Wat doe je? Speel 'm naar mij.
VANDAAG (ONGEVEER)
Wat is dat?
Wat gebeurt hier? Hé?
Hé. Droplul. Pederast.
Gore klootzak.
-Niet in mijn buurt. -Hé, relax. Ik kom uit de...
Hallo, heb je iets om mee te schrijven?
Iets van een tablet of een plat ding of zo?
-Je mag deze wel gebruiken als je wilt. -Nou, graag.
Geweldig.
Ahoi. Als je dit leest, niet boos op me zijn.
Ik ben teruggereisd in de tijd.
Maak je geen zorgen, ik heb alles onder controle. Bijna alles dan.
Want misschien zie je dat ik dit schreef op stukjes afvalpapier?
Ik ben er weer.
Ik wil graag inzetten op het sportgebeuren.
Op hockey. Met geld.
-Hier is mijn geld. -Oké.
Het zit 'm in de context.
Het gaat blijkbaar niet altijd om de antwoorden.
Soms gaat het om je inzet.
Ik ken dit allemaal niet.
Je kan je geld ook voor de bus gebruiken of zo.
-Sorry? -Om weg te gaan.
Niets lijkt hier eenvoudig te zijn. Wat frustratie lijkt er bij te horen.
Dit is een bushalte, toch? Mooi zo.
Belangrijke dag. Het wordt hartstikke geweldig.
Alles is kits.
Niet? Oké.
Bestaan bibliotheken nog?
Wist je dat ze in de 20e eeuw
boeken bleven drukken? Er zijn er zoveel.
Blijkbaar was de kwaliteit eerst zo slecht, dat ze vergingen. Bizar.
Goede metafoor voor die hele eeuw eigenlijk.
Ik lijk wel wat gemist te hebben.
Veel van mijn onderzoek gaat over wat al gebeurd is.
Daar zal niemand van onder de indruk zijn.
Ik ben hier aangekomen met maar weinig kennis van zaken.
Maar het gaat me wel lukken.
Hallo, we gaan bijna dicht. Zou je naar de balie willen gaan?
Goed zo.
Ik kom ruimte tekort, dus ik hou het kort.
Maar als je dit leest, vind je vast ook de rest. En nog wat verrassingen.
Alles wordt duidelijk.
Vertrouw op het plan. Want er is een plan.
Je nederige dienaar, Casper.
Meneer? Hallo.
U moet weggaan.
Ik ben nog niet zover. Kan je later terugkomen?
Ik moet u eruit zetten.
Is het mijn outfit? Of de geur?
Het is omdat u hier heeft geslapen. Dat mag niet.
-Maar ook de geur. -Ik begrijp het.
We zijn vrij makkelijk, maar u heeft veel regels gebroken.
-Zijn dat onze... -Ja. Nee.
-Oké. -Maak je geen zorgen.
Er is een plan. Je bent er onderdeel van.
-Oké, bedankt. -Ja, cool.
Oké, Cool. Maar goed.
-Hoi, ééntje graag. -Vijf dollar.
Mag ik het eten wat niets kost?
Niets is gratis, kerel. Wegwezen.
Doe open. Ik kreeg mace in het gezicht, van de politie.
-Doe jij even open? -Doe open, trut.
-Shit. -Mijn hemel. Aangenaam.
-Hoi, Alana. -Stomme politietrainees.
Vuile nazi-klootzakken.
-Je hebt het leuk gehad dus. -Ja.
Ik had wel wat hulp kunnen gebruiken. Ik laat ze allemaal ontslaan.
-Jouw gloriedagen zijn voorbij. -Toffe glitters.
Trut die je bent.
Beetje intens dit voor me. Maar ik heb het leuk gehad.
Ik ben wel oké.
-Bel me, oké? -Ja.
Een kus op mijn wang?
Doei, dreadlocks.
-Doe niet zo gemeen. -Maar ja.
Je type drop-outs gaat er niet op vooruit. Holly van twee jaar geleden
Die was misschien wel een oordelend kreng.
-Je had erbij moeten zijn. -Ja?
-Aanwezigheid telt. -Ja?
Ja. Bot erover doen, geeft je geen gelijk.
Oké, sorry. Ik heb gewoon honger.
Wie is dat, verdomme?
Gewoon een gast. Hé, opstaan, ja?
Hij gaat al. Is dat mijn bier? Doe normaal, joh.
Deze nacho's zijn echt triest.
Slechte nacho's verkopen, moet toch verboden zijn in deze tijd.
Daar hebben we onze ziel voor verkocht.
Ach, ik geef ze wel aan iemand die...
Hé, vriend. Wil jij misschien wat trieste maischips?
Ja, graag. Wauw.
Lekker, zeg.
Ze zijn echt niet zo lekker. Maar geniet ervan.
Leuke outfit. Hoe kom je eraan?
Uit de toekomst.
-Even serieus. Waar... -Die ken ik.
Dat is een band. Is ie actueel? Zijn ze van nu?
Ik sta aan de deur vanavond bij hun optreden. Actueel, ja.
Wat geweldig.
Niet doen.
Wil je gaan?
Dank je. We nemen even pauze. Tot zo.
Hoi, Casper.
-Is dat een sigaret? -Inderdaad.
Jeetje, oké. Daar zeg ik geen nee tegen.
Ja, bedankt.
-Gaat het wel? -Ja.
Elk pakje heeft een slechte, hè?
-O? -Ja, het zal wel...
-Gaat het? -Ja, wat cool.
Heel cool. Ja. O, oké.
Goed om deze band nu te zien.
Ja, ze zijn geweldig.
Nee, ik bedoel, ze zijn alleen nu goed.
-Wat? -Ze zakken af later.
Hun volgende album is niet slecht, maar wel minder.
Ze gaan even niet op tournee.
Hun volgende optreden is eigenlijk een beetje gênant.
Dan zijn ze bekender, maar de muziek is ruk.
Je zeikt muziek op een creatieve manier af.
Preventief snobisme. Goed zo.
-Ik zeik niets af, echt niet. -O nee?
Ik wil alleen maar zeggen: geniet van vanavond.
Het is een bijzondere avond. Geniet ervan.
Want in de toekomst gaat deze band er niet op vooruit.
Lijntje doen?
-Bedoel je drugs? -Ja.
Rustig aan. Alana vermoordt me als ik jou vermoord.
Oké, begrepen. Chips Ahoy!
Oké, ik doe al rustig.
Weet wel dat over zo'n 30 jaar dit legaal is en iedereen het gebruikt.
Op de meeste plekken is drugs toegestaan.
Maar dat was voor mijn tijd. Dus top dat ik het nu kan doen.
Mooi. Maar je komt niet uit de toekomst.
Jawel.
Omwille van de discussie zou het qua muziek interessant zijn, ja.
Maar jij kan niet heen en weer gaan?
-Alleen terug. -Oké.
CBGB in de jaren 70 zal tof zijn,
maar dan als zwarte queer in de jaren 80...
-Nee, dank je. -Niet goed?
-Nee. -Oké.
Alana in de jaren 90.
Maar zou Missy vrienden willen zijn?
-Wie? -Missy Elliott.
-Absoluut. -Ja, hè.
-Ja, vast. -Daarna komt alleen maar gezeik.
Laat maar zitten. Het verleden is een grote vuilnisbelt.
Interessante benadering.
Om eerlijk te zijn, zou ik niet eens baby Hitler vermoorden
of David Duke skullfucken, als die vergelijkbaar zijn.
-Wacht. Zei je nou 'skullfucken'? -Ja, zo...
-Mijn hemel. -Neonazi-lul.
Hem gewoon skullfucken en...
-Nee, niet doen. -Het is...
Het lijkt zo'n hoop gedoe.
Iets doen wat er echt toe doet.
-Ben ik dan slecht? -Nee.
-Dat ben je niet. -Nee.
-Je hebt me nacho's en drugs gegeven. -Maar dat is niet genoeg, toch?
Dat zou het wel moeten zijn. Maar ik ben nergens echt goed in.
-Dat is slecht. Ik weet het niet. -Toe.
-Ja. -Je bent wel ergens goed in.
Vroeger gaf ik nog ergens om.
Maar elke keer als ik dat deed,
bleek datgene of diegene waar ik om gaf, ook ruk te zijn.
Punks bleken nazi's, hippies verkrachters.
Witten in hoodies een combi.
-Alles is een val. -En een nazi-verkrachter.
Alles is een nazi-verkrachter-val.
-Schokkend. -Nogal. Niets is alleen maar goed.
Als ik je nou eens vertel, dat alles wel goed komt?
En je je niet zo slecht hoeft te voelen?
-Klinkt nep. -Oké. Hou eens vast.
-Ja. -Ik ga een punt maken.
-Ik neem mijn serieuze houding aan. -Yep.
-Zo. -Oké.
Zie je me?
De dingen worden echt beter. Echt. Beloofd.
-Echt? -Ja.
-Er is een plan. -Ja.
Dus maak je geen zorgen. De druk is eraf.
-Bewijs het. -Oké. Maar als ik dat doe,
mag ik dan bij jou slapen?
Alsjeblieft?
Ik zoek een slaapplek.
-Ja, hoor. -Ik ga het bewijzen. Hoe laat is het?
-Iets van 2.00 uur misschien? -Echt?
-Weet ik veel? -Kom. We gaan.
-Ik ga het bewijzen. -Nee, hou jij het maar.
Ik ga het bewijzen.
-Oké. -Kom op.
-Gaat het? Kom. -Ja.
Mijn hemel.
-Hier? -Ja, hier is het.
Hier, we nemen het noodlottige zitje.
-Niet te geloven dit. -Wat ben je van plan, kerel?
Mijn hemel, daar is ie. Dat is hem. Ik weet alles over die man. Let op.
Hij komt eraan.
Wat mag het zijn?
-Hoi, Percy. -Sorry, kennen we elkaar?
Nee. Maar nu wel. Hoe gaat het met je schetsen?
Al een paar verkocht? Of nog steeds niets?
Ik ben niet... Ik ken jou niet.
Doe maar eerst twee koffie. Dank je.
-Wauw. -Wat was dat? Wie is hij?
Niemand op het moment, maar na zijn dood
wordt zijn werk ontdekt. Topkunstenaar.
Hij tekent cartoons. Hij is echt een cultheld.
-Na zijn dood dan. -O, oké, natuurlijk.
Een mix van Garfield en Samenzwering van idioten?
-Wat? Garfield? -Ja, die kat.
-De oranje kat. -Kat? Dat klinkt niet best.
-Forse ogen. -Hij is top.
Erg geliefd bij nihilisten.
-Interessant. -Bedankt, Percy.
Mooie kunst.
Pas je de structuur van de werkelijkheid aan
-door te bestaan? -Nee, zeker niet.
Je doodt een vlinder, de wereld vergaat. Dat bestaat. Jurassic Park en zo.
Geen idee.
Of maak je met elk besluit een nieuwe werkelijkheid?
-Een multiversum met tig tijdlijnen? -Nee, dat is belachelijk.
Er is maar één tijdlijn en één werkelijkheid. Deze. En geen structuur.
Eerder een kleffe klodder. Zie de werkelijkheid zo voor je.
Er kunnen verschillen optreden.
Maar de kleffe klodder van werkelijkheid laat de verschillen stremmen.
Terwijl de tijd doorgaat.
-Stremmen? -Ja, mooi woord, hè.
Dus alleen grote zaken doen ertoe, zoals leven en dood.
Grote culturele verschuivingen of politieke zaken.
-Wacht. Hoe laat is het? -Het is 2.13 uur...
O, perfect. Kijk naar buiten. Onthoud het woord 'ballen.' Oké?
Kijk je? Komt ie.
Drie, twee, één.
Kom op nou. Oké, dat aftellen was iets te ambitieus.
Vergeet dat maar. Het gaat zo echt gebeuren.
Ik tel nog een keer af.
Drie... Weet je wat, laat maar. Het gaat echt... Kan nu elk moment zijn.
Weet je? Dit was gezellig. Maar laten we...
De verklaring is nogal saai.
Het is een lading van een vrachtvliegtuig.
Wel raar, hè. Mensen onthouden dit.
-Wat is dit? -Ja.
Ik zei het toch?
Wat wil je me vertellen?
-Vind je me een lachertje? -Wauw. Dit is het moment.
Kijk. En daar heb je de krat.
Dit maakt hem echt van streek.
Geweldig. Bedankt.
Ik breek hier een aantal persoonlijke regels.
Dus weet wel, als je me wilt vermoorden of zo,
dat ik jou vermoord.
-Oké, prima. Kan ik in komen. -Ik bezit diverse messen.
-Dat je het weet. -Begrepen.
En?
-Weet je al alles wat ik ga zeggen? -Nee.
Weet jij elk gesprek uit bijvoorbeeld 1847?
Of weet je wat losse feitjes
-over die periode in het algemeen? -Niet eens.
-Wat weet je precies? -Het is ingewikkeld.
Veel info en media gaan in de tijd verloren.
Jullie zijn niet zo goed in toegankelijke gegevensopslag.
Dus ik zit met een allegaartje, digitale sporen en metadata.
Een berg statistieken,
cijfers en nummerdingen met minimale context.
Ik bekeek een kaart onder een microscoop.
-Dat was je werk? -Ja, ik verzamelde,
lapte het aan elkaar tot een beeld van het verleden.
-Neem je spullen mee in je tijdmachine? -Nee.
Tijdmachines bestaan niet.
Hoe reis je dan?
Het is een soort eigenaardigheid. Een klein zwart gat. Maar dan anders.
-Een portal? -Nee.
Nou, toch wel. Ze worden sterk gereguleerd.
De eerste verschijnt over zo'n 50 jaar.
In het noorden. Deze tijd lijkt ze aan te trekken.
-Wacht, allemaal naar deze periode? -Bijna wel.
-Binnen een paar decennia. -Zegt dat niet wat?
-Die plek? -Geen idee.
En als je door een portal gaat, mag je niets bederfelijks meenemen.
En geen luchtgaatjes of technologie. Niets dat je kan verraden.
Ik heb veel op mijn handen geschreven.
Krabbels en wat ik onthoud, maar dat neemt af.
Maar ik schrijf veel op, ja.
-Zoals sportstatistieken? -Hé.
-Sorry, hoor. -Ik moet oppassen.
Sport, ja. Ik weet wie er wint bij honkbal,
hockey en dat andere, voor de komende 20 jaar.
De komende 20 jaar?
Het leek handig, maar ik had het mis.
-Heel handig. -Echt?
Zeker. Bookmakers, online gokken.
Als jij de play-offs kan voorspellen,
kunnen we heel snel veel geld verdienen.
-Echt? Weet jij hoe dat moet? -Natuurlijk.
Het is makkelijk zat, want ik besta dus ik heb een ID en een creditcard.
-Dat klinkt goed. -Oké. Wat nog meer?
-Ik weet wat over de loterij. -Gaaf. Daar moeten we op proosten.
Rustig aan, hè, we moeten wel oppassen. Niet te grote winsten.
-Ja. -Niets ingrijpends.
-Dit mag je me niet vertellen, hè? -Nee, dat klopt.
Sorry, maar je had een beter plan moeten hebben.
Nee, dit is het plan. Fase één, geld verdienen.
Die heb ik afgeraffeld.
-Wat is fase twee? -De wereld redden.
-Goed dat iemand zich daar druk om maakt. -Proost.
Je weet toch de gevolgen hiervan.
-We gaan geld verdienen. -Goed geld.
Heel rijk worden. En beroemd.
Diegene zijn die zoveel geld verdient dat ie de wereld echt kan veranderen.
Maar dat kan je nooit doen. Nooit. Het zit zo.
Je geldzorgen zijn voorbij, maar je mag niet opvallen.
Je kan geen naam gaan maken. Je moet anoniem blijven.
Gewoon een makkelijk leventje leiden.
Kan je dat, denk je?
Nou, het klinkt geweldig.
-Goed dan. -Ja.
Zijn er meer die doen of gaan doen zoals jij?
Dat lijkt me sterk.
Hallo.
Welkom.
-Stagnatie of statisch? -Ja.
-Dank je. Kan je dat herhalen? -Stagnatie of statisch?
Ik ben er klaar voor. Wijs me...
-Dacht ik al. -Hallo.
Hallo.
-Blijf maar niet op. -Oké, Doris.
-Het is me gelukt. -Hallo.
Stagnatie of statisch?
Wacht.
Oké. Waar was ik gebleven?
-Fijne verjaardag voor jou -Wat is dat?
Fijne verjaardag voor jou
Fijne verjaardag, lieve Doris
Fijne verjaardag voor jou
Gezelschapsmodule uit.
Verwijder dat klotebestand.
-Hallo. -Verdomme.
Vlucht maar, zieke smeerlap. Rot op uit mijn buurt, verdomme.
Hé, moet je wat?
-Nee. -Ga uit de weg.
-Ik moet die man vinden. -Luister, dame.
Ik geef niets om die vieze verstopspelletjes
van jullie, maar ik woon hier. En ik stel mijn kinderen hier niet aan bloot.
Dus rot op, jullie allebei. En blijf weg.
Begrijp je, dame? Hé, of je me begrijpt?
Ja, ik begrijp u, meneer.
-Mooi. -Mijn excuses.
Kan u dit even vasthouden?
-Hallo. -Wat was dat?
Dacht ik het niet. Blauw. Dus uw leven doet er niet toe.
Krijg de kolere.
DRIE MAANDEN LATER
Na een bizarre derde periode
kan Edmonton in de laatste seconden nog winnen.
-Daar komt een pass, nog eentje. -Let op.
-Daar is ie. Doelpunt. -Wat?
-Yes. Zag je dat? -Niet te geloven.
Shit, ik ben dol op sport opeens. Mijn god.
KLOOTZAK MITCH
Hé, Mitch. Met Holly.
-Mijn god. -Je weet wat dit betekent.
Uitbetalen, klootzak. Weet je waarom ik altijd win?
Omdat ik geheime kennis uit de toekomst heb.
Het gekke is dat het meestal wel goed komt.
En dat is ook wat men graag hoort.
Ik leg niet makkelijk contact,
maar praten met mensen die nog maar even hebben, is erg bijzonder.
Het maakt het makkelijker als je beiden weet dat het gaat aflopen.
En het is veiliger.
En meestal krijg je daarna hun spullen. Er zijn zulke leuke spullen.
Ik wilde deze aan mijn zoon nalaten.
-Maar hij waardeert ze niet. -Eens kijken.
Ik wil dat ze gekoesterd worden.
Als u deze aan mij geeft, beloof ik u dat ik dat zal doen.
Met alles wat ik heb.
Vertel nog eens wat over de toekomst. Iets leuks.
Oké. Neem nou bijvoorbeeld voedsel. Microlandbouw.
Ooit kan men verbouwen wat men wil in één verblijf, dus er is nooit een tekort.
-Dat is geweldig. -Nou, hè.
-Wat is dit? -Die zijn van Cathy.
Wetenschappelijke rapporten uit haar researchtijd.
-Ze studeerde entomologie. -Tastbare en uit de eerste hand
poten-in-de-modder-waarnemingen met context. Net wat we thuis missen.
Ik ben op drie plekken geweest, maar jij, Betty, slaat alles. Dit is de bom.
Je zou iemand moeten ontmoeten.
Dat ligt lastig. Ik ben lastig.
Dat zeggen jongemannen altijd.
Ik bedoel dat degene die kan accepteren dat ik een man uit de toekomst ben
niet degene is bij wie ik voor altijd wil zijn.
Ik doelde niet op jou.
Ik ben dol op je gezelschap. Je bent anders.
-Ja, nogal wiedes. Ik ben stervende. -Ach.
Moest je dat nou zo zeggen?
Bedankt voor alles, Betty.
Je bent een hele aardige jongen.
-Tot ziens, hé? -Natuurlijk, lieverd.
Dag.
OPROEP UIT TELEFOONCEL
-Dat je nog een telefooncel vindt. -Er zijn er nog 803.
-Ik weet ze allemaal te vinden. -Goed, man.
Tot zo in de diner. Neem het ding mee.
-Je timing is vreselijk. Ironisch, niet? -Nee, hoor. Tot zo.
-Kijk eens. -Bedankt. Hoe is het met Percy?
-Hij ziet er niet uit. -Laat hem toch.
-Het gaat goed met hem. -Niet lang meer.
-Wat? -O, niets. Ik zei: 'Hmm.'
-Je hebt het. -Jazeker.
Ja, dit mobiele röntgenapparaat is nu van jou.
-God mag weten waarom. -Top.
En waar heb je het voor nodig?
-Fase twee, de wereld redden. -Juist, fase twee.
Je weet van het plan. Ik kan niet alles onthullen.
Het is beter als je niet te veel weet. Dat zal ernstige gevolgen hebben.
-Zo deed ik niet. -Nou, het was intens.
-Zo deed je. -Zei ik echt 'ernstige'?
-Oké dan. -Ik heb nog iets voor je.
Een prepaid mobiel. Vooral kinderen gebruiken ze.
Zonder ID, geen gedoe met telefooncellen.
-Net een jaren 90-dealer. -Hij kan open.
-En... -Geweldig.
-Goed, hè? -Kijk eens aan.
En morgen moet ik loten kopen.
-Dit werkt echt. -Ja, hè.
Ja, man. Een lui leventje is echt mijn ding.
Prima. Vrije tijd is geweldig.
