(บุคคล สถานที่ องค์กรและเหตุการณ์ ในเรื่องไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
(อาจมีฉากที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม)
ท่านประธานครับ
พวกเราติดต่อมาเพราะได้ยินว่า…
เมื่อไม่นานมานี้ ท่านประธานตัดสินใจ ยกโทษให้ฆาตกรโอชอลยอง
- ครับ - พูดตามตรง มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
คุณปล่อยวางความโกรธแค้น
และยกโทษให้เขาได้ยังไง รายการเราอยากนำเสนอขั้นตอนนั้นครับ
เราเชื่อว่าเรื่องราวของท่านประธาน จะให้กำลังใจผู้คนได้ครับ
มันอาจจะลำบากที่ต้องพูดถึงอีก
แต่ผมขอถามเกี่ยวกับเหตุการณ์นั้นได้ไหมครับ
ครับ
เหมือนว่าวันนั้น…
(ธันวาคม 2001)
จะเป็นวันเสาร์นะครับ
ผมโทรหาพ่อแม่ตลอดบ่ายวันนั้น
แต่พวกท่านก็ไม่รับสายเลย
พอตกเย็น ผมเลยเดินทางไปหาพวกท่านครับ
ผมมาถึงหน้าบ้านและกดกริ่ง
แต่ไม่ว่าจะกดกี่ครั้งก็ไม่มีใครตอบรับเลย
ไฟในบ้านก็ปิดหมด
ผมไม่มีทางเลือก เลยปีนข้ามกำแพงเข้ามา
พอเข้ามาแล้ว
ผมก็เปิดไฟ
พระเจ้า
พ่อแม่ผมไม่ใช่คนที่…
จะทำให้ใครเดือดร้อนเลย
และไม่ใช่คนที่จะทำให้ใครโกรธแค้น
แต่ทำไมถึงทำแบบนั้นกับพวกท่าน
ผมอึดอัดมาก
ที่นั่นมีปลาที่พวกท่านเลี้ยงไว้อยู่
ผมก็เลยถามกับปลาพวกนั้นครับ
ว่า "พวกแกไม่เห็นบ้างเหรอ
ใครเป็นคนทำและทำลงไปทำไม"
หลังจากนั้น คนร้ายโอชอลยอง
ก็ถูกจับกุมหลังก่อเหตุสิบเดือน
ครับ
พอทราบข่าวแล้วรู้สึกยังไงบ้าง
ผมอยากฆ่าเขาครับ
อยากบดขยี้เขาให้เป็นเสี่ยงๆ
แต่ผมไม่มีวิธีนี่ครับ
ความสิ้นหวังนั้น ทำให้ผมอึดอัดแทบตายเลยครับ
ผมเลยตัดสินใจจะฆ่าตัวตายเองครับ
ผมสะสางทุกอย่าง เตรียมการเพื่อฆ่าตัวตาย
แต่สิ่งที่สะสางไม่ได้คือไอ้หมอนั่นครับ
ผมเลยตัดสินใจว่าถ้าฆ่ามันไม่ได้ ก็ให้อภัยมันซะดีกว่า
ถึงไม่รู้ว่ามันเป็นประสงค์ของพระเจ้าหรืออะไร
แต่ทันทีที่คำว่า "ให้อภัย" ผุดขึ้นมาในหัวผม
ความอยากตายก็เริ่มหายไปจากใจผมครับ
"ไม่ว่ายังไงก็ลองใช้ชีวิตนี้ต่อไปดู"
ถึงจะน่าขายหน้า แต่ผมก็คิดแบบนั้นจริงๆ ครับ
ผม…
(กำลังบันทึก)
อยากยกโทษให้คนคนนั้น
ที่ฆ่าพ่อแม่ผมครับ
(จางซองชอล)
ถึงแม้ผมจะไม่มีอำนาจทำแบบนั้น
(ประธานศูนย์ช่วยเหลือ เหยื่ออาชญากรรมนกสีฟ้า)
แต่ผมก็อยากรวบรวมความกล้าดูครับ
สุดยอดซะเหลือเกิน
ว้าว ท่านประธานจางของเรา
ไปเป็นนักแสดงได้เลยนะเนี่ย
จริงๆ เลย
(ศูนย์ช่วยเหลือเหยื่ออาชญากรรมนกสีฟ้า)
บริษัทแท็กซี่บรรยากาศทะแม่งๆ แฮะ
(ลบล้างการปฏิเสธผู้โดยสาร)
โทษทีค่ะ
ขอถามอะไรหน่อยค่ะ
ฉันตามหารถคันหนึ่งอยู่
นอกจากลานจอดรถตรงนี้ ยังมี…
การที่คุณจอดรถไว้แบบนี้ รู้ไหมครับว่าจอดขวางคันอื่นกี่คัน
ฉันไม่ได้จอดไปตลอดนะคะ เดี๋ยวก็เลื่อนออกแล้ว
สิ่งที่คุณต้องทำเป็นอย่างแรก
คือการเอารถไปจอดให้ถูกต้อง
คนอื่นจะได้ไม่เดือดร้อนครับ
ฉันแค่จะถามธุระแป๊บเดียวแล้วไปค่ะ
คุณตอบมาเร็วๆ ก็จบแล้วค่ะ
นี่คือท่าทางของคนมีธุระจะถามเหรอครับ
ขอโทษนะคะ ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
ไม่ครับ ไปเลื่อนรถครับ
นั่นอะไรน่ะ ตรงนั้นๆ
นั่นมันรถเบนซ์ จีคลาส
ตานายมองเห็นแค่รถหรือไง
ฉันหมายถึงบรรยากาศพวกเขาต่างหาก
หือ จริงด้วย ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ
ตอนนี้พอจะเข้าใจที่คนขับคิมโดกี
ขับรถแท็กซี่ออกไปทุกคืนแล้วล่ะ
ทำไมเหรอ
แฟนสาวเงินหนา
เสียดายแฟนหนุ่มที่เพิ่งบอกเลิกไม่กี่ชั่วโมง และตามมาถึงที่ทำงานเขา
- ไม่ใช่นะคะ - โอ๊ะ ใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม
- ทำไมถึงคิดกันได้แค่นั้น - หือ
ให้ตายเถอะ จริงๆ เลย
โธ่เว้ย โสโครกจริงๆ
"โสโครก" เหรอ
พี่ครับ ผมโสโครกเหรอครับ
นายโสโครกตรงไหนกัน
ไม่นะ ไม่โสโครกเลย สะอาดเอี่ยม
- เนอะ - นี่ โกอึน เธอนี่นะ
น่าขำชะมัด
ปกติฉันไม่ใช่คนหยาบคายแบบนี้หรอกนะคะ
ไม่ครับ
- คุณหยาบคายมาตั้งแต่แรกแล้วครับ - นี่คุณคะ
อัยการคังฮานาเหรอ
- ประธานจางเหรอ - ลมอะไรหอบมาครับ
มาหาผมเหรอครับ
ที่นี่เป็นบริษัทของท่านประธานเหรอคะ
ครับ
(ใบประกาศเกียรติคุณ)
มา ดื่มชาเถอะครับ
เคยเห็นรถคันนี้ใช่ไหมคะ
- อะไรนะครับ - ฉันตรวจสอบทะเบียนแล้ว ปรากฏว่าเป็นที่นี่ค่ะ
ไม่นะครับ เป็นไปไม่ได้หรอก
บริษัทเราไม่มีรถแบบนี้นะ
เจ้าของรถชื่อว่าจางฮาซุน
งั้นคุณก็ไม่รู้จักเขาด้วยเหรอคะ
ฉันขอโทษที่ต้องพูดแบบนี้
แต่อย่าปิดบังอะไรจากฉันเลยนะคะ
จางฮาซุนเป็นชื่อของพ่อผมครับ
