MARSYLIA
Teddy Campano wyruszył.
Jego samolot jest nad Atlantykiem.
- Napije się pan czegoś? - Hendrick’s z tonikiem.
Nie rozumiem, czemu nie lecisz ze mną jutro.
Skoczymy do Marsylii. Dwie pieczenie na jednym ogniu.
- Poleciałbym z wami. - Nie znosisz Marsylii.
To prawda, ale kocham Niceę.
Teddy, opowiadałem ci o Chèvre d'Or?
Książę Monako jada tam co miesiąc.
Na pewno jest tam świetnie.
Możemy pójść tam jutro wieczorem.
Obiecałem Quinn, że spotkamy się w Paryżu,
a następnego dnia jestem zajęty.
Możemy pójść innego dnia, jeśli ci zależy. Weź dodatkowy garnitur.
Może tak zrobię.
Do zobaczenia w Paryżu.
Szerokiej drogi.
Hej, to ja.
Kiedy możemy się spotkać?
O JEDNO CIĘ PROSZĘ
NA PODSTAWIE POWIEŚCI LAURY DAVE
ŚRODA 13.00 - IVAN ESCARRA
PONIEDZIAŁEK 9.00 - IVAN ESCARRA
Czysty laptop, gdybyś chciała podziałać w sieci.
Znasz Ivana Escarrę?
- Chyba był znajomym mamy. - Ivan…
Studiowała prawo z facetem o imieniu Ivan.
- A co? - Cóż…
Pojawia się w kalendarzu mamy dwukrotnie, tuż przed jej śmiercią.
Może przypadkiem na siebie wpadli i odnowili kontakt.
Ale dlaczego spotkała się z nim dwa razy?
Co ty robisz, Bails?
Pamiętasz, dlaczego moja mama się wyprowadziła?
Zabrała mnie do motelu w tym okresie?
Kto ci to powiedział?
Wiedziałeś o tym?
Powinnaś pogadać o tym z tatą.
Charlie, proszę.
Ethan… Owen pomagał mojemu tacie
i twojej mamie się to nie podobało.
Musieliście wiedzieć, że dziadek pracował dla Campano.
Wiedzieliśmy.
W dzieciństwie to ja się z tym źle czułem.
Kate wiecznie go broniła.
To dlaczego nie pasowało jej, że tata mu pomagał?
Na prawie Kate zmieniła podejście do pracy taty.
Strasznie się o to kłócili.
Kiedy Kate odkryła, że Owen pomaga mu z rodziną Campano…
Czyli to o to się kłócili.
Nie chciała, żeby Owen dał się w to wciągnąć.
Ale nie rozumiem, po co to wszystko drążysz.
Ona odeszła.
A jeśli mamy być rodziną, musimy spróbować o tym zapomnieć.
Wszyscy.
Następna osoba.
Paszport.
Cel wizyty…
- panno Scott? - Urlop.
Większość Amerykanów spędza je w Nicei.
Zajmuję się tokarstwem.
Wiele lat temu uczyłam się u Jeana Allarda w Puy-St.-Martin.
Ma mnie odebrać.
Miłego pobytu.
Merci.
Proszę.
Paszport?
- Co powiedziałaś? - Że uczyłam się tokarstwa we Francji.
- Uczyłaś się tokarstwa we Francji? - Nie.
Przypomnij mi, żebym nigdy nie grał z tobą w pokera.
W tej kwestii chyba mnie jednak przebijasz.
Gdzie Teddy?
Jego samolot właśnie wylądował w Londynie.
Pewnie nabiera paliwa.
Mamy ze trzy godziny na dotarcie do kontenera przed nim.
- Wreszcie nam się poszczęściło. - Tak.
- Ruszajmy. - Tak.
Hej.
- Robimy te naleśniki? - Tak.
Byłoby miło.
Co tam masz?
Stary kalendarz mojej mamy.
Znalazłam go w rzeczach, które dał mi Charlie.
Mogę cię o coś zapytać?
Charlie mówił, że kłóciliście się z mamą przed jej śmiercią.
Była wściekła, że mój tata ci pomagał,
strasznie się pokłócili i się wyprowadziła.
Nie pamiętam tego.
Między mną a Kate nigdy tak nie było.
Była urodzoną prawniczką.
O wszystkim dyskutowaliśmy.
A rozmawialiście o twojej pracy dla rodziny Campano?
Próbowała zrozumieć rolę obrońcy.
Rozważała pracę dla mnie.
To dlaczego miałaby się tak wściec na tatę?
Jesteś pewna, że o to się kłócili?
Twoja matka bywała uparta i chyba nie przesadzę,
jeśli powiem, że twój ojciec też bywał uparty.
Wszystko jest na mapie.
Wycieczka obejmuje większość stoczni.
Kontener dopiero dotarł,
więc jeśli zdołamy ustalić, gdzie przyjmują te nowe…
Ktoś dzwonił?
Nie.
Prosiliśmy Bailey, żeby dzwoniła tylko, jeśli to będzie konieczne.
Wiem. Po prostu nie podoba mi się, że tak się rozstałyśmy.
Zwykle się zgadzamy.
Wszystkim nam jest ciężko.
Zdaję sobie sprawę, wierz mi.
Po prostu zwykle może na mnie liczyć.
Zwykle jesteśmy sobie bliskie.
No co?
Brzmisz jak mama.
Dobra mama. To…
To miłe.
No i ten sweterek.
- Zbyt turystyczny, co? - Nie, nie.
Po prostu… Przypomina mi Prowansję.
Pamiętasz…
…tego staruszka sprzedającego kwiaty obok pensjonatu?
Oczywiście. Z beretem i papierosami.
No i: „Fleurs fraîches!”.
„Fleurs fraîches!”.
- Całymi dniami. - To była świetna podróż. Tylko ty i ja,
bez komplikacji.
Czy kiedykolwiek tak było?
„Bez komplikacji”? Naprawdę?
Dla mnie tak.
Powinniśmy ruszać.
Doceniam, że przyjechałaś.
Odwiedziłbym cię w biurze, ale raczej nie byłoby to teraz wskazane.
- Co mogę dla ciebie zrobić? - Jak Teddy?
W jakim sensie?
Przez wszystkie lata, podczas których cię opłacałem,
dbaliśmy o porządek.
A teraz mamy martwego prawnika,
zabitego pracownika biura szeryfa…
Trudno to nazwać porządkiem.
Jeśli martwisz się tymi bzdurami dotyczącymi Ethana Younga,
- mamy to pod kontrolą. - Czyżby?
Wiem, w jaki sposób lubisz prowadzić interesy.
Pewnie ciężko jest przekazać komuś stery.
Ale wiem z doświadczenia,
że jeśli ktoś ma przejąć stery, ty musisz je puścić.
Znamy się od dawna, prawda?
Owszem.
Zastanawiam się, skąd pomysł, że potrzebuję jebanej terapeutki!
- Frank… - Nie ściemniaj, Maris.
Próbuję chronić swoją organizację.
Nic jej nie dolega.
A twój syn świetnie sobie radzi.
Jeśli masz pytania, zadaj je jemu i przestać marnować mój czas.
A teraz przepraszam…
EVAN ESCARRA - AUSTIN PROFIL ZAWODOWY
IVAN ESCARRA, PRAWNIK, UNIWERSYTET TEKSAŃSKI
NASZ WYDZIAŁ
WYKŁADA PRAWO KONSTYTUCYJNE,
PODATKOWE I PRAWO W BIZNESIE
ZACHODNI DYSTRYKT TEKSASU PROKURATURA
PROKURATURA USA ZACHODNI DYSTRYKT TEKSASU
PROKURATOR IVAN ESCARRA
SZEF WYDZIAŁU DO WALKI Z PRZESTĘPCZOŚCIĄ ZORGANIZOWANĄ
Panie i panowie, mam nadzieję,
że podoba wam się nasze piękne miasto.
witamy we wspaniałym nowym porcie Marsylii.
To miasto jest kluczowym ośrodkiem handlowym od 600 roku p. n.e.
Ten port, ukończony w 1853, obsługuje 100 milionów ton rocznie.
- O tak. - To tu była akcja Trzech muszkieterów?
Nie.
Dumas przewraca się w grobie.
To turyści.
Jak radzą sobie z tymi wszystkimi kontenerami?
Doskonałe pytanie.
Nowe kontenery są rozładowywane na północnym krańcu portu,
gdzie są rejestrowane i stopniowo przewożone dalej.
- Oui, merci. - De rien.
Kontener powinien być blisko kawiarni.
To odpowiednia odległość dla nadajnika.
Spróbuję się wymknąć…
A ja ci w tym pomogę.
Teddy jest blisko?
On…
Wciąż na Heathrow.
Może ma opóźnienie.
Chyba masz rację w kwestii wyczucia czasu.
Miejmy nadzieję.
Jeśli Jacob zaliczy matmę na szóstkę, dostanie koszulkę Mbappé.
Też cię kocham.
Jeszcze jeden Hendrick’s?
Jesteś aniołem.
Jakieś plany na Paryż?
Wolę Londyn.
Ta mgła, ta historia.
I kluby w Mayfair.
Dobrze je znam.
Mogę nas wkręcić do Annabel's w drodze powrotnej,
jeśli jesteś wolna.
- Sprawdzę grafik. - Śmiało.
Ruszamy?
Dwie godziny?
Muszę już startować.
Nie będę leciał zwykłym samolotem.
- Jeszcze jeden drink? - Poproszę.
Tomas. Mówi Teddy. Tak.
Utknąłem w Londynie.
Coś z samolotem.
Rozumiem.
Dlatego odbieram to osobiście.
Oczywiście.
Dotrę tam dzisiaj i zadzwonię, kiedy tylko zobaczę przesyłkę.
Potrzebuję transportu na terminal British Airways.
Korzystają z kilku terminali.
Amber, bądź tak miła
i sprawdź, z którego wylatują samoloty do Marsylii.
SĄD OKRĘGOWY
Naprawdę?
- Nawet stąd? - Tak.
Panna Michaels?
Pani Anderson. Co pani tu…
Pracuję tu. A pani?
Spotykam się ze znajomym mamy.
Czy to bezpieczne, żeby swobodnie krążyła pani po Austin?
Uznałam, że skoro to budynek sądu…
No tak. Po korytarzach nie krążą przestępcy.
Dotrzymaj pannie Michaels towarzystwa. Żeby pozostała w jednym kawałku.
MARSYLIA
Dwadzieścia minut.
Proszę pozostać w zasięgu wzroku. To działający port.
- Jest okej. - Czyżby?
Bonjour. Proszę siadać, gdzie tylko chcecie.
- Bonjour. - Toaleta?
Tamte drzwi po lewej.
Przepraszam.
O nie.
O rany.
Wyrazy współczucia. Słyszałam o twoim dziadku.
No tak.
To dziwny okres.
Rozumiem to.
Właśnie straciłam przyjaciela.
Śmierć to dziwna sprawa.
Wolę jej nie powoływać, ale jeśli Shargel dowie się,
- że jest na liście świadków… - Jestem córką Kate Smith.
Jezu, jesteś jej wierną kopią.
Pamięta ją pan?
- Chciałam z panem porozmawiać. - O Kate?
Wujek dał mi stary kalendarz mamy i pojawia się w nim pańskie nazwisko.
Tuż przed jej śmiercią.
Pamięta pan, czy spotykał się z nią w tamtym okresie?
Ja… nie pamiętam.
Prowadzę sprawę, więc…
Kłóciła się z moim tatą o pracę dziadka.
- Nicholas Bell. To… - Współczuję straty, ale…
Przepraszam, muszę już iść.
To mój numer telefonu.
Może porozmawiamy innym razem.
Szczerze mówiąc… Nie sądzę, żebym mógł pomóc.
Cholera.
Merci.
Teddy wciąż jest w Londynie. Więc mamy jeszcze czas.
Jeśli nie przeszmuglujemy tam piętnastometrowej drabiny,
nie dostaniemy się do kontenera.
Nie? Jakieś kontener-propozycje?
Zamierzona gra słów?
Uśmiechasz się, prawda?
Jak ty to robisz?
Zawsze zachowujesz optymizm.
Nawet w najgorszej sytuacji.
Kiedy porzuca cię matka,
i spędzasz ze swoim dziadkiem długie godziny przy tokarce,
ucząc się odnajdywać piękno w litym drewnie…
Uczysz się tworzyć coś z niczego.
No tak.
Byłem taki w dzieciństwie.
Chyba… utraciłem to, gdy zginęła Kate.
Matematyczna część mojego mózgu wygrała.
Myślałem w kategoriach prawdopodobieństwa i ryzyka.
Nigdy wiary i nadziei.
Dopóki się nie poznaliśmy.
Coś wymyślimy.
- Tak? - Odeskortowałam Bailey Michaels.
Odwiózł ją ochroniarz…
Dobra. Świetnie.
Z kim chciała się spotkać?
Z Ivanem Escarrą.
Studiował prawo z jej mamą.
- Świat jest mały. - Tak.
- Zamknij drzwi, dobrze? - Tak.
ŁĄCZENIE… WARSZTAT
Tu Teddy. Zostaw wiadomość.
Tu Maris. Zadzwoń, kiedy wylądujesz.
Mam parę informacji.
Hej. Gdzie byłaś?
W centrum.
Powiedziałam Charliemu i zabrałam ze sobą Setha.
Dopóki sytuacja się nie uspokoi,
- powinnaś… - Siedzieć w ukryciu?
Frank mówił, że jestem bezpieczna.
- Bailey. - Czy nie ufasz Frankowi?
Chyba wiesz, że to skomplikowane.
Jakieś wieści od Hannah i…
Nie.
Zjesz jakiś lunch?
Robię świetne kanapki z pomidorami.
Z samymi pomidorami?
Nauczyłem się tego od kolegi z branży hotelarskiej.
Jeśli masz dobre pomidory, niczego więcej ci nie trzeba.
Halo?
Mówi Ivan Escarra.
O, dzień dobry.
Możemy się spotkać gdzieś dalej od sądu?
Oczywiście.
Może w Bez Dna?
Jeszcze nie jest otwarte. Będzie spokojnie.
Przyjadę za godzinę.
- Dobrze. - Kto to?
Stary znajomy mojej mamy.
Poprosiłam, żeby ze mną o niej porozmawiał.
Wezmę Setha.
Ładnie tu.
To samo pomyślałem.
Pomyślałem też, że moglibyśmy tu po prostu zniknąć.
To nie takie proste.
Wiem, ale…
To dlaczego udajesz, że to proste?
Tak jak wtedy, gdy się poznaliśmy. Jak to mogło nie być skomplikowane?
Kate nie żyła już od dziesięciu lat.
Wiedziałem, dlaczego zrobiłem to, co zrobiłem. Wiedziałem, kim jestem.
Ty chyba też to wiedziałaś.
Może podjąłem decyzję, że zadbam o to, by to pozostało proste…
Ze względu na ciebie.
Okej.
Chyba to rozumiem.
To dobrze.
Może tu też zdołamy uprościć sprawy.
Może poprosimy, żeby otworzyli kontener?
Mamy się podszyć pod celników?
Twój francuski jest tak dobry?
Zdecydowanie nie.
Ale może wystarczy, by podszyć się pod tłumaczkę Teddy’ego Campano.
Dzień dobry. Proszę.
Dziękuję za telefon.
Nie byłem tu od 30 lat.
Wybacz, że byłem opryskliwy.
Toczy się kilka śledztw dotyczących Franka Campano.
Ze względu na historię twojego dziadka nie powinienem być z tobą widziany.
Ale…
Masz prawo wiedzieć.
Więc spotkał się pan z moją matką?
Owszem.
Zdziwiłem się, gdy się odezwała. Nie utrzymywaliśmy kontaktu.
Ale wiedziała, że jestem prokuratorem i martwiła się o twojego ojca.
Zakładam, że wiesz, co robił dla twojego dziadka.
Tak.
Niepokoiło ją to.
Bardzo.
Bała się, że zostanie zatrzymany w ramach sprawy RICO.
Sprawy RICO?
Mieszkanie mojego wujka jest tuż obok.
- Jeśli chce pan… - Tak.
To czym jest sprawa RICO?
Walczymy tak ze zorganizowaną przestępczością.
Mój tata tylko szyfrował wiadomości.
Dlaczego miałby…
A wiedział, co jest w tych wiadomościach?
I że przekazywanie ich jest wbrew prawu?
Jeśli tak, gorliwy prokurator mógłby go ścigać.
- Ale nie pan… - Nie.
Twoja mama była inteligentna.
Wiedziała, że twój tata ryzykuje…
Przyznałem jej rację.
I to wszystko?
Proszę. Cokolwiek to jest, muszę wiedzieć.
W tamtym okresie sprawa przeciwko Campano zmieniła bieg
i twój dziadek stał się obiektem naszego dochodzenia.
Ścigaliście go?
Wiedzieliśmy, że przekazuje wiadomości.
Chcieliśmy to udowodnić i skłonić go do zeznań przeciwko Frankowi Campano…
Naciskał pan na mamę.
Przyszła do pana po pomoc…
a pan naciskał, by zdobyła te wiadomości.
Próbowałem pomóc jej ochronić męża i ojca.
Próbował pan zebrać dowody.
Jedyną ochroną, jaką mogłem zaoferować, była ugoda.
Ale byłem młodym prawnikiem.
Nie do końca rozumiałem sytuację, w jakiej ją postawiłem.
Pomogła panu?
Rozważała to. Mieliśmy się znów spotkać, ale…
Czy to mógł być powód?
Czy Campano mogli ją zabić, bo…
- Bo uważali… - Nie, jej śmierć uznano za wypadek.
Federalni nie znaleźli niczego podejrzanego.
Sprawca zbiegł z miejsca wypadku.
Nie odnaleziono kierowcy.
Nie odnaleziono.
- I jak? - Więcej powagi.
Mężczyzna patrzący na świat z góry, choć udaje, że mu służy.
Czy to jest wystarczająco w stylu Campano?
Prawie.
Idealnie.
Dobra.
Okej.
Będę miał dowód za pięć minut, potem go wydrukujemy.
Powinnaś zadzwonić do portu.
- Pracuję nad tym. - No tak.
Dzwonię w imieniu Teddy’ego Campano z Rafina Imports.
Niedługo będziemy w porcie, ale spieszy nam się, więc…
Przepraszam.
Nie wiedziałam, że dzwoniła już moja koleżanka.
Dziękuję i do zobaczenia.
- Kurwa. - Co?
Dzwoniła do nich asystentka Teddy’ego. Ma tam być za godzinę.
- W jaki sposób… - Może zmienił samoloty.
Pół godziny zajmie nam wydrukowanie dowodu.
- Zanim dotrzemy do portu… - Może to niepotrzebne.
- To Francuzi. Każą okazać dowód. - Niekoniecznie.
WARSZTAT NIEODEBRANE
- Tu Maris. - Dzwoniłaś. Wszystko okej?
- Nie według twojego ojca. - Co to niby znaczy?
Zostałam wezwana dziś rano.
Chyba się o ciebie martwi.
- Okej. - Starzy ludzie potrzebują miłości.
Dzięki, zajmę się tym.
Mam nadzieję, bo to nie wszystko.
Rano wpadłam w sądzie na Bailey Michaels.
- I co? - Szuka Ivana Escarry.
Okej. Dobra.
- Powinniśmy coś z tym zrobić? - Nie.
- Ona jest nietykalna. - Ja też tu narażam tyłek.
- Zajmę się tym. - Mam nadzieję.
Nie chcę pospieszać,
ale monsieur Campano ma mało czasu.
Dopiero wysiadł z samolotu.
Dowód tożsamości?
- Co się dzieje? - Prosi o dowód.
Niewiarygodne. W krajach trzeciego świata jest lepsza obsługa klienta
niż w tym biurokratycznym bagnie.
Co dalej w marsylskim pakiecie powitalnym?
Rozbój?
Pan Campano został dziś rano okradziony.
Nie ma dokumentów, nie ma kontenera. Takie są zasady.
- Nalega. Takie zasady. - Zasady.
Oczywiście. Największe osiągnięcie francuskiej cywilizacji.
Nic dziwnego, że Chiny wygrywają.
Proszę spojrzeć. To ja.
Tak. Zgadza się.
Nie.
Żartuje pani?
Ma pani pojęcie, ile pieniędzy zarabia na mnie ten port na zadupiu?
Przepraszam.
Panie Campano.
Bywa nieznośny.
Pewnie często
- ma pani do czynienia z takimi dupkami. - Zasady. Zobaczymy.
Panie Campano, proszę.
Słoń w składzie porcelany.
Ale chodzi o ważną dostawę
pilnie potrzebnego sprzętu medycznego.
Może…
zrobimy wyjątek.
Merci.
- Jean? - Merci.
Oui?
Dobrze się bawisz?
W końcu jestem z tobą.
Voilà.
OSTROŻNIE
Co jest, do cholery?
Hej, tato.
Wybacz, nie mogłem zmienić planów, ale czekam na spotkanie w Paryżu.
Kocham cię.
Bonjour.
Teddy Campano z Rafiny.
Przyszedłem sprawdzić kontener.
Halo?
- Teddy Campano? - Oui.
Musimy ruszać. Jest Teddy.
Przepraszam.
Szefowa każe wracać do biura.
Nie rozumiem.
Coś jest nie tak z jego dokumentami.
Dobrze, jak tylko pan Campano zakończy inspekcję.
To delikatny ładunek
i dlatego pan Campano…
Co jest?
Problemy z dokumentami. Musimy wracać do biura.
Nonsens. Inspekcja zakończona. Ruszamy.
Nie. Proszę to, kurwa, znaleźć. Natychmiast!
Hej, tato. To ja.
Wybacz, nie mogłem zmienić planów, ale czekam na spotkanie w Paryżu.
Kocham cię.
Tu Quinn. Zostaw wiadomość.
Mam nadzieję, że się spakowałaś.
Zrobiłem trzy rezerwacje, możesz wybierać.
Teddy to barbarzyńca. Będzie miał to gdzieś.
Ale musimy o nim porozmawiać.
Trochę się niepokoję.
Ale to może poczekać do naszego spotkania w Paryżu.
Kocham cię, Quinnie.
Wszystko w porządku?
Tak.
Spakuj moje rzeczy i upewnij się, że wszystko trafi do samolotu.
Dobrze.
Są spore korki.
Będzie pani musiała ruszać tuż po spotkaniu.
Bailey? Wciąż jesteś w Austin?
Masz chwilę?
Chodź. Wejdź.
Dasz mi znać?
Mam dziesięć minut do posiedzenia zarządu,
a potem muszę ruszać na lotnisko.
Wiedziałaś, że prokurator federalny naciskał na moją mamę,
żeby pomogła zebrać dowody przeciw twojemu tacie?
- Skąd wiesz? - Spotkałam się z nim.
Nazywa się Ivan Escarra.
Tak, przyjaźniła się z Ivanem na prawie.
Owszem. Nie powiedziała ci, że się z nim spotyka?
Nie. Kiedy to było?
Tuż przed wypadkiem.
Naciskał na nią, żeby pomogła mu zebrać dowody…
Więc myślisz, że zrobiła to moja rodzina?
Nie wiem, co myśleć.
Bailey, mój ojciec kochał Nicholasa.
Nigdy nie odebrałby mu córki.
A co z twoim bratem?
Teddy to gnojek, ale wychowywał się z Kate.
Zresztą skąd miałby wiedzieć o jej rozmowach z Ivanem?
Kochałam Kate.
I gdybym wtedy wiedziała, nie powiedziałabym o tym mojej rodzinie.
Wiem. Ja…
Wybacz, po prostu…
Szukasz odpowiedzi.
Ale już ci mówiłam, nie doprowadzi cię to do niczego dobrego.
Żałuję, że twojego dziadka już z nami nie ma.
Powiedziałby ci to samo.
Ile tam było gotówki?
To były sterty studolarówek. Jakieś dziesiątki milionów.
Taka ilość gotówki… To musi być biznes narkotykowy Teddy’ego, prawda?
Na to wygląda.
To jak to udowodnimy?
Pamiętasz tamto urządzenie, które odbiera telefony?
Umieściłem jedno z nich w pobliżu kontenera,
więc usłyszymy dowolny telefon, który wykona Teddy po inspekcji.
Zostawiłem mu też małą niespodziankę.
Zdjąłem znacznik RFID z kontenera i umieściłem go na innym kontenerze.
Kiedy Teddy zacznie szukać pieniędzy…
Nie znajdzie ich.
- Wpadnie w szał. - Tak.
Usłyszymy każdy telefon, który wykona w promieniu kilkuset metrów.
O rany. Przystojny i inteligentny.
Gdyby tylko nie ścigała cię słynna rodzina przestępcza.
Nikt nie jest idealny.
Bailey.
Dlaczego spotkałaś się z Ivanem Escarrą?
- Szpiegowałeś mnie? - W barze są kamery.
Sprawdzałem, czy bezpiecznie dotarłaś.
Dlaczego spotkałaś się z prokuratorem?
Był znajomym mojej mamy.
Spotkała się z nim tuż przed śmiercią.
Dlaczego? Po co miałaby…
Martwiła się o mojego tatę.
Bała się, że praca, którą wykonywał, wpakuje go w kłopoty.
Wiedziałeś, że Ivan prowadził śledztwo przeciwko tobie?
Chciał skłonić mamę do pomocy.
Pomocy? Jak miałaby…
Chciał, żeby zdobyła wiadomości, które tata szyfrował.
Mówił, że próbowała go chronić.
Chronić ciebie.
Kate… Nie zgodziła się…
Miała się z nim znowu spotkać, ale…
Zginęła.
Została zabita, zanim znów się z nim spotkała.
O cholera.
Wiem, twierdziłeś, że mój tata się myli
i Campano nie mieli powodów, by zabić moją mamę.
A jeśli to był powód?
Nie. Jak… Chryste.
Skąd miałby się dowiedzieć?
Quinn była przyjaciółką Kate.
- Jeśli wiedziała… - Twierdziła, że nie.
- No weź. - Czemu miałaby kłamać?
Nienawidzi tej rodziny. A przynajmniej tego, czym się zajmują.
Nawet gdyby wiedziała, nie powiedziałaby ojcu.
Ktoś mógł ich widzieć.
Ktoś mógł widzieć, że Ivan spotkał się z mamą i powiedzieć Frankowi.
Nie zrobiłby tego.
Nie.
Nie mógł tego zrobić.
- Frank nie skrzywdziłby mojej Kate. - A co z Teddym?
Mój tata mówił, że Teddy się zbuntował.
Może to się zaczęło wtedy?
Nie. W dzieciństwie razem się bawili.
- Nie wierzę… - Ona ma rację.
Cholera. Nie!
Nie wierzę w to!
Śmierć Kate nie miała z nimi nic wspólnego.
Nie miała nic wspólnego ze mną.
Słyszysz?
Myślisz, że to się może udać? Jeśli…
Czy Nicholas zdoła przekonać Franka, żeby przestał cię ścigać?
Nicholas przez całą swoją karierę chronił Franka.
Nie tylko dla pieniędzy.
W każdą niedzielę jedli razem lunch i palili cygara,
a ja czasem do nich dołączałem.
To, jaki Nicholas był przy Franku, jak ze mną o nim rozmawiał…
Byli jak bracia.
A co z tobą i Nicholasem?
Co z nami?
Też byliście rodziną.
Musiało ci być ciężko, gdy tak się od siebie oddaliliście.
Tak było.
Hannah.
Tęsknię za tym.
Za byciem z tobą.
Rozmawianiem z tobą.
Zawsze miałem wrażenie, że mnie znasz. Że naprawdę mnie znasz.
- Nawet kiedy… - Nawet kiedy cię nie znałam.
Chryste, Katie.
Napijesz się?
Tak.
Nie mogę w to uwierzyć.
Nie mogę uwierzyć, że Katie to zrobiła.
Co?
Nie słuchałeś jej, tato.
Bez przerwy się kłóciliście.
Nie kłóciliśmy się.
Dyskutowaliśmy.
Nie, tato. Kłóciliście się.
Pamiętasz ją tak, jak chcesz ją pamiętać, a nie tak, jak naprawdę było.
Wiem, jak było.
Nie, nie wiesz.
Podczas imprezy z okazji waszej 25. rocznicy z mamą…
Kate była wściekła, bo zbagatelizowałeś jej obawy związane z rodziną Campano.
Wygłosiła piękną przemowę.
Przez zaciśnięte zęby.
Dobrze, kłóciliśmy się,
ale dlatego, że Kate uczyła się, jak naprawdę działa świat.
Obojgu wam by się to przydało.
Śmierć mojej siostry wiele mnie w tej kwestii nauczyła.
A w prawdziwym świecie
łamałeś prawo i narażałeś jej męża na ogromne niebezpieczeństwo.
Gdybyś tego, kurwa, nie wyparł,
zrozumiałbyś, że nie umiała tego zaakceptować.
To zabawne. Próbowałam chodzić na randki.
Nie od razu, ale po jakimś roku.
Jules… Kazała mi się umówić z paroma facetami.
- Jules. - Tak.
Źle się z tym czułam.
Zawsze myślałam: „A jeśli on wróci?”.
A kiedy się pojawiłeś…
Chyba tak długo czekałam na twój powrót,
że nie zastanawiałam się, jak to będzie wyglądało.
I byłam taka wściekła.
Wciąż jestem wściekła.
Ale to nie znaczy…
że wciąż tego nie czuję.
Że wciąż tego nie pragnę.
Pragnę.
Chcę, żebyśmy znaleźli dalszą drogę.
To Teddy.
Hej, Teddy.
Ktoś mi zajebał dostawę.
Quinn, pieniądze zniknęły.
Kurwa, zniknęły. Wszystkie.
Chryste.
Jutro spotykam się w Paryżu ze swoim kontaktem.
Zajebią mnie.
Quinn, jesteś? To poważna sprawa.
Przykro mi, Teddy. Nie mogę ci dłużej pomagać.
Za dużo już zrobiłam.
O cholera.
Quinn?
Najwyraźniej wie więcej, niż twierdziła.
- Jest w to zamieszana? - Obserwowałem go przez rok.
Nigdy jej nie widziałem, nigdy nie padło jej imię.
To czemu do niej teraz dzwonił?
Nie mam pojęcia.
Miałeś pozostać martwy.
Muszę o coś zapytać.
Byle szybko. Spieszę się na samolot.
Na tydzień przed śmiercią Kate spotkała się z Ivanem Escarrą.
- Prokuratorem? - Tak.
Bailey znalazła jej kalendarz i potwierdziła to z Ivanem.
Chryste.
Chryste, Nicky.
Nie miałem o tym pojęcia.
Okej.
Nie wystarczy, że oskarżyłeś mnie o próbę zabójstwa?
Teraz chcesz to wszystko wyciągać?
Nie. Nie chcę.
To dobrze.
Bo nie ma dla mnie niczego ważniejszego niż rodzina.
Zwłaszcza ty powinieneś o tym wiedzieć.
Tak.
Dobrze cię słyszeć.
Wciąż jestem wkurwiony, ale…
Miałem koszmarny tydzień.
Tak?
Zmarł mój przyjaciel, córka nie może mnie znieść.
Mój syn jest…
Nieważne.
Lecę na urodziny do Paryża.
Miło byłoby cię tam gościć.
Szkoda.
Lubię Paryż.
Panie Campano?
Najlepszego.
Och, dziękuję.
Bailey.
Pakuj się.
Dokąd jedziemy?
Mamy zdjęcia oszusta z monitoringu…
Ale nie ustaliliśmy tablic rejestracyjnych.
Oczywiście że nie.
Jesteście bezużyteczni.
Nie do końca.
Wygląda na to, że kontener, który pan przeszukiwał,
też był podmieniony.
Podstawiony zamiast prawdziwego.
Kurwa, to go znajdźmy.
Kurwa, beznadzieja.
Kontener się nie przemieścił.
Każdy idiota by się zorientował, że je podmieniliśmy.
Mogliśmy tego użyć jako karty przetargowej.
Wciąż ją mamy.
- Ile zabrałeś… - Tyle, żeby im tego brakowało.
Owen.
- Halo? - Mamo?
Halo?
Bailey.
Mamo, jesteś tam?
Bailey, wszystko w porządku?
Nie powinna rozmawiać. Góra dziesięć sekund.
Słyszałam. Ufasz mi?
Bailey, nie powinnyśmy rozmawiać.
- Ufasz? - Oczywiście.
Oczywiście, że ufam.
Lecimy z Nicholasem do Paryża.
Zadzwonię, kiedy dotrzemy.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK