Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪พูดเลยๆ
‪ก็ได้ เดี๋ยวก่อน
‪เงียบก่อน ทุกคน
‪แน่นอนผมจะกล่าวอะไรสักหน่อย ‪เหมือนทุกปีนั่นแหละ
‪คิดเหรอว่าปีนี้จะไม่พูด
‪ผมอยากดื่มฉลองการปิดปีงบประมาณ
‪ด้วยผลกำไรที่ดีที่สุดในทศวรรษของเรา
‪เย่
‪- ยินดีด้วยและสุขสันต์วันคริสต์มาส ‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪เอาล่ะ…
‪ทำอะไร ราอุล
‪เขาจะชิ่งกลับแล้ว
‪ไม่เอาน่า
‪อัลวาเรส…
‪เปล่านะครับ
‪กำลังสนุกสนานกันจะตาย
‪- ผมแค่จะไปเข้าห้องน้ำ ‪- รีบๆ กลับมาล่ะ เราสั่งเตกีล่าช็อตไว้
‪เหล้าช็อตๆ
‪- เหล้าช็อต ‪- ไม่เอาน่า
‪- เหล้าช็อต ‪- ให้รอบโต๊ะเลย
‪ราอุล ขอคุยด้วยหน่อย ฟังนะ
‪คุณไม่มีเพื่อนในออฟฟิศ ต้องตัดสินตามจริงแน่
‪ว่าไงนะ
‪ผมควรได้เลื่อนขั้นแทนที่จะเป็นซานเชส ‪พวกชอบเลียแข้งเลียขาใช่ไหม
‪- ผมทำยอดได้ดีกว่าตั้งเยอะ เนอะๆ ‪- ทุกคนรู้ดีว่ามันไม่ยุติธรรมเลย
‪ถ้าผมเป็นคุณนะ โมราเลส ‪ผมจะไปบอกหัวหน้าเดี๋ยวนี้เลย
‪จะตีเหล็กต้องตีตอนยังร้อน
‪เอาไงเอากันวะ
‪เอมิลิโอ เรามีเรื่องต้องคุยกัน
‪ขอบคุณ สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪นี่แน่ะ เอาไป
‪- เวร ไอ้โง่ ‪- ระวังหน่อยสิ
‪ให้ตายสิวะ
‪- ถ่ายรูปให้หน่อยสิคะ ‪- โทษที ผมรีบ
‪ผมถ่ายรูปไม่เป็น
‪- ไม่ล่ะ ขอบคุณ ‪- ตูรอนสักชิ้นไหม
‪ผมไม่ชอบตูรอน
‪- ขอร้องล่ะ ‪- เหอะน่า เอาไปสักชิ้น
‪- น่านะ ‪- ไม่เอา!
‪อย่าพูดจาแบบนั้นใส่ซานต้าสิคะ
‪ฟังนะ สาวน้อย ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่ซานต้า
‪เขาเป็นแค่คนตกงานที่อาจจะติดเหล้าด้วย
‪ที่ต้องมาใส่ชุดติงต๊องนี่เพื่อหาเงินจ่ายค่าเช่า
‪และซื้อไวน์ถูกๆ
‪- ใช่ไหม ‪- ไม่ร้องนะลูก ไม่ต้องไปสนใจเขา
‪(สุขสันต์วันคริสต์มาส)
‪- ลูก แม่ไม่เคยติดต่อลูกได้เลย ‪- ผมยุ่งน่ะแม่
‪บอกแม่ทีว่าคริสต์มาสปีนี้ลูกจะกลับมาบ้าน
‪- ขอร้องล่ะ ‪- ไม่
‪ไม่เอาน่า ราอุล ‪แม่ซื้อกุ้งแลงกูสทีนมาด้วย ของโปรดลูก
‪ผมไม่ได้ชอบกุ้งแลงกูสทีนนะแม่
‪เดี๋ยวนี้เลิกรับสายแม่ตัวเองแล้วเหรอ
‪ลูกทำแม่เสียใจ
‪งั้นแม่จะไม่โทรหาลูกแล้ว
‪(ถึงคุณเมริโน)
‪(หนึ่งสัปดาห์ก่อนถึงวันหยุดของคุณ)
‪(ขอให้สนุกกับแคริบเบียน)
‪ราอุล หัวหน้าอยากพบคุณค่ะ
‪เข้ามาสิ เมริโน
‪ประตู…
‪ช่วยปิดมันเบาๆ หน่อย
‪เหล้ายินมันก็ปังอยู่หรอก แต่เมาค้างนี่สิอย่างพัง
‪โทษที
‪คุณต้องไปตรวจสอบบัญชีเดี๋ยวนี้เลย ขอให้สนุก
‪หา
‪ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่
‪ผมบอกคุณแล้วว่าผมจะไปคิวบา
‪อือๆ เห็นไปทุกปี หนีเทศกาลคริสต์มาสสินะ
‪ก็เห็นๆ กันอยู่นี่ครับ
‪ไปให้ไกลที่สุด
‪ให้ห่างฝันร้ายจากแสงไฟระยิบระยับ ‪จากตลาด จากชอร์ตเบรด…
‪ขอถามหน่อย ทำไมถึงเกลียดคริสต์มาสนัก
‪สุดยอด
‪ดูสิ สปาร์กกี้ นั่นเมลคิออร์ คนโปรดของเรา
‪สปาร์กกี้ระวังนะ
‪สปาร์กกี้…
‪สปาร์กกี้
‪ไม่มีเหตุผลหรอก ผมแค่ไม่ชอบน่ะ ‪ให้คนอื่นทำแทนแล้วกัน
‪ไม่มีคนอื่นแล้ว ราโมนลาป่วย ‪ส่วนแครอลก็เพิ่งคลอดลูกแฝด
‪- แต่… ‪- ไม่มีแต่
‪งานกล้วยๆ น่า
‪ไม่กี่วันก็เสร็จแล้ว
‪มีเวลาเหลือเฟือให้ขึ้นเครื่องบิน ‪หนีไปก่อนเทศกาลจะเริ่ม
‪นี่แฟ้มบริษัท
‪โรงงานอาหารบนเทือกเขาพิรินีในบัลเบอเด
‪- ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องได้บิน ‪- แน่นอนอยู่แล้ว
‪โชคดี
‪ไอ้สารเลว
‪ไม่เลว
‪เมืองเล็กๆ
‪เกือบถึงแล้ว
‪- สวัสดี ‪- ยินดีต้อนรับ
‪เวรกรรม
‪- ยินดีต้อนรับ ‪- สวัสดี สบายดีไหม
‪- พระเจ้า ‪- สวัสดี สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪สวัสดี
‪- สวัสดี ‪- หยุด อย่าไปทางนั้น
‪สวัสดี เออๆ ฉันรู้ คริสต์มาส
‪ให้ตาย ขอทีเถอะ
‪จะไปไหน
‪เยี่ยมไปเลย
‪วิเศษสุด
‪คำนวณเส้นทางใหม่
‪สุดยอด
‪ตายแล้ว
‪เขาทำลายมัน
‪เจ็บตรงไหนหรือเปล่า เป็นอะไรไหม
‪วิเศษสุดๆ ไปเลยครับ
‪ก็แค่เกือบตาย แต่นอกจากนั้น…
‪- เละเทะหมดแล้ว ‪- อย่าเป็นแบบนี้สิ ไม่ใช่ในตอนนี้
‪ใกล้ถึงวันคริสต์มาสแล้ว ‪ช่วงเวลาแห่งความร่าเริง
‪ว้าว
‪- สร้างบ้านอะไรอยู่เหรอ ‪- ไม่ใช่บ้านค่ะ มันคือรางหญ้า
‪- รางหญ้าเหรอ ‪- ค่ะ
‪เราทำการแสดงการประสูติของพระเยซูทุกปีเลย
‪ตลกชะมัด
‪ไร้สาระสิ้นดี
‪เป็นประเพณีที่งดงามออก
‪ฉันเป็นผู้กำกับมาแปดปีแล้ว
‪ใช้เวลาได้มีประโยชน์ซะไม่มี
‪ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ‪ผมต้องกลับไปโลกแห่งความจริงแล้ว
‪ไอ้คนทุเรศ
‪ยัยทึ่ม
‪กลับรถถ้ากลับได้
‪ได้ก็ดีสิ
‪ขอโทษนะครับ
‪ช่วยส่งไม้นั่นมาให้ผมหน่อยได้ไหม
‪ผมเห็นใจเจ้าหนูผู้น่าสงสาร ‪ที่อยู่โดดเดี่ยวเอกาข้างนอกนี่น่ะ
‪เลยสร้างเพื่อนให้เขาคนนึง
‪ชีวิตเราจะมีค่า ‪ก็ต่อเมื่อเราใช้มันร่วมกับใครบางคน
‪ไม่คิดงั้นเหรอ
‪ไม่ต้องตอบผมหรอก
‪ลองคิดดูก็พอ
‪สวัสดี
‪รูปนั้นคือหิมะที่ตกในปี 1973
‪เราถูกตัดขาดอยู่สัปดาห์นึง
‪เก้าเดือนต่อมา มีเบบี๋เกิดใหม่ ‪เยอะเป็นประวัติการณ์เลยล่ะ
‪ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‪ฉันบลังก้า เจ้าของโฮสเทลนี้
‪บลังก้า "ขาว" เหมือนเทศกาลคริสต์มาส
‪- ราอุล เมริโน ‪- คุณจะพักอยู่ที่นี่ถึงวัน 23 ใช่ไหม
‪คุณจะตกหลุมรักเมืองเราแน่
‪มาทำธุระหรือพักผ่อนคะ
‪ไม่เกี่ยวกับฉันนี่นา
‪เอาขนมแมนเตคาโดไหม หรือเอาอาหารอุ่นๆ
‪ไข่ดาวกรอบๆ เป็นไง
‪- ฉันทอดไข่ดาวเก่งนะ ‪- ไม่เอา ขอบคุณ
‪- ผมแค่อยากเข้านอนน่ะ ‪- เดี๋ยวฉันไปส่ง
‪ฉันเตรียมห้องสวีทเมลคิออร์ไว้ให้ล่ะ
‪- เมลคิออร์เหรอ ‪- ใช่แล้ว ห้องสวีทเมลคิออร์
‪มีห้องกาสปาร์กับบัลทาซาร์ด้วยนะ
‪ห้องบัลทาซาร์สวยมาก นี่ห้องสวีทของคุณ
‪แต่มันมืดกว่า
‪เพราะแสงเข้าน้อยน่ะ
‪- ขอกุญแจได้ไหมครับ ‪- ได้สิ
‪- ถ้าต้องการอะไร บอกฉันได้นะ ‪- ขอบคุณครับ
‪- ตลอด 24 ชั่วโมงเลย ‪- ขอบคุณครับ
‪ไม่นะ
‪คุณมาถึงจุดหมายแล้ว
‪(โรงงานผลิตลูกกวาดและขนมตูรอน ‪ลา นาวีเดเนีย)
‪"ลา นาวีเดเนีย" งั้นเหรอ
‪ล้อเล่นใช่ไหม เอมิลิโอ ‪ให้ผมตรวจสอบโรงงานผลิตตูรอนเนี่ยนะ
‪แล้วก็มาร์ซิพานด้วย ‪พวกเขาผลิตขนมวันคริสต์มาสทุกอย่างเลย
‪คุณก็รู้ว่าผมเกลียดคริสต์มาส
‪ผมไม่บอกคุณเพราะคุณจะไม่ยอมไปนี่แหละ
‪งั้นเหรอ
‪หาคนอื่นมาทำได้เลย ‪เพราะผมจะกลับมาดริดแล้ว
‪โอเค ได้เลย ผมจะรอนะ
‪พร้อมเงินชดเชย
‪- ถ้าคุณไม่ทำตามหน้าที่ ก็โดนไล่ออก ‪- โอเค ผมโดนไล่ออก
‪ผมจะไปจากที่นี่จริงจังไม่ติงนัง
‪ดีมาก
‪เขาจะอยู่ต่อ
‪ให้มันได้อย่างนี้สิ
‪คุณส่งผมมาโรงงานผลิตตูรอน
‪ผมเลยต้องมาอยู่ในที่หนาวๆ อย่างคนงั่งที่นี่
‪คุณมันสารเลว
‪- อรุณสวัสดิ์ครับ ‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ ขอต้อนรับสู่ลา นาวีเดเนีย
‪ตูรอนและลูกกวาด มาร์ซิพานและของหวาน
‪มีอะไรให้ช่วยคะ
‪ผมมาตรวจสอบบัญชีโรงงาน
‪- ผมชื่อ… ‪- ราอุล เมริโน ใช่ไหม
‪มาเตโอ ซาลีนาส ผู้อำนวยการลา นาวีเดเนีย ‪ยินดีที่ได้พบครับ
‪- เดินทางราบรื่นดีไหม ‪- เจอเรื่องปึงปังนิดหน่อยครับ
‪เราเป็นครอบครัวใหญ่ ใช่ไหมลุยซ่า
‪แน่นอนค่ะ
‪เดี๋ยวคุณจะได้รู้จักเรา
‪รอแทบไม่ไหวแล้ว
‪ผมเคยเดินทาง ได้เห็นโลกกว้าง แต่…
‪ไม่มีที่ไหนเหมือนที่นี่เลย
‪ผมกลับมารับช่วงต่อจากพ่อ
‪หลังๆ มานี้เขาไม่ค่อยมีสติสตางค์น่ะ
‪ชีวิตก็งี้แหละ
‪บอกได้ไหมว่าผมต้องไปเตรียมตัว…
‪ยิ่งเริ่มเร็ว
‪ก็ยิ่งเสร็จเร็ว
‪- แน่นอน เรามีห้องทำงานให้คุณด้วย ‪- เยี่ยม
‪แต่คุณอยากเห็นโรงงานก่อนใช่ไหม
‪ตามผมมา
‪เริ่มสักทีเถอะ
‪ผมจะพาคุณดูขั้นตอนทั้งหมด
‪เราอบอัลมอนด์ในเตาอบพวกนี้ล่ะ
‪ตามผมมา
‪ผมชอบเสียงมัน ได้ยินไหมครับ
‪มันคือเสียงของอัลมมอนด์ที่ไหลผ่านทั้งโรงงาน
‪มาเพื่อผสมกับแป้งตรงนี้
‪จนได้เนื้อสัมผัสแบบนี้
‪น่าสนใจเหลือเกิน
‪อาร์ตูโร ปรมาจารย์ด้านการทำตูรอนของเรา
‪ถ้ามีคำถามอะไรเกี่ยวกับตูรอน
‪เขาให้คำตอบคุณได้
‪หวาน แต่ไม่หวานเกินไป
‪เนื้อแน่น แต่ไม่เป็นก้อน
‪เหมือนกินคริสต์มาสเข้าไปเลย
‪ขอบคุณครับอาร์ตูโร
‪อย่างที่เห็นส่วนผสมกลายเป็นบล็อกแข็งๆ แล้ว
‪เวทมนตร์
‪บล็อกพวกนี้จะถูกตัดเป็นแท่ง พร้อมบรรจุ
‪- อรุณสวัสดิ์ครับ พิลาร์ ซากราริโอ ‪- สวัสดีครับ
‪นี่คือที่ที่เราบรรจุตูรอนลงกล่อง ‪เตรียมส่งให้ครอบครัวชาวสเปนกินตอนมื้อค่ำ
‪มาร์กาอยู่ที่นี่มา 20 ปีแล้ว
‪- ใช่ไหม ‪- ใช่ค่ะ
‪ตั้งแต่ก่อนมีลูกคนแรกอีก
‪เธอมีลูกห้าคน
‪เราจะทำมาร์ซิพานเป็นรูปหมาไม่ได้นะ
‪เด็กๆ ไม่กินเพื่อนซี้ของมนุษย์หรอก
‪ส่วนแมว ก็อาจจะ
‪แต่หมาเนี่ย ไม่มีทาง
‪นักวิจัยพัฒนาของเรา มืออาชีพจริงๆ
‪รู้ไหมว่าความภูมิใจที่สุดของเราคืออะไร
‪ไม่รู้เหรอ
‪ลา นาวีเดเนียสร้างอาชีพ ‪ให้คนเกือบทั้งเมืองนี้ไงล่ะ
‪ในที่สุดก็ทำสำเร็จ
‪ใช่แล้ว ฉันทำได้
‪เดี๋ยวนะ
‪- ผมรู้จักผู้ชายคนนี้ ‪- แกจะได้โบยบิน
‪พ่อผมเอง หัวใจและจิตวิญญาณ ‪ของลา นาวีเดเนีย
‪พ่อครับ ทักทายคุณราอุล เมริโนสิ
‪- พ่อ ‪- ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย
‪ห้องน้ำไปทางไหนครับ
‪- แท็กซี่จะมาในอีกหนึ่งชั่วโมงค่ะ ‪- หนึ่งชั่วโมง
‪- ทั้งเขานี้มีแค่คันเดียวค่ะ ‪- นั่นสินะ
‪แต่มีข่าวดีนะคะ
‪รถยกมาเอารถคุณไปแล้ว
‪- สุดยอด ‪- ใช่ไหมล่ะ
‪เราไปส่งคุณที่บัลเบอเดได้นะ ‪เรามีนัดกับหมอสูติน่ะ
‪ขอบคุณครับ ไม่ต้องห่วงนะ ผมจะเดินเอา
‪หมายความว่าไงจะเดินกลับ ‪ตั้งห้ากิโลเมตรเลยนะ
‪ยังไงคุณก็ต้องมากับเราแล้วล่ะ
‪คุณปฏิเสธไม่ได้หรอก เธอดื้อมาก
‪ผมไม่อยากมีลูก แต่ดูนี่สิ…
‪- ผมชื่อโฮเซ่ มาเรีย ‪- ฉันมาเรีย โฮเซ่
‪โฮเซ่กับมาเรีย
‪- โฮเซ่ มาเรีย ‪- มาเรีย โฮเซ่
‪- ผมชื่อโฮเซ่ มาเรีย ‪- และฉันมาเรีย โฮเซ่
‪ชวนงงเนอะ
‪ผมชื่อราอุลเฉยๆ
‪ไปกันเถอะ ราอุล
‪ลูกคุณเตะฉัน…
‪- ดูสิ อยากจับดูไหม ‪- ไม่!
‪ผมพอจะนึกออกน่ะ
‪อีกไม่นาน
‪เราอาจจะโชคดี ‪แกอาจจะเกิดทันรับบทพระกุมารเยซู
‪เราทำการแสดงการประสูติของพระเยซูทุกปีเลย
‪อ๋อครับ ผมเคยเจอผู้กำกับแล้ว
‪- เปาลาน่ะเหรอ ‪- ครับ เธอเพี้ยนมาก
‪เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องฉัน
‪สร้างสรรค์มาก
‪คันนี้ใช่ไหม ฝนทำท่าจะตกนะ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีจ้ะ
‪- ว่าไง พ่อหนุ่ม ‪- ขอผ้าเช็ดตัวหน่อยได้ไหมครับ ไม่มีซักผืนเลย
‪ขอโทษจริงๆ
‪- จะไปเอามาให้เดี๋ยวนี้ล่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪ลูกจ๊ะ เอาผ้าเช็ดตัวไปให้แขก ‪ที่ห้องสวีทเมลคิออร์หน่อย
‪- แม่จะไปร้านซักแห้ง ‪- ได้ค่ะแม่
‪เข้ามาเลยครับ ไม่ได้ล็อก
‪เจ้าของรถคันนั้นใช่ไหม
‪ยัยพระเยซูประสูติ
‪- มาทำอะไรที่นี่ ‪- ฉันอยู่ที่นี่ตลอดแหละ
‪- ที่นี่เป็นโฮสเทลของแม่ฉันน่ะ ‪- ผมนี่โชคดีจริงๆ
‪หมายความว่าไง
‪ไม่มีอะไร
‪เสียใจด้วยนะคะเรื่องรถคุณ
‪ดูเหมือนเราจะเริ่มต้นกันไม่ดีเท่าไร
‪- ไม่ดีเลย ‪- เป็นเพื่อนกันเถอะ
‪ขอผ้าเช็ดตัวหน่อย
‪(เบอร์แม่)
‪- จะไม่รับสายเหรอ ‪- ไม่ใช่ตอนนี้
‪โอเค
‪นั่นแม่คุณนะ อาจจะเป็นเรื่องสำคัญก็ได้
‪ผมขอผ้าเช็ดตัว ไม่ใช่คำถามสอดรู้สอดเห็น
‪ใจเย็นน่า
‪- เอาไปเลย ‪- ขอบคุณ
‪ดีขึ้นเยอะเลย ขอบคุณ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดี
‪อรุณสวัสดิ์ครับ
‪อรุณสวัสดิ์
‪มีอะไรให้ช่วยไหม
‪ฉันมีคำถามค่ะ
‪ผู้ตรวจสอบบัญชีทำอะไรกันแน่
‪951 952 953
‪- 954 955 ‪- ขอถามหน่อยสิ
‪เดี๋ยวนะ
‪ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณเรียนอะไรมา
‪ลูกคนโตของฉันเก่งคณิตศาสตร์มาก
‪แต่คนสุดท้องไม่ใช่ คนสุดท้องนี่หัวทึบหน่อยๆ
‪ฉันคิดว่าเขาน่าจะเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีได้
‪หมายถึงคนโตน่ะ
‪แต่ไว้คุยทีหลังก็ได้ค่ะ
‪971…
‪- ให้ตาย ‪- โอเค
‪หนึ่ง สอง…
‪อยู่นี่เอง
‪ขออภัยที่สารรูปผมดูไม่จืด
‪ผมไม่มีเวลาหวีผมเลยน่ะ
‪โชคดีนะครับ
‪เช่นกัน
‪ซ่อมไม่ได้แล้วล่ะ คงเป็นได้แค่ขี้เลื่อย
‪ทำยังไงล่ะทีนี้
‪- สร้างอันใหม่ก็ได้ ‪- งั้นเริ่มเลย
‪ถ้าไม่เลื่อนวันคล้ายวันประสูติ ‪ก็อาจจะเสร็จไม่ทัน
‪ไม่นะ
‪พวกคุณทำได้ทุกอย่างนี่
‪อีกอย่างนักบุญโยเซฟผู้อุปถัมภ์ของพวกคุณด้วย
‪หา
‪ช่างเถอะ
‪เปาลา ทุกคนมากันแล้ว
‪- เราจะเริ่มเลยหรือยังไง ‪- โอเค
‪สวัสดี
‪ต่อแถวคัดตัวได้เลยค่ะ
‪เข้าไปทีละคนนะ
‪ปีนี้อยากรับบทอะไรเหรอ
‪คนเลี้ยงแกะ
‪เมลคิออร์ ถ้าเป็นไปได้นะ
‪กาสปาร์
‪ฉันมองตัวเองเป็นพระนางมารีย์พรหมจารีแต่…
‪ถ้าพวกเธอไม่คิดแบบนั้น…
‪หัวหน้าคนซักผ้าก็ได้
‪ผู้บังคับบัญชา
‪ผมอยากเป็นนักบุญโยเซฟ
‪ใครก็ได้ที่ไม่ใช่บัลทาซาร์
‪เดี๋ยวได้รู้กันค่ะ คารีม
‪คิดไว้ว่าอาจจะเป็นคนซักผ้า
‪แม่เอาแซนด์วิชกับส้มแมนดารินมาให้ เผื่อลูกหิว
‪แม่ นี่งานคัดตัวนะคะ
‪- ไบเกอร์ ‪- สมัยนั้นไม่มีรถมอเตอร์ไซค์ นิโค
‪ก็ปรับให้เหมาะกับคนยุคมิลเลนเนียลสิ
‪พระนางมารีย์พรหมจารี
‪พระกุมารเยซู
‪ไหนดูซิ เรามีคนเลี้ยงแกะสี่คน
‪คนซักผ้าเก้า นักบุญโยเซฟสอง
‪คนขายเกาลัดหนึ่ง ก็คือฉัน
‪ปราชญ์ 13 พระนางพรหมจารี 15
‪และอื่นๆ
‪ไม่มีอัครทูตสวรรค์
‪สวัสดีตอนเย็น
‪เป็นไงกันบ้างครับ
‪- สาวๆ ‪- สวัสดี มาเตโอ
‪เราต้องคิดเรื่องนักแสดงใหม่
‪- หา ‪- ทำไมล่ะ
‪- มีปัญหาเรื่องการจัดการเหรอ ‪- อือ นิดหน่อย
‪ถ้าอยากได้บท ก็นี่เลย
‪ผู้บังคับบัญชา คนขายเกาลัด ไม่ก็ทูตสวรรค์
‪ก็ต้องทูตสวรรค์สิ ลูก
‪ฉันก็อยากแสดงนะ แต่ลา นาวีเดเนีย ‪งานแน่นมาก ไม่มีเวลาเลย
‪แล้วนายต้องการอะไร
‪มากับฉันสิ
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪มันคืออะไร
‪ฉันได้ข่าวเรื่องอุบัติเหตุ ก็เลยเอาอันใหม่มาให้
‪อันนี้ดีกว่าอีก ไม้มะฮอกกานีกับซีดาร์เลบานอน
‪หวังว่าจะไม่ถือสานะที่ฉันไม่ได้ถามเธอก่อน
‪ฉันไม่ว่าอะไรหรอก วิเศษมาก
‪- ขอบคุณมากนะ ‪- ไม่เป็นไรเลย
‪สุดสัปดาห์นี้เธอทำอะไรหรือเปล่า
‪ไปกินมื้อค่ำที่เอล โฟกอนกัน
‪มาเตโอ ฉัน…
‪ฉันไม่อยากไปเดตกับนาย
‪ไม่ว่าจะเป็นวันนี้ ‪หรืออีก 15 ครั้งที่นายชวนฉันในปีนี้
‪ไม่ได้ไปเดต ก็แค่เพื่อนสองคน ‪ที่ออกไปกินมื้อค่ำวันคริสต์มาสด้วยกัน
‪ในห้องส่วนตัวของร้านอาหารสุดโรแมนติก
‪ไม่เอาน่า มาเตโอ ฉันรู้จักนายดี
‪ก็ได้
‪ก็จริง ฉันมันคนผีทะเล
‪แต่ตอนเด็กๆ เราเป็นคู่ที่เหมาะกันมากเลยนะ
‪ไม่หรอก ก็แค่เด็กอายุ 15 ที่จูบกันสี่ครั้ง
‪เจ็ดครั้ง
‪ฉันชอบที่ได้เป็นเพื่อนนาย ‪และอยากให้เป็นแบบนั้นต่อไป
‪แค่นั้นแหละ
‪- ถ้านายอยากได้คืนฉันก็เข้าใจนะ ‪- ไม่ๆ
‪อย่าคิดเชียวนะว่าฉันซื้อรางหญ้าแพงๆ มา ‪เพียงเพราะว่าอยากเดตกับเธอ
‪โอเค แล้วเจอกัน
‪ขอบใจสำหรับของขวัญนะ
‪เรื่องมาเตโอ พวกแม่ทำตัวน่ารำคาญมากเลย
‪- หนูไม่ชอบเขาก็คือหนูไม่ชอบเขา ‪- เราไม่ได้ทำตัวน่ารำคาญนะ
‪เดี๋ยวลูกก็จะได้เจอคนที่เข้ากันได้
‪ตอนอายุ 30 ‪แม่นึกว่าตัวเองจะไม่ได้ตกหลุมรักแล้ว
‪แต่แล้ววันนึง ก็มีผู้ชายคนนึง ‪มาเที่ยวงานเทศกาลของเมือง
‪เขาชวนแม่เต้น เขากอดแม่…
‪ตอนที่เขากอดแม่มันช่าง…
‪แม่รู้สึกถึงบางสิ่งที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
‪อะไรเหรอ
‪แม่อยากเต้นรำกับเขาไปชั่วชีวิต
‪แม่…
‪ทำไมถึงไม่เคยเล่าเรื่องเขาให้หนูฟังล่ะ
‪หมายความว่ายังไง
‪ก็พ่อลูกไง
‪ตายๆ
‪- ฉันจะบอกอะไรให้ ‪- ว่าไง
‪อย่ามีลูกเพิ่มอีกสี่คน
‪- ไม่เอาน่า ‪- ไปไหนก็ไปเลย มาร์กา
‪นั่นใช่คนมาใหม่ไหม
‪ผู้ตรวจสอบบัญชี
‪ราอุล
‪เป็นไงบ้าง
‪- ดีครับ ขอบคุณ ‪- มานั่งกับเราสิ
‪ไม่ดีกว่า ผมยุ่งมากเลย
‪กะว่าจะไปกินแซนด์วิชที่ห้องทำงานน่ะ
‪ถ้านั่งกินข้าวเป็นกิจจะลักษณะไม่ได้ ‪แล้วพวกเราจะเป็นอะไร
‪คนยุ่งมั้งครับ
‪ไม่ใช่
‪- คนป่าเถื่อน ‪- ใช่
‪ว่างั้นแล้วก็…
‪กินให้อร่อยนะครับ
‪- ขอบคุณ ‪- คุณก็เหมือนกัน
‪เขาไม่ค่อยเป็นมิตรเนอะ
‪บ้าเอ๊ย
‪ว่าแล้วเชียว
‪(ห้องน้ำ)
‪เรื่องราวของโรงงานเรา ‪เริ่มขึ้นเมื่อนานแสนนานมาแล้ว
‪ในปี 1912
‪มาร์เซียล ซาลีนาส ‪ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคและภูมิปัญญา
‪การทำตูรอนโฮน่าที่ดีที่สุด
‪เขาตัดสินใจเปิดธุรกิจครอบครัว
‪ซึ่งสุดท้ายกลายเป็นโรงงานแห่งนี้
‪ที่ส่งต่อความหวานให้ชาวสเปนในปัจจุบัน
‪และเป็นความภาคภูมิใจของเมืองเรา
‪โตขึ้นผมอยากเป็นช่างทำขนมตูรอนเหมือนพ่อ
‪ความคิดดีมากจ้ะ
‪หนูอยากเปิดร้านเบเกอรี่ค่ะ
‪- น่าสมเพช ‪- เคยเจอแบบนี้มาก่อนไหมคะ
‪เด็กๆ ที่นี่ไม่ได้ฝันอยากเป็น ‪นักฟุตบอลหรือยูทูบเบอร์ล่ะ
‪คุณก็เลยยึดเอาเป็นงาน คอยล้างสมองเด็กสินะ
‪นี่แหละที่เขาเรียกว่า ‪"การยัดเยียดความเชื่อเรื่องคริสต์มาส"
‪ถ้าจะถากถางเก่งขนาดนั้น ‪ตอนอายุ 40 คุณได้มีแผลเป็นติดตัวแน่
‪ดูสิว่าใครมา
‪มาทำอะไรที่นี่ครับ
‪แล้วคุณล่ะ ฉันเป็นครูของเด็กๆ น่ะ
‪ผมนึกว่าคุณทำงานที่โฮสเทล ‪กำกับการแสดงการประสูติของพระเยซูและ…
‪ฉันไม่ได้ทำแค่นั้นหรอก
‪คืนนั้นเงียบสนิท…
‪ใช้มืออีกข้างบีบมันแรงๆ
‪ในนิยายเรื่องนี้ ‪ชาลส์ ดิกคินส์ต้องการจะสื่ออะไร
‪ช่วยด้วย
‪คุณคิดว่าไง
‪เปาลิตา คิดว่าทำอะไรให้เมืองนี้ ‪เท่าไรก็ยังไม่มากพอค่ะ
‪เอาล่ะ เด็กๆ
‪รู้อะไรไหม
‪พวกเราไม่เหมือนชาวเมืองหรอก
‪ฉันมั่นใจว่าที่มาดริด ‪คุณไม่รู้จักเพื่อนบ้านตัวเองด้วยซ้ำ
‪แล้วมันไม่ดียังไง ยอดเยี่ยมจะตาย
‪ไม่มีคนมาจุ้นจ้าน
‪ไม่มีคนมาจุ้นจ้าน ฟังดูน่าเศร้าเนอะ
‪ดูสิ
‪ดูซิว่าใครมา
‪- สวัสดี ‪- น่ารักจัง เป็นไงบ้าง
‪มาเตโอ ซาลีนาส ‪ผู้อำนวยการลา นาวีเดเนียจ้ะ
‪คุณกินตูรอนได้มากเท่าที่ต้องการเลย
‪งั้นคุณก็เป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกเลยน่ะสิ
‪ให้ตาย ชักจะไปกันใหญ่แล้ว
‪อันที่จริงมันก็ดีแหละ ได้กินตูรอนเยอะ…
‪แต่ก็มีบางอย่างที่ทำให้ฉัน ‪มีความสุขมากๆ ขาดหายไป
‪- ฉันพาเด็กๆ ทัวร์ต่อนะคะ ‪- เชิญครับ
‪ผมไปทำงานดีกว่า ‪ระดับความหวานชักจะเยอะเกินไปแล้ว
‪อยากเยาะเย้ยความชอบ ‪คริสต์มาสของเรา ก็ทำไปเถอะ
‪แต่เวลาเมืองแถวๆ นี้ขาดความสดใส
‪พวกเรามีโรงงานนี้
‪คริสต์มาสช่วยชีวิตเราไว้ได้จริงๆ
‪ผมก็หวังว่าคุณจะสนุกกับมันจริงๆ
‪ส่วนผมจะไปใช้ช่วงเวลา ‪วันคริสต์มาสดื่มไตกีรีบนชายหาด
‪ห่างจากรางหญ้าที่พระองค์ประสูติ 1,000 ไมล์
‪คุณนี่อารมณ์ร้ายจัง
‪คริสต์มาสไม่ดีตรงไหน
‪ไอ้ซื่อบื้อ
‪คริสต์มาสไม่ดีตรงไหนน่ะเหรอ
‪ไม่มีหรอก
‪นอกจากจะต้องเจอญาติที่เราเกลียดขี้หน้าแล้ว
‪ยังต้องซื้อของมากมายที่เราไม่ต้องการ ‪ต้องสวาปามอาหารอย่างตะกละตะกลาม
‪ไหนจะโฆษณาตูรอน
‪โรคที่เกี่ยวกับการเสพติดน้ำตาล
‪เพลงเฉลิมฉลองที่แทรกเข้าไป ‪ในโสตประสาทจากทุกหนทุกแห่ง
‪แสงไฟระยิบระยับแทงลูกตาตามท้องถนน
‪และต้องแสร้งทำเป็นมีความสุขเพื่อให้คนอื่นพอใจ
‪ทำไมผมเกลียดคริสต์มาสน่ะเหรอ
‪คริสต์มาสไม่ดีตรงไหนน่ะเหรอ
‪ทุกตรง ทุกตรงเลย
‪- ขอร้องล่ะ ‪- คริสต์มาสมันห่วยแตก
‪เขาคือกรินช์
‪เด็กๆ
‪เด็ก ๆ ไม่เอาน่า
‪เขาคือกรินช์
‪ไม่เอาน่า
‪หยุดเถอะ
‪ฉันไม่อยาก…
‪หยุดขำเถอะ
‪สวัสดีตอนเย็น
‪สวัสดีครับ เป็นไงบ้าง
‪- ก็… ‪- คุณคือผู้ตรวจสอบบัญชีใช่ไหม
‪พักอยู่บ้านบลังก้า เกลียดคริสต์มาส
‪เมืองเล็ก ข่าวแพร่ไว
‪ครับ งั้นคุณก็น่าจะรู้ว่าผมจะดื่มอะไร
‪ไม่รู้
‪ช่างเถอะ ขอไวน์แดง
‪ได้เลย ไวน์แดง
‪ขอถามอะไรหน่อยสิ แค่คุณกับผม
‪ครับ
‪ทำไมถึงเกลียดคริสต์มาสนักล่ะ
‪เตรียมตัวให้พร้อม ระฆังจะดังแล้ว
‪- อีกนานแค่ไหน ราโมน ‪- เวลา เริ่มแล้วๆ
‪ลูกบอลลงมาแล้ว
‪ไม่ๆ นั่นเสียงตีตอนห้าทุ่มสี่สิบห้า ‪ระฆังดังหลังจากนั้น
‪- คานเดลาอยู่ไหนเหรอ ‪- ไม่รู้สิ
‪เร็วเข้า
‪- นั่นไงๆ ‪- เร็วเข้า
‪กับโทเบียส เพื่อนสนิทฉันเนี่ยนะ
‪แฮปปี้ปี 2005
‪โทเบียส
‪ไม่มีเหตุผลหรอก ผมแค่ไม่ชอบน่ะ
‪รู้แค่คุณกับผมนะ
‪ผมก็ไม่ได้ตื่นเต้นกับคริสต์มาสนักหรอก
‪ของประดับตกแต่งแวววาว เพลงเฉลิมฉลอง
‪เด็กๆ ร้องเพลงขอขนม…
‪คุยเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ
‪ไม่มีอะไรครับ คุณราฟาเอล คุณคนนี้เขา…
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส คุณราฟาเอล
‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส ‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪- เติมหน่อย ‪- ได้ครับ
‪อัลโหล
‪ค่ะ ฉันเอง
‪หา
‪เยสๆ
‪ฟังทางนี้
‪โทษที ฟังนะทุกคน ฉันมีข่าวดีมาบอก
‪หลังจากพยายามมาห้าปี
‪ในที่สุดบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ ‪ก็ตอบรับที่เราลงสมัครไปแล้ว
‪เราจะทำลายสถิติโลกด้วยการแสดง ‪การประสูติของพระเยซูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
‪ตอนนี้เมืองในอเมริกาใต้ครองแชมป์อยู่
‪แต่เราจะโค่นพวกเขา ใช่ไหม
‪แน่นอน
‪ถ้าคุณอยากมีส่วนร่วม เรายังต้องการคนอยู่นะ
‪- จริงเหรอ ‪- ค่ะ
‪ผมก็อยากแสดงนะ
‪แค่ปัญหาคือ
‪ผมไม่ได้อายุหกขวบ
‪คุณนี่ติงต๊องชะมัด
‪รอบต่อไปดื่มฟรี
‪โทษครับ
‪(แข่งเล่นไพมุสวันคริสต์มาส)
‪มาดูกันว่าจะใช้ได้ไหม ดึงเขาขึ้นเลย
‪โอเค
‪ให้ตาย ใครท้องกันแน่วะ นายหรือเมียนาย
‪- ออกแรงหน่อย มาร์ติน ‪- ขึ้นไปแล้ว
‪โอเคๆ
‪ใช้งานได้ เอาเขาลงที
‪เอาฉันลงสักทีสิวะ
‪แป๊บนะ มันติดน่ะ เลื่อนไม่ได้เลย
‪รอกอันนี้อายุเยอะมากกว่าฉันอีก ‪เราต้องใช้อันใหม่
‪เป็นอะไรไปที่รัก จะคลอดแล้วเหรอ
‪เปล่าๆ
‪ชาวไร่ซานติอาโกโทรมาหาฉัน
‪- โฮเซฟิน่าตายแล้ว ‪- พระเจ้า
‪- ใคร เมียเขาเหรอ ‪- ไม่ใช่
‪ล่อต่างหาก
‪เขากะจะให้เรายืมมันมาทำการแสดง เปาลา
‪แล้วทีนี้เราจะทำยังไง
‪หาตัวอื่นก็ได้ ถึงจะต้องเสียเงินก็เถอะ
‪- เปาลา ‪- ตายๆ
‪มีอะไร ขอข่าวดีนะ
‪เกรงว่าจะไม่
‪ถ้าอยากทำลายสถิติเราต้องแต่งเต็มให้ทุกคน
‪ซึ่งต้องมีชุดมากกว่านี้
‪ฉันรู้ว่าเราต้องการชุดเพิ่ม
‪หมายถึงประมาณเท่าไรเหรอ
‪ประมาณ 40
‪- สี่สิบ! ให้ตายสิ ‪- ฉันขอโทษ
‪ถามหน่อย เปาลา
‪เรามีเงินพอจัดการแสดงดีไหม
‪ทั้งรอก เสื้อผ้า
‪วัว ล่อ ม้าลากเกวียน…
‪มัน…
‪ไม่ต้องห่วง ฉันจะหาทางเอง
‪ไม่มีใครเสียใจแน่
‪ฮัลโหล
‪สวัสดี
‪งบประมาณจัดการแสดงน่ะ เผื่อคุณสงสัย
‪ผมไม่สนใจเลยสักนิด
‪มีปัญหาอะไรงั้นเหรอ
‪ค่ะ ฉันพยายามสรุปรายรับรายจ่ายอยู่
‪แต่เรื่องทำลายสถิติโลกนี่มันเริ่มจะบานปลาย…
‪สำหรับคุณมันคือเรื่องไร้สาระวันคริสต์มาสสินะ
‪ใช่ แต่…
‪ผมเป็นผู้ตรวจสอบบัญชี
‪ถ้าเป็นเรื่องงานแล้วล่ะก็ อะไรก็ได้เลย
‪พวกเราเหมือนเครื่องจักรน่ะ
‪เย็นชา ไร้ความรู้สึก
‪นายโรคจิตเสนอตัวช่วยเหรอเนี่ย
‪ครับ
‪โอเค เรียบร้อย
‪ปัญหาคือคุณห่วงแต่เรื่องต้นทุน
‪แต่ไม่สนเรื่องผลประโยชน์
‪ผลประโยชน์อะไรล่ะ ‪ฉันได้มาแต่ความปวดใจเนี่ย
‪ลองนึกถึงนักท่องเที่ยวที่จะมาดูการแสดงสิ
‪เงินจะไหลเข้าบาร์ ร้านค้า
‪และเทศบาลเมืองก็ได้จะเงินภาษี
‪ค่ะ
‪- แล้วฉันทำอะไรได้บ้าง ‪- ไม่ได้สักอย่างเลย
‪ผมออกแบบแผนการเงิน
‪ประเมินรายรับที่จะได้ ‪จากการแสดงของบัลเบอเดแล้ว
‪ถ้าคุณเอาผลงานชิ้นเอกนี้ ‪ไปเสนอกับเทศบาลเมือง
‪พวกเขาจะเพิ่มงบประมาณให้คุณแน่นอน
‪- แน่ใจเหรอ ‪- ครับ
‪ขอบคุณมากนะ
‪ไม่ ผมสิต้องขอบคุณ
‪ผมไม่ค่อยได้รู้สึกเหมือนฮีโร่น่ะ
‪เวลาเจอปัญหาไม่เคยมีใครพูดว่า ‪"มีใครเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีไหม"
‪มีอะไร ทำไมมองผมแบบนั้น
‪เปล่าคะ เขี่ยๆ ดูนิดหน่อยแล้ว
‪คุณก็ไม่ได้เหมือนเจ้ากรินช์มากขนาดนั้น
‪ฟิวส์ขาด
‪กล่องฟิวส์อยู่ชั้นใต้ดินเหรอ
‪- ทำไม กลัวเหรอ ‪- เปล่านะ
‪- มันไม่ค่อยสมเหตุสมผลน่ะ ‪- ระวัง…
‪หัวด้วย
‪เป็นอะไรไหม
‪เตือนผมทันเวลาเป๊ะเลย
‪ดูสิ สกีของพ่อฉัน
‪ส่วนนี่ของฉัน พ่อสอนให้ฉันเล่น
‪- เขาตายไปนานแล้วเหรอ ‪- ตั้งแต่ฉันยังเด็กๆ
‪พ่อป่วยอยู่ปีนึง
‪หลังพ่อตาย แม่ฉันก็เปิดโฮสเทลนี้
‪เวลาฉันเศร้าๆ ฉันจะลงมาที่นี่
‪พ่อรู้วิธีทำให้คนรู้สึกดีน่ะ
‪เหมือนคุณใช่ไหม
‪ฉันมีอะไรจะให้ดู ถือนี่หน่อย
‪นี่พ่อฉันเอง
‪นี่ฉัน
‪น่ารักเนอะ
‪มาก
‪ภูเขาลูกนี้เจ๋งมาก
‪น่าเสียดายที่คุณจะไม่อยู่ต่อ คุณต้องชอบแน่
‪ใช่ แต่…
‪ผมวางแผนจะปิดงานแล้วบินไปคิวบา
‪- จริงด้วย คุณต้องไปเที่ยว ‪- อือ
‪แล้วความสว่างก็เกิดขึ้น
‪- เราควรเข้านอนกันได้แล้ว ‪- ค่ะ
‪- ไปนอน ‪- ใช่ ไปนอน
‪ครับ
‪- ไปกันเถอะ ‪- อื้อ
‪- โทษที ‪- โทษที
‪- 808 ‪- หกหมื่นยูโร
‪72,897
‪- สี่ล้านยูโร ‪- โป๊ะเชะ!
‪- ฉันถูกรางวัล ‪- ว่าไงนะ
‪- เท่าไร ‪- ถูกเลขท้าย
‪- ฉันถูกหวย ‪- มาร์กา
‪- ฉันใกล้คลอดแล้วนะ ‪- เรื่องเงินน่ะไม่เท่าไรหรอก
‪มันคือความฝันที่อยากถูกรางวัล
‪ต้นทุนทางอ้อมไม่ตรงกับงบดุล
‪มันมีมูลค่าเกินจริงไป 10 เปอร์เซ็นต์
‪นี่คือข้อมูลทั้งหมดที่คุณมีเหรอ
‪- ครับ ‪- มันไม่ถูกต้องน่ะ
‪ผมไม่รู้ว่ามันเป็นแบบนี้ได้ยังไง
‪- ถ้าได้เงินทุกครั้งที่เจอคำพูดแบบนี้ ผมคง… ‪- ไม่ๆ ผมพูดจริงนะ
‪- ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪- คุณควรรู้นะ นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
‪โทษทีครับ เหล่าสุภาพบุรุษ ‪ไม่ทราบว่าพวกคุณมีแสตมป์ไหม
‪พ่อ แป๊บนะ นี่เรื่องสำคัญมาก
‪นี่ก็สำคัญนะลูก พ่อต้องส่งจดหมาย ‪ไปให้สามนักปราชญ์
‪จะไม่ทันแล้วเนี่ย
‪เราไม่มีแสตมป์ครับพ่อ
‪- ไปถามลุยซ่าดู เธอมีแน่นอน ‪- ยอดเยี่ยม
‪ปีนี้พ่อเป็นคนดีมากเลยนะ
‪แล้วลูกล่ะ
‪เป็นคนดีหรือเปล่า
‪ขอโทษที่มีเรื่องมาขัดจังหวะ
‪ผมว่าผมรู้แล้วว่ามันผิดพลาดตรงไหน
‪ที่ผ่านมาพ่อเป็นคนดูแลที่นี่
‪ทั้งบัญชี พนักงาน ทุกอย่างเลย
‪คุณก็เห็นว่าเขาเป็นยังไง
‪โทษที แต่ผมปล่อยผ่านเรื่องนี้ไม่ได้หรอก
‪ไม่อยู่แล้ว
‪ถ้าคุณใส่เรื่องนี้ลงไปในรายงาน ‪สินเชื่อของเราก็จะไม่โดนยืดเวลา
‪รู้ไหมว่าหมายความว่ายังไง
‪ที่ลา นาวีเดเนีย เราไม่เคยบังคับใคร ‪ออกจากงาน ไม่เคยเลยสักคน ราอุล
‪- ผมจะไม่มีทางเลือก ‪- เดี๋ยว คืองี้
‪ผมก็อยากจะทำอะไรได้
‪แต่ผมต้องใส่ทุกอย่างที่เจอ ‪ลงไปในรายงาน นั่นแหละ
‪คุณได้ทำแน่
‪คุณจะได้ทำ ผมแค่ต้องการเวลา ‪หาว่าพ่อผมทำพลาดตรงไหน
‪ไม่ได้ มะรืนนี้ผมต้องเดินทางไปเที่ยว
‪ไปเที่ยวงั้นเหรอ ราอุล ขอร้องล่ะ ‪คิดถึงพนักงานของผมหน่อยสิ
‪ราอุล
‪นี่คริสต์มาสนะ
‪ไม่ แบบนั้นไม่ได้ผลกับผมหรอก
‪ถ้าเราเขี่ยๆ ด้านนอกออก
‪เราก็จะได้เจอสิ่งดีๆ
‪หนึ่งสัปดาห์ ห้ามเกินนั้น
‪ขอให้พระเจ้าคุ้มครอง ราอุล
‪ราอุล
‪- มีข่าวดีค่ะ ‪- ครับ
‪ฉันไปเสนอแผนของคุณกับเทศบาลเมืองมา ‪พวกเขาเพิ่มงบให้ฉันแล้ว
‪เห็นไหมล่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪น่าเสียดายที่คุณจะไปแล้ว
‪คุณจะไม่ได้ดูการแสดง
‪ผมจะอยู่ต่ออีกสามสี่วัน
‪- หา ‪- ครับ
‪จะอยู่ต่อเหรอ
‪ดีจังที่คุณอยู่ต่อ
‪ต้องอยู่เพราะเรื่องงานน่ะ
‪- คือว่า… ‪- คุณจะใช้เวลาช่วงคริสต์มาสกับเราเหรอ
‪- น่าจะใช่ครับ ‪- มีความสุขจัง
‪(วันนี้ปิดสองทุ่ม สุขสันต์วันคริสต์มาสอีฟ)
‪สวัสดี เอดู
‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ ‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪ลูกรัก เอาปูมาเร็วเข้า เราสายแล้ว
‪มาแล้วค่ะแม่ ใจเย็นสิ
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪เธอสวยจังเลย
‪อะไรกัน ตัวฉันใหญ่จะเท่าบ้านแล้วเหอะ
‪ใช่
‪- งั้นเหรอ ‪- เอาไวน์ไปแช่ดีกว่า
‪เธอสวยที่สุดเลย มารี โฮเซ่
‪มาช่วยฉันหน่อย เธอทำอาหารเก่งมาก
‪- หิวชะมัด ‪- ฉันมีอาหารทะเลอร่อยๆ ด้วย
‪มากันครบแล้ว สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะ
‪ผมว่าจะกินมื้อค่ำที่ห้องน่ะ ตามสบายเลยครับ
‪หา
‪ธรรมเนียมของผมคือเข้านอนตอนสี่ทุ่ม ‪และภาวนาไม่ให้มีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้น
‪ขอให้สนุกนะ
‪ไร้สาระน่า ไม่มีทาง ‪คุณจะกินมื้อค่ำคนเดียวในวันคริสต์มาสอีฟไม่ได้นะ
‪ค่ำนี้ในวันเฉลิมฉลองการประสูติของพระคริสต์
‪เราขออวยพรทุกท่านได้พบเจอแต่สิ่งดีๆ
‪- ยายครับ เปลี่ยนช่องหน่อย ‪- ส่งต่อความศรัทธา
‪- การตั้งตารอ และความหวังไปสู่ปีหน้า ‪- ยาย
‪เราและครอบครัวจึงส่งคำทักทาย
‪- เป็นอะไรไหม ‪- ของเทศกาลนี้
‪สำหรับปีหน้า เราขอให้ทุกท่าน…
‪ยายครับ
‪ได้พบเจอแต่สิ่งดีๆ
‪ทุกคนนั่งลง
‪อาหารทะเลซดสด
‪ตั้งแต่เขารู้ว่าฉันท้อง เขาก็ไปอ้วกหกครั้งแน่ะ
‪ฉันยังจำตอนตั้งท้องเปาลิตาได้อยู่เลย
‪วันที่ฉันคลอด หิมะตกหนักเป็นประวัติการณ์เลย
‪พ่อของเธอ ฮูลิโอกับฉันรีบแจ้นไปที่โรงพยาบาล
‪รถเราติดแหงกอยู่ในหิมะ
‪เขากลัวมาก
‪แต่จู่ๆ…
‪จู่ๆ ผู้ชายขี่มอเตอร์ไซค์ก็โผล่มา
‪ทายซิว่าใคร
‪หมอสูติ
‪หมอสูติของโรงพยาบาล ‪ แล้วเขาก็ทำคลอดให้ฉันตรงนั้นเลย
‪ในรถเรโนลต์ ฟูเอโกของพ่อลูก
‪เพราะงั้นอย่าทำพลาดนะ ราอุล
‪ลูกฉันได้เกิดก็เพราะปาฏิหาริย์วันคริสต์มาส
‪โวโลวองเสร็จแล้ว
‪รอยยิ้มเยาะนั่นบอกฉันว่าคุณไม่เชื่อเรื่องทั้งหมดนี้
‪ไม่รู้สิ จะว่าผมบ้าก็ได้ แต่ผมไม่เชื่อ
‪ผมไม่เชื่อเรื่องการกลับชาติมาเกิด ‪หรือโฮมีโอพาธีย์
‪- แม้แต่โนมส์ก็ไม่เชื่อ ‪- อย่าพูดแบบนั้นสิ มีสิ่งที่…
‪พ่อคุณขี้กังขา ถึงมันจะกวนใจคุณ ‪แต่บางอย่างมันก็ไม่มีคำอธิบายหรอกนะ
‪- ยังไม่มี ‪- ก็จริงเพราะ.…
‪คนคิดว่าฝนเป็นปาฏิหาริย์
‪จนกระทั่งมีคนพิสูจน์ว่า ‪มันคือการควบแน่นของไอน้ำจากเมฆ
‪- แต่… ‪- ไม่ว่าเราจะรู้หรือไม่รู้
‪- ทุกอย่างล้วนมีคำอธิบาย ‪- งั้นเหรอ
‪คุณจะอธิบายความรักว่ายังไงล่ะ
‪มีคนเราตกหลุมรักคนที่พวกเขาไม่ควรรักทุกวัน
‪พวกเขาอดไม่ได้
‪- สุขสันต์วันคริสต์มาส ‪- จ้ะ...
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪ปาฏิหาริย์จริงๆ หลังจากยัดอาหารเข้าไปขนาดนี้ ‪พรุ่งนี้ก็ยังจะกินมื้อเที่ยงวันคริสต์มาสอีก
‪มันดึกเกินไปแล้วสำหรับผม…
‪ขอบคุณมากครับ
‪- เชิญใครมาด้วยเหรอ ‪- เปล่านะ
‪สวัสดี
‪- เข้ามาจ้ะ ‪- มาช้าไปเหรอ
‪มาเร็วกว่านี้ไม่ได้น่ะ
‪บลังก้า เปาลา ถึงจะไม่ได้ทำงาน ‪ที่ลา นาวีเดเนีย แต่ก็เป็นเหมือนครอบครัวครับ
‪ขอบใจจ้ะ น่ารักจังเลย
‪- ดื่มก่อนสิ ‪- ไม่ครับ ตามสบายเลย
‪มันดึกแล้ว
‪แต่ผมดันเอาแชมเปญติดมือมาด้วยนี่สิ
‪โอเค ผมไปล่ะ ขอบคุณมากครับ
‪ไม่ ไม่เอา "ผมไปล่ะ"
‪คนคบคู่พอดี เล่นเกมทายคำกันดีกว่า
‪- ได้เลย ‪- เกมทายคำ
‪ผมชอบเล่นเกมทายคำมาก
‪ท้อง
‪พุง
‪- "นักชกเลือดอหังการ์" ‪- ไม่ใช่
‪- "โมบี้ ดิ๊ก" ‪- หมดเวลาแล้ว
‪"ทายาทซาตาน" ต่างหาก
‪- ตาคุณแล้ว ‪- ครับ
‪- คุณไปใบ้สิ ‪- ไม่ คุณนั่นแหละ โชว์ฝีไม้ลายมือหน่อย
‪ความคิดดี
‪"โมบี้ ดิ๊ก" เนี่ยนะ
‪จับเวลา
‪"โดดเดี่ยวผู้น่ารัก"
‪- ถูกต้อง ‪- ใช่เลย
‪ฉลาดมาก
‪"โรบิน ฮู้ด"
‪"ซิสเตอร์ ซิโตรเอน"
‪"ปาฏิหาริย์แห่งมาร์เซลิโน"
‪- หมดเวลาแล้ว ‪- "เกมล่าเกม"
‪หลังการเปลี่ยนผ่านระบอบก็มีหนังใหม่ๆ นะครับ
‪"บุษบาหาคู่"
‪นึกไม่ออก
‪- ฉันไม่เข้าใจ ‪- หมดเวลา
‪"ทุกหัวใจมีรัก"
‪หนังโปรดของเรา
‪- ฉันขอโทษ โฮเซ่ ฉันไม่เข้าใจที่คุณใบ้ ‪- อือ
‪- "ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า ถล่มวิหารเจ้าแม่กาลี" ‪- ใช่เลย
‪- "ซูเปอร์แมน" "ร้องเพลงในสายฝน" ‪- หมดเวลา
‪"แมรี่ ป๊อบปิ้นส์"
‪บ้าเอ๊ย
‪ไม่เห็นจะยากเลย
‪- "เขย่าชีพจรเกินเดือด" ‪- ใช่
‪"เดอะ กรินช์"
‪ถูกต้อง
‪- "อี.ที." ‪- ถูกต้อง
‪อันนี้ผมรู้
‪เรามีทางรู้ได้หรอก
‪"อัศจรรย์แดนฝัน มหัศจรรย์เขาวงกต"
‪นั่นแหละ
‪แจ๋ว
‪"ลาลาแลนด์"
‪ใช่
‪เธอไม่ได้ทำท่าเลย
‪คือว่า…
‪ทำได้ดีมาก
‪ยินดีด้วยครับ
‪พวกเธอสองคนเชื่อมถึงกันมากกว่าเรา ‪ที่คบกันมาตั้งแต่อายุ 20 ซะอีก
‪ก็แค่โชคช่วยน่ะ
‪ก็อาจจะแค่โชคช่วย ‪แต่ฉันอยากได้คุณเป็นคู่ไปทั้งชีวิตนะ
‪หมายถึงคู่เล่นเกมทายคำ
‪ฉันชอบเพลงนี้
‪มาเต้นกันเถอะโฮเซ่
‪ไม่เอาน่า
‪อยากเต้นไหม
‪- มาเถอะ ‪- ไม่ล่ะ
‪มาเถอะ มาเต้นรำกัน
‪- ผมเต้นรำไม่เป็น ‪- เดี๋ยวฉันสอน
‪- เพลงแบบนี้เต้นไม่ได้หรอก ‪- ได้สิ
‪มานี่สิ มาเตโอ มาเต้นกับฉัน
‪ไม่เอาน่า ขยับตัวสิ
‪คุณนี่น่าเบื่อชะมัด
‪พวกคุณต่างหากที่น่ารักเกินไป
‪ครับ
‪เอาขนมไหมครับ
‪- เอาสิ ‪- จะได้มีกำลังวังชา
‪- เอาวะ ‪- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪เขาเต้นรำด้วย
‪เขาเป็นนักเต้นที่แย่มาก
‪ถึงเวลาต้องกลับแล้วล่ะครับ ราอุล
‪เขาอยากเล่นเกมทายคำต่อ
‪- ฉันจะไปเอาแชมเปญเพิ่ม ‪- "โช้ก"
‪"ดิ เอ็กซอร์ซิสต์"
‪- "คิงคอง" ‪- เขาไม่ได้เล่นเกม
‪เธอโง่หรือเปล่าเนี่ย
‪"ไททานิก"
‪เราตอบถูก
‪ราอุล คุณโอเคไหม
‪พระเจ้า ตกอกตกใจหมด
‪เกือบไปแล้ว
‪ฉันไม่เป็นไร
‪ราอุล แขนคุณ
‪ตายแล้ว มันติดไฟ
‪ช่วยด้วย
‪- ทำยังไงดี ‪- ออกไปข้างนอก
‪- ไปข้างนอก ‪- ไปสิ
‪ข้างนอกๆ
‪ตัวเขาไหม้แล้ว
‪- ทำอะไรหน่อยสิ โฮเซ่ ‪- ทำยังไงล่ะ ผมต้องทำยังไง
‪- เอานั่นมา ‪- ไม่นะ
‪- เอามา ‪- ไม่นะ
‪- คุณดื่มเหล้าเหรอ ‪- แค่นิดเดียวเอง
‪เขาเกลียดคริสต์มาสเข้าไส้เลยนะเนี่ย
‪ราอุล
‪เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ พ่อหนุ่ม
‪ไม่เป็นไรครับ
‪- นั่นใคร ‪- ราอุล
‪มื้อเที่ยงวันคริสต์มาสจบแล้ว
‪- ออกมาได้แล้ว ‪- เข้ามาสิ
‪คุณจะโทษผมไม่ได้นะ
‪ดูสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานตอนที่ผมไม่ระวังตัวสิ
‪สวมแจ็กเก็ตซะ ฉันมีแผนบางอย่างที่คุณจะชอบ
‪แน่ใจนะ
‪ตัวผมยังเกรียมอยู่เลย
‪ก็ได้
‪("ชีวิตที่งดงาม" ‪วันนี้ 18:00 น.)
‪ไม่
‪ทำไมกัน ผมไปทำอะไรให้คุณ
‪อย่าเป็นแบบนั้นสิ หนังนี้น่ารักออก
‪- ผมประหม่าทุกปีเลย ‪- มาเถอะ
‪ถ้าจะมีอะไรแย่กว่าคริสต์มาส ‪ก็หนังเกี่ยวกับคริสต์มาสนี่แหละ
‪ลูกรัก แม่จองที่ไว้ให้พวกลูกด้วย
‪- ขอบคุณค่ะ แม่ ‪- ไปเดินเล่นกันเถอะ
‪- ฉันไปไม่ได้ ‪- ทำไม
‪ฉันเป็นประธานชมรมภาพยนตร์บัลเบอเด ‪ฉันต้องดูแลเรื่องการฉายหนัง
‪เซอร์ไพรส์สุดๆ ผมก็น่าจะรู้เนอะ
‪- ช็อกโกแลตร้อน ‪- ขอบคุณ
‪ขอบคุณ
‪ขอบคุณที่พยายามนะ แต่ผมจะไม่อยู่ต่อ
‪- ราฟา อีกห้านาทีเริ่มเลย ‪- รับทราบครับ คุณผู้หญิง
‪ผมอยู่ต่อก็ได้
‪พนันได้เลยว่าผมจะเกลียดหนังนี่แน่
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪สุขสันต์วันคริสต์มาสนะ จอร์จ
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส คุณพอตเตอร์
‪สวัสดีปีใหม่ คุณจะได้ใช้ช่วงเวลานั้นในคุก
‪กลับบ้านไปซะ พวกเขารอคุณอยู่
‪แมรี่
‪- นั่นอะไร ‪- ดูสิคะ พ่อ
‪ครูบอกว่า "ทุกครั้งที่กระดิ่งดัง
‪ทูตสวรรค์จะได้ปีก"
‪และมันก็เกิดขึ้นจริง
‪ไหนดูซิว่าเขามีอะไรอยู่ในนี้…
‪มาแล้วเหรอครับ
‪ครับ ผมมาแล้ว
‪มีอะไรให้ช่วยไหม
‪ไม่ครับ แค่อยากมาเช็กว่าคุณโอเคไหม ‪สบายดีหรือเปล่า
‪แล้วก็มาบอกคุณว่าอีกไม่กี่วัน ‪ผมจะหาข้อผิดพลาดนั้นให้เจอ
‪เยี่ยมเลย
‪ผมจะตรวจสอบเอกสารต่อไป
‪คุณจะได้มีเวลามากเท่าที่คุณต้องการ
‪คุณดูมีความสุขนะ
‪งั้นเหรอ
‪ไม่รู้สิ อาจจะเพราะ…
‪อากาศบนภูเขาทำผมสดชื่นมั้ง
‪อากาศบนภูเขา คุณดูง่วงๆ นะ
‪- เมื่อคืนนอนดึกเหรอ ‪- ก็นิดหน่อย
‪- ผมถึงได้ดื่มกาแฟเข้มๆ นี่ไง ‪- อ่อครับ
‪คุณดื่มกาแฟเข้มๆ
‪ใช่
‪มาที่นี่แล้วก็ดื่มกาแฟเข้มๆ
‪แต่คุณไม่คิดเลยว่า ‪ผมก็อาจจะอยากดื่มมันเหมือนกัน
‪ว่าไงนะ
‪ล้อเล่น ขำๆ
‪นั่นแหละ ลงมือซะ
‪เพี้ยนชะมัด
‪ค่าเช่าล่อวันละ 70 ยูโรเหรอ
‪ไม่ค่ะ
‪เห็นแก่เมืองที่คุณรักหน่อยเถอะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เยส เราได้ล่อแล้ว
‪คุณเคยได้ยิน
‪คำว่า "ตัวแทน" บ้างไหม
‪ทำไมถึงพูดแบบนั้น
‪ฉันไม่ได้ทำทุกอย่างเองสักหน่อย
‪- คือว่า… ‪- พอเลย
‪เราจะไปกินมื้อค่ำกัน
‪คุณจะว่ายังไง
‪ก็ได้
‪(สุขสันต์วันคริสต์มาส)
‪โมราเลส
‪อัลวาเรซและโลซาโน
‪ตามหลักการแล้วพวกเขาเหมือนกัน ‪มาจากครอกเดียวกัน
‪พวกเขาแทนกันได้ แล้วก็ไม่สำคัญต่อมนุษยชาติ
‪การลืมคนอื่น ‪แล้วนึกถึงแต่ตัวเองบ้างก็ไม่เสียหายนะ
‪ค่ะ
‪ฉันชอบนึกถึงคนอื่น
‪คุณเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ‪หรือพยายามจะเป็นแม่พระกันแน่
‪ไม่รู้สิ
‪ไม่รู้เหมือนกัน คงเพราะฉันยังเด็กมาก ‪ตอนเหลือแค่แม่กับฉัน
‪แล้วทั้งเมืองนี้ก็เป็นครอบครัวให้ฉัน
‪คุณยอมทำทุกอย่างเพื่อครอบครัวใช่ไหม
‪- แน่นอน ‪- ฟังนะ
‪อย่าเปลี่ยนเรื่อง คุณยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลย
‪ทำไมถึงเกลียดคริสต์มาสนักล่ะ
‪ผมขอรองเท้าสเกต เรือโจรสลัด แล้วก็…
‪แม่กับพ่อมีอะไรจะบอก
‪ลูกจ๊ะ พ่อกับแม่กำลังจะหย่ากัน
‪ไม่ต้องห่วง ไอ้เสือ ‪พ่อจะมาเจอลูกสัปดาห์เว้นสัปดาห์
‪จริงเหรอครับ
‪เอาล่ะ หนุ่มน้อย มานี่ บอกฉันมาเลย
‪- อยากได้อะไรในวันคริสต์มาส ‪- อยากให้พ่อกับแม่ผมไม่หย่ากัน
‪เครื่องเล่นวิดีโอเกมพอจะปลอบใจได้ไหม
‪น่าสงสารจัง
‪ไม่หรอก ผมทำใจได้แล้ว
‪คุณเข้าใจผมแล้วใช่ไหม
‪พ่อแม่ผมพรากคริสต์มาสไปจากผมตลอดกาล
‪ไม่ตลอดกาลหรอก
‪ฉันจะทำให้แน่ใจ
‪ว่าปีนี้คุณจะมีความสุข
‪เช็คมาแล้วครับ
‪ขอบคุณ
‪เป็นอะไรไป ไม่ไว้ใจพวกเขาเหรอ
‪ผมเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีนะ เปาลา
‪ผมโดนหลอกมาทุกแบบแล้ว ผมไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น
‪น่าเศร้าจัง
‪คุณควรเชื่อใจคนอื่นมากกว่านี้นะ
‪คุณพูดถูก
‪พวกเขาให้ของหวานฟรี
‪เห็นไหม
‪เมืองนี้มีก้อนกรวดเยอะหรือเราแค่เมานะ
‪ติงต๊องชะมัด
‪แม่ผมอีกแล้ว
‪รับสิ
‪- เอางั้นเหรอ ‪- ค่ะ
‪ฉันไม่กวนคุณดีกว่า
‪- สวัสดีครับแม่ ‪- แม่ติดต่อลูกไม่ได้เลย
‪- ขอโทษที่ก่อนหน้านี้ผมไม่ได้รับสาย ‪- ขนาดวันคริสต์มาสยังคุยกันไม่ได้เลย
‪- ผมรู้ว่ามันคือวันคริสต์มาส ‪- มันผิดนะ
‪- ขอผมพูดหน่อยได้ไหม ‪- ว่ามา
‪- ขอบคุณ ‪- อะไร
‪ผมมาทำงานนอกมาดริดสามสี่วัน…
‪- อ่าฮะ ‪- แต่ถ้าสะดวก
‪- ว่าไง ‪- มากินมื้อเที่ยงวันสมโภชฯ ด้วยกันไหม
‪- จริงเหรอ ‪- ครับ
‪ลูกรัก แม่ดีใจที่สุดเลย
‪มันน่ารักมาก…
‪- อย่าร้องเลย ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย ‪- ก็ลูกไม่เคย…
‪ไอ้ซื่อบื้อ
‪เขาคือกรินช์
‪- เจอแน่ ‪- จัดการเขาเลย
‪- เร็วเข้า ‪- วิ่ง
‪- ปาหิมะใส่เขา เร็วเข้า ‪- มาเลย เจ้าพวกตัวแสบ
‪ปาใส่เขาเลย
‪ฉันปาโดนหน้าเขาด้วย
‪- วิ่ง ‪- ราอุล
‪มาเถอะ เดี๋ยวสายนะ
‪ไม่ๆ คือผม…
‪ไปนะ เด็กๆ
‪บาย กรินช์
‪ลูกชายคุณเต้นรับเทศกาลใหญ่เลย
‪ผมขอจับได้ไหม
‪- แน่นอน ‪ - ถ้าคุณอยากน่ะนะ
‪สุดยอดเลย
‪จำตอนที่ฉันทำแหวนหล่นลงไป
‪ในถังมาร์ซิพานได้ไหม
‪- จำได้ ‪- ฉันเกือบหัวใจวายตายแน่ะ
‪อย่างฮา
‪ทำไมไม่ลงสมัครแข่งเล่นไพ่ของผมล่ะ
‪เล่นไพ่เหรอ
‪สุดยอด
‪ฉันใช้เวลาตั้งหลายปีกว่าจะได้รับคำเชิญ ‪ให้ไปเล่นไพ่กับอาร์ตูโร
‪ผมก็เหมือนกัน
‪แน่นอน อาร์ตูโร เป็นเกียรติมากครับ
‪- งั้นเหรอ ‪- ขอบคุณ
‪บราโว่
‪รอดูเถอะ คุณต้องชอบแน่
‪คริสต์มาสคือช่วงเวลาแห่งความหวัง
‪ช่วงเวลาแห่งชีวิต
‪เยี่ยมมาก มาร์กา
‪ไว้ซ้อมต่อพรุ่งนี้ วันนี้ดีมาก ดีกว่าต้นฉบับอีก
‪เธอทำได้ดีมาก
‪แย่จัง
‪ฉันพลาดการซ้อม
‪ความลับจะได้ไม่เล็ดลอดออกไปไง
‪มีแต่เธอนี่แหละที่ทำให้ฉันหัวเราะในวันแบบนี้ได้
‪ทำไมเหรอ เป็นอะไร
‪ไปหาที่เงียบๆ คุยกันได้ไหม
‪อือ
‪ว่ามา ทำไมต้องหลบๆ ซ่อนๆ
‪ห้องเรียนตอนป.5 ของเรานี่
‪ดูนั่นสิ
‪นี่โต๊ะฉัน
‪(มาเตโอ แด่เปาลา)
‪ฉันจะนั่งฝันกลางวันว่าได้บริหารลา นาวีเดเนีย
‪ซึ่งตอนนี้นายก็ทำได้แล้ว
‪ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำไปได้นานแค่ไหน
‪ทำไมถึงพูดแบบนั้น เป็นอะไรไป
‪ราอุลพบข้อผิดพลาดบางอย่างที่พ่อฉันทำไว้ในบัญชี
‪- ข้อผิดพลาดแบบไหน ‪- เรื่องเล็กๆ
‪- ราอุลกัดไม่ปล่อยเลย ‪- ไม่ๆ
‪เขาอาจจะดูใจร้าย แต่เขาเป็นคนดีนะ
‪เขาเป็นคนดีงั้นเหรอ เปาลา
‪เขาทำให้ฉันเห็นว่าเขามันทุเรศสิ้นดี
‪มาเตโอ นายหึงเพราะฉันเดตกับเขาใช่ไหม
‪หา
‪เรื่องนั้นฉันไม่รู้
‪โทษที ไม่สำคัญหรอก
‪เดี๋ยว
‪ราอุลพูดว่าอะไรกันแน่
‪ว่าการที่พ่อฉันไม่สบายไม่ใช่ปัญหาของเขา
‪รายงานของเขาจะทำเราจบเห่ เปาลา
‪- มันอาจเป็นจุดจบของลา นาวีเดเนีย ‪- เมืองนี้ก็พังสิ
‪ราอุลไม่ทำแบบนั้นหรอก
‪เขาน่าจะพูดอะไรหน่อยสิ
‪ถ้าเขาบอกเธอ พวกเธออาจจะไม่ได้คบกันก็ได้
‪ฉันขอโทษที่ทำให้เธอไม่พอใจ
‪คิดดูสิ เขาไม่สนหรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเรา
‪พอทำรายงานเสร็จ เขาก็จะกลับไป ‪และเราก็จะไม่ได้เจอเขาอีก
‪มาเตโอเสียใจมาก
‪เพราะรายงานของราอุล
‪- พวกเขาอาจต้องปิดโรงงาน ‪- หา
‪โฮเซ่ มาเรีย พวกเขาจะปิดโรงงาน
‪พูดอะไรคุณเนี่ย
‪ที่แย่กว่านั้นคือเขาหยาบคาย ‪ชอบตะคอก พูดค่อนแคะ
‪พวกเขามีปากเสียงกันด้วย
‪เขาเป็นตัวอันตรายของจริงเลย
‪ใช่ไหมล่ะ
‪แล้วก็ปั้ก! เขาต่อยเขาหน้าหงายเลย
‪เลวร้ายมาก
‪เขาบอกว่าจะไม่หยุด ‪จนกว่าจะได้ทำลายทั้งเมืองนี้
‪แล้วจะได้รู้กันว่าใครจะโดนทำลาย เดี๋ยวรู้เลย
‪- เขาต้องกลับไปมาดริด ‪- ถ้าเจอหน้านะ พ่อจะอัดหน้าให้
‪ไปเลย
‪กินให้อร่อยนะครับ
‪ข้าวนั่นดูน่ากินจัง มาร์กา
‪ใช่
‪ฉันกำลังจะไปพอดีเลย
‪- มีอะไรหรือเปล่า ‪- อย่างกับว่าคุณสนใจงั้นแหละ
‪อะไร
‪เปล่า ไม่มีอะไร
‪เจอกันพรุ่งนี้นะครับ ลุยซ่า
‪ไปซะได้ก็ดี
‪โฮเซ่ มาเรีย โฮเซ่
‪- มาเรีย โฮเซ่ มาเรีย ‪- โฮเซ่ ออกรถ
‪โฮเซ่ มาเรีย มาเรีย โฮเซ่
‪ใจเย็นๆ
‪เดี๋ยวก็รู้
‪เชิญเลย
‪สวัสดี
‪ช่างเป็นวันที่ดีเสียจริง
‪ทุกคนทำตัวแปลกๆ มัน…
‪- เปาลา ‪- ฉันมีเรื่องจะถาม
‪คุณพบข้อผิดพลาดในบัญชีลา นาวีเดเนียใช่ไหม
‪ใช่ ทำไมเหรอ
‪ฉันแปลกใจที่คุณไม่บอกฉัน
‪ผมไม่อยากให้คุณกังวล
‪การปิดโรงงานและทำให้ ‪คนครึ่งนึงของเมืองตกงาน
‪มันน่ากังวลนะ
‪เดี๋ยว อะไรนะ
‪- ไม่ต้องปิดก็ได้ ‪- มาเตโอบอกฉันหมดแล้ว
‪ผมไม่รู้ว่าเขาบอกอะไรคุณ
‪ผมแค่ต้องใส่มันลงไปในรายงาน ‪เพราะมันคืองานของผม
‪- มันคือ… ‪- ใช่ งานของคุณ
‪- ครับ ‪- แล้วงานของคนอื่นล่ะ
‪คุณไม่สนใจมาเรีย โฮเซ่กับโฮเซ่ มาเรียเหรอ
‪- พวกเขากำลังจะมีลูกนะ ‪- สนสิ ผมไม่ได้จะให้ใครออกจากงาน
‪ผมถึงกับให้เวลามาเตโอแก้ไขมันด้วย ‪ผมถึงได้อยู่ต่อนี่ไง
‪เขาไม่เห็นบอกเรื่องนี้เลย
‪เรื่องจริงนะ ผมจะโกหกไปทำไม
‪เพราะฉันอาจจะยอมนอนกับคุณไง
‪เปาลา พูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง
‪- คุณก็รู้ว่ามันไม่จริง ‪- ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละ
‪นอกจากคุณเกลียดคริสต์มาส
‪และอีกไม่นานก็จะไปเมืองอื่น ไปบริษัทอื่น
‪และทำลายชีวิตคนที่เขาอยากมีงานทำ
‪คุณคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอ
‪ก็คุณพูดเองไม่ใช่เหรอ
‪"ผู้ตรวจสอบบัญชีที่ดี ‪เหมือนเครื่องจักร เย็นชาและไร้ความรู้สึก"
‪ถ้าคุณคิดแบบนั้น ผมก็ไม่รู้ว่าคุณจะคบกับผมทำไม
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪สวัสดีตอนเย็น
‪สวัสดีตอนเย็น คารีม
‪ขอไวน์แดงครับ
‪ไม่มี
‪หมายความว่าไง ขวดก็อยู่ตั้งตรงนั้น
‪ขวดนี้เหรอ
‪มีคนจองไว้แล้ว
‪สำหรับชาวเมืองน่ะ ใช่ไหม
‪งั้นเอาอย่างอื่นก็ได้ ผมไม่ถือหรอก
‪- ผมมีของพิเศษจะให้คุณ ‪- ขอบคุณ
‪พระนางพรหมจารีกำลังหวีผม
‪ระหว่างผ้าม่านผืนสวยนั้น
‪ผมของพระนางยาวเป็นสีทอง
‪หวีทำมาจากเงินชั้นยอด
‪ฟรีครับ
‪ดื่มสิ
‪ดูเวลาสิ ไม่นึกว่าจะดึกขนาดนี้แล้ว
‪ผมต้องไปแล้ว
‪ไปซะ
‪ไปไหนก็ไป
‪ไอ้คนหน้าด้าน
‪สวัสดีตอนเย็นครับ
‪คนชั้นต่ำ
‪ให้ตาย
‪(กรินช์)
‪อรุณสวัสดิ์
‪สวัสดี
‪แล้วเจอกัน
‪ไม่จริงน่า
‪(ค่าใช้จ่ายรายวัน)
‪ไอ้พวกคนเป็นมิตร
‪เอาซุปไหม พ่อหนุ่ม
‪ถ้าได้ก็จะดีมากเลยครับ
‪สิ่งนี้คืนชีพให้คนตายได้เลยล่ะ
‪ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ
‪แน่นอน พ่อหนุ่ม
‪ดูเหมือนคุณจะเป็นคนเดียวที่นี่ที่ไม่เกลียดผม
‪"ความเกลียดชังคือความบ้าคลั่งของหัวใจ"
‪ลอร์ดไบรอนว่าไว้
‪ไม่ใช่ฉันหรอก
‪ฉัน…
‪ฉันทำได้แค่ถ่ายทอดคำพูดเขาให้ได้ดีที่สุด
‪รู้ไหมครับว่าลูกชายคุณอยู่ไหน
‪ผมอยากคุยกับเขา
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪พร้อมแล้วเริ่มได้เลยค่ะ
‪พวกเรามาจากบูรพาทิศ ตามดวงดารา…
‪ฉากนี้พระนางพรหมจารี ‪กับนักบุญโยเซฟไม่ได้คุยกันนะ
‪- เงียบหน่อยได้ไหม ‪- โทษที
‪ขอโทษจริงๆ ค่ะ คือว่า…
‪เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นกับลา นาวีเดเนีย ‪พวกเราเลยตึงๆ กันนิดหน่อยน่ะ
‪ฉันไม่สน เรามาที่นี่เพื่อเตรียมการแสดงกันนะ
‪ไม่ได้มาเม้าท์มอย
‪- ฉันไม่ได้เม้าท์มอย ‪- จ้ะ
‪- ต่อเลยค่ะ อาร์ตูโร ‪- ขอบคุณ
‪พวกเรามาจากบูรพาทิศ…
‪เบาเสียงหน่อยได้ไหม เราซ้อมกันอยู่
‪โทษที
‪ขอบคุณ ต่อค่ะ
‪- พวกเรามาจากบูรพาทิศ… ‪- ถามจริง
‪ฉันขอให้ทุกคนปิดโทรศัพท์ ‪ตอนมาซ้อมตั้งกี่ครั้งแล้ว มาร์กา
‪ขอโทษ แต่ลูกฉันต่อมทอนซิลอักเสบ
‪เปาลา ใจร่มๆ ก่อน เคไหม
‪ก็ได้ ฉันจะชิลๆ ให้เหมือนทุกคน
‪แล้วค่อยทำพังต่อหน้าเจ้าหน้าที่กินเนสบุ๊ค
‪นายมันงี่เง่า
‪ไม่เอาน่า
‪ไม่ใช่ความผิดผมสักหน่อย ‪ที่ผู้ตรวจสอบบัญชีนั่นดันเป็นไอ้กร๊วก
‪คิดว่าตัวเองเป็นใคร ไอ้เด็กเวร
‪ออกไป
‪- พูดอะไรน่ะ ‪- ออกไปซะ
‪ได้ ผมไปแน่
‪- ใจเย็นๆ ‪- ช่างแม่ง
‪- อยู่คุยกันต่อเถอะ นิโค ‪- ไม่เอา
‪ต่อเลยได้ไหมคะ อาร์ตูโร
‪พวกเรามาจากบูรพาทิศ ‪ตามดวงดาราบนท้องนภา
‪เพื่อสรรเสริญราชาแห่งชาวยิว
‪คิดว่าไง
‪อัตรากำไรสูงอยู่ใช่ไหม
‪ทุกอย่างผ่านทางบัลเบอเด โปรดักชั่น ‪การแจกจ่าย ทุกอย่างเลย
‪จะกลับแล้วเหรอครับ บางคนนี่สบายจังนะ
‪ไม่ มาเตโอ ผมอยากคุยกับคุณ
‪- มีอะไร ‪- คุณพูดอะไรกับเปาลา
‪พวกเขาคิดว่าเป็นความผิดผมที่โรงงานจะต้องปิด
‪หมายความว่าไงปิดโรงงาน
‪ไม่นะ เธอสับสนแล้วล่ะ
‪คุณก็รู้ว่าเปาลาเป็นยังไง
‪อีก 24 ชั่วโมง เรื่องบัญชีจะจัดการเรียบร้อย
‪- ตกลงไหม ‪- ไม่
‪ผมตามหาคุณมาทั้งวันแล้ว
‪- เพราะงั้น… ‪- ราอุล ผมก็อยากคุยนะแต่ไม่สะดวก
‪พวกเขาอยากขโมยสูตรตูรอนแบบนุ่ม
‪พวกเขาจะได้สูตรโคลาโคล่าไปแทนล่ะ
‪อีก 24 ชั่วโมง
‪ทัวร์เหรอครับ
‪ตามผมมา
‪- อีกแก้ว ‪- เปาลา
‪พรุ่งนี้วันสิ้นปีนะ
‪เราต้องทำการแสดง คนจากกินเนสบุ๊คจะมา
‪เธอควรจะกลับบ้านได้แล้วนะ
‪ไม่ นายนั่นแหละไม่ต้องมายุ่ง
‪ฉันเบื่อที่จะต้องทำตามคำขอของทุกคนแล้ว
‪ตอนนี้ฉันจะปฏิเสธ
‪ไม่
‪ฉันจะไม่เติมเหล้าในเธอ
‪เอาเหล้ามา ให้ตาย
‪ใครๆ ก็เมาตอนช่วงคริสต์มาส ฉันก็ด้วย
‪เธอกำลังดื่มเพื่อลืมต่างหาก
‪เธอพูดเสมอว่าคริสต์มาสเป็นช่วงเวลาที่ลืมไม่ลง
‪ลืมไม่ลง…
‪รู้ไหมว่าคริสต์มาสคืออะไร คารีม
‪คริสต์มาสแม่งห่วยแตก
‪ฉันเบื่อคนเลี้ยงแกะ มาร์ซิพาน
‪และของตกแต่งงี่เง่าพวกนี้
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ดูสิว่าใครมา มาเตโอ
‪ดีใจจังที่ได้เจอนาย
‪อยากดื่มไหม
‪ไม่ล่ะ เธอน่าจะดื่มเผื่อพวกเราไปมากพอแล้ว
‪อะไรกัน ยังหัวค่ำอยู่เลย ใช่ไหม
‪นาฬิกาสวยนะเนี่ย
‪ของพ่อฉัน
‪เดี๋ยวฉันไปส่งเธอที่บ้าน
‪เคไหม
‪โอเค ไปกันเถอะ
‪นี่ของเธอใช่ไหม
‪ไม่ว่าจะมองมุมไหน
‪ฉันก็ไม่เข้าใจเลยว่าตัวเอง ‪ทำอีท่าไหนถึงโดนเขาหลอก
‪เขาดูช่าง…
‪จริงใจจริงจังสุดๆ
‪เผื่อจะช่วยปลอบใจเธอได้ ‪ทีแรกฉันก็นึกว่าเขาเป็นคนดีเหมือนกัน
‪ใช่ แต่นายไม่ได้…
‪ไม่มีอะไร
‪มีแต่คนแถวนี้ที่เห็นคุณค่า ‪ที่แท้จริงของลา นาวีเดเนีย
‪การตรวจสอบบัญชีไหนก็ประเมินค่ามันไม่ได้หรอก
‪ฉันเมาร้องห่มร้องเหมือนเด็ก ‪ทั้งๆ ที่นายอาจต้องเสียกิจการของครอบครัวไป
‪- ฉันไม่อยากนึกถึงมัน ‪- โทษที
‪ตอนนี้ฉันอยากไปบ้านที่อัลการ์วึ ‪ซื้อเรือเล็กๆ สักลำ
‪และใช้เวลาอยู่ตามลำพัง
‪ฟังดูเข้าท่าดีสำหรับฉันเหมือนกันนะ
‪ฟังนะ
‪คิดอะไรออกแล้ว
‪หลังหมดช่วงคริสต์มาสไปที่นั่นสักสามสี่วันกันไหม
‪จะได้ลืมเรื่องบริษัท เรื่องผู้ตรวจสอบบัญชี…
‪การแสดง โรงเรียน โฮสเทล และราอุล
‪ทุกอย่างเลย
‪สมบูรณ์แบบ มีแค่เธอ ฉัน กับท้องทะเล
‪ฉันขอโทษ
‪- ไม่… ‪- อารมณ์มันพาไปน่ะ
‪ไม่…
‪ก็แค่
‪ฉันกำลังพัง…
‪- ต้องการเวลาสักหน่อย ‪- ได้สิ
‪มานี่มา
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ ตื่นได้แล้ว
‪ในที่สุดวันสุดท้ายของปีก็มาถึงแล้ว
‪และเราอยากบอกผู้ฟังของเรา ‪ก่อนเคาท์ดาวน์กินองุ่น
‪ว่ามีกิจกรรมสุดพิเศษรอคุณอยู่ที่บัลเบอเด
‪มันอาจจะเป็นการแสดงวันประสูติ ‪ของพระเยซูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
‪บ่ายวันนี้ ชาวบ้านในบัลเบอเดจะพยายามทุบ
‪สถิติโลกกินเนสส์
‪และบันทึกชื่อของเมืองเป็นสีทอง ‪ลงในหนังสือประวัติศาสตร์
‪- สวัสดี ‪- ต้องการอะไร
‪กลับมาร่วมแสดงเถอะ
‪ฉันสติหลุด
‪ขอโทษจริงๆ
‪- อีกอย่างคุณต้องการคนไปทุบสถิติ ‪- นิโค
‪ได้สิ ไปเอาแจ็กเก็ตแป๊บ
‪- เดี๋ยวก่อน ผมใส่ชุดอยู่ ‪- ไปถึงค่อยแต่งก็ได้
‪- ผมช่วยถือของได้นะ ‪- จ้ะ พ่อคนยืดยาด
‪- ผมเนี่ยนะคนยืดยาด ‪- ใช่ เธอเป็น
‪ดูนี่นะ
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪"คนเลี้ยงแกะ ถึงเบธเลเฮม"
‪โชคดีนะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪- หัวหน้า มาเร็ว ‪- ไปแล้วๆ
‪- ลาก่อน ราอุล ‪- ลาก่อน
‪โฮเซ่
‪เปาลา แบบไหนเหมือน ‪พระนางพหรมจารีมากกว่า แบบนี้
‪หรือแบบนี้
‪แบบแรก แบบที่สอง ‪เหมือนเธอไปรู้ความลับอะไรมา
‪- เปาลา พอจะมีเวลาไหม ‪- ไม่มี
‪- เปาลา ‪- อะไร
‪นี่ไม่ใช่มดยอบ
‪- มันคือถั่วลิสง ‪- ไม่มีใครเห็นหรอก
‪ฉันเป็นนักแสดงที่เน้นสมจริง ฉันจะเข้าถึงบทบาท ‪ด้วยการส่งถั่วให้พระเยซูได้ยังไง
‪- เปาลา ‪- อะไร
‪- มานี่ ‪- มีอะไรคะ
‪ดูนี่ โอเคหรือยัง ต้องแต่งหน้าเพิ่มอีกไหม
‪แต่งให้บางลงหน่อยค่ะ คุณเป็นคนซักผ้านะ ‪ไม่ใช่มารีย์ชาวมักดาลา
‪- งั้นเหรอ ‪- ให้ตาย
‪ล่อมีอาการท้องเสียนิดหน่อย ‪แต่ไม่ต้องห่วง ผมให้มันกินข้าวแล้ว
‪เยี่ยมเลย มีอะไรอีกไหม
‪ก็มีนะ
‪- ผมแสดงบทนักบุญโยเซฟไม่ได้แล้ว ‪- หา
‪โทษที
‪เปาลา คุณฟอนเทส คนตัดสินสถิติมาถึงแล้ว
‪เปาลา
‪- ไม่ๆ ‪- เปาลา
‪- นั่นใครน่ะ ‪- อันไหนดีกว่ากัน ทูตสวรรค์หรือคนเลี้ยงแกะ
‪พอได้แล้ว
‪ก็นะ…
‪ทำงานเกี่ยวกับการบันทึกสถิติโลก
‪คงจะได้เจอเรื่องแปลกยิ่งกว่านี้อีกใช่ไหมคะ
‪เปาลา
‪เป็นอะไรไหม
‪ไปให้พ้น ฉันไม่อยากคุยกับใครทั้งนั้น
‪ให้ตายสิ เปาลา เปิดประตู คนบันทึกสถิติมาแล้ว
‪ฉันไม่สนเรื่องสถิติ การแสดง นักบุญโยเซฟ
‪หรือคนเลี้ยงแกะบ้าบอแล้ว
‪ฉันพอแล้ว
‪หมายความว่ายังไง
‪เธอเป็นตัวตั้งตัวตีนะ
‪ใช่ เห็นไหมว่ามันเละเทะ
‪บอกพวกเขาว่าฉันขอโทษ ‪ที่ทำให้พวกเขาผิดหวัง แต่ฉันทำไม่ได้แล้ว
‪หมายความว่าไงทำให้เราผิดหวัง
‪เราชื่นชมเธอมากๆ ก็เพราะเธอตั้งใจอย่างหนัก
‪วันก่อนเราคุยเรื่องนี้กันที่โรงงานด้วย
‪เธอสร้างการแสดงที่สุดยอดนี้ ‪ขึ้นมาทั้งหมดด้วยตัวเธอเอง
‪แถมเธอยังทำให้เราได้งบประมาณเพิ่มขึ้นด้วย
‪(ของประกอบฉาก)
‪ขอบคุณนะ
‪ฉันไม่ได้ทำเองคนเดียวหรอก
‪สวัสดี เอมิลิโอ สวัสดีปีใหม่ครับ
‪- วันหยุดเป็นไงบ้าง ‪- ดีครับดี
‪ได้ใช้เวลากับหลานๆ นี่มันดีจริงๆ เลย
‪วันจันทร์ผมอยากให้คุณมาเข้าประชุมที่ออฟฟิศ
‪ครับ โทษที
‪ขอโทษที่ไม่ได้โทรหาคุณก่อนหน้านี้
‪ผมยังเก็บงานตรวจสอบบัญชีอยู่ที่บัลเบอเดอยู่เลย
‪นี่คุณเมาแชมเปญหรือว่าอะไร
‪คุณส่งรายงานมาให้ผมทางอีเมลแล้ว
‪ผมส่งไปให้ลูกค้าเรียบร้อยแล้ว
‪ผมไม่ได้ส่งรายงานให้คุณนะ
‪เดี๋ยวนะ
‪ใครขอรายงานเกี่ยวกับลา นาวีเดเนีย
‪กลุ่มนักลงทุนชาวจีน
‪พวกเขาอยากตรวจสอบบัญชีก่อนย้ายบริษัทไปจีน
‪เวรแล้วไง
‪เอมิลิโอ ฟังผมนะ
‪ผมไม่ได้ส่งรายงานให้คุณ
‪แต่เป็นมาเตโอ ซาลีนาส ‪เขาใช้อีเมลผมส่งรายงานตัวที่ไม่ถูกต้อง
‪คุณไม่ได้กำลังเกลียดจนหลอนอยู่ใช่ไหม
‪- พูดอะไรของคุณน่ะ ผมไม่ได้… ‪- แป๊บนะ
‪เด็กๆ ออกไปก่อน เร็วเลย ด่วน
‪ผมได้ยินมาว่าคุณสร้างศัตรู
‪กับทุกคนที่นั่นเพราะคุณเกลียดคริสต์มาส
‪เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
‪แล้วคุณก็ดันไปตกหลุมรัก ‪แฟนของผู้อำนวยการด้วยใช่ไหม
‪เธอเป็นแฟนผมต่างหาก
‪ผมเจออะไรไม่ชอบมาพากล ‪เลยบอกให้เขาแก้มัน
‪คุณบอกเขาเหรอ
‪ถ้าเจออะไรไม่ชอบมาพากล
‪ก็ควรลงรายงานไว้อย่างที่ควรจะทำสิ
‪ฉันทำเพื่อคนในเมืองนี้ พวกเขาเป็นคนดี
‪ก็คือคุณอินกับช่วงคริสต์มาสว่างั้น
‪อย่ามาตลกหน่อยเลย
‪- มาเตโอ ‪- ไงครับ
‪จะไปดูการการแสดงเหรอ
‪อย่าเพิ่งไป เราต้องคุยกันก่อน
‪ผมก็อยากคุยนะ แต่ผมสายแล้ว มีแขกรอผมอยู่
‪แขกชาวจีนสินะ
‪คนจีนเหรอ ตลกจัง
‪ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร แต่ผมต้องไปแล้ว
‪โอเค ผมจะไปด้วย เราจะได้คุยกัน
‪คุณปลอมแปลงรายงานของผม
‪- หมายความว่ายังไง ‪- ผมรู้ว่าทำไมคุณถึงทำแบบนั้น
‪ใช่ โทษที
‪ผมเองก็รู้สึกแย่ไม่ต่างจากคุณ ‪แต่ผมไม่มีทางเลือก
‪- ช่างกล้าจังนะ ‪- ฟังนะ ราอุล รู้กันแค่คุณกับผม
‪บัลเบอเดเหมาะเป็นที่หนีร้อน ‪ช่วงหน้าร้อนสักสามสี่วัน
‪แต่ผมทนอยู่ในหลุม ‪เหม็นกลิ่นมาร์ซิพานแบบพ่อผมไม่ได้
‪คุณก็เข้าใจผมนี่ คุณอยากไปจากที่นี่จะตาย
‪- ผมไม่ได้หลอกใคร ‪- ราอุล ผมไม่มองว่าคุณเป็นคนดีนะ
‪ถ้าขายโรงงานผมจะได้เงินก้อนโตเลย
‪ผมไม่ใช่คนเดียวที่จะได้ประโยชน์จากมันนะ
‪- นี่คุณจะเอาเงินฟาดหัวผมเหรอ ‪- พูดอย่างกับว่ามันเลวร้ายงั้นแหละ
‪น่านะ
‪หมื่นห้ายูโร จากนั้นเราหายกัน
‪จะสนไปทำไม คนในเมืองเกลียดคุณนะ
‪ทุกคนเกลียดผมก็เพราะคุณ คุณหลอกพวกเขา
‪ไม่สนเรื่องพวกเขาจะตกงานเลยเหรอ
‪พวกเขามีครอบครัว มีลูก มีค่าบ้านต้องจ่าย…
‪ไม่ควรต้องมาเจอเรื่องนี้
‪มาเตโอ เรายังหยุดเรื่องนี้ทันนะ
‪อย่าขายลา นาวีเดเนียเลย
‪นึกถึงพ่อคุณเข้าไว้
‪เขาจะไม่มีวันทำอะไรแบบนี้แน่
‪บ้าเอ๊ย
‪คุณพูดถูก
‪เงินทำให้คนทำเรื่องเพี้ยนๆ
‪ช่วงเวลาแห่งความจริงมาถึงแล้ว
‪สิ่งที่เราฝันถึงมาตลอด
‪วันนี้เราจะทำให้บัลเบอเด ‪ได้ไปอยู่ในหนังสือประวัติศาสตร์
‪บัลเบอเดจงเจริญ
‪ตอนนี้ถึงเวลาเริ่มเข้าแถว…
‪มีอะไร
‪ที่รัก
‪เป็นอะไรไหม
‪ฉันไม่เป็นไร
‪น่าจะมดลูกบีบตัวน่ะ
‪ไม่ใช่หรอก เธอแค่ตื่นเต้น
‪ไม่ใช่ตื่นเต้น ไปโรงพยาบาลกันเถอะ
‪ไม่ๆ
‪ก็แค่มดลูกบีบตัวเอง ‪ตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาคลอด
‪แต่…
‪ใช่เลย
‪ฉันจะอยู่ต่อ
‪ไม่อยากพลาดการแสดงน่ะ
‪ไปโรงพยาบาลจะไม่ปลอดภัยกว่าเหรอ
‪ถ้าเธออยากอยู่ต่อก็ตามใจเธอเถอะ ‪เลิกกดดันเธอได้แล้ว
‪ไปประจำที่เลย
‪- เปาลา ขอร้องล่ะ ‪- ประจำที่
‪เอาล่ะ ลุยกันเลย
‪(ไม่มีสัญญาณ)
‪บ้าเอ๊ย
‪สวัสดี
‪ช่วยด้วย
‪สวัสดี
‪เร่งฝีเท้าเลยค่ะ ไม่งั้นคุณจะพลาด ‪สุดยอดการแสดงวันคริสต์มาสนะ
‪อย่างที่เห็นนักแสดงกำลังเตรียมพร้อม ‪ทุกคนตั้งสมาธิอยู่
‪อีกไม่นานการแสดงจะเริ่มแล้ว
‪เราจะสร้างสถิติการแสดง ‪การประสูติของพระเยซูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
‪จัดเต็มไปเลย บัลเบอเด
‪จะบ้าตาย
‪- ไปได้สวยใช่ไหม ‪- ใช่ สวยสุดๆ
‪เป็นไปไม่ได้…
‪ไปเลย
‪ไปบัลเบอเด
‪เร็วเข้า
‪ฮุยเลฮุย
‪ทางนี้ โฮเซ่
‪มาถามคนเลี้ยงแกะผู้ใจดีคนนี้กัน
‪- เขาช่วยเราได้แน่ ‪- แน่นอนเขาช่วยได้
‪ขอโทษนะ ภรรยาข้ากำลังจะคลอด ‪และเราต้องการที่พักแรม
‪ไม่ได้หรอก พวก ห้องเต็มแล้วน่ะ
‪- นิโค ‪- หมายถึง…
‪ไม่มีห้องว่างเหลือแล้วขอรับ นายท่าน
‪ไม่ต้องห่วงนะ โฮเซ่
‪พระเจ้าทรงจัดเตรียมที่ไว้ให้เราแล้ว
‪ในรางหญ้านั่น
‪ให้ตายเถอะ
‪เร็วเข้า
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪ระวังทางลาดด้วย
‪เป็นไปไม่ได้
‪ไปบัลเบอเด ไปกันเลย
‪ดีมาก เด็กๆ
‪เร็วอีก
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส
‪ไม่มีหิมะแล้ว
‪ไปทางถนนได้ไหม
‪(บัลเบอเด 3,5)
‪ฮุยเลฮุย
‪ข่าวอะไรหรือ เด็กเลี้ยงแกะ
‪เอาล่ะ…
‪ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ‪ถึงเวลาเซ็นสัญญาและเริ่มต้นปีใหม่กัน
‪เขาบอกว่าอยากดูการแสดงก่อนเซ็นสัญญาค่ะ
‪เขาคิดว่ามันเป็นประเพณีน่าสนใจมาก
‪ครับ เรายังมีเวลาก่อนปราชญ์ทั้งสามมานะ
‪บุรุษและสตรีจากนาซาเรธ
‪พวกเขาโดนไล่ออกจากโรงแรม
‪พวกเขาไม่มีที่ให้พักแรม
‪พวกเขาพบรางหญ้า
‪พวกเขาบอกว่านางใกล้จะคลอดแล้ว
‪สดุดีพระผู้เป็นเจ้า
‪ช้าหน่อย
‪ช้าหน่อย ระวัง…
‪ก้อนกรวด
‪ช้าหน่อย
‪ระวังทางโค้ง
‪หยุด
‪เร็วเข้า มาร์ติน
‪- ลูกสาวฉันเอาปีกฉันไป ‪- เร็วเข้า
‪เก่งมาก ทุกคน
‪- โฮเซ่ มาเรีย ‪- ไง
‪- ถึงคิวคุณแล้ว ‪- โอเค
‪- เร็วเข้า ใส่ปีก ‪- โอเค
‪พระองค์ประสูติแล้ว
‪พระกุมารเยซูประสูติแล้ว
‪อย่าลืมพูดให้ชัดๆ นะ
‪แสงสว่างของเรา ความสุขีของเรา
‪ข้าสุขีเหลือเกิน มาเรีย
‪"ข้าจักนำพาความสุขีมาแก่เจ้า"
‪- จำได้แล้ว ‪- โอเค
‪นั่นสรรพเสียงอันใดกัน
‪เก่งมากที่รัก
‪ใช่เสียงร้องแห่ง…
‪- ไม่นะ ‪- เราจะไปโรงพยาบาลแล้ว
‪ไปไม่ได้นะ ปากมดลูกเธอยังขยาย ‪ไม่เกินสามเซนติเมตรหรอก
‪ผมไม่มีเวลามาเล่นละครแล้ว
‪- เมียผมจะคลอดแล้ว ‪- อย่าไปเลย นี่เรื่องสำคัญนะ
‪ฟังนะ เปาลา
‪ถ้าการแสดงนี้มันสำคัญขนาดนั้น ‪งั้นชีวิตคุณก็ว่างเปล่ายิ่งกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก
‪เอาไป
‪ที่รัก
‪จะคลอดแล้วเหรอ
‪พระเจ้า ไปกันเถอะ
‪สู้เขา ราอุล
‪แม่คะ
‪อย่าเอาปีกนั่นมาใกล้แม่
‪ทูตสวรรค์หรือคนขายเกาลัด เลือกเลยค่ะ
‪แสงสว่างของเรา ความสุขีของเรา
‪ข้าสุขีเหลือเกิน มาเรีย
‪เสียงอะไรแว่วมาแต่ไกล
‪ใช่เสียงทารกร้องหรือเปล่า
‪- ไม่เอาเหรอ ‪- ไม่
‪ได้ลอยเหมือนทูตสวรรค์น่าตื่นเต้นดีออก
‪เราทำการแสดงโดยไม่มี ‪ทูตสวรรค์ไม่ได้ ขอร้องล่ะ
‪- ขอร้อง… ‪- เปาลา
‪- ราอุล ‪- เปาลา
‪ราอุล
‪- เปาลา ‪- ราอุล
‪อยากเป็นทูตสวรรค์ไหว ‪ต้องอยากเป็นสิ ดีใจจังที่คุณมา
‪- มาเตโอ… ‪- ฟังนะ นี่ไม่ใช่เวลามาหึงหวง
‪- ครับ ‪- ฟังฉันนะ
‪- มาเตโอ… ‪- บทพูดคุณ
‪"ข้าจักนำความสุขีมาแก่เจ้า ‪พระผู้ช่วยให้รอดประสูติแล้ว"
‪- ลา นาวีเดเนีย ‪- คุณจำได้ด้วย ดีใจจัง
‪หนุ่มๆ สาวๆ แอ็กชั่น
‪พร้อมนะ ดึงเขาขึ้นเลย
‪เข้าไปกันเถอะ เราได้ดูกันหมดแล้ว
‪ดูสิ
‪ทูตสวรรค์
‪พูดบทสิ ราอุล
‪"ข้าจักนำความสุขีมาแก่เจ้า"
‪ข้าจักนำความ…
‪ฟังผมนะ
‪ลา นาวีเดเนียกำลังตกอยู่ในอันตราย
‪ว่าไงนะ
‪มาเตโอ ซาลีนาสจะขายมัน
‪เขามัน 18 มงกุฎ เขาหลอกพวกคุณ
‪หลอกผมด้วย
‪พูดเรื่องอะไรน่ะ
‪เขาปลอมแปลงบัญชีเพื่อเพิ่มมูลค่าบริษัท
‪พอเขาขายแล้ว โรงงานจะถูกแย่งไป
‪ไม่
‪พวกเขาจะปิดโรงงานของคุณ
‪ไอ้สารเลว
‪เขาไม่สนใจเลย เขามันทุเรศ
‪เขาหลอกพ่อตัวเอง
‪ผู้อุทิศทั้งชีวิตให้เมืองนี้ ให้โรงงานนี้
‪คนทรยศ
‪น่าขยะแขยง
‪เขาพูดความจริงหรือเปล่า
‪ใจเย็นๆ พ่อ มันไม่เกี่ยวกับพ่อหรอก
‪มันไม่เกี่ยวกับฉันงั้นเหรอ
‪พ่อ
‪ใจเย็นก่อน เราจะเซ็นสัญญาและเป็นอันเสร็จสิ้น
‪ที่ต้องทำก็มีแค่นั้น
‪เขาว่ายังไง
‪ฉันยังเป็นเจ้าของลา นาวีเดเนียอยู่
‪ลูกชายฉันต้องได้รู้
‪จนกว่าชีวิตจะหาไม่
‪ฉันจะไม่มีวันไปจากบัลเบอเด
‪บราโว่
‪เยี่ยมมากครับ
‪บัลเบอเดจงเจริญ
‪บราโว่
‪- จงเจริญ ‪- บราโว่
‪ไปให้พ้น
‪ไปเลย
‪ราอุล เป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บตรงไหนไหม
‪ผมไม่เป็นไร
‪ผมว่าผมทำลายการทุบสถิติของคุณแล้วล่ะ
‪สถิตินั่นไม่สำคัญหรอก
‪กรินช์จงเจริญ
‪เขาช่วยบัลเบอเดไว้
‪บราโว่
‪- เยี่ยมมาก ‪- ทำได้ดีมาก
‪ดูเหมือนทูตวรรค์จะได้ปีกของเขาแล้ว
‪รถผม
‪- ทันเวลาพอดีเลย ‪- ครับ
‪ผมมีเรื่องต้องบอกคุณ
‪ผมรู้ว่าผมพูดแบบนี้มันอาจจะฟังดูแปลกๆ แต่…
‪ผมว่าผมได้เจอกับปาฏิหาริย์วันคริสต์มาสล่ะ
‪ตอนผมหลงทางอยู่ในหิมะ
‪มีรถเลื่อนปรากฏขึ้น
‪- จากไหนไม่รู้ ‪- รถเลื่อนของโตนโย
‪โตนโยเหรอ
‪โตนโย น้องชายของมาร์กา
‪เขาทำธุรกิจนำเที่ยวเส้นทางนั้นน่ะ
‪นั่นสิเนอะ
‪ผมนี่ต๊องจัง แน่นอนเลย
‪คุณพาผมไปดูหนังคริสต์มาสแล้วก็เกิดเรื่องนี้ขึ้น
‪โรงเรียนเราไปทัศนศึกษาที่นั่นทุกปีเลย ‪เด็กๆ รักหมาลากเลื่อนมากค่ะ
‪หมาเหรอ
‪ใช่ ทำไมเหรอ
‪ไม่สำคัญหรอก
‪งั้น…
‪- ดูแลตัวเองนะ ‪- คุณก็ด้วย
‪- ลาก่อน ‪- ลาก่อน
‪ราอุล
‪เป็นอะไรไหม เกิดอะไรขึ้น
‪พวกมันไม่ใช่หมา
‪เห็นเขาแล้วใช่ไหม ‪อดหัวเราะต่อหน้าเขาไม่ได้น่ะ
‪แต่งตัวเป็นซานต้าจะได้ดื่มกาแฟฟรี
‪เขาแบบ "โฮ่ๆ" ขอเบียร์หน่อย
‪"โฮ่ๆ" ขอเบียร์หน่อย
‪(ด้วยความระลึกถึง เวโรนิก้า ฟอร์เก้)
‪คำบรรยายโดย: พรสุดา โนกา