(บุคคล สถานที่ องค์กรและเหตุการณ์ ในเรื่องไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
(อาจมีฉากที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม)
- เรามาจากสำนักงานอัยการเขตเหนือครับ - ครับๆ
ครับ
ผมจำรถตำรวจได้ครับ
มันเละขนาดนั้น จำไม่ได้ก็แปลกแล้วล่ะครับ
งั้นมีจุดผิดปกติอะไรบ้างไหมครับ
ดูนี่สิครับ
ดูจากรอยชนแล้ว
มันดูเหมือนรอยชนกับเฟรมกันชนเหล็กครับ
- เฟรมกันชนเหล็กเหรอคะ - ครับ
ไม่มีทางที่รถยนต์ธรรมดาจะมีกันชนแบบนี้
ส่วนใหญ่มันมักจะติดที่รถใช้งานพิเศษ อย่างรถถังหรือรถหุ้มเกราะครับ
แต่ว่านะ แถวนี้ไม่มีค่ายทหารเลย
คุณอัยการ
- อ้อ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือนะคะ - ครับ สวัสดีครับ
มันต้องมีอะไรแน่นอนค่ะ
มันไม่สมเหตุสมผลกันเลย
อีกไกลไหมคะ
ใกล้ถึงแล้วล่ะครับ
โอ้ จุดเกิดเหตุก็อยู่นอกเมืองมากซะด้วยนะครับ
ไม่ใช่เล่นๆ เลยนะครับเนี่ย
พอเข้าใจแล้วว่าทำไมเจ็บหนักขนาดนั้น
(ตำรวจ)
ติดต่อแผนกจราจรแล้วขอภาพกล้องวงจรปิด บริเวณถนนเส้นนี้ด้วยค่ะ
ครับ รับทราบครับ
อาจมีผู้พบเห็นเหตุการณ์ก็ได้
สอบถามผู้คนแถวนี้ด้วยค่ะ
ครับ เราจะติดป้ายประกาศ เพื่อตามหารถต้องสงสัยดูนะครับ
(เลือก)
เหม็นคาวปลาเป็นบ้า
- ตั้งแต่นายย้ายมา ฉันก็เรียนไม่รู้เรื่องเลยเนี่ย - เรียนไม่รู้เรื่องเลยเว้ย ไอ้เวร
- ไอ้ปรสิตเอ๊ย - ให้ตายเถอะ
มีดนี่นะ คุณแม่ต้องใช้ระวังด้วยนะครับ
ถ้าบาดขึ้นมาจะเป็นเรื่องใหญ่นะครับ
พวกเขาจะรู้ความรู้สึกของผมไหมครับ
คงไม่รู้หรอกครับ
ผมอยากให้พวกเขารู้สึกเหมือนผมดูบ้างครับ
ว่ามันเหมือนตกนรกแค่ไหน
ว่าแต่เราต้องจัดการ พวกเด็กม.ปลายด้วยเหรอคะ เสียฟอร์มหมด
สำหรับใครบางคน เรื่องราวในวัยเรียน อาจจะเป็นเรื่องเล็กน้อย
และกับใครบางคนก็อาจเป็น ปัญหาเรื่องความเป็นความตายได้
ไม่เกี่ยงว่าใครจะโยนหินลงไป ยังไงมันก็จมลงอยู่ดี
เขาเป็นครูประจำชั้นชั่วคราว ที่จะมาดูแลจนกว่าครูประจำชั้นจะกลับมา
คุณครูฮวังอินซอง
(โรงเรียนมัธยมปลายเซจง)
อีกเดี๋ยว
พวกเขาจะเจอนิตยสาร กับรูปของเธอในกระเป๋าไอ้หมอนั่น
เธอก็แค่ร้องไห้แล้วพูดตามที่ฉันสั่งก็พอ
เป็นไง
ทำได้ใช่ไหม
มีใครอยู่ไหมครับ
มีใครอยู่ข้างในไหมครับ
- อะไรน่ะ - เธอเป็นอะไร
เดี๋ยวนะ เกิดเรื่องอะไรขึ้น
ฮะ นักเรียน มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
นักเรียน
เกิดเรื่องอะไรขึ้น
(ห้องสมุดเซจง)
ที่รักจ๋า
(ครูใหญ่ ฮงซึงฮยอก)
ครับ ดีเลยครับ
ผึ้งเหรอ
ดอกกุหลาบดำเป็นไง
ได้สิ ไว้เดี๋ยวเจอกันนะครับ โอ้ ผมมีสายเข้ามา
ครับ
ว่ายังไงนะ
ครูประจำชั้นคือใคร
มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
ครูคนนั้นเขาทำอะไรกับเธอเหรอ
ในกระเป๋าเขา
มีรูปของหนูอยู่ค่ะ
- อะไรนะ - ตายแล้ว
มีรูปเธออยู่ในกระเป๋าเขาเหรอ รูปอะไร
อะไรเนี่ย พูดจริงเหรอ
คุณครูฮวังอินซอง โปรดทราบ
คุณครูฮวังอินซอง
โปรดมาที่ห้องเรียน ชั้นม.ห้า ห้องสามโดยด่วนครับ
ประกาศอีกครั้งครับ
คุณครูฮวังอินซอง โปรดทราบ
โปรดมาที่ห้องเรียน ชั้นม.ห้า ห้องสามโดยด่วนครับ
ค่ะ ครูใหญ่
ฉันครูฝ่ายปกครองนะคะ
คือว่าตอนนี้คุณครูฮวังอินซองอยู่กับฉันค่ะ
และตรงนี้ก็มีปัญหาอยู่นิดหน่อยค่ะ
อะไรนะคะ
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
ฉันจะพาเขาไปที่นั่นนะคะ
ลุกขึ้นมา ลุกขึ้นเถอะ ไปกัน
ลุกขึ้นมานะ
ไปกันเถอะๆ
- ผมช่วยครับ - ปล่อยเลย
กล้าดียังไงมาแตะตัวเธอ
ไปกันเถอะ
มัวทำอะไรอยู่ ยังไม่ตามมาอีก
ตายจริง โธ่เอ๊ย
- ตามเขาไปๆ - อะไรกันเนี่ย
รีบตามไปเร็ว
ฉันเป็นครูมา 30 ปี เพิ่งเคยเจอเรื่องแบบนี้ครั้งแรกเลย
ครูฮวัง มานี่เลยค่ะ
- นี่มันสมัยไหนกันแล้ว - เท่าที่ดูนะ
ฉันว่าเขาคงหากินกับอาชีพครูไม่ได้แล้วล่ะ
- น่าขายหน้าชะมัดเลย - นี่ ตอนนี้เขาคงรู้แล้ว
- ว่าถ้าเสนอหน้าแล้วจะเป็นยังไง - คิดว่าหล่อแล้วจะทำอะไรก็ได้เหรอ ตามมาค่ะ
ไอ้หมอนั่นชอบผู้ชายเหรอ
อะไรของมันวะ
ถึงคุณจะไม่ใช่ครูประจำชั้นอย่างเป็นทางการ
แต่นี่มันอะไรกันครับ
ผมไม่มีอะไรจะแก้ตัวครับ
คุณดูแลนักเรียนยังไงกัน ถึงได้เกิดเรื่องน่ารังเกียจแบบนี้ขึ้นครับ
"ดูแล" เหรอคะ
ไหนที่นั่งนักเรียนพัคซึงแทครับ
ตรงโน้นครับ
(เพลย์เอ็ม)
ตาเถร
ตายแล้วๆ
ตายจริง
นั่นเหรอรูปในกระเป๋าที่เธอบอก
เดี๋ยวนะ แล้วเมื่อกี้เกิดเรื่องอะไรที่ห้องสมุดกันแน่
พูดมาเถอะ ไม่เป็นไรหรอก
คือว่าหนู…
มีแมลงเข้าไปในชุดของหนูน่ะค่ะ
ยัยเด็กคนนี้ ถ้างั้นก็ควรพูดให้มันเร็วๆ หน่อยสิ
เธอนี่นะ
ครูครับ
มีแขกมารออยู่ที่ห้องสมุดครับ
- รอฉันเหรอ - ครับ
อ้อ
เราควรทำยังไงกับไอ้เด็กแก่แดดนี่ดีคะ
นักเรียนซึงแทอยู่ที่ไหนเหรอ
ตอนนี้เขาพานักเรียนหญิงเข้าห้องสมุดมาครับ
ไอ้เด็กพวกนี้ชวนเราเล่นสนุกก่อน
งั้นเราก็ควรเล่นให้จบใช่ไหมครับ
ให้ผมไปเอารูป ที่อยู่ในกระเป๋าคุณคนขับมาให้ไหม
มันน่าจะไม่ใช่ศัตรูพืชนะคะ
ฉันจัดการเองค่ะ
ทั้งคู่ออกมาได้เลยค่ะ
- โอเค - จะไม่เป็นไรใช่ไหม
มาเร็ว
(อูเนสโก กำจัดแมลงและศัตรูพืช)
- สวัสดีค่ะ - จ้ะ
สวัสดีค่ะ
ครับ
พัคซึงแท ชั้นม.ห้า ห้องสาม
เขาเก็บรูปหนูไว้ในกระเป๋า แล้วบังคับหนู…
หนูกลัวมากเลยค่ะ ครูใหญ่
ว่ายังไงนะ ครูประจำชั้นคือใคร
พวกเขารออยู่ข้างในนี้ครับ
- อ้อ ในนี้เหรอ - ครับ
คืนนิตยสารให้เจ้าของเรียบร้อยค่ะ
โอเค ทำได้ดีมาก
ขอบใจนะ
ผมต้องไปเตรียมเรียนคาบต่อไป
(ห้องสมุด)
นี่มันสมัยไหนกันแล้ว
น่าขายหน้าชะมัดเลย
คิดว่าหล่อแล้วจะทำอะไรก็ได้เหรอ ตามมาค่ะ
ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าไม่ใช่ความผิดเธอ
อยากดูนี่หน่อยไหม
ฉันจะยอมปล่อยไปแค่ถึงตอนนี้
แต่ถ้าหลังจากนี้เธอยังทำต่อไป เธอก็จะมีส่วนผิดด้วยนะ
ถ้าเข้าใจก็พยักหน้าหน่อย
ฉันวางเลย ว่าเขาโดนไล่ออกวันนี้แน่
ฉันก็วางเลย ว่าพวกนายโดนลากไปดุแน่ๆ
ครูฮวัง ฉันขอโทษจริงๆ ฉันจะเลี้ยงข้าวไถ่โทษนะ
ทั้งที่คุณเป็นคนเถรตรงแบบนี้ แถมยังหน้าตาน่าเชื่อถือ แต่ฉันกลับดูไม่ออก
ตั้งแต่เจอกันครั้งแรก
- ฉันก็คิดอยู่ว่าคุณน่าเชื่อถือ - พวกนายสามคน
ตามฉันมาให้หมด
ไม่เป็นไรครับ
มัวยืนทำอะไร ยังไม่ตามไปอีก ไอ้เจ้าพวกนี้
ไว้ฉันจะเลี้ยงข้าวคุณนะ
โอเคนะ
เฮ้ย
สนุกหรือไงที่ได้แกล้งฉันเนี่ย ฮะ
ฉันทำตามที่นายบอกแล้วจริงๆ นะ
เวรเอ๊ย
ยังไม่หายหัวร้อนเลยว่ะ
นี่ๆ
เราเพื่อนกันนะ พอเถอะ
ไปกินข้าวกันเถอะ
นี่ จะพอหรือไม่พอ ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเอง ฮักซู
ให้ตายเถอะโว้ย
โตขึ้นเยอะนะเรา
เฮ้ย
เจ็บเหรอวะ ไอ้เวร
- ฉันไม่เป็นไร - ฉันแค่ตีเบาๆ เองนะ
- นายสู้เก่งจริงไหมเนี่ย - นี่
ทั้งหมดนี้ก็เพราะไอ้ครูชั่วคราวนั่นเลย
พูดถูก
ตั้งแต่ไอ้หมอนั่นโผล่มา ก็ซวยไม่หยุดไม่หย่อนเลย
พวกเราซวยสุดๆ เลยล่ะ
- จะฆ่ามันยังไงดีนะ - ลองหาดู
- โอ๊ะ - เดี๋ยวนะ
- น่าสงสัยนะเนี่ย - น่าสงสัยมาก
- อันนี้น่ะ - มันไม่มีอะไรนะ
ไปร่วมวงดูหน่อย
คุณตา ขอโทษนะครับ
- โอ๊ะ - ไม่นะๆ
คุณตาครับ คุณตาถูกจับในข้อหา จำหน่ายแจกจ่ายกัญชาผิดกฎหมายครับ
คุณตาขายให้ใครไปบ้างครับ
- โอ๊ะ - ขายให้ใคร
นั่นครับ พวกเขา
- โอ๊ะ - นักเรียน มานี่หน่อยสิ
- เฮ้ย เผ่นเร็ว - หยุดเดี๋ยวนี้นะ
- หยุดนะ ไอ้เด็กพวกนี้ - เผ่นให้ไวเลยเว้ย
- เฮ้ย - วิ่งเร็วนะเนี่ย
ตามจับไม่ทันหรอก
คุณตา คุณถูกจับแล้วครับ
ไปกันเถอะครับ
บังอาจขายกัญชาได้ยังไง
- เจ้าเด็กพวกนั้นนี่นะ - เดี๋ยวๆ
กลิ่นมันต่างออกไปจริงๆ
คุณตาคนนั้นขายกัญชาจริงๆ แน่เลย
- เขาบ้าหรือเปล่าเนี่ย - นี่
ถ้าโดนจับได้ว่า ครอบครองกัญชาจะเป็นยังไงเหรอ
นายไม่เห็นที่เขาถูกจับไปเมื่อกี้หรือไง
- คงโดนไล่ออกจากโรงเรียนแล้วเข้าคุกน่ะสิ - นี่
- งานเข้าเราแล้ว - เฮ้ย
- ฝังมันซะ - เร็วเข้าๆ
- พวกเขาจะมาตามหาที่โรงเรียนไหมนะ - ถ้างั้นเราก็ซวยเลยนะ
นี่ๆ
ถ้ามีใครมาถาม เราห้ามบอกว่าเคยเจอตาคนนั้นเด็ดขาดนะ
- ไม่เคยเจอๆ - เข้าใจไหม
ฝังไปซะ
จริงๆ นะ ไม่ได้ล้อเล่นเลย
- นี่ เอามาสิ - เอาใส่อีก
คิดว่าจะเป็นวันนี้หรือเปล่า
ลองไปถามดู
หรือว่า…
ฉันทำไม่ได้แน่เลย
- ไม่สนุกใช่ไหมล่ะ - มาเล่นงัดข้อกัน
ถ้าครูชั่วคราวมา ไม่ต้องตอบสนองอะไรทั้งนั้น
ถ้าใครถามคำถามเขา
หรือตั้งใจฟังที่เขาสอน
ฉันเอาตายจริงๆ แน่
- นี่ ทำไมไม่ตอบ - ตอบด้วยสิวะ
นี่ หัวหน้าห้อง
แค่นั่งอยู่เฉยๆ นะ เข้าใจไหม
ทำไมไม่ตอบวะ
เก็บมา
(ฝึกฝนและเรียนรู้ ด้วยใจที่ซื่อตรงและการกระทำที่ถูกต้อง)
ทุกคน สวัสดีครับ
คาบที่แล้วเราเรียนถึงไหนกันแล้วนะ
ให้ตายเถอะ
โธ่
ห้ามเล่นโทรศัพท์ในคาบเรียนนะ
รีบปิดเลยครับ
ซึงแท
พัคซึงแท
- พัคซึงแท - ผมไม่อยากปิด
- ว่าไงนะ - เหลือเวลากี่วันแล้วนะ
วันนี้วันสุดท้ายแล้วหรือยัง
ถ้าหมดช่วงสอนชั่วคราวก็เป็นแค่พี่แถวบ้าน จะทำเป็นเข้มเพื่อ
พวกเราก็อายุไล่เลี่ยกันนะ
ยังไงแก่ตัวไป เราก็ได้เป็นเพื่อนกันที่บ้านพักคนชรา
ไม่จริงเหรอ พี่อินซอง
ซึงแท พูดล้อเล่นแรงไปแล้วนะ
แรงไปแล้วยังไง
จะทำยังไงเหรอ
ก็บอกว่าไม่อยากเรียนกับครูพาร์ตไทม์ไง
ถ้าโมโห จะตบผมสักทีก็ได้นะ
เอาสิ
ก็ได้ วันนี้เรางดคาบเรียนกัน
แล้วมาดูคลิปวิดีโอกันนะ
ซึงแทก็โอเคใช่ไหม
ให้ตายเถอะ
ครูบ้าอะไรปอดแหกชะมัด
เอาล่ะ
(อนุพันธ์ของฟังก์ชันพหุนาม)
นี่
คุณตาคนนั้นขายกัญชาจริงๆ แน่เลย
- ถ้าโดนจับได้ว่าครอบครองกัญชาจะเป็นยังไง - คงโดนไล่ออกจากโรงเรียนแล้วเข้าคุกน่ะสิ
งานเข้าเราแล้ว
พวกเขาจะมาตามหาที่โรงเรียนไหมนะ
ถ้ามีใครมาถาม เราห้ามบอกว่าเคยเจอตาคนนั้นเด็ดขาดนะ
- ไม่เคยเจอๆ - เข้าใจไหม
ตายจริงๆ
ทำไมถึงเป็นคลิปนี้ได้ล่ะ
ต้องปิดยังไงเนี่ย
ขอโทษนะเด็กๆ ครูเปิดผิดไฟล์น่ะ
รอเดี๋ยวครับ
อ้าว เลิกเรียนแล้ว
พวกนายไม่กลับบ้านกันเหรอ
เมื่อกี้คืออะไรครับ
อะไรเหรอ
อ้อ อันนั้นเองเหรอ
เฮ้อ
ครูเองก็ตกใจมากเหมือนกัน
แต่ดูเหมือนพวกนักเรียนก็ไม่ทันได้สังเกตกันนะ
- ว่าไหมล่ะ - ว่าไงนะ
คลิปวิดีโอนั่นคืออะไรครับ
ก็นั่นน่ะสิ
ครูเห็นว่าวิวเขาหลังโรงเรียนสวยมาก
ก็เลยหยิบมือถือมาถ่าย
ใครจะไปรู้ล่ะ ว่าพวกนายทำเรื่องพวกนั้นอยู่ที่นั่นน่ะ
ให้ตายเถอะ
โธ่ ไม่ต้องห่วงนะ
เพราะมีแต่ครูที่รู้เรื่อง
พวกนายคิดว่าครูจะกลับไปที่นั่น
เพื่อขุดดินตามหากัญชา
แล้วเอาไปให้ตำรวจเหรอ ไปบอกว่านักเรียนเราสูบกัญชาเนี่ยนะ
พวกเราไม่ได้สูบกัญชาจริงๆ นะครับ
รู้สิ ครูรู้
พวกนายต้องตอบคนอื่นแบบนั้นด้วยนะ
เรื่องนี้…
เป็นความลับระหว่างพวกเรานะ
เก็บเป็นความลับกันนะ เข้าใจไหม
โธ่ ไม่ต้องห่วงหรอก
เชื่อครูเถอะ นะ
ดีมาก งั้นครูขอตัวก่อนนะ
โธ่เว้ย แปลกจังเลย
- หรือไม่ใช่ตรงนี้เหรอ - ฉันว่าถูกแล้วนะ
เนอะ
เพิ่งฝังไปเมื่อวาน ทำไมถึงลืมแล้วล่ะวะ
ตรงนี้ถูกแล้วนะ
รีบขุดเร็วๆ เข้าสิวะ
อือ
นั่นใครครับ
ครูเองนะ
คือเรื่องกัญชาน่ะ
ในฐานะพลเมืองดี ครูว่ายังไงก็ควรแจ้งตำรวจว่าเจอยาเสพติด
ครูก็เลยเอาไปให้ตำรวจแล้ว
เอาไปให้ตำรวจเหรอครับ
ตำรวจ
ซักไซ้ครูเป็นพันๆ ครั้งเลยว่าได้มาจากไหน
ครูไม่ได้บอกว่าเป็นของพวกนาย จนถึงที่สุดเลย
เป็นยังไง ครูทำดีใช่ไหมล่ะ
พวกเธอคงไม่ได้กำลังขุดหากัญชาที่ฝังไว้ใช่ไหม
ให้ตายเถอะโว้ย
ไอ้เวรเอ๊ย
(สำนักงานอัยการโซลเขตเหนือ)
(อัยการคังฮานา)
แล้วผู้สมรู้ร่วมคิดอยู่ไหนคะ
ผมก็ไม่รู้ครับ
พวกเขาโยนให้ผมรับผิดคนเดียวแล้วหนีไปกันหมด
มีแต่ผมกับเถ้าแก่พัคจูชานที่เข้าถึงข้อมูลพวกนั้นได้
แล้วคิดว่าผมจะส่งให้คุณ เพื่อให้มาจับตัวเองเหรอครับ
เฮ้อ มันแปลกมากจริงๆ
ว่าแต่คุณประสบอุบัติเหตุอะไรมา ถึงได้เจ็บหนักแบบนั้นคะ
คุณอัยการครับ
ผมรู้สึกว่าพวกเขาต้องวางแผนมา
เพื่อปิดปากผมแน่ๆ ครับ
ถ้าผมเป็นพวกเดียวกันกับพวกนั้นจริงๆ
ผมจะประสบอุบัติเหตุจนเจ็บหนักแบบนี้เหรอครับ
ไม่จริงเหรอครับ
(คดีผลิตภัณฑ์หมักดองชางซอง)
ตายจริง เลิกงานดึกจังนะครับ
คุณอยู่ที่สำนักงานจนถึงป่านนี้เลยเหรอคะ
ผมแค่มาเล่นที่นี่เฉยๆ ครับ
ว่าแต่ทำไมคุณอัยการกลับดึกจังครับ
มีเรื่องปวดหัวอะไรเหรอครับ
มีแต่คนหายไปน่ะค่ะ
หายไปเหรอครับ
ช่วงนี้ผู้ต้องสงสัยคดีฉัน หายตัวไปสองสามคนน่ะค่ะ
ถ้าผู้ต้องสงสัยหายไป ก็แปลว่าพวกเขาหลบหนีนี่ครับ
ฉันก็ว่าเป็นการหลบหนีอยู่
แต่เบาะแสมันไม่ลงล็อกเท่าไร ที่จะบอกว่าพวกเขาหลบหนี
เบาะแสหลบหนีมันไม่ลงล็อกได้ด้วยเหรอครับ
พวกเขาทุกคนหายไปไร้ร่องรอยเลยน่ะสิคะ
ปกติแล้วถ้าพวกเขาหนีไป ก็จะหลงเหลือเบาะแสบ้าง
ฉันรู้สึกเหมือนพวกเขาถูกเก็บเลยค่ะ
- ถูกเก็บเหรอครับ - ค่ะ แค่ลางสังหรณ์ฉันบอกน่ะค่ะ
ถ้าพวกคนชั่วถูกเก็บ ก็เป็นเรื่องดีต่อสังคมไม่ใช่เหรอครับ
ต้องหายไปในขอบเขตของกฎหมาย ถึงจะเป็นเรื่องดีสิคะ
เพราะไม่อย่างนั้นก็จะเกิดอาชญากรรมอื่นตามมา
ไปกันเถอะครับ
ฉันขับรถมา ถ้าทางเดียวกัน ฉันไปส่งได้นะคะ
ไม่เป็นไรครับ ผมต้องเดินหน่อย พอดีออกกำลังกายไม่พอ
- ค่ะ งั้นกลับดีๆ นะคะ - ครับ
ร่องรอยการหลบหนีเหรอ
คงต้องเก็บเป็นข้อมูลแล้ว
(สอบย่อย: ลิมิตและความต่อเนื่องของฟังก์ชัน)
ซึงแท
พัคซึงแท
ครูเรียกอยู่นะ
ครับ คุณครู
เฮ้อ พอดีว่าครูคอแห้งขึ้นมา
ไปซื้อเครื่องดื่มให้ครูหน่อยสิ
เครื่องดื่มเหรอครับ
โคล่า ใส่น้ำแข็งมาด้วยนะ
แต่ยังไม่หมดคาบเลยนะครับ
แดดข้างนอกกำลังดีเลย
ออกไปรับแสงแดดหน่อยเถอะ
ครูไม่ได้บอกให้ไปเอากัญชามาสักหน่อย
แค่เครื่องดื่มเองนะ
ว่ายังไง
อ้อ จริงด้วย ลืมไปซะสนิทเลย
ไหนๆ ออกไปแล้ว ก็ซื้อแฮมเบอร์เกอร์ที่สี่แยกมาให้หน่อย
ครูหิวมาก จนไม่มีแรงสอนพวกนายเลย
อ้อ แล้วเงินทอน
ซึงแทก็เอาไปซื้อของอร่อยๆ กินได้เลยนะ
รีบไปรีบมาล่ะ
ทุกคนตั้งใจแก้โจทย์กันอยู่ใช่ไหมครับ
- ครับ - ค่ะ
ห้ามลอกกันนะครับ
- ครับ - ครับ
"อัยการให้การว่า
แร็ปเปอร์ดั๊กโฟลไม่ทราบมาก่อน
ว่านั่นคือกัญชา…"
นี่ เวรแล้ว
- พวกเราไม่รู้จริงๆ นะ - เบาเสียงสิวะ ไอ้เบื๊อก
มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปี ปรับไม่เกิน 50,000,000 วอนเลยนะ
ซวยแล้ว เราจะทำยังไงดี
นี่ นายทำอะไรอยู่
- กำลังขอความช่วยเหลืออยู่ - ขอความช่วยเหลือเหรอ
เขาเป็นใครๆ
"ที่ปรึกษาการใช้ความรุนแรงในโรงเรียน"
อะไรเนี่ย มันจะได้ผลจริงๆ เหรอ
- แน่นอนสิวะ - นี่ๆ ไม่จำเป็นหรอก
เดี๋ยวฉันจัดการเอง
ไอ้ครูชั่วคราว
แกตายแน่
กลับดึกสินะ
เจ้าเด็กพวกนี้
เห็นครูแล้วยังไม่ทักทายอีก
สามคนนี้ตัวติดกันจริงๆ นะ
พวกเขาคงสนิทกันน่าดูนะครับ
ทำไมคุณครู
ถึงมาอยู่ที่นี่ได้
ครูมาเยี่ยมบ้านนักเรียน
ผมว่าไม่น่าใช่เวลามาห่วงเรื่องอื่นนะครับ
ตายจริง
ราบเป็นหน้ากลองเลยแฮะ
ตายจริง
ล้อมซะอย่างกับล้อมจับกัญชาแน่ะครับ
ว้าว อันนี้เหมือนไร่กัญชาเลยนะครับ
ซึงแท ครูโดนล้อมจับได้แล้วล่ะ
ฉันนั่งเล่นตรงนั้นตั้งสองชั่วโมง
ปวดไปทั้งตัวเลยแฮะ
โธ่เอ๊ย
- อะไรครับ - อ้อ จริงด้วย
ไม่มีอะไรมากหรอก
ฉันขอยืมเงินหน่อยสิ
คนละ 1,500,000 วอน
- รวมกันก็ 4,500,000 - 4,500,000 เหรอ
นี่คุณครู…
กำลังขอยืมเงินจากเราอยู่เหรอครับ
ไหนนายว่าฉันเป็นแค่ครูพาร์ตไทม์ไม่ใช่คุณครูไง
ทำงานพาร์ตไทม์จะไปมีเงินอะไร
แล้วเราจะไปมีเงินเยอะขนาดนั้นได้ยังไงครับ
เสียใจจัง
ฉันน่ะ
ไม่ได้ขอยาไอซ์หรือกัญชากับพวกนายสักหน่อย
ก็แค่ขอเงินไม่เท่าไรเองนะ
แล้วฉันไม่ได้ขอเฉยๆ สักหน่อย
ขอยืมต่างหาก
พวกนายอย่าเอาไปบอกใครล่ะ
ถ้านายเอาไปพูด
ครูก็ต้องไปให้การที่โรงพักไง
เราอย่าทำลายความผูกพัน ระหว่างลูกศิษย์และคุณครูกันเลยนะ
ว่าไง
ผมจะให้ครูเองครับ 4,500,000 วอน
ไม่สิ ผมจะให้เป็นเลขกลมๆ ห้าล้านเลย
แต่ผมจะเป็นคนนัดวันและเวลาเอง
อ้อ
จบการเยี่ยมบ้าน
ครูไปนะ
ฮึบ
นี่ ฉันไม่มีเงินนะ
นายมีเหรอ
- ไม่ล่ะ - ทำยังไงดี
(ร้านสะดวกซื้อโอยู)
ตอนนี้ต้องไปโรงเรียนได้แล้วนะ
โดดเรียนนานๆ จะติดเป็นนิสัยเอา ตั้งแต่อาทิตย์หน้ากลับไปเรียนซะ
คุณพูดเหมือนเป็นครูประจำชั้นเลยนะครับ
เป็นครูประจำชั้นจริงๆ
ถึงจะแค่ชั่วคราวก็เถอะ
(ไก่ทอด)
กลับบ้านไปซะสิ มาที่นี่ทำไม
น่าจะเรียนมาเหนื่อยๆ
ผมเลิกเร็ว ก็เลยแวะมาน่ะ
(ไก่ทอด)
อ้อ
มีคนซื้อให้ผมน่ะ
ใครกัน
ครูประจำชั้น
ครูประจำชั้นเหรอ
ไว้กลับไปกินด้วยกันที่บ้านนะ
ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมถือเอง
โธ่
แม่ถือมือเดียวแบบนั้น
ไม่หนักเหรอ
มีลูกอยู่ด้วย ไม่หนักหรอก
โกหก
จริงๆ นะ
เราเดินจับมือกันแบบนี้ แม่ไม่รู้สึกหนักเลยสักนิด
เพราะลูกเป็นแรงให้แม่ไง
แม่ ผมขอโทษนะ
ผมผิดไปแล้ว
ผมขอโทษนะ แม่
ผม…
ผมทำผิดไปแล้ว
แม่ ผมขอโทษนะ
จากนี้ไปผมจะทำดีกับแม่เอง
ผมจะดีกับแม่จริงๆ
แม่ครับ
แม่ครับ ผมขอโทษนะ
ผมขอโทษนะ
ตั้งแต่นี้ไปผมจะทำตัวให้ดี
ผมขอโทษจริงๆ นะ แม่
อากาศดีจริงๆ
วันนี้วันหยุด
ทำไมถึงเรียกมาเจอที่โรงเรียนอีกเนี่ย
เลือกสถานที่ได้เห่ยจริงๆ
ใครน่ะ
ไม่เคยเจอหน้ามาก่อนเลยนะ
ได้เอาเงินมาไหม
เฮ้ย
คนที่ไถเงินพวกเขาคือคุณเองเหรอ
คนเป็นครูมาขอยืมเงินจากนักเรียนได้ยังไงกัน
พวกคุณคือคุณอาที่ไม่เคยซ้ำหน้ากันสินะ
โธ่เอ๊ย นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิดเอาไว้เลยนะ
ให้เตรียมตัวเลยไหมคะ
อือ
เป็นครูที่ดูเลือดร้อนอยู่เลยสินะ
สงสัยเราต้องขอดูเลือดก่อนคุยกันหน่อยแล้ว
เด็กๆ
- เฮ้ย - โธ่เว้ย
ไอ้เวร
เฮ้ย ซัดให้เละ
ไอ้เวรเอ๊ย
จำใส่ใจไว้นะ
สิ่งที่ครูจะทำหลังจากนี้
คือไม้เรียวแห่งความรัก
เฮ้ย
- แก… - นี่
โอ๊ย
เฮ้ย
อย่าเข้ามา อย่าเข้ามานะเว้ย
บอกว่าอย่าเข้ามาไง
- ผมจะกระโดดลงไปเลยนะ - ทำได้เหรอ
ไม่กล้ากระโดดใช่ไหมล่ะ
ทั้งที่ตัวเองยังไม่กล้ากระโดดลงไป
แล้วทำไมถึงผลักคนอื่นล่ะ
พูดเหลวไหลอะไร
ให้ฉันช่วยไหม
เฮ้ย
อะไรน่ะ
เราผิดไปแล้วครับ ครู
เราผิดไปแล้วครับ
- เราผิดไปแล้วครับ - เราผิดไปแล้ว
- ขอโทษครับ - เราผิดไปแล้วครับ
- เราทำผิดไปแล้วครับ
เราผิดไปแล้วครับ ครู
พวกนายยังเห็นว่าฉัน…
เป็นคุณครูอยู่อีกเหรอ
เราผิดไปแล้วครับ ครู
- ยกโทษให้เราด้วย - ได้โปรด…
ไว้ชีวิตเราด้วยครับ
ไว้ชีวิตเราด้วยนะครับ
ได้โปรดไว้ชีวิตเราด้วยครับ
พวกนายรู้จักพัคจองมินใช่ไหม
อะไรนะ
(ตำรวจ)
คือว่า…
พวกเราเคยทำแบบนี้ลงไปกับเพื่อนๆ ครับ
เคยทำเรื่องแบบนี้กับเพื่อนด้วยครับ
อ้อ อันนี้พวกเราทำในวันเดียวกันครับ คุณตำรวจ
เรายื่นเรื่องขอย้ายโรงเรียนแล้วครับ เราสมควรถูกไล่ออกจากโรงเรียนด้วยซ้ำครับ
- ช่วยลงโทษด้วยครับ - ใช่ครับ เราควรเข้าคุกครับ
เราสมควรเข้าคุกครับ
เจอศพซึงแทไหมครับ
ถ้าเขาตกลงมาจากที่สูงแบบนั้น
เลือดก็น่าจะกระเด็นไปทั่วเลยนะ
แต่พอเราไปดู มันก็สะอาดเอี่ยมอ่องแล้วครับ
ครูคนนั้นบอกเราครับ
ว่าศพเพื่อนของเรา
ต่อให้ตามหาที่ไหนก็ไม่มีวันเจอ
ให้พวกเราชดใช้ความผิดด้วยนะครับ
ไม่งั้นพวกเราได้ตายแน่ๆ ครับ
-ต้องตายแน่ๆ ครับ - เรายังอยากมีชีวิตอยู่ครับ
ลงโทษพวกเราด้วยนะครับ
ขอร้องล่ะครับ คุณตำรวจ
ขอล่ะครับ
พวกเราก่อเรื่องพวกนี้เองครับ
- ขอร้องล่ะครับ - เรายังไม่อยากตายครับ
(เบเกอรี่นางฟ้า)
- ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะคะ - อะไรเหรอครับ
คุณบอกพวกเขาว่าต่อให้ตามหาที่ไหน ก็ไม่มีวันเจอศพเพื่อนพวกเขานี่คะ
ก็มันจริงนี่ครับ
เพื่อนของเขายังหายใจดีอยู่
แล้วจะเจอศพได้ยังไง
พวกคุณคือคุณอาที่ไม่เคยซ้ำหน้ากันสินะ
โธ่เอ๊ย นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิดเอาไว้เลยนะ
ให้เตรียมตัวเลยไหมคะ
อือ
จำใส่ใจไว้นะ
สิ่งที่ครูจะทำหลังจากนี้
คือไม้เรียวแห่งความรัก
- ไปเอาตัวมา - พี่ก็ทำสิครับ
ไปเอามาเถอะน่า
ชอบสั่งฉันทำเรื่องแบบนี้อยู่เรื่อย
คุณอาที่นายพาไปที่ดาดฟ้า
อยากคุยกับนายมากเลยนะ
ซึงแท ไอ้เวรเอ๊ย
อย่าติดต่อฉันมาอีกนะ
ถ้าติดต่อมา นายตายแน่
เข้าใจไหม
แล้วเชื่อฟังที่ครูนายพูดด้วย
ไม่ว่ายังไงก็ตาม
ถ้าไม่อยากตายก็เชื่อฟังเขาให้ดี เข้าใจไหม
นายน่าจะหิว กินอะไรหน่อยไหม
ชอบขนมปังใช่ไหม
ขนมปังที่อยู่ที่นี่
นายกินให้หมดเลยนะ
ให้กิน…
ทั้งหมดนี่เหรอครับ
นายจะกินหมดนี่ได้ยังไงล่ะ
กินเท่าที่นายจะกินไหวก็พอ
จองมินเลี้ยงเชียวนะ
จองมินเหรอ
หมายถึงพัคจองมินเหรอครับ
จองมินจะเป็นคนจ่ายค่าขนมปัง
เท่าที่นายกินเข้าไป
ส่วนขนมปังที่นายกินไม่ไหว
นายจะต้องจ่ายตามจำนวนชิ้น
- คือว่า… - ที่ผ่านมานายเกาะเขากินมาเยอะใช่ไหม
จองมินจะเลี้ยงนายเป็นครั้งสุดท้าย รีบกินซะ
กินสิ
คนที่ช่วยชีวิตนายไว้ก็คือจองมินนะ
เพราะจริงๆ แล้วฉันไม่อยากช่วยนายเลย
ขนมปังที่นายกินไม่หมดจะตกราคาชิ้นหนึ่ง
เท่ายอดเงินที่นายเคยรีดไถจากจองมินมา
รวมกับค่าชดเชยความเสียหาย ทั้งทางด้านการเงินและจิตใจ
เพราะงั้นราคาขนมปังต่อชิ้นก็เท่ากับ…
โอ้
แพงใช่ย่อยนะเนี่ย
ผมขอโทษครับ
ผมขอโทษจริงๆ ครับ
ใช่แล้วล่ะ
ฉันจะเอาคำขอโทษของนาย ไปบอกจองมินให้เอง
กินซะ
ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับ ไม่ทำอีก
จะไม่ทำอีกงั้นเหรอ
ฟังแล้วปลื้มใจดีนะ
กินสิ
ผมไม่มีเงินหรอกนะครับ
ให้ตายเถอะ
ซึงแท นายดวงดีมากนะ
ครูได้เตรียมนี่มาเผื่อไว้ด้วยล่ะ
นี่คืออะไรครับ
ที่ที่นายต้องไปทำงาน
มันจะไม่รบกวนชีวิตประจำวันของนายหรอก
แค่ไปทำงานที่นี่หลังเลิกเรียนก็พอ
ถ้านายตั้งใจทำงาน
ก็อาจจะใช้หนี้หมดก่อนไปเข้ากรม
ถ้าไม่อยากทำ นายจะหนีไปก็ได้นะ
แต่ทันทีที่ฉันตามจับนายได้
นายจะต้องชดใช้เวลาที่ขาดงานไปสิบเท่า
ซึ่งแปลว่าชีวิตประจำวันของนายก็คงไม่เหลือ
มันไม่เข้าท่าเลยนี่ครับ
งั้นสิ่งที่นายทำกับจองมิน
มันเข้าท่ามากเลยสินะ
ทุกครั้งที่นายไม่เข้าใจ ว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้กับนาย
รู้สึกไม่ยุติธรรมจนโกรธและน้ำตาไหลออกมา
นายก็แค่คิดถึงเพื่อนที่นายเคยรังแกพวกเขาก็พอ
เพราะนั่นคือสิ่งที่นายเคยทำไว้กับเพื่อน
ยินดีด้วยนะที่ได้เกิดใหม่
(แท็กซี่วีไอพี)
ขอบคุณนะครับ
ใบเสร็จ
(ยอดรวม: 3,402,000 วอน)
เดี๋ยวครับ
คุณไม่ได้ช่วยผมฟรีๆ หรอกเหรอครับ
ต่อไปนายคงได้เรียนรู้อะไรมากมาย
แต่จำแค่สิ่งนี้ไว้ให้ขึ้นใจ
บนโลกนี้ไม่มีแท็กซี่ที่ขึ้นฟรีหรอกนะ
โดยเฉพาะแท็กซี่วีไอพี
ค่อยๆ ผ่อนจ่ายฉันทุกเดือนก็ได้
ฉันหวังว่านายจะเข้มแข็งมากขึ้น
ให้เท่ากับเงินที่ต้องเสียทุกเดือนนะ
- ผม… - แล้วทำดีกับแม่ด้วย
ขอบคุณที่ช่วยผมนะครับ
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีครับ
(ยินดีต้อนรับค่ะ)
ใช่คุณแม่ของนักเรียนจองมินไหมครับ
นี่ครับ
พอดีว่ามูลนิธิของเรา
เพิ่งก่อตั้งหน่วยงาน ด้านทุนการศึกษาขึ้นมาใหม่ครับ
คุณเข้าใจที่ผมพูดใช่ไหมครับ
(ใบรับรองทุนการศึกษา)
(ใบรับรองทุนการศึกษา พัคจองมิน)
นักเรียนจองมินได้รับเลือก ให้เป็นนักเรียนทุนของมูลนิธิเราครับ
ถ้าเขาเรียนจบม.ปลายและเข้ามหาวิทยาลัย
มูลนิธิของเราจะสนับสนุน ค่าเข้าเรียนและค่าเทอมให้ทุกอย่างครับ
ช่วยบอกให้เขาตั้งใจเรียนด้วยนะครับ
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมากๆ นะคะ
ไม่หรอกครับ ไม่เป็นไรครับ
ผมต่างหากครับที่ต้องขอบคุณ
รับนี่ไว้นะครับ
เดี๋ยวนะ ผมว่าผมคงต้องซื้อปลากลับไปหน่อย
เอายังไงดีล่ะ
อ้อ ผมเอาปลาชนิดละสองตัวนะครับ
ตายจริง ดูสิ
ปลาสดดีจริงๆ
ครับ ยินดีครับ
- งั้นก็ย้ายไปทั้งสามคนเลยเหรอ - เห็นว่าโดนไล่ออกต่างหากนะ
นี่ งั้นเราก็ไม่เจอไอ้สวะพวกนั้นแล้วน่ะสิ
ดีจริงๆ
จองมิน
นายกลับมาแล้วใช่ไหม
อือ
นายสบายดีใช่ไหม
แน่นอนสิ
ฉันดีใจที่นายกลับมานะ
จริงสิ อาทิตย์หน้าเรามีสอบด้วย
อันนี้เป็นเนื้อหาที่จะสอบ
เดี๋ยวฉันจะส่งให้ทางข้อความนะ
(แท็กซี่วีไอพี)
ทุกคนทำได้ดีมากครับ
สิ้นสุดการบริการครับ
ไปกินเลี้ยงกันเถอะ
ไส้ย่าง ซุปกระดูกหมูมันฝรั่ง หมูสามชั้น โกอึนเลือกมาซิ
ฉันเอาแฮมเบอร์เกอร์
จะกินเลี้ยงด้วยเบอร์เกอร์ได้ไง เราไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ
เหมือนเธอแค่ไม่อยากกินตามที่พี่พูดนะ
งั้นเหรอ โอเค
งั้นไปกินตามที่โกอึนบอกกัน ยกเว้นแฮมเบอร์เกอร์
รามยอนไหม
- ผมว่าเธอแค่ไม่อยากกินกับพี่นะ - ไม่ต้องมาตีความให้ฉันเลย
ฉันเหม็นขี้หน้านายชะมัด
โทษทีนะ เอาไว้กินเลี้ยงกันวันหลัง
พ่อหนุ่มคิม ต้องไปไหนกับฉันสักหน่อย
งานนี้ถ้าไม่ไปจะดูไม่ดีน่ะ
แต่ก็ไม่ใช่อะไรที่ไม่ดีหรอก
ไปเจอกันหน้างานแล้วเข้าไปพร้อมกันนะ
อะไรกันครับ ท่านประธาน
ไหนบอกว่าถ้าภารกิจนี้จบ
ก็จะมาเติมเต็มฟอร์มที่เสียไปไงครับ
ไปกินของอร่อยๆ ที่ร้านแพงๆ กันเถอะครับ
ดูเหมือนเขาจะไม่อยากเลี้ยงของแพงๆ พี่นะ
- โธ่เว้ย - เดี๋ยว พี่ครับ
ผมชอบซาชิมิปลาทูน่านะ
เหลือห้องว่างกี่ห้อง
ยังมีว่างเยอะอยู่ครับ
จะให้ว่างเยอะไม่ได้นะ
ถ้าจะทำธุรกิจให้เช่า ก็ต้องบริหารให้ดี ไม่ให้มีห้องว่างนะ
ถ้าฉันบอกให้ประธานจางขยันกว่านี้
เขาคงโมโหใช่ไหม
แล้วงานที่สั่งไปเป็นยังไงบ้าง
เรากำลังเตรียมการอยู่ครับ
แต่ถ้าประธานจางรู้ความจริงเข้า
เขาคงไม่อยู่เฉยแน่ครับ
เราไม่ใช่บริษัทรับเหมารายย่อยของเขาสักหน่อย
- นี่ - แค่ร่วมมือกันเท่านั้น
ถ้าคนที่รับฝากปฏิเสธ แล้วพวกเขาจะทำยังไงได้
รายงานฉันทันทีเมื่อเตรียมพร้อมล่ะ
ครับ
ฉันจะไปสวนครัวกับหัวหน้าอีหน่อย
อีกไม่นานเราจะมีการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่
เตรียมพวกที่ยังมีชีวิตอยู่ไว้ให้ดีล่ะ
นายหญิงครับ
ถ้าต้องการ ให้ผมไปส่งก็ได้นะครับ
ซอกแท
ทำแค่งานที่นายถนัดก็พอ
เข้าใจไหม
ครับ
โธ่เว้ย
จริงๆ เลย
ให้ตายเถอะ
ที่ผ่านมาเราเอาแต่พูดกันว่าจะนัดกัน
ในที่สุดเราก็ได้เจอเจ้าหน้าที่นกสีฟ้าสักที
พูดเหลวไหลจริงๆ ก็นายอืดอาดตลอดนี่นา
เหมือนเราเพิ่งเจอกันครั้งแรก
ผมชื่อโจจินอูนะครับ
คิมโดกีครับ
ผมทำงานอยู่ที่บริษัทของประธานจางครับ
อ้อ
คุณเจอกับซองชอลของเราได้ยังไงเหรอครับ
เรามาเจอกันที่นกสีฟ้าน่ะ
เขาทำงานที่บริษัทเรา และมาช่วยงานนกสีฟ้าเวลาฉุกเฉินด้วย
ฉันติดหนี้บุญคุณเขาเยอะเลยล่ะ
เอาล่ะ เราได้มาเจอกันแบบนี้ก็นับเป็นพรหมลิขิต
- มาดื่มกันสักแก้วเถอะ - อือ เอาสิๆ มาดื่มกัน
เอานี่ รับจากผมหน่อยนะ
ขอบใจ
เอาล่ะ มาชนแก้วกันหน่อยครับ
เดี๋ยวก่อนๆ
- จะชนแก้วฉลองเพื่ออะไรดี - โธ่เอ๊ย รุ่นพี่
เอาคำที่ทีมนายใช้ประจำเถอะ ฉันว่ามันตลกดีนะ
- จริงเหรอ - อือ
- งั้นฉันจะเริ่มก่อนนะ - เชิญเลยครับ
เอาล่ะ ทำตามกฎหมาย…
- กันนะ - กันนะ
รินให้ฉันอีกแก้วซิ
- เดี๋ยวนี้เลย - เข้าใจแล้ว
- เปิดวิสกี้กันไหม - ดีสิ
วันนี้เป็นยังไงบ้าง
ฉันกินข้าวอิ่ม
และใช้ชีวิตอย่างเข้มแข็ง
ต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรงเสมอนะ
(พี่สาวของฉัน อันจองอึน)
(บันทึกของโกอึน)
เพื่อนๆ ทั้งหลาย ตั้งใจฟังให้ดีนะ
ตั้งแต่นี้เธอจะไม่มีความทรงจำ
ความคิดหรือข้อมูลใดๆ ว่าเธอได้มาที่นี่
และเมื่อเข้าไปในห้องนั้นแล้ว ห้ามถามโฮสต์เรื่องส่วนตัว
ว่าเขาทำงานอะไร หรือเขาเคยเห็นที่ไหนโดยเด็ดขาด
จำใส่ใจไว้ด้วย
ห้ามเด็ดขาดเลยนะ
ตั้งแต่บัดนี้ไป ช่วงเวลานี้จะไม่มีอยู่ในชีวิตของเธอ เข้าใจไหม
- หัวหน้าอี - ค่ะ
- เก็บมือถือของพวกเธอซะ - ค่ะ ท่านประธาน
ทำตัวให้ฉลาดล่ะ
ชีวิตของเธอจะเปลี่ยนไปได้
ขึ้นอยู่กับการกระทำของเธอ
ท่านคะ ฉันเองค่ะ ซองมี
ท่านสบายดีไหมคะ ท่านประธาน
สีหน้าดูดีเลยนะคะ
พวกเธอจะมาอยู่เป็นเพื่อนคุย ให้ท่านประธานในวันนี้ค่ะ
เป็นเด็กฉลาดที่จบจากมหาวิทยาลัยในโซลค่ะ
- และทุกคนมาจากต่างจังหวัดค่ะ - สมกับเป็นซองมีของเรา
ยังตาถึงเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนเลยนะ
แม้กระทั่งอาหารก็เตรียมมาอย่างดี
รู้ได้ยังไงว่าฉันชอบกินปลาดิบ
มากกว่าเนื้อสัตว์
รสชาติดีไม่เหมือนใครเลย
ยังสดๆ อยู่เลย
ดูสิ
ดวงตาของมัน
วันนี้อย่าหักโหม
แล้วค่อยๆ ใช้เวลานะคะท่าน
เดี๋ยวฉันจะแวะมาใหม่นะคะ ท่านประธาน
ได้สิ อีกเดี๋ยวเจอกันนะ
ค่ะ
ตายจริง
นายช่วยอย่าควงแขนฉันได้ไหม
อายคนอื่นเขา
เป็นอะไรไปเล่า
เดี๋ยวผมไปส่งทั้งสองคนเองครับ
โอ๊ะ ไม่ต้องๆ
เราสองคนว่าจะไปดื่มกันต่อ
- จำเต็นท์อาหารตรงห้าแยกที่เราไปบ่อยได้ไหม - จำได้ๆ
- ตรงห้าแยก - ไปดื่มมักกอลลีกันต่อเถอะ
ฉันฟังจนเบื่อแล้ว พอเถอะ
- ไปกันสักที - ผมเรียกแท็กซี่ให้แล้วครับ
- อือ ขอบใจนะ - ฝากคุณอัยการคังด้วยนะ
คุณอัยการครับ ขับรถไปส่งเธอด้วยล่ะ
- เอานี่ - งั้นไว้พบกันนะครับ
- ขอบคุณครับ - สวัสดีค่ะ
จำเต็นท์อาหารตรงห้าแยกได้ไหม
- โอ๊ย หนวกหู พอสักทีสิโว้ย - เข้าใจแล้วๆ
- ขึ้นไปเร็ว บ๊ายบาย - ไปเต็นท์อาหารห้าแยก
- หนวกหูชะมัด - เต็นท์อาหารห้าแยกครับ
โว้ย
เดี๋ยวผมไปส่งคุณเองครับ
ค่ะ
ห้ามมาทางนี้นะครับ
ใช้ทางอื่นด้วยครับ
ตายจริง
คุณคะ
เป็นอะไรไหมคะ
ใช้ทางอื่นนะครับ
ใช้ทางอื่นด้วยครับ
ความดันและชีพจรปกติครับ
เราจะให้ยาขยายหลอดเลือด และตรวจอีเคจีนะครับ
รอยนี้เหมือนรอยแผลกระสุนเจาะผ่านเลยนะ
เขาทำงานเป็นทหารหรือเปล่าครับ
อะไรนะคะ
แต่ถึงจะเป็นทหาร ก็ไม่น่ามีรอยแผลกระสุนเยอะแบบนี้นะ
แปลกจังเลย
แม่ครับ
แม่
แม่ครับ
แม่
แม่ครับ
แม่…
แม่ครับ แม่
ครับ ห้องอัยการคังฮานา แผนกคดีอาชญากรรมทีมหนึ่งครับ
ครับ แจ้งเบาะแสเหรอครับ
ค่อยๆ บอกเนื้อหากับเรามาได้เลยครับ
สักครู่นะครับ คุณว่าอะไรนะครับ ครับ
ชมรมโดรนมังกรบินเหรอครับ ครับ
(แผนกฉุกเฉิน)
เขาทำงานเป็นทหารหรือเปล่าครับ
แต่ถึงจะเป็นทหาร ก็ไม่น่ามีรอยแผลกระสุนเยอะแบบนี้นะ
ฮัลโหลค่ะ
ทำไมถึงโทรมาดึกๆ ดื่นๆ ล่ะคะ
แท็กซี่วีไอพีนั่นปรากฏตัวอีกแล้วครับ
ปรากฏตัวขึ้นอีกแล้วเหรอ หมายความว่ายังไงคะ
ก็คือเจ้ารถแท็กซี่วีไอพีปรากฏตัวอีกไงครับ
ตอนนี้ผมอยู่ที่สำนักงาน
แล้วมีคนโทรมาแจ้งเบาะแสครับ
คุณเรียกคนที่เพิ่งทำงานเสร็จมาเหนื่อยๆ ให้ไปกินเลี้ยง ไม่ปล่อยให้ไปพัก
จนเขาเป็นลมหมดสติ มันถือเป็นการบ้าอำนาจนะคะ
- คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เหรอคะ - นายกล้าดียังไง
ถึงได้ไปขอโทษแทนในนามยูเดต้า
- นายเป็นเจ้าของบริษัทเหรอ - "ยูเดต้า" เหรอครับ
พวกเขาเป็นบริษัทเว็บไซต์เก็บข้อมูล อันดับหนึ่งของประเทศเราครับ
- ฉันคืออัยการคังฮานาที่โทรหานะคะ - เกิดเรื่องอะไรที่บริษัทกันแน่
ซอยองมินถึงได้กระโดดลงมาจากสะพาน
เรายังไม่รู้นี่ครับ ว่าเขากระโดดลงมาเอง หรือมีคนโยนเขาลงมา
ผมจะทำงานที่บริษัทนี้ครับ ไม่สิ ผมอยากทำครับ
ไม่สิๆ ผมต้องทำให้ได้ครับ
คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน