Nagustuhan po ninyo?
Napakasikip nito.
Balang araw, magiging emperador ka ng dakilang imperyo, Franz.
20 TAON BAGO IYON
Mahalagang kayamanan ang imperyo
na nais agawin ng mga kaaway natin.
Dapat mong protektahan ang imperyo sa digmaan at kapayapaan.
Bakit ako?
Ito ay kalooban ng Diyos.
Itinalaga ka niya.
Kung Diyos ang nagpapasya sa lahat,
bakit siya lumilikha ng mga digmaan at mga kaaway?
Bagay na bagay sa iyo, Franz.
Kung may uniporme ako,
lalaban din ba ako sa mga digmaan gaya ng hukbo?
Hindi.
Lumalaban ang hukbo para sa Emperador.
Nag-uuniporme ka gaya nila para tingalain at igalang ka nila.
Mula ngayon, lagi mo itong isusuot.
Hindi ka tulad ng ibang tao, Franz.
Huwag mong kalimutan iyan.
THE EMPRESS
Salamat, Theo.
-Napakaganda ng araw na ito, Kamahalan. -Oo nga.
Kamahalan, ang Artsidukesa.
-Kamahalan. -Franz, naririnig mo ang kampana?
Ang tagal nating hinintay ito.
Ang uniporme.
Bagong-silang pa siya.
Hindi lang siya bibinyagan, Franz.
Magkakatitulo rin siya.
Nasaan na siya? Ang munting anghel natin?
Isinama na siya ni Elisabeth.
Oo naman.
Ipapakilala kita. Siya ang kapatid mo.
Kita mo? Napakatahimik niya.
Kaiba sa iyo, di siya gaanong umiiyak.
Pero takot siya sa estranghero.
Kailangan mo siyang bantayan.
Narito ka.
Lagi kitang kasama, Fienchen. Kahit nasaan ako.
Lagi kang nasa isip namin ng ama mo.
Binibinyagan ka namin, Rudolf Franz Karl Joseph,
bilang susunod na Emperador ng Austria
at ngayon ay Koronel ng ika-19 na Imperyal na Hukbong Katihan.
-Amen. -Amen.
Akin na siya.
Ayos lang ang lahat.
Tapos na.
Ang husay mo.
Ano ang problema?
Mamumuno na siya sa hukbo bago pa siya makalakad. Iiyak din ako.
Mamumuno siya sa buong imperyo.
Pero hindi pa ngayon.
Bumuhos ang pagbati mula sa buong Europa.
Mahigit isang libong mensahe ang dumating.
Ito ang mga sulat mula sa pamilya mo.
Ito naman ay mula sa ibang tao.
Hindi maaari…
Ano iyon?
Kanino galing ang sulat?
Kay Kondesa Apafi.
Kay Leontine?
-Ano ang sinabi niya? -Pagbati lang.
Walang lugar. Hindi na mabasa ang marka.
Buhay siya.
-Para sa tagapagmana ng trono! -Para sa tagapagmana ng trono!
Tiyak na ang kinabukasan ng Habsburg.
Salamat.
Kung may oras ka, kailangan nating pag-usapan
ang hindi magandang pangyayari sa usaping panlabas.
Anong uri ng usaping panlabas, G. Ministro?
Makapaghihintay ito. Ayaw kong sirain ang okasyon.
Nagawa mo na.
May ulat na libo-libo mula sa ibang teritoryo ng Italya
ang kusang loob na sumali sa kilusan sa pagpapalaya ng Lombardy.
Bumibilis na ang pagdating nila.
Hindi ko ba maaaring namnamin muna ang pagkakaroon ng tagapagmana?
Saan galing ang mga mandirigma?
Suportado ng lahat ng rehiyon ng Italya si Garibaldi.
Ang Modena, Parma, Sicily.
Nakausap n'yo na ang Emperatris tungkol sa Sicily?
Sa tingin ko tututol siya.
Dapat tanggapin ng Emperatris ang sitwasyong politikal na ito.
