Hejka!
Cześć.
Przyszedłem sprawdzić licznik.
To był strasznie długi tydzień.
Pójdę spłukać z siebie lot numer 756.
Wyczułam dodatkowe miejsce na nogi.
Tak.
W końcu przekonałem do siebie portiera.
Delikatnie mi dziś zasalutował.
Nie...
Chyba nie rozmawiasz z ludźmi w lobby?
Oczywiście, że rozmawiam.
O nie.
Mieliśmy tu być niewidzialni,
a nie ucinać sobie miłe pogawędki.
Nie.
Ale ja jestem miłym facetem.
I potrafię dawać sute napiwki.
Chłopcy pozdrawiają.
- Pytają, kiedy znów przyjedziesz. - Nawet Wyatt?
Nie za bardzo się do mnie przekonał.
Ma 14 lat.
Jest trochę skomplikowany.
Właśnie, muszę do niego zadzwonić.
Polubili cię wszyscy.
Homer, Tate i Wyatt.
Cześć, Wyatt.
- Wylądowałem. - Wiem, śledziłem lot.
Czemu nie zadzwoniłeś?
Dopiero przyjechałem do Carrie. Przywitaj się.
Cześć, Wyatt. Co słychać?
W porządku. Tato, odwróć telefon.
Następnym razem do mnie napisz.
- Dobra? - Jasne. Kocham cię...
I zniknął.
Wina? Ja sobie naleję lampkę.
Nie bierz tego do siebie. Ma tylko 14 lat.
Wiem.
Dobra.
Musiałabyś widzieć mnie w tym wieku.
A potem jak miałem 16. I 24.
Zna cię dopiero od tygodnia.
Rozumiem.
Ma 14 lat.
Kto to?
Ja z zarządu budynku.
Co?
Cholera.
Nie ruszaj się.
To coś.
Co to?
"Najemca lokalu 18F
przekroczył miesięczną liczbę gości zgodnie z polityką budynku".
Musiałeś rozmawiać z ludźmi.
Taką mam naturę.
Nie mamy gdzie się podziać.
Chyba że...
wrócimy do mnie...
Nie.
I TAK PO PROSTU...
Tak miałam powiedzieć.
To jest nowojorski styl w najlepszym wydaniu.
Jestem zszokowany, że klient chce je wynajmować.
Nie mogę kręcić w Bangkoku we wrześniu.
Chyba że podwodne wyścigi motocyklowe.
Na dachu jest prywatny basen.
Tam leje. Przemyślmy to jeszcze.
I co ty na to?
Dasz nam chwilę, żebyśmy mogli poczuć tę przestrzeń?
Jasne. Będę pokazywał mieszkanie na 17. piętrze.
Co to za reakcja?
Czynsz to 37 tysięcy miesięcznie.
W czym dokładnie leży problem?
W Gizie we wrześniu jest za gorąco, a w Bangkoku za mokro.
Słuchaj, ty tani Spielbergu...
- Witam. - Pytam o problem z tym apartamentem!
To najlepszy apartament w Nowym Jorku?
Nie.
Najlepszy pokazałam pięć nieruchomości temu.
Od trzech tygodni pokazuję ci to, co najlepsze.
Zgoda.
Oto zwrot akcji.
Gdybym wziął najlepszy sprzed trzech tygodni,
nie spędziłbym z tobą tylu cudownych dni.
Jakie to romantyczne. Myślałam, że robisz tylko filmy akcji.
Chcesz akcji?
Seema?
Seema!
Seema?
Nigdy nie robiłam tego z klientem.
Wstawaj!
O ile obiecasz sequel.
- Seema! - Co mam powiedzieć?
Że biorę ten apartament.
Dobra.
Bierze go.
Co z twoimi włosami?
Strasznie mocna ta klimatyzacja.
Czego to człowiek nie zrobi, żeby dobić targu.
Masz na dzisiaj jakieś plany?
Mam podwójną zmianę w barze.
Podwójną zmianę?
Oznacza to dwukrotnie więcej frytek?
Robię coś więcej niż frytki.
Przewracasz burgery?
Wiedziałem, że to nie będzie zwykła kawa.
Powiedz to.
Dobra.
Myślałeś o tym
programie letnim w Kostaryce?
Mógłbyś podszkolić hiszpański, posurfować,
poznać kogoś, przy okazji zdobyć punkty.
Super sprawa.
To sama tam jedź. Pomogę ci z wypełnianiem wniosku.
Skarbie.
Chcę tylko, żebyś miał wybór.
To ważne lata.
Musisz odnaleźć swoją drogę.
Ty znalazłaś swoją w wieku 56 lat.
Daj mi jeszcze 38.
Widzisz, jak szybko to policzyłeś?
Zawsze byłeś dobry z matematyki.
Odpuść, mamo.
Wiem. Przepraszam.
Odpuszczę.
Jak Lily może pomóc z Bradym?
On nie chce rozmawiać o niczym związanym ze studiami.
Lily jest tak zmotywowana,
że mogłoby mu się to udzielić.
Przez osmozę!
Zapytam, ale niczego nie obiecuję.
Charlotte.
Moje jedyne dziecko zarabia na życie smażąc frytki.
Jego życiowym osiągnięciem nie może być perfekcyjne wysmażenie.
Zobaczę, co da się zrobić.
Dzięki.
Cześć!
Wpadłam na dostawcę jedzenia.
Miało być nie częściej niż raz w tygodniu.
Spóźniałaś się, a ja mam kryzys.
Za kolację odpowiada Rock.
Może za duże to zamówienie.
Co to za kryzys?
Właśnie się dowiedziałem, że firma cateringowa, którą wynająłem
na imprezę Poznaj Herberta Wexleya
jest podejrzewana o używanie wieprzowiny
w pierożkach syczuańskich.
Jedynym dowodem Cis, żony Cya Hoffmana,
jest to,
że są zbyt dobre jak na koszerne.
Pomagam tacie coś znaleźć.
Bo ciebie nie było.
Szef prosił, żebym pomogła z nową instalacją.
Kasabian uważa, że może poprosić cudzą żonę,
żeby siedziała u niego po nocach?
Kochanie, jest 19.30.
Jedz, tato.
Wariujesz.
Mamy tacos, makaron, pizzę, fasolę edamame...
Co powiesz na to,
żebyśmy pojechały na Brooklyn
spotkać się z Bradym w Scoucie?
Po co? Nie widzieliśmy się od wyjazdu na narty,
kiedy miałam 12 lat, a on 14.
Cały wyjazd spędził w śpiworze.
Czternaście lat to trudny wiek.
Ciocia Miranda uważa, że Brady przechodzi trudny okres
i że może byś go zmotywowała
do studiów.
Mam mu powiedzieć: "Idź na studia"?
Okropne.
Proszę. Dla mnie.
Da ci darmowe frytki.
O tym zapomniałam!
Lis?
- Co? - Zasnęłaś?
Nie, pracowałam. Już ciemno?
Jest już 20.00.
Gabby zjadła na kolację płatki.
Przepraszam.
Szalony dzień.
Stacja chce zrobić serial z mojego dokumentu.
Wróciłam z Gabby i zaczęłam pracować.
Położyłam głowę tylko na sekundę.
Wtedy mnie obudziłeś.
Nie możesz pracować tak intensywnie, jak kiedyś.
Jesteśmy starzy.
Raczej wyczerpani. Siedziałam do 2.00
nad listą gości na imprezę
dla pewnego kandydata.
Pewnie dla mnie. Dzięki.
Dopięłaś szczegóły ze sztabem?
Nie. Chciałam najpierw skończyć moje sprawy.
- Mogę tak? - Jasne.
Nie musisz być złośliwa.
To nie złośliwość. Wiesz, że budzę się rozdrażniona.
Więc przyznajesz, że spałaś?
Tak, Herkulesie Poirot. Spałam!
Błogo śniłam, że nie jestem żoną ani matką.
- Co ty robisz? - Przygotowuję się do snu.
Gabby już zjadła, a ja jestem wykończona.
A ja? Jakaś kolacja?
Wiesz, gdzie są płatki.
- Jesteś wielki. - Nyo, Boże.
Jesteś taka seksowna.
Właśnie tak.
- Nie przerywaj! - Cholera.
Nie przerywaj!
Tak, kurwa.
Boże!
- Fajnie było. - Tak.
Kto by powiedział, że świetny seks
dotrze do mnie szybciej niż wczorajsze zamówienie?
Pewnie na Tinderze to normalne. Jestem żółtodziobem.
Szybko się uczysz.
Dzięki.
Będziemy patrzeć w ekrany i nie udawać, że nie patrzymy?
Jest coraz lepiej.
Dzień dobry.
Ktoś właśnie zostawił to pudło
w moim budynku.
Rany.
Co jest z tymi ludźmi?
Nie wiem, co z nimi zrobić.
To nie schronisko.
Jest na 49. ulicy.
Przykro mi.
Podam adres.
Ktoś ci mówił, że wyglądasz jak Che Diaz?
Pierwszy raz to słyszę.
Ciekawe, co porabia.
Podobno pracuje w przychodni weterynaryjnej.
Poważnie! Jesteś Che Diaz!
Jestem w szoku. Nie robisz już stand-upu?
Robię.
Ale muszę mieć stałą pracę.
- Trzyma mnie przy ziemi. - Tak?
Jakieś nowe show?
Tak.
Pracuję nad czymś.
Jak zajrzysz kiedyś, to powiem, gdzie.
Na pewno.
Wiesz co?
Zostaw te maleństwa. Gabby?
Weź je do tyłu. Dzięki.
Dzięki. Jestem Toby.
Do zobaczenia, Toby.
Ostatni taki flirt
widziałam, gdy Ilana Glazer była tu z papugą.
Nie tylko ja flirtowałom.
- Wiesz, co teraz trzeba zrobić? - Tak.
Wymyślić występ.
Znaleźć tym kotom dom.
Ale to też.
Che! Już jestem!
Podoba ci się?
- Chcesz? - Skąd on się wziął?
Nikt nie wie.
Ale spał w twoim bucie w garderobie.
Prawda, że słodki?
Słodki.
I podstępny.
Kotku, to Carrie.
Wezmę go tylko na ręce.
Na sekundę.
Zepsujesz, płacisz.
Boże.
Tak.
Cześć.
Co to?
Próbuję pisać nowe teksty.
Wszystko do bani.
Wracasz do stand-upu?
- Chcę zrobić na kimś wrażenie. - A po co innego robić stand-up?
Weź go. Muszę lecieć.
Przyszłam się przebrać na kolację z Aidanem i Seemą
i powiedzieć, że Aidan jest gadułą.
Dostaliśmy od zarządcy list z pogróżkami. Przykro mi.
Wiem, pisali.
I tak miałom was wykopać z końcem miesiąca.
Dzięki pracy niemal
wiążę koniec z końcem.
Amerykański sen!
Co mówisz, kotku?
Słucham?
Nadal nie masz domu.
Nie mogę mieć kota bez domu.
Mam już Aidana bez domu.
Czeka na mnie w barze za rogiem.
Co się takiego tutaj stało,
że woli tam czekać i nawet nie wejdzie?
Wiele...
rzeczy się tu wydarzyło.
Naprawdę go zraniłam.
Nigdy tu nie wróci?
Jak to ogarniecie?
W tym problem.
Wiesz, co by pomogło? Kot.
A dom tymczasowy?
Nie powiedziała "nie".
Tam są.
Kto? Mieliśmy zjeść kolację.
Tak, ale nie mówiłam, że sami.
Czytaj umowy.
- Tak? - Witaj, piękności.
Do kogo to mówisz?
- Do ciebie. - Proszę.
Ty pierwszy.
- Cześć. - Hej.
Śliczne miejsce.
