- Nicholas Bell. - Pan Campano.
We własnej osobie.
Mój bohater.
- Robię tylko, co do mnie należy. - Oczywiście.
Sądzę, że gdyby mój wspólnik, pan Grey, sięgnął po innego obrońcę z urzędu,
siedziałby teraz w więzieniu.
Niewykluczone.
Cygaro?
Przed lunchem?
Nie ma złego momentu na dobre cygaro.
To na później.
Uznajmy, że to premia za podpis.
Niczego nie podpisałem.
- Prawda? - Jeszcze nie.
Dlaczego odchodzi pan z biura obrońców publicznych?
Jeszcze nie zdecydowałem, czy odchodzę. Ale urodziło mi się kolejne dziecko.
Tak sądziłem.
To oferta pracy?
Nie.
Ale słyszałem, że ma pan ofertę
z prestiżowej, elitarnej kancelarii prawnej w Houston.
To wszystko klienci, których by pan tam bronił.
Korporacje wyniszczające środowisko,
banki rozkradające fundusze emerytalne,
cała paleta bogatych socjopatów
oskarżonych o wachlarz przestępstw, od wymuszeń po morderstwa.
Zapłacę dwa razy tyle.
Może pan zostać w Austin.
Będę tylko…
kolejnym klientem.
Jeśli ma pan pracować dla kryminalistów,
lepiej pracować dla tych hojnych.
Wybierz truciznę.
A coś mocniejszego?
Nie dla 75-latków z chorym sercem, którzy właśnie zmartwychwstali.
Dużo w tym cukru.
Lepiej z tym nie szalej.
Zaraz wyrzucę cię z samolotu.
A już zaczęłam się przyzwyczajać.
W tym problem.
Człowiek się przyzwyczaja.
Ciężko jest to porzucić.
To nie była twoja wina.
A gdybym odmówił Frankowi?
Nadal latał zwykłymi liniami.
- Może wszystko potoczyłoby się inaczej. - Może.
Muszę to naprawić.
Jestem ci to winien.
Wam wszystkim.
Tak zrobimy.
O JEDNO CIĘ PROSZĘ
SERIAL OPARTY NA POWIEŚCI LAURY DAVE
MARSYLIA
Czemu polecieli do Paryża?
Nawet nie wiemy, gdzie ich szukać.
Musimy zaczekać, aż nam powiedzą.
Niezbyt miłe, co?
Nie martwisz się?
Martwię.
Ale podróżujemy z pięcioma milionami dolarów,
które Teddy Campano jest winny kartelowi narkotykowemu,
więc nie jest to moje główne zmartwienie.
Oczywiście, że też się martwię o Bailey.
Ale ufam Nicholasowi.
Naprawdę?
Kocha Bailey równie mocno, co ty.
Tutaj jesteście zgodni.
Nigdy by jej nie naraził.
I może nam pomóc z Frankiem.
To może być skomplikowane.
Jeśli Quinn jest zamieszana?
Teddy zawsze był gwałtowny, ale Quinn jest inteligentna.
Frank ją ubóstwia.
Jeśli jest w to zamieszana…
Tak.
Pytanie.
Dlaczego Francja?
Czemu nie Londyn, finansowa stolica Europy?
Uznałam, że to już czas na rozszerzenie działalności.
I był to doskonały sposób na uhonorowanie mojej matki.
Jest z Paryża?
Nie, ale pochodziła z Èze, z wybrzeża.
Ponieważ nie ma tam banków na sprzedaż…
Sprzedają tam raczej perfumy.
Kurwa, zgubiłeś pięć milionów?
Nie mówiłem, że je zgubiłem.
Ten, kto podmienił RFID na kontenerze…
Nie chcę wiedzieć. Nie chcę.
- Jasne. Święta Quinn. - Pierdol się.
Jeśli syndykat nie dostanie kasy, zniszczy nas.
Czego chcesz, Teddy?
Przydałaby się pożyczka.
Nie mam takiej gotówki.
- Masz bank. - Który musi działać legalnie.
Skąd mam, kurwa, wziąć tę kasę?
- Pogadaj z tatą. - Wścieknie się.
Ma pieniądze.
- Lepiej, by dowiedział się od ciebie. - Wsypiesz mnie?
Nie ja.
Syndykat z tobą współpracuje, bo pewnie zakłada, że masz wsparcie taty.