Dapat tiyaking tutulong ang ibang estado ng Italya na pigilan ang mga rebelde.
Ang Kaharian ng Sicily ang matibay na kakampi natin.
Dapat manatili iyon.
-Ano ang plano mo? -Malala na ang sakit ng Hari ng Sicily.
Papalit ang anak niya, si Francesco, pero wala pa siyang reyna.
May ipapamigay ka?
Para pigilan ang pagiging walang saysay ng Sicily,
gusto nila ng kamag-anak mula sa mataas na namumunong pamilya sa Europa.
Maibibigay natin iyon.
Kaka-16 lang ni Mimi.
-Ikakasal siya ngayong tagsibol. -Franz, pakiusap.
Dapat iyong gusto niya ang makatuluyan niya.
Hindi lahat ay kasingsuwerte natin.
Lumilikha ng alyansang politika ang kasal. Kailangan natin ang alyansang ito.
Kailan ito mangyayari?
Nauubos na ang oras natin.
Ibagsak ang mga Habsburg!
Kalayaan para sa Italya!
MILAN, PROBINSYA NG AUSTRIA
Kalayaan para sa Italya! Ibagsak ang mga Habsburg!
Kamahalan.
Umalis na tayo agad. Nagpatupad ng karpyo si Heneral Gyulai.
Ako pa rin ang pinuno.
Kamahalan, umalis na tayo. Ngayon na.
Kalayaan para sa Italya! Ibagsak ang mga Habsburg!
Lumalala na ang sitwasyon.
Kung saan-saan galing ang rebelde ni Garibaldi.
May mga kaguluhan, halos gabi-gabi.
Ayon sa mga ulat, nag-iipon ang Piedmont ng hukbo sa hangganan natin.
Kamahalan,
magdeklara tayo ng giyera sa Piedmont.
Iyon mismo ang gusto ni Cavour. Hindi, malaking pagkakamali iyon.
Ilang taon nang inuudyukan ni Cavour ang mga tao laban sa atin.
Sumisimpatya ang ibang kapangyarihan sa kilusan para sa pag-iisa ng Italya.
Nakikiusap si Reyna Victoria na ibigay natin ang kalayaan ng Lombardy.
Para sa kapayapaan.
Hilingin natin kay Reyna Victoria
na palayain ang India para sa kapakanan ng mga Indian.
Gusto ng ibang kapangyarihan na lumiit ang imperyo natin. Iyon lang.
Pag-aari ng Austria ang Lombardy.
Hindi mapipigilan ang pakikipagdigma sa Piedmont.
Gusto ni Cavour na makisangkot. Ipakita natin ang kapalit noon.
Kaya nga nagtataka ako kung bakit gusto ng Piedmont ng digmaan
gayong mas malakas ang Austria?
Lumalaban ang mga rebelde para sa paninindigan nila.
Kapag sumanib sila sa hukbo mula sa Piedmont,
ang sariling mamamayan natin ang masasaktan.
Magpadala ng ultimatum sa Turin sa Piedmont.
May tatlong araw si Cavour para sumuko at tumigil sa pagsuporta sa mga rebelde.
Kapag nangyari iyon,
bukas tayo sa negosasyon.
At kung hindi…
magdedeklara tayo ng giyera.
Salamat.
Darating ang kapatid ni Elisabeth bilang paghahanda sa kasal.
Titiyakin kong makararating siya agad sa Naples.
Dapat pigilan ng Sicily ang mga rebelde.
Si Prinsipe Francesco ng Sicily?
Balita ko, may problema siya sa pag-iisip,
at hindi kaaya-aya ang itsura niya.
Huwag mo siyang pakakasalan.
Masusunod po.
Nakarating ka na ba sa Vienna?
Hindi pa.
Kilala mo ang kapatid ko, ang Emperatris?
Hindi.
Malimit lang akong nasa bahay.
Sa Bavaria lang.
Maganda ang Sicily?
Oo.
Elisabeth!
Kamahalan.
Masaya akong makita ka.
Ikakasal na ako. Totoo na ba ito?
Kamahalan.
Siya si Donna Nina.
Ipinadala siya ng Hari ng Sicily para samahan ako.
-Siya ang alalay ko. -Masaya akong makilala ka.
Ano ang gagawin natin ngayon? Paano na?
Sa ngayon, magsusukat tayo ng damit pangkasal.
Hindi ba?
Oo.
Palagi ba siyang masigla?
Oo.
May mga puno ng lemon at butiki sa buong Naples.
Macaroni lang ang kinakain ng mga tao.
Alam mo iyon?
Nasabik ako sa iyo.
Ito ang isusuot ko pagdating ko?
Magugustuhan ba ito ni Francesco?
Oo naman.
Hindi ko siya kilala.
Hindi ko alam ang itsura niya, ang gusto niyang gawin. Wala.
-Iwan n'yo muna kami. -Masusunod po, Kamahalan.
-Maupo tayo. -Sumama kayo.
Alam kong mahirap ito para sa iyo.
Natatakot ka ba?
Hindi iyon.
Hindi pa ako…
Ano? Pwede mong sabihin sa akin, Mimi.
…dinadatnan.
Sabi ni Ina, hindi ka maikakasal hangga't di ka pa dinadatnan.
Kaya noong taglagas, sinabi kong nangyari na iyon.
Kahit hindi pa.
Ano ang gagawin ko?
Mag-iisip ako.
-Kamahalan, ang Emperatris. -Kamahalan.
Kamahalan, ano ang maipaglilingkod ko?
Hindi pa handang magpakasal ang kapatid ko.
Naisip ko nang sasabihin mo iyan.
Hindi pa siya dinadatnan.
Nakakalungkot, pero hindi ito hadlang.
Kailan pa?
Tutulong lang ang Sicily kung may mapapangasawa silang Habsburg.
Kung hindi, magiging problema ito.
Walang alam ang kapatid ko kay Francesco. Kahit ang itsura niya.
Alam ko ang itsura ni Karl. Hindi iyon nakatulong.
Maaari kong bawiin ang pahintulot ko.
Sabihin mo ang totoo.
Sakiting bata si Francesco.
Anim na taon na siya noong magsalita siya.
Tahimik siya at mapagpanggap.
Malupit na pinuno ang ama ni Francesco.
Kinamumuhian ng mga tao ang buong pamilya.
Sapat na ba iyon?
Lumalaban ang mga lalaki.
Ikinakasal ang mga babae para patatagin ang mga imperyo.
Iyan ang lugar natin sa kasaysayan. Matagal nang ganyan.
Elisabeth, pagdating sa giyera, na sinusubukan kong pigilan,
1,000 kilometro ang layo ng Kaharian ng Sicily sa Piedmont.
Galit ang taga-Sicily sa maharlika.
Ano sa tingin mo ang mangyayari sa pamilyang iyon at sa kapatid ko
kapag pumutok ang rebolusyon doon?
Minsan may kailangang magsakripisyo para maligtas ang iba.
Gagawin mo ba iyon? Ang ganoong sakripisyo?
Wala na bang bago?
Binigyan ng kapatid ko ang mga rebelde at ang Piedmont ng tatlong araw
para sumuko. Kung hindi, magkakagiyera.
Wala siyang magagawa. Hindi titigil ang Piedmont sa pang-uudyok sa Austria.
May magagawa siya! Maaari siyang makipag-usap kay Cavour at sa Lombardy.
Di niya gagawin iyon.
Ito ang pinakamalaking pagkakamali niya.
-Di ko iyon pahihintulutan. -Bakit hindi?
Kapatid ko siya.
Wala siyang pakialam sa iniisip mo.
Tatlong buwan ka niyang pinabayaan.
Tungkol ba talaga ito sa Lombardy?
Sa mga tao?
O laging tungkol lang sa kanya?
Bakit niya binigay itong posisyon?
Baka gusto ka niyang mabigo.
-Kailangan ko siyang makausap. -Kulang pa, Maximilian.
Ang buhay dito…
Hindi iyon sapat sa akin.
Sumulat ako.
Kausapin natin agad ang Emperador.
Sige.
Sana nakatulog ka kagabi, Kamahalan.
Hangga't walang balita sa Piedmont.
Si Tenyente Koronel Rosmini, Kamahalan. Mahalaga raw ito.
-Ako na ang bahala. -Hindi, papasukin mo siya.
Kamahalan, salamat sa oras mo.
Nakuha namin ang kahon sa huling kaguluhan
sa hangganan natin sa Piedmont.
Mga baril!
Galing sa Piedmont ang baril ng mga rebelde.
Libo-libo na sila.
Alam na namin iyon.
Ang agilang Pranses.
May lihim na kasunduan si Cavour at Napoleon.
Ibig sabihin, kung magdedeklara tayo ng giyera sa Piedmont…
Kakalabanin natin ang Pransiya.
-Bakit di natin alam ito? -Nagulat din ako gaya mo.
Pero hindi mo tungkuling magulat! Tungkulin mong maghanda!
Kamahalan, hindi ko naisip
na kakampi si Napoleon kay Cavour. Ako…
Ano ba ang makukuha niya dito?
Ginagamit niya ang galit ng mga Lombard para sirain tayo.
-May kahinaan din ang hukbo ni Napoleon. -Di iyon ang punto.
Gusto ko, ako ang magdidikta ng giyera!
Para hindi ako magulat sa labanan!
Ginawa ninyong imposible iyon.
Umalis na kayo.
-Narito na ang kapatid ko? -Opo, Kamahalan.
-Salamat. -Elisabeth.
Kamahalan.
-Magandang umaga. -Tingnan mo ang binigay ni Tita Sophie.
Pagmamay-ari ito ni Maria Theresia.
Parang totoong reyna ka na rin, Mimi.
Matatag na babae si Maria Theresia.
Hindi siya sumuko. Kahit na mahirap ang kalagayan.
Gusto kong makausap ang kapatid ko.
Napag-usapan namin ng kapatid mo ang katotohanang
baka hindi maganda sa Sicily.
Pero matapang si Mimi, hindi ba?
-Gusto niyang ipagmalaki natin siya. -Alam ko iyan.
Bakit ayaw mo akong pumunta?
Natatakot si Elisabeth na ang maganda niyang kapatid
ang papalit sa kanya sa Europa.
Hindi iyan totoo, Mimi.
May kailangan akong gawin.
Ubusin mo ang karne, Mimi. Makakatulong iyan sa pagdurugo.
Bakit mo sinabi sa kanya?
-Dahil ayaw kong… -Sekreto natin iyon.
Dahil ayaw kong umalis ka.
Bakit hindi?
Masyadong mapanganib.
Maaaring magkaroon ng rebolusyon.
At si Francesco?
-Naiinggit ka gaya ng sabi ni Tiya Sophie? -Hindi.
Gusto ko lang malaman mo ang totoo.
Wala kang karapatang magdesisyon sa gagawin ko.
Tigil!
Kamahalan.
Pupuntahan ko siya agad. Maiwan muna kita?
Napakalaki pala nito.
Huwag kang maiinggit.
Para lang iyon sa hindi kayang abutin ang gusto nila.
Maglalakad-lakad ako.
Kamahalan, ang Artsiduke Maximilian, Kamahalan.
Kamahalan.
Nagpasabi akong darating ako.
Bawiin mo ang ultimatum.
Dapat nating kausapin ang Piedmont.
Hindi lang sila ang lumalaban sa akin.
-Ano ang sinasabi mo? -Si Napoleon.
Sinusuportahan niya ang mga rebelde. May kasunduan sila ni Cavour.
Iyon pala ang gusto niya.
Na tayo ang magsimula ng giyera, hindi siya.
Dapat bitawan ang Lombardy. Para mawalan ng dahilan ang digmaan.
Tapos?
Tingin mo matatapos iyon?
Di mo nakikita ang nangyayari?
Patuloy na manghihimasok si Napoleon hanggang makarating sa Vienna.
Hindi ako batang aatras sa pang-uupat ni Napoleon.
Hindi ka ganito, Franz. Tayo mismo ang may kasalanan.
Kung nakinig tayo sa mga Lombard.
Iyan ang ginagawa mo sa huling isa't kalahating taon?
Ang pinagkagastusan natin? Ang pakikinig?
Ipinagmamalaki ko ang nakamit namin ni Marie sa Lombardy.
Pero kulang iyon.
Di mo ako masisisi sa kapalpakang ito.
Noong magtiwala sa akin ang mga Lombard, dumating si Gyulai at sinira ito.
Dahil sa utos mo!
Napakahirap ng binigay mong tungkulin.
Gusto mo akong makitang mabigo.
Bakit ko gagawin iyon?
Dahil di mo ako kayang patawarin.
Di iyan dahilan para ipahamak ang imperyo.
Kamahalan.
Sumagot na ang Turin.
Basahin mo.
Tinanggihan ni Cavour ang ultimatum.
May balita na ba sa Vienna?
Mula sa kanya?
Wala pa.
Gigiyerahin natin ang Piedmont, at kung gayon, pati ang Pransiya.
Iutos ang pagpapakilos.
Tama ang inyong desisyon, Kamahalan.
Ministro Grünne, Ministro Buol, huling tungkulin n'yo ito sa Habsburg.
Inaasahan ko ang pagbibitiw n'yo ngayong gabi.
Kamahalan, nagkamali tayong lahat sa pagbasa sa sitwasyon.
-Di mo ako mapipilit… -Niloko tayo ni Napoleon.
Mula nang mag-umpisa ang kaguluhan sa Lombardy-Venetia,
wala kayo ni isang matinong ideya para ayusin ang sitwasyon.
Ipadala ang militar, palakasin ito. Iyon lang.
Hindi iyon sapat.
Gaya ng sinabi ko, Konde Buol,
malaki ang puhunan mo sa mga pabrika ng armas.
Kaya nagpalakas ka ng armas. Naglingkod ka sa sarili mo, hindi sa Habsburg.
Makakaalis ka na.
Inaasahan ko ang pagbibitiw mo bukas din ng umaga.
Pati ako?
Ikaw ang pinuno ng Lombardy.
Dapat makita ng mga taong inaako natin ang responsibilidad.
Dapat iba ang madiin.
Hindi, kailangan ko ang kapatid ko.
Nagdeklara ng digmaan si Emperador Franz Joseph.
Nangyari mismo ang hula mo.
Ayos iyan.
Hindi ba, Kamahalan?
Naawa lang ako sa kanya sa ngayon.
Kay Franz Joseph?
Bakit?
Ito ang simula ng katapusan ng Austria. Hindi pa niya ito alam.
Franz?
Franz.
Wala na akong magawa.
Alam ko.
Sa buong Europa, lalabas na ang kapatid ng Emperador
ay nabigo bilang pinuno.
Giyera ito.
-Sasamahan ko ang pamilya ko. -Kasalanan niya ang digmaang ito.
Hindi ikaw.
Kailangan niya ako.
Iyan ang sinabi niya.
Kailangan kita.
-Di mabuti ang pamilya mo. -Ito lang ang pamilya ko.
Di iyon ang sinasabi ko.
Ang Habsburg.
Nasa maling panig ng kasaysayan ang pamilya mo.
Huwag kang magpakahangal kasama nila.
Mimi, patawad. Hindi ka dapat nagduda sa sarili mo.
Hindi.
Tama ka.
Ayaw kong pumunta roon.
Iwan muna ninyo kami.
Kailangan mong umalis.
Pero…
sabi mo ayaw mo.
Alam ko, pero hindi ito tungkol sa gusto ko.
Paano kung masama ang pamilya tulad ng sinabi mo?
Ayaw kong pumunta roon. Ayaw kong maging reyna nila.
Hindi tungkol sa magagarang damit at sayawan ang pagiging reyna.
Tungkol iyon sa pagbibigay-liwanag sa mamamayan kapag madilim ang paligid.
Kaya dapat kang umalis.
Para may paniwalaan ang mga tao.
Kapag nabigo ito, susunduin kita. Pangako.
Sumulat ka agad.
Ipagmamalaki mo ako.
Ipinagmamalaki kita.
Paalam, Kamahalan.
Hindi ko naisip ito.
Na ipapadala ko ang kapatid ko roon?
Na magiging totoong Habsburg ka balang araw.
Kilos!
PAGKALIPAS NG 3 LINGGO
OSPITAL I NG GARISON, VIENNA
Libo-libo ang namatay sa Magenta,
8,000 ang sugatan, at 4,500 ang nawawala.
Sa ngayon, iniutos ni Heneral Gyulai na umatras na sila.
Lagi tayong nauunahan ni Napoleon.
Kamahalan, ano ang plano mo?
Paano ito nangyari?
Libu-libo ang nawala. Ano ang ginagawa ni Heneral Gyulai?
Ano ang problema mo?
Nasa hukbo ang kapatid ko.
Naroon siya sa Magenta.
Di tayo maaaring manghina, Margarete.
Anong klaseng ehemplo iyon para sa hukbo?
Opo, Kamahalan.
LEONTINE KONDESA APAFI
Kamahalan, may kailangan po ba kayo?
Iniisip ko kung ano ang gagawin ni Leontine.
Ang ipapayo niya sa akin sa ganitong sitwasyon.
Alam kong espesyal ang ugnayan n'yo ni Leontine.
Hindi ko siya mapapalitan kahit kailan.
Pero kung may magagawa ako…
Mayroon ba akong hindi alam kay Leontine?
May mga hindi ka alam, Kamahalan.
Noong umalis si Leontine…
buntis siya.
Gawa-gawa lang ang ibang kuwento kay Leontine.
Kamahalan.
Kamahalan, ang Emperatris.
Ano ang maipaglilingkod ko? Tungkol ba ito sa pagbisita mo sa ospital?
Nagsinungaling si Leontine sa atin, G. von Bach.
Kaunti lang ang alam ko sa totoong pagkatao niya.
O kung saan siya galing.
Si Kondesa Apafi, o kung sinuman siya, ay isang impostor.
Kaya hindi mo na siya dapat pinag-aaksayahan ng oras.
Buntis siya.
Ginawa ko ang lahat para mahanap siya.
Pero tingin ko, hindi ako ang dapat na maghanap.
Kakampi natin ang Panginoon.
Siya ang magdadala sa atin sa tagumpay sa digmaang ito.
Naalala mo iyong araw na nag-uniporme ako?
Tinanong ko kung bakit may digmaan at pagdurusa
kung makapangyarihan Siya.
Tandang-tanda ko pa.
Wala pa rin akong sagot.
Pero di rin ako umaasa.
Bininyagan kita.
Kinoronahan kita.
Ikinasal kita.
Kilala kita, Franz Joseph.
Naging emperador ka sa pagpapala ng Diyos,
pero nakakaramdam ka, nagdurusa, at nagdududa gaya ng ibang tao.
Iyan ang kahinaan mo.
Pero iyan din ang kalakasan mo.
Tama ka.
Aalis na ako, Kardinal.
Kamahalan, maaari ka bang makausap?
Ano ito?
Libo-libo ang namamatay araw-araw. Ngayon ka aalis?
-Hindi mo kasalanan ang giyera. -Sangkot ako, gaya ng iba pa.
Sa nakaraang taon, hindi palaging malinaw ang pag-iisip ko.
Ikaw lang ang mapagkakatiwalaan ko.
Anuman ang pinagsisisihan mo,
pinatatawad na kita.
Napakabuti ninyo, Kamahalan.
Pero nais ko pa ring matanggal sa posisyon.
Paano kung tumanggi ako?
Aalis na ako, Kamahalan.
May aayusin akong malaking pagkakamali.
Kahit ang posisyong ito ang kapalit.
Pinakamalaking karangalan ko ang paglilingkod sa iyo.
Alexander?
Di pa huli ang lahat para gawin ang tama.
Franz.
Iwan muna ninyo kami.
Nakapagdesisyon na ako.
Pupunta ako sa larangan.
Ano?
Bakit?
Dahil ito ang tama.
Tingin mo ba makakabuti ito?
Tingin mo mas maaayos mo ito kaysa sa mga heneral?
Hindi.
Tama ka, Elisabeth.
Di ako kailanman nagsakripisyo.
20 taon ko nang suot ang unipormeng ito.
Para saan?
Pakiusap, Franz. Huwag.
Nakita mo mismo ang idinulot ng digmaang ito.
Aakuin ko ang responsibilidad.
Kailangan ko ang suporta mo.
May sasabihin ako sa inyo.
Di na si Heneral Gyulai ang pinuno ng hukbo.
Sa katapusan ng linggo, pupunta ako sa larangan sa Lombardy
para pamunuan ang hukbo.
Buo na ang isip ko.
Bakit?
Mahigit 6,000 ang patay. Maraming sugatan. Bagsak ang moral ng hukbo.
-Ganoon sa giyera. -Ang giyerang di ko ginusto.
Ang magagawa ko lang ay samahan ang hukbo.
Hindi, Franz. Hindi ka nararapat sa labanan.
Para sa hukbo iyon, ikaw ang Emperador.
Naroon din si Napoleon.
Si Napoleon ay isang heneral.
Ang nang-aagaw sa anumang naisin niya. Hindi ka para sa digmaan. Ikaw ay…
Masyadong mahina?
Alam kong ganoon ang tingin ng buong Europa, pero hindi ng ina ko.
Ideya mo ba ito?
Hindi.
Mukhang ideya mo ito.
Suportado ko siya.
Paumanhin.
Tama ka, Ina.
May pagkakaiba sa pagitan namin ni Napoleon.
Ginawa niyang emperador ang sarili niya.
Wala akong nagawa.
Franz.
Sabi mo kailangan mo ako.
Kung may mangyari sa iyo,
narito lang ako.
May anak ako.
Sanggol pa siya. Makakahalili ako pansamantala.
Sa pagitan ng ating ina at asawa ko, nasa mabuting kamay ang Imperyo.
May kinailangan ka ba sa akin?
-Kahit kailan? -Di ito tungkol sa iyo.
-Lumalaban tayo para sa imperyo. -Hindi ito ang imperyo ko.
Hindi sa iyo o sa akin ang imperyo.
Pangangalagaan ko ito.
Kahit sa mabilis na panahon. Iyon lang.
Aba Ginoong Maria, puno ka ng grasya, ang Diyos ay sumasaiyo.
Pinagpala ka sa babaeng lahat,
at pinagpala rin ang anak mong si Hesus.
Santa Maria, Ina ng Diyos,
ipanalangin mo kaming makasalanan ngayon, at sa oras ng kamatayan.
Salamat, Theo.
Humanay!
Hanggang sa muli, Ina.
Aling kamay?
Hetong isang ito.
Tinanong ni Fienchen kung nasaan ang bituin pag nawawala ito.
Magkikita tayong muli.
Humanay!
Tumayo ka.
Umalis ka na.
Umalis ka na!
Bakit ikaw na lang ang natitira sa akin?
Paano kung hindi siya bumalik?
Marami akong isinakripisyo.
Alam ko.
Paano kung di karapat-dapat ang imperyong ito?
Paano kung hindi ko mapigilan ang kadiliman?
Wala tayong magagawa kundi umasa.
At magpatuloy.
Ngayon.
Nagsalin ng Subtitle: Maria Carlos