Carrie Bradshaw!
Hej.
Dziękuję za spotkanie
w niedzielny poranek.
Jestem zawalona robotą.
Żaden problem.
Wolę promować książkę
na Zoomie niż lecieć z Newark klasą ekonomiczną.
Dobre. Jesteś zabawna.
Ile mamy czasu?
Ile potrzebujesz.
Jakieś 40 minut?
Aż tyle nie trzeba. Przelećmy przez to.
Dobrze.
Wyguglowałam cię.
Napisałaś mnóstwo książek.
Tak.
Seks w wielkim mieście. Dobre.
Ta była pierwsza.
Menhattan.
Już jarzę. Sprytne.
- Tak. - Przezabawne.
Opowiedz o nowej książce,
Miłość i strata.
Mam opowiedzieć?
Nie czytałaś jej?
Mój błąd.
Jestem zawalona innymi treściami.
Powiedz moim fanom,
o czym ona jest.
O śmierci.
Śmieszne.
A tak naprawdę?
To książka o śmierci mojego męża.
To chociaż powiedz, jaki jest twój ulubiony kolor szminki.
Dzięki Bogu.
Cholera jasna.
Budzik nie zadzwonił. Która godzina?
- Jest 10.00. - Kurwa!
Jest niedziela!
Tak?
Odkąd zostałam nomadą, straciłam orientację.
Nomadą w słodkiej piżamie.
Powstrzymaj tę krytykę,
dopóki nie napiję się kawy.
Nie spodziewałam się serduszek.
Życie jest pełne niespodzianek.
To prawda.
Co tam masz?
Papiery rozwodowe.
Sama je wypełniasz?
To proste. Rozwód bez orzeczenia o winie.
Miło.
U mnie będzie moja pełna wina.
Jest już reklama Ralpha Laurena!
Tak?
Muszę zadzwonić do Charlotte.
Halo?
Widziałam reklamę Rocka!
- Niesamowita! - Prawda?
Nie wiedzieliśmy, że to dziś,
ale Anthony przyniósł 10 gazet.
Telefon się urywa.
Rock wygląda super.
- Czyż nie wyszło pięknie? - Mamo!
Cicho! To neutralne płciowo.
Rock-star!
Czyli tak jest być dobrym dzieckiem.
Nie podoba mi się.
Też jestem modelką!
Wystarczy tego skakania.
Tatuś mówi...
Cholera!
Tata powiedział brzydkie słowo.
Gabby skoczyła tacie na penisa!
Wszyscy wyjść! Rodzice muszą się ubrać.
No już.
Oddzwonię.
Dobra, pa.
Zarezerwowałaś w Nobu
miejsce na lunch dla mnie i Blake’a?
Z tego wszystkiego zapomniałam.
- Zaraz zadzwonię. - Już prawie 11.00, nie ma szans.
Masz 17 lat. Idźcie do fast foodu.
Nie mogę stracić dziewictwa po lunchu w fast foodzie.
Słucham?
Jestem gotowa stracić dziewictwo.
A ja słuch.
To miał być idealny dzień!
Musiała nas o tym uprzedzić?
Może chciała zwrócić na siebie uwagę?
To możliwe. Ja podpaliłem płaszcz młodszej siostry.
Jak bardzo jest źle? W skali od jeden do 10.
Czterdzieści sześć.
Taka mała dziewczynka, a takie wielkie stopy?
Uszkodzony? Jeśli tak, to znikam.
Mówię poważnie.
Sekretarz burmistrza potwierdził obecność na środowym spotkaniu.
Przygotuj się, aby olśnić i oskubać tych facetów.
Kochanie?
W środę w MOMA jest debata po moim filmie.
Nadal się upierasz?
Przy karierze? Tak.
Źle mnie zrozumiałaś.
Może po prostu pokaż się u mnie,
potem idź na swoje spotkanie.
A może ty się szybko
przywitaj u siebie
i przyjdź do mnie?
Jak skala bólu?
Fiut trzy, moje spotkanie 10.
Jestem śmiertelnie poważny.
Skarbie?
Może porozmawiamy o twoim porannym obwieszczeniu?
A musimy?
No wiesz,
skoro ogłosiłaś to publicznie,
to tak.
Lily.
Przestań grać,
bo zrobiło się smętnie.
Dzięki. No dobra.
Czyli dziś...
jest ten wielki dzień?
Już nie.
Rodzice Blake’a nie jadą do Connecticut.
Tak czy inaczej
cieszę się, że się tym z nami podzieliłaś.
Dla moich rodziców
nie był to temat do rozmowy.
Zawsze starałam się być wobec was dwóch sekspozytywna.
Mogę wrócić do gry?
Wolałabym nie.
Jesteś gotowa na następny krok?
Tak.
Lubię Blake’a, a on mnie.
Znamy się od zawsze.
Dobra.
Oczywiście...
kondomy.
Słucham o nich od piątej klasy.
Dobrze.
Lily.
Musisz się skupić tak samo na swojej przyjemności,
jak na jego.
Ważne, żebyś dbała o własne potrzeby.
Przestań.
Z sekspozytywnej zrobiłaś się sekswkurzająca.
No dobra.
Mój komputer dosłownie rzucił się w przepaść,
żeby mnie wyrwać ze spotkania.
Dobry komputer.
Mój wiecznie wyszukuje mi seksownych singli w okolicy.
Był dobrym przyjacielem
przez osiem lat.
Wierzę, że jest teraz w lepszym miejscu.
Osiem lat? Ja stale wymieniam na nowszy model.
Już mam nowego iPhone’a.
Właśnie wyszedł?
Jeszcze nie wyszedł.
Jestem bardzo lojalna. Nadal mam swoje biuro podróży.
Ty też jesteś lojalna.
Pomagasz mi wybrać komputer, zamiast pójść na lunch.
Muszę przyznać,
że zaprosiłam cię z ukrytych pobudek.
Muszę prosić o przysługę.
Możesz wziąć jedną z moich nerek.
- Lewą. - No dobra.
Nigdy nie prosiłam singielki o dzielenie ze mną letniego domu.
To brzmi tragicznie. Jak z Bravo TV.
Chcesz, żebyśmy razem pojechały do Hamptons?
Nie spędzę kolejnego weekendu
w pokoju dzieciaka zamężnej przyjaciółki.
Ty i ja, domek przy plaży, dwie sypialnie, trzy łazienki.
Zabawne, niesamowite,
ani trochę tragiczne.
Marzyłam, że oświadczysz się
w bardziej romantycznym miejscu. Ale tak!
Spędzę z tobą lato.
Ten?
Zimno.
Chodź.
Dokąd? Właśnie doszłyśmy.
Wiem.
Chcę się przytulić.
Jestem misiem Paddingtonem?
Nie mam nastroju.
Nie możemy iść spać?
Jasne.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Cześć! Tu Che Diaz.
Wszystkiego najlepszego, Roary Upton!
Co się dzieje?
Nie śpimy?
Śpij.
Ja muszę nagrać kilka filmów,
żeby nadrobić sprawy.
Nie było na to czasu w ciągu dnia?
To jedyny sposób,
żeby cokolwiek teraz zarobić.
Wiem, to gówniane.
Nie o to chodzi.
Ale co to był za głos?
No właśnie.
Duże, dymiące gówno.
Udaję,
że moje życie się nie skończyło.
Obserwatorzy nie wiedzą, że pilot nie wypalił
i po mojej karierze.
Będziesz udawać, że wszystko w porządku?
Po to są media społecznościowe.
To cycek?
Tak.
Czasem mi odpowiadają.
Co?
Nie musisz się bać. To cycek w Arizonie.
Po prostu się martwię.
Od tygodni siedzisz w mieszkaniu.
Za wolno wychodzęz głębokiej depresji?
Sama mówiłaś,
że mam robić to, co mi pomaga.
Nie chodziło mi o filmy.
Rozumiem, że nie chcesz występować.
Ale chociaż wyjdź
do prawdziwych ludzi.
Akurat to mi pomoże!
To nagranie dla Kyle’a.
Gratuluję decyzji.
Dasz sobie radę na uczelni!
Niewiarygodne.
Świetnie.
Wychodzisz?
Kolejny powód, by czuć się jak gówno.
Rano mam zajęcia. Nie mogę przez to spać.
Daj spokój.
- Nie wychodź wkurzona. - Ale jestem wkurzona!
Mam poirytowaną wersję ciebie,
a jakiś cycek w Arizonie
cieszy się twoim urokiem.
Niczego przed tobą nie gram.
Lubisz tylko komika,
którego można przelecieć?
Nie mów tak do mnie.
Próbuję ci pomóc.
Nie zasługuję na to.
Nie.
Przepraszam.
W porządku.
Spróbuj...
wyjść gdzieś w tym tygodniu.
"Carrie Bradshaw uwielbia fioletową szminkę".
To tytuł jej artykułu o moim smutnym, szczerym pamiętniku?
Zapomnij o internetowych wywiadach.
Tysiące kobiet z całego kraju,
które kogoś kochały i straciły,
przyjadą do Nowego Jorku na Zlot Wdów,
a ty będziesz ich królową.
Tyle pozytywów i negatywów w jednym zdaniu?
Dwa słowa. Sprzedaż książek.
Pokochają cię. To jak koncert rockowy.
Ale dla smutnych ludzi.
Jak koncert Wilson Phillips.
- Kolejny gość już jest. - Niech wejdzie.
Koordynatorka.
Nie mów o Zlocie Wdów.
Nie cierpią tego określenia.
Impreza nazywa się "Życie po śmierci. Historie smutnych wdów".
Okropna nazwa.
Puk, puk!
Carrie Bradshaw! Witaj, nieznajoma!
Boże!
Karen...
Moore. Pamiętasz?
Bo zawsze jest morowa zabawa.
Teraz używam imienia Kerry.
To zły czas dla białych Karen.
Zmieniłaś imię na Kerry?
Tak, ale przez "k".
Witaj, Carrie przez "c".
Znacie się?
Nie chciałam zepsuć niespodzianki.
Znamy się od lat.
Razem pisałyśmy.
Nasi agenci połączyli nas w latach 90.
Na jakiś miesiąc?
Pisałyśmy komedię romantyczną dla dużego studia.
Dużego studia?
Spotkałyśmy się tylko z facetem w Starbucksie.
Pracował dla wytwórni!
Ale ktoś nie pojawił się na ostatniej sesji.
On czy ja?
Nie pamiętam, byłam pijana
przez większość lat 90.
I dlatego właśnie
nasza komedia mogła być hitem.
Ale ktoś zostawił mnie ze swoim mochaccino.
To pewnie ja.
Choć nie pijam mochaccino.
To ja pójdę po kawę, a wy sobie porozmawiajcie.
Dzięki, Amando.
Byłaś wściekła, jak wyszło 27 sukienek?
Nigdy tego nie widziałam, więc wcale.
Całkowicie zerżnęli nasz scenariusz. Pamiętasz?
Nasza bohaterka nie chciała nosić brzydkiej sukienki druhny.
Wątek druhen
to dość powszechny temat.
Ale nie taki, jak my napisałyśmy.
Że też nie przyszłaś na spotkanie.
- Cholerna ja. - Ale to już przeszłość.
Cieszę się, że bierzesz udział w tym wydarzeniu.
Pociągnęłam za sznurki, żeby załatwić ci najlepsze miejsce.
Dzięki.
Nie wypnij się na mnie tym razem!
Bardzo cię przepraszam.
Żadna ze mnie scenarzystka.
Owszem.
Żartowałam.
Ale tym razem bądź punktualna.
U mnie nie ma wpadek.
Jasne. Teraz rzadko się upijam.
Cześć, co słychać?
Chcę cię prosić o wielką przysługę.
Jasne.
O ile tylko nie wymaga to ode mnie energii.
No to mamy problem.
Chcę cię ze sobą na Zlocie Wdów.
Co to, do cholery?
Zjazd posępnych kobiet, które straciły miłość swojego życia.
Znam to z autopsji.
Po raz pierwszy od lat
przemawiam przed tak dużą publicznością.
Denerwuję się.
A ty niczego się nie boisz.
W ogóle tak się teraz nie czuję.
Wiem, że proszę o wiele.
Prawda.
Jestem przegrywem.
Ale tak.
Zrobię to dla ciebie.
- Dzięki. - No i wiesz co?
Mama kazała mi wyjść z domu
w tym tygodniu.
Mama?
Miranda.
Tak.
Cisza mówi sama za siebie.
Cześć.
Witajcie na Brooklynie.
- Dzięki. - Robię paellę.
A my przynosimy wino.
Cudowne cabernet dla nas
i tę podróbkę dla Mirandy.
Cudownie. Zapraszam.
- Dzięki. - Pięknie tu.
Jak napój winogronowy w proszku.
To mi przypomina.
To mój przyszły były.
Muszę odpowiedzieć.
Po rozstaniu staramy się o miły rozwód.
Żadnego zakazu kontaktu?
Zostaniecie przyjaciółmi?
Nie wiem.
Jest w moim życiu od tylu lat.
Nie wyobrażamy sobie utraty kontaktu.
Więc piszemy do siebie o Netsach.
Utrata kontaktu to moja karma.
Zawsze myślałam,
że pozostanę w kontakcie z byłym mężem,
ale on nie chciał.
Jego strata.
Zostaniecie ze Steve'em
przyjaciółmi?
Mam nadzieję.
Ale jesteśmy lata świetlne nawet od rozmowy o tym.
Jest dobrze,
gdy w ogóle nawiąże ze mną kontakt wzrokowy
i nie patrzy jak zbity szczeniak.
Któreś z was musi zacząć.
I to będziesz ty.
O nie, to musi wyjść od niego.
To ja nawaliłam.
Muszę dać mu czas, by się z tym pogodził.
To chyba nienajlepsze podejście.
- Dlaczego? - Przez coś, co powiedział.
Co takiego?
Wiele miesięcy temu powiedział,
że nigdy nie zdejmie obrączki.
Póki śmierć was nie rozłączy.
Romantyczne, gdyby to nie było...
Moje życie. Czemu nie powiedziałaś?
Nie chciałam ci dokładać
argumentu do samobiczowania.
Mówię teraz tylko dlatego,
żeby cię zachęcić do tej rozmowy.
On raczej nigdy
nie będzie gotowy na zmianę.
Nie możemy przeskoczyć do etapu niezręcznych SMS-ów?
Spotkałam w zeszłym tygodniu zapomnianą eks.
Ekspartnerkę w pisaniu.
Najwyraźniej zerwanie nie poszło za dobrze.
Przeszłość z Karen ciąży mi bardziej niż z Aidanem.
Koniec.
Kim jest Aidan?
To jej były narzeczony.
Rozbudziłaś moją ciekawość.
Rozmawiacie ze sobą?
Od lat nie mamy kontaktu.
A wiesz, co u niego?
Mieszka w Wirginii,
pięć lat temu się rozwiódł.
Sprzedał firmę meblarską
za niezłe pieniądze.
Co robiłyśmy przed Internetem?
Wstyd mi.
Uroczy. A ten dom?
Za mały.
Same nasze torby i buty potrzebują więcej miejsca.
To twój świat.
Zajmij się tym.
Chętnie. Chciałam być grzeczna.
Mam już miejsce idealne.
Gdzie mi uciekła ta strona?
Ten nowy komputer jest za szybki.
Ostrożnie! Nie wyślij tego!
Czego?
To mail do mojego byłego. Stchórzyłam i nie wysłałam.
Mam takich dużo.
Zaczynam od "Co u ciebie?"
i kończę stanem konta.
Z nami jest inaczej.
Chcę wiedzieć więcej.
Jeśli nie ma prysznica parowego i garażu na dwa auta
w dobrej dzielnicy,
to nie jego chwila.
Mam stronę.
Oto on.
Carrie,
bierzesz sobie ten dom?
Tak.
A ty?
Już to zrobiłam.
Szybko znikają z rynku.
Znów byłam miła.
Wcześnie wstajesz.
Zlot Wdów cię tak podekscytował?
Dlatego właśnie dzwonię.
Wyglądałaś przez okno?
Jak ładnie.
Ma się rozwinąć w bombę cyklonową.
Żadna wdowa nie dojedzie.
Nie muszą.
Są w Sheratonie od wtorku.
No wiesz...
W tych okolicznościach możesz odwołać.
My możemy odwołać.
Nie mogę.
Kerry by mi tego nie wybaczyła.
Mówisz o sobie w trzeciej osobie?
Nie.
Kerry to moja była współpisarka.
Gospodyni imprezy.
Uważa, że się nie pojawię,
więc nie mogę wymięknąć.
Nie miałaś sprzedawać książki i czytać wdowom?
To też. Przyjdź, proszę.
Potrzebuję cię.
Naprawdę chcę zrobić coś dobrego dla tych kobiet.
Ich mężowie zmarli.
Jest strasznie.
Mój też zmarł.
Do zobaczenia o 13.00.
Dziękuję.
Dokąd się wybierasz? Mamy śnieg.
Robię kakao, jak wtedy, gdy byłaś mała.
Jadę do Blake’a.
Jego rodzice utknęli w CT.
Dziś jest wielki dzień.
Idealnie.
To się dzieje.
- Pa. - Zaczekaj.
Chyba nie zamierzasz mnie teraz przytulać?
Nie,
odsunęłam się od gorącej kuchenki.
Pa, tato.
A ona dokąd?
Idzie zrobić to,
o czym nie chciałeś rozmawiać.
No dobra.
Kakao gotowe?
Tak.
Odwołali mój transport!
Przykro mi.
Ale skoro jesteśmy ubrani,
możesz pojechać ze mną na lunch.
Myślisz, że po ciebie przyjadą?
To Chevrolet Tahoe.
To auto pokona nuklearną apokalipsę.
Poza tym
ma podgrzewane siedzenia.
A ty takie uwielbiasz.
Nie zrezygnuję z imprezy dla ciepłego tyłka.
Nie bądź niemądra.
Jak tam dotrzesz bez auta?
MOMA chce uhonorować czarną reżyserkę.
Dojadę tam choćby na sankach.
No dobra.
Podrzucę cię.
Nie potrzebuję rycerza w lśniącym Tahoe.
Dam radę sama.
To daj.
No pewnie, że dam.
To Lily. Sekundkę.
Tata zatrzymywał już trzy razy na siku.
Tu mama. Wszystko w porządku?
Blake nie ma prezerwatyw.
Co?
Podobno mówicie o tym od piątej klasy.
Myślał, że ja będę mieć.
Każ mu kupić.
Boi się, że w aptece powiedzą jego mamie.
Nie jest tak sekspozytywna jak ty.
Kupisz nam?
Nie wyjdę w środku śnieżycy, żeby kupić wam prezerwatywy!
Nieważne.
Blake guglował stosunek przerywany. Spróbujemy.
Pa.
Lily!
Halo!
Proszę otworzyć!
To nagły wypadek!
Zamknięte! Nikogo nie ma!
Proszę!
Córka potrzebuje prezerwatyw!
Proszę!
Cześć, Charlotte. Dzwoniłaś.
Wszystko w porządku?
Sytuacja awaryjna! Jestem tuż za rogiem.
Masz prezerwatywy?
Po co ci one i skąd myśl, że ja je mam?
Uprawiałaś seks z Franklynem
i pomyślałam...
Że martwię się niechcianą ciążą?
Nie, chorobą weneryczną.
Myślisz, że jakąś mam?
Oczywiście, że nie.
Wariuję. Potrzebuję prezerwatyw dla Lily.
Byłam w trzech aptekach. Wszystkie zamknięte!
Polujesz na prezerwatywy w taką pogodę?
Jestem jej matką!
Moja miała problem, żeby odebrać mnie po szkole.
Powodzenia. Cokolwiek się stanie,
odpuść.
Śnieg nas nie powstrzyma.
Właśnie.
ŻYCIE PO ŚMIERCI. HISTORIE SMUTNYCH WDÓW
Che?
Boże,
wyglądasz jak facet,
od którego kupowaliśmy choinki.
O to mi chodziło.
Tak.
Świetna stylizacja.
Wibrator?
No proszę, wibrator.
Tak.
Różdżka Wdowy. Nasz bestseller.
Tylko na zamówienie.
Mój Boże!
Trochę statystyki. Jedna trzecia kobiet po sześćdziesiątce to wdowy.
Podczas Super Bowl pozostałe dwie trzecie chciałyby nimi być!
Straciłam męża w wieku 45 lat.
Umarł, kiedy miał 60.
Wcześniej straciłam go w IKEI.
Jest jak duch Dona Ricklesa.
Minusy? Tak, nie żyje.
Plusy? Jego matka prawdopodobnie też!
Co się dzieje?
Byłam tak pogrążona w bólu,
że przegapiłam radość ze śmierci?
Carrie. Przyszłaś!
Jestem w szoku.
Maddie Thomas ciężko przebić.
Występuję po niej?
Tak. Chodź.
Minusy? Nie żyje.
Plusy? Lody na kolację!
Minusy? Nie żyje.
Moja książka nie jest śmieszna.
Wzbudzę jedynie sarkastyczny uśmiech.
Podpowiedz jakiś żart.
Nie da rady.
Ostatnio nic mnie nie bawi.
Z kim mamy się umawiać?
Nikt się nie ostał.
Mężczyźni więdną szybciej niż kwiaty kupione w sklepie na rogu.
Teraz ty.
Są martwe, zanim je kupisz.
Będę jak bomba cyklonowa.
Proszę o jeden żart.
Dobra, gadżety na stoiskach są przezabawne.
Może coś w stylu:
Różdżka Wdowy nie ma dożywotniej gwarancji,
ale mój mąż też nie miał.
Dobre.
Ale wszystko mi o nim przypomina.
Za wyjątkiem tego wibratora.
Bo kiedy miałam orgazm,
to mojego męża zdecydowanie tam nie było.
- Cholera! - Nie podała nazwy.
A to właśnie jest zabawne.
Wykorzystaj żart.
Kupcie moją książkę Lody na kolację.
Pamiętajcie, że on może i nie żyje...
Ale my żyjemy!
Czas zaprosić na scenę
naszą główną mówczynię,
autorkę bestsellerów,
zawsze zabawną
Carrie Bradshaw!
Nie jestem zabawna.
Dasz radę.
Dobry wieczór.
Nie przedzierałabym się tu przez śnieżycę,
gdybym wiedziała, że Różdżka Wdowy jest na zamówienie.
No dobrze.
Przeczytam fragment mojej książki Miłość i strata.
Liso, dziękujemy za przybycie mimo tej śnieżnej apokalipsy.
Jak mówi mój ojciec: "Nawet jeśli przyjdzie
tylko jedna osoba, to i tak robisz show".
Pomówmy o twoim filmie
Pierwsze, ale nie ostatnie.
Trzy czarne kobiety, które w nim oglądamy, to silne charaktery.
Co sprawiło, że wybrałaś akurat je?
W historii było wiele pionierek.
Dziękuję, Jennifer.
Postanowiłam zacząć od kobiet, które przełamały bariery
w biznesie, edukacji i prawie.
Dopięły swego, gdy świat mówił:
"Nie możesz".
"Nie powinnaś".
"Nie dasz rady".
Mam córkę.
Chcę, aby ona i inni młodzi ludzie wiedzieli
o niedocenianych bohaterkach, które budowały Amerykę.
Przygotowanie do tego filmu
musiało ci zająć lata.
Dokładnie osiem lat.
Mam męża i trójkę dzieci.
Cud, że nie zajęło mi to 18 lat.
Ale...
Zrobienie tego filmu było dla mnie ważne,
bo wiele czarnych kobiet
nadal słyszy co dzień odmowę.
Mam nadzieję,
że ten film zachęci je
do dalszego działania.
Jeśli nie mają takiego wsparcia jak ja.
Dziękuję!
Wzięłam różne rodzaje.
Klasyczne, cienkie, karbowane.
Po rozgrzewających
można dostać wysypki.
Jest śnieżyca.
- Dzięki! - Jasne.
"Myślałam, że mój ból
z czasem się skurczy,
że nie będzie wypełniał mnie
tak długo.
Mój smutek nie zmalał, ale ja rosłam.
Stale rosłam.
Aż stałam się tak duża,
że smutek wydawał się mniejszy.
Wtedy zrozumiałam,
że nadszedł czas.
Nie idziesz dalej, bo jesteś gotowa.
Idziesz dalej,
bo wyrosłaś z tego, kim byłaś".
Cześć, Carrie.
Maddie Thomas. To było wspaniałe.
Dziękuję.
Dziękuję ci za twoją książkę.
Jest świetna.
Po śmierci trzeba się dobrze wypłakać.
- Wiesz? - Tak.
- Oczywiście. - Dzięki.
Sprzedajmy jakąś książkę.
Ustawcie się w kolejce do toalety. Będzie długa,
bo mamy tu same kobiety.
Byłaś świetna.
Dzięki, że jesteś.
To ja ci dziękuję.
- Za co? - Za perspektywę.
Wszystkie straciłyście miłość swojego życia.
Jednak tu jesteście, śmiejecie się,
idziecie dalej.
Moje ego umarło.
Ale czuję, że muszę iść dalej,
nieważne, jak mi źle.
To dobrze.
Idę sprzedawać książkę.
A ja poszusuję do domu.
- Pa. - Pa.
Pogadamy później.
Cześć.
Co tu robisz?
Kończę robić pranie.
Gdzie Brady?
W barze.
Dałem mu kilka zmian.
Pracuje tam?
Zgadza się.
Masz z tym problem?
Wcale. To coś nowego.
Poczekaj.
Chciałam z tobą porozmawiać.
Jak idzie szukanie mieszkania?
Nie idzie.
Nie ma mieszkań,
nie wyprowadzam się.
Jak to nie?
Na terapii mówiłeś, że czegoś poszukasz.
Tak.
Skłamałem.
Co teraz?
Nie mogę tak dalej.
Wpadam tu, robię pranie, przynoszę Brady'emu leki,
wyrzucam resztki żywności bio z lodówki.
Miałeś sobie coś znaleźć...
To jest mój dom!
Mój dom.
Naprawdę?
Tylko ja jestem wpisana do hipoteki.
Ja go zbudowałem!
Sam zrobiłem kuchnię!
Wcześniej
była tu dziura!
Wszystko! Podłoga! Kominek!
Pieprzony regał!
To mój dom!
Mój.
Nigdy nie chciałaś mieszkać na Brooklynie.
Nigdy nie chciałaś mnie.
Nawet nie chciałaś Brady'ego!
Więc znajdź sobie nowe miejsce do życia. I wynoś się z naszego!
Przepraszam.
Przepraszam, Mirando.
- Nie możesz tak wyjść. - Boże!
Nie o to mi chodziło z Bradym.
Zaskoczyłaś mnie.
Nie tacy jesteśmy!
To nie my!
Nie możesz jechać metrem zapłakana.
Zostań tu.
Dopóki się nie uspokoimy.
Proszę!
Nienawidzę tego, że cię skrzywdziłam.
Wiem.
Chciałabym móc zrobić coś...
Co to?
Co to takiego?
Nie to, na co wygląda.
Pieprzyłeś kogoś w naszym łóżku?
- Nie? - Nie.
Może.
Niech zgadnę.
Dziewczyna z Whole Foods.
Kupiłeś żywność bio,
żeby zrobić wrażenie.
Nie wierzę.
Nie wierzę,
że od miesięcy grasz smutasa,
robisz z siebie ofiarę. Ja ci piorę
i zmywam,
a ty w tym czasie pieprzysz się z inną?
Kto mówi, że jestem ofiarą?
Wmawiasz sobie.
Ty ruszyłaś dalej, ja też.
Nie jestem ofiarą.
Świetnie.
Mój błąd. Nie jesteś ofiarą.
To dobrze,
bo się martwiłam,
że nie możesz ruszyć dalej.
Cieszę się.
To dla nas dobrze.
Dobra.
Ciesz się swoim lokalnym seksem bio,
a ja
zacznę wypełniać papiery rozwodowe.
I nie martw się o mnie.
Nie będę dziś płakać w metrze.
Hej.
Cześć.
Kurde.
Nie wiem, jak to się stało, że ze Steve'em
przeszliśmy od miłości do żałosnej telenoweli.
Powinniśmy byli się rozstać, kiedy jeszcze
była szansa się przyjaźnić.
Boże.
Ja...
Myślę o tym samym.
O nas.
Między nami
już chyba lepiej nie będzie.
Racja.
Chyba nie.
Jedno rozstanie po drugim.
Jestem w tym dobra.
I tak po prostu...
Zrozumiałam, że niektóre związki muszą pozostać przeszłością.
A niektóre nie.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI
Napisy: Małgorzata Ciborska Lylo by TransPerfect