-Maar je moet iets voor me doen. -Ja, natuurlijk.
-Zeg het maar. -Oké.
Kan je dit afgeven bij Betty Chambers? Ze woont in Better Horizons, een tehuis.
Het moet er morgen voor twaalven zijn.
Zo vroeg mogelijk. Maar zeker voor twaalven.
Normaal vraag ik je dit niet, maar ik heb morgen een afspraak
waar ik lang op moest wachten.
-Wauw. Zeer cryptisch. -Zeer cryptisch.
Bedankt.
Wacht. Je bedoelt hier of...
-Ja. -Oké dan. Maar dit is een uithoek, man.
-Zal ik je anders... -Ja.
-Ik kom niet terug, hè, dus -Prima hier.
Oké, ik ga ervandoor.
Daar ga ik.
Het is Casper, met het geld
ja oké
-Hoi, Chuck. -Hallo daar.
-Mooie rode kist. -Dank je, Chuck.
Dit is voor de komende maand.
-En een extraatje. -Dank je, maat.
-Je hebt weer naar me lopen zoeken, hè. -Ja, betrapt.
En hard ook. Want ik vind altijd iets.
Maar bij jou niets. Geen overheidsinschrijvingen, geen foto's.
Noppes, volledig onvindbaar. Verdorie, maat.
-Indrukwekkend. Hoe doe je dat? -Dat is geheim.
Maar ik heb jouw naam nodig, voor de landrechten.
Oké. Maar ooit moet je me het vertellen.
Deal? Voordat we allemaal gechipt worden.
-Dat gaat niet gebeuren. -Dat zeg jij.
-Hé, ik vroeg me af... -Niet gluren.
Jij je zin. Ik smeer 'm, met mijn geld.
Ik wil me nergens mee bemoeien.
Privacy is heilig tenslotte.
-En ik respecteer onze regeling. -Fijn, Chuck.
Maar luister,
wat is dit, man?
Terechte vraag. Ooit gehoord van nucleaire semiotiek?
-Nee. -Oké.
Nucleaire semiotiek.
Het is in feite een bericht de toekomst insturen zonder taal te gebruiken.
-Zoals in het Chinees. -Nee.
Er komen geen woorden aan te pas, maar zoiets als
straling.
Zelfs lichte straling, afkomstig van een plek waar het niet hoort.
Dit is het land van je familie.
Dat zal altijd zo zijn. Ik heb geen familie.
En geen identiteit, zoals je al zag.
Door hier dingen te begraven in die stralingsgaten
laat ik iets achter aan de toekomst.
-Super. -Ja.
Diep hoor, maat...
En wat voor iets dan?
-Dat valt onder mijn privacy. -Prik mij maar lek dan.
Zolang je dat geld maar laat stromen, kan je zoveel geheimen begraven als je wilt.
Dat waardeer ik.
En wat dacht je hiervan? Morgen heb ik een afspraak.
Kan riskant zijn, maar ik heb er zin in. Ik heb er lang aan gewerkt.
Aan de andere kant, de dingen lopen lekker.
Ik heb nu geld, kan een hotdog kopen als ik wil.
Dus moet ik niet gewoon koers houden
en die afspraak vergeten? Wat denk jij?
Ik heb een tijdje gedacht dat je ex-commando was.
-O, ja? -Blackwater, of zo.
-Dat kan wel kloppen. -Nee, je bent te soft.
Nu denk ik dat je een gentleman-dief bent.
Type George Clooney. Die nog een laatste klus gaat doen.
Het is een bankoverval, hé? Als dat zo is, moet je het doen.
Pak het leven bij de ballen en fuck de bank.
-Inderdaad. Fuck de bank. -Fuck de bank.
Maar dat is het niet.
Dat zeg jij, maat.
LACH ALSOF ALLES MORGEN IS AFGELOPEN
Oké, Percy. Daar gaan we.
Alana/11:48: Elegant. Gevalletje tetanus.
Gaan we nog loten kopen vandaag? Het is bijna 12 uur
Ik was negen toen ik ermee begon.
Mijn leraar Mr Whitaker vond het best goed.
Mijn eerste compliment ooit, meen ik.
Ik bleef hem maar tekenen. Jarenlang deed ik niets anders.
Ik zakte daardoor zelfs voor Mr Whitakers domme vak.
Hem tekenen maakte me blij.
Het voelde alsof het ertoe deed.
Alsof ik er dan toe deed, als ik hem tekende.
Iedereen wil ertoe doen, maar zo loopt het niet.
Niemand doet ertoe. Niemand kan het wat schelen. Niemand is een held.
Dit zijn wij. Dit ben ik.
We zijn niet belangrijk. We zijn
clowns van rubber die boven op de werkelijkheid stuiteren.
Nee, dat is heel slecht.
Een slechte metafoor.
Ik had moeten oefenen.
Percy. Niet doen.
Betty, ik zou je laten weten als het zover was.
Het is vandaag, helaas.
Ik kon het je gisteren niet vertellen. Sorry.
Heel fijn je ontmoet te hebben. Vaarwel.
Vernietig deze kaart. De toekomst hangt ervan af.
Ik heb de loten. Gaat het door?
Shit.
Dat was wat rommelig. Maar het gaat ons wel lukken.
-Ik wilde alleen... -Ja.
Ik weet wat je wilde doen. Ik kom je helpen.
-Oké? Ik kom uit de toekomst. -Jij bent die man van...
Van de diner, ja. Vaste klant. Eigenlijk zijn we al vrienden.
-Als je me wil doodschieten, doe het dan. -Nee, dat wil ik niet.
Jij schiet jezelf ook niet dood, dit wapen verbaast me.
-Je springt over de rand. -Hè? Nee.
Jawel. Maar parkeer dat nog even. Ik wil je iets laten zien. Kijk.
-Hè? -Van jou, toch?
Bang ventje met cape. Ik ben een fan, Percy.
Ik was een van hen die ontdekte wie je was. Gaaf, hè? Dit gaat er gebeuren.
Nadat je bent gesprongen, worden je schetsen gevonden.
En ze slaan aan, Percy. Ongelooflijk, maar waar.
We vonden overal podcasts, afdrukken, afbeeldingen en uitspraken.
En graffiti. Je werk wordt deel van een nostalgisch gebeuren,
waardoor mensen deze rare wereld en haar veranderingen aankunnen.
Je bent een inspiratie. Dat is toch mooi?
Wauw. Ik ga er even bij zitten.
Luister. Het spijt me, oké?
Ik ben botter dan ik doorgaans zou zijn.
Je gaat hier heel goed mee om. Goed zo.
Het pistool is een beetje jammer, hè. Ik leg het op de grond. Zo, kijk maar.
Dat is weg. Kijk mij aan. Hier ben ik. Goed zo.
Ik wou niet komen, maar ik moest wel.
Stel je voor dat je die ene Garfield zou ontmoeten.
-Ik haat Garfield. -Je mag die gast niet?
Hoeveel mensen die niks voorstellen bepalen zelf
hun einde om dan onsterfelijk te worden?
Weinig. De meeste mensen van historische betekenis
zijn onbenaderbaar voordat ze gaan. Jij bent een uniek geval.
We gaan het zo doen. We kletsen een beetje samen.
Vooral ik, op het moment. Jij gaat ook participeren, top.
We stellen je verhaal op. Voor de toekomst.
En dan doe jij dat met die rand, wetende dat je wat achterlaat.
In meerdere opzichten, zeg maar.
Sorry, ongepast. Maar je laat wat achter
en hebt nieuwe waarheden ontdekt over het bestaan.
De mensen die ik tot nu toe sprak, vonden dat wel wat.
Nou?
-En als ik het niet doe? -Wat niet doe?
Nee. Rustig aan, oké? Alles komt goed.
Wat als ik gewoon wegga? Wat gebeurt er dan?
-Dat kan je niet maken. -Want?
Dan kan je je ding niet doen. We moeten allemaal ons ding doen.
Jouw ding is daar over die rand.
Ik had denk ik beter niet kunnen komen.
Oké, dit was een grote vergissing. Ik ga.
Ik ga je met rust laten. Ja? Zodat je alleen bent.
-Maar dan ga je echt je ding doen, oké? -Nee.
Maar dan zijn we weer terug bij af. Wacht.
Holly: bekijk het maar
Waar gaat dit over? Nee, Percy.
Hou op.
-Toe, het spijt me. -Dat was niet zo slim.
-Sorry. -Ik heb offers gebracht, ja?
Me rustig gehouden.
Zo ongeveer.
Dit laat ik je niet verpesten.
-Dit moet gebeuren. -Nee.
-Nou, het spijt me dan. -Doe het. Schiet hem dood.
Shit, ik kan het niet.
Weet jij van de Spaanse adel die rond 1800 naar Zuid-Amerika werd gestuurd?
Volgens mij wel.
Het Spaanse koningshuis stuurde de adel
om de wetten te handhaven en orde te scheppen.
Toen kon je niet heen en weer gaan. Ze gingen en ze bleven.
Ze hadden alles wat hun hartje begeerde. Al het geld ter wereld.
Grond, bedienden en...
Maar ze konden nooit naar huis.
Heel zelden was er contact met iemand
die dezelfde taal sprak of dezelfde
culturele achtergrond had. Laten we het zo noemen.
De positie was een eer, maar ook een echte last.
Klinkt eenzaam.
Ja, dat is het ook.
Percy Sullivan N 46.419945, W 080.157702
Wat is dit nou weer?
Je baas weet welk lot wint. Koop dat lot dan gewoon.
Een van die loten, vandaag gekocht op die plek,
zal het zijn. Ik moet ze dus allemaal kopen.
CASPER INKOMENDE OPROEP
-En hij is niet mijn baas. -Het zal wel.
Wat bedoel je daarmee?
Ik vind het dubieus.
Je bedient een of andere witte gast op zijn wenken en neemt risico's voor hem?
Weet je wel hoe het precies zit? Weet je waar je aan meewerkt?
Sorry. Ik zeg het alleen maar.
Weet je wat ik gedaan heb?
Ik heb een systeem opgezet, Alana.
Ik laat bookmakers met elkaar werken, laat creditcards automatisch inzetten.
Ik laat een netwerk van lesbiennes op bepaalde tijd en locatie
krasloten kopen. Oké?
Ik heb nog nooit iets opgezet. Ik ben er goed in en krijg betaald.
Fijn voor je.
Laat gerust je principes varen.
Niet iedereen kan in de placenta-business zitten.
Een doula doet wel meer, Holly.
Het zal wel, allemaal onzin. Het is show.
Net zoals alle marsen, protesten, de eindeloze buurtbijeenkomsten.
Om te kunnen zeggen: ik was erbij. Allemaal ego-gedoe.
En ik ben het zat. Oké? Ik heb het niet meer nodig.
Nou, gefeliciteerd.
CASPER INKOMENDE OPROEP
-Wat moet je? -Ik heb je nodig.
-Waar was je nou? -Waar ik was?
-Dat zal ik je zeggen. -Laat maar. Ik heb je hier nodig.
Kleffe klodder van werkelijkheid, weet je nog? Woods Ave 23, nu graag.
Oké, ik kom eraan.
Kijk, je hebt gewonnen.
Hebbes, klootzak.
3e verdieping, Kamer 302
Ja, hierboven.
-Fijn dat je er bent. -Wat is er?
Nou, iets wat zou gebeuren, is niet gebeurd.
Dus je moet me helpen het te laten gebeuren.
Lekkere tijdreiziger ben je.
-Heb je details? Wie woont hier? -Niet meteen oordelen.
Percy, ik ben er weer.
-Wat is dit in godsnaam? -Ja.
Daar ben je. Ik heb een vriend gebeld.
-Herken je hem nog? -Hoi.
Ken je deze man? Hij wilde me vermoorden.
-Wat? -Nee, kom op, Percy.
Niet waar. Jij wilde jou vermoorden.
-Ik heb hem gered. Ik ben de held. -Is dat een pistool?
Ja. Rustig blijven. Oké?
Ik haal het er langzaam uit. Allemaal rustig blijven.
Ik leg het op de tafel. Zo. Oké? Daar ligt het. Op tafel.
-Even nadenken. -Waarover?
-Heb je hem ontvoerd? -Nee.
Nee. Niet knikken, Percy. Hij woont hier, dit is geen ontvoering.
-Wel waar. -Niet waar, denk ik.
Ik moet er de regels op nalezen. Los daarvan, we moeten van hem af.
-Nee. -Shit.
-Nee. -Percy, ik heb het je gezegd.
Hij weet ervan.
Krijg de kolere. Niet cool. Je hebt me medeplichtig gemaakt.
Weet je de gevolgen als ze mij pakken voor inbraak bij een witte?
Ze vinden vast overal mijn afdrukken.
Ze gaan me vast opsporen met zo'n spermadetector.
-Wat denk je wel? -Geen idee. Denken is niet mijn ding.
Daarom heb ik je hulp nodig. Hij hoort hier niet te zijn.
Als ik dit niet oplos, houdt het voor ons op.
-Voor iedereen. -Dus?
-Wil je hem vermoorden? -Nee.
Maar praat op hem in, hij moet dood.
Vergeet het.
Luister, ik probeer te doen wat juist is.
Niet waar.
Je wilt mij laten opdraaien voor jouw fout.
Ik heb die Betty opgezocht.
-Ze was dood. -Hoe laat ging je langs dan?
Voor 12 uur, conform mijn opdracht?
Ik was aan de late kant.
Als iemand uit de toekomst zegt dat het belangrijk is, dan is dat zo.
Oké. Misschien is dit een teken.
-Een wat? -Een teken.
Een kans. De wereld is een zooitje, toch?
Kijk dit nou, kijk hem. Als we hem nou eens helpen?
Dit kan een kans zijn om iets positiefs te gaan bijdragen. Of zo.
Het omgekeerde van wat ik zei dat cruciaal was.
-Nee. Je weet dat het goed komt. -Of komt dat doordat je het mij vertelde?
Ik kan de oplossing zijn. Dat het een soort lus is.
Nee. En jij bent niet de oplossing. Zeker weten.
Er kan een lus zijn.
Nee. Oké? Zoiets bestaat niet.
Weet je nog waarom we samenwerken en ik je vertrouw?
Omdat je onbelangrijk bent. Jouw acties zullen nooit ergens toe leiden.
Voor mij is dat perfect.
Dit is heel belangrijk.
Ik help je, oké?
-Mooi. -Dit is zo gestoord.
-We vermoorden niemand. -Oké, nee.
Als ie maar doodgaat.
Ik sta open voor andere ideeën.
Een enkeltje Verweggistan kopen en hem laten zwijgen?
Nee. Veel te riskant.
Heb je nog andere suggesties, op moord na?
Ja, wacht nou even.
Kom hierheen, METEEN
We moeten gaan. Zo komen we hier ook weg trouwens.
We gaan met Percy naar mijn bunker. Dan zoeken we het daar wel uit.
Percy, heb je per ongeluk de deur geblokkeerd?
-Hallo. -Wacht.
-Heeft hij een vaste lijn daar? -Wat is dat? Een telefoon? Percy.
We weten van de telefoon. Hang op. We gaan.
-Percy Sullivan? -Ja.
Mr Sullivan, wat ben ik blij dat u niet dood bent.
-Echt? -Ja, echt.
Hij belt vast met de politie. We moeten gaan.
Praat je met de politie?
-Wilt u een held zijn, Mr Sullivan? -Percy, toe.
-We vinden wel een oplossing. -Sorry, vriend.
-Gaan we ergens heen? -Ja.
Hier is goed, bedankt.
Oké, daar gaan we.
-Is dat jouw auto? -Nee. Vooruit.
Is dat niet een beetje raar?
Iemand moest zeker plassen of zo. Maak je niet druk. Kom.
Toch ben ik nog bang dat je me gaat vermoorden.
-Het komt goed, echt. -We zijn er bijna.
We komen er wel uit.
Chuck.
Kijk eens wie we daar hebben.
-Wat heb je gedaan? -Ik? Jij bewaart hier
een latex-seksoutfit op mijn pa's land.
Dankzij jou stond de CIA bij mij op de stoep.
-Hè? We waren toch vrienden? -Percy, nu.
Nee. Ik vermoord je, Percy.
-Stagnatie of statisch? -Wat? Ben jij er ook één?
Hallo.
-Stagnatie of statisch? -Ik weet de code niet.
Het is een code, maar ik weet 'm niet.
Toe, alles is in orde. Oké? Beloofd.
-Waarom ben je hier? -Hou op.
-Je had maandenlang de tijd. Voor wat? -Niets.
Hou op met slaan.
-Hoe ga je dit stoppen? -Wat stoppen? Wat bedoel je?
Ik begrijp je niet.
-Nee. -Wat is dat in godsnaam?
Hallo.
-Wat is dit? -Nee, niet doen.
Ik weet dat je een plan hebt. Je had het erover.
-Dus wat is het plan? -Ik verveelde me gewoon.
-Wat zeg je? -Ja, ik verveelde me.
Ik had thuis niets te doen. Ik was eenzaam.
Het leek me leuk naar de 21e eeuw te komen.
Niet zo leuk als de 20e, maar toch. Ik had er zin in.
Ik stuitte per ongeluk op een portal.
Ik meldde het niet, verdiepte me erin en ging erdoorheen.
Ik was toch alleen, dus ik ging gewoon. Ik ben nu hier, ik heb niets veranderd.
Nee. Maar je woont hier in een bunker als een terrorist.
Ja, zodat niemand me kan vinden. Ik ben hier veilig.
Niemand zou hier ooit langskomen,
totdat een beambte een belastingschuld ontdekt
-en zijn lichaam hier vindt. -Wacht. Wat?
Ik heb alleen met mensen gesproken die al bij de uitgang stonden. Op Holly na.
Maar zij weet niets en is onbelangrijk.
De gaten en de straling, je hebt een plan rondgebazuind.
Als je zegt dat je een plan hebt, luistert men.
Mijn plan was plezier hebben.
En tegelijkertijd wat vergeten kunst en geschiedenis behouden.
-Je weet wel, verzamelobjecten. -Echt? Serieus?
Dat was je plan? Je leven achter je laten, hierheen komen,
beetje aan te kloten en rotzooi verzamelen?
Welke gek doet er zoiets?
Ik.
Niet te geloven.
Thuis had ik geen doel in mijn leven. Ik verveelde me vreselijk.
Luister, alles ging prima totdat Percy het verpestte, oké?
Ik heb het nog geprobeerd op te lossen. Echt.
Maar ik kon het niet opbrengen om...
Luister, ik weet dat het een puinhoop is, maar Holly is onschuldig.
Wat zijn...
Iets van meditatie uit de toekomst.
Het heet New Age. Het is raar. Je brengt jezelf in trance.
Hou je mond.
Maar als jij hier bent, hebben we toch dezelfde keuze gemaakt?
-Zijn we dan wel zo verschillend? -Ik heb een baan, eikel.
Ik hoor hier te zijn.
Ik ben de bewaker van deze hele regio. Ik moet mensen als jij tegenhouden.
Nee, dat is incorrect. Want jij bent geen terrorist, jij bent erger.
Dit is niet mijn taak. We hadden echt niet gedacht
dat mensen zo stom als jij bestaan.
Ja, het is een zooitje, maar het is te verhelpen.
Echt. Chuck weet wel wat, maar kijk hem nou.
Hij heeft geen vrienden.
-Krijg de kolere. -Ik zeg het maar.
-Wat? Deze man? Hij hier? -Hallo.
-Je bent dus geen terrorist. -Nee. Waarom vermoord je mensen?
-Dat is vast veel erger dan wat ik deed. -Hoezo? Al deze mensen gaan toch dood.
-Sorry? -De Convergentie reset de wereld.
Dus alles wat ervoor plaatsvindt dat er niet direct invloed op heeft,
is irrelevant.
Maar zover is het toch nog lang niet?
Sneu.
-Wat is de Convergentie? -Waarom zou je in armoede leven?
Waarom?
En je aan al die regels en gedragscodes houden
die het alleen maar minder aangenaam maken.
-Ik vind het hier fijn. -Het is bijna schattig.
Wist je dat onze leiders continu portals gebruiken?
Maar echte portals. Niet zo'n sneue als waar jij op stuitte.
Een groot aantal leiders leeft nu in luxe in de pre-Convergentie-tijd.
De Hegemoon die mij aanstelde, woont nu in een kasteel
-en jaagt op mensen. -Trut. Wat is de Convergentie?
Over 53 jaar, in een periode van acht maanden,
vinden er op aarde hevige aardbevingen en een zonnestorm plaats
die heel veel digitale info en satellieten wegvagen.
Het verlies van bevolking en communicatienetwerken
en een toch al wankel vertrouwen in het gezag
leiden tot wereldwijde onrust en het vallen van regeringen.
Miljarden sterven.
Als uiteindelijk de mislukkelingen, parasieten
en zanikers zijn weggespoeld,
komen zij die ertoe doen terug van boven en beneden
om in het paradijs te gaan leven, zoals Moeder Natuur het wil.
-En jij wist hiervan? -Nou, eh...
Ja.
Maar het gebeurde zo lang geleden. Jij maakt het vast niet mee.
Ik moest de dingen laten zoals ze hoorden te...
-Krijg de kolere. Jullie allebei. -Toe, we proberen het op te lossen.
En nu? Ga je ons vermoorden?
Er zijn betere opties.
Als je het niet wil tegenhouden, dan is alles voor niets geweest. Heel irritant.
Maar jij hoeft niet dood. Ik ben
nogal eenzaam de laatste tijd.
Mijn therapeut is een lul. Ik wil met iemand praten die weet hoe thuis is.
Als je een terrorist was geweest, had ik je allang vermoord.
Maar een domkop, een loser?
-Daar kan ik wel wat mee. -Nou, ik...
Het gaat nu even niet zo goed tussen ons.
-Maar we kunnen vast vrienden worden. -Dat zou ik fijn vinden.
Er springt echt een vonk over, toch? Maar we moeten...
Iemand verpest de sfeer.
-Misschien moeten we Holly laten gaan. -Wat? Nee. Niet nu.
-Shit. -Nee.
-Zie je? -Hallo.
Als ze nu verdwijnt, boeit het niet.
Maar nu ze het weet, moet ze dood. Allebei eigenlijk, voor de veiligheid.
Maar zo'n 120 mensen kunnen het verschil maken, maar ik wil grondig zijn.
Pardon.
-Ik was vergeten dat je dat nog had. -Schieten, Percy.
-Schiet. -Laat me gaan.
-Zij kunnen me niet schelen. -Wat?
Zo onhygiënisch dat alles nog van metaal is hier. Zo primitief.
-Ik voel het bijna roesten in mijn handen. -Het is een ouwetje.
Maar vreemd genoeg heel fijn om vast te houden.
Wees stil.
Hallo? Ik hoor jullie wel.
-Doe maar niet net alsof. -Ben je alleen?
Helemaal alleen. Stagnatie of statisch?
-Het moment is van mij. -Goed zo.
Ik kom nu naar beneden.
In godsnaam...
-Wat? -Wat is dit?
-Hé, jongens. Lang geleden. -Ben ik dat?
Dat voelde ik gewoon. Hé, hou op.
-Holly? -Ik heb het.
-Ik heb dat ding. En nu? -Wegwezen.
Wat schattig.
Je moet het menen.
Verdorie.
Hallo.
-Nee. -Krijg de kolere, smeris.
-Je hebt het gedaan. -Wat goor.
-Mijn hemel, dat was geweldig. -Shit.
Gaat het wel?
Holly, gaat het wel? O, hij gaat ervandoor.
Tot ziens, Perce. Wat doet het er ook toe?
Beter zo.
-Maak je me nog los -Ging je die apocalyps echt verzwijgen?
Dat is niet aan mij.
-Oké? Ik kan niet... -Hemel.
-Alles in orde? -Ja.
-Alles in orde. Bedankt voor het redden. -Zit wel goed.
Ik was bang dat wij zouden ontploffen als we elkaar zagen. Pfew.
-En Percy? -Die is weg.
Verdorie. Shit. Holly, ga hem halen.
Hij kan de pot op, laat hem verdwalen.
Nee. De Convergentie komt door hem. Door ons. Het is een tijdlus.
Zie je? Ik zei het toch.
Je had gelijk. Daarom ben ik hier. Help me. Vermoord hem.
Wat? Nee, dat kan ik niet.
Miljarden mensen gaan sterven. Hij hield je onder schot.
-Word toch wakker. -Ik weet het niet.
Jij moet het doen, ik heb het al twee keer geprobeerd. Dit is zo belangrijk.
Ik heb nog een appeltje te schillen met sowieso één van jullie.
-Dit hoef je niet te doen. -Ga, Holly.
-Doe je hem geen pijn? -Nee, zonder hem kan ik niet bestaan.
Succes.
Wacht nou.
Jeetje, dat me dat gelukt is.
Kijk nou. Doet me denken aan dat ik hier was.
Wat een reis.
Je bent hier al even mee bezig dus, maar je maakt me bang. Wat is dit?
Ja. Het speelt al langer. Maar wij zitten er samen in. Niet ik alleen.
-De eerste keer ging niet zo goed. -Nee.
Nadat Doris Holly vermoordde, beet Percy van zich af.
Hij nam haar te grazen. Ze had hem onderschat. Wij ook eigenlijk.
Maar toen liet hij mij niet gaan.
Hij wilde de Convergentie voorkomen.
Hij heeft mij, ons, hier jaren vastgehouden.
Riep zichzelf uit tot een soort revolutionaire held.
Hij had onze aantekeningen en toegang tot Doris' spullen.
Hij liet me er alles over vertellen tot het niet meer uitkwam.
Zo'n soort vraag legt dus onze samenleving stil...
Hij verandert het, praat met allerlei mensen, fokt de boel op.
Hij verandert alles. Wat gaat er nu gebeuren?
Ik deed er veel te lang over om te ontsnappen.
Ik kon hem niet meer stoppen, maar kon nog wel terug.
Ik wist nog de coördinaten van de eerste portal.
Niet makkelijk bereikbaar. Daar heb ik een maand gewacht.
Het was een moeilijke tijd.
Maar toen
Onze eerste keer hier? Ik landde twee jaar ervoor. Kon gekker.
Tijd genoeg om Percy zijn gang te laten gaan.
-Zodat hij doet wat hij had moeten doen. -Ongelofelijk.
Maar zelfs met een plan duurt twee jaar wachten erg lang.
Met wat ik wist was het zo georganiseerd.
Om de tijd te doden, zocht ik mijn heil in het hedonisme.
Het waren een paar mooie jaren. Misschien ben ik ietsje te ver gegaan.
Welke dag is het? Zondag?
-Nee, man. Deze ellende heet maandag. -Shit, nee. Wegwezen, jij.
Ja, ik heb het verpest. Ik had gewoon kortsluiting.
-Ik ging zelfs naar het verkeerde dak. -Shit.
Daar is-ie.
Doe het. Schiet hem dood.
Shit, ik kan het niet.
Mijn god, wat mankeert me?
Serieus? We verknallen onze tweede kans?
-Hoe kregen we dat voor elkaar? -Ja, ik weet het, oké? Geloof me.
Ons volgende raakpunt blijkt pas hier in de bunker te zijn.
-Maar dat zou nog drie jaar duren. -Wat?
De eerste keer dat ik erdoor kom nadat Percy niet wil sterven,
overtuigt Holly me hem in de bunker te laten wonen.
Ik ga met tegenzin akkoord.
Maar uiteindelijk vindt Doris ons toch.
Ze spoort ons op via die stralingsgaten.
Daar is het. Dat cadeau voor de toekomst?
-Dat heeft een averechts effect. -Wacht. Maar dan...
Ik kon echt niet weer drie jaar wachten. En als ik het dan weer verpest?
Ik vond info over Doris toen Percy me gevangenhield.
En haar telefoonnummer.
Percy Sullivan N 46.419945, W 080.157702
Wat is dit nou weer?
En het lukte.
Toen jullie hier waren, ging alles zoals de eerste keer.
Stagnatie of statisch?
Dus de tijdlijn stremt de veranderingen en blijft zelf doorgaan.
-Kleffe klodder van werkelijkheid. -Joh.
Maar waarom heb je me niet eerder gered? Ze ging tekeer op mijn gezicht.
Rustig aan. Ik heb ook geleden.
Ik was mezelf aan het oppeppen voor dit grote moment.
En waarom liet je Holly...
Hé, maak me eerst even los.
Sorry, ik wil Holly de tijd geven. Hopelijk doodt ze hem.
Twee vliegen in één klap.
-Wat bedoel je? -Ik heb de politie gebeld.
Doris had gelijk. Holly vormt een gevaar.
En ze is niet belangrijk.
-Sorry? -In het grotere geheel.
Niet dat ik haar niet mag.
Maar het belangrijkste is dat ze ons niet oppakken.
En dat Percy doodgaat. Dat besef je toch wel nu?
Holly schakelt hem uit, de politie komt, arresteert haar. Dat is het plan.
Klinkt vreselijk.
Ik moest meemaken dat ze doodging. Ik heb het gezien. Dat is pas vreselijk.
Nog zo'n herinnering die ik kan missen. Maar goed, ze blijft in leven.
Beter dan eerst. Percy is uit beeld. De toekomst is veilig. Holly zit vast.
Jammer, maar meer ook niet. Dan wij nog.
Wij schieten niet, dat weet je.
Wij zijn te zwak. Holly niet. Ik geloof in haar.
Maar als zij het verpest, is het onze beurt weer. En nog een ding.
Het is te raar dat er twee van ons zijn. We hebben elkaar te lang gesproken.
Het slaat nergens op. Eentje moet er gaan.
Ik heb gestemd en ik ga.
Hopelijk schaadt dit je niet. Mentaal.
Het is beter zo. Laat het gaan.
Sorry hiervoor, maar het is te laat.
Sorry. Succes. Wees een beter mens.
Jezus, recht voor me neus. Shit. Ik spoor niet.
Voor het leven verpest. Dat wordt psychotherapie.
Holly, wacht op mij.
-Rustig maar, we gaan dit laten ophouden. -Holly?
-Holly. -Nee, stop.
-Ga weg. -Nee. Het is in orde.
We lossen dit wel op.
Hoi. Sorry voor de vertraging. We hebben gepraat.
-Holly, hij moet gaan. -Hemel.
Nee, komt goed. We hebben het besproken.
Die Convergentie gaat ie niet doen. Dat gaan we voorkomen.
Dat is het hele punt, oké? Hij gaat het tegenhouden.
Hij verpest de toekomst. Het moet gebeuren.
-Nee, ik ga niets tegenhouden. Beloofd. -Verdomme, jawel. Je moet wel.
-Spoor jij wel? -Spoor jij wel?
-Waarom iets veranderen dat goed komt? -Voor wie? Wat als we iets kunnen doen?
-Zonder miljarden mensen te doden. -Dat doe ik niet, het is niet mijn fout.
-Niet mijn probleem. -Goede imitatie van een witte.
Luister, mijn bestaan is net bedreigd. Dat was heel zwaar.
Wat coulance zou fijn zijn.
-Neem eens je verantwoordelijkheid, man. -Oké, bij deze. Sorry.
Iets lukt pas als je er iets voor doet. Zo werkt het in het leven.
-Stop. -Hallo.
Niet doen.
Toe, niet doen.
-Het is beter zo. -Stop.
Mijn god. O, shit. Casper.
Ik ga niets doen, oké? Echt niet.
Nee, wacht. Shit.
-Daar hebben we allebei weinig aan. -Hou je mond.
-Wat doe je? -Geen idee.
-Ik druk erop. -Te hard.
-Oké, shit. -Al goed.
-Maakt niet uit. -Jawel.
Het kan slechter. Misschien is dit het heden.
-Het voelt als het heden. -Hou je mond.
We moeten gaan. Kom.
Nee, vooruit. Sta op.
-Mijn been. -Zo zwaar.
-Ik weet het. -Oké.
-We gaan. Shit. -Ik kan niet lopen.
Lopen. Hou eens even je mond, oké?
-Ik kom uit de toekomst. -Ik weet het, kom.
ENKELE MAANDEN LATER
LUISTER NAAR ME OF WE GAAN ALLEMAAL DOOD
Ondanks de terughoudendheid van de uitgeverswereld
kreeg Mr Sullivans boek al veel bekendheid
vanwege de verrassende nauwkeurigheid van zijn voorspellingen.
Online spreekt men zelfs over hem
als wellicht de belangrijkste politieke cartoonist in de geschiedenis.
Dus met trots stel ik u voor aan Mr Percy Sullivan.
-Leuke sjaal. -Hier.
Dit is alles wat in haar flat lag. Pak aan.
Mijn enige eis is dat ik jou en hem nooit meer wil zien.
-Bedankt. -Ik doe mijn deel, hoor.
Ik vertel ze de waarheid, help ze door mijn kunst.
Je wilt de wereld redden? Ga je gang.
-Tien, negen, acht... -Daar komt ie.
-...zeven, zes... -Vijf. Niet?
-Vijf, vier, drie, twee, één. -...vijf, vier, drie, twee, één.
Gelukkig nieuwjaar.
VUURWERK OP HET PHILIPS-PLEIN
Alles is nog in orde. Wist ik wel.
-Hoi. -Daar ben je.
-Hoi. Heb ik het gemist? -Ja, het scheelde weinig.
Spoileralert. Het is net vorig jaar. Eerst het aftellen.
-En dan zeggen ze 'gelukkig nieuwjaar'. -Ja.
-Hoe is het met Percy? -Goed, hoor.
Hij gaf ons zelfs een exemplaar van zijn boek.
-Ja. -Is het wat?
Het is heel slecht, eigenlijk.
-O, echt? -Ja.
Het voorspelt wel de toekomst.
-Dat zit hem in ieder geval mee. -Dat kun je nu zelf ook.
Heb je alles om het tegen te houden?
Geen idee. Ze zei dat er maar zo'n 120 mensen het verschil kunnen maken, hè?
-Ik weet waar die wonen. -Jeetje. Ik heb je leven veranderd, hè?
-Jij at mijn afval op, weet je nog? -Dat is waar, dat was ik vergeten.
Hoe weten we of we het tegengehouden hebben? Wat gebeurt er?
Vast een soort paradox die de werkelijkheid opslokt.
-Of niets? -Ja.
Dat kan ook. Dat idee spreekt me aan.
-Dus weet je het zeker? -Ja, ik ben hiervoor geboren.
O, god, ja, het moet zo zijn.
Ik kom wel terug zo af en toe.
Ik red het wel. Er is een plan. Ik kom uit de toekomst, toch?
Weten jullie van Holly af of wat ze deed?
Ik hoop van wel. Het is vast zinloos, maar ze heeft gelijk.
Iets willen verbeteren is de moeite waard. Ja, de toekomst staat vast.
Maar waarom eigenlijk?
We herschrijven de geschiedenis toch ook? Waarom dan niet de toekomst?
Iedereen is er. De checkpoints zijn dicht.
De trucks geladen. Alles is gereed.
-Wat doen we nu? -De wereld redden.
Maar als je nog wat wilt weten, sta ik je graag te woord.
Als je dit leest, weet je me te vinden.
Ik ben hier.
-Hallo? -Ja, hallo. Stagnatie of statisch?
Stagnatie of statisch?
-Het moment is van mij. -Oké, perfect. Mooi.
We hebben je signaal gevolgd en we moeten je dringend spreken.
Oké, momentje.
Bedankt. Mijn hemel, heel erg bedankt.
Hallo.
Ondertiteling: Plint Ondertiteld door: Jik Boom