Jeśli nie dotrzymasz umowy…
Quinnie, on mnie zabije.
Przyzwyczaił się już do twoich wpadek.
Muszę wracać na wywiad.
Porozmawiaj z tatą.
Spróbuj znów nie nawalić, dobra?
Nie tak sobie wyobrażałam pierwszy pobyt w Paryżu.
Ale wygląda widowiskowo, prawda?
Twoja babcia wolała Toskanię.
Stamtąd pochodziła jej rodzina.
Mnie zawsze ciągnęło tutaj.
Zabierałem twoją matkę do Luwru.
Chciałem zapewnić jej to, czego nie miałem.
Robiła to dla mnie.
Nigdy nie pokochała Paryża tak jak ja.
Ale twój ojciec…
Zabrał tu Hannah w podróż poślubną.
Opowiadała.
Victoria Palace.
Najlepszy hotel na świecie.
Mały i dyskretny.
Sześćdziesiąt pokojów.
Tam się zatrzymamy?
Uznałem, że to dobre miejsce.
A poza tym Frank
lubi zatrzymywać się w Hôtel Lumineux,
nadętym pięciogwiazdkowym hotelu na tej samej ulicy.
Zaczekasz, prawda?
Nie będziesz z nim rozmawiał, dopóki nie omówimy tego z Hannah?
Nie bezpośrednio.
Nie przepada za niespodziankami.
My też nie.
DOBRE MIEJSCE NA CYGARO W PARYŻU?
25 KOBIET W BRANŻY FINANSOWEJ
DOBRE MIEJSCE NA CYGARO W PARYŻU?
Wyszedłeś mi na powitanie.
Czuję się jak król.
Cieszę się, że wszyscy tu jesteśmy.
Dobra, okej.
Kończę 80 lat. Nie umieram.
Jeszcze nie.
Jest Quinnie?
Kończy udzielać wywiadu jakiemuś szmatławcowi.
Nie szkodzi. Możemy pogadać.
Coś się stało?
Chcę omówić parę rzeczy.
Mam świeże Behikes.
Daj spokój.
Te twoje poranne cygara to nie dla mnie.
BIURO PORTOWE KOMÓRKOWY
Cholera. Muszę odebrać.
Zaraz wracam.
- Tak? - Pan Campano?
Nasz znajomy z dworca w Marsylii
rozpoznał parę w pociągu z 7.01 do Paryża.
To na pewno oni?
Jest przekonany.
Kiedy przyjeżdża ten pociąg?
Dotrze na Gare de Lyon za trzydzieści minut.
Proszę mi przesłać informacje.
Ruszajcie na Gare de Lyon.
Mogło być gorzej. Jesteśmy w Paryżu.
- Prawie romantycznie. - Prawie.
Czekaj. Komórka.
NUMER NIEZNANY 60 KLUCZY
Bywają gorsze kryjówki.
Czekaj.
Obstawili dworzec, szukają nas.
Ukryjmy się.
Mamy ośmioletnie bliźnięta, pamiętam te czasy.
Pomożemy pani.
Dzięki.
Merci.
Hej.
Merci.
Na pewno jechali tym pociągiem?
Tak nam powiedziano…
Chyba ich widzę.
Jak mogli ci się wymknąć?
Nie obchodzi mnie, jak to zrobisz.
Znajdź ich!
Cześć, tato.
Quinnie.
Cześć.
Co u mojej dziewczynki?
- W porządku. - Tak?
Mam dużo roboty z przejęciem, ale cieszę się, że przyleciałeś.
Jesteś pewna?
Tak.
Miło, że uczcimy twoje urodziny we trójkę.
Wiesz, co tam się dzieje?
Znasz Teddy’ego. Wiecznie gasi pożary, które sam wznieca.
No tak.
Wybacz. Muszę odebrać.
- Widzimy się później? - Dobrze.
Kocham cię.
DOBRE MIEJSCE NA CYGARO W PARYŻU?
NIE ZA PÓŹNO NA CYGARO?
Witamy, panie Bell.
Bonjour.
Mamy pokój, o który pan prosił.
Mogę pana zaprowadzić?
NIE ZA PÓŹNO NA CYGARO?
Niech panna Gachon pokaże ci pokój.
A Paryż?
Możemy polecieć razem.
Nie żyjesz w pełni,
dopóki nie wypalisz cygara w saloniku Hôtel Lumineux.
Czyżby?
