(บุคคล สถานที่ องค์กรและเหตุการณ์ ในเรื่องไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
(อาจมีฉากที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม)
เด็กๆ คุณพ่อของฮยอนซู ส่งขนมพวกนี้มาให้เราล่ะ
เพื่อให้พวกเธอตั้งใจเรียน
เอาล่ะ ปรบมือหน่อย
นี่ พ่อนายสุดยอดไปเลย
- ว้าว สุดยอดเลย - น่าอร่อยจัง
- ไว้เราไปเล่นที่บ้านนายได้ไหม - พ่อนายทำงานอะไรเหรอ
พ่อนายซื้อของอร่อยให้กินเยอะไหม
ลอสแอนเจลิสไทมส์วิเคราะห์ว่า
เหตุการณ์ครั้งนี้แสดงถึงความหวั่นเกรงสุดขีด
ต่ออำนาจของสหรัฐฯ ที่โดดเด่น เป็นประเทศมหาอำนาจในยุคสงครามเย็น
นิวยอร์กไทมส์เน้นย้ำว่า
รัฐบาลควรคำนึงถึงความรู้สึก ต่อต้านสหรัฐฯ ที่ฝังรากลึกเป็นอย่างแรก
และขณะนี้เป็นช่วงเวลา ที่ต้องปรองดองมากกว่าแก้แค้น
แม่ ผมกลับมาจากเรียนพิเศษแล้ว
พ่อยุ่งอยู่นะ ฮยอนซู…
ว่าไงลูก
พ่อ เพื่อนฝากขอบคุณเรื่องขนมล่ะ
บอกว่าพ่อสุดยอดด้วย
เหรอ งั้นเดี๋ยวพ่อส่งไปให้อีกนะ
อือ พ่อ เมื่อไหร่จะกลับเหรอ
เอ่อ ไม่รู้สิ
น่าจะดึกนิดหนึ่งนะ
กลับมาเร็วๆ ไม่ได้เหรอ
โทษทีนะ
ลูกพ่อ นอนก่อนได้เลย
อือ รักนะครับ
พ่อก็รักฮยอนซูนะ
การเอาชนะ…
สำหรับสหรัฐอเมริกา นี่คือสงครามในรูปแบบใหม่
เป้าหมายในการโจมตีครั้งนี้คือโอซามา บิน ลาเดน ผู้ก่อการร้ายจากซาอุดีอาระเบีย
และกลุ่มตาลีบันจากอัฟกานิสถาน ที่กำลังปกป้องเขาอยู่
(บริการนวด)
มาเริ่มกันเลยไหม
ไว้ชีวิตฉันเถอะค่ะ ได้โปรด
ฉันก็มีลูกเหมือนกันค่ะ
แกอายุ 15 กับ 10 ขวบค่ะ
ลูกๆ มีแค่ฉันนะคะ
เรื่องวันนี้ ฉันจะไม่บอกใครเด็ดขาดค่ะ
เพราะงั้นปล่อยฉันไปเถอะ ไว้ชีวิตฉันด้วยนะคะ
จะไม่บอกใครจริงๆ เหรอ
แต่ว่านะ
พวกมันไม่ใช่ลูกฉันสักหน่อย
วันนั้น
ถ้าฉันหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่ แล้วกลับบ้านไปตามที่ลูกต้องการ
ชีวิตของฉันจะเปลี่ยนไปไหม
ฉันจะได้เป็นพ่อที่มีความสุข แทนฆาตกรต่อเนื่องไหม
จะได้อยู่เคียงข้างลูกชาย แทนที่จะโดนขังเดี่ยวหรือไม่นะ
วันนี้ฉันก็ลองจินตนาการอะไรไร้สาระ
และเขียนหนังสือนี้จนจบ
(ขอบคุณที่อ่าน วันหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิปี 2021 โอชอลยอง)
("คำสารภาพของโอชอลยอง" โดยโอชอลยอง)
(รถเข็นจดหมาย กรุณานำกลับมาคืนด้วย)
(ผู้ส่ง: โอ)
(ห้องอัยการ อัยการ คังฮานา)
(อัยการ คังฮานา)
(ผู้ส่ง: โอชอลยอง ผู้รับ: อัยการคังฮานา)
(ผู้รับ: จางซองชอล)
(ศูนย์ผ่าตัด)
โธ่เอ๊ย ทำไมนานจังนะ
(พัคจินออน กำลังผ่าตัด)
ไม่ใช่ว่ามีอะไรผิดพลาดนะ
(ห้องผ่าตัด ผู้ไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้า)
คุณหมอ เป็นยังไงบ้างคะ
การผ่าตัดราบรื่นดีใช่ไหมคะ
เราห้ามเลือดภายในร่างกายได้แล้ว แต่อวัยวะของเขาเสียหายหนัก
อาการในตอนนี้ยังไม่สู้ดีเท่าไรครับ
โกอึน
ไม่เป็นไรใช่ไหม
นี่ แล้วหน้าเธอไปโดนอะไรมา
พัคจินออนล่ะ
โธ่เอ๊ย ไอ้หมอนี่ พี่อุตส่าห์ถ่อมาแต่ไม่โผล่หน้ามาเลย
โกอึน
เป็นอะไรไป โกอึน
ผู้ช่วยพัค…
- ถอยไปด้วยครับ - อัยการแถลงว่าสามารถจับกุมตัวน.ส.แบค
- หัวหน้าแก๊งค้าอวัยวะในประเทศได้แล้วครับ - คุณยอมรับข้อกล่าวหาไหมครับ
- พูดอะไรหน่อยสิครับ - ประธานแบคซองมี
น.ส.แบคเป็นเจ้าของธุรกิจมากมาย
รวมถึงบริษัทปล่อยกู้สินเชื่อ
มีการเปิดเผยว่า เธอเสนออวัยวะให้ลูกค้าวีไอพี
ของศูนย์สุขภาพที่เธอบริหารอยู่
สร้างความตกใจเป็นอย่างมากครับ
มีดนี้เป็นของคุณกูซอกแทใช่ไหมคะ
เราพบดีเอ็นเอของชิมอูซอบและวังมินโฮ
อยู่บนมีดเล่มนี้ค่ะ
รูปร่างตรงกับรอยแผลบนศพด้วย
แต่ก็ยังปฏิเสธเหรอคะ
มันเป็นมีดของผมก็จริง
แต่ผมไม่ได้พกไปไหนมาไหนครับ
ปกติผมมักจะไว้ที่สำนักงาน
ให้ใครก็ได้ใช้
ถ้าไม่มีผู้เห็นเหตุการณ์ก็คงแย่เลยนะเนี่ย
สอบปากคำกับผู้เห็นเหตุการณ์เถอะค่ะ
(ผลตรวจดีเอ็นเอ)
วันนั้น ผมเห็นพี่แทงผู้ตรวจสอบคนนั้น
เต็มสองตาเลยครับ
แล้วทำไมถึงไม่ห้ามเขาคะ
คุณไม่ห้าม แถมยังใช้มีดนั่น แทงชิมอูซอบด้วยใช่ไหมคะ
เรื่องนั้น…
เรื่องนั้นเป็นเพราะพี่สั่งผมมา
- ลูกผู้ชายบ้าอะไร ปอดแหกชะมัด - ก็พี่สั่งผมจริงๆ นี่
พี่บอกว่านายหญิงสั่งให้ผมฆ่าอูซอบไง
อูซอบเป็นเหมือนน้องชายแท้ๆ ของผมเลยนะ
- แต่ว่า… - ผมไม่ได้ฆ่าเขาครับ
- หมอนี่เป็นคนทำทั้งหมดครับ - เฮ้ย
ยังมีหน้ามาเรียกตัวเองว่าพี่อีกเหรอ
มาโยนความผิดให้น้องหมดได้ยังไงกัน
พอได้แล้ว
แปลว่าพวกคุณให้การตรงข้ามกันเลยสินะคะ
ว่าตัวเองไม่ได้ฆ่า
เฮ้อ
แบบนี้จะรู้ได้ไงว่าใครแทง
ยังไงก็เถอะ
พวกคุณร่วมกันวางแผนฆ่าชิมอูซอบ
และไปที่ตลาดคยองดงจริงๆ ใช่ไหมคะ
ครับ
งั้นก็เพียงพอแล้วค่ะ
พออะไรครับ
ผมไม่ได้ฆ่าเขาจริงๆ นะ
ไม่สำคัญหรอกค่ะ
เพราะพวกคุณได้สมรู้ร่วมคิดกันล่วงหน้า
จึงถือว่าร่วมกันก่อเหตุ
พูดง่ายๆ ก็คือ
ไม่สำคัญว่าใครจะเป็นคนแทง
พวกคุณจะได้รับโทษเหมือนกันค่ะ
(ห้องบันทึกการให้ปากคำ)
ในที่สุดก็เริ่มเห็นจุดจบแล้วนะครับ
ต้องขอบคุณหัวหน้าทีมเลยค่ะ
ฝากเตรียมการพิจารณาคดีที่เหลือ ให้เรียบร้อยด้วยนะครับ
- คุณจะไปไหนเหรอคะ - ผมได้รับมอบหมายคดีใหม่มา
ก็เลยมาลาคุณล่วงหน้าครับ
คุณเหนื่อยมามากนะคะ
จะต้องจับคิมโดกีมาเค้นข้อมูลให้ได้นะครับ
ถ้าคุณอัยการไม่ทำ ผมจะลงมือเองนะครับ
ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมานะคะ
เช่นกันครับ
นี่ คนขับคิม
ฟื้นแล้วเหรอ
- ที่นี่ที่ไหน - โรงพยาบาลค่ะ
แล้วผู้ช่วยพัคล่ะครับ
ยังอยู่ในห้องไอซียูน่ะ
- ผมต้องไปหาเขาครับ - เดี๋ยวก่อน
หมอสั่งว่าอย่าเพิ่งขยับตัวสักพักค่ะ
ถึงไปก็เข้าเยี่ยมไม่ได้อยู่ดี
อาการเขาแย่มากเหรอครับ
เดี๋ยวก็คงฟื้นแหละ
จินออนป่วยออดๆ แอดๆ บ่อยจะตาย
ว่ากันว่าคนขี้โรคมักจะอายุถึงร้อยปี เขาจะต้องอายุยืนแน่ๆ
(ผู้ไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้า)
ขอบใจ
(กรุณาอย่าส่งเสียงดัง)
รับการปลูกถ่ายเถอะ
คุณน่าจะร่วมมือกับฉัน ฉันรักษาตาให้คุณได้นะ
ใส่ชุดนักโทษขึ้นดีนะ
เดี๋ยวคุณก็ได้ใส่แล้วล่ะ
ถ้าฉันปิดปาก ก็สามารถปกปิดความผิดของคุณได้เลยนะ
ยังไงดีล่ะ
ให้ฉันปิดปากไหม
เล่าทุกอย่างที่คุณรู้ไปเถอะ
เล่าทุกเรื่องอย่าให้ขาดล่ะ
แล้วความสัมพันธ์ของเรา จะได้ตัดขาดกันเกลี้ยงสักที
จะไม่เป็นไรเหรอ
คุณยังแก้แค้นไม่เสร็จเลยนี่นา
แก้แค้นเหรอ
โอชอลยองไง
คุณยังไม่ได้ให้อภัยเขานี่
คุณแค่ทำเหมือนให้อภัยต่างหาก
ฉันกำจัดเขาให้ไหม
เพราะการฆ่าใครสักคนในนี้ ไม่ใช่เรื่องยากเลย
ผมไม่สนหรอกนะ ว่าคุณจะทำอะไรในนั้น
แต่อย่าคิดว่าจะได้คลานออกมาข้างนอกอีกเลย
นี่ จางซองชอล
วันที่แกกับคิมโดกีเข้ามาอยู่ในนี้
วันนั้นจะเป็นวันตายของพวกแก
ตอนนี้ถึงตาฉันแล้วใช่ไหม
ขัดขวางฉันให้ได้แล้วกัน
เราอาจถูกเรียกตัวไปให้ปากคำเร็วๆ นี้ก็ได้
ประธานแบคและพวกนักโทษถูกจับไปแล้ว
เราคงปิดสิ่งที่เราทำอยู่ไม่ได้แล้ว
ฉันก็ว่ามันแปลกๆ อยู่ที่พวกเขาไม่มาจับเราสักที
ไหนๆ มาช้าแล้วก็อยากให้พวกเขามาจับ หลังผู้ช่วยพัคฟื้นแล้วจัง
ทุกคนต้องมาพบเจอกับความยุ่งยาก
ที่ไม่ควรต้องพบเจอเพราะฉันเลย
เป็นความผิดฉันเอง
ขอโทษนะ
- ขอโทษจริงๆ - พูดอะไรแบบนั้นครับ
ถ้าผมไม่ได้ท่านประธาน
นิ้วของผมทั้งสิบนิ้วก็คงเป็นแบบนี้แล้วครับ
ให้ตายเถอะ
คนทำผิดคือคนอื่น แล้วทำไมท่านประธานต้องมาขอโทษล่ะคะ
ตอนนี้…
คงถึงเวลาที่ต้องจบงานนี้แล้วล่ะ
- คุณจะยุบทีมเหรอคะ - ไม่ว่าเจตนาของเราคืออะไร
ความรุนแรงย่อมนำพามาซึ่งความรุนแรง
และการแก้แค้นย่อมก่อให้เกิดการแก้แค้นอีก
ทุกคนก็เห็นแล้วนี่
แม้ครั้งนี้จะจบลงแบบนี้
แต่ไม่มีใครรับประกันได้ว่าครั้งต่อไปจะเป็นยังไง
เรื่องที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้
ในฐานะประธาน ฉันจะรับผิดชอบ
และแบกรับทุกอย่างเอาไว้เอง
ถ้าคุณอยากรับผิดคนเดียว ผมก็ไม่ห้ามหรอกนะครับ
แต่ถ้าท่านประธานบอกว่าตัวเองลักพาตัวพัคจูชาน
- คนอื่นจะเชื่อกันเหรอครับ - หือ
ก็นั่นน่ะสิ
แล้วท่านประธานก็เป็นพวกโลว์เทคด้วยนี่คะ
คุณจะบอกว่าแฮ็กเซิร์ฟเวอร์ของยูเดต้ายังไงคะ
นี่ๆ
เขาแกล้งกดคีย์บอร์ดมั่วๆ ก็ได้
ท่านประธาน
พอเปิดกระโปรงหน้ารถ คุณรู้ไหมครับว่าอันไหนเป็นเครื่องยนต์
พวกนายเนี่ยนะ
มันใช่เวลามาล้อเล่นหรือไง
พวกเราไม่ใช่เด็กน้อยกันสักหน่อย
รับผิดชอบในสิ่งที่แต่ละคนทำไปกันนะคะ
จัดไป
นี่ ลองคิดตามความเป็นจริงกันหน่อย
ถ้าพวกเราถูกจับกันทุกคน ลองคิดดูสิ
แล้วผู้ช่วยพัคล่ะ ใครจะเป็นคนดูแลจินออน
จินออนจะต้องเข้าใจแน่ๆ ครับ
เขาเป็นคนแบบนั้นนี่ครับ
พูดอะไรให้มันเข้าท่าหน่อยสิ
เลิกพูดเหลวไหลได้แล้ว
ครับ ผมเป็นญาติคนไข้พัคจินออนครับ
อะไรนะครับ
จินออน นายได้สติหรือยัง
ฉันเป็นใคร จำฉันได้ไหม
มือ
หือ
ตาของท่านประธาน
นายจำพวกเราได้สินะ
ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้ไม่เจ็บสักนิด
ผู้ช่วยพัค
ค่อยยังชั่วจริงๆ นะคะ
นายอดทนเก่งมาก
ขอบใจนะ
คนขับคิม
ขอบคุณนะ
(สำนักงานอัยการโซลเขตเหนือ)
ได้เจอกันแบบนี้ซะได้ คุณอีชุนชิก
- คุณรู้จักผมเหรอครับ - ฉันตามหาคุณอยู่ค่ะ
รู้ใช่ไหมคะว่าคุณมีชื่ออยู่ในประกาศจับ
ที่ผ่านมาคุณซ่อนตัวที่ไหนคะ
ผมถูกขังครับ
ใครขังคุณคะ
แบคซองมี
จางซองชอล
คิมโดกี
งั้นถ้าสรุปตามที่คุณอีชุนชิกบอก
พวกเขาสมรู้ร่วมคิดกันงั้นเหรอคะ
ทราบใช่ไหมคะ ว่าคำให้การของคุณมันไม่สมเหตุสมผล
คุณวางแผนลักพาตัวกับแบคซองมีที่ขังคุณไว้นี่คะ
เพราะคนที่พาเราไปขังไว้ในคุก
คือคิมโดกี
คุกเหรอคะ
ที่นั่น จะยืนก็ไม่ได้
จะนอนเหยียดขาก็ไม่ได้ครับ
พวกเราอย่างกับสัตว์เดรัจฉาน
มีกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งไปหมด
ทั้งหนาวและหิวตลอด
อาหารก็มีแค่บิสกิตไม่กี่ชิ้น
กับอาหารเสริมไม่กี่เม็ด
ตอนอยู่ที่นั่น
พวกเราไม่ใช่คนครับ
ที่นั่นคือที่ไหนคะ
ผมก็ไม่ทราบครับ
คุณจะบอกให้ฉันเชื่อเรื่องคุก ที่ไม่มีอยู่จริงนั่นเหรอคะ
คุณลองไปถามคิมโดกีดูสิครับ
หรือไม่ก็ประธานแบค
คุณออกจากโรงพยาบาลแล้วเหรอคะ
คุณพอมีเวลาไหมครับ
ผมมีเรื่องจะบอก
อัยการคะ
เจอตัวชเวจงซุกแล้วค่ะ
- เธออยู่ที่ไหนคะ - สถานพักฟื้นในจังหวัดคยองกีค่ะ
ขอโทษนะคะ แต่ไว้ค่อยคุยทีหลัง
ผมขอไปด้วยนะครับ
(สถานพักฟื้นหัวใจแข็งแรง)
กว่าจะระบุตัวตนเธอได้ ไม่ง่ายเลยค่ะ
ลายนิ้วมือก็เละเทะไปหมด
ตอนนี้เธอดีขึ้นมากแล้วค่ะ
ตอนแรกเธอแทบจะยิ้มไม่ได้เลย
เธอดูมีท่าทีไม่ไว้ใจคนอื่นอย่างมาก โดยเฉพาะชายวัยกลางคนค่ะ
- จริงเหรอคะ - ค่ะ
แล้วฉันจะโชว์ให้ดูนะคะ
ว่าแต่วันนี้มีเมนูอะไรเหรอคะ
ฉันขอคุยกับเธอได้ไหมคะ
ค่ะ เชิญเลยค่ะ
ทำไมพวกเราไม่มาทานด้วยกันล่ะคะ
- ครับ ได้สิ - จริงเหรอคะ
สวัสดีค่ะ
คุณสบายดีไหมคะ
ฉันชื่อคังฮานาค่ะ
ฉันอยากเจอคุณชเวจงซุกมากเลย
ฉันเหรอคะ ทำไมล่ะคะ
ฉันเป็นห่วง อยู่ๆ คุณก็หายตัวไป
ฉันเหรอคะ
ฉันไม่เคยทำแบบนั้นนะ
ถ้างั้นไม่ทราบว่า
คุณเคยเจอคนนี้บ้างไหมคะ
โอ๊ะ
เธอเป็นประธานของโรงแรมนี่
อ้อ ฉันเป็นเจ้าแม่นักขายประกัน
ก็เลยได้ทริปพักร้อนเป็นรางวัลค่ะ
ฉันได้ไปพักที่โรงแรมสองสามวัน
เธอเป็นประธานโรงแรมนั้นน่ะค่ะ
โรงแรมไหนเหรอคะ
เอ่อ คือว่า…
ฉันจำอาหารที่กินได้
และจำห้องพักได้ด้วย
แต่จำที่ตั้งไม่ได้เลยค่ะ
ถ้าอย่างนั้น
คุณเคยเจอเขาบ้างไหมคะ
ไม่เลยค่ะ
แต่ว่าเขาหล่อมากเลยนะเนี่ย
คุกบ้าบออะไร
ฉันผิดไปแล้ว ฉันจะใช้ชีวิตเป็นคนดีจริงๆ ค่ะ
ฉันจะทำแต่เรื่องดีๆ นะคะ
- ขอร้องล่ะค่ะ - คุณชเวจงซุก
ไม่เป็นไรค่ะ ลุกขึ้นมาเถอะ
เราต้องสวดมนต์ค่ะ
แล้วเราจะไม่ต้องลงนรก
ได้โปรด ฉันผิดไปแล้วค่ะ
ฉันจะใช้ชีวิตเป็นคนดีจริงๆ ค่ะ
ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้วค่ะ
ฉันผิดไปแล้วค่ะ ฉันจะกลับใจนะคะ
เป้าหมายของเธอน่าจะเป็นการผ่าเอาอวัยวะค่ะ
ถ้าผู้ต้องหาตามหมายจับหายตัวไป
คนก็จะนึกว่าหลบหนีมากกว่าถูกลักพาตัว
แต่ว่านี่มันก็สุดขั้วไปนะ
ฝ่ายหนึ่งบอกว่าคุก แต่อีกฝ่ายบอกว่าโรงแรมเฉย
ที่ผ่านมาฉันเข้าใจผิดเหรอคะ
เรื่องอะไรครับ
ถ้าคุณคิมโดกีแค่ทำตามคำขอ แล้วสั่งสอนผู้ต้องหา
แต่ที่จริงแล้วแบคซองมีเป็นคนลักพาตัว…
ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันก็ขอโทษด้วยค่ะ
มีบางอย่างที่อัยการต้องไปดูครับ
(บริษัทข้อมูลเครดิตนักวอน)
ที่นี่มัน
บริษัทของแบคซองมีนี่คะ
มาที่นี่ทำไม
ตามผมมาครับ
(สุขา ชาย หญิง)
มีกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งไปหมด
ทั้งหนาวและหิวตลอด
จะยืนก็ไม่ได้
จะนอนเหยียดขาก็ไม่ได้ครับ
อาหารก็มีแค่บิสกิตไม่กี่ชิ้น
กับอาหารเสริมไม่กี่เม็ด
ตอนอยู่ที่นั่น
พวกเราไม่ใช่คนครับ
- ที่นี่คือ… - สถานที่ขังพวกอาชญากรครับ
ผมลักพาตัวพวกเขามาที่นี่
ส่วนประธานแบคเป็นคนดูแลครับ
คุณสมรู้ร่วมคิดกับแบคซองมีงั้นเหรอคะ
ครับ
ถึงพวกเขาจะเป็นอาชญากร แต่แบบนี้ก็ไม่ถูกนะคะ
- คุณทำแบบนี้กับคน… - เพราะพวกเขาทำสิ่งที่คน
ไม่ควรทำยังไงครับ
เราปฏิบัติกับพวกเขาอย่างไร้มนุษยธรรม และบอกพวกเขาทุกวัน
ว่าสิ่งที่พวกเขาทำลงไป มันไม่ได้ต่างกับที่เราทำอยู่เลย
แต่ละวันของพวกเขาคงเหมือนตกนรก
ถ้าพวกเขาทำความผิดอีก ก็อาจตกนรกขุมนี้เมื่อไหร่ก็ได้
ผมหวังว่าอย่างน้อยความกลัวนี้ จะทำให้พวกเขาสำนึกผิดครับ
แม้สุดท้ายผมจะล้มเหลวก็ตาม
คุณอัยการ
ผมจะรับโทษในความผิดที่ทำไปตามสัญญาครับ
แต่ว่าให้ผมรับผิดแค่คนเดียวนะครับ
พวกเพื่อนร่วมงานผิดแค่ ช่วยเหลือผมเท่านั้นครับ
ผมรบกวนด้วยครับ
ใครอนุญาตกันคะ
- คุณอัยการ - ตอนแรกฉันคิดว่าคุณเป็นอาชญากรบ้าๆ
ที่เล่นละครเป็นวีรบุรุษค่ะ
การแก้แค้นส่วนบุคคลเหรอ
ไร้สาระสิ้นดี
แต่ฉันก็คิดว่าบางที…
เราก็ต้องการคนแบบนั้น
บางทีฉันอาจจะต้องช่วยคุณก็ได้
ฉันเคยคิดแบบนั้นค่ะ
แต่นี่ไม่ใช่คุณคิมโดกีที่ฉันเคยรู้จักค่ะ
พูดตามตรงฉันไม่รู้แล้วล่ะค่ะ
ว่าตัวตนจริงๆ ของคุณคือแบบไหนกันแน่
ผมขอโทษด้วยครับ
ฉันจะสืบสวนอย่างละเอียดค่ะ
รอจนกว่าฉันจะสืบสวนเสร็จด้วยนะคะ
แล้วฉันจะติดต่อไปค่ะ
นี่
- ทำอะไรน่ะ - ทำลายหลักฐาน
- หือ - แม้ว่าเราต้องรับโทษ
แต่อะไรเลี่ยงได้ก็เลี่ยงเถอะ
ขนาดพวกชั่วยังอ้างนู่นนี่ เพื่อลดโทษเหมือนกันนี่คะ
โกอึน
งั้นช่วยทำลายหลักฐานของฉันให้เกลี้ยงหน่อยสิ
ผู้ช่วยชเวกับผู้ช่วยพัค ไม่มีหลักฐานอะไรให้ลบเลยล่ะค่ะ
- อ้าวเหรอ - ปัญหาคือประธานกับคนขับคิมต่างหาก
ให้ตายเถอะ
ฉันเป็นห่วงคนตรงๆ อย่างพวกเขาจริงๆ
พวกเขาต้องหัดเสแสร้งตีหน้าตายบ้างแต่ก็นะ
กินอะไรน่ะ ขอฉันด้วยสิ
- ผู้ช่วยชเวก็จะไดเอตเหรอคะ - ไดเอตเหรอ
เดี๋ยวเราก็เข้าตะรางแล้ว จะไดเอตไปทำไม
เห็นว่าที่นั่นเอาเงินฝากมาซื้อขนมได้ไม่อั้นเลย
เฮ้อ แล้วฉันก็อ้วนง่ายซะด้วย
ฉันเอาเงินฝากมาซื้อของพวกนี้ได้ไหมนะ
ไม่ว่าจะคิดยังไงฉันก็ไม่เหมาะกับชีวิตในคุกเลย เฮ้อ กวนใจชะมัด
(อัยการ คังฮานา)
"คำสารภาพของโอชอลยอง"
(สารบัญ)
เรื่องเหลือเชื่อ วันลา และ…
ท้องฟ้าแปรเปลี่ยน จากกลางวันเป็นกลางคืนเช่นเดิม
สว่างสดใสแล้วมืดมัว
บางครั้งฉันก็มีความคิดเช่นนี้
"เวลาของนักโทษจำคุกตลอดชีวิตอย่างฉัน กับนักบินอวกาศจะคล้ายกันแค่ไหนนะ"
หนึ่งวันที่นักบินอวกาศใช้ในอวกาศนั้น
อาจจะเป็นสองสามสัปดาห์
หรือสองสามปีบนโลก
โลกนอกกรงขังก็ดำเนินไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ฤดูหนาวคืนหนึ่งในปี 2017
ฉันได้ยินข่าวว่าแม่ของฉันเสียชีวิต
และช่างเหลือเชื่อ
ที่ฉันได้รับวันลาให้ออกไปข้างนอก 24 ชั่วโมง
นี่เป็นการออกนอกกรงขังครั้งแรกในรอบ 16 ปี
และเมื่อฉันกลับเข้าเรือนจำ ฉันก็ได้ยินเรื่องราวที่น่าขำสิ้นดี
คนที่ฆ่าผู้หญิงคนนั้นคือฉัน โอชอลยองต่างหาก
แต่นัมกยูจองกลับเป็นฆาตกรซะได้
นัมกยูจองที่ไม่มีทั้งเจตนาและเป้าหมาย
เป็นนักฆ่าที่ต้องการฆ่าคน ให้ได้จำนวนเยอะที่สุดเท่านั้น
ดันบอกกับตำรวจว่าเป็นฝีมือเขาเอง
เฮ้ย
(วางรากฐานการรักษากฎหมาย และความสงบเรียบร้อย)
เฮ้ย
- มีอะไรครับ - ขอกาแฟอีกแก้วสิ
ไอ้เวรนี่
โอ๊ย ปวดท้อง
โอ๊ย ท้องฉัน
เลิกเล่นละครเถอะครับ
ทำไมครับ
เป็นไรไหมครับ
ไหวไหม
เป็นไรไหมครับ
เวลาผู้ใหญ่สั่งก็ต้องรีบไปทำให้สิวะ พ่อแม่แกสั่งสอนมาแบบนี้หรือไง
เกิดอะไรขึ้น
เขาล้ม ผมเลยเก็บให้เขาน่ะครับ
เป็นอะไรไหมครับ
นี่ครับ
มีคนมาเยี่ยม ออกมาเร็ว
ตาคุณ…
บาดเจ็บมาเหรอครับ
นี่คืออะไรครับ
อ้อ
ผมลองเขียนเรื่องราวของตัวเองดู
- ได้อ่านหรือยังครับ - คดีฆาตกรรมนักเรียนหญิงม.ต้นย่านดังซาน
แล้วก็
คดีฆ่าแม่บ้านที่ย่านกเยฮวา
เป็นฝีมือคุณจริงเหรอครับ
ใช่แล้วครับ
แม่ครับ
แม่…
แม่ครับ
แล้ว…
แล้วทำไมเพิ่งมาพูดเอาป่านนี้
ก็ตามชื่อ นี่เป็นคำสารภาพครับ
คดีหนึ่งจับแพะที่ไม่รู้เรื่องมารับโทษ
ส่วนอีกคดี คนที่ไม่เกี่ยว ก็สารภาพเองว่าเป็นฝีมือมัน
แต่มันไม่ใช่ความจริงทั้งคู่ครับ ผมเลยแค่จะแก้ให้ถูกต้องเฉยๆ
อย่ามาโกหกเลยครับ
ตัวคุณเองน่าจะรู้นี่ ว่าคุณไม่ได้สนใจความจริงเลยสักนิด
มันคืออะไรครับ
เหตุผลจริงๆ ที่คุณเขียนหนังสือนี้
ผมแค่เหงาครับ
อะไรนะครับ
เพราะไม่มีใครเข้าใจผมเลย
การฆาตกรรมมันใช่เรื่องที่ต้องเข้าใจเหรอครับ
คนอื่นต่างก็บอกว่าผมเป็นไซโคพาธ
ไม่มีความรู้สึก
แต่ผมน่ะ
เป็นคนที่มีความรู้สึกมากล้นเลยล่ะครับ
เพราะงั้นเวลาที่ผมรับบทแสดงละคร
ก็จะอินสุดๆ และรู้สึกอย่างแท้จริงครับ
- แสดงละครเหรอ - อย่างเช่น
ผู้ไถ่บาปที่ช่วยจบชีวิตอันน่าเบื่อและจืดชืด
สำหรับคุณ การฆาตกรรม
ก็เป็นเหมือนการเล่นละครฉากหนึ่งสินะ
ความเจ็บปวดของคนที่ถูกคุณฆ่าตาย
และความเศร้าของครอบครัว…
ไม่ใช่ว่าผมไม่รับรู้ความรู้สึกของคนอื่น
แต่ความรู้สึกของผมมันมากล้น
จนไม่มีช่องว่างให้อย่างอื่นแทรกเข้ามาต่างหาก
ซึ่งนั่นทำให้
ผมได้ใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง
ไม่เท่เหรอครับ
ศีลธรรม ทัศนคติ กฎเกณฑ์
ไม่ต้องสนใจภาพลักษณ์ภายนอกพวกนั้น
แล้วดูแต่สิ่งที่ผมทำสิครับ
แล้วคุณจะได้เห็นถึง ตัวตนจริงๆ ของผม โอชอลยอง
เพราะการเล่นไปตามอารมณ์บ้าๆ ของคุณ
ทำให้มีคนมากมายแค่ไหนที่ต้องทุกข์
ไม่เห็นเลยเหรอ
ทำไมผมต้องรู้ด้วยล่ะครับ
(อัยการ คังฮานา)
ค่ะ
คดีฆาตกรรมนักเรียนหญิงชั้นม.ต้น ย่านดังซานในปี 2001 น่ะค่ะ
วิเคราะห์ดีเอ็นเอที่พบบนตัวเหยื่อในตอนนั้น
ด้วยเทคโนโลยีปัจจุบันได้ไหมคะ
ถ้ามีข้อมูลเปรียบเทียบก็ลองดูได้ครับ
งั้นเทียบเคียง กับดีเอ็นเอของโอชอลยองให้หน่อยค่ะ
ว่าตรงกันหรือเปล่า
("คำสารภาพของโอชอลยอง")
ตอนคดีฆาตกรรมนักเรียนหญิงชั้นม.ต้น
มีการพบดีเอ็นเอของบุคคลนิรนาม บนร่างกายของเหยื่อค่ะ
มันเสียหายมาก จึงไม่สามารถวิเคราะห์ได้ด้วยเทคโนโลยีสมัยนั้น
แต่ฉันลองเทียบเคียง กับดีเอ็นเอของโอชอลยองดูค่ะ
แล้วผลการวิเคราะห์ล่ะ
ตรงกันค่ะ
โธ่เว้ย
คนร้ายในคดีนั้นถูกจำคุกถึง 20 ปีเลยนะ
เขารับโทษจนครบจนตอนนี้พ้นโทษไปแล้ว
แบบนี้ก็เป็นไปได้ว่า คดีฆาตกรรมแม่บ้านย่านกเยฮวา
ก็อาจเป็นฝีมือของโอชอลยองเช่นกันค่ะ
เธอบอกว่าเหยื่อคดีนั้น
คือแม่ของคิมโดกีคนนั้นใช่ไหม
ค่ะ
แต่ตอนนั้นโอชอลยองอยู่ในคุกนี่นา
เห็นว่าตอนนั้นโอชอลยอง ได้รับวันลาให้ออกไปค่ะ
เพื่อร่วมงานศพแม่ของเขา
ให้ตายเถอะ
ไปให้วันลากับสวะอย่างมันเนี่ยนะ
เฮ้อ เหลือเชื่อเลย
เห็นว่ามีการเฝ้าดูเขาตลอด 24 ชั่วโมง
และตลอดช่วงเวลานั้น เขาก็ไม่ได้ออกจากบ้านเลยค่ะ
แล้วระยะทางจากบ้านโอชอลยอง ไปถึงบ้านเหยื่อล่ะ
เดินทางด้วยรถ 20 นาทีค่ะ
ระยะทางใกล้พอที่เขาจะแอบออกไปได้อยู่
แต่ไม่มีหลักฐานว่าโอชอลยองเป็นคนทำค่ะ
ลองสืบเพิ่มเติมดู
สืบเงียบๆ จนกว่าจะแน่ใจนะ
ค่ะ
("คำสารภาพของโอชอลยอง")
คนร้ายที่ฆ่าคุณแม่คุณ ฉันทราบมาว่าเขาฆ่าตัวตายในคุก
ไม่ใช่ว่าคุณแก้แค้นให้คนอื่น แทนตัวคุณเองอยู่เหรอคะ
อย่าด่วนสรุปไปเองครับ
เรื่องมันเกิดขึ้นไปแล้ว
และพวกเรา…
ก็ไม่อาจกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมได้อีกแล้ว
เข้าใจแล้ว
เป็นยังไงบ้างคะ
โอชอลยอง
เป็นคนร้ายตัวจริง ในคดีฆาตกรรมนักเรียนหญิงชั้นม.ต้น
งั้นคนร้ายที่ฆ่าคุณแม่ของคุณคนขับ…
ดูจากตอนนี้แล้วก็มีความเป็นไปได้สูง
มันเป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน
มาบอกเอาป่านนี้ว่าคนร้ายคือคนอื่นเหรอ
คนขับคิมจะเป็นยังไงเนี่ย
เราปิดปากเงียบไว้ก่อน จนกว่าจะแน่ใจแล้วกัน นะ
- กินเถอะ - แต่ผมอิ่มแล้วนะ
เพิ่งกินไปนิดเดียวเอง จะอิ่มได้ยังไง
ฉันกับคุณอีจะรับผิดชอบข้างหลังนู้นเอง
ที่เหลือคุณคิมทำให้เสร็จด้วยนะ
เอ๊ะ เดี๋ยวสิ
จะให้ผมทำทั้งหมดคนเดียวเหรอครับ
ทำไม ทำไม่ได้เหรอ
ไม่ใช่ครับ เดี๋ยวผมทำเองครับ
งั้นก็โอเค
เป็นแค่อดีตนักโทษ เรื่องมากจริงๆ
คุณคิมชอลจินครับ
คนร้ายตัวจริงคือใครครับ
เขาเป็นนักโทษที่ถูกจับเข้าคุก
นานแล้วครับ
แต่ทำไมเพิ่งมาพูดเอาป่านนี้
คุณยื่นอุทธรณ์ก่อนเถอะครับ
มูลนิธินกสีฟ้า ซึ่งเป็นองค์กรภายใต้สำนักงานอัยการ
จะเป็นผู้สนับสนุนค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้เองครับ
แล้วไอ้หมอนั่นจะเป็นยังไงครับ
คนที่ทำให้ผมเป็นแพะรับบาปน่ะ
ฉันต้องขออภัยจริงๆ
แต่คดีนี้หมดอายุความแล้ว
จึงไม่สามารถลงโทษเขาได้ค่ะ
ว่าไงนะ
เพราะมันทำให้ผมต้องสูญเสียครอบครัวและเพื่อน
ต้องสูญเสียทุกอย่างไป
แล้วมันเข้าท่าเหรอครับ ที่ลงโทษเขาไม่ได้
อายุความสำคัญกว่าชีวิตของคนหรือไงครับ
กฎหมายบ้าบออะไรวะ
ผมขอเป็นตัวแทนฝั่งอัยการ
ขอโทษคุณอย่างสุดซึ้งครับ
ขอโทษนะคะ
(โทรศัพท์)
(แท็กซี่วีไอพี)
ท่านประธานครับ
ฮัลโหลครับ
ผมได้ยินมาว่าที่นั่นรับแก้แค้นให้
ตอนนี้เราไม่ทำแล้วครับ
ลองติดต่อตำรวจดูนะครับ
ไปหาตำรวจก็ไม่มีประโยชน์ครับ เพราะคดีหมดอายุความไปแล้ว
ผมคลายความไม่เป็นธรรม ด้วยกฎหมายไม่ได้ครับ
ขอล่ะ
ช่วยทำให้ไอ้โอชอลยอง
ชดใช้ในความผิดที่มันทำไปทีครับ
โอชอลยองเหรอครับ
ต่อจากนี้เราจะไม่รับทำตามคำขออีก
แต่คดีนี้หมดอายุความไปแล้ว
กฎหมายไม่สามารถช่วยเหลือเขาได้ครับ
ถึงอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้
เพราะคนที่เขาต้องการแก้แค้น
คือโอชอลยองเหรอครับ
ท่านประธานก็เป็นเหยื่อของเขานี่ครับ
งั้นฉันขอถามนายหน่อย
ถ้าหากว่า มีคนมาขอให้แก้แค้น
ศัตรูของพ่อหนุ่มคิม
นายจะทำยังไง
ผมก็คงไม่รับทำตามคำขอครับ
ผมไม่คิดที่จะแก้แค้น
โดยใช้คนอื่นเป็นข้ออ้างครับ
แต่ผมไม่ใช่ท่านประธานครับ
และโอชอลยองก็ไม่ใช่ศัตรูของผม
ให้ผมรับผิดชอบงานครั้งนี้นะครับ
นี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะ
(อย่าตาย แก้แค้นซะ เราจะจัดการแทนเอง)
(แท็กซี่วีไอพี)
ผมขอฟังเรื่องราวของคุณคิมชอลจินได้ไหมครับ
เมื่อ 20 ปีก่อน
ผมถูกใส่ความครับ
ที่รัก รามยอนได้ที่แล้ว
ทานรามยอนเถอะค่ะ
ได้สิ
ซูอาล่ะ ซูอาจะกินรามยอนไหมเอ่ย
ลูก… อะไรน่ะ
- คุณคิมชอลจิน - ครับ
- จับกุมเลย - คุณเป็นใครครับ
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อนสิ
- ที่รัก - เร็วเข้า
- คุณคิมชอลจิน - ที่รัก
- คุณถูกจับข้อหาฆาตกรรมย่านดังซานครับ - นี่มันอะไรกัน
- ที่รัก - ไปครับ
- ที่รัก - ไม่มีอะไรหรอก คุณอยู่นี่แหละ ผมไม่เป็นไร
- ไปเร็ว - ที่รัก
- นี่มันอะไรกันครับ - ไม่นะ ที่รัก
- ทำไม… - ที่รัก
- ทำแบบนี้ทำไมครับ - ที่รัก…
- ผมไม่ได้ทำนะครับ - ตอนนั้น
ผมนึกว่าไม่นานก็คงถูกปล่อยตัวครับ
ทำยังไงดี
เขียนลงไป ถ้าเขียนอย่างอื่น นายตายแน่
ผมไม่ได้ทำจริงๆ นะครับ
เชื่อผมนะครับ ผมไม่ได้ทำ
อย่านะครับ ได้โปรด
แต่ว่า
มันไม่สำคัญเลยครับว่าผมเป็นคนร้ายจริงหรือไม่
- เขียนเสร็จหรือยัง - ครับๆ
- เขียนให้มันดีๆ หน่อย - ครับ
เขียนให้เรียบร้อยล่ะ
(คำให้การผู้ต้องหา คิมชอลจิน)
เพราะพวกเขาต้องการแพะ
แทนคนร้ายครับ
ศาลขอประกาศคำพิพากษาครับ จำเลย
ได้หลอกล่อเหยื่อ จูจีอึน ซึ่งเป็นนักเรียนชั้นม.ต้นไปที่รถของตนและข่มขืน
และเพื่อป้องกันไม่ให้เหยื่อไปแจ้งความ
จำเลยไม่เพียงแต่สังหารเหยื่อ อย่างโหดร้ายเท่านั้น
หลังสังหารเหยื่อแล้ว
จำเลยได้ทำลายและนำศพของเหยื่อไปทิ้ง
ซึ่งนับเป็นอาชญากรรมที่โหดร้าย และก่อเหตุอย่างโหดเหี้ยม
รวมถึงไม่มีปัจจัยใดๆ ที่คาดว่าจะเป็นแรงจูงใจในการก่อเหตุได้
เมื่อพิจารณาจากที่ได้กล่าวไป
ทั้งแรงจูงใจในการก่อเหตุ
จุดประสงค์ วิธีการ ความร้ายแรงของผลลัพธ์
รวมถึงสภาพแวดล้อมหลังก่อเหตุแล้ว
ศาลเห็นว่าจำเลย ไม่สมควรที่จะได้รับความเห็นใจใดๆ
จึงขอตัดสินให้
จำเลยคิมชอลจิน
รับโทษจำคุกเป็นเวลา 20 ปี
ไม่นะครับ
ไม่นะครับ ผมไม่ได้ฆ่าเธอครับ
ผมรับสารภาพเท็จเพราะเขาทรมานผมครับ
ศาลที่เคารพครับ
ผมไม่ได้ทำจริงๆ นะครับ
ไม่มีใครฟังที่ผมพูดเลยครับ
ฉันคงยอมให้ลูกของเรา เติบโตมาเป็นลูกสาวฆาตกรไม่ได้
อย่าตามหาเราอีกนะคะ
เดี๋ยว จูยอน
ที่รัก ฟังผมก่อน
ที่รัก
ภรรยาก็พรากลูกไปจากผมครับ
(ทัณฑสถาน)
ผมใช้ชีวิตเป็นฆาตกรกว่า 20 ปีครับ
รับอะไรดีคะ
- ขอข้าวต้มสองถ้วยครับ - ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
ข้าวต้มสองถ้วย
คิมชอลจินเหรอ
- นี่ ออกไปกัน - ทำไมล่ะ
ออกไปเถอะน่า
และตอนนี้ผมก็ใช้ชีวิตเป็นอดีตนักโทษครับ
ครอบครัวของผมก็คงใช้ชีวิตแบบนี้ อยู่ที่ไหนสักแห่ง
คงกังวลว่าจะบังเอิญเจอคนรู้จัก และอยู่อย่างวิตกกังวล
แค่คิดแบบนั้น หัวใจผม ก็เหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เลยครับ
แต่ว่า…
ผมขอเป็นตัวแทนฝั่งอัยการ
ขอโทษคุณอย่างสุดซึ้งครับ
ขอโทษนะคะ
เขากลับมาบอกว่าผมไม่ใช่คนร้ายเอาตอนนี้
แต่ว่านะครับ
เขาบอกว่าไม่สามารถเอาผิดใครได้
(แท็กซี่วีไอพี)
ไม่ว่าจะเป็นสายสืบที่ทรมานผม แล้วบังคับให้เขียนคำสารภาพเท็จ
หรืออัยการที่ฟังแต่คำพูดของสายสืบ และเมินคำพูดของผม
หรือว่าคนร้ายตัวจริงที่เพิ่งถูกเปิดเผย
แล้วใครจะชดใช้ช่วงเวลาที่ผมเสียไปเหรอครับ
แล้วครอบครัวของผม
ที่ต้องใช้ชีวิตอย่างลำบากเพราะผมล่ะครับ
ตอนนี้โอชอลยองกำลังจำคุกอยู่ครับ
และเขาคงจะต้องใช้ชีวิตอยู่ในคุกไปตลอดชีวิต
แต่คุณก็ยังต้องการแก้แค้นเหรอครับ
ครับ
ถ้าคุณล้างมลทินแล้ว
คุณก็อาจจะกลับไปหาครอบครัวคุณได้นะครับ
ถ้าคุณแก้แค้น
คุณอาจจะต้องกลายเป็นอาชญากรอีกนะครับ
พวกเขาลบผมออกไปจากชีวิตตั้งนานแล้ว
ผมไม่มีที่ให้กลับไปแล้วล่ะครับ
ผมไม่หวังให้โอชอลยองตายหรอกครับ
แต่เหมือนที่ผมต้องสูญเสียครอบครัว
ผมอยากให้โอชอลยองสูญเสียสิ่งที่ล้ำค่าไปครับ
ผมอยากให้เขานึกเสียใจที่สุด
ที่เล่นสนุกกับชีวิตของคนอื่นครับ
ช่วยทำให้เขารู้สึกผิด
และขอโทษผมด้วยนะครับ
(ธนาคารฮันชิน)
(รหัส 5283)
(ธนาคารฮันชิน)
สวัสดีค่ะ
ก่อนอื่น ขอขอบคุณที่ใช้บริการ แท็กซี่วีไอพีสีรุ้งของเราค่ะ
ฉันขอแจ้งข้อควรระวังสองสามข้อ
เพื่อความปลอดภัยของผู้ใช้บริการค่ะ
ขณะที่ปฏิบัติภารกิจ
มิเตอร์จะคิดราคาตลอดเวลาค่ะ
เราจะทำการคิดค่าโดยสาร ภายหลังจากภารกิจทั้งหมดเสร็จสิ้น
และอาจมีการคิดค่าบริการเพิ่มเติม ขึ้นอยู่กับแต่ละกรณีค่ะ
หลังจากใช้บริการแท็กซี่แล้ว
ห้ามผู้ใช้บริการพูดถึงแท็กซี่สีรุ้ง
กับบุคคลอื่นเด็ดขาดค่ะ
ขอความร่วมมือด้วยนะคะ
บัดนี้ หากคุณต้องการลงโทษคนที่ทำให้คุณเจ็บปวด
ให้กดปุ่มสีน้ำเงินทางซ้ายมือ
หากไม่ต้องการลงโทษพวกเขา
ให้กดปุ่มสีแดงทางขวามือค่ะ
เชิญเลือกได้เลยค่ะ
- นี่มันอะไรกันครับ - ไม่นะ ที่รัก
- ทำไม… - ที่รัก
ทำแบบนี้ทำไมครับ
คุณได้เลือกเรียบร้อยแล้วค่ะ
เอาล่ะ งั้นตอนนี้ไปแก้แค้น กับแท็กซี่วีไอพีของเรากันเลยไหมคะ
โอชอลยองเป็นไซโคพาธนะ
เขาไม่เข้าใจความเจ็บปวด ความทุกข์ ของคนอื่นหรอก
รู้สึกผิด นึกเสียใจงั้นเหรอ
เขาไม่รู้สึกแบบนั้นหรอก
ผมจะทำให้เขาขอโทษ
และนึกเสียใจ
กับสิ่งที่ทำลงไปเองครับ
ยังไงล่ะ
ก็ต้องลองหาวิธีดูครับ
(รถส่งตัว)
(ตำรวจ)
(ชื่อ: โอชอลยอง)
คดีฆาตกรรมแม่บ้านย่านกเยฮวา
เป็นฝีมือคุณโอชอลยองจริงเหรอคะ
ผมน่ะ
เป็นคนมีศักดิ์ศรีนะครับ
ไม่เคลมผลงานของคนอื่นมาเป็นของตัวเอง เหมือนนัมกยูจองหรอก ขายขี้หน้าตาย
แล้วทำไมถึงเพิ่งมาสารภาพเอาป่านนี้ล่ะคะ
เพราะชีวิตมันน่าเบื่อเหลือเกินน่ะครับ
ผมเริ่มเข้าใจแล้ว ว่าทำไมถึงขังคุกเมื่อทำผิดมา
เพราะมันน่าเบื่อสุดๆ เลยไงล่ะครับ
คุณสารภาพ
ให้เร็วกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอคะ
มีคนบริสุทธิ์ต้องจำคุก เป็นเวลากว่า 20 ปีเพราะคุณนะ
ผมเป็นคนขังเขาเหรอ
พวกคุณต่างหากที่ขังเขา
เห็นๆ กันอยู่
ตำรวจคงกดดันและทรมานเขา
เพื่อให้เขาสารภาพความเท็จ
แล้วมาโทษคนอื่นซะงั้น
"โทษคนอื่น" เหรอ
ทั้งที่ตัวเองลงมือแต่ก็เก็บเงียบไว้ คุณไม่อายเหรอคะ
โธ่เอ๊ย
คุณทำเกินไปกับคนที่ให้ความร่วมมือนะ
ที่ว่าคุณคือคนร้ายตัวจริงในคดีนั้น
พิสูจน์ได้ไหมคะ
ได้อยู่แล้วครับ
แต่คุณอัยการครับ
ไม่รู้ว่าผมถูกขังมานานหรือเปล่า จิตใจเลยห่อเหี่ยวมากครับ
ไม่มีใครมาเยี่ยมผมด้วย
เพราะงั้นนะครับ
ช่วยจับมือผมสักครั้งได้ไหม
คุณโอชอลยองคะ
พิสูจน์คำกล่าวอ้างของคุณก่อนเถอะค่ะ
คำพูดที่เหยื่อพูดเป็นคำสุดท้าย
นั่นคือหลักฐานครับ
ลูกชายเธอคงรู้อยู่แล้ว
ว่าใช่คำพูดของแม่เขาหรือไม่ใช่
คุณจะให้ครอบครัวเหยื่อมายืนยันงั้นเหรอคะ
ไม่ได้เหรอ
คุณอัยการ
แล้วมือล่ะ
มือคุณอุ่นจริงๆ นะครับ
อุ่นมาถึงหัวใจของผมเลย
ตายจริง คุณคะ
ลูกชายเธอคงรู้อยู่แล้ว
ว่าใช่คำพูดของแม่เขาหรือไม่ใช่
(ชื่อนักโทษ: โอชอลยอง ผู้เขียนคำร้อง: คิมโดกี)
(ห้องลงทะเบียนเข้าเยี่ยมผู้ต้องขัง)
มีคำสั่งไม่ให้ใครเข้าเยี่ยม โอชอลยองชั่วคราวครับ
- ทำไมล่ะครับ - เป็นคำสั่งจากทางเบื้องบน
เราก็ไม่ทราบรายละเอียดครับ
(อัยการคังฮานา)
คุณสืบสวนเสร็จหมดแล้วเหรอครับ
ผมขอโทษจริงๆ ที่ต้องพูดแบบนี้
แต่ขอเวลาผมอีกสักหน่อยได้ไหมครับ
ผมมีเรื่องที่ต้องทำเป็นอย่างสุดท้าย
ฉันไม่ได้นัดพบคุณเพราะเรื่องนั้นค่ะ
อ้อ
งั้นเรื่อง…
ฉันขอโทษที่ต้องขอร้องแบบนี้ และรู้ว่ามันเป็นคำขอที่ยาก
แต่เรื่องนี้มีแค่คุณคิมโดกีที่ทำได้
มีคนอ้างว่าเขาเป็นคนฆ่าแม่ของคุณคิมโดกีค่ะ
เดี๋ยว คุณพูดเรื่องอะไร
ฉันอยากให้คุณคิมโดกีช่วยไปยืนยัน ว่าเขาพูดจริงหรือไม่หน่อยค่ะ
เขาคือใครครับ
โอชอลยอง
วันนี้เราจะสอบปากคำพร้อมครอบครัวเหยื่อ ตามที่คุณโอชอลยองร้องขอ…
ฉันเป็นคนฆ่าแม่นายเอง
คุณโอชอลยองคะ
ไม่จริง
คนร้ายถูกจับได้ไปนานแล้ว
รู้ไหมว่าทำไมนัมกยูจองถึงบอกว่า เป็นฝีมือตัวมันเอง
เพราะแบบนั้นมันจะกลายเป็นฆาตกร ที่ฆ่าคนเยอะกว่าฉัน
แต่ไม่ใช่ฝีมือมันหรอก
ผมหาข้อมูลวิธีการก่อเหตุของคุณหมดแล้ว
คุณมักจะใช้อาวุธฆ่าคนให้ตายในครั้งเดียว
แล้วก็ทำลายศพ นั่นคือจุดเด่นของคุณ
แต่แม่ของผม…
"แม่ทำแกงเต้าเจี้ยวของโปรดของลูกด้วย"
แม่ ผมลาพักร้อนออกมา แม่อยู่ไหนเหรอ
แม่เหรอ ก็อยู่บ้านน่ะสิ
แม่ทำแกงเต้าเจี้ยวของโปรดของลูกด้วย
ว้าว แกงเต้าเจี้ยวเหรอ
เข้าใจแล้ว เดี๋ยวผมรีบไปนะ
โธ่ ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ มาเถอะ
"ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ มาเถอะ"
คุณคิมโดกี เป็นอะไรไหมคะ
- พาเขาออกไปทีค่ะ - ครับ
ลุกขึ้นมา
ให้ฉันบอกไหม ว่าทำไมวิธีการก่อเหตุของฉันถึงไม่เหมือนเดิม
เพราะฉันรู้ว่านายจะมายังไงล่ะ
บ้าเอ๊ย เฉียดไปซะได้
เพราะไม่ได้ทำมานานงั้นเหรอ
ไว้ ไว้ชีวิตฉันเถอะค่ะ
อย่าฆ่าฉันเลย
โอ้
ชอบสายตาเธอตอนนี้จัง
อยู่แบบนี้อีกสักพักแล้วกันนะ
ลูกชาย ลูกชายฉันกำลังมาค่ะ
อ้อ คนที่โทรคุยด้วยเมื่อกี้คือลูกชายเหรอ
ไม่ต้องห่วงนะ
ฉันจะส่งลูกไปด้วย เธอจะได้ไม่เหงา
เขากำลังมากับเพื่อนๆ ค่ะ
พวกเขาเป็นทหาร
รีบไปก่อนจะบังเอิญเจอเขาเถอะ
เร็วเข้า
จะให้ฉันเชื่องั้นเหรอ
รูปตรงนั้น
แม่ครับ
ที่ว่านายจะมากับเพื่อนเป็นเรื่องโกหก
ฉันเสียดายมากเลยล่ะ
ทั้งที่ฉันสามารถฆ่านายได้ด้วยแท้ๆ
- ทำอะไรอยู่ บอกให้พาเขาไปไง - ออกมา
คุณอัยการ ทีนี้พอจะพิสูจน์ได้หรือยัง
บอกให้ออกมาไงวะ
ฉันจะเรียกรถพยาบาลนะคะ
เป็นอะไรไหมคะ
คุณคิมโดกี
อย่าค่ะ
ผมจะฆ่าไอ้หมอนั่นด้วยตัวเองครับ
คุณคิมโดกีเคยบอกไว้นี่คะ ว่าการแก้แค้น ของคนที่ไม่มีสิทธิ์เป็นได้แค่การก่อการร้าย
ผมมีสิทธิ์ครับ
แม่ผมเชียวนะครับ
คิดถึงแม่คุณเถอะนะคะ
ว่าท่านปกป้องคุณคิมโดกียังไง
แล้วสุดท้ายคุณจะเป็นฆาตกรเหรอคะ
- ทำไมพ่อมาช้าจังนะ - พ่อจะมากี่โมงเหรอ
(บทส่งท้าย)
เมื่อกี้ตกใจมากใช่ไหม
ไม่หรอกครับ
เพราะงั้นอย่าไปยุ่งกับโอชอลยองเลย
ไม่ต้องไปยั่วโมโหเขาด้วย
ผู้คุมที่เจ็บตัวเพราะหมอนั่น ไม่ใช่แค่คนสองคนนะ
ครับ
ฮยอนซู
- โอ๊ะ พ่อครับ - ตายจริง
โธ่เอ๊ย ลูกพ่อ
- ไม่เหนื่อยเหรอ - อือ
- แล้วทำไมมาช้าจัง - จ้องอะไรขนาดนั้น รู้จักเด็กคนนั้นเหรอ
อ้อ
เขาชื่อเดียวกับชื่อเก่าของผมน่ะครับ
โอ๊ะ นายเปลี่ยนชื่อเหรอ ทำไมล่ะ
ฮยอนซูเหรอ ฮยอนซู…
- ชื่อฮยอนซูก็เพราะออก - เขาว่าเป็นชื่อไม่มงคลน่ะครับ
อ้อเหรอ
พ่อแม่แกสั่งสอนมาแบบนี้หรือไง
ว่าไงลูก
พ่อ เมื่อไหร่จะกลับเหรอ
เอ่อ ไม่รู้สิ
- น่าจะดึกนิดหนึ่งนะ - กลับมาเร็วๆ ไม่ได้เหรอ
โทษทีนะ
ลูกพ่อ นอนก่อนได้เลย
อือ รักนะครับ
พ่อก็รักฮยอนซูนะ
(เสียงรับเชิญ อียองแอ)
คนที่ทำแบบนั้นกับแม่ ผมไม่มีวันให้อภัยมันเด็ดขาด
นายจะกลับไปแก้แค้นอีกเหรอ
งั้นให้ทำไงครับ จะให้ผมอยู่เฉยๆ เหรอ
ฉันก็เคยอยากแก้แค้นเหมือนกัน เหมือนอย่างนาย
ครั้งนี้ฉันจะไม่แก้แค้นให้คนอื่น ฉันจะแก้แค้นให้ตัวเอง
จะฆ่าฉันหรือไง
ฉันจะฆ่าแกไปทำไมล่ะ ถ้าเป็นลูกชายแกก็ว่าไปอย่าง
- อ้าว พี่ครับ - คุณดงชาน
ผมทำงานที่นี่น่ะครับ
ถ้างั้น พ่อของคุณก็…
พ่อผมเป็นคนที่เท่มากเลยล่ะครับ
- มีความสามารถด้วย - ให้ผมตามหาท่านให้ไหมครับ
ฉันใช้รถแท็กซี่วีไอพีลักพาตัวพวกอาชญากร
ล้อกันเล่นใช่ไหม
ได้เอาหมายจับมาด้วยไหมครับ ตอนนี้ผมทำสิ่งที่ต้องทำเสร็จหมดแล้วครับ
คุณคิมโดกี คุณ…
(ตอนลับ 3 เรื่องราวของฮยอนจอง)
(ถ่าย ตัดต่อ และเขียนโดยพัคจุนอู)
ตำรวจซึ่งกำลังสอบสวนคดีฆาตกรรม แม่บ้านที่อำเภอฮวาซอง จังหวัดคยองกี
ได้ยื่นขอหมายจับกุมนายยุน
อายุ 22 ปีที่อาศัยอยู่ในตำบลแทอัน อำเภอฮวาซองค่ะ
ตอนแรกผมไม่ได้คิดจะฆ่าเธอครับ
ไม่ได้คิดเลย
พอผมปีนข้ามกำแพงบ้านหลังนั้นไป…
ช่วงเวลา 32 ปี…
(บรรยายเสียงโดยอีเจฮุน)
ได้ผ่านพ้นไป
ช่วงพิจารณาคดีเป็นช่วงที่ลำบากที่สุดแล้วครับ
ผมอยากให้คุณผู้กำกับได้มาเห็นมากเลย
เขาบอกว่าผมฆ่าผู้เยาว์และข่มขืนเธอด้วย
บอกว่าผมต้องโดนโทษประหารแน่ๆ
ใครมองก็รู้
บางคนบอกให้ผมยอมรับแล้วขอความเห็นใจซะ
แบบนั้นจะได้รอดตาย
เขาถูกจับในฐานะคนร้ายในคดีที่แปด
ของคดีฆาตกรรมต่อเนื่องฮวาซอง
และถูกจำคุกเป็นเวลา 20 ปี
เขายากจน แถมยังพิการด้วย
แล้วแม่เขาก็จากไปตั้งแต่เขายังเด็ก ทำให้เขาขาดการศึกษา
รอบๆ ข้างก็ไม่มีใครดูแลเขาด้วย
เขาจึงเป็นคนที่อ่อนแอมากที่สุดของที่สุด
ผมมองว่าแบบนั้นครับ
ความเป็นธรรมล่าช้า สำหรับผู้ที่อ่อนแอมากที่สุดของที่สุด
เขาเป็นคนร้ายตัวปลอม ที่ถูกตำรวจสืบสวนในขณะนั้นปั้นแต่งขึ้นมา
- ด้วยการกดดันและทรมาน - วันนี้
ตำรวจได้สรุปว่า อีชุนแจก่อเหตุในคดีที่แปดจริงครับ
ผมบอกว่าไม่ได้ทำ
พอผมบอกว่าไม่ได้ทำ เขาก็ถามว่าแล้วทำไมผมถึงไปอยู่ที่นั่น
ทำเอาผมหมดคำพูดเลย ผมบอกว่าไม่ได้ทำจริงๆ
จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่เลย
การใช้ชีวิต 20 ปีในคุกอย่างไม่เป็นธรรม
ทิ้งบาดแผลไว้ในจิตใจเขา
มากกว่าความพิการทางร่างกาย
และเพื่อเอาชนะมัน
คุณซองยอไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากให้อภัย
ทั้งฆาตกรอีชุนแจ
และตำรวจที่ทรมานและโยนความผิดให้เขา
เขายกโทษให้หมดเลย
- เด็กหญิงฮยอนจองที่หายตัวไปในวัยเก้าปี… - แต่ก็มีบางคนที่ไม่มีโอกาสให้ยกโทษ
ทั้งคุณพ่อ คุณแม่และพี่ชาย อยู่กับเราแล้วนะครับ
หนูฮยอนจองหายตัวไปตอนไหนครับ
ในปี 1989 ค่ะ
ตลอดเวลาหนึ่งปี ไม่มีวันไหนที่ฉันไม่คิดถึงแกเลยค่ะ
ถ้าแกยังมีชีวิตอยู่
ก็ช่วยส่งแกกลับบ้านทีนะคะ
มันทุกข์ทรมานมากจริงๆ ครับ
ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อเลย
ตำรวจในขณะนั้น
นำศพของเหยื่อในคดีที่เก้า
เด็กหญิงคิมไปทิ้ง ปกปิด
และอำพรางคดีฆาตกรรม ให้เป็นเพียงคดีคนหายสาบสูญ
ผมคิดว่ามันผิดมากเลยล่ะครับ
- ทำไม… - ผมอึดอัด
จนอยากไปถามผู้พิพากษาที่ศาลสักครั้ง
ว่าทำไมคดีถึงหมดอายุความ
ตำรวจปลอมแปลงหลักฐาน
และปกปิดความจริงแน่นอน
ทั้งอีชุนแจที่ฆ่าลูกสาวของเขา
และตำรวจที่ปกปิดความจริงของคดี
ไม่มีความผิดเพราะคดีหมดอายุความไปแล้ว
ผมคิดว่าการต่อหรือขาดอายุความ
ควรเป็นไปตามลักษณะของความผิดครับ
ผมมองว่าการยกเลิกกำหนดอายุความ
ของคดีฆาตกรรมแบบนี้ ก็เป็นเรื่องที่ดีและจำเป็นเช่นกันครับ
ส่วนอายุความอาชญากรรมอันขัดต่อมนุษยธรรม
ของตำรวจหรือเจ้าหน้าที่สอบสวน
ผมก็คิดว่าควรมีการต่อเวลา หรือยกเลิกเช่นกันครับ
สัญญาสุดท้ายที่เขาให้กับภรรยา
ที่จากไปเมื่อสองปีก่อน
ทั้งที่ยังทำใจเรื่องลูกสาวไม่ได้
ตอนนี้ผมก็ยังเหมือนตายทั้งเป็นครับ
อันที่จริงผมอยากแก้แค้นนะ
ต้องสู้จนถึงที่สุดสิ
ผมจะไปให้สุด แบบนั้นแล้วพอผมตายไป
ผมก็จะบอกเธอได้อย่างภาคภูมิใจ
ลูกสาวของเขาถูกฆ่า โดยฆาตกรอีชุนแจหนึ่งครั้ง
และถูกฆ่าโดยความรุนแรงของรัฐอีกหนึ่งครั้ง
ชื่อของเด็กคนนั้นก็คือ
คิมฮยอนจอง
(คิมฮยอนจองผู้ล่วงลับ)
คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน