(บุคคล สถานที่ องค์กรและเหตุการณ์ ในเรื่องไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
(อาจมีฉากที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม)
นี่ พี่สาวคนสวย
คะ
- คิดเงิน - ค่ะ
เดี๋ยวผมคิดให้เองครับ
มีเต้าหู้กิมจิกับโซจูสามขวด
- สองหมื่นวอนครับ - แม่ทำคนเดียวได้น่า
มันเสียสมาธิอ่านหนังสือนี่นา
มีลูกชายดีเชียวนะครับ
ขอบคุณครับ แล้วมาใหม่นะครับ
ลาก่อนครับ
บอกว่าเสียสมาธิอ่านหนังสือไง
โต๊ะก็มีแล้ว เก้าอี้ก็มีแล้ว
ผมไม่ต้องไปเช่าห้องอ่านหนังสือก็ได้
ถ้าจู่ๆ มีลูกค้าเข้ามาเยอะ ผมก็จะได้เสิร์ฟให้
แม่ก็ไม่ต้องจ้างพนักงานพาร์ตไทม์
- วินวินกันทั้งคู่ - แหม ดูพูดเข้า
จริงสิ
คุณครูที่โรงเรียนแกโทรมา
บอกว่าต้องตัดสินใจได้แล้วว่าจะเรียนต่อที่ไหน
ผมเลือกทางเดินไว้แล้วแหละ
ผมอยากเรียนการละครและภาพยนตร์ใช่ไหมล่ะ
ผมจะเข้าที่นี่แทน
(โรงเรียนนายร้อย)
โรงเรียนนายร้อยเหรอ
จะว่าไปผมก็ใฝ่สูงกว่าที่คิดนะ
แกอยากเข้าเรียนที่นี่แน่เหรอ
ก็แหงสิ
ออกจะเท่
ถ้าแกทำแบบนี้เพราะค่าเรียน
แม่หาให้ได้นะ
ไม่ใช่สักหน่อย
ผมอยากเป็นผู้บัญชาการจริงๆ
พอผมได้ติดยศนายพล
ผมก็จะได้รถของกองทัพคันใหญ่ๆ แพงๆ
ผมรู้ว่ามันไม่เหมาะ แต่ถ้าได้รถนั่นมาแล้ว
ผมจะแอบพาแม่ขึ้นรถแล้วไปขับกินลมกัน
โอเคไหม
แถวตรง จัดแถว
ไอ้เวรนั่นมีแววตาฆาตกรเหมือนกันเลย
แม่ แม่ครับ แม่หนีไป
เร็วเข้า รีบหนีไปสิ
- รีบหนีไป - แกช่วยแม่ตลอดเลย
ทำไมล่ะ คิดว่านี่เป็นครั้งแรกของฉันเหรอ
ลูกชายแม่ แม่รักแกนะ
แม่ แม่หนีไปซะ
ไม่รู้ว่าจะถึงตาแกหรือเปล่านะ
- โดกี - หยุดนะ
ฉันจะฆ่าแกด้วยน้ำมือของฉันให้ได้
แม่ แม่หนีไปสิ
แม่ ไม่ได้นะ
กลับบ้านไปอ่านหนังสือสิ
แม่ แม่รีบหนีไปสิ
แม่
ฟื้นแล้วเหรอ เป็นอะไรไหม
กินยาก่อน
- หมอบอกให้นายกินยานี่ก่อน - ครับ
โอเค
ดื่มน้ำอีกๆ
เดี๋ยวคลื่นไส้นะ ดื่มน้ำสิ
ยาไนโตรกลีเซอรีน ไม่ออกฤทธิ์ถ้าดื่มน้ำครับ
งั้นเหรอ
มียาที่ไม่ต้องกินกับน้ำด้วยเหรอ
เฮ้อ
มันเกิดอะไรขึ้นครับ
อ๋อ
อัยการคังฮานาโทรมาที่บริษัทน่ะสิ
เธอบอกว่าต้องกลับไปทำงาน แต่นายไม่มีคนเฝ้าไข้สักคน
เห็นเธอบอกว่า จู่ๆ นายก็สลบลงกลางถนน
ว่าไง
ห้ามมาทางนี้ครับ
ไปทางอื่นนะครับ
- โอ๊ะ - ไปใช้ทางอื่นครับ
นี่คุณ
เอาเป็นว่า
ไหนๆ นายก็เข้าโรงพยาบาลแล้ว พักหน่อยก็แล้วกัน
ตรวจร่างกายให้เรียบร้อยด้วย
ผมไม่เป็นไรครับ
งั้นอย่างน้อยก็ให้น้ำเกลือสักหน่อยนะ
ได้กินข้าวก็หายแล้วครับ
ปัดโธ่
ก็ได้ เอางั้นก็ได้
ไปกินข้าวที่ร้านหน้าบริษัทไหม
- ครับ - ไปกัน
- ได้ยินว่าคุณสลบกลางถนนเหรอคะ - อ้อ…
คือว่า…
ผมเผลองีบแป๊บหนึ่งเพราะเหนื่อยๆ น่ะครับ
ไม่ต้องห่วงนะครับ
หลับบนถนนเพราะง่วงเนี่ยนะคะ
คุณคนขับเป็นคนไร้บ้านหรือไงคะ
โธ่ โกอึนของเรา
คงเป็นห่วงพ่อหนุ่มคิมมากสินะ
ถึงได้วิ่งมาทันควันแบบนี้
เขาไม่เป็นไรแล้วๆ
เรารวมตัวกันครบแล้ว งั้นไปกินข้าวกันดีกว่าเนอะ
ฉันไปยื่นเรื่องออกโรงพยาบาลก่อนนะ
- พูดแบบนั้นกับเขาได้ยังไงคะ - ฮะ
แค่พูดส่งๆ ให้เขาพักให้เต็มที่สักสองสามวัน มันยากมากเหรอคะ
ฉันก็พูดแบบนั้นไปแล้ว
- แต่เขาบอกว่าไม่เป็นไร - ใช่ครับ
คุณเรียกตัวคนที่ทำงานเหนื่อยๆ มากินเลี้ยง ไม่ให้เขาได้พัก
แถมยังให้เขาดื่ม จนเขาสลบบนถนน
- ใครให้ดื่มกันเล่า - เปล่านะครับ
แบบนั้นมันบ้าอำนาจนะคะ คิดว่าเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเหรอ
- "บ้าอำนาจ" - รบกวนเบาเสียงลงหน่อย…
ขอโทษนะครับ
- อะไรเนี่ย - ขอโทษคุณคนขับเดี๋ยวนี้ค่ะ
ฉันทำอะไรผิดถึงต้องขอโทษล่ะ
เอ่อ…
คุณคิมโดกีครับ
คุณควรจะพักผ่อนอีกหน่อยแท้ๆ
แต่ผมคงบ้าอำนาจใส่คุณสินะครับ
- โทษทีนะครับ - เอ่อ
ไม่เป็นไรครับ ท่านประธาน
ผมจะทำงานให้หนักขึ้นครับ
อย่าทำทุกอย่างตามที่เขาสั่งสิคะ
หัดดูแลตัวเองซะบ้าง
หงุดหงิดชะมัด
ฉันกลัวยัยนั่นที่สุดในบริษัทเราเลย
ผมก็ด้วยครับ
- ตรงนี้ - แป๊บนะครับ มันผ่านไปแวบเดียว
(สมาคมโดรน: 27 กุมภาพันธ์ 2021)
ดูเหมือนจะเป็นรุ่นเดียวกันนะครับ
น่าจะใช่ใช่ไหมคะ
ต้องรอวิเคราะห์เพิ่มเติม
แต่ผมว่าน่าจะเป็นแท็กซี่วีไอพีคันนั้นครับ
แท็กซี่วีไอพีลึกลับพาโจโดชอลไป
และพุ่งชนรถตำรวจที่ทุจริต
เรื่องแบบนี้…
เรื่องแบบนี้มันต้องแบทแมน
กินอะไรผิดสำแดงเหรอคะ
ไม่ไง มันมีคนแบบนั้นไงครับ
คนที่ปรากฏตัวต่อหน้าคนชั่ว แล้วซัดมันให้เละ อะไรทำนองนั้นมั้ง
ลงประกาศจับให้ทีค่ะ
- นี่มันไหม้หมดแล้วนะครับ - มันอาจไหม้แล้ว หรือไม่ไหม้ก็ได้
ฉันมีนัด ขอตัวไปก่อนนะคะ
ถ้ากู้ไฟล์ภาพได้ครบแล้ว ส่งมาให้ฉันทางข้อความหน่อยนะคะ
ดูจากที่รีบๆ สงสัยจะมีนัดเดตสินะครับ
สำคัญยิ่งกว่านั้นอีกค่ะ
ไปนัดดูตัวเหรอครับ
โอยตาย
แท็กซี่วีไอพี…
ธาตุแท้คืออะไรกันนะ
หมู่นี้เขาก็ยังมาเข้าฝันฉัน
และบอกว่า "แม่ครับ นี่ผมเอง ซึงอู"
จากนั้นเขาก็ประสานมือฉัน และเข้ามาใกล้
ฉันไม่อยากตื่นขึ้นมาเลย พอตื่นจากฝัน
ฉันก็รู้สึกถึงสัมผัสจากซึงอูไปทั้งวันค่ะ
เป็นเรื่องราวที่อบอุ่นจังเลยค่ะ
ฉันแค่เคยได้ยินมา นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นกับตาค่ะ
ฉันจะเรียนรู้ไว้นะคะ
นี่เป็นแฟ้มของเหยื่อ ที่มูลนิธินกสีฟ้าให้ความช่วยเหลือครับ
- ไว้ดูประกอบนะครับ - ขอบคุณค่ะ
ว่าแต่คนนั้นเป็นอะไรไหมคะ
ใครนะ อ๋อ พ่อหนุ่มคิมของเรา
ฉันน่าจะอยู่โรงพยาบาลต่อแท้ๆ
ไม่เป็นไรครับ
เขาดีขึ้นแล้ว ก็เลยออกจากโรงพยาบาลทันทีครับ
ถ้าเจอเขา ผมจะบอกว่า คุณอัยการเป็นห่วงนะครับ
ไม่ต้องถึงขั้นนั้นก็ได้
พอจบจากตรงนี้แล้ว ฉันมีเรื่องจะปรึกษาท่านประธานหน่อยค่ะ
- ถ้าเป็นเรื่องด่วน เราออกไปตอนนี้… - ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร
ไว้ฉันจะบอกหลังจากนี้
เอางั้นก็ได้ครับ
ผมชื่อชเวคยองกูครับ
ผมเคยมีน้องชายที่เด็กกว่าผม
ห้าปีครับ
จู่ๆ วันหนึ่งน้องชายก็โทรหาผมครับ
บอกว่าเขามีคนรัก
เขาบอกผมว่าขอโทษที่ได้แต่งงานก่อน
"นี่ ไอ้เบื๊อก"
"ฉันจะได้กินโต๊ะจีนฟรีเพราะนายแล้ว"
และแฟนของเขาก็คือน้องสาวของผู้ช่วยพัค
ที่ทำงานบริษัทเดียวกับผมครับ
ผมบอกเขาเสมอครับ
ว่า "ชีวิตนี้พี่คงไม่ได้แต่งงานหรอก
ถ้านายมีคนที่รัก
ก็ไม่ต้องเป็นห่วงพี่ แต่งงานไปก่อนเลย"
(พฤศจิกายน 2017 ถึงปัจจุบัน แท็กซี่สีรุ้ง คนขับ)
(หนังสือรับรองการแต่งตั้ง)
น้องชายของผมกับภรรยา
ไม่ได้มีเงินทองมากนัก
พวกเขาเลยตั้งต้นชีวิตหลังแต่งงาน ในอพาร์ตเมนต์หลังเล็กๆ
แล้วก็เชิญเราสองคนไป
ฉลองขึ้นบ้านใหม่
ผมยังไม่เข้าใจเลยครับ
เขาจุดไฟ
เผาอพาร์ตเมนต์โดยไม่มีเหตุผล
และใช้มีดแทงชาวบ้าน
ที่กำลังวิ่งหนีอย่างไม่เลือกหน้า
เขาอยากประท้วงรัฐบาล ที่ค้างชำระค่าจ้างของเขาครับ
เขาเคยมีประวัติการพยายามลอบวางเพลิง และทำร้ายร่างกายมาก่อน
แม้แต่คนในครอบครัว ก็อยากขังเขาไว้ในโรงพยาบาลจิตเวช
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ในทางกฎหมายครับ
มีคนตกเป็นเหยื่อเหมือนเรา แต่มันก็จบแค่นั้น
มันมีโอกาสมากพอที่จะหยุดเขาไว้ได้ครับ
หมอนั่นยังคงบอกว่า เขาไม่ได้รับความเป็นธรรม
ตอนที่มีการเก็บกู้ศพจากอพาร์ตเมนต์ที่ไฟไหม้
เห็นว่ามือของพวกเขาไม่ปล่อยจากกันเลยครับ
พวกเขาคงจับมือกันแน่นมากแน่ๆ
ผมฝันล่ะครับ
ฝันเห็นว่าทั้งสองคน
เดินคู่กันบนทางในป่าที่มีแดดส่อง
ราวกับมาเพื่อบอกว่า
พวกเขาสบายดี
สองคนนั้น
คงสุขสบายดีแน่นอนครับ
และมีความสุข
ช่วยปรบมือให้กับคุณชเวคยองกู
และคุณพัคจินออน ที่กล้าหาญแบ่งปันเรื่องราวกับเรานะคะ
เราต้องแบ่งปันความในใจกันแบบนี้
ถึงจะฟันฝ่าไปได้นะคะ
ให้เราสัญญากัน ว่าจะเป็นผู้ค้ำจุนซึ่งกันและกัน
และสำหรับวันนี้จะจบลงเพียงเท่านี้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณนะคะ - ขอบคุณมากนะครับ
ที่อุตส่าห์มาทั้งที่ยุ่งอยู่
ไม่เป็นไรค่ะ ท่านประธาน
ฉันได้เรียนรู้เยอะเลยค่ะ
จริงสิ เมื่อกี้บอกว่ามีเรื่องจะปรึกษาผมนี่ครับ
เรื่องอะไรเหรอครับ ไม่รู้ผมจะช่วยได้หรือเปล่านะ
คงไม่จำเป็นแล้วล่ะค่ะ
ไว้ถ้าฉันต้องการความช่วยเหลือ ฉันจะบอกท่านประธานนะคะ
อ้อ ครับ
งั้นบอกผมได้ทุกเมื่อนะครับ
ค่ะ
- ร้อนๆ - ว่าแต่นี่มันอะไรกันครับ
คุณพ่อของคุณอินอูส่งมาให้เราแบ่งกันกินน่ะ
คนขับคิม รับไปหนึ่งแก้ว
งั้นเรามาชนแก้วกันหน่อยไหม
- ชนครับ ท่านประธาน - การแนะแนววันนี้ทุกคนทำได้ดีมาก
เก่งกันมากเลยนะ
- ทำได้ดีมากครับ - ทำได้ดีมากครับ
ทำได้ดีมากครับ
ดีจัง
กินเยอะๆ นะ
กินสิๆ
ละลายในปากเลย
สมแล้วที่เป็นเนื้อเกาหลี
- ท่านประธาน - หือ
- กินเนื้อเกาหลีกันบ่อยๆ เถอะครับ - เข้าใจแล้วน่าๆ
ผมได้ยินว่ามันดีมากนะครับ สำหรับคนที่ใช้แรงเยอะอย่างเราเนี่ย
โธ่ ผู้ช่วยชเวใช้แรงเยอะที่ไหนล่ะคะ
ถ้าคุณคนขับก็ว่าไปอย่าง
ให้ตายสิ
ผู้ช่วยชเว ทานด้วยสิครับ
กินให้หมดค่ะ อย่าพูดเพ้อเจ้อ
ลองสลบไปอีกทีดูสิ
เสียใจจังเรา
ทุกคนชอบกันขนาดนี้ รู้งี้ฉันน่าจะซื้อมาตั้งนานแล้ว
เมื่อก่อน เวลาเรารวมตัวในครอบครัว เราจะกินเนื้อเกาหลีตลอด
ทั้งวันพ่อแม่เอย วันเด็กเอย เจอคนในครอบครัวทีไร
ก็จะกินเนื้อดีๆ แบบนี้ตลอด
ที่ผมจะบอกก็คือ
เนื้อเกาหลีคืออาหารที่ดีในวันที่ดีไง
ใช่ครับ
เราไม่ได้มารวมตัวกันเหมือนเมื่อก่อนเลย
เพราะยิ่งวันดีๆ ช่องว่างก็ยิ่งกว้างไง
เอาล่ะ ชนแก้วกัน
- ครับ - ทุกคนสู้ๆ นะครับ
สู้ๆ ครับ
(สำนักงานอัยการโซลเขตเหนือ)
(โปรแกรมให้คำปรึกษาด้านจิตใจ)
ครับ รับทราบครับผม
ลงประกาศจับรถยนต์คันนั้น ที่คุณบอกแล้วนะครับ
ส่วนไฟล์วิดีโอที่กู้ไว้ เราจะได้รับวันนี้ครับ
อัยการครับ
อ่านอะไรอยู่ครับ
ไม่มีอะไรค่ะ
(ศูนย์ให้คำปรึกษาด้วยความเห็นใจ)
ช่วงนี้มีเรื่องลำบากใจหรือเปล่าครับ
เปล่าค่ะ
ความลำบากของฉัน ไม่ใช่ความลำบากด้วยซ้ำค่ะ
พอฉันได้ดูการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม ที่มูลนิธินกสีฟ้าเมื่อวาน
ความคิดนั้นมันก็ผุดขึ้นมาค่ะ
"ถ้าฉันเผชิญเรื่องแบบนั้นบ้าง ฉันจะทำยังไง"
"ฉันจะอดทนฝ่าฟันไปได้ไหมนะ"
คุณคิดว่าจะทำยังไงเหรอคะ
ถ้าเป็นผม ผมคงฆ่ามันให้หมดครับ
จริงเหรอคะ
ผมก็แค่พูดไปงั้นแหละ มันไม่ควรเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นสิครับ
มันไม่ควรเกิดขึ้นแหละ
ส่งของค่ะ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
อย่างที่ผู้ตรวจสอบพูด ถ้าไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนั้น
ฉันก็ควรกลับมาตั้งใจทำงาน
ครับ
ไหนดูซิ
(ข้อมูลส่วนตัว: ซอยองมิน)
(คดีข้างต้นเริ่มตั้งแต่ 21 พฤศจิกายน 2020)
(เหยื่อ: ซอยองมิน ผู้ก่อเหตุคือประธานพัค)
บ้าเอ๊ย
จะทำอะไร
แกบ้าไปแล้วเหรอ
(เหตุการณ์โดยสังเขป)
(ทำร้ายร่างกาย)
พัคยางจินแห่งยูเดต้า
ยูเดต้าเหรอครับ
นั่นคือที่หนึ่งแห่งบริการฝากข้อมูลออนไลน์ ในเกาหลีเลยนะครับ
- อันดับหนึ่งในเกาหลีเหรอคะ - ครับ
ในนั้นมีภาพยนตร์และละครเพียบเลย
ส่วนใหญ่ผมโหลดจากนั้นแหละครับ
ฉันก็เป็นสมาชิกค่ะ
ดูท่าจะใหญ่โตมากทีเดียว
ใหญ่ขั้นสุดเลย ก็บอกว่าเป็นที่หนึ่งในเกาหลีไงครับ
ช่วยนัดวันให้ปากคำกับผู้ร้องทุกข์ โดยเร็วที่สุดเลยค่ะ
ผมจะนัดมาประมาณกลางเดือนหน้าครับ
แบบนั้นช้าเกินไป
- ไม่มีช่วงให้แทรกเลยเหรอคะ - ดูสิครับ
ลำพังตอนนี้ตารางงานก็แน่นเอี๊ยด จนไม่มีเวลาหายใจแล้ว…
ก็ได้ครับ เอาเป็นว่า
ผมค่อยไปหายใจชาติหน้าก็ได้
(ซอยองมิน)
(โรงแรมเดอะพาร์ค)
อยู่ต่ออีกหน่อยสิ
ฉันก็มีงานมีการนะ
ขืนตัวติดกับท่านประธานตลอด เมื่อไหร่จะได้ทำงานล่ะ
ถ้าตาผมยังหนุ่มกว่านี้
ผมคงมีความสุขกับภาพที่เห็นมากกว่านี้
อยากได้ดวงตาอายุเท่าไรคะ
เพราะแบบนี้ไงผมถึงชอบคุณ
ถ้าเทียบกับอวัยวะอื่น กระจกตาหาง่ายที่สุดแล้ว
อีกอย่าง ท่านประธานอุตส่าห์ขอทั้งคน
ฉันก็ต้องดูแลเป็นพิเศษสิคะ
จะอายุเท่าไรฉันก็ไม่สนหรอก
ขอแค่ยังใหม่อยู่ก็พอ
และไม่ต้องห่วงเรื่องเงินนะ
อยากให้เป็นดวงตาที่ร้ายๆ จัง
จะได้ไม่มีใครกล้าสบตาท่านประธานของฉัน
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแทซาน)
ฉันขอเอาไปนะคะ ท่านประธาน
คงไม่หิวใช่ไหม
ถ้าแกไหว งั้นมาจัดการเรื่องที่ค้างไว้แล้วกัน
ฉันบริสุทธิ์นะ
ฉันชดใช้สิ่งที่ฉันทำไปหมดแล้ว
ฉันขอแนะนำอย่างหนึ่งนะ
ฆ่าฉันซะตอนที่ยังทำได้เถอะ
ถ้าแกยังอยากมีชีวิตน่ะนะ
แกไม่กลับใจสักนิดเลยสินะ
"กลับใจ" เหรอ
แกทำเองสิวะ
ถ้าแกไม่ลากฉันมาที่นี่
ฉันคงฆ่าไอ้พวกที่ฟ้องร้องฉันไปแล้ว
อย่าลืมซะล่ะ
วันที่ฉันออกไปจากที่นี่
แก กับไอ้คนขับแท็กซี่เวรนั่น
รวมถึงคนที่ฟ้องร้องฉัน ฉันจะฉีกพวกแกเป็นชิ้นๆ ซะ
เปลี่ยนเรื่องกันหน่อยดีไหม
นายมีลูกสาวหนึ่งคน
ชื่อโจซอนมิน
เป็นคนที่เติบโตมาอย่างดี ต่างจากพ่อลิบลับ
- อะไรนะ - ระหว่างที่แกอยู่ในคุก
ซอนมิน ลูกสาวแก
โกหกว่าพ่อตาย แล้วก็แต่งงาน
สามีหล่อมากซะด้วย
แถมยังเป็นครูโรงเรียนม.ต้น
มีลูกสาวฝาแฝดที่น่ารักอีกต่างหาก
ดูเป็นครอบครัวที่มีความสุขล้นเลยใช่ไหม
พูดแค่เรื่องของฉันสิ แกพูดถึงอะไรอยู่เนี่ย
ลูกเขยแกจะรู้หรือเปล่านะ ว่าพ่อตาของเขาคือโจโดชอล
คงจะไม่นึกไม่ฝันเชียวล่ะ
ถ้าเกิดเขารู้ ก็คงเป็นเรื่องสยดสยองมาก
ไม่งั้นซอนมินลูกสาวแก
จะบอกว่าพ่อเธอที่แข็งแรงตายไปเหรอ
เรื่องอื่นฉันทนได้หมด
แต่อย่ามาแตะต้องครอบครัวฉัน ไอ้สารเลว
ฉันจะฆ่าแก
ไม่ต้องกังวลนะ
ฉันจะบอกเขาให้หมดเลย
ว่าพ่อของภรรยาที่เขารักเป็นคนยังไง
และพ่อตาของเขาทำอะไรไว้บ้าง
ฉันจะบอกลูกเขยแกให้หมดเปลือก
ที่โรงเรียนที่ลูกเขยแกทำงาน
รวมถึงเนอสเซอรี่ ที่หลานสาวแสนน่ารักของแกอยู่
ฉันจะบอกทุกคนให้ครบรายละเอียด
อย่าทำแบบนั้นนะ
ลูกสาวฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
ฉันขอร้องล่ะนะ
ฉัน ฉันจะยอมทำทุกอย่าง
ครอบครัวฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
ฉันยอมคุกเข่าเลย
ได้โปรด ผมผิดไปแล้วครับ
- ผมขอโทษครับ - ลูกสาวแกไม่ผิดเหรอ
ถ้างั้นครอบครัวที่แกทำลายไป พวกเขาทำอะไรผิด
หือ
ถึงคนอื่นจะลืมไป
แต่แกต้องจำไว้ให้แม่น
ว่าแกทำอะไรเด็กคนนั้นไว้
เด็กคนนั้นและครอบครัวของเธอ
ต้องเผชิญความทุกข์ทรมานยังไง เพื่อจะกลับมาใช้ชีวิตในแต่ละวัน
แกต้องจำเรื่องนั้นไว้ จนกว่าจะถึงวันที่แกตายอยู่ในนี้
พอเถอะ พอสักที
พอได้แล้ว ไอ้สารเลว
ฉันจะฆ่าแกซะ
ไม่สิ คุณผู้ชาย ผมผิดไปแล้ว
คุณครับ คุณ
ผมผิดไปแล้วจริงๆ ยกโทษให้ผมสักครั้งนะ
ผมผิดไปแล้วครับ
ผมขอโทษครับ ผมขอโทษ
ผมขอโทษจริงๆ
แค่ครั้งเดียว ช่วยชีวิตผมสักครั้งนะ
ผมขอร้องล่ะ
- คุณครับ - เสร็จหรือยัง
- ครับ - ผมขอโทษครับ
- เอาออกมา - ผมผิดไปแล้ว ผมขอโทษจริงๆ
ถ้ายกโทษให้ผมสักครั้ง ผมจะเป็นคนดีให้ได้เลยครับ
ผมจะเป็นคนดีจริงๆ ครับ
ขอร้องนะครับ
ผมจะเป็นคนดีครับ
คุณครับ ผมขอครั้งเดียวนะครับ
ได้โปรดเถอะครับ ผมขอร้อง
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแทซาน)
ให้ตาย
คนพวกนั้นใช้ชีวิตน่าเหนื่อยใจจริงๆ
(สำนักงานอัยการโซลเขตเหนือ)
ขอโทษด้วยนะคะ พอดีมีแค่ที่นี่ที่ว่างอยู่
บรรยากาศในนี้อึดอัดไปหน่อยใช่ไหมคะ
ไม่หรอกครับ ไม่เป็นไรครับ
ฉันอ่านเอกสารฟ้องร้องของคุณแล้วนะคะ
ฉันอยากฟังรายละเอียดจากเจ้าตัว เพื่อจะตรวจสอบข้อเท็จจริงน่ะค่ะ
ครับ
ถ้าลำบากใจ จะปฏิเสธก็ได้นะคะ
ไม่เป็นไรครับ
ผมจะเล่าทุกอย่าง
ตั้งแต่แรกเลยครับ
เราขออัดเสียง เพื่อบันทึกคำให้การได้ไหมครับ
ได้ครับ
พี่
พี่เขียนไว้ในไดอารีว่าฝันอยากเป็นตำรวจ
(การสอบเข้ารับข้าราชการตำรวจ ผู้สมัคร: อันโกอึน)
ฉันไปสอบมาแทนพี่แล้วนะ
ฉันเก่งใช่ไหมล่ะ
(บันทึกของโกอึน)
แต่จะสอบผ่านไหมน่ะเหรอ
พี่เองก็รู้ดีนี่
ว่าฉันทำข้อสอบห่วยมาก
(พี่สาวของฉัน อันจองอึน)
ป่านนี้แล้วจะไปไหนอีกคะ
พาฉันขับรถเล่นหน่อยสิคะ
คุณน่าจะหนาวนะ
ฉันไม่เป็นไร
หัวใจหนาวเหน็บกว่าซะอีก
อยากไปที่ไหนไหมครับ
คุณพาฉันไปได้ไกลแค่ไหนล่ะคะ
เอ่อ
จนกว่าน้ำมันจะหมด
พูดอะไรน่ะ
เวลาคิดถึงใครสักคน
คุณทำยังไงเหรอคะ
คิดเรื่องพวกเขาครับ
แต่ถ้ายังคิดถึงอยู่ล่ะคะ
ก็คิดเรื่องพวกเขาอีกครับ
แต่ถ้ายังคิดถึงอยู่เรื่อยๆ ล่ะคะ
นอกจากการคิดน่ะค่ะ
พูดถึงครับ
พูดถึงความทรงจำที่เคยมีร่วมกับคนคนนั้น
คุณโกอึน มีเรื่องอะไรที่น่าจดจำที่สุด
ร่วมกับคนนั้นที่คิดถึงเหรอครับ
กับพี่ฉันเหรอคะ
อืม
เคยมีแบบนี้ครั้งหนึ่ง
คุณรู้ไหมคะว่าพี่สาวน้องสาว ทะเลาะกันบ่อยกว่าพี่ชายน้องชาย
ทั้งที่พี่ตีฉันตลอด
แต่คงทนให้คนอื่นตีน้องสาวไม่ได้มั้งคะ
รู้ไหมคะว่าตอนนั้นพี่สาวฉันพูดว่าอะไร
"ทุกครั้งที่เธอรังแกน้องสาวฉัน
ฉันจะดึงผมเธอมาหนึ่งกำ
ถ้าอยากหัวล้าน ก็เชิญรังแกต่อเลย"
และเคยมีแบบนี้ด้วยนะคะ
ตอนที่เราโดนแม่ดุ
และโดนไล่ไปข้างนอกตอนกลางคืน ทั้งที่เท้าเปล่า
ตอนนั้นเราควรจะกลัวแท้ๆ
แต่ฉันวิ่งสนุกกับพี่ด้วยเท้าเปล่าไปทั่ว
ตอนนั้นมันสนุกมากเลยนะ
ดูเหมือนพี่สาวจะรักน้องสาวคนเดียวมากแน่ๆ
คิดถึงพี่สาวมากเหรอครับ
คิดถึงสิคะ
มากๆ ด้วย
(รองหัวหน้าอัยการเขต โจจินอู)
เรียกพบฉันเหรอคะ
ข้อกล่าวหายูเดต้าถูกถอนฟ้องไปแล้ว
- คะ - เขาชื่อคิมยองทัก
เขาเคยเป็นรุ่นพี่ของฉันมาก่อน
พอเกษียณจากหัวหน้าอัยการเขต เขาก็ย้ายไปทำที่สำนักงานกฎหมาย
เขาติดต่อมาหาฉันและบอกว่า ได้รับคดียูเดต้าเป็นคดีแรก
แล้วยังไงคะ
นี่คือมารยาททางวิชาชีพเหรอ
มารยาททางวิชาชีพอะไรล่ะ
ทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้แล้ว คู่กรณีเลยขอถอนฟ้องเอง
ยังไงซะ
นี่ก็เป็นคดีแรกที่รุ่นพี่ของเราได้รับ หลังจากเกษียณออกไป
อย่างน้อยเราก็ต้องรักษาหน้าที่ในฐานะรุ่นน้อง
"หน้าที่" เหรอคะ
ทุกฝ่ายตกลงกันได้แล้ว
อย่าไปฟื้นฝอยหาตะเข็บเลย
แค่นั้นเธอทำได้ไม่ใช่เหรอ
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
นี่ เฮ้ย
นี่มันไม่ถูกนะคะ
ฉันกะแล้วว่าเธอจะเป็นแบบนี้
เธอไม่ฟังฉันเลยใช่ไหม
ที่ว่าถอนฟ้องน่ะ ใครเป็นคนยื่นกันแน่คะ
คือทนายคนนั้นที่คุณพูดถึงเหรอคะ
อะไรนะ
เขาคือทนายที่เคยเป็นหัวหน้าอัยการเขตนะคะ
ไม่ต้องดูก็รู้แล้วว่าเขาทำยังไงถึงถอนฟ้องได้
เขาคงฟ้องร้องคุณซอยองมินทุกรูปแบบแล้ว
เขาข่มขู่คนที่อ่อนแอและไร้อำนาจให้กลัว
จากนั้นก็จ่ายค่าชดเชยเท่าขี้มดให้เรื่องจบ
แบบนั้นมันชอบธรรมไหมล่ะคะ รุ่นพี่
แล้วมันทำไม
มันผิดกฎหมายเหรอ
รุ่นพี่ไม่ได้อ่านแฟ้มคดีด้วยซ้ำนี่คะ
ถ้าเราเฉยเมยกับเหตุการณ์แบบนี้
แล้วใครจะช่วยคืนความเป็นธรรม ให้พวกเขาล่ะคะ
รุ่นพี่
ความขยันน่ะ…
มันต้องใช้ให้ถูกเวลา
เธอคิดว่ายังไง ถ้านักฟุตบอล วิ่งเต็มกำลังตลอดการแข่งขัน
นั่นแหละสภาพของเธอตอนนี้
อย่าเสียแรงเปล่ากับเรื่องที่ไม่เข้าท่า
ค่อยเริ่มวิ่งเต็มกำลัง ในตอนที่เธอจะใช้ความสามารถของเธอได้เต็มที่
ฉันพูดเพราะเห็นแก่เธอนะ
ไม่ใช่เพราะเห็นแก่คิมยองทัก ที่ออกไปทำงานในสำนักงานกฎหมายเหรอคะ
ออกไปได้แล้ว
ทำไมบรรยากาศไม่เหมือนเดิมล่ะ
ฉันเองก็ไม่รู้แล้วว่าฉันทำอะไรอยู่
ฉันไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยวนะ
อือ เอาสิๆ ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ไปเถอะ
แล้วกลับมานะ
(อัยการคังฮานา)
- อัยการครับ - ปล่อยฉันค่ะ
ผมเข้าใจความรู้สึกนั้นครับ
ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับว่าคุณพูดถูก
คุณยังเด็กและอายุน้อยกว่าผมก็จริง แต่ผมนับถือคุณอัยการครับ
เพราะคุณจบจากมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด และสอบเนติสุดหินได้เหรอ
ไม่ใช่เลยครับ
คุณกล้าที่จะช่วยเหลือ คนที่ลำบากและเป็นทุกข์อย่างซอยองมิน
ผมรู้สึกขอบคุณ และเพราะแบบนั้นผมถึงนับถือคุณ
ฉันไม่มีอารมณ์ฟังคำประจบแบบนั้น พอเถอะค่ะ
ผมน่ะ
อยากให้คุณอัยการอยู่ในองค์กรนี้ไปนานๆ ครับ
อย่าวิ่งไล่ตามเงิน และไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น
อดทนจนถึงที่สุดเถอะครับ
ถ้าคุณอยากอยู่ในองค์กรนี้ไปได้นานๆ
คุณต้องไม่แตกสลายครับ
ต้นไผ่มันตรงดิ่งเกินไป พอลมพัดแรง ไม่นานมันก็หัก
แต่ต้นหญ้า ไม่ว่าเจอลมแรงแค่ไหน มันก็ลุกขึ้นใหม่เสมอครับ
คุณจะทำตัวซื่อตรงเหมือนต้นไผ่ก็ได้
แต่คุณต้องมีใจที่จะลุกขึ้นใหม่ เหมือนต้นหญ้านะครับ
อดทนไว้นะครับ
อย่าแตกสลาย
ออกไปสูดอากาศสักหน่อยสิครับ
ฉันขอไปทำใจให้เย็นลงก่อนละกันค่ะ
ต้องไปกินไอศกรีมหน่อยแล้ว
อัยการคะ ฉันไปด้วยค่ะ ฉันก็อยากกินไอศกรีมเหมือนกันค่ะ
(สำนักงานอัยการโซลเขตเหนือ)
นี่อะไรเหรอครับ
มีคนทิ้งไว้ ฉันเลยหยิบมา
พ่อหนุ่มคิมตัดสินใจเองเลย ว่าจะทิ้งอีกทีหรือเปล่า
โอ๊ะ
มาทำอะไรที่นี่คะ
โธ่เอ๊ย
พอดีมันติดนิสัย
รู้สึกดีขึ้นหรือยังคะ
ดีขึ้นแล้วครับ
ขอบคุณสำหรับวันก่อนนะครับ
ได้พบท่านประธานหรือยังคะ
ครับ
ซื้อไอศกรีมมาซะเยอะเลยนะครับ
พอดีฉันหัวร้อนน่ะค่ะ
- รับสักอันไหมคะ - ไม่เป็นไรครับ
งั้นผมขอตัว
เดี๋ยวก่อน
เราขออัดเสียง เพื่อบันทึกคำให้การได้ไหมครับ
ได้ครับ
(ยูเดต้า)
- สวัสดีครับ เหล่าพนักงานใหม่ - มันเริ่มตั้งแต่ที่ผมผ่านเข้าทำงาน
- ผมพัคยางจิน - ในวันปฐมนิเทศพนักงานใหม่ครับ
(ประธานพัคยางจิน)
ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ยูเดต้า บริษัทที่ให้บริการพื้นที่จัดเก็บข้อมูล
ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกครับ
- ง่วงเหรอครับ - อะไรนะครับ
ท่านประธานกำลังแนะนำอยู่
แต่คุณหลับเหรอครับ
ไม่ใช่ครับ ผมแค่แสบตาก็เลย…
อ๋อ ก็ใช่แหละ คุณเหนื่อย
เหนื่อยนี่เนอะ
หัวหน้าโอ
เรายังไม่ได้เซ็นสัญญาจ้างงานใช่ไหม
ครับ ยังไม่เซ็นครับ
งั้นเอาคนนี้
ออกไปเถอะครับ
คุณกรรมการครับ ไม่ใช่อย่างนั้น…
เราไม่ต้องการคนแบบคุณ
ออกไป
ผมขอโทษครับ
ผมจะระวังครับ
ขอโทษครับ
คนอื่นๆ ก็เหมือนกัน
ถ้าคิดจะทำงานที่นี่ ด้วยทัศนคติเหลาะแหละแบบนั้น
ก็ลาออกไปให้หมดซะตอนนี้เลย
สำหรับคนที่ประวัติธรรมดาๆ อย่างผม
คำว่าลาออกมันฟังดูน่ากลัวมากครับ
ไม่เป็นไร
เชิญออกไปครับผม
สวัสดีครับ ท่านประธาน
ท่านประธาน สวัสดีครับ
มีเรื่องอะไรตั้งแต่เช้า
เรากำลังดูท่านประธานชี้แจงอยู่
แล้วเด็กใหม่ก็งีบหลับไปครับ
เวลาดูวิดีโอมันก็ง่วงกันได้
เรื่องแค่นั้นเอง
- อ้อ - ยังไงพวกเขาก็เป็นบุคลากรในอนาคต
อย่าขู่ให้เด็กใจแป้วตั้งแต่เริ่มสิ
- ไม่เป็นไรนะๆ - ครับ
ขนาดฉันดูเอง ยังรู้สึกเบื่อคลิปนั่นเลย
มันไร้พลังจะตายไป
เอาล่ะ วันนี้มีชีวิตชีวากันหน่อย สู้ๆ
- สู้ๆ - ภายในเวลาไม่นาน ผมก็รู้ซึ้งถึงธาตุแท้
ของประธานพัคยางจินที่ดูใจดีครับ
นี่ ไอ้พวกเวร
- เฮ้ย - ครับ
- ไม่ว่าไอ้หนุ่มหรือแม่สาวหน้าไหน - ครับ
พวกแกต้องกระดกเหล้าเข้าไป
แบบนี้แหละคือทีมเวิร์ก
- ถูกต้องไหม - ถูกครับ
ชนแก้ว
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
ซดยาวไป
เด็กใหม่ของเราต้องดื่มกันหน่อย
- เฮ้ย ไอ้เบอร์สาม - แกทำอะไรน่ะ
กระดกเข้าไปแล้วต่ออีกแก้วสิ
- พอแล้ว - เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว
เธอทำบ้าอะไรอยู่
เห็นใช่ไหม
- ที่จริงฉันดื่มเหล้าไม่เก่ง… - ฉันจ่ายเงินให้พวกเธอดื่ม
ด้วยเงินอันล้ำค่าของยูเดต้า แต่เธอบ้วนทิ้งเหรอ
เธอบ้าไปแล้วหรือไง
เดี๋ยวนะ ไม่สิ ใครเลือกยัยนี่มา
ผมขอโทษครับ
- ขอโทษครับ ท่านประธาน - ไปให้พ้น
"ขอโทษครับ"
แกพลาดแล้วว่ะ ไอ้เบื๊อก
ครับ ผมผิดไปแล้วครับ
- ไอ้เวรนี่ - ครับ
ตบแกไปก็เสียดายมือ
นี่ ไอ้หนุ่มหน้ามนคนสุดท้ายน่ะ
- มานี่ซิ - เบอร์สี่
- เบอร์สี่ ไปสิวะ - เฮ้ย
- เบอร์สี่ ไปเลย - ไป
- ไอ้บื้อเอ๊ย - นี่
วิ่งเลย
- ตบหัวหน้าอีสักป้าบซิ - โอ้โฮ
- นี่เลย - อิจฉาจังเว้ย
- จัดเลย - อิจฉาสุด
- จัดมาสิ - ฉันจะสาธิตให้ดูนะ
กรรมการจอง
รับทราบครับผม
ดูให้ดีนะ
เยี่ยมครับ ท่านประธาน
เฮ้ย นี่
- เป็นเกียรติมากครับ - โอ้โฮ
- ให้ตาย - เห็นแล้วใช่ไหม
ตบเขาซะ
ถ้าคราวนี้แกทำไม่ได้ ฉันไล่ออกจริงๆ นะ
- ยอดเยี่ยม - เตรียมพร้อม แล้วลุย
- สุดเด็ดจริงๆ - จัดไป แรงๆ
- ตื่นเต้นไม่ไหว - จัดไปๆ
ลุยเลย
- ปัดโธ่เอ๊ย - อะไรน่ะ
- แกเป็นบ้าหรือไง - ผมขอโทษครับ
นี่
เธอมานี่มา
เธอเห็นที่ฉันสาธิตแล้วใช่ไหม
- ค่ะ - ถ้าตบเสียงเบากว่าไอ้หมอนี่
เธอตายแน่ ฉันจะไล่ออก
เตรียมพร้อม
จัดไปเบอร์ห้า
- จัดไป - ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
- งามมาก - สุดยอด
- ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ - เยี่ยม
- ครับ - โอ้โฮ
- นั่งลง เธอไปนั่งซะ - เยี่ยมมาก
เห็นแล้วใช่ไหม
ถ้าคราวนี้นายทำไม่ได้ ฉันไล่ออกจริงๆ นะ
เตรียมพร้อม ลุยเลย
จัดไป
ยังไงแกก็ต้องทำอยู่ดี รีบๆ ให้มันจบเถอะ
- เข้าใจไหม - จัดไป
- เยี่ยม - ไนซ์ช็อต
ท่านประธานครับ
ผมไปทำงานโดยตัดสินใจว่าจะอดทนไว้
เป็นงานเลี้ยงต้อนรับที่ทรหดซะจริง
- แต่แล้ววันหนึ่ง… - ไอ้เวรที่ไหนวะ
ผู้ดูแลหมายเลข 14 คือใคร โผล่หัวออกมา
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่ผม ได้รับมอบหมายงานบริการลูกค้าครับ
มานี่
ตอนนั้นสิ่งที่ผมไม่เข้าใจที่สุด
คือเหตุผลที่ประธานพัคทำร้ายร่างกายผมครับ
ให้ตายสิวะ
นี่มันอะไรกัน
"สำหรับเรื่องที่คุณลูกค้าสอบถาม
ทางยูเดต้าของเราขออภัยอย่างยิ่ง…"
โธ่เว้ย
ว่าไงนะ "คืนเงิน" เหรอ
แกเขียนนี่จริงๆ เหรอ
ครับ คือว่า
พอดีว่าบัญชีของลูกค้ามีปัญหา…
ฉันจะบ้าตาย มานี่ซิ
ไอ้บ้านี่
แกเป็นใครถึงมาขอโทษแทน ในนามยูเดต้าฮะ ไอ้สารเลว
แบบนี้มันอวดดีเกินไปแล้ว
แกเป็นเจ้าของบริษัทเหรอวะ เป็นประธานหรือไง
- ผมขอโทษครับ - เรื่องนี้มันไม่จบด้วยการขอโทษเว้ย
แกจะรับผิดชอบยังไง
แกทำให้เจ้านายสุดเลิศเลอ ต้องก้มหัวให้ไอ้ขี้แพ้ที่ไม่รู้จักแม้แต่หน้า
แล้วแกว่าไงนะ ขอโทษเหรอ
- เมาเหล้าหรือไงวะ - เปล่าครับ
แกทำให้ฉันลำบาก ทั้งที่ไม่ได้เมาด้วยซ้ำเหรอ
ไอ้เวรเอ๊ย
ไม่มีใครลุกขึ้นมาห้ามสักคนครับ
ผมรู้สึกเหมือน
ทุกคนกำลังตบหน้าผม
ยังอยู่บริษัทเหรอ
- อือ - สุดสัปดาห์ยังทำงานดึกอีกเหรอ
งานเยอะมากเลยเหรอ
ไม่ต้องรอฉันหรอก นอนก่อนเลย
เข้าใจแล้ว
รักนะ
อือ
สุดท้ายผมก็ลาออกหลังผ่านไปครึ่งปีครับ
เพราะผมทนอยู่แบบนั้นต่อไปไม่ไหว
(แท็กซี่วีไอพี)
(ยูเดต้า)
(การชำระเงินซ้ำ ฉันถูกปฏิเสธการคืนเงิน)
นายจ้างใจหยาบช้า พัคยางจิน
พนักงานก็เป็นคนนะ
ผมอยากระบายบ้างสักครั้งครับ
(แสดงความเห็น)
พี่
จ้ะ
(นายจ้างใจหยาบช้า พัคยางจิน พนักงานก็เป็นคนนะ)
(ลบ)
พี่ มาช่วยฉันหน่อยสิ
อือ เดี๋ยวไป
แต่มันก็เท่านั้นครับ
ทั้งหมดที่ผมทำมีแค่นั้น
เอาล่ะ ซูมเข้า
นี่
ยองมิน ไม่เจอกันนานเลยนะ
สบายดีไหม
พอไม่เจอกันแล้วดูดีขึ้นนะ
- วนไปรอบๆ - ไปกินข้าวกันเถอะ
ไปสูดอากาศกันนะ
จังหวะเป๊ะมาก ผู้กำกับอีชางดง ดังพลุแตกเพราะแบบนี้แหละ
นี่ ยองมิน เรามาดังไปด้วยกันนะ
ยิ้มหน่อยๆ
ไปกันเถอะ
จัดฉากได้เยี่ยม ดีมาก
ท่านประธาน
ไม่สิ ไม่ใช่ ฉันไม่ใช่ประธานสักหน่อย
อะไรใจหยาบนะ
นายจ้างใจหยาบช้าครับ
เออใช่ "นายจ้างใจหยาบช้า พัคยางจิน" สิ
ฉันไม่ใช่ท่านประธาน
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
ขอโทษครับ
แต่ผมลบทันทีเลยนะครับ
อือๆ
นายลบทันทีเลยแหละเนอะ
แต่ที่อยู่ในหัวฉันล่ะจะทำยังไง
จะลบที่มันอยู่ในนี้ยังไงเหรอครับ
นี่ ไอ้สารเลว
ฉันรู้สึกโดนหยามเป็นบ้าเลยว่ะ
ฉันอุตส่าห์เลี้ยงดูพวกแก
เป็นผู้ชายต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ
นี่ เอาแบบชัดๆ ซิ ไอ้นี่มันเขียนว่าอะไร
"นายจ้างใจหยาบช้า พัคยางจิน"
"พนักงานก็เป็นคนนะ"
ใช่แหละ แกเป็นคน มันกี่พยางค์นะ
ทั้งหมด 15 พยางค์ครับ
งั้นเอาเป็นว่า
พยางค์ละสามทีแล้วกัน
- ทั้งหมดเป็นเท่าไรนะ - จะทำอะไรครับ
ทั้งหมด 45 ครับ
เอาล่ะ ช่วงท้ายรอบที่เก้า ออกสอง
- เบสโหลด - คุณบ้าไปแล้วเหรอ
ในที่สุดพัคยางจินก็ปรากฏตัวครับ
ท้องฟ้าแจ่มใส
ผู้ชมต่างจับตามอง
เอาล่ะ และในวินาทีนั้นพัคยางจินก็…
ลุกขึ้นมา ไอ้เวร
- เฮ้ย - นี่ ลุกขึ้น
ปลุกมัน
ทำเป็นเด็กขี้แยไปได้
ตีไปทีเดียวก็สลบเลยเหรอ
- ลุกขึ้น - ลืมตาสิ
ยังไม่จบนะ ลืมตาขึ้น
ทำเป็นสำออยนักนะ
- สองครั้ง - ไอ้เวร
จัดไป
จิตใจแกมันเน่าเฟะ
- สามครั้ง - ดีครับ
- ถึงได้เขียนอะไรแบบนั้นไง - สี่ครั้ง ห้าครั้ง
ฉันเกิดที่บ้านนอก เลยเห็นคนฆ่าหมามาเยอะ
มันน่าสยองสุดใจเลยล่ะ
โอ๊ย พูดแล้วเศร้า
หกครั้ง เจ็ดครั้ง
แปดครั้ง
พักหน่อยเถอะครับ ท่านประธาน
บวมไหม บวมหรือยัง
ฉันไม่ใช่นักเลงอย่างพวกแกนะ ไอ้เวร
โอย เจ็บข้อมือไปหมด
พวกแกจัดไปซิ
บ้านนี้แหละครับ
มีอะไรให้ช่วยไหมคะ
สวัสดีค่ะ ฉันมาหาคุณซอยองมิน เขาอยู่ในบ้านไหมคะ
อ๋อ หมายถึงเจ้าของบ้านนี้สินะ
งั้นก็ต้องไปโรงพยาบาลนะคะ
คุณซอยองมินอยู่โรงพยาบาลเหรอคะ
ฉันก็ไม่รู้ลึกหรอกค่ะ
ฉันอยู่บ้านข้างๆ แต่ได้ยินว่าเขาเข้าโรงพยาบาลเมื่อไม่นานนี้
ภรรยาของเขาก็น่าจะอยู่ที่นั่นด้วยนะ
ช่วยบอกเบอร์โทรศัพท์ ของภรรยาคุณซอยองมินได้ไหมคะ
ฉันควรให้หรือเปล่าเนี่ย
เรามาจากสำนักงานอัยการเขตเหนือครับ
นี่ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ค่ะ
เอ๊ะ สงสัยจะมีอะไร
ก่อนหน้านี้ก็มีผู้ชายมาถามเหมือนกันเป๊ะ
เนื่องจากบาดแผลภายนอกที่สาหัส
เป็นผลให้เขามีอาการช็อก ทั้งทางร่างกายและจิตใจ
เราจะรอดูอาการสักสองสามวัน แล้วจะตัดสินใจครับ
(ซอยองมิน)
เอ่อ ใช่คุณซอยองมินหรือเปล่า…
ฉันคืออัยการคังฮานาที่โทรไปหาเองค่ะ
อ้อ
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
เขาตกจากสะพานค่ะ
เขาน่าจะกระโดดฆ่าตัวตายค่ะ
หือ กระโดดเหรอครับ
กระโดดเหรอ
(กรุณาจับราวนิรภัย)
ขอบคุณค่ะ
ตอนที่เขาทำงานบริษัท เขากัดฟันทนเพราะเงินก็จริง
แต่พวกเขาทุบตีคนที่ลาออกไปแล้ว อย่างใจดำแบบนั้นได้ยังไงกันคะ
ตอนที่เขากลับมา หลังจากโดนพัคยางจินซ้อม
ฉันบอกให้เขาฟ้องเองค่ะ
ตอนที่เขาเขียนคำร้อง ฉันก็อยู่ข้างๆ ค่ะ
พี่เขาบอกค่ะ
ว่าไม่อยากใช้ชีวิตอย่างคนขี้ขลาดอีกแล้ว
ในฐานะสามี
เขาไม่อยากให้ฉันต้องอับอาย
แต่จู่ๆ เขากลับถอนฟ้อง
ไปกินเหล้าคนเดียวตอนกลางคืน แล้วกระโดดสะพานเนี่ยนะคะ
มันสมเหตุสมผลตรงไหนคะ
ไม่มีทางหรอกค่ะ
ไม่มีทาง
ผมจะวางไว้ข้างในนะครับ
ขอบคุณค่ะ
- เข้าไปเถอะค่ะ - ค่ะ
มันไกลเกินกว่าจะบอกว่า กระโดดเองคนเดียวนะ
เอาล่ะ ทำหน้ายิ้มแย้มหน่อย
ทำผมแบบนั้นแล้วดูดีเชียวนะ
เชิญเลือกได้เลยค่ะ
(เกมหมายเลข 88)
คุณเลือกเรียบร้อยแล้วค่ะ
ทีนี้ เราไปแก้แค้นพร้อมกับ แท็กซี่วีไอพีเลยดีไหมคะ
- ราวสะพานมันสูงไปหน่อยนะ - ฉันก็คิดแบบนั้นอยู่เหมือนกัน
มันสูงเกินกว่าจะกระโดดตอนเมาเนอะ
ที่บริษัทเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ซอยองมินถึงได้กระโดดจากสะพาน
เรายังไม่รู้หรอกครับ ว่าเขากระโดดลงไป
หรือมีใครโยนเขาลงไปกันแน่
(ยูเดต้า พัคยางจิน)
โชคร้ายที่สะพานนั้นไม่มีกล้องวงจรปิดค่ะ
ประเด็นที่เราต้องสืบมีอยู่สองอย่างครับ
ข้อแรก ทำไมซอยองมินถึงถอนฟ้อง ทันทีที่ลาออกจากบริษัท
ข้อสอง ทำไมถึงพบซอยองมินใต้สะพาน หลังจากที่เขาลาออกจากบริษัท
แปลว่าคำตอบของคำถามเหล่านั้น
อยู่ในบริษัทสินะ
งั้นก็ง่ายเลยสิ
- มีกล้องวงจรปิดที่ไหนที่โกอึนเข้าไม่ถึงล่ะ - มีสิคะ กล้องที่ฉันเข้าไม่ถึงน่ะ
- อะไรล่ะ - กล้องที่ตั้งเป็นออฟไลน์
ต่อให้อยากดูก็ดูไม่ได้ค่ะ เหมือนสะพานนั่น
และบริษัทยูเดต้าก็ใช้กล้องแบบนั้นเป๊ะ
งั้นทำยังไงถึงจะดูได้ล่ะ
จะรู้ได้ไงล่ะคะ ฉันไม่ใช่พนักงานที่นั่นสักหน่อย
พนักงานเหรอ
(ซอยองมิน สะพาน)
ทำไมครับ
(ผู้สมัคร: คิมโดกี)
คุณเคยทำงานที่วีเอ็นแวร์ ในซิลิคอนแวลลีย์นี่ครับ
(ผู้สัมภาษณ์)
คุณคิมโดกี
เอ่อครับ ขอโทษทีครับ
พอดีผมยังปรับเวลาไม่ได้
โอ้โฮ คุณสมบัติขนาดนี้
คุณน่าจะเข้าทำงานในบริษัทใหญ่ ที่อยากเข้าได้เลยนะ
ทำไมถึงเลือกบริษัทเราล่ะ
เอ่อ คือว่า
มันอยู่ใกล้บ้านน่ะครับ
อเมริกากว้างใหญ่เกิน
ก็เลยเดินทางลำบากมาก
ตอนม.ปลายคุณได้ที่หนึ่งของโรงเรียนมาตลอด
อะไรเนี่ย ที่หนึ่งสี่ปีซ้อน ตอนเรียนคณะวิศวะด้วยเหรอ
นี่เรื่องจริงเหรอ
ตายจริง ฉันเล่นใหญ่ไปไหมนะ
เขายื่นใบแสดงผลการเรียนมาด้วยนะ
คุณคิมโดกี ลองบอกมาหน่อยสิครับ
อะไรคือเหตุผลที่แท้จริง
ที่คุณมาสมัครบริษัทเราครับ
ไม่ใช่เรื่องใกล้บ้านอะไรนั่น
ลองบอกเหตุผลจริงๆ มาครับ
เอ่อ…
คือว่าผม…
คือว่า…
ผมเป็นที่หนึ่งมาตลอดตั้งแต่ม.ปลาย
พอเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังเป็นที่หนึ่งครับ
ถ้าได้ที่สอง ผมจะไม่สบายใจน่ะครับ
เพราะงั้นผมเลยคิดว่าผมต้องทำงาน ในบริษัทที่เป็นที่หนึ่งด้วย
ผมจะได้รู้สึกสบายใจครับ
พอผมลองสืบค้นดู
ก็ได้ยินมาว่ายูเดต้าคือที่หนึ่ง
ในบรรดาบริษัทฝากข้อมูลในเกาหลีครับ
ผมก็เลยจะทำงานที่บริษัทนี้ครับ
ไม่สิ ผมอยากทำงานที่นี่ครับ
ไม่สิๆ
ผมต้องทำงานที่นี่ให้ได้
ดีครับ ผมชอบ
ผมชอบเหตุผลในการสมัครจังเลย
ยินดีต้อนรับครับ คุณคิมโดกี
ไม่สิๆ
ผู้จัดการคิม
เอ่อ
ผมคือผู้จัดการคิมเหรอครับ
ใช่
โอ้ ขอบคุณครับ
ผมจะตั้งใจทำงานครับ
- ผมจะทำเต็มที่ครับ - นั่นมันเรื่องพื้นฐาน
ผมจะคอยดูนะครับ ผู้จัดการคิม
ครับ
- ดื่มเหล้าเก่งไหมครับ - เหล้าเหรอครับ ได้แค่นิดหน่อย
อ้อ จับไก่ได้หรือเปล่า
- ไก่เหรอครับ - ไก่
เอ่อ ยังไม่เคยลองจับ
- แต่ผมจับได้ครับ - มันต้องอย่างนี้
ผมจับได้หมดแหละครับ
ดีๆ เยี่ยมเลย
เฮ้อ เราทำอะไรได้ไม่เยอะเลย
ไม่ใช่บริษัทรักษาความปลอดภัยสักหน่อย จะปิดแน่นหนาอะไรขนาดนี้
นี่ครับ ผมว่าผมเจออะไรบางอย่าง
เท่าที่ดู มันเคยมีคดีที่คล้ายกันอยู่ครับ
(จอนจินวอนฟ้องร้องพัคยางจิน แต่ถอนฟ้องในหนึ่งสัปดาห์)
รู้ไหมคะว่าตอนนี้เขาอยู่ไหน
ไม่รู้น่ะสิครับ
โอ๊ย ให้ตาย
ผมไม่เป็นไร
ทำไมเขามาอยู่ในที่ห่างไกลแบบนี้ล่ะครับ บ้านเกิดก็ไม่ใช่สักหน่อย
สวัสดีค่ะ ฉันขอถามอะไรหน่อยค่ะ
พอจะรู้จักคุณจอนจินวอนไหมคะ
พ่อหนุ่มที่มาจากโซลหรือเปล่านะ
ลองไปทางโน้นสิคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ
คุณจอนจินวอนใช่ไหมคะ
พวกคุณเป็นใครครับ
ฉันอัยการคังฮานา จากสำนักงานอัยการโซลเขตเหนือค่ะ
ขอโทษทีนะคะ ฉันมีเรื่องจะถามหน่อย
ไม่ครับ ผมไม่มีอะไรจะพูด กลับไปเถอะครับ
เราเดินทางมาไกลนะครับ
ขอเวลาสักเดี๋ยวนะครับ
- ไม่ ไม่ได้ครับ - รู้จักประธานพัคยางจินใช่ไหมคะ
ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับเขา
ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้นครับ
กลับไปเถอะครับ
ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น กลับไปซะเถอะครับ
กลับไปเลยครับ ผม…
- ผมไม่ได้ทำอะไรผิดจริงๆ - ทำอะไรของคุณครับ
นี่
วันนี้กลับกันก่อนเถอะค่ะ
ฉันว่าเราควรสืบสวนคดีใหม่นะคะ
แน่นอนว่าไม่ให้รุ่นพี่รู้
เขาบอกว่าเราฟ้องใครใหม่ไม่ได้ ถ้าคดีนั้นถอนฟ้องไปแล้วน่ะสิครับ
ว่ากันตามกฎ มันก็ถูกอยู่นะครับ
แล้วใครบอกว่าเราจะฟ้อง คดีทำร้ายร่างกายซอยองมินล่ะคะ
- แล้วยังไงครับ - พอลองคิดดู
- บริษัทนั้นมีปัญหาเยอะทีเดียว - ปัญหาอะไรครับ
เรายังสืบอะไรไม่ได้สักอย่างเลยนี่ครับ
การที่ปิดกั้นแน่นหนาแบบนั้น หมายความว่าไงล่ะคะ
แปลว่ามีของที่ต้องซ่อนเยอะไง นั่นแสดงว่าพวกเขามีปัญหาเยอะค่ะ
ถ้าเราสืบปัญหาเหล่านั้นไป
เราก็อาจจะเจอหลักฐาน คดีทำร้ายร้ายร่างกายซอยองมินได้
เดี๋ยวนะ มันก็เป็นไปได้อยู่หรอก
ใช่ไง เพราะแบบนั้นแหละ
เราแค่ต้องหาอะไรสักอย่าง
เช่นการทุจริต แค่อย่างเดียวเอง
อะไรก็ได้ ได้หมด ดีหมดแหละ
ให้ตายสิ ทำไมทำแบบนี้กับผมครับ
ผมไม่ใช่พนักงานบริษัทนั้นสักหน่อย
ฉันก็แค่พูดไปงั้น
ไม่รู้จักพนักงานที่นั่นบ้างเหรอคะ
ครับ ไม่รู้จัก…
(ยูเดต้า)
โทษนะคะ
ทำไมคุณมาอยู่ที่นี่
ฉันต่างหากที่ต้องถาม ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่
คุณทำงานที่นี่เหรอคะ
(บทส่งท้าย)
การนอนหลับเป็นยังไงบ้างคะ
นอนไม่ค่อยหลับ
หรือนอนหลับมากเกินไปบ้างไหมคะ
ฉันก็แค่…
ช่วงนี้คุณโกอึนสนุกกับอะไรที่สุดคะ
ก็ไม่มีซะทีเดียวนะคะ
ถ้างั้นอาหารที่อร่อยมากที่สุดล่ะ
อันนั้นก็ ไม่เชิงว่ามี
มีสิ่งที่หมอบอกอยู่ตลอดใช่ไหมคะ
มันคืออะไรเอ่ย
คุณโกอึนช่วยบอกหน่อยได้ไหมคะ
วันนี้ฉันอยากฟังคุณโกอึนพูดสักหน่อย
ไม่ใช่ความผิดของฉัน
เก่งมากค่ะ
เวลาเจอกันในการบำบัดครั้งหน้า คุณต้องพูดแบบนี้นะคะ
เข้าใจนะคะ
แต่คุณหมอคะ
งั้นความผิดใครล่ะคะ
คนที่ทำผิด
หายไปไหนกันหมด
(เสียงรับเชิญ อียองแอ)
คนขับคิมโดกีไปทำงานบริษัท
หรือไปชุมนุมกันแน่
จะทำยังไงต่อไปคะ
ผมต้องเปลี่ยนแผนกแล้วล่ะครับ ไปแผนกวางแผนกลยุทธ์
เย่
- ผมอยากทำงานในทีมที่สำคัญที่สุด - ตอนนี้นายเป็นผู้เล่นหลักของยูเดต้าแล้ว
ฝากบอกท่านประธานด้วยนะคะ ว่าฉันเสียใจที่ไม่ได้เจอเขา
มันเป็นแบบนี้เพราะผมเองครับ
ฉันจะทำอะไรบางอย่างกับบริษัทนี้สักหน่อย คุณอยู่แผนกอะไรนะคะ
ไอ้บ้านั่นอยู่กับพนักงานของฉันนี่
- เล่นมันเลย - นี่มันอะไรกัน
ผมว่าเราน่าจะมองข้ามบางอย่างไปครับ
(ตอนลับ เรื่องราวของจองมิน)
ฉันเห็นในข่าวน่ะ
ว่าถ้าให้เงินห้าล้านวอนจะมีคนจัดการให้
นายไม่มีเงินใช่ไหม
ไม่มีน่ะสิ
แหงล่ะ ก็คงไม่มีอยู่แล้ว
ทำอะไร ไม่ไปเหรอ
อ้อ ไปกันเถอะ
(แท็กซี่วีไอพี)
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์