Zabierzmy dzieci na gorącą czekoladę.
Jenny to kocha.
Kochała to.
Wypij jeszcze jednego drinka.
Pieprzony miesiąc!
Najpierw Jenny, a teraz te nowojorskie brednie.
To absurdalne zarzuty.
Bobby sobie poradzi.
Bobby dobrze wygląda w błyszczącym garniaku.
Ale nie jest Nickym Bellem.
Nie będę robił tego, co robi Bobby.
Nie przydam ci się, jeśli wykluczą mnie z palestry.
Nie przekroczę tej granicy.
A kto cię o to prosi?
W LUMINEUX WCIĄŻ ŚWIECI CHYBA SŁOŃCE.
Nicholas.
Dzięki Bogu.
Gdzie Bailey?
- Cześć. - Hej.
Bails.
Cześć, tato.
- Tu nie jest… - Nie jest bezpiecznie.
Tak, wiem.
Dla nikogo. Co się dzieje?
Co tu robicie?
Może usiądźmy.
16-22 PAŹDZIERNIKA PON. - 9.00 - IVAN ESCARRA
Przeglądałem go po śmierci Kate, ale…
Wiedziałem, że znała się z Ivanem…
Ale nie że został prokuratorem.
- Powinienem był jej słuchać. - Ja też.
Nie chciałem tego zaakceptować.
I nie potrafiłem…
Nie mogłem się wycofać. Nie mogłem odsunąć się od Franka.
Moja mama to wiedziała, więc wzięła sprawy w swoje ręce.
I uważasz, że ją zabili.
Wszystkie tajne informacje, które miałem w aktach…
Gdyby federalni uzyskali do nich dostęp,
oznaczałoby to koniec rodziny Campano.
Więc Frank to zrobił.
Nie.
Nie zrobiłby tego.
Tego jestem pewien.
Teddy.
Tak, byliście bardzo hojni.
Tak, wiem…
Mogę dokonać częściowej dostawy…
Nie na to umawialiśmy się z panem Perecem.
ale gdybym z nim pomówił…
Dostaniecie swoje jebane pieniądze.
Dajcie mi trochę czasu.
Valium, czy przerzuciłeś się na coś mocniejszego?
Ativan, ale dzięki za troskę.
Co ty wyprawiasz?
Zostaw mnie. Ogarniam to.
Nie wygląda na to.
Chcesz przejąć stery? Kierować tym?
Próbuję ci tylko pomóc.
Jeśli chcesz pomóc, znajdź mi jebaną kasę.
Tak zrobiłam.
Porozmawiaj z nim.
W LUMINEUX WCIĄŻ ŚWIECI CHYBA SŁOŃCE.
Hej.
W porządku?
Mogłem odejść, gdy tylko zrozumiałem, co robi Nicholas…
Kate mi mówiła, a ja…
Kłóciłem się z nią.
To moja wina.
- Byłeś młody. - Tak.
A Nicholas miał dar przekonywania.
To była sytuacja bez wyjścia.
Sama nie wiem, co bym zrobiła.
Ale nie sądzę, by należało kogoś winić.
A przynajmniej nikogo spośród nas.
To wspaniałomyślne.
Kocham cię.
Hej, hej.
Próbuję zebrać się w sobie, żeby przeprosić.
Mojego tatę?
Twojego tatę, ciebie, Charliego.
Lista jest długa.
Nie zasługuję na ciebie.
Pewnie nie.
- Mamy plan. - Tak.
My też.
Mieli przewozić narkotyki.
Sądzimy, że Teddy nie przewozi narkotyków dla syndykatu.
Zakładamy, że pierze ich forsę.
To może być karta przetargowa.
Możemy zawrzeć układ.
Chcemy iść bezpośrednio do Teddy’ego i Quinn.
Quinn?
Może być w to zamieszana.
To do niej Teddy zadzwonił, kiedy zaginęły pieniądze.
Więc nas okłamywała?
Okłamywała mnie?
To brzmi skomplikowanie.
Wydawała się taka szczera, gdy mówiła o mamie.
Była blisko z Kate.
W tej kwestii nie kłamała.
Może to dobrze, że Quinn jest w to zamieszana.
- Jest bardziej racjonalna. - Bez znaczenia.
Nawet jeśli się dogadamy, Teddy natychmiast zerwie umowę.
Nie zdoła go powstrzymać.
Nadal chcesz spotkać się z Frankiem.
Doradzam Frankowi od czterdziestu lat.
Jeśli przekażę mu to, co ustaliliśmy,
może dowiem się, co stało się z Kate.
To jedyna sprawiedliwość, na jaką możemy liczyć.
Chcecie stracić tę szansę?
Po śmierci Kate…
Miałem obsesję na punkcie wymierzenia sprawiedliwości.
Ale teraz…
…najważniejsze jest to, żebyśmy mogli być razem.
Ja…
Chcę się dowiedzieć, co ją spotkało.
Przez całe życie znałam tylko półprawdy na jej temat.
Ale nasze bezpieczeństwo musi być priorytetem.
A jeśli jest jakakolwiek szansa, będziemy mogli żyć razem.
Dobrze.
Zrobimy to po waszemu.
Jaki mamy plan?
Jak dotrzecie do Quinn i Teddy’ego?
Dobra, gdzieś jest południe.
I to mi się podoba.
Mam ogień.
„Na uniwersytecie dobrze się ucz i bądź jak środek czyszczący.
Działaj szybko i nie zostawiaj zacieków”.
Ja ci to dałem?
- Okropne. - Serio?
Zawsze uważałem, że to dobra rada.
A skoro o tym mowa, przydałaby mi się…
PEREC - PLACE LECOMPT. TERAZ. PRZYJDŹ SAM.
Wybacz, tato.
Musimy to przełożyć.
Wypalimy je później, dobra?
Jasne.
Rozmawiał z tobą?
Nie.
Muszę wkroczyć, zanim nas przez niego pozabijają.
Jeśli to zrobisz, straci szacunek syndykatu.
Może już czas, by ktoś przejął stery.
Wiesz, że tego nie chcę.
Ja też nigdy nie chciałem, byś to robiła.
Ale kończą nam się możliwości.
PONIEDZIAŁEK 9.00 - IVAN ESCARRA
To przytłaczające, prawda?
Tak.
Ale teraz przynajmniej wszystko ma sens.
I nie była tylko ofiarą.
Była odważna, silna i próbowała chronić rodzinę.
Tak jak jej córka.
Przepraszam.
Za co?
Sceptycznie podchodziłam do tego, co robicie.
Głupio mi, że zwątpiłam w ciebie i tatę.
I słusznie.
Kto to słyszał, by dwudziestoparolatka wątpiła w rodziców?
Bails? Co się dzieje?
Masz wątpliwości?
Nie.
Po prostu bądźcie ostrożni.
- Dobrze. - Okej?
Oboje.
Będziemy.
Okej. Obiecuję.
Miej go na oku. W razie czego użyj jednorazówki.
Okej.
Tatusiu.
- Tatusiu. - Tak, Katie?
Nie chcesz gorącej czekolady?
Przynieś mi.
Niech Quinnie też mi przyniesie czekoladę.
Katie, kocham cię nad życie.
Ja ciebie też.
Mówiłem, że będziemy świętować.
- Miało być uniewinnienie. - Jesteś wobec siebie zbyt surowy.
To tylko sześć miesięcy.
Zwycięstwo dla tych dobrych.
Gdy wyjdę, przyjedziemy tu na dłużej.
I pojedziemy do Èze.
To na riwierze.
Jest tam szlak, który kochają osiemdziesięciolatkowie.
Myślisz, że tyle pożyjemy?
W tym rzecz.
Pokonują go codziennie.
Twierdzą, że dzięki temu zachowują młodość.
Nazywają to Ścieżką Nietzschego.
Bardzo francuskie.
Ktoś będzie musiał odwiedzać mnie w więzieniu.
Będę musiał dostawać informacje.
I będę musiał przekazywać niektóre rozkazy.
Poproś o to Lane’a.
Jeśli przyjdzie Lane, będzie podsłuchiwał każdy agent FBI w Teksasie.
Ale w twoim przypadku…
Wykorzystanie tajemnicy adwokackiej to przestępstwo.
Wiesz o tym.
Wiem, że muszę kontrolować swoją organizację.
Nigdy mnie o to nie prosiłeś.
Nie. Rzadko proszę kogoś o przekroczenie dla mnie tej granicy.
Wymaga to głębokiego zaufania.
Schlebiasz mi.
I słusznie.
Zdaniem Nietzschego to, co robi się z miłości, jest poza dobrem i złem.
W GRUNCIE RZECZY CYGARO DOBRZE BY MI ZROBIŁO.
Zostań tu.
Pilnuj Bailey.
Widzę go.
Pod sklepem z zegarkami. Ma dwóch ochroniarzy.
Przyjąłem.
Sprawdźmy, jak mogę temu zaradzić.
„MIAŁEŚ BYĆ SAM”.
WYŚLIJ
PEREC MIAŁEŚ BYĆ SAM.
Zostańcie tu.
- Bonjour, monsieur. - Bonjour.
Wszedł. Denerwuje się.
I dobrze.
Ale ochroniarze wciąż tu są.
Musi zostać sam.
Jeszcze jedną kawę?
Tak, dziękuję.
- Bonjour, madame. - Merci.
- Bonjour, monsieur. - Bonjour.
Szuka pan czegoś konkretnego?
Sam nie wiem…
Czegoś dużego, męskiego… Czegoś, co nosiłaby starsza osoba.
Oczywiście! Napije się pan herbaty? Kawy?
Nie… Tylko zegarek.
Kieliszek szampana?
Nie… A właściwie tak, poproszę.
Śledzisz mnie?
Raczej się tobą opiekuję.
Zegarek za 50 tysięcy dolarów nie wynagrodzi straty pięciu milionów.
To prezent dla taty.
O ile pożyjesz na tyle długo, by mu go dać.
Co ty tu robisz?
Przejmuję stery.
Tymczasowo.
Sprzątam po tobie bałagan, żeby uniknąć trwałych szkód.
Rozmawiałaś z tatą?
Oczywiście.
Mówiłem, że to ogarnę.
- I żeby go nie mieszać. - Wiem.
Ale nie mogłam patrzeć, jak się unicestwiasz.
Pański szampan.
Jemu też się przyda.
Wciąż jest w środku?
Tak.
Czemu miałby zignorować Pereca?
Sądzisz, że się domyśla?
Lepiej się stamtąd wynoś.
Uznaliśmy, że to najlepszy sposób.
Tak, ale…
Jeśli cię rozpoznał…
To co? Wciąż mamy jego pieniądze.
Myślę, że się boi.
Wyślij mu kolejny SMS.
Spróbuj go docisnąć.
Nie. Nie podoba mi się to.
Nie musi ci się podobać. Po prostu mi zaufaj.
„NIE KAŻ MI CZEKAĆ”.
Pański szampan.
- Jeszcze jeden. - Oczywiście. Chwileczkę.
Dał ci kasę?
No co ty. Jest wściekły. Nie da ci takiej gotówki.
Jak ma mi to pomóc?
Rozmawiał z Perecem.
Załagodził sytuację.
Z nimi nie łagodzi się sytuacji.
Nie tak to działa.
Robi to dużo dłużej niż ty.
- Wie, jak to działa. - Mylisz się.
Nigdy nie grał w tej lidze.
A jeśli nie zdołasz wyczarować pięciu milionów do końca dnia,
wszyscy mamy przejebane.
PLACE LECOMPT. PRZYJDŹ SAM.
MIAŁEŚ BYĆ SAM. NIE KAŻ MI CZEKAĆ.
Obserwuje cię?
To nie ma sensu.
Byłam przy tym, jak tata z nim rozmawiał.
To brzmiało, jakby…
Et voilà.
Zmieniłem zdanie. Niczego nie kupimy.
Spodobałby mu się ten.
Kup zegarek.
Wracaj do hotelu.
Quinn, nie znasz tych ludzi.
Owszem, znam.
I co?
Au revoir, monsieur.
Idziemy.
Tak, wychodzi.
Chyba wraca tam, skąd przyszedł.
Powinnam go śledzić?
Bonjour.
Przejdźmy się.
BELL WMIESZANY PRZEZ ZIĘCIA W ZBRODNIE RODZINY CAMPANO
Sprzątanie.
- Może pani wrócić później? - Nie ma problemu.
Dziadku?
Gdzie on jest?
Nie wiem.
Nie mówił, dokąd idzie.
- Za Nietzschego. - Za Nietzschego.
Zaczekaj, aż dotrzemy do Èze.
Wspominałem o restauracji?
Książę Monako jada tam co drugi tydzień.
Obyś to ty fundował.
Wiem, że nie muszę tego powtarzać, ale powinieneś to usłyszeć.
Nigdy nie zapomnę tego, co zrobiłeś.
Gdybyś kiedykolwiek czegoś potrzebował, jakiejkolwiek przysługi,
możesz na mnie liczyć.
Kawał drogi jak na cygaro.
Podobno nie żyjesz w pełni, póki nie wypalisz cygara w Hôtel Lumineux.
- Cześć. - Cześć.
- Nie jesteś zaskoczona. - Nie jestem.
Jak na kogoś, kto twierdzi, że nie ma nic wspólnego z firmą ojca,
wydajesz się mocno zaangażowana.
Mówiłam, to się dobrze skończy,
tylko jeśli pozwolisz mężowi odejść.
Mój mąż za to nie odpowiada.
Ma pięć milionów dolarów należących do mojej rodziny.
Twoja rodzina zabiła mu żonę.
Wiem, że w to wierzy, ale nie ma żadnych podstaw.
Wiesz, że Kate rozmawiała z prokuratorem
o współpracy Nicholasa z twoim tatą tuż przed śmiercią?
Tak.
Bailey mi mówiła.
Powiedziałam jej, że szuka odpowiedzi tam, gdzie ich nie ma.
No jasne, byłaś z nią absolutnie szczera.
Naprawdę się starałam.
Gdyby mój brat zabił jej matkę, też bym się starała.
Teddy nie miał wtedy zasobów,
żeby zrobić coś takiego.
Sama nie wiem.
Potrafi narobić bałaganu.
Przyjaźniłam się z Kate i trudno było się z tym pogodzić,
ale to nie ma z tą sprawą nic wspólnego.
Na pewno?
Wszystko zaczęło się od śmierci Kate.
Owen nie zbierałby dowodów na Nicholasa i twoją rodzinę,
gdyby nie zginęła Kate.
Gdyby nie została zabita.
Ty i twój ojciec macie szansę wszystko naprawić.
Nie masz dowodów na udział Teddy’ego.
Daj spokój, Frank.
Pomyśl, czym się zajmuje.
Sam nie wiem.
No dobra.
Ale wciąż nie mogę uwierzyć, że Katie rozmawiała z prokuratorem.
Co ona sobie myślała?
Martwiła się o Ethana.
I miała rację.
Nie powinienem był wciągać go w nasze sprawy.
A więc to twoja wina.
Tak, to moja wina.
Wypierałem to, jak wielkim ryzykiem było pozostawanie w twojej orbicie.
Bzdura.
Od pierwszego spotkania doskonale wiedziałeś, na co się piszesz.
Tylko idiota uznałby, że prywatne odrzutowce i drogie cygara
nie mają swojej ceny.
Może.
A może powinienem był przewidzieć, jak wysoka to będzie cena.
Chyba wierzyłem, że mnie ochronisz.
Tak.
A przynajmniej ochronisz moją rodzinę.
Czego chcesz, Nicky?
Nie mogę zwrócić ci córki.
Nie, nie możesz.
Ale możesz dać coś mojej wnuczce.
Możesz oddać jej ojca.
Skupiasz się nie na tym, co trzeba.
Rozgrzebywanie przeszłości nie zmieni teraźniejszości.
Musisz oddać mojemu bratu pieniądze.
Jasne.
Próbuję zawrzeć układ.
Daleko ci do tego, by móc stawiać żądania.
Czyżby? Teddy zadał się z dość groźnymi ludźmi.
Teddy sam jest groźny.
Musisz oddać mu te pieniądze, zanim ucierpisz.
To brzmi jak groźba.
To po prostu prawda.
Dlaczego tu jesteś?
Jestem tu, bo nie byliśmy pewni, czy Teddy nad sobą zapanuje.
„My”.
Jesteś w to zamieszana.
Oczywiście…
bank może się przydać do wyprania takich kwot, jakimi obraca Teddy.
Nie muszę tego słuchać.
Od jak dawna bierzesz w tym udział? Od samego początku?
Masz tupet.
To dobrze.
Będzie ci potrzebny.
Te pieniądze mają do nas wrócić do końca dnia.
Bo co?
Co możecie nam zrobić, czego jeszcze nie zrobiliście?
Ja?
Nic ci nie zrobiłam, Hannah.
Ale nie radzę ci ryzykować.
Nie jestem taka łagodna jak mój brat.
Pilnujcie jej, kiedy już zniknie moja siostra…
Śledźcie ją… Właśnie. Ten gnojek musi być blisko.
Wiele ode mnie wymagasz.
Musiałbyś odzyskać kontrolę nad organizacją.
Kontroluję ją.
Czyżby? Myślałem, że przez ostatni rok to Teddy wszystkim kierował.
Pierdol się.
To mój interes.
Słyszałem co innego.
- Twierdzisz, że jestem słaby? - Raczej stary.
Nie obchodzi mnie, jak długo się znamy.
Poślę cię do piachu.
Jasne.
Dokończ to, co zaczął twój syn.
Śmiało.
Ale to nie rozwiąże twojego problemu.
Frank, czas wkroczyć do gry.
Dla mojego i dla twojego dobra.
Wiesz, jakiego wysiłku by to wymagało?
Tak. Jestem stary, ty też.
Nie mamy już dawnej odporności.
Pokonanie szlaku w Èze by tu pomogło.
„Gdybyś czegoś potrzebował,
jakiejkolwiek przysługi”.
Czy nie tak mi mówiłeś?
Sam nie dam rady.
Nikt o to nie prosi. Zawsze mogłeś na mnie liczyć.
Tak.
No już. Wróćmy do gry.
Posprzątamy bałagan Teddy’ego.
Znajdziemy ci odpowiedniego następcę.
I wyciągniemy ciebie i twoje dzieci z tej paskudnej branży.
Wiesz, jaka jest dewiza Èze?
Isia Moriendo Renascor.
„W śmierci się odradzam”.
- Kieruje tym Quinn? - Nie wiem.
Ale na pewno siedzi w tym głęboko.
- Jest sprytna. - Na pewno sprytniejsza niż Teddy.
POTRZEBUJĘ WAS W HÔTEL LUMINEUX. TERAZ.
Bailey jest w Hôtel Lumineux?
- Musimy ruszać. - Tak.
Owen.
Do doków. Zajmę się tym.
Panie Campano.
Znamy się?
Nie, ale znał pan moją matkę.
Co ty tu, kurwa, robisz?
Przyszłam porozmawiać z panem i pana ojcem o pieniądzach.
Jem z Teddym i Quinn kolację urodzinową w L'ambroisie.
Jeśli wciąż tu będziesz, możemy od rana wziąć się do roboty.
Nigdzie się nie wybieram.
Co?
Czekaj.
Hej!
- Musimy się rozdzielić. - Na dole.
Pobiegnę do Bailey.
Nigdzie nie pójdziesz. Mów, gdzie jest, kurwa, twój ojciec.
Puszczaj.
Zabieraj łapy.
- Co jest, kurwa? - Puszczaj ją, do kurwy nędzy!
- Nie powinieneś tu być. - Puść ją, synu.
W tej chwili.
Wiedziałeś, że on żyje i nic mi, kurwa, nie powiedziałeś?
Bo chciałem utrzymać go przy życiu.
Nie miałem z tym nic wspólnego.
Nie patrz tak. Nie ja tu jestem problemem.
To on jest problemem. On i jego jebana rodzinka.
Mylisz się.
Nie wiesz, co robisz, Teddy.
- Nigdy nie wiedziałeś. - Zamierzasz go słuchać?
Jest twoim prawnikiem.
Jest kimś więcej.
Zawsze był.
Gdybyś był przy zdrowych zmysłach, rozumiałbyś to.
Ale to bez znaczenia.
Już nie dowodzisz.
Nie. Nie.
To koniec, synu.
To koniec.
Hej!
Oui, monsieur?
Odpuszczamy.
Na pewno?
Tak.
Dobrze.
- Bailey. - Wszystko w porządku.
Co się stało?
Tato, nie masz pojęcia, co robisz.
Kurwa, to jedna wielka pomyłka.
Zabiłeś córkę Nicholasa?
- Co? - Zabiłeś Katie?
Kate Smith?
Nie.
Tak jak nie próbowałeś zabić Nicholasa i wciągnąć nas w interesy z Perecem.
- Nie wiem, co on ci naopowiadał, ale… - Posłuchaj!
Kocham cię.
Zawsze będziesz moim synkiem.
- Pan Campano? - Tak?
Teddy Campano.
Czego chcesz?
Padnij!
Ochrona!
Jesteśmy tu. Frank, jesteśmy przy tobie.
Pomoc już jedzie.
Jesteśmy tu.
Tato! Tatusiu!
Tato.
Odszedł.
Quinnie, on odszedł.
Coś ty, kurwa, narobił?
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK