го тоа на египетскиот филмски комесар и јави ми се пак.
Рави, тоа е главниот оброк. Тука си уште од мезето.
Египет го сменил датумот кога смеам да снимам пред Сфингата.
Продуцентот ги менува датумите на Њујорк и Каиро.
Не можете да направите Сфинга од стиропор
на стадионот или некаде?
Мислам, нели вие филмаџиите правите така?
Ти'бам. Ако ја сакам Сфингата, морам да тргнам од Њујорк веднаш.
Знаеш кој не е Сфингата?
Ти. Затоа што ситуацијата е јасна како ден.
Реков „те љубам“ и ти си...
Сериозно мислиш дека ја измислив египетската криза
оти имам страв од обврски?
Кој спомна страв од обврски? Јас сигурно не.
Но некако згодно ти дојде.
Реков „те љубам“ и ти си одиш.
А јас реков „те љубам“ веднаш потоа.
Да, меѓу пораките и тиктоковите
од секоја актерка и старлета таму.
Не сум тикал или токал откако сме заедно.
А знаеш на што мислам со тикање или токање, така?
Ајде, ма, Сима, не ти дадов никаква причина
да не ми веруваш мене или на мојот збор.
Твоите испрашувања и сомнежи и несигурност
не се само навреда за мене и моите чувства,
туку и на она што го имаме и што би можеле да бидеме.
Не знам во кој луд филм играш главна улога,
но сигурно не е мој.
Египет ме бара, гледаш? Стварно е.
Ало. Рави Горди.
Комесару, ало. Да.
Добро.
Па...
во чест на моето напуштање на местово
што ми значеше сѐ,
сакам сите еден по еден
да кажеме нешто што сакаме да напуштиме.
Само еден збор.
Инаку би биле тука цела ноќ.
Точно така, затоа еден збор.
И без повторувања.
Ако некој ти го каже зборот, мора да смислиш друг.
Тоа се правилата.
Че, што сакаш да оставиш?
Правилата.
Добро, одиме околу масата. Смоук?
Компетитивност.
Добро, јас сум на ред.
Нешто што сакам да го пуштам, еден збор.
Знам. Смоук.
Те мразам. -Не, не, стварно.
Нервозата, сакам да ја немам нервозата.
Контрола.
Рим.
Социјални-медиуми.
Со цртичка.
Добро е.
Недоверба.
Вчера. -Исто вчера.
Велики умови...
Нов збор.
Каење. Не. Не, не.
Вина.
О, шеќеру!
Тоа беше мое. -О, извини.
Добро, нов збор.
Не. Извини, Кери.
Во ред е.
Ја отпуштам вината.
Може да...
Може јас после? -Секако.
Фала.
Страв.
Извинете, престварно беше тоа? Како да...
Не, само на сите ни е страв да го кажеме тоа.
Посесивност.
Ограничувања.
Очекувања.
И, да биде јасно, не зборувам за имање соништа
или сакање да се случи нешто.
Тоа е многу важно. Зборувам за...
знаете, претпоставување дека работите ќе се развиваат како што мислиме ние,
не знам зошто,
затоа што никогаш не знаеш што носи утрото
и може да биде посупер
од што и да си очекувал.
Кери, тоа беше многу повеќе од еден збор.
На здравје. -На здравје.
Во ваше здравје. -Во твое.
На здравје. -На здравје.
Всушност, не ми кажа дека...
Дечки, се јави мојата шефица.
Излегло нешто со случајот на којшто работиме
и не може да го остави бебето,
па ми рече да одам на интервју во живо вечерва. На Би-би-си.
Боже мој! -Нели!
Фала, Кери. Вечерата беше прекрасна.
Фала. -Со среќа.
Да, ќе гледаме!
Смеам да ти понудам превоз до дома?
Рече дека живееш во Харлем, јас сум во Бруклин.
Па, мојот омилен пат за Харлем е преку Бруклин.
Извинете.
Што се случува? Каде брзаш толку?
Ќе бидам на Би-би-си!
Такси! Такси!
Благодарам.
Фала што застанавте.
Здраво, одам до студијата на Би-би-си. На „52.“ улица.
Знаеш ли на колку малку режисери им е воопшто дадена дозвола
да снимаат пред Сфингата?
Само на 12.
Не ти помага на случајот.
Имам решение.
Дојди со мене во Каиро. Само пет месеци е.
Пет месеци во песокот? Носам штикли и имам работа во Њујорк.
Но работиш за себе, така?
Нема да се откажам од кариерата
и оваа персона што толку напорно ја изградив за некој маж.
Точка.
Јасно.
Па...
Рави...
Ова е стварно и за мене. Никогаш не ми било вака.
А колку години копнеам.
А сега си одиш...
и ужасната сум.
О, Сима. Нема од што да се плашиш.
Ќе се вратам.
Затоа што сум вљубен во тебе.
И затоа што ме натера да го потпишам тој ропски наем на станот.
Дојди ваму.
Вие сте тука. -Фала. Еј.
Џој (Радост). -Страв.
Ќе бидете супер.
Би-би-си се спремни, Вие?
Спремна сум. Се надевам.
Се разбира дека сте.
Ќе биде готово за пет минути па ќе одиме на пијалак.
О, јас не пијам.
Мислам дека би можеле.
Добро.
Одиме.
За пет, четири, три, два...
Да. Во „Хуман рајтс воч“ ја следиме ситуацијата
со уапсените мигранти неколку месеци.
Но во изминатите 48 часа
ни се зголеми загриженоста
поради голема раздвиженост на возила во тоа подрачје.
Па, тоа беше... Добро беше.
Најдобра забава што сум ја направила.
А сега ќе ги имам убавините од имањето галениче.
Разговор без возврат.
Здраво.
Само малку, ќе дојдам веднаш.
Еј, мислев дека си во Норфолк. Што правиш тука?
Ѕвонев на домофонот.
Сигурно конечно се расипал, имаше многу активност.
Не кажувај ѝ на Лизет.
Таа ме пушти да влезам.
Види се само.
Во станот си.
Рече дека нема веќе да стапнеш тука.
Сакаш пијалак? Имам сѐ.
Да, може пиво.
Сѐ освен пиво.
Црвено вино? -Не, само...
Ти напиј се.
Зошто? Ми треба пијачка?
Каде ти е багажот?
О, немам. Дојди, седни.
Немам затоа што треба веднаш да се вратам.
Добро.
Му требам.
Секако, се разбира.
Не, се разбира, остани...
Остани долу со Вајат колку треба,
не ни помислувај, знаеш, да доаѓаш пак тука дур не бидеш добро.
Мислам дека не можам да се вратам.
Како тоа?
Имал псилоцибин во системот.
Мислам, печурчина и пиво и кршење кола на 14.
Каде воопшто можеш да набавиш магични печурки?
Му треба многу пазење на тој.
Добро, но дали...
Дали велиш дека...
дека нема да се враќаш тука
секоја втора недела како досега?
Јас... -Чекај, чекај.
Значи, дури ни кога е кај Кати?
Кати... Ова се случило додека беше кај Кати.
Стопирал назад до фармата зашто сакал да биде дома.
Затоа што фармата му е дома. Јас сум дома.
И не само за Вајат.
Знаеш, другите двајца се само 17 и 20.
Мислам, цел нивен живот јас сум им константа.
Кати доаѓа и си оди за Кина или Англија
за текстилната фабрика или со дечкото.
Мислам, отсекогаш сум бил таму...
Треба да бидам таму.
Добро. Па...
Па, би можела...
Би можела да доаѓам да бидам со тебе дур си таму.
Знаеш, кога можеш да избегаш.
Не, не. Само ќе мислам на тебе.
Боже.
Нема ни да мислиш на мене?
Ама што ти е?
Мислам само на тебе толку години.
Боже, не ми се верува дека пак сме тука.
Еј. Не, не, не.
Не сме пак... Еј.
Не сме пак тука.
Кери, слушај.
Слушај, погледни ме.
Единственото...
Единственото
што го љубам повеќе од тебе ми се синовите.
Имам обврска кон нив.
Но нема пак да те изгубам.
Добро? Нема.
Само дај ми малку време.
Колку време?
Дур Вајат не излезе од пубертет.
Но тоа се шест години.
Пет, роденденот му е за недела дена.
Само пет години.
Памтиш на Валентин кога реков дека 10 години поминале...
Пет години ќе поминат...
Не ги пукна. -О, ги пукнав.
Толку брзо што очите не ти ни регистрираа.
Тоа се пет години.
Мислев да ги напуштам.
Што тоа?
Очекувањата.
Дојди.
Поврзете се со вај-вај мрежа. -Сторено.
Потоа поставете идентификација со лице или со допир.
Да ги викнеме Рок? -Не, не, не.
Ќе го разбереме ова заедно. -Добро.
Само... не знам зошто телефонот не се активира.
Може треба да поставиме...
Може да завршиме утре? -Не, да завршиме сега.
Не, не, не, дај ми го. Сама ќе го направам тоа.
Не. -Миранда, не ми било подобро...
Да, се разбира.
Па... -Па...
Имаш нешто за јадење?
Но штотуку јадевме.
Јас не.
Да. Да, да.
Да? -Влези.
Може ми е лут. Може не е...
И реков: „Еј, Том...“
Еј.
Што и да се случи...
Ова...
и ова...
не се грешка.
Ништо нема да се случи.
Еј, Сима. -Уште ли е таму?
Не, отиде. -Исто и Рави.
Види, нема само да седиме така во жешкиов град.
Ни најдов место на плажа.
Не сум за Хемптонс.
Хемптонс?
Кери, кој спомна Хемптонс?
Па, што? Јас ќе чекам пет месеци, а ти пет години?
Може да ми намалат за примерно однесување.
Па, како што рече, трчаме кон љубов.
И каде нѐ однесе тоа? -Во Грција.
Што ако не се вратат?
О, ќе има други.
Мажи? -Коктели.
Извинете. Извинете?
Здраво.
И така...
нарачав уште два космополитани.
Превод: Aleksandar Zafirovski