Wyjątkowe.
To Carrie i Aidan.
- A to Ravi Gordi. - Witam.
Miło mi.
Miło cię poznać.
Nie chcę się wyrywać z byciem geekiem,
ale to ty wyreżyserowałeś Nepal Kapow?
To ja.
Niemożliwe!
Ja i moi synowie uwielbiamy ten film.
Niewielu Amerykanów go zna.
Skąd o nim wiesz?
Mój średni syn uwielbia filmy akcji.
Znalazł wspaniały klip na YouTubie.
Tygrysy wyskakują z pociągu towarowego
i atakują żołnierzy.
Coś cudownego.
Co ty tu robisz?
Część kolejnego filmu kręcimy w Nowym Jorku.
Zamówimy wino?
Jasne!
Napiszę chłopakom, kogo poznałem.
Pozdrów ich ode mnie.
Nie mówiłaś, że kogoś masz.
Kto to?
Nikt.
Nikt, który wyreżyserował Nepal Kapow!
Kolejna piękna kolacja z tobą.
Makaron był rozgotowany.
Linguini al limone powinno być al dente.
Myślisz, że mówisz po włosku?
Nie.
To jest włoski.
Nie popisuj się. Co to znaczy?
Ile jeszcze posiłków musimy zjeść,
żebyś mnie zaprosił do środka?
Może nie wyglądam,
ale jestem nieśmiały.
I lubię działać powoli.
Bardzo powoli.
Powolność to jedno.
Ale pięć posiłków bez fiuta to,
jak to mówicie,
mało gejowskie.
Zaproś mnie do środka, Tony.
Nikt mnie tak nie nazywa.
Mnie się podoba.
Tony.
Ty będziesz Tony, a ja Maria.
No dobra.
Zaproś mnie.
Dzisiaj.
Nie możesz wejść.
Wynajem jest na byłego.
Jeszcze się nie rozwiodłem.
Dozorca mnie dla niego szpieguje.
To cała historia.
Brzmi jak bzdura.
Jestem staromodny.
I pomogę tej miłej starszej pani.
Dobra?
Przepraszam!
Pomóc pani?
Anthony! To ja, Edie.
Mam 57 lat. Po prostu przestałam się farbować.
Edie...
Przepraszam!
Dobranoc!
Ciao, Bello-Botticelli.
To nadal nie po włosku.
Idź do domu, Mario.
Przepraszam. Możecie wyjść w każdej chwili.
Dzięki.
Nie znoszę spędzać czasu z uroczymi,
przystojnymi facetami.
On do mnie nie pasuje.
Tak? A on to wie?
Aidan się na nim uwiesił, a Ravi nie spuszcza
z ciebie oczu.
To reżyser.
Przez trzy tygodnie,
kiedy pokazywałam mu mieszkania,
widziałam w jego komórce aktorki z całego świata.
Nie wspomnę o dziewczynach na TikToku, które robiły...
Nie wiem, czy jeszcze spotkam Raviego,
ale ten występ musisz powtórzyć.
To tylko seks.
On nie jest materiałem na męża.
A kto mówi o małżeństwie?
Nikt. Zmiana tematu.
Dobra.
Moje mieszkanie.
Dobry temat. O co chodzi?
Doznałam objawienia. Jestem gotowa je sprzedać i iść dalej.
Tym razem naprawdę. Ale to musi być coś wyjątkowego.
Coś, dla czego będę mogła oddać moje skarby.
Mam coś spektakularnego.
Ale dla ciebie jest za duże.
Jak duże?
Potrzebuję więcej przestrzeni.
Chodzi o najlepszego kumpla Raviego?
Częściowo. Głównie. Częściowo.
Jak pięknie!
Ma dwa piętra?
Seema mówiła, że to duża przestrzeń.
I nie żartowała.
Ile tu jest sypialni?
Cztery sypialnie, trzy łazienki.
Wiem, ekstrawagancja,
ale jestem ja, jest Aidan,
Aidan i ja,
a on ma trzech synów.
A ja mnóstwo ciuchów.
- Owszem. - Tak.
Mam ciarki. Pasujesz tu.
Wiem.
A ja?
Bo też się wprowadzam.
- Aidanowi się podoba? - Jeszcze nie widział.
Jesteście pierwsze.
I tak powinno być.
Mam też inne nowiny.
Powinnyście usiąść, ale nie ma krzeseł.
Nieważne, czy wprowadzę się tu,
czy nie,
sprzedaję moje mieszkanie.
To jeszcze bardziej szokujące niż cztery sypialnie i trzy łazienki.
- Jesteś tego pewna? - Tak.
Nie wiem,
dlaczego tak kurczowo się go trzymam.
W imię czego?
Mój ukochany nie postawi tam stopy.
Już czas.
Czuję, że to dobra decyzja.
Dla nas wszystkich,
nawet dla byłej żony Aidana, Kathy.
Nasze spotkanie było w porządku.
To pewnie Seema.
Mam złożyć ofertę?
- Pewnie. - Serio?
Numer z Wirginii. Znaleźli rysę
na wynajętym aucie.
Halo?
Dzień dobry.
W porządku.
Byłoby miło.
Napisz mi, gdzie.
Dobra, na razie.
- Kto to był? - Kathy.
Będzie tu w przyszłym tygodniu.
Chce się umówić na kawę.
Czy to dziwne?
- Tak dobrze? - Jesteś świetny.
Nie, Nyo.
Żaden problem, że jedyna łazienka
jest u ciebie w sypialni.
Ja pierdolę.
Lily!
Dzień dobry, ciociu.
Wiem, że została.
Mieli sobie wiele do powiedzenia.
Nie wiem, ile w tym było rozmowy.
- Jak to? - Jak to powiedzieć?
Ale wiesz...
Jestem całkiem pewna, że się bzykali.
Co?
Charlotte?
- Wszystko w porządku? - Tak.
Christie’s znowu kazali mi czekać.
To niemożliwe.
Pisała, że śpi na kanapie.
Kiedy przyjechałam się wykąpać,
nikt nie spał na kanapie,
a Lily wyszła z pokoju Brady’ego.
Są niemal kuzynami!
- Nie miała spodni. - Co?
Nie wierzę, że to się stało.
To jak wyjaśnisz to, co widziałam?
Może to była bardzo głęboka rozmowa, która przeciągnęła się
do późna...
Tak robią napalone nastolatki?
I tak się zmęczyła, że zasnęła u niego w łóżku!
- A spodnie kiedy zgubiła? - W środku nocy.
Kto sypia w spodniach?
- Słucham? - Proszę dwa tacos.
Gdyby nic się nie stało,
miałaby inny wyraz twarzy,
gdy ją zobaczyłam. Z wołowiną.
Albo lepiej wezmę coś roślinnego.
Poproszę.
Jaką dokładnie miała minę?
Nastolatki, którą przyłapano na seksie.
Guacamole, salsa i ser.
Bez ryżu.
Niemożliwe.
Brady nawet nie jest w jej typie.
Co to niby ma znaczyć?
Nic.
Do tej pory zakochiwała się w innych chłopakach.
- Przecież wiesz, że uwielbiam Brady’ego! - No dobra.
Poza tym o wszystkim rozmawiamy.
Jeśli do czegoś doszło, na pewno mi o tym powie.
W końcu chciałam, żeby mu się udzieliło.
Następny!
Nie jestem głodna.
Pytanie brzmi, jeśli do tego doszło,
a upieram się przy słowie "jeśli",
to co to może oznaczać?
Czy to coś jednorazowego, czy może są parą?
A jeśli tak, to wiemy, że ktoś na tym ucierpi.
Dostawca cateringu znowu pyta,
czy podać kiełbaski w cieście.
Co to za kuchnia koszerna z kiełbaskami?
A kiedy się rozstaną,
między mną a Mirandą będzie nieciekawie.
Będę musiała wziąć stronę Lily!
To się zawsze źle kończy.
Chyba że się pobiorą.
Mogłaby trafić gorzej.
Pewnie tak.
I mieliby cudowne,
rudowłose chińsko-żydowskie dzieci.
Mój Boże.
Ale jej teściową byłaby Miranda.
Byłaby koszmarna.
Albo by się zaprzyjaźniły
i wtedy ja bym się czuła niepotrzebna.
Mam tu prawdziwy problem.
Czy na wiosenną imprezę zamówić wieszak na ubrania?
Nikt tego nie wie!
Gdzie ta cudowna żona, o której tyle mówi Charlotte?
Zatrzymała ją praca, ale zaraz powinna tu być.
Powinniśmy się przywitać.
Tak.
Bardzo dziękuję za przyjście, państwo Hoffman.
Proszę nam mówić Cy i Cis.
Czekamy na twoje przemówienie.
Cy, te pierożki...
Przestań, proszę.
To się zdarzyło raz.
Nie. Te są za dobre.
Poznałaś poetę Anthony’ego?
Jest uroczy.
Jeszcze nie.
- Cześć. - Oto i on!
- Cześć, ciociu. - Mój ulubieniec.
Cześć.
Co za niespodzianka!
Przyszedłeś tu dla Lily czy Rocka?
Czy do obojga?
Są w kuchni.
Trafię.
- Mój Boże. - Na pewno to robią.
Bez obrazy, ale inaczej w życiu
by tu ze mną nie przyszedł.
Co robią?
Chciałyśmy ci tego oszczędzić.
Martwimy się,
że Lily i Brady uprawiają seks.
To jakby robiły to moje pluszaki.
Pomyśl, jak my się czujemy.
- Zdążyłem! - Cześć, Mark!
Umawiałem się kiedyś z kobietą, która tu mieszkała.
- Pod 2F. - Znam ją!
W weekend ma padać.
Tak? To kaplica.
Wszystko w porządku?
Tak. Powinieneś już iść.
- Poważnie? - Tak.
Nie ma sprawy.
Zobaczymy się niedługo?
Tak. Może.
Nieważne.
Na razie.
- Cześć! - Oto i ona!
- Cześć. - Cześć.
Nie mogę się doczekać spotkania poety.
Gdzie ten twój uroczy chłopak?
Nie przywiązuj się. Kończę to.
Dotarło do mnie, czego chce. Nie dam się zmanipulować.
Czego dokładnie chce
oprócz pentametru jambicznego?
Jesteś taka naiwna...
Dwa słowa. Zielona karta.
Dla ciebie, Tony.
Oliwki i burrata.
Wiem, że lubisz to słowo.
Nie podlizuj się.
Poznaj Carrie. Przyjaciółkę bez ukrytych planów.
Skosztujesz?
Chętnie.
- Dziękuję. - Prego.
Ma obrazy olejne psów?
Nazywają się Richard Burton i Elizabeth Taylor?
Dobrze.
Martwiłem się, że nie będzie o czym rozmawiać.
- Tu jesteś. - Świetnie.
Schowaj pod marynarką i zanieś do łazienki.
Co tu robi Mark Kasabian?
Miałam zaprosić ludzi.
Jest tylko jeden powód,
dla którego mógł się tu zjawić.
Przyjaźni się z Wexleyami.
Nie. On na ciebie leci.
Praca do późna...
Do 19.30.
Flirtował z tobą na imprezie!
To śmieszne.
Nie jest mną zainteresowany.
Podobno woli blondynki.
Czyżby?
Moja druga żona też była pisarką.
Wydała Wielką Księgę Bikini: Od Hawany po Hamptons.
Do licha! To już po mojej książce.
Była pani kiedyś mężatką?
Tak.
Pani rozwód przebiegł tak klasycznie źle
jak mój pierwszy, drugi i niedługo trzeci?
Nie.
To było wspaniałe małżeństwo.
I wspaniały człowiek.
Skończyło się o wiele za wcześnie.
Pożegnam się już.
Nie powinienem mówić o bikini.
Idiota.
Co teraz robią?
Wygląda to całkiem niewinnie. Tylko rozmawiają.
Chwycił ją za łokieć.
Ale nie wiem, czy celowo.
Zamiana.
Patrzą w telefony. Może miałaś rację.
Teraz się śmieją,
ale nie wiem, czy z tego samego.
Te paluszki są przepyszne!
- Pycha. - Dobrze, że spróbowałam.
Ależ dobre!
Już wsiadam do samochodu.
Jeszcze tego nie zrobiłaś?
Przepraszam.
Zakładałam buty i zasnęłam.
Jezu...
Twoi znajomi proszą cię na scenę.
Wybacz, Lisa dopiero jedzie.
Nie zacznę bez niej.
Kocham ją, nawet kiedy jest potwornie spóźniona.
Dobranoc.
Dziękujemy za przyjście.
Dobranoc.
Unikasz mnie z jakiegoś powodu?
Wiem, co chcesz osiągnąć.
Widziałem wszystkie 35 sezonów Wizy na miłość.
Jasne, że chodzi ci o zieloną kartę.
Niby czemu uroczy, młody człowiek miałby podrywać
kogoś takiego jak ja?
Nie umniejszaj sobie.
Zabrzmiało to jak w 33. sezonie.
Nie potrzebuję zielonej karty.
Mam podwójne obywatelstwo.
Moja matka urodziła się w Buffalo.
Naprawdę?
Powtórz to po włosku.
Wejdźmy tam.
Jeśli wejdziemy i ich nakryjemy,
to pożałujemy.
- Zapukałyśmy. - Ale cicho.
Może są zajęci, ale nie głusi.
Rocka też nie ma.
Pewnie cała trójka tam siedzi
i ma na uszach słuchawki.
Doprowadza mnie to do szaleństwa.
Dobra.
Ja to zrobię.
Cześć!
To gdzie oni są?
Nie wiem.
- Tutaj! - Cześć!
Jedzenie nam nie pasuje.
Poszliśmy po pizzę.
- OK. - Świetnie pachnie!
No cóż.
Chyba nic im nie jest!
Tylko tyle? Nie chcesz wiedzieć?
Mirando.
Moja matka też nie wiedziała o moim seksie.
I jakoś przeżyłam.
Więc nie chcę wiedzieć.
Szanuję.
- Już jestem. - Dzięki Bogu.
Bardzo przepraszam.
- To nic. - Gdzie Herbert?
- Tam. - Dobra.
Zdążyła.
Dziękuję tym, którzy zostali, żeby posłuchać przemowy.
Wierzcie mi, będzie warto.
Jeszcze raz przepraszam.
- Dobra? - Jasne.
Na swoje spotkania nie zasypiasz.
- Pomówmy o tym w domu. - Jasne.
Dostrzega mocne strony miasta.
Oraz...
Ile razy mam powtarzać?
- Już nie musisz. - To nie miejsce.
Ma plan pomocy.
Nie zrobiłam tego celowo.
Jesteś tylko złośliwa.
- Nie jestem. - Jasne.
Jestem w ciąży.
Herbert Wexley.
Dziękuję.
Harry, Charlotte.
Potrzebuję chwili, żeby zebrać myśli.
Proszę uważać na pierożki. Raczej nie są koszerne.
Hej.
Cześć, Kathy.
Cześć.
Byłam pewna, że będę pierwsza.
Zawsze jestem wcześniej.
Jak mawia mój tato, jesteś wcześniej, to jesteś na czas.
Jak jesteś na czas, to jesteś spóźniona.
A jeśli spóźniona?
- To jesteś Aidanem. - Tak.
Zawsze spóźnia się co najmniej 10 minut.
Na pewno masz mało czasu. Przejdę do rzeczy.
W porządku. Nie spiesz się.
Dobrze.
Po naszym spotkaniu
przeczytałam twoją książkę. Jest bardzo wzruszająca.
Dziękuję.
Wiem, że wykorzystujesz swoje życie osobiste w pracy,
co całkowicie szanuję.
Chciałam jednak prosić,
żebyś nie pisała o moich chłopcach.
Oczywiście.
Rozumiem.
Nawet gdybyś uznała coś za zabawne,
schlebiające lub użyła pseudonimu.
- Nie czułabym się z tym komfortowo. - Wszystko jasne.
Nie jestem pisarką
i nie wiem, czy o tym myślałaś, ale...
będziesz spędzać z nimi więcej czasu.
Dostarczą ci mnóstwo materiału,
szczególnie Wyatt.
- Nasza mała zagadka. - Tak.
Myślałam o nich,
ale nie jak o materiale.
Znalazłam duże mieszkanie
i zamierzam się tam przenieść.
Będzie dla nich miejsce,
gdyby chcieli wpaść na wakacje czy weekend.
OK.
To...
Cieszę się, że możemy o tym pomówić.
Ja też.
Słuchaj.
Nie chcę posunąć się za daleko,
ale znam twoją historię z Aidanem.
Nie możesz go znowu skrzywdzić.
Sama bardzo dobrze znam tę historię.
To dobrze.
Teraz nie chodzi o samego Aidana.
Są też chłopcy.
Wiem.
Jest tu kelner?
Trzeba zamówić przy barze.
Chyba dam radę. Chcesz coś?
- Dziękuję. - OK.
I mam własny klucz do parku.
Jeden? A jeśli zgubisz?
Teraz mam wszystko pod kontrolą.
To tu!
Chodź.
Piękne okucia.
- Pięknie tu. - A zobaczysz wnętrze.
Halo!
Apartament z własnym echem.
To mi się spodobało.
Jest dużo miejsca dla ciebie i może dla chłopców,
których kiedyś mógłbyś tu przywieźć.
Jak już lepiej się poznamy.
Zobacz, jakie wysokie sufity. Nie uderzysz się w głowę.
To jest naprawdę coś!
I sprzedaję stare mieszkanie.
Nie musisz tego dla mnie robić.
Chcę, żebyś był szczęśliwy.
Jestem. Podoba mi się.
Ale...
To musi być twoja decyzja.
Gramercy Park to całkiem inna okolica.
Do tamtej jesteś
mocno przywiązana.
Może za mocno.
No dobrze.
Musisz być pewna.
Jesteś?
Kathy powiedziała mi, że nie mogę cię znowu zranić.
Co?
Nie chciałam ci mówić, ale co ty na to?
Muszę z nią pomówić.
Ja nie wypowiadam się o jej chłopaku.
Pytam, co ty o tym myślisz.
Uważam, że teraz to teraz.
Inny czas i inne miejsce.
Czy mnie zranisz?
Oczywiście.
A ja ciebie.
Będziemy się wściekać, ale damy sobie z tym radę.
Bo życie jest krótkie.
Prawda?
A my zasługujemy na szczęście. To moje zdanie.
Też tak czuję.
Wiem, że chcę z tobą być.
Chcę wszystkiego, co się z tym wiąże.
Nieważne, ile razy będziesz odwracać telefon.
Nie odwrócę się od ciebie.
To dobrze. Też jestem nas pewien.
Ale jeśli nie wyjdę teraz,
to spóźnię się na samolot.
No dobra.
Cześć! Co słychać?
Właściciele mieszkania chcą wrócić
do Nowego Jorku.
Cholera.
- Kurwa. - Nie!
Będą musieli się mnie pozbyć siłą.
Wyobrażasz sobie, że ktoś chciałby zrezygnować z czegoś takiego?
Wyobrażam sobie.
Mój uber. Na razie.
- Pa. - Pa!
Na razie!
Seemo, biorę to mieszkanie.
Jestem pewna.
Pogadamy później.
Na razie.
I tak po prostu...
weszłam po schodach do starego mieszkania,
nie oglądając się za siebie.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI
Napisy: Małgorzata Ciborska lylo by TransPerfect