SEGALA WATAK DAN PERISTIWA HANYALAH REKAAN SEMATA-MATA
BUDI BICARA PENONTON DINASIHATKAN KERANA ADEGAN TAK MENYENANGKAN
Disewa atas nama Lim Bok-ja, warganegara asing.
Tiada wang jaminan tetapi sewa bulanan amat tinggi.
Restoran dia tak berapa laris. Kenapa dia masih menyewa dengan tinggi?
Perniagaan tak laku waktu siang.
MEMILIH 6 ITEM KONGSI PANTAS
Tetapi perniagaan malam laris.
Rumah judi? Bila awak ambil gambar?
Selepas buat jahat pada siang hari,
mereka tak tidurkah?
Berjudi cara termudah
- untuk pengubahan wang. - Ya.
Jadi, mereka dapat dua dalam satu.
Marilah kita mulakan.
Mulakan apa?
Majlis perasmian.
Majlis perasmian?
Perasmian apa?
Dia ada buka perniagaan?
- Entah. - Apa perniagaan dia?
Kalau dia ajak mulakan, kita kena buat.
Mereka kata tangan lebih cepat daripada mata.
Mari lihat jika tangan saya lebih cepat daripada mata kamu.
Baiklah. Kalau awak menang pusingan ini,
saya bayar tiga kali ganda.
Tunggu apa lagi? Cepatlah bertaruh.
- Yang ini! - Saya menang kali ini.
Saya nak ini.
Baiklah, mari periksa sekarang.
Aduhai, sayangnya.
Saya akan ambil…
Apa yang awak cuba lakukan?
Hei, sakitlah.
Sakitlah, lepas!
Awak nak cari pasal dengan saya?
Hei.
Buka penumbuk awak.
Kenapa ramai sangat pembawa masalah hari ini?
Apa yang berlaku?
Keluarlah dari sini!
Awak pengurus di sini?
Sebelum awak menjerit pada saya,
buka penumbuk budak ini dan periksa.
Apa yang berlaku?
Tak guna.
Jangan berani menipu saya.
Cepatlah beritahu.
Tiba-tiba dia pegang saya dan cakap mengarut.
Hei, celaka.
Awak dah gila?
- Tak guna… - Sudahlah!
Kedai masih dibuka.
Semua orang ke sini untuk berseronok.
Janganlah mengancam orang.
Betul awak tak perdayakan saya?
Saya tak buat begitu.
Jadi mari kita buat begini.
Kalau awak pegang bola kuning lebih,
mesti bola kuning tersebut
berada dalam salah satu cawan ini, bukan?
Oleh sebab saya datang untuk dapatkan duit,
mari main satu pusingan lagi.
Saya bertaruh tiada bola kuning
di dalam semua cawan ini.
Saya bertaruh semua ini.
Sekejap.
Saya pasti menang pusingan ini.
Saya ada 100 telefon pakai buang yang masih elok.
Berapa banyak
jaminan yang awak boleh beri?
Berhenti mencongak nombor dalam kepala.
Cakaplah berapa banyak dengan yakin!
Sudahlah.
- Saya dah kalah. - Budak bodoh.
Awak dipecat.
Hari ini, saya bermula dengan bagus!
Saya takut.
Mestilah awak takut.
Mereka bukan orang biasa.
Bolehkah kita laporkan dan serahkan pada polis?
Tak boleh!
Maaf, tersalah cakap.
Sabarlah sikit lagi.
En. Kim cakap, kali ini duit lebih penting daripada orang.
Tapi kenapa?
Laporkan saja dan biar mereka diberkas.
Tak bolehkah awak tanya En. Jang?
Mestilah boleh.
Mana boleh begitu.
Kalau kita berkas dan tahan mereka pun,
duit mangsa tak dapat dikembalikan.
Mereka mesti keluarkan semuanya dan sorokkan.
Walaupun disaman, mereka mesti upah peguam terbaik.
Mestilah begitu, bukan?
Dia asyik minta saya tanya awak.
Saya rasa saya dah cakap dengan jelas.
Dengarlah cakap Do-ki.
Okey?
En. Choi, awak perlu pergi ke pejabat esok
untuk uruskan gaji.
Awak hanya perlu bertenang.
Kalau tak gementar, awak takkan tertangkap.
Percayakan saya.
Begitulah.
Awak boleh lakukan, Jin-eon!
- Awak boleh buat! - Saya boleh buat.
Hei, budak.
- Awak boleh buat! - Awak boleh buat!
Saya boleh buat.
- Helo. - Semua orang kata saya boleh.
Ya, saya menelefon hari ini mewakili…
Okey, saya tak boleh duduk begini saja.
Tak, ia produk mekap.
Helo?
- Saya dari Pejabat Pendakwaan… - Saya Wang Min-ho…
Helo?
Helo? Tolong jangan letak, saya Wang Min-ho dari Pejabat Pendakwa Utara.
Berambuslah, penipu.
Saya benar-benar rasa nak menangis.
Patutkah saya terus keluarkan saman?
Perlukah kita keluarkan saman sedangkan kita boleh
bertanya melalui telefon?
Geng pancingan data suara dah memusnahkan kerja kita.
Aduhai.
PENDAKWA KANG HA-NA
Ke mana pula Pendakwa Kang pergi?
MENOLAK PENUMPANG PUNCA TEKSI DIBOIKOT
KOPI PANAS, MINUMAN SEJUK
- Terima kasih. - Silakan.
En. Kim Do-ki sering mengambil cuti?
Manalah saya tahu.
Awak patut tanya staf di pejabat.
Saya dah pergi tetapi tiada orang di sana.
Yakah?
Awak boleh dapatkan nombor telefon mereka di sana.
Nampaknya mereka bercuti bersama lagi kali ini.
Tentu mereka pergi bercuti bersama.
AN GO-EUN
MAKLUMAT PEKERJA
JURUTERA PARK JIN-EON, CHOI KYUNG-GU
Apa maksud awak saya mengular?
En. Jang tak boleh datang, jadi saya gantikan dia.
Nampaknya awak tak pergi.
Helo.
Apa?
Awak ingat saya?
Apa?
Dah beberapa kali kita berjumpa.
Gaya awak banyak berubah.
Ya, begitukah?
Dah beberapa kali berjumpa, mesti pelik jika berpura-pura tak kenal.
- Apa? - Apa?
Tiada apa-apa.
Saya cuma cakap sendiri.
Kenapa awak datang ke sini?
Telefon En. Kim Do-ki dimatikan.
Begitu.
En. Kim. Kim Do-ki.
Dia sedang bercuti. Ya, dia tiada.
Bukankah normal jika telefon dimatikan semasa bercuti?
Telefon saya pun sama…
Tak, saya baru telefon orang.
Kenapalah telefon tak mati?
Nampaknya awak juga sedang bercuti.
Tak, bukan begitu.
Saya tak bercuti.
Saya datang ke pejabat,
jadi saya perlu bekerja.
KHIDMAT TEKSI
MENCARI TEKSI
Okey.
- Helo. - Helo.
- Maaf, saya nak pergi agak jauh. - Tiada masalah.
Tak kiralah jauh atau dekat, saya akan bawa awak.
- Sebab penumpang tak boleh ditolak. - Bagusnya.
- Kali pertama di syarikat teksi. - Ya.
Sebab saya ada hal kecemasan.
- Boleh kita pergi? - Ya.
Mari sini.
Kenapa?
Kami ada produk maru.
Empat angka terakhir adalah 4, 6, 2, 5.
Ya. 4, 6, 2, 5.
Awak dah buat pindahan?
Ya, kami akan hubungi sebaik siasatan selesai. Terima kasih.
Satu lagi, awak dilarang mendedahkan maklumat
tentang siasatan ini kepada sesiapa pun.
Kalau nak menukar bank…
- Wah. - Hei, dia bagus juga.
Dia nampak berpengalaman macam rupanya.
Helo, Cik Jung Ji-yoon?
Saya ialah Pendakwa Kim Min-soo dari Pejabat Pendakwa Seoul.
Aduhai, Pendakwa Kim Min-soo.
Berikan nombor akaun. Saya akan pindahkan sekarang juga.
Helo? Ini En. Jang Doo-bong?
PELUPUSAN
Baiklah, saya faham.
Kenapa awak tak melatih dia betul-betul?
LEE JA-SUNG
50,000 won. 110,000 won. 24,000…
Berapa jumlahnya?
Dia menelefon 17 orang dengan keuntungan berjumlah 650,000 won.
Keuntungan sebanyak itu nak menampung
kos telefon pakai buang pun tak lepas!
Awak tak perlu takut.
Ini semua salah dia sebab tak melatih awak dengan betul.
Berikan telefon.
Nah.
Kalau datang sekarang, berapa telefon pakai buang boleh dapat?
Awak bergurau?
Minggu depan?
Awak nak kami melangut sampai minggu depan?
Bok-ja, tolonglah lepaskan saya sekali saja.
Saya akan latih dia semula dari awal.
Puan.
Awak ingat penjual telefon yang buat hal di rumah judi?
Lelaki tak guna itu datang
makan di restoran kita sekarang.
Saya tak pesan …
Ini hidangan percuma?
Terima kasih.
Awak dari mana?
Heilongjiang.
Saya ada urusan di sana.
Kampung ayah saya di Tonghe, Harbin.
Saya juga membesar di sana.
Bagaimana saya nak baca nama ini?
- Hegang. - Tonghe?
Saya pernah tinggal di Suibin, Hegang.
Sup lembu di kedai makan depan stesen kereta api
sangat sedap.
Awak tahu tempat itu?
Yang mana satu?
Semuanya dalam pembinaan, saya tak nampak apa-apa.
Awak tak tahu?
Saya baru sedar betapa awet mudanya awak.
Sudah lebih 20 tahun sejak restoran sup lembu itu ditutup.
Jadi, jika awak tahu tempat itu,
awak mesti berumur dalam lingkungan awal atau tengah 40-an.
Awak tak nampak macam berumur begitu.
Saya cuma terkejut apabila menyedari umur sebenar awak.
Aduhai.
Siapa nama awak?
Panggil saja Pn. Lim.
Semua orang di sini panggil begitu.
Saya En. Wang.
Selamat berkenalan.
Berikan saya barang yang awak bawa.
Mana boleh begitu.
Apa maksud awak?
Saya dah berjanji dengan orang
yang buat tawaran dulu.
Berapa harga tawaran dia?
Saya bayar lebih sepuluh peratus setiap satu.
Lelaki sejati takkan tarik balik kata-kata
selepas buat keputusan. Maafkan saya.
Tolonglah, kita dari kampung sama. Berilah saja kepada saya.
Apa yang awak merepek ini?
Tak guna…
Duduk.
Kenapa awak kaitkan sekolah dan kampung ke dalam perniagaan?
Terlupa pula.
Awak mana ada kawan sekolah. Dengarnya, dulu awak bekas gelandangan.
Berani awak datang ke sini?
Saya pun tak mahu datang ke sini.
Tetapi saya perlu berurusan dengan dia
untuk dapatkan duit bayar rawatan anak-anak buah saya.
Pesanlah apa-apa dulu.
- Saya belanja. - Saya lapar,
- tapi hilang selera tengok muka dia. - Tak guna!
Saya takkan ulang lagi.
- Berambuslah sementara boleh. - Jangan mengarah saya!
Apa awak buat?
Hei.
Ada tiga benda yang lelaki tak boleh tunjuk pada wanita.
Pandangan yang mengancam.
Kata-kata yang mengancam.
Lagi satu…
tumbukan yang mengancam.
Tetapi awak tunjukkan ketiga-tiganya
kepada dia.
Aduhai, saya okey.
Sial.
Apa penjual telefon ini merepek?
Tengok sotong itu.
- Bos! - Bos!
Hei, sekejap. Sebentar…
Aduh. Awak!
Saya kecewa dengan awak.
Urusan kita batal.
Tak guna…
Sekejap, sakitlah.
Jom. Cepat.
Awak tak perlu ambil hati
apa yang dia katakan.
Satu lagi,
barang ini…
saya akan jual kepada awak.
Awak dah uruskan Cho Do-chul?
Ya, semuanya lancar.
Awak tak boleh tinggalkan sebarang kotoran.
- Baik, puan. - Tiga kali bermakna
hanya itu awak mampu lakukan.
Awak faham?
Ya, puan.
Respons VIP macam mana?
Pada mulanya mereka berasa curiga,
tetapi setelah berita pembedahan Pengerusi Choi keluar,
setiausaha mereka menghubungi kita.
Kenapa saya tak pernah terfikir?
Saya cuma perlu menjadi jambatan antara permintaan dan penawaran.
Bukankah begitu? Aduhai.
Awak pasti En. Jang okey?
Apa dia boleh buat jika dapat tahu?
Dia nak bawa mereka keluar?
KAMERA PENGAWASAN 4
Bukankah seronok jika begitu?
Saya boleh keluar
dari sini, bukan?
Sudah tentu.
En. Kim kata semuanya akan berakhir tak lama lagi.
Okey.
Kehidupan sengsara ini…
akan berakhir juga.
Apa yang berakhir?
Terkejut saya!
Masalah besar! En. Park tertangkap.
Apa kita patut buat?
Patutkah kita batalkan rancangan untuk selamatkan dia dulu?
Baguslah jadi begini.
Dia boleh keluar dari sana.
Apa?
Awak tak dengar?
Mereka tangkap En. Park!
- Bagaimana nak bantu dia berhenti? - Bunuh saja dia.
Apa?
Dengan siapa awak bercakap begitu lembut?
Tidak, saya cuma…
Saya ada tabiat bercakap seorang diri. Jadi…
Begitu.
Cepat beritahu.
Siapa awak?
Jangan bunuh saya.
Tak kira apa pun,
awak tetap akan mati.
Kalau awak dedahkan,
saya akan bunuh awak tanpa rasa sakit.
Kalau tidak, awak akan mati dengan penuh terseksa.
Buatlah pilihan awak.
Kematian bagaimana yang awak mahukan?
Kalau awak buat begitu sendiri,
tangan awak akan kasar.
Saya bawa telefon yang awak minta
tapi tiada sesiapa di luar.
Mari kita bercakap di luar.
Tak mengapa.
Saya dah dengar semua dari luar.
Anggap saja saya tak wujud dan…
Sekejap.
Hei, awaklah.
Awak.
Jadi? Awak kenal dia?
Saya sangat kenal dia.
Dia polis.
Polis?
- Polis? - Awak polis?
Budak tak guna!
Helo?
En. Choi, dah dengar tentang En. Park?
- Ya, ada dengar. - Kenapa tak datang lagi? Mana awak?
Sedang memancing.
Memancing?
- Ini kecemasan. - Saya tak boleh pergi sekarang.
Saya bukan berseorangan. Ada orang lain juga.
Awak sepatutnya larikan diri, kenapa bawa dia bersama?
Sekarang macam mana?
En. Park akan mati kalau begini.
Sampaikan pada Jin-eon, saya minta maaf.
- Gila saya begini. - Saya letak dulu.
Apa ini?
Bukankah cuaca baik hari ini?
ADIK-BERADIK
Betul juga.
Cuaca yang baik untuk mati.
Kalau tak keberatan,
boleh saya minum seteguk air?
Saya tetap akan mati,
tapi benarkan saya minum seteguk air.
Saya akan humban awak ke dalam air.
Jadi, awak boleh
dapatkan air minuman sendiri.
Mari mulakan.
Perlahan-lahan.
- Jangan kasar. - Jangan risau.
Jangan risau.
- Sekejap. - Masuklah ke dalam.
Hei, saya pegawai polis!
- Hei! - Masuklah.
Waktu saya jalankan perniagaan di kampung,
semua akaun bank saya
tiba-tiba kosong tanpa ada apa-apa makluman.
Semua anak buah saya
telah ditahan pada hari itu.
Hanya saya yang berjaya melarikan diri.
Kemudian, saya tahu…
semua itu
ialah kerja dia.
Janganlah, celaka.
- Masuklah. - Maaf!
- Maafkan saya! - Masuklah.
- Saya minta maaf. - Masuklah. Tutup.
- Maafkan saya! - Okey.
Polis zaman sekarang
- memang pantas - Tak mengapa.
dan tekad.
Jangan risau, okey?
Puan, semuanya dah sedia.
Tak elok awak tengok
perkara begini dengan mata cantik awak.
Aduhai.
Ini salah.
Semua ini salah.
- Semua ini salah. - Syabas, En. Park.
Kabus laut terlalu tebal jadi kami lambatlah sikit.
Go-eun.
Apa saya mahukan cumalah seteguk air
tapi dia tolak saya ke dalam laut.
Mereka tak berikan awak air? Kejam!
- Aduhai. - Saya cuma nak…
Maafkan saya.
Sayalah bodoh sebab percayakan dia.
Alamak, muntah di sini.
Muntahlah.
Aduhai.
Semua dah selesai.
Setakat ini saja.
Pindahkan saya semula sebagai Pembantu Pengurus Park di Teksi Pelangi.
Apa awak merepek ini?
Sebaik sahaja selesai operasi ini,
awak dinaikkan pangkat jadi pengurus.
Kenaikan pangkat terpantas,
awak paling cepat antara yang lain.
Awak bergurau pula sekarang?
Saya hampir mati, Kyung-gu!
Saya dah selamatkan awak.
Sayalah lelaki Busan,
ikan lumba-lumba Haeundae.
Awak pasti dah mati kalau bukan kerana saya.
Berilah upah lima juta won.
Jijik!
Awak muntah lagi.
Tiada apa lagi nak dimuntahkan.
Kalau kamu semua dah makan,
mulakan bekerja semula!
PANGGILAN HALWA TELINGA
Syabas, puan.
Mari mula bekerja, okey?
Saya juga patut mula bekerja.
Ya, tuan.
Kalau tuan tukar kepada bank kami,
kadar faedah boleh dikurangkan.
DALAM PANGGILAN
Mari makan jjampong hari ini. Saya nak yang besar.
Nak makan jjampong lagi?
Nombor dua digunakan oleh Lalat,
dan nombor lapan digunakan oleh Langau.
Lapan, Langau.
Dua, Lalat.
Kenapa nama mereka begini?
Adakah nama sebenar?
Ya, tuan.
Saya akan bantu dalam proses perbankan.
Awak tahu nombor PIN akaun awak?
Ya, beritahu saya kata laluan awak.
Oh, PIN saya…
Janganlah tertipu , datuk.
Helo?
Helo? Tuan? Cis!
Nombor sebelas, Bos.
- Nombor dua, Langau. - Ya.
Awak boleh pindahkan kesemua baki duit
ke dalam akaun bank negara…
Panggilan diletakkan?
Dasar tak guna!
Apa yang tak kena hari ini?
Nombor lapan, nombor sebelas.
Langau sedang menelefon Bos.
Helo? Bok-ja.
Ini sayalah, Langau.
Semuanya terpadam selepas saya menukar telefon.
- Berikan nombor akaun. - Dasar budak dungu.
Tolonglah hafal benda penting.
Awak memang bodoh?
Saya dah hafal sebelum ini tapi tak ingat.
Okey, saya dah dapat nombor akaun.
Saya cuma perlu dapatkan PIN untuk habiskan misi ini.
En. Kim, awak dengar?
Kenapa tak cakap apa-apa?
Mungkin awak sedang berjanji temu?
Okey, selamat berjanji temu.
Pn. Lim, ini awak punya.
Mungkin sebab besar, jadi cangkerangnya agak keras.
Jangan berlagak comel depan orang ramai.
Saya tak percayakan awak, En. Wang.
Saya juga tak percaya awak.
Sebab itulah juga
saya berjaya bertahan sehingga ke hari ini.
Pn. Lim, awak tak perlu percayakan saya,
Tetapi,
makanlah ketam salji ini untuk saya.
Cangkerangnya keras,
sukar untuk mengopeknya.
Makanlah.
Ya, awak tak masuk pejabat hari ini?
Saya berada jauh di luar kawasan.
Awak di mana?
Saya datang ke tempat Kim Do-ki bercuti tapi saya tak nampak dia.
Pendakwa Kang.
Saya memang percayakan awak
tapi saya perlu cakap sesuatu.
Apabila pendakwa menyiasat
seseorang dengan menuduh dia penjenayah walau tanpa bukti,
dia akan nampak bersalah. Bahaya buat tuduhan berdasarkan prasangka.
Maafkan saya. Saya melampau.
Tak. Betullah cakap awak.
Tapi sekarang, saya…
Saya hubungi awak lagi nanti.
Okey, syabas untuk hari ini.
Adakah saya dah dirasuk?
Nampaknya mereka bercuti bersama lagi kali ini.
Mereka mengambil cuti bersama?
Pada hari Cho Do-chul dibebaskan.
Choi Jong-sook, Cho Jong-geun, dan Park Joo-chan
telah hilang.
Pada hari vila Park Yang-jin meletup.
Semuanya sepadan.
Kim Do-ki.
KIM DO-KI
Telefon sedang dimatikan. Sila tinggalkan pesanan…
STAF TEKSI PELANGI
AN GO-EUN
Telefon sedang dimatikan. Sila tinggalkan pesanan…
Kalau dia ikut kita sampai ke sini,
bermakna dia tahu sesuatu.
Saya rasa tak sedap hati.
- Apa agaknya yang dia tahu? - Apa kita nak buat?
Apa lagi boleh buat? Dah tertangkap, mestilah perlu lari.
- Larikan diri? - Kita juga perlu beritahu Pn. Lim
dan pergi berlayar jauh.
Apa awak merepek?
Kita cuma perlu
dapatkan PIN untuk akaun bank, bukan?
Ya.
Tapi itu yang paling susah.
Mari selesaikan esok.
Saya suka gaya rambut baru awak. Baguslah awak tukar.
Awak suka?
Bergaya?
Maaf, tumpang tanya.
Tadi ada seorang lelaki masuk tak?
Ini restoran, jadi ramai lelaki
datang makan di sini.
Pernah nampak lelaki ini?
Saya rasa tak ada.
Terima kasih.
Helo, En. Wang.
En. Cho mencari awak.
En. Cho? Kenapa pula?
Ujian analisis darah dah keluar.
Betullah Park Yang-jin.
RESTORAN CINA NAGA BERGANDA
Pastikan awak sampai tepat pada waktunya.
Kalau terlepas bot, duit takkan dikembalikan.
Jumpa nanti.
Siapa lelaki itu?
Oh, ya.
Dia broker penyeludup.
Semuanya okey?
Saya akan pergi hari ini.
Ada pendakwa raya mengekori saya.
Saya mesti tinggalkan negara ini.
Ambillah semua ini.
Oleh sebab saya terpaksa pergi,
saya dah tak perlukannya.
Melihat riak muka awak…
Nampaknya cuma saya yang sedih.
Tersinggung saya.
PIN SALAH DIMASUKKAN 5 KALI SILA PERGI KE BANK
Jangan ganggu saya!
Tak bolehkah lewat sekejap untuk dapat gaji?
Entah siapa yang main-main dengan akaun bank saya.
BANK NURI
Oh! En. Wang?
Pn. Lim, kenapa awak di sini?
- Awak kata nak berlepas? - Ya, saya akan berlepas sekejap lagi.
Saya keluarkan wang tunai untuk bayar tambang bot.
Aduhai.
Saya ingatkan takkan jumpa awak lagi, jadi saya sangat sedih.
Saya gembira dapat bertemu lagi.
Oh, tunggulah di dalam.
Saya keluarkan duit dulu dan jumpa awak di dalam nanti.
Apa awak nak buat selepas ini?
Kalau awak ada masa,
boleh awak hantar saya ke pelabuhan?
Kalau awak hantar saya,
saya akan berikan hadiah kejutan.
Hadiah kejutan?
Sebenarnya,
saya terlupa nak berikan tadi.
Oh, ya.
Nampaknya tak boleh anggap sebagai kejutan lagi.
Ia hadiah yang terlupa.
Sekejap.
Saya nak ke tandas sekejap.
Bolehkah jagakan beg saya?
Helo.
Saya datang sebab nombor PIN bermasalah.
Bolehkah berikan kad pengenalan dan buku bank?
Saya nak bayar tambang bot, tunggu di sini sekejap.
LOKAR BUNGKUSAN AUTOMATIK
Bagaimana jika duit diambil
tetapi mereka tak tempah bot? Apa awak akan buat?
Kalau mereka buat begitu,
mestilah saya sedih.
Walaupun terpaksa pergi
tapi saya gembira sebab awak hantar saya.
Ini hadiah yang terlupa itu.
Ada video di dalamnya.
Kalau polis datang mencari awak dan ada masalah yang timbul,
tunjukkan kepada mereka.
Pasti mereka tak ganggu awak lagi
selepas itu.
Awak tak nak nombor telefon saya?
Saya akan simpankan dengan nama sebenar saya.
Apabila saya bersama awak,
lagu ini pasti kedengaran,
sebab itulah saya jadikan lagu ini
sebagai nada dering telefon.
Awak memang bermulut manis.
Aduhai…
Saya dengar, nak buat macam mana?
WANG TAOZHI
Wang Taozhi ialah nama sebenar saya.
Jaga diri.
Kalau awak kembali,
pastikan awak singgah.
WANG TAOZHI
Bok-ja.
Hari ini hari gaji. Kenapa awak tak masukkan duit?
- Bayarlah kami. - Duit saya!
Apa berlaku? Kenapa?
- Aduhai. - Hei!
- Mana duit saya? - Bertenang.
Saya terlupa.
Aduhai, bagaimana awak boleh terlupa tentang benda begini?
Tengoklah budak ini. Dia dah jadi gila.
- Saya nak duit. - Saya masukkan sekarang.
Berhenti ganggu saya.
Kamu para lelaki
nampak macam anak burung tunggu disuap makanan.
Pergilah bekerja.
BANK NURI
PIN SALAH DIMASUKKAN 5 KALI SILA PERGI KE BANK
Siapa yang main-main dengan akaun saya?
BANK NURI
Apa yang awak cakap tadi?
Saya kata, baki akaun awak kosong.
PENYIMPAN: LIM BOK-JA
JUMLAH BAKI: 0
Ke mana duit saya pergi?
Manalah kami tahu.
Sehingga tadi, ada duit tiga bilion won dalam akaun saya.
Kenapa pula boleh hilang?
Kenapa awak tak masukkan duit lagi?
Budak-budak semua dah mengamuk!
Duit dalam akaun saya…
Semua duit…
Helo?
Jawablah! Hei!
Tak guna.
- Duit saya! - Tentu ada sesuatu berlaku.
Di mana dia sekarang?
Cuba bertenang dan duduk.
Saya akan uruskan.
- Hei, tolonglah letak pisau! - Okey.
Puan.
- Puan tak boleh begini. - Kenapa pula tak boleh?
Semua akaun bank saya
tiba-tiba kosong tanpa ada apa-apa makluman.
Polis zaman sekarang memang pantas dan tekad.
Mana awak?
Mestilah berada di atas bot.
Kenapa? Ada sesuatu berlaku?
Saya juga dah terkena.
Sama macam awak,
akaun bank saya juga kosong.
Dengar sini baik-baik,
Pn. Lim.
Jangan percayakan sesiapa.
Awak mesti larikan diri ke mana saja
dengan segera.
Boleh tak bot awak berpatah balik?
Berpatah balik akan memakan kos yang banyak.
- Awak ada duit tunai sekarang? - Ada.
Saya akan bayar sebanyak mana mereka minta.
TUNAI, CEK
Saya tinggalkan dalam lokar seperti disuruh.
Bagus.
Cepatlah datang.
LOKAR BUNGKUSAN AUTOMATIK
Kamu semua…
Bagaimana kamu berada di sini?
Boleh tak bot awak berpatah balik?
Berpatah balik akan memakan kos yang banyak.
- Awak ada duit tunai sekarang? - Ada.
Saya akan bayar sebanyak mana mereka minta.
Berikan duit saya!
Saya nak duit saya!
Duit saya!
Berani kamu mengetap gigi pada saya
hanya sebab tak dibayar gaji sekali?
Diamlah. Saya nak duit saya!
Ambillah kalau boleh!
Kalau tak nak bayar gaji, berilah saya bayaran untuk daging!
Apa awak merepek ini? Kita perlukan duit kita.
Apa pula masalah awak?
Jangan salahkan saya!
- Lepaskan saya. - Diam, kamu semua!
- Apa masalah awak? - Si mulut murai!
- Saya tak pernah sukakan awak. - Saya pun tak pernah sukakan awak.
- Mari! - Pukul saya!
Kita datang untuk dapatkan duit.
Bodoh.
Budak-budak gila…
Sial!
Pemandangan yang indah.
Lepaskan dulu!
Apa kamu buat? Kamu memang tak guna.
- Saya nak ambil duit saya! - Saya sedang bercakap!
- Aduhai. - Bodoh.
Awak pun suka duit.
Wang Taozhi.
Adakah semua ini muslihat awak?
Siapa Wang Taozhi?
Saya Kim Do-ki.
Siapa lelaki itu?
Oh, ya. Dia broker penyeludup.
Dua, dua, dua, dua.
Tiga, tiga…
NOMBOR PIN SALAH
Lima, lima, lima, lima.
Selesai!
PIN SALAH DIMASUKKAN 5 KALI SILA PERGI KE BANK
Saya nak ke tandas. Bolehkah jagakan beg saya?
Saya datang sebab nombor bermasalah.
Bagaimana jika duit diambil
tetapi mereka tak tempah bot? Apa awak akan buat?
Kalau mereka buat begitu,
mestilah saya bersedih.
LOKAR BUNGKUSAN AUTOMATIK
Bukankah macam penipu sebenar?
Okey.
FAIL MEMUAT NAIK
Sila masukkan PIN baru awak.
MASUKKAN PIN BARU ANDA
Sila masukkan sekali lagi.
Saya dah boleh nampak walaupun masukkan sekali saja.
Nombor PIN dah dapat.
Kami sedang bersiap sedia.
Awak tak nak nombor telefon saya?
Saya akan simpankan dengan nama sebenar saya.
Okey.
Apabila saya bersama awak,
lagu ini pasti kedengaran,
sebab itulah saya jadikan lagu ini
sebagai nada dering telefon.
3,000,000,000 WON, PEMINDAHAN BERJAYA
Awak memang bermulut manis.
Dah selesai.
Aduhai.
Saya dengar, nak buat macam mana?
BAKI AKAUN: 0
MESEJ DIPADAM
Saya percayakan awak.
Saya yakin semua orang yang awak tipu
juga percayakan awak.
Saya harap awak dapat memahami
perasaan mereka walaupun sedikit.
Tetapi saya
anggap awak buah hati saya.
Kita ke sini untuk dapatkan duit!
Tapi…
- saya tak menyesal. - Tidak.
Awak pasti akan menyesali segalanya
sepanjang hidup awak.
Saya nak tanya sesuatu.
Semua yang awak cakap
kepada saya, ada tak walau satu pun yang ikhlas?
Tak, tak ada satu pun.
Wang Taozhi.
Adakah kita
akan berjumpa lagi?
Maafkan saya,
tapi bot ini dah pergi jauh.
- Kita perlu bincangkan apa berlaku! - Wang Taozhi.
Wang Taozhi!
- Kita perlu berbincang. - Wang Taozhi!
Wang Taozhi!
Janganlah pergi.
Jangan tinggalkan saya!
- Wang Taozhi, jangan pergi! - Awak kata…
ADIK-BERADIK
PINDAH KE PELBAGAI AKAUN
Kenapa duit saya masih belum dimasukkan?
Aduhai, tunggulah giliran.
Boleh tak jangan ganggu dia?
PEMINDAHAN BERJAYA
Satu pindahan wang yang lancar.
Saya dah dapat duit!
Lima juta won saya!
Saya tak dapat upah?
Mungkin daging lembu gred tinggi?
Mari makan sundaeguk.
Apa? Saya dah bekerja keras!
Hei.
Apa? Awak dah boleh balik ke rumah?
Dah boleh bergerak, mestilah perlu bekerja.
- Sung-chul. - Ya?
Saya ada sesuatu.
Bolehkah awak tanya lain kali?
Saya penat hari ini.
Oh, okey.
Biar saya tumpangkan awak ke rumah.
Tak mengapa. Mereka hantar teksi untuk saya.
Saya ambil.
- Biar saya tolong angkat. - Terima kasih.
Jom.
NAKWON
Apa?
Bukankah awak terlalu cepat bertindak?
Apa awak cakap tadi?
Cho Do-chul dah mati?
Ya.
Itulah yang berlaku.
Saya dah larang awak sentuh dia.
Saya gunakannya baik-baik.
Saya menderma
dan juga selamatkan nyawa awak.
Tak masuk akal sungguh!
Anggap sajalah kita seri.
Cepatlah sikit!
Ikut saya!
- Masuk. - Masuk dalam kereta.
- Kita cakap di balai. - Masuklah!
AMBULANS, POLIS
Cepatlah naik.
RESTORAN CINA NAGA BERGANDA
KANG HA-NA PEJABAT PENDAKWA RAYA
Apa yang berlaku?
Geng penipuan pancingan suara bertapak dalam bangunan ini.
Geng pancingan suara?
Hanya orang bawahan yang ada. Ketua mereka dah larikan diri.
Semalam hari gaji mereka tetapi bos tak dapat dihubungi.
Jelas sekali dia lari bersama duit itu.
Nampaknya begitulah.
Ada orang hilang lagi?
- Tahniah, Pengurus Park. - Terima kasih, En. Choi.
Syabas semua.
Khidmat berakhir.
EPILOG
Apa khabar, mak cik?
Aduhai.
Terima kasih sebab tolong saya.
Sama-sama.
Nah.
Ini duit sejuta won yang mereka ambil.
Mak cik kata ia untuk yuran cucu mak cik.
Terima kasih.
Tak perlulah begitu. Hal kecil saja.
Aduhai, terima kasih banyak.
- Terima kasih. - Jaga kesihatan mak cik.
Aduhai.
Ini waran geledah untuk Jang Sung-chul, Pengerusi Yayasan Burung Biru.
Tolong geledah dengan teliti.
Saya percayakan awak tapi bukan Kim Do-ki.
Awak fikir apa awak buat ini keadilan?
- Awak ada kuasa, kenapa tak buat? - Jangan tersalah anggap.
Awak pun penjenayah macam mereka.
Jadi, kenapa tak tangkap saya jika saya penjenayah?
Dia suspek kes ini.
Pihak pendakwa sedang menyiasat pembunuhan tanpa badan.
Suspek ialah anak buah awak.
Kami tiada kaitan. Jangan risau.
Jangan melampau.
Saya akan siasat apa mereka sedang lakukan.
Terjemahan sari kata oleh Nabila Amira