- คุณพ่อคุณเหรอคะ - ครับ
และบริษัทนี้เป็นบริษัทที่พ่อผม เคยบริหารมาก่อนครับ
- งั้นคุณก็คงรู้เรื่องทุกอย่างสินะคะ - ไม่ครับ
ผมไม่รู้มาก่อนเลยครับ
และไม่รู้ด้วยว่ายังมีสิ่งของ ที่หลงเหลือเป็นชื่อพ่ออยู่ด้วย
ตอนนี้คุณพ่อคุณอยู่ที่ไหนคะ
ฉันก็รู้สึกไม่ดีเหมือนกัน ที่ต้องพูดแบบนี้กับคนที่รู้จัก
แต่ถึงคุณจะปกปิด ฉันก็จะเปิดเผยให้ได้ค่ะ
และจะมีแต่ท่านประธาน ที่ต้องลำบากใจเปล่าๆ นะคะ
คุณจางฮาซุน ตอนนี้ท่านอยู่ที่ไหนคะ
เธอมีสติหลงเหลืออยู่บ้างไหม
เธอรู้ไหมว่าทำไมเขาถึงเปิดมูลนิธินกสีฟ้า
ถามว่ารู้ไหม
- ฉันไม่ทราบค่ะ - แล้วคนที่ไม่รู้อะไรสักอย่าง
ทำไมถ่อไปทำร้ายจิตใจคนบริสุทธิ์ถึงที่
ไม่รู้บ้างเลยหรือไง
ว่าพ่อแม่เขาจากไปยังไง
อีกเดี๋ยวประธานจาง
จะมีงานอีเวนต์ข้างนอก ไปขอโทษเขาซะ
- ค่ะ - อย่าคิดขอโทษลวกๆ ทางโทรศัพท์เชียว
ไปขอโทษเขาดีๆ ต่อหน้าซะ
- ค่ะ - แล้วฉันเคยบอกเธอไปชัดเจนแล้วใช่ไหม
ว่าให้เลิกยึดติดไร้สาระกับโจโดชอลสักที
ฉันขอเตือนเธออีกครั้งนะ
ถ้าเธอเอ่ยถึงโจโดชอลต่อหน้าฉันเมื่อไหร่
เธอเตรียมตัวเตรียมใจไว้ได้เลย
ไม่ตอบหรือไง
ค่ะ
ไปให้พ้น
ค่ะ
คุณอัยการ ไม่ไปทานข้าวเหรอครับ
อย่าอดข้าวเลยครับ ไปทานด้วยกันแล้วค่อย…
คุณโซอึน ไปทานข้าวกันเถอะครับ
- ค่ะ - ครับ
(แฟ้มคดี: โอชอลยอง)
ไปกันครับ
(อัยการคังฮานา)
(โอชอลยอง)
(พบศพทั้งหมด 22 ศพ)
(วันที่ 8 ธันวาคม 2001)
(คดีฆาตกรรมคู่แต่งงานสูงวัยมีฐานะ)
(รูปถ่ายจุดเกิดเหตุ)
ทางนั้น
(ฆาตกรโอชอลยองถูกจับกุมแล้ว)
- ไอ้สารเลว - แก
ทำเรื่องแบบนั้นลงไปได้ยังไง
- ไอ้ฆาตกร - ทำแบบนั้นลงไปทำไม
ทำลงไปทำไม
ฆ่าพวกเขาทำไม
ทำไมต้องทำแบบนั้นกับแม่ฉันด้วย
ปล่อยนะ
ถอยไป
ทำไมต้องทำแบบนั้นกับแม่ฉันด้วย
ปล่อยฉันนะ
ปล่อย
ปล่อยฉัน
- ใจเย็นก่อนครับ - ทำแบบนั้นทำไม
พ่อของฉัน
(ฆาตกรโอชอลยองถูกจับกุมแล้ว)
(กิจกรรมทำกิมจิแห่งรัก ด้วยรสมือแสนอบอุ่นของเขตจาซอง)
คุณน่าจะยุ่ง ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วยครับ
ไม่เห็นต้องทำถึงขั้นนี้เลย
ไหนๆ มาแล้วฉันก็ต้องช่วยอีกแรงสิคะ
ยังไงก็ขอบคุณนะครับ
ท่านประธาน ฉันขอโทษนะคะ
โธ่ ทำแบบนี้ทำไมครับ
- เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดกันพอดี - ฉันเสียมารยาทกับท่านประธานไป
ไม่หรอกครับ
คุณอัยการแค่พูดในสิ่งที่ควรพูดครับ
ไม่ต้องเก็บไปใส่ใจหรอกนะครับ นะ
อันที่จริงก่อนมาที่นี่ ฉันได้อ่านข่าวของท่านประธาน
และนับถือท่านประธานมากเลยค่ะ
ทั้งที่เกิดเรื่องแบบนั้น แต่คุณก็ฝ่าฟันมาได้
ถ้าเป็นฉัน คงทำแบบนั้นไม่ได้แน่ๆ ค่ะ
คงโกรธแค้นและเกลียดคนร้าย
ที่ทำแบบนั้นกับฉันไปตลอดชีวิต
คงให้อภัยเขาไม่ได้ตลอดชีวิตค่ะ
ผมก็เหมือนกันครับ
- อะไรนะคะ - ผมเกลียดและโกรธแค้นคนร้าย
ให้อภัยเขาไม่ได้ตลอดชีวิตครับ
ทำไมพูดล้อเล่นซะจริงจังแบบนั้นล่ะคะ
แค่จะบอกว่าการให้อภัยมันยากแบบนั้นน่ะครับ
งานทำกิมจิวันนี้เสร็จแล้วล่ะค่ะ
ครับ เหนื่อยกันมามากนะครับ
เรามาจัดใส่กล่องแล้วขนใส่รถกันครับ
รถคันไหนขนเสร็จก็ออกไปก่อนเลยนะครับ
- ครับ - เก็บอันนี้ให้หน่อยนะครับ
อันนี้อันสุดท้ายแล้วครับ
(เขตจาซอง เมืองแห่งความสุข เหมาะแก่การอยู่อาศัย)
พ่อหนุ่มคิมนี่นะ ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ให้จอดรถแบบนี้
ทำไมจอดรถอันตรายแบบนี้ตลอดเลย
โกอึน เธอไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ
- ค่ะ - หัดระวังหน่อยสิ
นี่ฉันพูดกับใครอยู่เนี่ย ให้ตาย
ตายจริง คุณอัยการ ขอโทษด้วยนะครับ
วันนี้คุณเหนื่อยมามากเลยนะครับ จะกลับเลยก็ได้นะครับ
ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันช่วยเอาไปส่งด้วยค่ะ
ไม่ต้องหรอกครับ งานส่งมันเหนื่อยและเสียเวลามากด้วย
ฉันแค่ต้องกลับไปก่อนช่วงเย็น อยู่ช่วยก่อนได้ค่ะ
- เอาจริงเหรอครับ - ค่ะ
ถ้างั้น คุณวนส่งแค่พื้นที่ใกล้ๆ ก็พอครับ
- ดีเลยค่ะ - ครับ
วันนี้เราจะไปส่งที่ไหนบ้างเหรอ
ผมว่าจะไปวนส่งแถวเขตปริมณฑลฝั่งเหนือครับ
อือ
ผมไปฝั่งใต้ครับ
อ้อ ถ้าอย่างนั้น…
ก็ได้ค่ะ ครั้งนั้นฉันผิดเองค่ะ
เราลืมเรื่องในอดีต แล้วมาแนะนำตัวกันใหม่นะคะ
ฉันอัยการคังฮานา จากสำนักงานอัยการโซลเขตเหนือค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
ไม่นึกเลยว่าคุณจะเป็นคนแค้นฝังหุ่นนะคะ
ครับ ผมเป็นแบบนั้นครับ
แล้วคุณไประบายที่ไหนล่ะคะ
ผมตั้งใจไม่ระบายเองครับ
พูดอะไรเนี่ย
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
คุณก็เป็นพนักงานบริษัทรถแท็กซี่เหรอคะ
ว้าว คุณเล่นเกมเก่งมากเลยนะเนี่ย
คุณชื่ออะไรเหรอคะ
ยักไหล่แบบนั้นฉันไม่เข้าใจนะ
ขอโทษที พอดีฉันยุ่งอยู่
ตายจริง ไม่ใช่คนเกาหลีเหรอคะ
อะไรนะ
ขอโทษทีค่ะ ฉันนึกว่าคุณเป็นคนเกาหลี
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ฉันชื่อคังฮานา
พูดอะไรเนี่ย
อึดอัดเป็นบ้าเลย
ขอบคุณที่มาส่งนะคะ
ถ้าคนพูดด้วย ก็ควรพูดตอบหน่อยไม่ใช่หรือไง
ได้กิมจิมาแล้ว
ฉันว่าจะสั่งหมูสามชั้นตุ๋นสมุนไพร
กินด้วยกันไหมคะ
เอางั้นก็ได้ กินด้วยกันครับ
ในตู้เย็นฉันมีแต่ปลาหมักนะคะ กินทั้งปีก็ยังกินไม่หมดเลย
(ถนนออนด็อกบาวี 21)
ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
อะไรเนี่ย
รากบัวเหรอ
คุณทำตามสูตรในหนังสือ
หรือเป็นฝีมือคุณล้วนๆ ค่ะ
เดี๋ยวขากลับจะห่อให้นะครับ
เอาไว้กินที่บ้าน
ทำเครื่องเคียงก็เก่ง
บ้านก็สะอาดเอี่ยมอ่อง
คุณลุงโดกี
ต่างจากรูปลักษณ์ภายนอกเลยนะคะ
(วิธีตายโดยไม่เจ็บปวด)
(คุณเป็นคนที่ล้ำค่า โทรสายด่วนสุขภาพจิต)
(แท็กซี่วีไอพี)
อะไรเนี่ย บ้าบอชะมัด
(แท็กซี่วีไอพี)
(อย่าตาย แก้แค้นซะ เราจะจัดการแทนเอง)
ส่งมาสิวะ
เฮ้ยๆ นายลืมรูดซิป
- ไอ้เวรนี่ - ช่างเถอะ
มานี่เลย
นี่ อย่าสิวะ
คุณป้าคะ
ช่วงนี้อะไรสดที่สุดเหรอ
ปลาแมคเคอเรลญี่ปุ่นนี่ราคาเท่าไรคะ
ว่าไงคะ
ฉันถามว่าราคาเท่าไร ทำไมไม่ตอบล่ะ
จะไม่ขายของหรือไง
โธ่เอ๊ย ใช่ว่าจะมีแค่ร้านเดียว…
(คุณลูกค้าหาอะไรอยู่เหรอคะ)
ทำให้ฉันดูเป็นคนไม่ดีซะงั้น
หูก็หนวกแล้วจะขายของอะไรได้
ขอให้ขายดีนะคะ
(แล้วมาอุดหนุนใหม่นะคะ)
(รูปภาพ)
(แท็กซี่วีไอพี)
(ประธาน จางซองชอล)
(แท็กซี่วีไอพี)
นี่ จินออน
มานี่หน่อย
ถ้าแท็กซี่วีไอพีของเรา
ติดอยู่ในทางตัน ที่ไม่สามารถไปต่อได้
แถมยังมืดไปหมดทั้งสี่ทิศ
เพื่อที่จะจับคนร้าย
เราจะต้องเข้าไปยังซอยแคบๆ ที่มืดมิดนั่น
แต่ช่างโชคร้าย
ที่รถแท็กซี่ของเราเข้าไปไม่ได้ และไฟหน้าก็สว่างไม่พอ
ซวยแล้ว
เราต้องเข้าไปในซอยแคบๆ นั้นนะ
แล้วเราจะแก้ปัญหานี้ยังไงดี
และทันใดนั้นเอง
เราก็เปลี่ยนกระจกข้างให้เป็นไฟฉายพกพา
และเอามาใช้แทนไงล่ะ
ถ้าคนขับคิมโดกีรู้เข้า เขาจะต้องตะลึงแน่ๆ
โอ๊ย
ปิดไฟทำไมล่ะครับ
ไฟดับเหรอครับ
- เปล่า - ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
โอ๊ะ
นี่มัน
ว้าว
ไอ้ของที่ดูถือลำบากและพกยากนี้
คือกระจกข้างรถแท็กซี่นี่เอง
พอดีผมต้องออกไปแล้ว
- ช่วยติดมันกลับเข้าที่หน่อยครับ - ได้สิ โทษทีนะ
- ผม… - ทำไมทุกคนมารวมกันอยู่นี่ล่ะ
นั่นอะไรน่ะ
ทำไมนายถึงทำกระจกข้างพังอีกแล้วเนี่ย
รีบซ่อมเดี๋ยวนี้เลย
นั่นน่ะสิครับ
เป็นแบบนี้ตลอดเลย
คราวนี้ลูกความค่อนข้างเด็ก
ดูแลเป็นพิเศษหน่อย เข้าใจไหม
- ครับ - อือ
ติดกลับหรือยัง
ครับๆ กำลังติดกลับคืนอยู่ครับ
ติดแล้วครับ
(แท็กซี่วีไอพี)
เราจะไปไหนกันครับ
ไปแก้แค้น
หนวกหูซะเหลือเกิน
เงียบหน่อยๆ
เอาล่ะ เขาเป็นนักเรียนที่เพิ่งย้ายมาใหม่ ชื่อพัคจองมิน แนะนำตัวหน่อย
หวัดดี ฉันย้ายมาจากโรงเรียนม.ปลายยองซัน มาที่โรงเรียนม.ปลายเซจง
ชื่อพัคจองมินนะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วย
ตอนที่ผมย้ายเข้ามาใหม่
เราสนิทกันดี ไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ
เหม็นกลิ่นอะไรวะเนี่ย
ทำไมห้องเรียนถึงเหม็นเหมือนตลาดปลาเลยวะ
เดี๋ยวนะๆ
บ้าเอ๊ย
ให้ตายเถอะ
เปิดหน้าต่างด่วนๆ
- ซูนัม เปิดหน้าต่างหน่อยสิ - รีบเปิดสิวะ เหม็นจะตายอยู่แล้ว
ใครย่างปลากินวะ
นายกินปลาย่างมาเหรอ
เปล่านะ
ทำไมเหรอ
เหม็นคาวปลาเป็นบ้า
สงสัยกลิ่นจะติดมา ตอนฉันไปช่วยงานแม่ที่ร้านน่ะ
- เหม็นมากเหรอ - สุดๆ เลยล่ะ
ไม่ใช่ว่าเอาปลาใส่กระเป๋ามาด้วยเหรอ
นี่ๆ อย่าจับสิ เดี๋ยวกลิ่นติดมือ
- แต่อยู่มาวันหนึ่ง… - ไปให้พ้นซะ
พวกเขาก็เริ่มรังแกผมโดยไม่มีเหตุผล
นี่ ไอ้เวรเอ๊ย
- ไอ้เวรนี่ - ไม่รู้เหรอว่าทำไมตัวเองถึงโดนกระทืบ
- ฮะ - ไอ้เวร
เฮ้ย
- ตั้งแต่นายย้ายมา ฉันก็เรียนไม่รู้เรื่องเลยเนี่ย - เรียนไม่รู้เรื่องเลยเว้ย ไอ้เวร
- ไอ้ปรสิตเอ๊ย - ให้ตายเถอะ
- ไอ้เวร - ปรสิตคืออะไรเหรอ
- ไอ้เวรเอ๊ย - ฮะ
- มันแปลว่าอะไร - ก็พวกชนชั้นต่ำไง ตอนเรียนไม่ฟังเลยเหรอ
- กระทืบมันเร็ว - เร็วเข้าๆ
โดนซะบ้าง
ผมบอกอาจารย์ไปแล้วแต่ไม่มีประโยชน์เลยครับ
ย้ายมาใหม่ก็ลำบากกันทุกคนนั่นแหละ
เป็นเพราะพวกนายยังไม่สนิทกัน
นายก็ยอมๆ เขาไปหน่อย
แล้วพยายามสนิทกับพวกเขานะ รู้ไหม
ว่าแต่ นี่มันกลิ่นอะไรเนี่ย
นายช่วยซักเครื่องแบบนักเรียนบ่อยๆ หน่อยเถอะ
ให้ตายเถอะ
(ห้องพักครู)
นี่ จองมิน
ทำไมนายออกมาจากห้องนั้นล่ะ
คุยกับครูเป็นยังไงบ้าง
ไปเล่นตบแปะกับครูประจำชั้นมาเหรอ
- ฉันเบื่อ ไปร้องคาราโอเกะกัน - นายร้องเพลงเพราะไหม
- ยิ่งเวลาผ่านไป… - จองมิน
- พวกเขาก็ยิ่งแกล้งแรงขึ้นครับ - นี่
รอด้วยสิ
พวกเขาเรียกเอาเงินจากผมอาทิตย์ละครั้ง
พอผมไม่มีเงินให้ พวกเขาก็…
มันไม่มีอะไรมากหรอก จองมิน
ฉันก็เคยทำมาก่อน
เจ้าปรสิตที่แสนดีของเรา แค่บอกว่าเล่นซนไปหน่อยก็ได้
เขาจงใจก่ออุบัติเหตุรถมอเตอร์ไซค์
และเอาเงินชดเชยไปครับ
(ป้อมตำรวจโดจอง)
ครับ
ถ้าคณะกรรมการต่อต้าน การใช้ความรุนแรงในโรงเรียนตัดสินได้
ว่าจะจัดการให้เป็นเรื่องภายในหรือภายนอก ก็แจ้งผมด้วยนะครับ
ครับ
- เอ่อ… - ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี นายกลับไปเถอะ
ถ้าผมขอความช่วยเหลือจากคนรอบตัว
ครับ กิมจิอร่อยมากเลยครับ
พวกเขาก็ยิ่งเอาคืนผมหนักขึ้น
เขาป๊อปในหมู่นักเรียนหญิง…
โอ้ มาแล้วๆ
- พ่อคนฮอตของเรามาแล้ว - ทำไมมาช้าจัง
นี่ จองมินเหมือนแม่มันเป๊ะเลย
แล้วไข่นี่อร่อยตรงไหนเนี่ย
- รสชาติห่วยแตก - เจาะไข่แดงให้แตกกันไหม
อือ ลองกินสิๆ
- ฉันกินไม่ลงแล้ว - กินเร็ว
จองมิน มาเร็ว เดี๋ยวเส้นรามยอนก็อืดหรอก
เราจะทานให้อร่อยนะครับ
คุณแม่คงเหนื่อยมากเลยนะครับ ที่ต้องเปิดร้านขายปลาคนเดียว
อ้อ
มีดนี่น่ะ
คุณแม่ต้องใช้ระวังด้วยนะครับ
ใช่แล้วครับ
ถ้าบาดขึ้นมาจะเป็นเรื่องใหญ่นะครับ
พรุ่งนี้จะมีการประชุมคณะกรรมการ ต่อต้านการใช้ความรุนแรง
อย่ามาสายล่ะ จองมิน
ไหน ลองพูดมาตามความจริงสิ
ที่นายเจ็บขา เป็นเพราะพลาดล้มเองหรือเปล่า
หรือว่าพวกเขา
จงใจผลักนายให้ล้มจริงๆ เหรอ
เขาหมายความว่าอะไร
พวกเขาจงใจผลักเหรอ
ลูกบอกว่าเป็นอุบัติเหตุนี่
(ออกแบบตัวเอง ให้เป็นคนที่มั่นใจ)
เราแค่ชนกันน่ะครับ
ตอนที่ล้อเล่นกันอยู่
บอกมาตามตรงนะ
ลูกล้อเล่นกับเพื่อน
จนเกิดอุบัติเหตุจริงเหรอ
แม่ครับ
ขอร้องล่ะ
ถึงพวกนายจะล้อเล่นกัน แต่เพื่อนก็ได้รับบาดเจ็บ
เพราะงั้นทั้งสามคนก็ขอโทษเพื่อนซะ
ฉันขอโทษนะ
หลังจากนี้เราอย่าล้อเล่นอะไรแรงๆ กันเลยนะ
นะ จองมิน
ใช่แล้ว พวกเรากินรามยอนหม้อเดียวกันมาด้วยนะ
พวกเราขอโทษนะ
ใช่ พวกเราเคยมีความทรงจำร่วมกันเชียวนะ เราขอโทษนะ จองมิน
ได้สิ
แล้วจองมิน นายก็ด้วย ถ้ามีเรื่องอะไรก็ควรคุยกับทางโรงเรียนก่อนสิ
ถ้าเอาไปบอกคนนอกแบบนั้น
แล้วคุณครูกับโรงเรียนเราจะดูเป็นยังไง
ขอโทษครับ
ผมขอโทษครับ
ให้ตายเถอะ กับอีแค่เรื่องไม่เป็นเรื่อง
โธ่ ต้องขอบคุณที่สละเวลามานะครับ
- คุณพ่อฮยองชิก ธุรกิจราบรื่นดีไหมครับ - ครับ
เราออกไปดื่มกลางวันกันสักแก้วไหมครับ
- อ้อ ครับ - ครับ
- พวกนายก็โทรบอกพ่อด้วยล่ะ - ครับ
เอาล่ะ ไปด้วยกันเถอะครับ
พวกเขาจะเข้าใจความรู้สึกของผมไหมครับ
ไม่สิ
คงไม่รู้หรอกครับ
เพราะถ้ารู้ ก็คงทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
ผมอยากให้พวกเขารู้สึกเหมือนผมดูบ้างครับ
ว่ามันเหมือนตกนรกแค่ไหน
(แท็กซี่วีไอพี)
(อย่าตาย แก้แค้นซะ เราจะจัดการแทนเอง)
(ร้านเกมกึมซอง)
(อย่าตาย แก้แค้นซะ เราจะจัดการแทนเอง)
(ตู้เล่นเกมเครื่องที่ 1 เกมที่ 88)
(เวิลด์เกม)
(เลือกเกม)
(เกมที่ 88: คนขับแท็กซี่)
สวัสดีค่ะ
ก่อนอื่น ขอขอบคุณที่ใช้บริการ แท็กซี่วีไอพีสีรุ้งของเราค่ะ
ฉันขอแจ้งข้อควรระวังสองสามข้อ
เพื่อความปลอดภัยของผู้ใช้บริการค่ะ
ขณะที่ปฏิบัติภารกิจ
มิเตอร์จะคิดราคาตลอดเวลาค่ะ
เราจะทำการคิดค่าโดยสาร
ภายหลังจากภารกิจทั้งหมดเสร็จสิ้น
และอาจมีการคิดค่าบริการเพิ่มเติม ขึ้นอยู่กับแต่ละกรณีค่ะ
หลังจากใช้บริการแท็กซี่แล้ว
ห้ามคุณผู้ใช้พูดถึงแท็กซี่สีรุ้ง
กับบุคคลอื่นเด็ดขาดค่ะ
ขอความร่วมมือด้วยนะคะ
บัดนี้ หากคุณต้องการลงโทษคนที่ทำให้คุณเจ็บปวด
ให้กดปุ่มสีน้ำเงินทางซ้ายมือ
หากไม่ต้องการลงโทษพวกเขา
ให้กดปุ่มสีแดงทางขวามือค่ะ
เชิญเลือกได้เลยค่ะ
(เลือก)
เหม็นคาวปลาเป็นบ้า
- ตั้งแต่นายย้ายมา ฉันก็เรียนไม่รู้เรื่องเลยเนี่ย - เรียนไม่รู้เรื่องเลยเว้ย ไอ้เวร
- ไอ้ปรสิตเอ๊ย - ให้ตายเถอะ
มีดนี่นะ คุณแม่ต้องใช้ระวังด้วยนะครับ
ถ้าบาดขึ้นมาจะเป็นเรื่องใหญ่นะครับ
(แท็กซี่วีไอพี)
(เลือก)
ผมอยากให้พวกเขารู้สึกเหมือนผมดูบ้างครับ
ว่ามันเหมือนตกนรกแค่ไหน
ว่าแต่เราต้องจัดการ พวกเด็กม.ปลายด้วยเหรอคะ เสียฟอร์มหมด
สำหรับใครบางคน เรื่องราวในวัยเรียน อาจจะเป็นเรื่องเล็กน้อย
และกับใครบางคนก็อาจเป็น ปัญหาเรื่องความเป็นความตายได้
มาจัดการให้เรียบร้อย แล้วค่อย รักษาฟอร์มที่เสียไปกลับคืนมา เข้าใจไหม
มีข้อที่ควรรู้ไหมครับ
เอ่อ ตามประวัติแล้ว
บอกว่าเขาไม่เคยก่อปัญหาอะไร อย่างเป็นทางการนะคะ
แต่พ่อของนักเรียนซึงแท
นอกจากที่เขาบริจาคเงินสนับสนุนมากมาย ในฐานะประธานสมาคมศิษย์เก่าของโรงเรียนนี้
ก็ไม่มีอะไรที่พิเศษค่ะ
รอบนี้พ่อหนุ่มคิมปลอมตัวเข้าไปที่นั่นเองเป็นไง
แล้วข้อมูลครูประจำชั้นเขาล่ะครับ
รอเดี๋ยวนะคะ
ครูประจำชั้นห้องสาม เป็นใครเอ่ย
ครูประจำชั้น…
แล้วก็คนนี้
อยู่นี่แล้วค่ะ
เดี๋ยวนะ ทำไมมีครูประจำชั้นเยอะจัง
เอาล่ะ คิดว่าใครคือครูประจำชั้นตัวจริงคะ
- เบอร์สาม - อะไรเนี่ย
โธ่เอ๊ย ไม่สนุกเอาซะเลย
ก็ชอบเอาคำตอบที่ถูกไว้คนสุดท้าย มันก็ไม่สนุกน่ะสิ
เอาล่ะๆ
คดีครั้งนี้น่ะนะ
ไม่ใช่แค่เหยื่อ แต่ผู้กระทำก็เป็นผู้เยาว์กันทั้งหมด
แต่ไม่ใช่ว่าอายุน้อย แล้วความผิดจะเบาลง
ทุกคนรู้ใช่ไหม
ไม่เกี่ยงว่าใครจะโยนหินลงไป ยังไงมันก็จมลงอยู่ดี
แผนเป็นยังไงคะ
(พัคจองมิน พัคซึงแท จางฮยองชิก โอฮักซู)
หนึ่งสัปดาห์
ถ้างั้นก็เอาตามที่เราถนัด
- ครับ - เริ่มกันเลยไหม
- แยกย้ายกันไปทำสิ่งที่เราถนัด - ที่ผ่านมาผมไม่ถนัดเท่าไร
แต่ครั้งนี้จะทำให้ดีนะ
(แท็กซี่วีไอพี)
รถทะเบียน 5283 เริ่มงานครับ
(ชุดข้าวหมูผัดซอสเผ็ด)
หมายเลข 793
หมายเลข 793 อาหารของคุณได้แล้วค่ะ
ขอโทษนะครับ
เหมือนว่าคุณจะดูเลขคิวผิดนะครับ
อ้อ ยังว่าอยู่ว่าทำไมอาหารได้เร็ว
- ทานให้อร่อยนะครับ - ครับ ขอบคุณครับ
(ห้องครูใหญ่)
ผมชื่อฮวังอินซอง เป็นคุณครูสอนแทนชั่วคราวครับ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ
ยินดีที่ได้พบครับ มาคุยกันระหว่างทางไปเถอะครับ
ครับ
ค่อยยังชั่วหน่อยนะครับ
พอดีมีครูของเราคนหนึ่งท้องร่วง เพราะลำไส้อักเสบเฉียบพลัน
ก็เลยลาป่วยหนึ่งสัปดาห์น่ะครับ
โธ่ ตายจริง
ดูท่าจะป่วยหนักมากนะครับ
เห็นว่าท้องเสียวันละหลายรอบเลย ไม่รู้ว่าไปกินอะไรมา
แต่ค่อยยังชั่วหน่อย ที่เราเจอคุณครูที่ว่างอยู่พอดีนะครับ
เดี๋ยวนี้นะ ถ้าไม่มีครูสอนแทนชั่วคราว โรงเรียนก็แทบจะดำเนินไปไม่ได้เลยครับ
ผมเขินเลยนะครับ
ช่วยใส่ใจห้องสามในฐานะครูประจำชั้นชั่วคราว สักหนึ่งสัปดาห์นะครับ
เราจะให้ค่าจ้างมากกว่าโรงเรียนอื่นเองครับ
โธ่ จะปล่อยให้นักเรียนไม่มีครูสอนไม่ได้นี่ครับ
ผมจะทำให้เต็มที่เลยครับ
โอ้ วิชาที่สอนก็เป็น คณิตศาสตร์เหมือนกันพอดีเลยนะครับ
คณิตเหรอ
คณิตเหรอครับ
งั้นจะให้ทำยังไงล่ะคะ
ก็ครูประจำชั้นเขาสอนคณิต
ไม่ได้ครับ ช่วยเปลี่ยนเป็นวิชาอื่นให้ผมหน่อย
โธ่เอ๊ย คุณแนะนำตัวไปแล้ว จะเปลี่ยนได้ยังไงล่ะคะ
คุณครูฮวังครับ
รีบมาสิครับ มัวทำอะไรอยู่
เขาเป็นครูประจำชั้นชั่วคราว ที่จะมาดูแลจนกว่าครูประจำชั้นจะกลับมา
คุณครูฮวังอินซอง
ทุกคนเชื่อฟังคุณครูด้วยนะ
- เอาล่ะ เริ่มสอนได้เลยครับ - ครับ
ทุกคน ยินดีที่ได้พบนะครับ
ในเมื่อเป็นการเจอกันครั้งแรก
ครูขอเช็กชื่อ เพื่อเป็นการแนะนำตัวไปในตัวนะครับ
(รายชื่อนักเรียนชั้นม.5 ห้อง 3)
ไหน โอซูนัม
ครับ
- ซอคังจุน - ครับ
ยินดีที่ได้พบนะ
- ซงกวังมิน - ครับ
โอเค
จางฮยองชิก
ฮยองชิกไม่มาโรงเรียนสินะ
โทษนะครับ
ผมขานไปหลายทีแล้วนะว่าผมมา
อ้าว งั้นเหรอ
โทษที สงสัยครูจะไม่ได้ยิน
คราวหน้าให้ขานรับเสียงดังหน่อยนะ
บ้าบอชะมัด
พัคซึงแท
เดี๋ยว นายจะไปไหน
ข้างนอกครับ
แต่ยังไม่หมดคาบเลยนะ
พอดีแดดข้างนอกกำลังดีน่ะครับ
นี่ เดี๋ยวก่อน
เอาล่ะ ไหน…
พวกเธอเรียนถึงไหนแล้วเหรอ
ถ้างั้นเรามาทบทวนบทเรียนที่เรียนไป
จนกว่าครูประจำชั้นจะกลับมา
แล้วก็…
(กฎของไซน์และโคไซน์)
คาบเรียนของเรา จะใช้สื่อโสตทัศน์เป็นหลักนะครับ
(กาแฟ ชาและเครื่องดื่ม)
คุณครูครับ
อ้าว
มีอะไรเหรอ
พอดีเรามีเรื่องอยากรบกวนคุณครูหน่อยน่ะครับ
อือ
เรื่องรบกวนเหรอ
รบกวนอะไร
ครูมีบุหรี่ไหมครับ
อะไรนะ
พอดีตอนเช้าผมลืมซื้อมาน่ะครับ
เดี๋ยวนะ แต่ถึงยังไงก็เถอะ
มันไม่ใช่สิ่งที่นักเรียนจะมาขอกับครูได้นะ
ใครเป็นครูกัน
สอนแทนก็เป็นแค่พนักงานพาร์ตไทม์
ไม่ใช่ครูสักหน่อย
นายพูดจาหยาบคายไปแล้วนะ
ตัวเองเป็นแค่ครูชั่วคราว
แต่อยากได้รับการปฏิบัติเหมือนครูขนาดนั้นเหรอ
ถ้างั้นก็ได้
ครูครับ
ครูมาตบหน้านักเรียนแบบนี้ได้เหรอครับ ว่าไงครับ
- เดี๋ยวสิ - ครูครับ
ทำไมอยู่ๆ มาตบผมล่ะครับ
- ฉันตบตอนไหนกัน - ครูทำร้ายนักเรียนได้เหรอ
- เหลือเชื่อเลย เขาทำแบบนั้นได้ยังไงกัน - ว้าว
ให้ตายเถอะ จริงๆ เลย
โอเค งั้นไกล่เกลี่ยกันด้วยอันนี้นะ
- เดี๋ยว… - อย่ามาแค้นกันทีหลังล่ะครับ
จากนี้ก็วางตัวดีๆ หน่อยนะครับ
คุณครูครับ
โอ้โฮ
เหมือนผมเพิ่งโดนไถเงินไปเลย
ไม่ใช่เหมือน แต่โดนไถเลยล่ะค่ะ แบบหมดตูดเลยด้วย
(พัคซึงแท)
(รางวัลที่ได้รับ)
เคยเปิดคณะกรรมการต่อต้าน การใช้ความรุนแรงหลายหนเลยนะครับ
และพ่อแม่เขาไม่เคยมาเข้าร่วมสักครั้ง
มีแต่คุณอามา
แต่ชื่ออาของเขาต่างกันทุกรอบเลยแฮะ
พ่อแม่เขาคงยุ่ง เพราะธุรกิจนำเข้าแบตเตอรี่จากจีนละมั้งคะ
และตั้งแต่สองสามปีก่อน
พ่อเขาก็ลงสมัครนายกเทศมนตรี ก็น่าจะยุ่งมากขึ้น
ก็เลยมีอาหลายคนมาเข้าร่วมแทนงั้นเหรอ
- เราควรไปสะบัดเสื้อเต้นสักหน่อยไหม - ต้องไปอยู่แล้ว
ฮักซู
นายไปจีบผู้หญิงคนนั้น
- แล้วเอาของมาหน่อย - "ของ" เหรอ
เรื่องแบบนี้ เจ้าฮักซูมันเต๊าะเก่งอยู่แล้ว
- อ้อ - ไปจัดการมา
คุณยายครับ
- ขายกล่องพวกนี้ให้ผมไหมครับ - หือ
ถ้ายายทำธุระให้ผมสักอย่าง
ผมจะซื้อต่อในราคาสูงกว่าร้านรับซื้อของเก่าเอง
โอเคไหมล่ะครับ
โอ้
คุณยายทำงานเก่งนะเนี่ย
จริงสิ
ดื่มน้ำซุปร้อนๆ หน่อยนะครับ
ขอให้อายุยั่งยืนไปนานๆ นะครับ
นี่
"อายุยืนยาว" เว้ย ไอ้หัวขี้เลื่อย
ไอ้หมอนี่โง่เหมือนหน้าตาไม่มีผิด
เฮ้ยๆ
เลิกฟัดกันได้แล้ว
ไปกันเถอะ
คุณยายครับ
ขอให้อายุยืนยาวนะครับ
ดีมากเลย อารมณ์ดีสุดๆ
เอาล่ะๆ
- มาชนแก้วกันหน่อยๆ - ชนแก้ว
- ชน - ชน
เอาล่ะ ทุกคน
- รู้ไหมว่าวันนี้ฉันเอาอะไรมาให้พวกเธอด้วย - อะไรเหรอ
คาดหวังได้เลย
สุดยอดเลย นายหามาได้ยังไง
นี่ๆ ฉันก็มีวิธีของฉันน่ะสิ
ไอ้หมอนี่มันหน้าแก่ไง หน้าแก่
เห็นด้วยเลย
- ว่าฉันหน้าแก่ทุกที - นายเข้ามาในนี้ได้ยังไง
- ด้วยหน้าตาแบบนั้นน่ะ - นี่ ฮักซู
- ไอ้ฮักซูเว้ย - ว่าไง
ไปเต้นหน่อยสิ
- สั่งให้ฉันเต้นด้วยเหรอ - เออ
งั้นฉันก็ต้องเต้นอยู่แล้ว
(กล้อง 1 กำลังรับข้อมูล)
สนุกสุดเหวี่ยงกันเชียวนะ
ใช้เงินที่ไถจากเด็กนักเรียนคนอื่นมา
ไม่รู้สึกผิดบ้างเหรอ
ไม่มีทางที่จะรู้สึกผิดอยู่แล้วครับ
เพราะพวกเขามีภูมิต่อมันไปแล้ว
มีภูมิเหรอคะ
คณะกรรมการต่อต้านการใช้ความรุนแรง ก็เหมือนเป็นวัคซีนให้พวกเขาครับ
ตราบใดที่พวกเขาต้องทำแค่ขอโทษผ่านๆ
ไม่ว่าจะใช้ความรุนแรงตามใจแค่ไหน
ก็ไม่มีเหตุผลให้พวกเขาเลิกกลั่นแกล้งครับ
และเพราะพวกเรามีภูมิกับมันไปแล้ว
ยิ่งเวลาผ่านไป พวกเขาก็จะยิ่งใช้ความรุนแรงหนักขึ้น
และด้านชาต่อความรู้สึกผิดมากขึ้นครับ
นายเป็นปลาไหลหรือไงเนี่ย
นี่ ฮักซู
มาแล้วเหรอครับ
ครับ
- สบายดีไหม - ครับ ผมสบายดีครับ
ดื่มสักแก้วสิ
นี่เงินครับ
- ถูกหรือเปล่า - ครับ อา
แบบนี้นี่มัน
เกินเส้นเด็กม.ปลาย ที่ไม่ประสีประสาแล้วหรือเปล่าคะ
พวกเขาล้ำเส้นกันมานานแล้วครับ
พอจะรู้แล้วนะครับ ว่าเขาหาคุณอามาจากไหนกัน
ตายจริง
ใครกันเนี่ย
ไม่คิดเลยว่าจะเป็นคนแบบนี้
มาที่แบบนี้เป็นด้วยเหรอเนี่ย
ทำไมล่ะ
ฉันมาที่แบบนี้ไม่ได้เหรอ
ก็ฉันน่ะ
แค่ได้เห็นพวกเด็กๆ ก็เหมือนได้ความเป็นสาวกลับมาแล้ว
ไม่โดนไล่ออกไปเหรอครับ
ไม่หรอก
เพราะฉันเป็นเจ้าของที่นี่
ข้อเสนอที่ฉันเคยบอกไปก่อนหน้านี้
ได้เอาไปคิดดูหรือยัง
ถ้านายมาทำงานให้ฉัน
ฉันจะดีกับนายให้มากกว่าประธานจางอีกนะ
ไม่ว่าจะเรื่องเงินหรืออะไรก็ตาม
จะให้ทุกอย่างที่นายต้องการเลยล่ะ
อย่าขวางทางเขา หลบซะ
นายหญิงครับ พวกเขากำลังรออยู่ครับ
ห้องไหน
เดี๋ยวผมนำทางไปครับ
สวัสดีค่ะ นายหญิง
อุ๊ย
นายหญิงครับ
- ยินดีต้อนรับครับ - ยินดีต้อนรับครับ
นี่อะไรกัน
ใครสั่งให้ทำร้ายเขาตามใจชอบกัน
ขอโทษครับ
ที่รัก
นายยังหนุ่มยังแน่นอยู่
ก็ทำแบบนั้นได้ ไม่เป็นไรหรอก
เสพยาหน่อยแล้วยังไงล่ะ
สิ่งที่ผิดคือการยืมเงินคนอื่นไป แล้วไม่คืนต่างหาก
แต่ก็นิดหน่อย
ไม่ต้องกังวลนะ
ไม่ว่าใครก็ผิดพลาดกันได้ จริงไหมล่ะ
แต่พอมาดูแล้ว
นายก็ดูยังหนุ่มยังแน่นดีนะ
หน้าตาก็ดี
ติดต่อหมอคิมซะ
ใช้หนี้หมดก็น่าจะยังเหลือนะเนี่ย
ผมโทรเรียกเขามาแล้วครับ
บอกให้เขาจัดการคิดรวมดอกเบี้ยด้วย
- ครับ - ไว้ชีวิต…
ไว้ชีวิตผมด้วย
ไว้ชีวิตผมด้วยครับ
ไว้ชีวิตผมด้วย…
(สำนักงานอัยการโซลเขตเหนือ)
(ศูนย์ช่วยเหลือเหยื่ออาชญากรรมนกสีฟ้า)
โอเค
เรียบร้อย
เราจะทำยังไงกับตำรวจคนนั้นดีครับ
ปล่อยเขาไว้ก็ได้
ฉันมีความคิดอยู่ในใจแล้ว
(อัยการคังฮานา)
(รถเข็นจดหมาย)
สวัสดีครับ
ฉันไปห้องจดหมายมาค่ะ
โอ๊ย ดูหนักนะเนี่ย
วันนี้จดหมายเพียบเลย
น่าจะโทรมาสิ ผมจะได้ไปเอาให้
ถึงโทรมาคุณก็ไม่ค่อยรับนี่คะ
อันนี้ของพวกเรา
คุณอัยการครับ
ซองนี้เอกสารหนักเชียว แต่ไม่มีชื่อผู้ส่งครับ
คงส่งพัสดุด่วนมามั้งคะ
(คดีผลิตภัณฑ์หมักดองชางซอง เอาเปรียบแรงงาน)
(รายการเดินบัญชี)
(สถานีตำรวจฮันริม)
นี่มันอะไรเนี่ย
อะไรเหรอครับ
(หลักฐานที่ 2: การเอาเปรียบแรงงาน)
(หลักฐานที่ 3: กลอนประตูรักษาความปลอดภัย สามารถเปิดได้จากด้านนอกเท่านั้น)
(ใช้ในราชการเท่านั้น)
เฮ้อ จริงๆ เลย
ดูคุณจะใช้แรงงานพวกเขาซะคุ้มเชียวนะ
(ธนาคารมีโร)
อันนี้ฉันสงสัยจริงๆ
คุณเอาเปรียบเหยื่อขนาดนี้ ไม่เคยรู้สึกผิดบ้างเลยเหรอคะ
ผมไม่ได้ทำนะครับ
เขาบอกผมว่าเป็นหน่วยงานด้านสังคม ผมก็แค่ช่วยเหลือเขาเฉยๆ
ขอโทษครับ
คุณคงรู้อยู่แล้วว่าถึงจะมาสำนึกผิดตอนนี้ ก็ไม่ถูกลดโทษตามความเป็นจริง
แล้วผู้สมรู้ร่วมคิดอยู่ไหนคะ
ผมก็ไม่รู้ครับ
พวกเขาโยนให้ผมรับผิดคนเดียวแล้วหนีไปกันหมด
มีแต่ผมกับเถ้าแก่พัคจูชานที่เข้าถึงข้อมูลพวกนั้นได้
แล้วคิดว่าผมจะส่งให้คุณ เพื่อให้มาจับตัวเองเหรอครับ
คุณอัยการครับ
พัคจูชาน โจจงกึน ชเวจงซุก
เบอร์ของสามคนนี้ระงับการใช้ไปแล้วครับ
ไม่มีบันทึกการใช้บัตรเครดิตด้วย
และไม่พบเบาะแสที่อยู่ของพวกเขาครับ
ว้าว ไอ้สามคนนั้นโยนความผิดให้ผมคนเดียว แล้วเผ่นแน่บกันไปหมดงั้นสิ
ให้ตายเถอะโว้ย
พวกเขาคงไม่ได้หายสาบสูญ แต่หนีไปใช่ไหมครับ
เหมือนจะเป็นแบบนั้นนะ
แต่พวกวายร้ายหายไปพร้อมกันสามคนงั้นเหรอ
ทำยังไงต่อดีครับ
พิจารณาเป็นว่าพวกเขาหลบหนี แล้วยื่นขอหมายประกาศจับด้วยค่ะ
ครับ รับทราบครับ
(โจจงกึน ชเวจงซุก พัคจูชาน)
ต้องทำความสะอาดหน่อยสิ
อือ
บอกให้ถูไง
- อือ - นี่ ซูนัม
- หือ - ให้ช่วยไหมล่ะ
ไม่หรอก ไม่เป็นไร
อือ นายยังไม่โอนเงินให้เราเลยนะ
นายก็อยากโดนหมายหัวเหมือนเจ้าจองมินเหรอ
- ไม่ล่ะ - ก็บอกให้ถูไง
- ซูนัม - นี่
นี่ ฉันเรียกนายไงวะ
- มานี่หน่อย - ไปให้เร็วๆ เลย
ถ้านายไม่มีเงินให้จริงๆ
ก็ให้ฉันยืมเจ้านี่สักแป๊บสิ
เดี๋ยวตอนเที่ยง ไปกินแฮมเบอร์เกอร์ที่สี่แยกกับฉันกัน
เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง
นายจะให้ฉันประสบอุบัติเหตุเหมือนจองมินเหรอ
ไอ้เวรนี่ เดี๋ยวปั๊ด
โอ๊ย เหม็นกลิ่นบุหรี่
ใครสูบบุหรี่ในห้องน้ำเนี่ย
คงไม่ใช่พวกนายใช่ไหม
ใช่ไหมล่ะ
ซูนัม
เจอตัวก็ดีเลย
ครูมีเรื่องจะพูดด้วยพอดี ไปที่ห้องพักครูกัน
ไปก่อนเถอะครับ
ผมยังคุยกับซูนัมไม่เสร็จน่ะครับ
นายพูดจาหยาบคายจริงๆ นะ
นายเป็นนักเรียน ส่วนฉันเป็นคุณครูนะ
ซูนัม นายยังคุยกับเขาไม่เสร็จเหรอ
ครับ
อย่างนี้นี่เอง
ยังคุยไม่เสร็จสินะ
ถึงจะยังไม่เสร็จ ก็ไว้คุยทีหลังเถอะ
ไปกันเถอะ
เฮ้ย
พวกนายก็ต้องไปเตรียมเรียนคาบต่อไปนะ รีบกลับเข้าห้องเรียนเลย
บ้าเอ๊ย
นี่มันรถรุ่น 20 ปีก่อนนี่
อ้าว
ทำไมคนหนุ่มๆ ถึงขับรถแบบนี้ล่ะ
รสนิยมครูฮวังมีเอกลักษณ์ดีนะเนี่ย
คุณสรรหาทำไปเรื่อยเลยสินะ
พอดีผมเป็นพวกชอบทำทุกอย่างน่ะครับ
วันนี้ก็ทำงานได้ดีมากนะครับ
- ครับ เดินทางปลอดภัยนะครับ - จากนี้ก็ต้องทำให้ดีด้วยนะ
ผมจะทำให้เต็มที่ครับ
อุตส่าห์เตือนแล้วแท้ๆ
แต่ไอ้ครูชั่วคราวนั่นเสนอหน้าเกินไปแล้วนะ
เราแอบตามเขาไปเงียบๆ ตอนกลับบ้าน
แล้วกระทืบให้ตั้งสติได้ดีไหม
อือ ลองทำดูสิ
แค่นั้นไม่พอหรอก
มาช่วยให้ครูชั่วคราวคนขยันของเรา
โด่งดังเป็นพลุแตกกันเถอะ
- ยังไงเหรอ - ยังไง
ฉันคิดเอาไว้หมดแล้วล่ะ
- สมกับเป็นไอ้พัคซึงแทเลยเว้ย - ว้าว
มันฉลาดจริงๆ
ช่วงนี้ไม่เห็นหัวไอ้จองมินเลยแฮะ
ไม่ต้องโผล่มาดีแล้ว เพราะถ้ามันโผล่มา ฉันจะฆ่ามันให้ตายซะ
ไม่ได้นะเว้ย ไม่เห็นหน้าแม่ไอ้จองมินมันเหรอ
จะสนไปทำไม
โธ่เว้ย
ว่าแต่วันนี้ไม่เห็นพวกคุณยายเก็บลังกระดาษเลย
นั่นสิ วันนี้ไม่เห็นใครสักคน
- ไปไหนกันหมดนะ - นี่ๆ ตาครับ
ตาครับๆ
เดี๋ยวก่อนครับ
ถ้าคุณตาทำตามที่ผมขอ ผมจะซื้อลังกระดาษพวกนี้ทั้งหมดเองครับ
ตาครับ ทำไมตัวสั่นขนาดนี้ล่ะ
หนาวเหรอครับตา
- อะไรเนี่ย - นั่นมันอะไร
ว้าว นี่มันอะไรเนี่ย
โอ้โฮ คุณตาหัวธุรกิจนะเนี่ย
ขอเพิ่มอีกได้ไหมครับ
นักขายบุหรี่ตัวจริงเลย
- เดี๋ยวก่อนๆ - ไม่ได้เหรอ
ตาเป็นแฟนคุณยายคนนั้นเหรอ
เราสายแล้ว รีบไปกันเถอะ
แล้วเจอกันใหม่นะครับ คุณตา
ขอให้ขายดีนะครับ
- ขอบคุณครับ - แล้วเจอกันนะครับ
นี่
- ได้เอามาหรือเปล่า - เอามาอยู่แล้วน่ะสิ
ฉันเลือกแต่อันแจ่มๆ มาให้แล้ว
เมื่อคืนฉันไม่ได้นอนเพราะเรื่องนี้เชียวนะ
นอนไม่หลับเลยเหรอ ขอดูด้วยสิ
- ไม่ได้ๆ - นี่
- วันนี้เราไปสั่งสอนไอ้ครูชั่วคราวกัน - วันนี้เลยเหรอ
- ไปเลย - ไปกัน
- ลุย - ไปกันเลย
(โรงเรียนมัธยมปลายเซจง)
ครูครับ
มีแขกมารออยู่ที่ห้องสมุดครับ
รอฉันเหรอ
ครับ
รีบไปกันเถอะครับ
(ซึงแท)
ครูพาร์ตไทม์ติดกับแล้ว
(ครูพาร์ตไทม์ติดกับแล้ว)
อีกเดี๋ยวทำให้ดีล่ะ
ซึงแท
ฉันว่าฉันคงทำไม่ได้
ยังไม่เข้าใจสถานการณ์อีกใช่ไหม
ไอ้หมอนั่นมาอยู่อาทิตย์เดียวก็ไปแล้ว
แล้วเธอต้องอยู่โรงเรียนนี้กับใครนานกว่า
อีกเดี๋ยว
พวกเขาจะเจอนิตยสาร กับรูปของเธอในกระเป๋าไอ้หมอนั่น
เธอก็แค่ร้องไห้แล้วพูดตามที่ฉันสั่งก็พอ
เป็นไง
ทำได้ใช่ไหม
มีใครอยู่ไหมครับ
มีใครอยู่ข้างในไหมครับ
ฮักซู
ผู้ปกครองที่นายบอกว่ามาหาฉันอยู่ที่ไหนล่ะ
แปลกจัง ไม่เห็นมีใครอยู่เลย
ฮักซู
แล้วเจ้าฮักซูหายไปไหนแล้วล่ะ
(ห้องสมุด)
ครูฮวัง
อ้าว
- อะไรน่ะ - เธอเป็นอะไร
เดี๋ยวนะ เกิดเรื่องอะไรขึ้น
ฮะ นักเรียน มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
นักเรียน
เกิดเรื่องอะไรขึ้น
- อะไรน่ะ - เกิดอะไรขึ้น
(ห้องสมุดเซจง)
มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
ครูคนนั้นเขาทำอะไรกับเธอเหรอ
ในกระเป๋าเขา
มีรูปของหนูอยู่ค่ะ
- อะไรนะ - ตายแล้ว
ในกระเป๋าเขาเหรอ
มีรูปเธออยู่ในกระเป๋าเขาเหรอ รูปอะไร
(บทส่งท้าย)
ครับ ฮัลโหลครับ
ใช่เบอร์คุณแม่ของโฮจองไหมครับ
พอดีว่าผมมาที่หน้าบ้าน แต่เหมือนไม่มีใครอยู่น่ะครับ
อะไรนะครับ
โรงพยาบาลเหรอครับ
เธอดื่มยาพิษไป แต่เจอตัวเร็ว
เลยไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตครับ
ตามที่สายสืบบอก พวกเขาพบเธอ
แถวที่เก็บอัฐิของลูกสาวที่เสียไป
จึงมีโอกาสที่เธอจะพยายามฆ่าตัวตายอีก
ครับ ขอบคุณครับ
คุณแม่โฮจองครับ
คุณทำอะไรของคุณครับ
ทำไมถึงทำเรื่องโง่เขลาแบบนี้ครับ
ฉันได้ยินหมดแล้วค่ะ
เจ้าพวกนั้น
ที่ทำร้ายร่างกายโฮจอง
และทำให้แกต้องตายไป
ไม่ถูกรับโทษอะไรเลย
เพราะว่าพวกเขายังเด็ก
ลูกสาวของฉันไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว
แต่เจ้าพวกนั้นกลับใช้ชีวิตปกติ เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
กินดี
อยู่ดี
มีกฎหมายแบบนี้ได้ยังไงคะ
ทั้งหมดเป็นความผิดฉันเองค่ะ
ฉันควรจะสนใจ
โฮจองของฉันให้มากกว่านี้
ฉันไม่รู้มาก่อนว่าเธอเจ็บปวดขนาดนั้น
กับอีแค่งาน มันยิ่งใหญ่อะไรกัน
คุณแม่โฮจองครับ
คนอย่างพวกเราน่ะครับ
จะจากโลกนี้ไปตามอำเภอใจไม่ได้หรอกนะครับ
รู้ไหมครับว่าทำไม
เพราะครอบครัวที่เรารัก
พ่อแม่ของเรา
และโฮจอง
ครอบครัวเราที่จากไปโดยไม่ได้ใช้ชีวิตเต็มที่
เราจะต้องใช้ชีวิตแทนพวกเขาก่อน ถึงจะจากไปได้ครับ
นั่นคือหน้าที่ของเรา
แถมโฮจองก็ยังใช้ชีวิตของเธออย่างสนุกสนาน
และเต็มที่ก่อนที่จะจากไปนี่ครับ
ถ้าคุณแม่จะตามเธอให้ทัน
คุณแม่ก็ต้องขยันมากๆ ครับ
ต้องไปเรียนโยคะที่โฮจองเคยเรียน
และคุณแม่ต้องเข้าร่วมคณะร้องเพลงสวดที่โบสถ์ ที่เธอเคยเป็นอาสาสมัครด้วยครับ
คุณบอกว่าโฮจองอยากเรียนกีตาร์ไงครับ
ผมจะสมัครเรียนให้เอง คุณแม่ไปเรียนกีตาร์นะครับ
ถ้าคุณจากไปโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย
แล้วไปเจอโฮจอง เธอจะดุเอาได้นะครับ
ว่าทำไมถึงจากมาโดยไม่ได้ทำอะไรเลย
(นักแสดงรับเชิญ โปรดิวเซอร์ฮันแจชินและแบคชีวอน)
(เสียงรับเชิญ อียองแอ)
- คิดว่าหล่อแล้วจะทำอะไรก็ได้เหรอ - เขาคงรู้แล้ว ว่าถ้าเสนอหน้าแล้วจะเป็นยังไง
- อะไรของมันวะ - ก็บอกว่าไม่อยากเรียนกับครูพาร์ตไทม์ไง
- ถ้าโมโห จะตบผมสักทีก็ได้นะ - ฉันจัดการเองค่ะ
ทั้งคู่ออกมาได้เลยค่ะ
โธ่ ไม่ต้องห่วงนะ เพราะมีแต่ครูที่รู้เรื่อง
ซึงแท
ครูมาเยี่ยมบ้านนักเรียน
ฉันขอยืมเงินหน่อยสิ
มันต้องมีอะไรแน่นอนค่ะ
ถ้าผู้ต้องสงสัยหายไป ก็แปลว่าพวกเขาหลบหนีนี่ครับ
ฉันรู้สึกเหมือนพวกเขาถูกเก็บเลยค่ะ
- ถูกเก็บเหรอครับ - ค่ะ แค่ลางสังหรณ์ฉันบอกน่ะค่ะ
สิ่งที่ครูจะทำหลังจากนี้คือไม้เรียวแห่งความรัก
คิดถึงเพื่อนที่นายเคยรังแกพวกเขาก็พอ
คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน