(บุคคล สถานที่ องค์กรและเหตุการณ์ ในเรื่องไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
(อาจมีฉากที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม)
ฉันเป็นคนฆ่าแม่นายเอง
"แม่ทำแกงเต้าเจี้ยวของโปรดของลูกด้วย"
- แม่ทำแกงเต้าเจี้ยวของโปรดของลูกด้วย - "ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ มาเถอะ"
โธ่ ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ มาเถอะ
ลูกชาย ลูกชายฉันกำลังมาค่ะ
รีบไปก่อนจะบังเอิญเจอเขาเถอะ
เร็วเข้า
คุณคนขับคะ อยู่ข้างในใช่ไหมคะ
เปิดประตูหน่อยสิคะ
คุณคนขับคะ
(อัยการ คังฮานา)
(หนังสือระงับคำฟ้อง ผู้ต้องสงสัย: โอชอลยอง)
(ข้อหา: ฆาตกรรมนักเรียนหญิง ขณะเดินทางกลับบ้าน)
(เหตุผล: คดีหมดอายุความ)
อย่าอยู่คนเดียวเลยนะคะ
ตอนนี้คุณเจ็บปวดอยู่นี่คะ
ท่านประธาน
ผมจะดังแล้วครับ
ไม่รู้ว่าพวกเขารู้ได้ยังไง
แต่มีสำนักพิมพ์หลายที่ติดต่อผมมาครับ
ทำไมคุณถึงจะตีพิมพ์ของพรรค์นั้นกัน
เพราะอย่างน้อยก็น่าจะมีใครสักคนที่อ่านมัน
แล้วเข้าใจผมยังไงล่ะครับ
อย่างนี้นี่เอง
สิ่งที่คุณต้องการคือความสนใจจากคนอื่นนี่เอง
กลัวว่าจะถูกลืมงั้นเหรอ
แล้วมันไม่ดีตรงไหนครับ
หนังสือเล่มนี้จะไม่มีทางถูกตีพิมพ์สู่โลกภายนอก
ผมจะขัดขวางทุกทาง
ตั้งใจฟังให้ดีนะ
คนที่สูญเสียคนในครอบครัวไป
พวกเขาจะใช้ชีวิต
โดยมีระเบิดอยู่ในหัวใจ
ระเบิดนั่นที่ไม่รู้ว่าจะปะทุขึ้นมาตอนไหน
พวกเราพยายามเมินมันและใช้ชีวิตต่อไป
แต่สิ่งที่นายกำลังทำอยู่ตอนนี้
คือการจุดระเบิดที่อยู่ในหัวใจของใครบางคน
ไม่ต้องอ่านก็สิ้นเรื่อง
ไม่ว่าใครจะพูดยังไง ผมก็จะตีพิมพ์หนังสือนั่นให้ได้ครับ
รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงได้มาหานายอยู่เรื่อย
เพื่อให้อภัยนายเหรอ
เปล่าหรอก
เพื่อทำความรู้จักนายให้มากขึ้นต่างหาก
คอยดูให้ดีล่ะ
ว่าฉันจะทำให้นายพังทลายยังไง
(กรุณาอย่าส่งเสียงดัง)
แม่ครับ
สบายดีไหม
ขอโทษที่ยุ่งจนไม่ได้มาบ่อยๆ นะ
(ชเวอึนจู)
ผมควรจะมาหาแม่บ่อยๆ แท้ๆ
แต่แม่ครับ
ทำไมตอนนั้นถึงทำแบบนั้นล่ะ
ผมปกป้องแม่ได้นะ
แล้วทำไมแม่ถึงมาปกป้องผมแทนล่ะ ปกป้องผมทำไม
คนที่ทำแบบนั้นกับแม่
ผมไม่มีวันให้อภัยมันเด็ดขาด
ผมจะทำให้มันนึกเสียใจ
คอยดูได้เลย
เพราะงั้นนะแม่
แม่เชื่อใจลูกชายคนนี้
ไม่ต้องเป็นห่วง
แล้วดูแลตัวเองด้วยนะ
เข้าใจไหม
ดูแลตัวเองนะแม่
แล้วผมจะมาหาใหม่นะ
ท่านประธาน
มาหาแม่เหรอ
ครับ
เดินเล่นกันหน่อยไหม
(ดอกบัว)
ชีวิตของเราช่างย้อนแย้งเนอะ
พอเราตัดสินใจที่จะเลิกแก้แค้น
คนร้ายตัวจริงก็ปรากฏตัว
นายจะกลับไปแก้แค้นอีกเหรอ
ถ้าให้พูดตามตรง
ผมไม่รู้วิธีเลยครับ
ก็คงงั้น
การที่จะมาฆ่ามันเอาป่านนี้
ก็เป็นเหมือนการปรานีมัน
งั้นให้ทำไงครับ
จะให้ผมอยู่เฉยๆ เหรอ
ฉันก็เคยอยากแก้แค้นเหมือนกัน
เหมือนอย่างนาย
แต่ว่า
นายก็รู้ดีกว่าใครนี่ว่าความปรารถนานั้น
ทำให้ฉันกลายเป็นยังไง
โดกี
การแก้แค้นน่ะ
มันไม่ได้จบที่ทำลายชีวิตของอีกฝ่าย ให้พังทลายลงหรอกนะ
แต่เมื่อนายได้ใช้ชีวิต
เพื่อตัวนายเองแล้ว
ตอนนั้นแหละที่การแก้แค้นจบลง
เรารับคุณคิมชอลจินขึ้นแท็กซี่วีไอพีของเรามาแล้ว
และเราจะไม่เมินผู้โดยสาร ที่เรารับมาแล้วเด็ดขาด
อีกอย่างพวกเรา
จะไม่แก้แค้นโดยทำให้ลูกค้าเจ็บปวด
นี่ไม่ใช่แค่คุณคิมชอลจินเท่านั้น
แต่เป็นคำขอ
ของฉันและนายด้วย
ท่านประธาน
ฉันก็ขอร้องด้วยนะคะ
ฉันให้อภัยโอชอลยองไม่ได้เด็ดขาดค่ะ
ผมด้วย
จะขาดผมไปด้วยไม่ได้สิ ผมก็ยกมือด้วย
ในปฏิบัติการแก้แค้นครั้งนี้ เราจะไม่ทำผิดกฎหมาย
และจะไม่มีเรื่องให้ทีมของเราบาดเจ็บด้วย
ฉันอาจเป็นประธานที่บกพร่อง
แต่ช่วยเชื่อใจฉันเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม
ครับ
("คำสารภาพของโอชอลยอง")
ก่อนอื่นต้องขัดขวางการตีพิมพ์ หนังสือของโอชอลยองให้ได้
เราจะทำยังไงให้เขายอมแพ้ดีครับ
เหมือนที่ท่านประธานบอก เขาไม่มีอะไรจะเสียนะ
สิ่งที่จะหยุดความบ้าคลั่ง ของโอชอลยองในตอนนี้ได้
คือลูกชายเขาเท่านั้น
อันที่จริงตลอดไม่กี่ปีมานี้
ฉันได้ไปเยี่ยมโอชอลยอง และพูดคุยกับเขามากมาย
ทุกครั้งฉันจะรู้สึกได้ถึง ความรักอันยิ่งใหญ่ต่อลูกชาย
พวกไซโคพาธก็มีสัญชาตญาณ
ความรักของพ่อด้วยเหรอ
ที่จริงแล้วในบรรดาไซโคพาธ
ก็มีบางกรณีที่มีความหลงใหลและความรัก
ต่อสายเลือดของพวกเขาอย่างเห็นได้ชัด
โอชอลยองก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
โอชอลยองทั้งรักลูกชายเขา
และในขณะเดียวกันก็กลัวด้วย
ลูกชายของโอชอลยอง
รู้ไหมครับว่าพ่อเขาเป็นใคร
ไม่รู้สิ เขาแยกจากพ่อมานาน ฉันเลยคิดว่าเขาไม่รู้
แต่โกอึนสืบเจอเรื่องน่าทึ่งมา
นี่คือลูกชายของเขาค่ะ
ตอนนี้เขาทำงานเป็นผู้คุมอยู่ที่เรือนจำ ที่โอชอลยองอยู่ค่ะ
ขนลุกเลย งั้นเขาก็รู้น่ะสิ
อะไรจะบังเอิญเกิน
งั้นโอชอลยองก็รู้อยู่แล้วหรือเปล่า
ไม่หรอก เขาดูไม่มีท่าทีว่ารู้เลย
แต่ถ้าหากว่าลูกชายของโอชอลยองรู้ เลยไปทำงานที่นั่น
งั้นเป้าหมายของเขาคืออะไรคะ
เพราะคิดถึงพ่อตัวเองเหรอ
ก็เป็นไปได้ครับ
ถ้าลูกของเขาก็เป็นไซโคพาธ
เขาก็น่าจะโหยหาพ่อครับ
โธ่ พ่อหนุ่ม
ทำไมถึงได้กตัญญูแบบนี้เนี่ย
ลูกชายฉันไม่เคยมาเยี่ยมฉันสักครั้ง
แม่ของเขาเป็นโรคอัลไซเมอร์หนัก และรักษาตัวอยู่ในสถานพักฟื้นค่ะ
เรายอมให้คุณทุกครั้งไม่ได้หรอกนะคะ
ผมจะจ่ายภายในสัปดาห์นี้นะครับ
ขอโทษครับ
ค่ารักษาและค่ายาในแต่ละเดือน สูงไม่ใช่เล่นๆ เลยล่ะค่ะ
ขอโทษจริงๆ ครับ
เขามีหนี้นอกระบบค่อนข้างเยอะด้วยค่ะ
ถ้ายืมเงินคนอื่นมาใช้แล้ว ก็ต้องใช้คืนไม่ใช่เหรอวะ
โธ่เว้ย พอสักที ให้ฉันได้ใช้ชีวิตหน่อยเถอะ ไอ้เวร
"ไอ้เวร" เหรอ นี่
จับมันซิ
ไอ้เวรนี่
- ไอ้นี่ - โทษทีนะครับ
ผมขอสั่งซุนแดผัดได้ไหมครับ
รีบไปซะ ก่อนที่ฉันจะเอาไส้แกมาทำซุนแดแทน
พอดีวันนี้ผมอยากกินจริงๆ
มานี่เลย
ฉันจะทำให้แกไม่เสี้ยนซุนแดอีกเลย ไอ้นี่
โธ่เว้ย
ลูกพี่
แกกล้าดียังไง
ไอ้เวรเอ๊ย
โอ๊ย ตาฉัน มองไม่เห็นอะไรเลย
โอ๊ย แสบโว้ย
นี่เป็นของแถมครับ
โธ่ ไม่เห็นต้องแถมเลย
ผมอยากขอบคุณน่ะครับ
- นี่ครับ - อ้อ
ครับ
เดี๋ยวผมรินให้นะครับ
ค้าขายเหนื่อยมากเลยใช่ไหมครับ
แม่ผมเปิดซุ้มขายอาหารน่ะครับ
ผมช่วยท่านมาตั้งแต่เด็ก เลยชินแล้วล่ะครับ
เห็นแบบนี้ ผมก็เป็นเด็กพาร์ตไทม์ ที่มีประสบการณ์นะครับ
อ้อ แม่ผมก็ทำอาชีพคล้ายๆ กันเลย
พ่อผมจากไปตั้งแต่ผมเด็กๆ
แม่เลยเป็นหัวหน้าครอบครัวครับ
เหมือนกันเลยครับ
ถ้าพ่อยังอยู่
เราคงจะสบายกว่านี้
ถ้างั้น พ่อของคุณก็…
ตอนแรกผมก็นึกว่าเป็นแบบนั้น
แต่ก็บังเอิญรู้มาครับ
ท่านน่าจะยังมีชีวิตอยู่ครับ
ฮยอนซู
อย่าตามหาพ่อแกเลยนะ
ห้ามเด็ดขาดเลยนะ
พ่อ…
ยังมีชีวิตอยู่เหรอ
แม่หิวจัง
ป้อนข้าวแม่เร็วสิ
ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมท่านถึงทิ้งเราไป
แต่ท่านคงมีเหตุผลใช่ไหมครับ
พ่อผมเป็นคนที่เท่มากเลยล่ะครับ
- คนคนนี้… - มีความสามารถด้วย
ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
เป็นคนที่อบอุ่นมากจริงๆ
ผมจำรามยอนที่พ่อมักจะต้มให้ผมกิน ทุกเช้าวันอาทิตย์ได้ครับ
ไม่รู้ว่าพ่อใส่อะไรลงไป
ไม่ว่าผมจะลองต้มดูเท่าไร
ก็ไม่ได้รสชาติแบบนั้นสักที
คุณไม่โกรธท่านเหรอครับ
ถ้าบอกว่าไม่ก็คงจะโกหก
แต่ถึงยังไง
ผมก็คิดถึงท่านนะครับ
ให้ผมตามหาท่านให้ไหมครับ
ถ้าคุณต้องการ ผมจะตามหาให้
คุณทำงานอะไรเหรอครับ
คนขับรถแท็กซี่ครับ
อือ
- ไว้ผมจะมาใหม่นะครับ - ครับ
นายตั้งใจจะทำอะไร
เหมือนเขาจะไม่รู้ว่าตัวเอง ต้องลำบากเพราะใครครับ
ตอนนี้ชีวิตของฮันดงชาน ก็มีแต่ขวากหนามพอแล้วนะ
เราปล่อยให้
ฮันดงชานเลือกเถอะครับ
- อ้าว พี่ครับ - แล้วเจอกันนะ
คุณดงชาน
- ตายจริง - อ้อ ผมทำงานที่นี่น่ะครับ
อ๋อ
ว่าแต่มาทำอะไรที่นี่ครับ
ผมมาเยี่ยมผู้ต้องขังน่ะครับ
- ใครเหรอ - โอชอลยองครับ
พี่รู้จักโอชอลยองได้ยังไงครับ
- คุณดงชานก็รู้จักเขาเหรอครับ - รู้สิครับ
เขาเป็นคนที่ร้ายที่สุดในเรือนจำของเราเลย
เขาคิดว่าตัวเองสูงส่ง
แถมยังชอบรังแกผู้คุมด้วย
เอ่อ ว่าแต่รู้จักเขาได้ยังไงครับ
อ้อ พอดีมีคนรู้จักวานให้มาหาเขาน่ะครับ
อ้อ งานรับตามหาคนนั่นเหรอครับ
มีคนต้องการตามหาโอชอลยองด้วยเหรอครับ
ถ้าเป็นคุณดงชานจะเป็นยังไงเหรอครับ
ถ้าหากว่าพ่อของคุณดงชาน
ไม่ใช่คนดีเหมือนที่คุณคิด
ถ้าเขาตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิงล่ะครับ
ก็คงจะผิดหวัง
แต่ยังไงเขาก็เป็นพ่อผมนี่ครับ
อีกเดี๋ยวคุณพอมีเวลาไหมครับ ผมมีเรื่องจะคุยด้วย
ครับ
เชิญเถอะครับ
ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นหรือยัง
คราวก่อนนายดูน่าสงสารสุดๆ
ดูแลร่างกายตัวเองหน่อยเถอะ
แม่นายอุตส่าห์ปกป้องนายไว้เชียวนะ
รู้ไหมว่าอาชีพของฉันคืออะไร
คนขับรถแท็กซี่
ตอนนั้นนายเป็นทหารไม่ใช่เหรอ
อ้อ
นายคงไม่เหมาะกับกรมทหารสินะ
ฉันรับผู้โดยสารพิเศษขึ้นแท็กซี่
คนที่ต้องการแก้แค้น
น่าสนใจดีนะ
แต่ครั้งนี้ฉันจะไม่แก้แค้นให้คนอื่น
ฉันจะแก้แค้นให้ตัวเอง
จะแก้แค้นฉันเหรอ
แล้วจะแก้แค้นยังไงล่ะ
จะฆ่าฉันหรือไง
ฉันจะฆ่าแกไปทำไมล่ะ
ถ้าเป็นลูกชายแกก็ว่าไปอย่าง
โอฮยอนซู
ฉันไปเจอเขามา
อย่ามาโกหก
นายหาเขาเจอได้ยังไง
ดูท่าแกจะต้มรามยอนเก่งนะ
เขาบอกว่ารามยอนที่พ่อต้มให้ทุกวันสุดสัปดาห์ อร่อยมากๆ เลยล่ะ
- เคล็ดลับคืออะไรเหรอ - ไอ้เวร
เด็กคนนั้นไม่ได้ทำอะไรผิด อย่าแตะต้องเขา
แกก็ไม่ได้ฆ่าแม่ฉัน เพราะท่านทำอะไรผิดมานี่นา
ฮยอนซูบอกว่าคิดถึงพ่อมากนะ
เพราะงั้น
- ฉันเลยตั้งใจว่าจะบอกเขา - ไม่ได้นะ
บอกเขาตอนไหนดีนะ
ตอนนี้เลยดีไหม
หรือว่าฉันจะปิดปากไปก่อนดี
แล้วเมื่อไหร่ที่เขาจะแต่งงาน
ค่อยเอาไปบอกเขา หือ แกคิดว่ายังไงล่ะ
ทั้งหมดเป็นความผิดฉันเอง
นายต้องการอะไร ขอแค่บอกมา
คนที่แกฆ่าไป
ก็คงอ้อนวอนแกแบบนี้เหมือนกันใช่ไหม
รู้สึกยังไงบ้างล่ะ
ฉันจะค่อยๆ บอกเงื่อนไขของฉัน
อย่างแรก ยื่นขอย้ายเรือนจำซะ
ย้ายเรือนจำทำไม
ถึงฉันขอไป พวกเขาก็ไม่อนุญาตหรอก
ไหนว่าจะทำตามที่ฉันสั่งทุกอย่างไง
เข้าใจแล้ว ฉันจะทำ
งั้นนายจะไม่แตะต้องฮยอนซูลูกฉันใช่ไหม
คือว่า
ฉันขอรูปของฮยอนซูสักรูปได้ไหม
ขอร้องล่ะ
รอนานใช่ไหมครับ
ไปเยี่ยมมาเป็นยังไงบ้างครับ
ขอโทษที่ผมไม่ได้บอกก่อนนะครับ
เพราะข้าราชการจะทำงานสองงานไม่ได้น่ะครับ
ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะไม่เอาไปบอกใคร
- เดินเล่นกันหน่อยไหมครับ - ครับ
เรื่องที่จะบอกผมคืออะไรครับ
คุณบอกว่าคุณแม่อยู่ที่สถานพักฟื้นใช่ไหมครับ
มีโรงพยาบาลหนึ่ง ที่ประสานงานกับมูลนิธิที่ผมทำงานอยู่
ที่นั่นมีเตียงว่างพอดีครับ
สิ่งอำนวยความสะดวกใช้ได้เลยนะครับ
ส่วนค่ารักษา ทางมูลนิธิจะเป็นคนออกให้ครับ
คุณสนใจจะย้ายท่านไหมครับ
ทำไมถึง…
ช่วยผมครับ
เพราะคุณดงชานดวงดีต่างหากครับ
คุณดงชาน
ผมเพิ่งเคยได้ยินคำนั้นเป็นครั้งแรกครับ
ผมตามหาพ่อของคุณไม่เจอครับ
ขอโทษด้วยนะครับ
ไม่หรอกครับ
ไม่เลยครับ แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับผมแล้วครับ
ขอบคุณมากจริงๆ นะครับ
ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณนะครับ
ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ได้
ลูกชายของโอชอลยอง เป็นผู้คุมอยู่ที่เรือนจำเดียวกันงั้นเหรอ
ผมเลยมีเรื่องจะขอร้องครับ
ถ้าโอชอลยองยื่นขอย้ายเรือนจำ…
ฉันเข้าใจที่คุณจะสื่อค่ะ
ฉันจะพยายามดูนะคะ
ขอบคุณนะครับ
คุณจะไม่บอกโอชอลยองจนถึงที่สุดเหรอคะ
ครับ
ต่อให้เขาคิดถึง
เขาก็จะไม่มีหน้าให้คิดถึงครับ
โอ๊ย พระเจ้าช่วย นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย
ฉันเห็นคุกใต้ดินที่ตึกของคุณแล้วค่ะ
และได้ยินแล้วว่าคุณใช้ทำอะไร
คุณอัยการ
โอ๊ย คุณอัยการ
เห็นว่าเป็นโอชอลยองนี่
คนที่ฆ่าแม่ของคิมโดกี
เห็นว่าเป็นโอชอลยองนี่
โอ๊ย จริงๆ เลย
คุณยอมรับไหมคะ ว่าได้กักขังผู้คน
อย่างพัคจูชาน โจจงกึนและชเวจงซุกที่นั่น
ฉันแค่ให้เช่าที่เฉยๆ
พวกเขาจะใช้ทำอะไร ก็เป็นเรื่องของผู้เช่า
แต่ไม่มีสัญญาการขอเช่า ที่คุณจางซองชอลเขียนเลยนะคะ
ไม่มีบันทึกด้านการเงินด้วย
ถ้าคุณไปตรวจดูภาพกล้องวงจรปิด
ก็จะพบหลักฐานที่คุณอัยการชอบ มากเพียงพอเลยล่ะ
ไม่มีเลยนะคะ
ไม่ว่าจะค้นดูภาพจากกล้องวงจรปิดแค่ไหน
ก็ไม่เจอภาพของคุณจางซองชอลเลยนะคะ
งั้นคงเป็นหนึ่งในสองอย่างนี้นะคะ
มีใครทำลายหลักฐาน ไม่ก็มีคนกำลังให้การเท็จอยู่
มีพยานตั้งเยอะนี่
เจ้าพวกนั้นน่าจะบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ
ว่าใครที่พาพวกมันไปขังไว้ที่นั่น
ฉันจะไปเชื่อคำพูดอาชญากรได้ยังไงคะ
ถ้าพวกคุณรวมหัวกัน ฉันจะทำยังไงล่ะ
นี่ อัยการคัง
ถ้าคุณสอบสวนอย่างลำเอียงแบบนี้
คุณจะแย่เอานะ
ทำไมถึงคิดว่าฉันลำเอียงล่ะคะ
(สัมภาระส่วนตัว)
ที่ผ่านมาผมเสียมารยาทไปมากนะครับ
ไปที่นั่นแล้วก็อยู่เงียบๆ นะครับ อย่าไปก่อเรื่อง
ครับ ผมจะทำแบบนั้นครับ
ที่ผ่านมานายคงเหนื่อยใจเพราะฉันมากนะ
ไม่หรอกครับ
(ศูนย์ช่วยเหลือเหยื่ออาชญากรรมนกสีฟ้า)
คุณพูดเรื่องอะไรครับ
คนไข้ฮันมีแอที่จะย้ายมาที่ สถานพักฟื้นของเราน่ะค่ะ
เธอเสียชีวิตแล้วนะคะ
(ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง พัคยองแจ พัศดีเรือนจำโซล)
(ห้องเข้าเยี่ยม)
คุณเดินทางจากโซลมาที่นี่ คงเหนื่อยแย่ใช่ไหมครับ
อย่าให้พูดเลยครับ ผมต้องมาที่นี่เพราะไอ้เฮงซวยคนหนึ่ง
ไม่เป็นไรหรอก
เพราะฉันคงไม่มาที่นี่อีกแล้ว
คนที่ส่งนายมาที่นี่
คือฉันเอง
คุณเหรอ
นั่นเป็นน้ำใจครั้งสุดท้ายที่ฉันมอบให้นายแท้ๆ
พูดบ้าอะไร
แต่ได้ยินว่าก่อนมาที่นี่ นายไปทำคนบาดเจ็บมาอีกนี่
อ้อ ไอ้หมอนั่นน่ะเหรอ
ผมแค่สั่งสอนมันนิดหน่อย มันเอาไปฟ้องคุณแล้วเหรอ
คุณย้ายผมมาที่นี่เพราะไอ้หมอนั่นใช่ไหม
คิดว่าผมไม่รู้เหรอ
อะไรน่ะ
- ไอ้เวร - เฮ้ย รีบจับเขาเร็ว
- จับเขาหรือยัง - ไอ้เวร
เป็นอะไรไหม
จริงๆ เลย
โอ๊ย
ผู้คุมคนนั้นได้รับบาดเจ็บ
ต้องเข้ารับการรักษาถึงสี่สัปดาห์เพราะนาย
และนั่นทำให้เขาไปเยี่ยมแม่ ที่ป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ไม่ได้
พอเธอไม่เห็นลูกชายที่มักจะมาเยี่ยมเสมอ
คุณแม่ของผู้คุมฮันดงชานก็…
ฮยอนซู
ฮยอนซูลูกแม่
เห็นว่าความฝันของเธอคือเห็นลูกรับราชการ
เพราะนั่นจะเป็นทางเดียว ที่ลูกของเธอจะได้ใช้ชีวิตสมกับเป็นมนุษย์
เห็นว่าเธอพูดแบบนั้นจนติดปากเลยล่ะ
แม้จะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ยากลำบาก แต่ฮันดงชานก็สอบรับราชการผ่าน
ผมเริ่มจะเบื่อแล้วนะ
ต้องทนฟังอีกนานไหม
ถ้าเธอไม่ป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์
เธอก็คง
ไม่ปล่อยให้ลูกชายมาทำงาน ที่เรือนจำที่พ่อของเขาอยู่หรอก
ผู้คุมฮันดงชาน
เขาคือลูกชายนาย ฮยอนซู
ล้อผมเล่นหรือไง
เห็นว่านายอยากได้อันนี้นี่
โกหกใช่ไหม
คุณแต่งเรื่องทุกอย่างขึ้นใช่ไหม
สุดท้ายแล้วลูกชายของนาย
ก็สูญเสียครอบครัว ที่เหลือเพียงคนเดียวไปเพราะนาย
ความบ้าคลั่งที่ชั่วร้ายของนาย
ได้ทำร้ายลูกชายของตัวเองด้วย
ไม่จริง
ไม่จริง เป็นไปไม่ได้
ไม่จริง
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
บอกมาสิว่ามันไม่จริง หือ เดี๋ยว
ให้ตายเถอะ
ฉันมีชีวิตอยู่นาน
จนได้กินปลาไหลที่นายเลี้ยงด้วยแฮะ
ตอนนี้ฉันหมดหนี้กับนายแล้วนะ
- หนี้อะไร - ก็ปลาไหลที่นายเลี้ยงฉันวันนั้นไง
อ้อ ที่ไปตรวจค้นบ้านนายน่ะเหรอ
ปัดโธ่ จะยกเรื่องนั้นมาพูด ให้ฉันขายหน้าทำไมเนี่ย
รองอัยการโจไม่ต้องขายหน้าหรอก
ว่ากันว่าคนที่ทำผิดมักจะโมโหเอง
ฉันก็ขอโทษที่โมโหแบบนั้นนะ
อัยการคังพูดถูกแล้วล่ะ
ฉันใช้รถแท็กซี่วีไอพีลักพาตัวพวกอาชญากร
ทำไมถึงมามอบตัวตอนกินปลาไหลเนี่ย
ล้อกันเล่นใช่ไหม
ไว้นายค่อยไปถามรายละเอียดกับอัยการคังดูนะ เธอกำลังสืบสวนอยู่
ขอโทษที่บอกช้านะ
นายพูดจริงเหรอ
นี่ ซองชอล
กินเข้าไปสิ
- นี่ จินอู ไม่กินเหรอ - ใครมันจะไปกินลงวะ
เดี๋ยวนายก็เสียใจทีหลังหรอก
นี่ปลาไหลที่ฉันเลี้ยงนาย ครั้งแรกและครั้งสุดท้ายเชียวนะ
นายจะมาเยี่ยมฉันใช่ไหม
ยังไงนายก็สั่งงานพวกรุ่นน้อง ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้วนี่
ยังมีหน้ามาพูดเล่นอีกเหรอ
มันพูดออกมาเองน่ะ
เฮ้อ แต่ก็รู้สึกสบายใจแปลกๆ แฮะ
จนคิดว่าฉันเคยสบายใจแบบนี้ไหม
แก้วนายว่างแล้ว
หือ
ตอนนี้ผมทำสิ่งที่ต้องทำเสร็จหมดแล้วครับ
อัยการล่ะครับ
สืบสวนเรียบร้อยหรือยัง
ค่ะ
ได้เอาหมายจับมาด้วยไหมครับ
หรือว่าต้องจับกุมโดยไม่มีหมายนะ
คุณคิมโดกี คุณ…
ดูเหมือนว่าฉันจะจับกุมคุณไม่ได้ค่ะ
เพราะไม่มีหลักฐานเพียงพอ
ทำไมถึงคิดว่าฉันลำเอียงล่ะคะ
มันไม่มีหลักฐานสักนิด
แล้วทำไมคุณถึงยืนกรานว่า ร่วมมือกับจางซองชอล
กับคิมโดกีในข้อหาทารุณ ลักพาตัวและกักขังล่ะคะ
ทั้งที่คุณสามารถเลือกโดนแค่ ข้อหาซุกซ่อนอาชญากรก็ได้
ลองปรึกษากับทนายความดูดีๆ นะคะ
ว่าแบบไหนที่คุณแบคซองมีจะได้เปรียบมากกว่า
โอเค
คงไม่ใช่ข้อเสนอเพื่อฉันแน่นอน
สักวันหนึ่ง
ฉันจะใช้เรื่องนี้มาเป็นจุดอ่อนของคุณอัยการแน่
ถึงจะใช้มันเป็นจุดอ่อนฉัน
ฉันแค่ลาออกก็จบค่ะ
ตัวแบคซองมีก็คงไม่เอ่ยถึงคุกลับนั่นหรอกค่ะ
แต่คุณอัยการอาจตกที่นั่งลำบากไปด้วยก็ได้นะครับ
นี่คุณเป็นห่วงฉันอยู่เหรอคะ
ฉันปกป้องตัวเองได้ค่ะ
แต่ผมทำมันลงไปจริงๆ นี่ครับ
ผมทำผิดกฎหมายนะครับ
แล้วใครว่าไม่ใช่ล่ะคะ
เพราะมีสิ่งที่สามารถลดหย่อนโทษของคุณได้ค่ะ
"ถึงแม้ว่าอาจต้องปล่อยอาชญากรร้อยคน
แต่เราก็ไม่ควรลงโทษคนที่บริสุทธิ์แม้แต่คนเดียว"
เหยื่อของอาชญากรร้อยคนนั้น
คุณเป็นคนปกป้องพวกเขาค่ะ
แม้ว่าตัวเองต้องยอมทำผิดกฎหมายก็ตาม
ถ้าคุณไม่จับผม
คุณอาจโดนโทษฐานละเลยหน้าที่นะ
ฉันก็จะยอมรับมันเองค่ะ
เพราะคุณคิมโดกี
มีค่าเพียงพอให้ทำแบบนั้นค่ะ
ฉันรู้ว่ากฎหมายมันไม่สมบูรณ์แบบค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ ที่คุณปกป้องคนที่เราพลาดไป
เพราะช่องโหว่นั้น
คุณอัยการ
บางทีเราอาจจะไม่ต้องมาเจอกันแบบนี้อีก
แต่ถ้าสักวันหนึ่งได้พบกันอีกครั้ง
เราเลิกทะเลาะกันเถอะนะคะ
(จดหมายลาออก)
โธ่เอ๊ย เป็นแบบนี้อีกแล้ว
ผมบอกคุณไปกี่รอบแล้วครับ
ว่าให้ทนไว้ ไม่ว่ายังไง
ถ้าคนอย่างคุณอัยการลาออกไป
ก็มีแต่จะทำให้พวกคนชั่วมีความสุขนะครับ
ฉันไม่มีคุณสมบัติ พอที่จะไปตัดสินใครด้วยกฎหมายแล้วล่ะค่ะ
คุณอัยการ คุณไม่รู้เลยสินะครับ
ว่าตัวเองเป็นคนยังไง
รวบรวมความกล้าอีกหน่อยไม่ได้เหรอครับ
ฉันรวบรวม
ความกล้าแบบนั้นไม่ได้เลยค่ะ
ครับ
(สำนักงานอัยการ)
ทำไมเดินเข้ามาสงบเสงี่ยมแบบนั้นล่ะ
นี่คืออะไรคะ
ฉันยื่นจดหมายลาออกไปแล้ว
- อะไรนะคะ - ทำไม
เธอตั้งใจจะลาออกก่อน แต่ฉันชิงลาออกตัดหน้า
เลยอึ้งอยู่งั้นเหรอ
ยัยคนนี้นี่
เธอเอาจดหมายลาออกมาด้วยจริงเหรอ
เข้าใจแล้ว
ส่งมาสิ
(จดหมายลาออก)
เธอทำแบบนี้เพื่อกลบคดีแท็กซี่สีรุ้งเหรอ
รู้อยู่แล้วเหรอคะ
ก็เลยจะรับผิดชอบด้วยของพรรค์นี้เนี่ยนะ
ฉันก็เคยใช้บริการพวกเขาค่ะ ฉันไม่มีคุณสมบัติในการเป็นอัยการแล้ว
ชดใช้สิ่งที่ทำผิดไปในฐานะอัยการซะ
อย่าหนีเหมือนคนขี้ขลาด
ฉันไม่ขอมากหรือน้อยไปกว่านั้นแค่จับตัวเป้งๆ
อย่างแบคซองมีมาร้อยคนก็พอ
นี่เป็นคำสั่ง
- รุ่นพี่คะ - เรื่องแท็กซี่สีรุ้ง
ฉันเป็นคนกลบเอง ไม่ใช่เธอ
นี่เป็นคำขอนะ
จะออกมากันหมดทำไมเนี่ย
- เหนื่อยมามากนะครับ - ตั้งใจทำงานด้วยล่ะ
เหนื่อยมามากนะครับ
- เหนื่อยมามากนะคะ - โชคดีนะ
เหนื่อยมามาก…
อัยการโด เธอจะเริ่มงานอาทิตย์หน้าไม่ใช่เหรอ
ฉันไม่ได้มาเริ่มงานหรอก แค่มาเดินเล่น
อยากจะมาเดินดูก่อนรอบหนึ่งน่ะ
ใครเขามาเดินเล่นที่สำนักงานอัยการกัน
ทุกคนรู้จักใช่ไหม
เธอจะมาทำงานแทนฉัน
รองหัวหน้าอัยการเขตโดจุงอึน เพื่อนร่วมรุ่นอบรมตุลาการของฉัน
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
ร่ำลากันเสร็จแล้วใช่ไหมคะ
พวกเราจะรอส่งเขาไปก่อนค่ะ
รองอัยการโจจะย้ายไปอยู่ต่างประเทศเหรอคะ
จะมัวร่ำลาคนที่อยู่ในย่านซอโชอะไรขนาดนั้นคะ
ไปเถอะ แล้วเจอกันใหม่นะ
ได้สิ โชคดีนะ
แต่ละคนเอารายงานคดีของตัวเอง มาหาฉันที่ห้องทำงานด้วย
ให้เวลาสิบนาทีนะคะ
มัวทำอะไรอยู่ ไม่เข้าไปกันล่ะ
- ลาก่อนนะครับ - ลาก่อนนะครับ
เธอไม่ไปเหรอ
ฉันรอส่งรุ่นพี่ไปก่อนค่ะ
เดี๋ยวเธอก็โดยยัยนั่นหมายหัวหรอก
- ฉันยอมโดนก็ได้ค่ะ - โธ่เอ๊ย
ฉันภูมิใจจริงๆ ที่มีเธอเป็นลูกน้องของฉัน
ทำเหมือนที่เคยทำมา
ทำตามวิธีของเธอต่อไปนะ
ฉันไปนะ
- ลาก่อนนะคะ - อือ
ที่ผ่านมาทุกคนเหนื่อยกันมามากนะ
เป็นยังไง ทุกคนได้วางแผนชีวิตไว้หรือยัง
ผมตกลงกับที่ทำงานเก่าแล้วว่าจะกลับไปครับ
ผมด้วยครับ โชคดีที่มีตำแหน่งว่างพอดี
ว้าว พวกนายคงจะทำงานเก่งมากสินะ
แล้วโกอึนล่ะ
ฉันจะสอบรับราชการอาทิตย์หน้าค่ะ
หือ
นั่นไม่ใช่ว่าต้องเตรียมสอบหลายปีเหรอ
ไปลองสนามเหรอ เหมือนซ้อมมืองี้เหรอ
เดี๋ยวนะ เราต้องซื้อตังเมนำโชค ให้เธอหรือเปล่า
- โธ่ - โธ่เอ๊ย
- เดี๋ยวนี้เขาไม่ให้ตังเมแล้วค่ะ - หือ
สมัยนี้ใครเขากินตังเมกันล่ะคะ
ต้องซื้อช็อกโกแลตให้สิครับ
ขอให้สอบติดนะ
โชคดีในการสอบนะครับ
- ต้องอันนี้สิคะ - จริงๆ เลย
แล้วพ่อหนุ่มคิมวางแผนอนาคตไว้ยังไง
ผมว่าจะไปเที่ยวตามที่เท้าของผมจะพาไปครับ
อือ
แล้วท่านประธานล่ะครับ
ฉันเหรอ ฉันก็…
อยู่ตรงนี้เสมอแหละ
ที่ผ่านมาขอบคุณมากนะ
ฉันเริ่มต้นได้เพราะทุกๆ คน
และหยุดได้เพราะทุกคนเหมือนกัน
มีบางคนที่กลับไปยังที่ของตัวเอง
มีบางคนที่เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วย
และยังมีคนที่จะจากไปด้วย
แต่ฉันก็หวังว่าทุกๆ คน
จะพบความสุข
และความสงบในที่ของตัวเองนะ
(แท็กซี่วีไอพี)
(เครื่องดื่มโปรตีนสปาร์กลิง)
ไหนว่ามันจะทำลายกล้ามเนื้อไงคะ
คุณออกกำลังกายซะขนาดนั้น ไม่ควรกินน้ำอัดลมหรือเปล่า
นี่โปรตีนต่างหาก
อย่ามาโกหกสินะ มันเขียนอยู่หราเลยว่า "สปาร์กลิง"
สมัยนี้เขาทำแบบนี้ออกมาขาย ให้ดื่มง่ายด้วยครับ
หือ สุดยอดเลย
ต่อไปนี้ฉันคงไม่เห็นภาพคุณมาออกกำลังกาย ใต้แสงจันทร์แล้วสินะ
ฉันนะคะ
ไม่ว่าใครจะว่ายังไง ฉันก็ชอบงานของเราค่ะ
ช่วงเวลาที่ฉันได้ทำงานที่แท็กซี่สีรุ้ง
ฉันคงลืมไม่ลงไปตลอดชีวิตเลยค่ะ
รู้ใช่ไหมครับ ว่าหน้าที่ของคุณโกอึนสำคัญแค่ไหน
ที่แท็กซี่สีรุ้งน่ะครับ
ที่ผ่านมาคุณทำได้ดีมากนะครับ
ขอบคุณครับ
ตอนที่ฉันลำบาก
คุณก็คอยอยู่ข้างๆ ฉัน
ขอบคุณนะคะ
การที่ได้เจอเพื่อนร่วมงานดีๆ อย่างคุณลุง
นับเป็นโชคดีของฉันเลยค่ะ
รักษาตัวด้วยนะครับ
คุณลุงด้วยนะคะ
ฉันจะคิดถึงคุณค่ะ
ทานข้าวให้ครบทุกมื้อด้วยล่ะ
(แท็กซี่วีไอพี)
(1 ปีต่อมา)
(ทนายความ จำเลย)
ประมาณ 20 ปีก่อน
เราตรวจพบดีเอ็นเอของพยาน บนร่างกายของเหยื่อ
และพยาน
ก็ยอมรับหลายครั้ง ว่าเป็นคนสังหารเหยื่อด้วยตนเองครับ
(พยาน)
ผมขอถามอีกครั้งครับ
พยาน คุณเป็น
คนร้ายตัวจริง
ที่ฆ่าเหยื่อใช่ไหมครับ
พยาน นั่งลงด้วยครับ
ครับ
ผมเป็นคนร้ายตัวจริงครับ
ผมขออภัย
อย่างสุดซึ้งต่อคุณคิมชอลจิน ที่ถูกใส่ความและต้องจำคุก
อย่างไม่เป็นธรรม
กว่า 20 ปีเพราะตัวผม
ขอโทษจริงๆ ครับ
นอกจากนี้
ผมอยากขอโทษเหยื่อ
ที่เสียชีวิตไปเพราะผม และครอบครัวของพวกเขาครับ
ผม
ขอรับโทษไปจนวันตายครับ
- แค่นั้นมันจะไปพออะไร - พูดออกมาได้ยังไง
คุณคิมชอลจินครับ
ยินดีด้วยนะครับ
- ขอบคุณมากนะคะ - ขอบคุณค่ะ
คุณลำบากมามากจริงๆ นะครับ
- ขอบคุณครับ - รีบกลับบ้านเถอะครับ
ทำได้ดีมาก
จริงสิ แบคซองมีกับฝาแฝดน่ะ
- ยังไม่ถึงวันอุทธรณ์เหรอ - อือ อาทิตย์หน้าน่ะ
เฮ้อ หวังว่าศาลจะไม่ลดโทษนะ
ฝาแฝดโดนโทษจำคุกตลอดชีวิต แต่แบคซองมีโดนแค่สิบปี
เธอสุดยอดเลยจริงๆ
ที่พวกอาชญากรได้รอลงอาญา ก็เพราะเธอนั่นแหละ
เธอไม่ใช่คนที่จะเอาชนะได้ง่ายๆ
คงจะจ้างสำนักงานกฎหมายใหญ่สินะ
ถ้ามีเงินเยอะขนาดนั้น ก็น่าจะบริจาคให้ฉันบ้างสิ
- บริจาคให้นายทำไม - ฉันเหรอ
ก็ฉันทำเรื่องดีๆ ตั้งเยอะนี่นา
ทนายความผู้เชี่ยวชาญในการยื่นอุทธรณ์
ไม่ใช่ว่านี่เป็นครั้งแรกเหรอ
ฉันจะทำต่อไปเรื่อยๆ เลยเหอะ ยาวไป
เอาสิ ยินดีด้วยนะ
ค่ะ 12,000 วอนค่ะ
(เงินตราท้องถิ่นคยองกี)
- จ่ายด้วยบัตรนี้ครับ - ค่ะ ฉันจะชำระเงินให้นะคะ
ตึกที่ถนนแฮชิน เมืองพาจู จังหวัดคยองกี เป็นของคุณแบคคยองมีใช่ไหมคะ
พาจูเหรอ
ฉันมีตึกแบบนั้นด้วยเหรอ
มันเป็นกรรมสิทธิ์ ของเปเปอร์คอมปะนีต่างประเทศนะ
บริษัทลูกของนักวอนน่ะค่ะ
อ๋อ
ฉันได้รับโอนบริษัทของพี่สาวมาก็จริง
แต่ยังไม่รู้อะไรมากน่ะ
ว่าแต่ทำไมเหรอคะ
คุณรู้อยู่แล้วไหมคะ ว่าตึกนั้นใช้ทำธุรกิจขายบริการ
เฮ้อ เดี๋ยวสิ
เจ้าของตึกแค่ให้เช่าก็จบแล้ว
ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ
ฉันไม่ได้มีแค่ตึกสองตึกสักหน่อย
ว้าว
สายเลือดนี่น่ากลัวจริงๆ นะคะ
เมื่อหนึ่งปีก่อนคุณแบคซองมีก็พูดแบบนี้เป๊ะเลยค่ะ
แถมยังนั่งที่เดียวกันอีก
เฮ้อ เข้าใจแล้วค่ะ
ฉันแค่จัดการก็จบ
เรื่องแค่นี้เอง
ฉันจะให้ความร่วมมือกับคุณอัยการอย่างเต็มที่
แค่จับพี่ฉันไว้ให้อยู่หมัดก็พอนะคะ
ความสัมพันธ์ของพวกคุณคงไม่ค่อยดีสินะคะ
เปล่านะ
ฉันรักพี่สาวฉันจะตาย
แค่วิธีของเราต่างกันเฉยๆ
แบคซองมี…
ให้ตายเถอะ
เฮ้อ จับคนหนึ่งไปก็มีคนที่เหมือนกันมาเพิ่มอีก
เครียดจริงๆ
คุณอัยการ อย่านิ่วหน้าเลยค่ะ
เครียดไปก็มีแต่ฉันที่จะแก่ลง ออกมาให้หมดเลยเถอะ
ฉันจะจับเข้าคุกให้หมดเลย
แต่ถึงอย่างนั้นผิวของคุณก็ดูดีขึ้นมากเลยนะคะ
ดูชุ่มชื้นมากเลยค่ะ
เหรอคะ
เอาไปใช้สิคะ
- ขอบคุณค่ะ - ครับ ห้องอัยการคังฮานาครับ
สักครู่นะครับ
อัยการ พลเมืองที่จับพวกนักเลง ที่หนีไปเมื่อวานน่ะครับ
พอเช็กทะเบียนรถดู ปรากฏว่าเป็นแท็กซี่วีไอพีนะครับ
- ได้เช็กกล้องวงจรปิดหรือยังคะ - ผมจะเช็กให้นะครับ
ตำแหน่งคือที่ไหนครับ
ขอเช็กกล้องวงจรปิดหน่อยครับ
กางง่ายจริงๆ
อือ การยื่นอุทธรณ์ ของคุณคิมชอลจินจบลงด้วยดี
ผมเห็นข่าวแล้วครับ
เขาฝากขอบคุณนาย ที่ช่วยตามหาครอบครัวของเขาให้ด้วยล่ะ
นายควรเตรียมตัวกลับมาทำงานได้แล้วนะ
ตอนนี้ทั้งงานที่มูลนิธินกสีฟ้าและแท็กซี่สีรุ้ง มีคนไม่พอเลย
ผมยังไม่คิดกลับไปทำงานครับ
ท่านประธานก็ควรเที่ยวให้เยอะๆ
ก่อนจะอายุมากขึ้นนะครับ
- ให้ฉันไปหาไหม - ไม่ครับ
ทำไมล่ะ
ผมไม่อยากให้ใครมารบกวนเต็นท์ที่กว้าง และปลอดโปร่งของผมครับ
แค่นี้นะครับ
เสร็จหรือยังครับ
- ครับ - อือ
- อยู่นี่ครับ - ครับๆ
ครับ
(อัยการ)
(จำเลย)
ศาลขอประกาศคำพิพากษาค่ะ
(ตำรวจ)
นี่ มีตำรวจตามมา
เฮ้ย ตำรวจนี่นา
เฮ้ย
สวัสดี วันทยหัตถ์
ทะเบียน 4754 จอดรถด้วยค่ะ
- วันทยหัตถ์ - จอดด้วยค่ะ
- ทะเบียน 4754 จอดรถด้วยค่ะ - ไม่เอา
- ว้าว มีตำรวจตามมาด้วย - นี่
จอดรถด้วยค่ะ
ไอ้พวกนี้…
อะไรน่ะๆ
โอ้
สวัสดีค่ะ
คุณฝ่าไฟแดงมานะคะ
ไม่คาดเข็มขัดนิรภัยด้วยนะคะ
ขอบัตรประชาชนด้วยค่ะ
ฝ่าสัญญาณไฟแดง ไม่คาดเข็มขัดนิรภัย ผู้โดยสารไม่คาดเข็มขัดนิรภัย
ฉันจะเขียนใบสั่งทุกข้อหานะคะ
- เอาจริงเหรอครับ - ค่ะ ฉันจะเขียนใบสั่งให้ค่ะ
ศาลขอปัดตกการยื่นอุทธรณ์ของจำเลยกูยองแท
โดยพิจารณาให้รับโทษ จำคุกตลอดชีวิตตามศาลชั้นต้น
นักวิจัยยูช่วยเช็กความเร็วตอนเข้าโค้งด้วยนะ ว่าอยู่ที่เท่าไร
ศาลขอปัดตกการยื่นอุทธรณ์ของจำเลยกูซอกแท
โดยพิจารณาให้รับโทษ จำคุกตลอดชีวิตตามศาลชั้นต้น
ดอกเตอร์ครับ นับถอยหลังอีกสิบนาทีครับ
- เตรียมพร้อมแล้วหรือยัง - ครับ
ไปกันเลยดีไหม
(ยานวีไอพี 2)
และสุดท้ายนี้ จำเลยแบคซองมี
สำหรับจำเลยแบคซองมี
ศาลขอเพิกถอนคำตัดสินโทษ จำคุกสิบปีของศาลชั้นต้น
และขอพิจารณาให้
จำเลยจำคุกเป็นเวลา 20 ปี
(จำเลย)
นี่
นายคัดกรองลูกค้าแบบนี้ได้หรือไม่ได้
ฮะ
ให้ตายเถอะ
นี่ จับให้หมด
ปิดทางไว้
- เร็วเข้า - สกัดไว้
ถ้าปล่อยให้เข้ามา นายตายแน่
ที่รัก อะไรกัน แล้วฉันจะทำยังไง
- ไม่ต้องห่วงนะ - หือ
กันไว้
- เธอเป็นใคร - อัยการที่จะจับคนอย่างแกยัดเข้าคุกไง
อ้อ อัยการงั้นเหรอ
ถ้าเป็นอัยการ งั้นเจอนี่หน่อย
โอ๊ย
ให้ตายเถอะ
- จับพวกเขาเลยค่ะ - ครับ
นี่ ใส่กุญแจมือพวกเขาซะ
เดินไปเลย
(แท็กซี่วีไอพี)
ข่าวที่น่าตกใจค่ะ
ครอบครัวหนึ่งถูกพบเป็นศพ
ที่บ้านของพวกเขาในกรุงโซลเมื่อคืนวานนี้ค่ะ
ทางตำรวจกำลังตามจับนายคัง ผู้ต้องสงสัยที่สะกดรอยตามพวกเขาอยู่ค่ะ
มวลก้อนเมฆที่พัดมาจากทางทิศเหนือ
ส่งผลให้ช่วงเช้ามืด…
มีการก่ออาชญากรรมแบบสุ่มขึ้นอีกครั้งครับ
ตำรวจแถลงว่าได้จับกุม และกำลังสอบสวนนายเอ
ในข้อหาฆาตกรรม และแทงผู้สัญจรไปมาด้วยอาวุธครับ
มองอะไร
เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง
จะกินให้เยอะๆ เลย
วันนี้ตำรวจได้จับกุมคู่สามีภรรยาวัย 30 ปี
ที่ทำร้ายร่างกายเด็กวัยห้าขวบที่รับอุปการะ และพยายามนำเด็กไปทิ้งได้ครับ
แม่
ช่วยหนูด้วยนะคะ
แม่
แม่คะ
ช่วยหนูด้วยค่ะ
เป็นอะไรไหม
(อย่าพ่ายแพ้ให้ความชั่วร้าย จงเอาชนะความชั่วร้ายด้วยความดี)
(สายรุ้ง)
(ตำรวจ)
(เหยื่อ: พัคนาฮี)
(คุณนายชเวยองจู)
(ตำรวจ)
(แท็กซี่วีไอพี)
ยินดีต้อนรับ
มาแล้วเหรอคะ
มาแล้วสินะ
น่าจะมาให้มันเร็วๆ หน่อยสิ
ไม่เจอกันนานนะคะ
เอาล่ะ มากันครบแล้วใช่ไหม
งั้นมาเริ่มกันเลยไหมครับ
(นักแสดงรับเชิญ พัคจินฮี รยูฮยอนกยอง)
(แก้แค้นให้สาสมกับที่โดนมา)
คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน