‫خیلی خب، اسکات ‫چه بلایی سرت اومده؟،
‫چطور خودت رو سوزوندی؟
‫اوم... من داشتم آتیش بازی می کردم و...
‫و چون یه روز بارونی بود ‫...یه کم بنزین هم با خودم داشتم،
‫و اوم، آتیش...
‫یعنی بنزین خیلی به آتیش نزدیک بود...
‫و اوم... بنزین آتیش گرفت،
‫بعدش من وحشت کردم.
‫بعدش اوم... قوطی بنزین سر خورد...
‫و یه خط آتیش واقعی راه افتاد...
‫بعد من از روش پریدم ‫و پام سوخت.
‫بعدش به سمت شلنگ دویدم...
‫آب رو تا آخر باز کردم...
‫و آتیش رو خاموش کردم.
‫بعدش دویدم سمت همسایه مون.
‫درمانت چطور بوده؟
‫پیوند پوست انجام دادی، درسته؟
‫- آره، سه جا ‫و خوب شده دیگه؟
‫آره، خیلی خوب شده.
‫قبلاً خیلی می خارید ‫ولی الان دیگه مشکلی ندارم.
‫بعداً دوباره با آتیش بازی می کنی؟
‫به هیچ وجه.
‫خیلی خب، تو چه بلایی سرت اومده؟
‫چطور خودت رو سوزوندی؟
‫من داشتم سمت اتاق خوابم می رفتم و...
‫اوم، می خواستم نورش رو ببینم...
‫من یه فشفشه موشکی رنگی داشتم...
‫و می خواستم ببینم فیتیله اش ‫سریع روشن میشه یا نه...
‫واسه همین روشنش کردم.
‫ولی فیتیله اش خیلی سریع پیش رفت ‫و من سعی کردم خاموشش کنم...
‫ولی نتونستم، و...
‫من... سعی کردم...
‫چوبش رو شکستم ‫و می خواستم بیرون بندازمش...
‫ولی نتونستم و اون شلوار جینم رو ‫سوراخ سوراخ کرد.
‫تو یه مدت دیگه باید اینجا بمونی، مگه نه؟
‫آره، حدوداً یه هفته ی دیگه.
‫به نظرت بعداً باز هم سمت ترقه میری؟
‫آره.
‫از این اتفاق درس نگرفتی؟
‫درس گرفتم، ولی باز هم با ترقه بازی می کنم.
وبسایت دوستی ها تقدیم میکند
‫نیترام، خفه خون بگیر!
‫شام آماده اس.
‫چند بار باید بهت بگم، رفیق؟
‫نکن! نه! نه ‫!این کار رو نکن!
‫خانواده ی من خوابیدن.
‫ازت می خوام اونا رو ازش بگیری.
‫اون به کسی آسیب نمی رسونه.
‫باید اون ترقه ها رو ‫تحویل پدرت بدی.
‫واسه همینه که همسایه ها ‫از ما متنفرن.
‫از کی همسایه ها واست مهم شدن؟
‫به هر حال، دیگه خیلی لازم نیست ‫نگران این موضوع باشیم.
‫دوباره با بانک حرف زدی؟
‫اونا با دادن وام موافقت کردن.
‫اوه...
‫این یعنی ما اونجا رو خریدیم؟
‫نه، یعنی می تونیم اونجا رو بخریم.
‫فقط باید، اوم...
‫کاغذ بازی هاش رو انجام بدیم.
‫درسته.
‫- اون کار چقدر طول می کشه؟ ‫اوه، خیلی طول نمی کشه.
‫یه کم ریزه کاری مونده.
‫نگه بهت نگفته این دو بنده رو ‫بذاری بشورم؟
‫اون کثیفه.
‫ولش کن.
‫ببخشید،
‫ما غذا نمی خوریم ‫تا بره لباسش رو تو رخت شویی بذاره.
‫برو.
‫درش بیار و بذارش تو رخت شویی.
‫اوه، بی خیال، ما می تونیم شروع کنیم.
‫نه، من منتظر می مونم.
‫کافی نیست.
‫با این پول چیزی نمیشه خرید ‫چه انتظار دیگه ای داشتی؟.
‫این همون مقدار پولیه که همیشه بهت میدم.
‫واسه چی کافی نیست؟
‫چرا می خوای اون رو بخری؟
‫تو به عمرت موج سواری نکردی.
‫- حتی دیگه شنا هم نمی کنی ‫می خوامش.
‫- من غواصی اسکوبا هم می کنم ‫نه، نمی کنی.
‫- نه دیگه ‫آره، می کنم.
‫تمام چیزهایی که تا الان گرفتی ‫.دارن تو انبار می پوسن،
‫اونجا گذاشتمشون که سالم بمونن.
‫من دیگه هیچ پولی...
‫... خرج وسایل تو نمی کنم.
‫من مادرتم، عاشقتم ‫.ولی موج سواری کار تو نیست،
‫اسمت چیه؟
‫رایلی ام.
‫- چه اسم قشنگی ‫ممنونم.
‫بفرمایید؟
‫من دارم یه کار چمن زنی راه میندازم.
‫می خواید چمن های حیاط شما رو کوتاه کنم؟
‫اوه، نه، ممنونم ‫.نه، ممنون.
‫- چرا؟ ‫بابام کوتاهشون می کنه.
‫- شوهرم این کار رو انجام میده ‫چقدر از شما می گیره؟
‫اون شوهرمه، پولی نمی گیره.
‫- اوه ‫اینجا خونه ی خودشه.
‫می خواید بمونم تا بیاد؟
‫می تونی بمونی، یا می تونی...
‫اه، چند تا خونه ی دیگه هم اون سمت هستن،
‫می تونی بری به اونا هم سر بزنی...
‫- آره، ولی چمن های حیاط شما هم باید کوتاه بشن ‫ممنونم. روز خوبی داشته باشی.
‫میشه پات رو برداری؟ ‫ممنونم. ببخشید.
‫- روز خوبی داشته باشید ‫ممنونم.
‫برو نیترام!
‫یالا، نیترام!
‫همینه، نیترام!
‫اوه، خدای من!
‫نیترام ‫!از اینجا دور شو!
‫پسرها، نه! پسرها ‫!ازش فاصله بگیرید!
‫-!از اینجا فاصله بگیرید ‫هوی، اون مال منه!
‫نه! هوی!
‫-!برید داخل ‫چی شده؟
‫- چه غلطی داری می کنی؟ ‫منظورت چیه؟
‫نباید بیرون مدرسه آتیش بازی کنی، نیترام!
‫این کارت درست نیست!
‫آهای، بسه!
‫- ببین، بابات اینجاست ‫بسه!
‫برو داخل ماشین ‫.برو داخل ماشین.
‫ما قبلاً با هم مدرسه می رفتیم.
‫می دونم. برو تو ماشین.
‫برو تو ماشین.
‫من واقعاً معذرت می خوام.
‫رفیق، اون باید یه کار دیگه ‫واسه انجام دادن پیدا کنه، باشه؟
‫نمی تونه همین جوری دور مدارس بچرخه.
‫نه، می دونم، می دونم ‫.قول میدم دیگه چنین اتفاقی نیفته.
‫باشه.
‫بسه!
‫یالا!
‫بسه! بسه ‫!بسه! بسه!
‫بسه! بسه!
‫بسه!
‫بهت گفتم بسه دیگه!
‫چه مرگته؟ ‫چه مرگته؟
‫- اون چه مرگشه؟ ‫اون...
‫- اون از من متنفره ‫اون از تو متنفر نیست.
‫هوی!
‫اون نمی تونه بذاره...
‫دانش آموزاش زمان ناهار برن آتیش بازی کنن.
‫بسه دیگه!
‫مامان بهم گفت یه کاری انجام بدم.
‫آره، ولی نه چنین کاری.
‫فقط...
‫- بهش مامان گفتی؟ ‫نه، معلومه که نه.
‫اگه بهش بگم پشت تو دراومدم ‫.تو دردسر میفتم،
‫- ولی اونا دوستای من هستن ‫می دونم.
‫- می دونم اونا دوستای توئن ‫اونا دوستای من هستن.
‫- می دونم دوستای توئن ‫اونا من رو دوست دارن.
‫ولی تو باید بهم قول بدی.
‫من نمی تونم همیشه حواسم رو بهت بدم.
‫باشه؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫ما میریم یه کم با ماشین دور بخوریم، باشه؟
‫باید همین کار رو انجام بدیم ‫.باید با ماشین یه دوری بزنیم.
‫باشه؟ خیلی خب.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫تجارت توریستی خوبی میشه.
‫پول خوبی توش هست.
‫باید کمکم کنی بگردونمش، باشه؟
‫آره، خوبه.
‫میشه حیوون هم داشته باشیم؟
‫- چه جور حیوونی؟ ‫حیوون های مزرعه .
‫- مرغ؟ ‫نه.
‫تخم مرغ؟
‫- نه، گاو ‫می تونیم از تخم مرغ ها استفاده کنیم.
‫گاو؟ تو در مورد گاوها چی می دونی؟
‫هیچی.
‫- تو در مورد گاوها چی می دونی؟ ‫هیچی.
‫تو پسر احمقی هستی.
‫من پسر احمقی ام؟
‫آره.
‫می دونی، اگه یه روز خوب شدی،
‫می تونی بچه دار بشی.
‫اینجا جای خوبی واسه بزرگ کردنشونه.
‫می دونی، اینجا یه روزی مال تو میشه.
‫واقعاً دلم می خواد اینجا مال من باشه.
‫ممنون که امروز اومدی.
‫می دونم اینجا اومدن واستون سخته.
‫خب، داشتم به این فکر می کردم ‫که در چه حالید؟
‫اون در چه حاله؟
‫داروهات رو می خوری؟ آره؟
‫روزی یه بار ‫داروی ضدافسردگی سه حلقه ای رو می خوری؟
‫- تو رو آروم می کنن؟ ‫داروهاش تموم شدن.
‫اوه، آره.
‫آره.
‫آره، همین طوره ‫.آرومش می کنن.
‫- واقعاً؟ ‫زندگی رو راحت تر می کنن.
‫زندگی رو واسه اون راحت تر می کنن یا واسه شما؟
‫واسه همه.
‫می خواستم ببینم اون به نقطه ای رسیده...
‫که قرص دادن بهش رو ‫متوقف کنیم یا نه.
‫اون به این قرص ها نیاز داره.
‫راه کمک کردن بهش فقط با دارو نیست،
‫گاهی اوقات دیدن بقیه ‫.و حرف زدن در مورد مسائل مختلفه،
‫ببخشید، شما دارید با من حرف می زنید یا با مادرم؟
‫- با تو ‫با تو، احمق.
‫اوه.
‫عوارض جانبی بابت مصرف قرص ها داشتی؟
‫احساس می کنی واست عادی شدن؟
‫خیلی خب.
‫اوم... ببین، یه نامه ی دیگه ازت می خوایم،
‫وگرنه سنترلینک، مستمریش رو قطع می کنه ‫(یک اداره ی خدماتی که به بیکارها، بازنشسته ها و...، مستمری پرداخت می کند).
‫مشکلی نیست.
‫ببین، اول نسخه ی داروهاش رو می نویسم.
‫تو داروهای سه حلقه ای رو می شناسی ‫.و می دونی هر روز باید بخوره،
‫و اونا باعث میشن حال و هواش ‫خوب و پایدار بمونه.
‫ممنونم.
‫و خودت، کارلین ‫با این قضیه خوب کنار میای؟،
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫خب، یادت باشه تو هم می تونی پیشم بیای...
‫تا در مورد این قضایا حرف بزنیم.
‫نه، من مشکلی ندارم.
‫بشین، بشین ‫.بشین، بشین،
‫من تو کار چمن زنی هستم.
‫می خواید چمن های حیاطتون رو کوتاه کنم؟
‫نمی دونم.
‫اون گربه ی شماست؟
‫این گیلبرته.
‫سلام، گیلبرت ‫می تونم بهش دست بزنم؟.
‫سلام، گیلبرت.
‫چه نرمه.
‫یه کم تخسه، مگه نه؟
‫چقدر طول می کشه؟
‫سریع انجامش میدم.
‫خیلی زیادن ‫.یه عالمه هم اون پشت هست.
‫مشکلی نیست ‫.من خوب کار می کنم.
‫باشه.
‫بیا داخل.
‫چمن حیاط خیلی ها رو کوتاه می کنی؟
‫آره، کارم خیلی درسته.
‫می خواید در رو ببندم؟
‫آره، لطفاً.
‫آفرین، آفرین.
‫خیلی خب، یالا.
‫کار نمی کنه ‫.کار نمی کنه.
‫- ببخشید ‫مشکلی نیست.
‫سگ ها رو هم واسه قدم زنی می بری؟
‫اه، آره. آره ‫.این کار رو هم می کنم.
‫شاید بهتره فردا برگردی...
‫و بچه های من رو ببری دور بدی.
‫باشه.
‫من هلن هستم.
‫دستام کثیفن.
‫باشه.
‫فردا می بینمت.
‫واقعاً معذرت می خوام.
‫مهم نیست.
‫بیاید، بچه ها!
‫لیریک، امبی، بیاید ‫!بیاید!
‫یالا، بتی.
‫وقت ناهاره! بیاید، بیاید!
‫یالا. برو داخل. آفرین.
‫تئاتر محلی به خوبی» ‫«اپرای دزدان دریایی پنزانس را اجرا کرد
‫بلدی بزنی؟
‫اصلاً؟
‫آهنگ چاپستیک هم بلد نیستی بزنی؟ ‫این یکی رو همه بلدن.
‫فقط به دو تا انگشت نیاز داری ‫.بیا بشین.
‫انگشتات رو شبیه چاسپتیک می کنی.
‫اوهوم، و اینجا می ذاریشون.
‫بعدش این یکی به سمت «ای» حرکت می کنه.
‫بعدش به سمت دی.
‫بعدش به سمت سی.
‫حالا به وسط برمی گردی.
‫تونستی.
‫حالا می تونی به بقیه بگی ‫بلدی پیانو بزنی.
‫تو شبیه یه بازیگر سینمایی هستی.
‫یه بار تو تلویزیون نشونم دادن.
‫واقعاً؟
‫کِی؟
‫وقتی بچه بودم ‫.دستام رو با فشفشه سوزوندم،
‫بعدش یه خانمی از تلویزیون اومد.
‫یه عالمه سؤال از من پرسید.
‫- پس مشهوری ‫نه، دیگه مشهور نیستم.
‫می خوای بریم خرید؟
‫اینا مال پدرم بودن.
‫چطور شدم؟
‫خیلی خوب شدی.
‫شبیه یه تاجر شدی.
‫وقتی بچه بودم، پدرم من رو ‫با ماشین کروکش...
‫... می برد دور می داد.
‫قبلاً به شدت دلم می خواست ‫یه راننده ی ماشین مسابقه ای بشم.
‫- از این خوشت میاد؟ ‫آره.
‫اومد.
‫هلن خوب قدیمی.
‫هلن، برگشتی.
‫از دیدنت خوشحالم ‫حالت چطوره؟.
‫- این خوشگله ‫خوشگله، مگه نه؟
‫کلاس سی ‫.هم راننده و هم مسافر، کیسه هوا دارن.
‫می خوای یه دوری باهاش بزنی؟
‫- چطوره، هلن؟ ‫دوست داشتنیه.
‫- خوب راه میره؟ ‫به زیبایی راه میره.
‫راحتی؟
‫آره؟ فرمونش خودکاره.
‫- این سقف بازشوئه؟ ‫بله، البته.
‫- دکمه اش اونجاست ‫آره، می دونم.
‫این یکی چیه؟
‫- مال چراغ هاست؟ ‫آره، خودشه.
‫اینجا رو ببین، هلن.
‫- مثل یه خونه، امنه، هلن ‫آره، مثل یه خونه، امنه.
‫راننده و مسافر، کیسه هوا دارن.
‫فرمونش چطوره؟
‫هوی! هوی! نکن، رفیق ‫.احمق بازی درنیار!
‫به من نگو احمق، رفیق.
‫قبل از خریدن، باید امتحانش کنی، هلن.
‫-!هوی! بسه ‫دستت رو پیش خودت نگه دار.
‫به حرفش گوش بده.
‫هوی، بسه دیگه!
‫هلن، بزن کنار!
‫- اون فقط هیجان زده شده ‫همین الان بزن کنار!
‫- من فقط هیجان زده شدم ‫بسه! بزن کنار!
‫دارم کنار می زنم.
‫بزن کنار! لعنتی.
‫ببخشید، اون...
‫- چی شده؟ ‫نباید اون کار رو می کردی.
‫بسه دیگه. تمومه.
‫بیا بیرون ‫!یالا بیا بیرون.
‫بیا بیرون! بیرون ‫!بسه دیگه!
‫تمومه. دیگه تمومه!
‫-.بذار اون ‫پیاده شو!
‫ممنونم.
‫خوش می گذره؟ خوش می گذره، لعنتی؟
‫دفعه ی بعدی که اون اومد،
‫حواست باشه که تو باهاش نیای، عقب مونده.
‫یه بار دیگه دست به ماشین های من بزنی،
‫می زنم لهت می کنم.
‫فهمیدی؟ ‫فهمیدی؟
‫همه چیز مرتبه؟
‫ممنون که برگشتید. لذت ببرید ‫نمی تونید صبر کنید، هان؟.
‫موفق باشید ‫.از دیدنت خوشحال شدم، هلن.
‫می بینمتون.
‫- سلام ‫سلام.
‫واست یه کادو گرفتم.
‫این ولوو مال توئه.
‫ممنونم.
‫- حالت خوبه؟ ‫آره.
‫تو پولداری؟
‫آره، گمونم هستم.
‫چطور پولدار شدی؟
‫تا حالا اسم «تاتلوتو» رو شنیدی؟ ‫(یک بخت آزمایی هفتگی)
‫صاحبش منم.
‫♪...روی درختی کنار جاده، یه سینه لیمویی کوچولو ♪ ‫(نام یک گونه از تیره سینه سرخ های استرالزی)
‫- یه سینه لیمویی کوچولو؟ ‫اوهوم.
‫باصدای بلند می خوند ♪ ‫♪ چرخ ریسک بید، چرخ ریسک بید،
‫چرخ ریسک بید، چرخ ریسک بید ‫(نام یک پرنده از سرده پوسیل است)...
‫و من به اون پرنده کوچولو گفتم ♪ ‫♪ چرا اینجا نشستی؟،
‫چرخ ریسک بید؟
‫باصدای بلند می خوند ♪ ‫♪ چرخ ریسک بید، چرخ ریسک بید،
‫به خاطر کم عقل بودنته؟ ♪ ‫♪ من گریه کردم
‫♪ یا یه کرم نسبتاً سفت داخل شکمته؟ ♪
‫♪...با تکون دادن سر کوچولوش ♪
‫♪...جواب داد ♪
‫چرخ ریسک بید ♪ ‫♪ چرخ ریسک بید، چرخ ریسک بید،
‫- سلام، بابا ‫سلام، پسرم.
‫- سلام، مامان ‫سلام، عزیزم.
‫آخرین بار کِی موهات رو شستی؟
‫- خیلی بلند شدن ‫گذاشتم بلند بشن.
‫کاش منم موهای بلند داشتم.
‫فردا واست یه وقت سلمونی می گیرم.
‫- من موهام رو کوتاه نمی کنم ‫بله، کوتاه می کنی.
‫- آره، کوتاهشون می کنی ‫نه، کوتاهشون نمی کنم.
‫بله، کوتاه می کنی.
‫می دونی، من دیگه اینجا زندگی نمی کنم.
‫چه بد که جای دیگه ای واسه رفتن نداری.
‫هلن گفت می تونم پیشش بمونم.
‫- کی؟ ‫هلن کیه، رفیق؟
‫اون یه خواننده و یه بازیگره.
‫و خونه ای داره که یه عالمه ‫اتاق اضافه داخلش هست، واسه همین مشکلی نیست.
‫تو می دونی چی داره میگه؟
‫با اون زن چه رابطه ای داری؟
‫اون دوست منه.
‫- اون چیه؟ ‫ماشین جدید منه.
‫اون واست گرفته؟
‫هلن هر چیزی که بخوام، واسم می گیره.
‫- اوه، واقعاً؟ ‫آره، واقعاً.
‫خب.
‫تو خوبی؟
‫عزیزم. ببینمت.
‫تو حالت خوبه.
‫خیلی خب.
‫اگه می خوای بری، برو.
‫برو پیش همون دوست پولدارت.
‫من از زندگی کردن تو این خونه، متنفرم.
‫خب، من خوشحال میشم که ببینم...
‫که ببینم... که ببینم برمی گردی.
‫چرا همیشه بهش فشار میاری؟
‫- اون قدر بهش فشار میاری که عصبی میشه ‫اوه، خفه شو.
‫همیشه بهش فشار میاری.
‫میرم ببینم می تونم برگردونمش.
‫اون برمی گرده.
‫هیچ کسی جز ما نمی تونه ‫با اون پسر زندگی کنه.
‫♪ ،و من به اون پرنده کوچولو گفتم ♪
‫♪ چرا اینجا نشستی؟ ♪
‫باصدای بلند می خوند ♪ ‫♪ چرخ ریسک بید، چرخ ریسک بید،
‫به خاطر کم عقل بودنته؟ ♪ ‫♪ من گریه کردم
‫♪ یا یه کرم نسبتاً سفت داخل شکمته؟ ♪
‫♪...با تکون دادن سر کوچولوش ♪
‫♪...جواب داد ♪
‫اوه، چرخ ریسک بید ♪ ‫♪ چرخ ریسک بید، چرخ ریسک بید،
‫من می خوام اینجا زندگی کنم.
‫باشه.
‫بیاید، بچه ها!
‫بیاید شام!
‫واست چند تا ملحفه آوردم.
‫اینجا قبلاً اتاق من بود.
‫اوه، می خوای بری پایین؟
‫اون از تو خوشش میاد.
‫شما رو تنها می ذارم ‫که بیشتر با هم آشنا بشید.
‫ما رو ترسوندی.
‫چی کار دارید می کنید؟
‫داریم فیلم می بینیم.
‫چیزی شده؟
‫اومدم شب به خیر بگم.
‫سردرد داری؟
‫چرا قرص می خوری؟
‫مامانم میگه کمکم می کنن.
‫واسه چی؟ مگه مریضی؟
‫نه، فقط گاهی اوقات ناراحت میشم.
‫شب به خیر، هلن.
‫شب به خیر.
‫اوه، آره. اون یکی.
‫خودم اینا رو واست چیدم.
‫ممنونم ‫.اوه، چه قشنگن.
‫این هلنه ‫.هلن، اینا مامان و بابا هستن.
‫- سلام ‫خوشوقتم.
‫یه کم خیسه.
‫آره، به خاطر اینکه تازه ان.
‫من تعریف شما رو خیلی شنیدم.
‫این واسه توئه، عزیزم.
‫از رنگ هاش خوشم میاد.
‫شبیه ابرقهرمان ها شدی.
‫جذاب شدم؟
‫منم یه چیزی واست گرفتم.
‫این نماد ماه تولدمونه.
‫می دونستید تولد ما فقط 9 روز با هم فاصله داره؟
‫- نه، نمی دونستم ‫من یه گاو نرم، مامان.
‫می خواید کیک رو الان بیارم؟
‫شاید بهتره بعداً بیاریش.
‫- باشه ‫ممنونم، عزیزم.
‫خواهش می کنم.
‫تولدتون مبارک.
‫واسش یه چیز دیگه هم گرفتم.
‫باز هم طلا؟
‫یه چیزی که می دونم ازش خوشش میاد.
‫اوه، شما چیزهای زیادی ‫در مورد پسرم می دونید.
‫وقتی با کسی زندگی می کنید، طبیعتاً...
‫الان دقیقاً اینجا چه خبره؟
‫ببخشید، نمی دونم منظورتون چیه.
‫اون چمن های خونه ی شما رو کوتاه می کنه ‫.شما واسش ماشین می خرید،
‫یه بار دیگه کوتاهشون می کنه ‫.و تصمیم می گیره پیش شما بمونه،
‫بعدش چی؟ قراره ازدواج کنید؟
‫اون یه ماشین نیاز داشت.
‫اون گواهینامه نداره.
‫این رو نمی دونستم.
‫آره، خب، گمونم شما همه چیز رو نمی دونید.
‫شما بچه دارید؟
‫نه.
‫شوهر چی؟
‫خب، اون واسه شما قراره کدومشون باشه؟
‫شوهر یا پسر؟
‫عزیزم، ما اینجا اومدیم ‫که با دوستِ پسرمون آشنا بشیم.
‫منم دارم سعی می کنم همین کار رو کنم.
‫کدومشونه؟
‫یقه اش رو گرفتم. ببین!
‫تو با من مشکلی داری؟
‫نه.
‫من یه سؤال ازت دارم.
‫چرا اون؟
‫از چه چیز پسرم خوشت میاد؟
‫اون باملاحظه اس.
‫کمکم می کنه.
‫بامزه اس.
‫اون یه مرد خاص...
‫... و یه دوست عزیزه.
‫وقتی بچه بود،
‫تو پارچه فروشی شهر ‫.یه بازی با هم انجام می دادیم،
‫اون می رفت و بین توپ های بزرگ پارچه قایم می شد.
‫و بعدش من سعی می کردم پیداش کنم.
‫اون موقع پنج سالش بود.
‫عاشق این بازی بود ‫.منم عاشقش بودم.
‫قبلاً یه عالمه با هم بازی می کردیم.
‫چه قشنگ.
‫ولی بعدش یه روز...
‫... من رفتم پیداش کنم.
‫و اونجا نبود.
‫من همه جا رو گشتم.
‫نه بین پارچه های ابریشمی بود ‫.نه بین پارچه های کتونی،
‫هیچ جا نبود.
‫من نمی تونستم پیداش کنم.
‫به تمام مغازه ها سر زدم.
‫غریبه ها ایستاده بودن که کمکم کنن.
‫بیش از یک ساعت دنبالش گشتم.
‫صورتم پر از اشک شده بود.
‫گریه ام غیرقابل کنترل بود.
‫خب، می دونی...
‫آخه این بدترین چیزه، مگه نه؟
‫که یه مادر بچه اش رو از دست بده.
‫بعدش چی کار کردی؟
‫من بی خیالش شدم و برگشتم تو ماشین.
‫می خواستم سمت پاسگاه برم.
‫ولی بعدش...
‫... شنیدم یکی داره می خنده.
‫اطرافم رو نگاه کردم...
‫... و اون اونجا بود...
‫جلو پای صندلی عقب دراز کشیده بود...
‫به من نگاه می کرد و می خندید.
‫به زجر کشیدن من می خندید.
‫جوری می خندید ‫که انگار خنده دارترین چیز تو دنیاست.
‫حواست به موهات باشه.
‫تو به من قول دادی که تو گردوندن اونجا، کمکم می کنی.
‫- سلام، موریس ‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫اوم، می خواستم در مورد ‫اون خونه ی لب ساحل باهات تماس بگیرم.
‫آره، من همه چیز رو آوردم ‫.ببخشید یه کم طول کشید.
‫برنامه تغییر کرده.
‫منظورتون چیه؟
‫اون اقامتگاه فروخته شد ‫.یه زوج دیگه پیشنهاد خرید ملک رو دادن.
‫اونا پیشنهاد بیشتری نسبت به تو دادن ‫.می خواستم تماس بگیرم که دیگه زحمت نکشی تا اینجا بیای.
‫چرا نباید بیام؟
‫فروشنده پیشنهاد بیشتر رو قبول کرد،
‫واسه همین اونجا رو فروخت ‫.ولی نه به تو،
‫شما به من گفتید که اونجا مال منه.
‫واسه یه مدت بود، ولی زمانی که منتظر بودیم ‫شما پول رو جور کنید،
‫یکی دیگه پیشنهاد خریدش رو داد.
‫- میشه من همون پیشنهاد رو بدم؟ ‫نه، اوم ،
‫کاغذ بازی هاش دیگه انجام شده.
‫خب، قول میدم دنبال یه جای دیگه بگردم.
‫باشه.
‫خب، مراقب خودتون باشید ‫.بعداً باهاتون تماس می گیرم.
‫باشه، ممنونم.
‫خواهش می کنم.
‫بریم، رفیق.
‫بریم یکی دیگه پیدا کنیم.
‫- اون چیه؟ ‫چی؟
‫اونی که تو دستته.
‫تفنگ بادی منه.
‫از کجا آوردیش؟
‫وقتی بچه بودم ‫.بابام واسم خریدش،
‫بندازش دور.
‫نمی خوام چنین چیزی اینجا باشه.
‫میشه یه تفنگ واقعی واسم بخری؟
‫ببخشید؟
‫این یکی خسته کننده اس.
‫نه. من از تفنگ خوشم نمیاد.
‫ولی من می خوام ‫و تو هم پولش رو داری.
‫مهم نیست.
‫اون پول خودمه.
‫پس بعد از اینکه چمن ها رو زدم،
‫از پول خودم استفاده می کنم.
‫نباید از پولت ‫واسه خرید اسلحه استفاده کنی.
‫اگه می خوای پولت رو سر چنین چیزی خرج کنی ‫.منم پولی بهت نمیدم،
‫نمی خوام اسلحه ای تو خونه ام باشه.
‫ولی واسه محافظت از خودمونه.
‫من پنجاه سال بدون هیچ محافظتی زندگی کردم.
‫الان هم بهش نیازی ندارم.
‫هلن؟
‫هلن، منم.
‫ببخشید، هلن.
‫دیگه لازم نیست واسم اسلحه بگیری.
‫می تونیم به هالیوود بریم ‫.جایی که فیلم های مورد علاقه مون رو می سازن،
‫واقعاً دلت می خواد بری آمریکا؟
‫♪ حواسم کاملاً به وضعیت وحشتناکی که دارم، هست ♪
‫باید هر چه سریع تر پیش رودریک برم ♪ ‫♪ و واسش سخنرانی کنم
‫باید بهش بگم حس اخلاقیِ فراموش شده ام رو ♪ ‫♪ دوباره به دست آوردم
‫♪ و عواقبش واسم هیچ اهمیتی ندارن ♪
‫من نمی خوام به وسیله ی یه شمشیر ♪ ‫♪ یا یه خنجر، بمیرم
‫ولی یه کشته شده در راه حق ♪ ‫♪ ممکنه خطای قابل بخششی هم انجام بده،
‫♪...و یه ♪
‫♪ تعریف کنه... همم... مغرور بشه ♪
‫ولی من که فردا می میرم ♪ ‫♪!پس واقعاً مهم نیست،
‫♪!پس واقعاً مهم نیست ♪
‫♪!پس واقعاً، واقعاً، واقعاً مهم نیست ♪
‫- می تونیم سوار پرواز درجه یک بشیم؟ ‫شاید.
‫هلن، تو باید به خودت برسی ‫.لیاقتش رو داری.
‫می تونیم به نیویورک بریم.
‫مامان و بابا همیشه دلشون می خواست ‫به نیویورک برن.
‫گمونم تو یه هفته نشه تا نیویورک بریم.
‫- واقعاً؟ ‫ولی می تونیم یه وقت دیگه بریم.
‫پاریس چی؟
‫اوه، بسه!
‫مراقب رفتارت باش.
‫وای!
‫اوه، عزیزم.
‫هلن کجاست؟
‫شما تصادف کردید، عزیزم.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫خب، اون مُرد، عزیزم.
‫اه... پلیس می خواد باهات حرف بزنه، پسرم.
‫بهشون بگو دست از سرش بردارن.
‫می خوان بدونن چه اتفاقی افتاده.
‫چرا؟
‫خب، داشتید با سرعت رانندگی می کردید؟
‫من نمی دونم چی شد.
‫نمی دونی؟ پس...
‫من خواب بودم.
‫خواب بودی؟
‫بهشون بگو من خواب بودم.
‫خب...
‫خب، من میرم باهاشون حرف می زنم ‫تو استراحت کن، باشه؟.
‫آروم باش.
‫پرستار؟
‫پرستار.
‫چیزی نیست.
‫آروم باش. چیزی نیست ‫.هیس. آروم باش. هیس.
‫آروم باش. چیزی نیست ‫.آروم باش.
‫آروم باش، رفیق ‫!آروم باش، رفیق.
‫بسه، آروم باش، رفیق ‫.آروم باش.
‫چیزی نیست، آروم باش.
‫-!آروم باش، رفیق ‫دکتر جیمز!
‫- آروم باش، پسر خوب ‫چیزی نیست.
‫♪ حواسم کاملاً به وضعیت وحشتناکی که دارم، هست ♪
‫باید هر چه سریع تر پیش رودریک برم ♪ ‫♪ و واسش سخنرانی کنم
‫♪...باید بهش بگم حس اخلاقیِ فراموش شده ام رو ♪
‫♪ دوباره به دست آوردم ♪
‫من نمی خوام به وسیله ی یه شمشیر ♪ ‫♪ یا یه خنجر، بمیرم
‫ولی یه کشته شده در راه حق ♪ ‫♪ ممکنه خطای قابل بخششی هم انجام بده،
‫♪...و یکی دو تا تعریف ♪
‫♪ می تونه من رو مغرور کنه ♪
‫ولی من که فردا می میرم ♪ ‫♪!پس واقعاً مهم نیست،
‫♪!پس واقعاً مهم نیست ♪
‫هشت دلار میشه، رفیق.
‫ممنونم مرد، دو تا نوشیدنی داشتم.
‫میشه ده دلار.
‫- ده؟ ‫ده.
‫من حساب می کنم.
‫ایول، دمت گرم، رفیق.
‫خواهش می کنم.
‫صورتت چی شده، مرد؟
‫- زخمیش کردم ‫واقعاً؟
‫آره. تو موج سواری.
‫من جیمی هستم. دمت گرم.
‫می دونم.
‫می دونی من جیمی ام؟
‫چطور؟
‫- از تو ساحل؟ ‫آره.
‫لعنت بهش، یادمه صورتت فرق داشت.
‫نه خیلی.
‫می خوای یه چیزی دود کنی؟
‫- خب، بیا ‫باشه.
‫آهای، نیترام ‫.باقی پولت!
‫همش حبابه.
‫می تونی باقیش رو بکشی.
‫گمونم... تموم شده ‫.فکر کنم خودت همش رو کشیدی.
‫یه کم گیرم اومد.
‫نیترام.
‫به این اسم صدام نزن.
‫چرا؟
‫بچه های مدرسه این شکلی صدام می زدن...
‫و من خوشم نمیاد، همین.
‫واسه چی به این اسم صدات می زدن؟
‫- نکنه شپش (نیت) داری؟ ‫نه.
‫- این طور به نظر می رسه ‫داری، مگه نه؟
‫نه.
‫می دونی، شاید من و تو ‫بتونیم بعضی وقت ها، موج سواری بریم.
‫باشه، خوشم میاد.
‫خودم و خودت.
‫لعنت بهش، مرد.
‫اون رو ببین.
‫تو نامزد داری؟
‫نه.
‫پس باید بری باهاش حرف بزنی.
‫باید بری. باید بری.
‫چی بهش بگم؟
‫خب، بهش بگو خیلی خوشگلی.
‫تا حالا چنین حرفی به کسی نزدی؟
‫نه.
‫برو، مرد.
‫اون واقعاً هم خوشگله.
‫برو.
‫نیترام.
‫- نیترام ‫این کار رو نکن.
‫- نیترام ‫خنده دار نیست.
‫نیترام. نیترام ‫.نیترام. نیترام.
‫خیلی بی ذوقی.
‫تو خیلی خوشگلی.
‫حالت چطوره؟
‫داروهات رو می خوردی؟
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫پدرت می خواد تو رو ببینه ‫...اون... اوم.
‫اون حالش خوب نیست.
‫چه مرگش شده؟
‫چرا نمیری کفشات رو بپوشی؟
‫چطور تو هنوز اینجایی؟ آخه...
‫اون هیچ خانواده ای نداشته؟
‫مطمئناً اونا خونه شون رو می خوان.
‫اینجا مال منه ‫.خودش اینجا رو به من داد.
‫چی؟
‫هلن به من همه چیز داد.
‫پسرت اینجاست.
‫بهتره بدونی که هلن ‫...نیم میلیون دلار پول،
‫و هر چیزی که داشته رو ‫واسه اون گذاشته.
‫من میرم چای درست کنم.
‫مامان میگه مریض شدی ‫.میگه دیگه پات رو از خونه بیرون نمی ذاری.
‫راست میگه؟
‫من هنوز...
‫من هنوز دارم دنبال ملک می گردم.
‫من هر چیزی که بخوای ‫.می تونم واست بخرم، بابا،
‫هر چیزی که بخوای ‫می تونم واست بخرم.
‫- ماشین می خوای؟ ‫اوهوم.
‫- می تونیم بریم یه دوری بزنیم ‫اوهوم.
‫تو داری من رو می ترسونی.
‫اه!
‫- یالا ‫ولم کن!
‫پاشو شلوارت رو بپوش.
‫- پاشو شلوارت رو بپوش ‫چی کار داری می کنی؟
‫- پاشو شلوارت رو بپوش ‫اه!
‫- شلوارت رو بپوش ‫پسرم! بسه!
‫شلوارت رو بپوش، بابا.
‫-!نه، نه! بسه ‫یالا، چیزی نیست.
‫بسه!
‫پاشو شلوارت رو بپوش!
‫شلوارت رو بپوش ‫.چیزی نیست، چیزی نیست.
‫مشکلی نیست. مشکلی نیست.
‫-..پسرم ‫چیزی نیست.
‫- خفه شو ‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫یالا پاشو.
‫باشه! باشه!
‫الان بلند میشم! بلند میشم ‫!بلند میشم!
‫- پاشو، بابا ‫الان بلند میشم!
‫الان بلند میشم.
‫قول میدم. قول میدم.
‫باشه، باشه، باشه، باشه!
‫الان بلند میشم.
‫- از روی من بلند شو ‫بلند میشی؟
‫-!از روی من بلند شو ‫پاشو!
‫من رو نزن ‫.من رو نزن.
‫- من رو نزن ‫نمی زنم.
‫- قول میدم بلند بشم ‫چیزی نیست.
‫قول میدم بلند بشم ‫.بلند میشم.
‫بلند میشم.
‫آفرین.
‫من میرم عینکم رو بیارم ‫...قول میدم.
‫باهات میام. باهات میام.
‫- باهات میام ‫بفرما.
‫خیلی خب ‫.بذار عینکم رو بزنم.
‫باهات میام.
‫- باشه ‫مشکلی نیست.
‫باید این کار رو انجام می دادی.
‫این کاریه که تو انجام میدی.
‫سلام.
‫- بله؟ ‫بگیر.
‫- این واسه شماست ‫چی هست؟
‫من یه تاجرم ‫.این واسه شماست.
‫باشه، ولی چی هست؟
‫منظورت چیه؟ چی می خوای؟
‫- البته همش نیست ‫همه ی چی؟
‫ولی بیشترش همینه ‫و قول میدم باقیش رو هم بیارم.
‫ببین. می بینی؟
‫این پوله؟
‫- آره ‫باشه، ولی واسه چی؟
‫این واسه شماست.
‫- نه، نه، نه، وایسا ‫جریان چیه؟
‫پولیه که واسه این خونه جمع کردم.
‫خونه؟ نه، نه، نه.
‫اینجا خونه ی ماست ‫.ما اینجا زندگی می کنیم.
‫اینجا واسه فروش نیست ‫.ما اینجا زندگی می کنیم.
‫آره، ولی ما دیدیمش ‫.ما اول دیدیمش.
‫منظورت چیه که شما اول دیدیدش؟
‫ما اول دیدیمش ‫...قرار بود ما بخریمش.
‫ولی شما اومدید و پیشنهاد بیشتری دادید.
‫ولی ما اینجا زندگی می کنیم ‫.اینجا ملک ماست.
‫- اینجا خونه ی ماست ‫ما صاحب اینجاییم. اینجا مال ماست.
‫- فقط پول رو بگیرید ‫اینجا خونه ی ماست.
‫- این پول لعنتی رو بگیرید ‫نه.
‫- از این کارها نکن ‫من کاری نمی کنم.
‫ما نمی خوایم این خونه رو بفروشیم.
‫- این پول لعنتی رو بگیر ‫نمی خوام اینجا ببینمت.
‫-!نه ‫پول رو بگیر.
‫ازت می خوام همین الان از ملک من بیرون بری.
‫پول رو بگیر دیگه!
‫الان با پلیس تماس می گیریم...
‫این پول لعنتی رو بگیر!
‫-!از اینجا برو ‫پول لعنتی رو بگیر!
‫نه!
‫-!بگیر دیگه ‫برو گمشو!
‫الان به پلیس زنگ می زنم!
‫نیترام ‫!امیدی بهت نیست، بازنده!
‫نیترام! نیترام!
‫مشکلی نیست.
‫میشه بشینم؟
‫من قبل از تو ‫.داشتم با مادرت حرف می زدم،
‫اون گفت انگار پدرت...
‫اخیراً یه کم ناخوش احوال شده بود.
‫اخیراً متوجه تغییر رفتارش شده بودی؟
‫یه کم ساکت شده بود، همین.
‫سه، دو، یک.
‫تو به پدرت نزدیک بودی؟
‫شاید بخوای بری با مادرت یه کم حرف بزنی.
‫بعداً میام چند تا سؤال دیگه ازت می پرسم.
‫این طوری خوبه.
‫- پسرم اومد ‫باشه.
‫ببخشید.
‫ببخشید دیر کردم.
‫چی کار داری می کنی؟
‫چیه؟
‫اون رو دربیار.
‫چی رو؟
‫هوی، نکن!
‫آخه چه کسی رو دیدی تو مراسم ختم پدرش ‫مثل دلقک ها لباس بپوشه؟،
‫مثل دلقک ها لباس نپوشیدم ‫.لباس های خوبم رو پوشیدم.
‫امروز قرار نیست من رو خجالت زده کنی.
‫ببین، گرگ روش داره.
‫و یه جنگل.
‫این واست خنده داره؟
‫نه.
‫برو.
‫قرار نیست امروز رو خراب کنی.
‫من باید با بابا خداحافظی کنم.
‫برو.
‫باشه.
‫ببخشید؟
‫عصر به خیر! حالتون چطوره؟ ‫لطفاً بفرمایید بشینید.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫- من می خوام از اینجا برم ‫می خواید از اینجا برید؟ باشه.
‫کجا دوست دارید برید؟
‫به کدوم ایالت یا کشور دوست دارید...
‫من و هلن می خواستیم به لس آنجلس بریم.
‫می خواید به لس آنجلس برید؟
‫- به آمریکا ‫به آمریکا؟
‫باشه، حتماً ‫کِی دوست دارید برید؟.
‫همین حالا.
‫- همین حالا؟ ‫آره.
‫- منظورتون امروزه؟ ‫آره.
‫باشه، حتماً ‫...اجازه بدید یه نگاهی بندازم.
‫و ببینم چی می تونم واستون پیدا کنم.
‫- خیلی خب ‫درجه یک باشه.
‫- اوه، درجه یک؟ ‫آره، درجه یک.
‫باشه، اجازه بدید یه نگاهی اینجا بندازم.
‫من یه تور هفت شبه ی خیلی خوب دارم...
‫که شامل ماشین کرایه ای و هتل میشه.
‫- اوه ‫این کافیه؟
‫بله، خیلی هم زیاده ‫.خیلی ممنونم.
‫صبحونه ی کامل هم میدن.
‫می خواید همین رو واستون رزرو کنم؟
‫من یه تاجرم.
‫شما یه تاجرید ‫خیلی سفر می کنید؟.
‫آره. ما قرار بود ‫با پرواز درجه یک بریم.
‫اوه، پس قراره با کسی برید؟
‫یا می خواید تنهایی برید؟
‫- «آخه گفتید «ما ‫تو دوست داری بیای؟
‫من بخوام با شما بیام؟
‫آره، می تونی باهام بیای ‫.من می تونم واست بلیت بگیرم.
‫اوه، نه، معذرت می خوام ‫.سرم خیلی شلوغه،
‫مشکلی نیست ‫.درک می کنم.
‫مطمئنم می تونید دوست یا همکارتون رو ‫با خودتون ببرید.
‫پس، اه... فقط واسه یه نفر رزرو کنم؟
‫خیلی خب، مشکلی نیست ‫.همین رو واستون رزرو می کنم.
‫این رو واست گرفتم.
‫می دونم تو و بابا ‫همیشه دلتون می خواست برید.
‫دلم واسش تنگ شده.
‫چرا گریه نکردی؟
‫چی؟
‫وقتی پلیس پیداش کرد ‫.تو گریه نکردی،
‫چرا؟
‫گریه نکردنم دلیل بر این نمیشه ‫که ناراحت نشده باشم.
‫خودت چی؟ ‫چرا تو گریه نکردی؟
‫اصلاً... دلت واسش تنگ شده؟
‫نه.
‫اون واقعاً عاشقت بود.
‫نه اون قدر که پیشم بمونه.
‫اون خیلی ناخوش احوال بود.
‫خب که چی؟
‫بقیه همیشه احساس بدی دارن.
‫در حالی که ناراحتن ‫.زندگیشون رو می کنن،
‫چرا اون نمی تونست این کار رو کنه؟
‫نمی دونم.
‫اگه کسی هم قرار بود خودش رو ‫تو اون آب بند بندازه، اون شخص من بودم.
‫من کسی هستم که هیچ کسی ‫به حرفاش گوش نمیده.
‫من یه عقب مونده ام.
‫اوه، این حرف رو نزن.
‫تو و بابا همیشه ‫در مورد این قضیه بحث می کردید، مگه نه؟
‫نه، بحث نمی کردیم.
‫کند ذهن هم همین معنی رو داره، مامان.
‫تو هیچ فرقی با اون بچه هایی که تو مدرسه ‫بهم نیترام می گفتن، نداری.
‫خب، این طور نیست.
‫من مادرتم.
‫اوه.
‫آره، من تو رو به دنیا آوردم.
‫گاهی اوقات خودم رو نگاه می کنم...
‫ولی نمی دونم به کی...
‫... به کی دارم نگاه می کنم.
‫انگار...
‫... نمی تونم باهاش ارتباط برقرار کنم.
‫اگه می تونستم ‫...اگه می تونستم، تغییرش می دادم...
‫و این طوری شبیه بقیه می شدم ‫.ولی نمی دونم چطور این کار رو کنم.
‫واسه همین به جاش...
‫اینجام، این شکلی ‫.اینجا گیر افتادم،
‫این آشغال رو می خورم ‫،با تو حرف می زنم،
‫فقط هم به خاطر اینکه من مثل اون ‫.یه ترسو نیستم،
‫من...
‫من نمی فهمم داری درباره ی...
‫... درباره ی چی حرف می زنی.
‫مهم نیست، مامان.
‫خودم هم نمی فهمم.
‫خب، اه، چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫دنبال هفت تیر هستید؟ یا شات گان؟ ‫(شات گان: تفنگ ساچمه پران)
‫یا اسلحه های نیمه خودکار؟
‫اون یکی که اون پایینه رو می بینید؟
‫همونی که وسطه.
‫اونی که وسطه؟ مشکیه؟
‫این یه ای آر-۱۵ ـه ‫.یه اسلحه نیمه خودکاره.
‫این در اصل یه مدل غیر نظامی از ام-16 ـه...
‫... که تو جنگ ویتنام ازش استفاده می کردن.
‫اینجا یه قنداق کشویی دارید...
‫تا بتونید بالا و پایین ببریدش.
‫خوب و سبکه ‫.قشنگ روی شونه میشینه.
‫اسلحه ی قشنگیه.
‫گلوله های 223 رمینگتون می خوره ‫.خشاب های 30 تایی داره.
‫- می خوای نگاهی بهش بندازی ؟ ‫بله، میشه؟
‫آره، معلومه که میشه.
‫فقط حواست باشه کجا رو نشونه می گیری ‫...بذار نگاهی بهش بندازیم.
‫خیلی خب، می بینی که خالیه. آره.
‫بدون اینکه انگشتت رو سر راهش بیاری ‫.این دکمه رو فشار میدی،
‫بفرما، آماده اس. باشه؟
‫خدمتت.
‫فقط قبلش یه لحظه بیارش، ببخشید.
‫ضامنش اینجاست.
‫حله؟ خیلی خب، فقط مطمئن شو ‫که قشنگ روی شونه ات نشسته.
‫درست اینجا. آره.
‫یه پات رو بیار جلو ‫.بهش تکیه کن.
‫صبر کن، صبر کن ‫.هوی، هوی، هوی، هوی.
‫دارم شوخی می کنم.
‫فقط اینکه...
‫- خیلی خب، بهش تکیه کن ‫باشه.
‫به جلو فشار بیار.
‫نفست رو بده داخل.
‫و وقتی کامل نفست رو دادی داخل،
‫ماشه رو بکش.
‫عالیه.
‫خب، نظرت چیه؟
‫می بریش؟
‫نظرم در مورد چی، چیه؟
‫نظرت در مورد اسلحه چیه؟
‫- خوشم اومد، بهت گفتم ‫خوشت اومد؟
‫- آره ‫واقعاً؟
‫می خوای بخریش؟
‫- آره ‫واقعاً؟ باشه. خوبه.
‫تا حالا با این نوع اسلحه شلیک کردی؟
‫- آره، یکی دو بار ‫با چه اسلحه ای شلیک کردی؟
‫با یه... تفنگ ساچمه ای.
‫- دور بُرد بود؟ ‫آره، دور بُرد بود.
‫خیلی خب. باید بدونی که این اسلحه ها ‫بیشتر از یه تفنگ دور برد، لگد می زنن.
‫- یه تفنگ دور بُرد نیمه خودکار بود؟ ‫نه.
‫- پس می دونی فرق بین یه تفنگ نیمه خودکار و خودکار چیه؟ ‫آره.
‫آره... تو تفنگ خودکار ‫،ماشه رو می کشی،
‫و خشاب رو خالی می کنی.
‫خیلی خب، با اینا باید...
‫تق، تق، تق، شلیک کنی، باشه؟
‫- آره ‫تک تیر.
‫همش پنج هزار تا میشه،
‫و هشتاد تا گلوله هم روش بهت میدم.
‫قیمتش خوبه؟
‫- آره ‫خوبه.
‫داخلش چی داری؟
‫این کافیه؟
‫اوه، آره، خوبه ‫.آره، این کافیه.
‫چیز دیگه ای هم می خوای؟
‫- شات گان ‫شات گان؟
‫باشه. خب، گمونم یه محموله ی جدید واسمون رسیده.
‫واسه همین باید اون پشت ‫.پیش لری بریم،
‫- می خوای بریم یه نگاهی بهشون بندازیم؟ ‫آره.
‫باشه، حله، مشکلی نیست.
‫این شات گان دوو یواس ای اس-۱۲ ـه.
‫خشاب ده تایی داره.
‫یه کم خاک روش نشسته.
‫روی شونه ات میاریش.
‫بنگ.
‫- تق ‫همم.
‫بیا یه نگاهی بهش بنداز.
‫حواست باشه که این خیلی سنگین تر از ای آر-۱۵ـه.
‫ظاهر باحالی داره.
‫همین طوره، مگه نه؟ ‫خوب و جدیده.
‫همون طور که سری پیش بهت گفتم ‫.مراقب باش.
‫این یکی رو باید محکم نگه داری و کنترلش کنی،
‫چون حسابی لگد می زنه.
‫مثل قاطر لگد می زنه ‫.پس بلندش کن و بالا نگهش دار.
‫درست جلوی چشمت باشه.
‫درست مثل قبل ‫.با نفس کشیدن، شلیک می کنی،
‫همون طور، خیلی آروم ‫ماشه رو فشار بده.
‫خوبه. عالیه.
‫خیلی خب.
‫- نظرت چیه؟ ‫خوشم اومد. خوبه.
‫- خوشت اومد؟ ‫سنگینه.
‫باشه. خیلی خب، با این یکی،
‫یه بند و یه کیف بهت میدم.
‫- این یکی سه هزار تا واست آب می خوره ‫پنج هزار تا هم واسه اون.
‫- خیلی خب ‫درسته.
‫جمعاً میشه هشت هزار تا.
‫- باشه ‫خیلی خب.
‫خب، مجوز حمل اسلحه داری؟
‫نه.
‫مجوز نداری؟
‫- ندارم ‫نداری؟
‫نه.
‫- اه، باشه ‫این رو دارم.
‫آره، می دونم ‫.می دونم پول داری.
‫خوبه، از این نظر مشکلی نیست.
‫-..نه، ببین ‫اگه بیشتر می خوای...
‫نه، نه، تو تفنگ ها رو ثبت نمی کنی؟
‫چی؟
‫این اسلحه ها رو که ثبت نمی کنی، مگه نه؟
‫- نه ‫نه. خیلی خب.
‫- پس مشکلی نیست ‫لازم نیست ثبتشون کنیم.
‫نه، نه. می دونی ‫...اگه یه تفنگ دستی می خواستی،
‫می دونی، به هیچ وجه ‫بهت یه تفنگ دستی نمی فروختم، باشه؟
‫واسه همین...
‫- لری، میشه یه لطفی بهم کنی، رفیق؟ ‫بله؟
‫میشه بری واسم دو جعبه، اوم...
‫- گیج 12؟ ‫آره، گیج 12 بیار.
‫- مشکلی نیست ‫یه خشاب اضافه هم بیار.
‫- باشه ‫چهار بسته گلوله رمینگتون 223 هم بیار.
‫- چهار بسته 223، باشه ‫آره.
‫باشه، مشکلی نیست ‫.چهار تا و دو تا.
‫و واسه هر کدومشون هم ‫یه کیف خوب بیار.
‫- دو تا خشاب ‫دو تا خشاب، آره، آره.
‫- واسه هر کدوم دو خشاب ‫آره، و یه کیف.
‫آره، واسه اون یکی هم ‫دو تا خشاب بیار.
‫- باشه ‫یکی اضافه هم بیار، باشه؟
‫باشه، حله.
‫- همین، کاری نداره ‫باشه.
‫- کاری نداره، رفیق ‫باشه.
‫- خیلی خب ‫خوشوقتم.
‫ممنون بابت خریدت.
‫تو برو وسایل رو بیار ‫.ما میریم حساب کتاب کنیم،
‫مشکلی نیست.
‫سلام، جیمی.
‫چه خبرا؟
‫بیا اینجا.
‫این واسه توئه.
‫این واسه توئه. بگیر.
‫خیلی پام آب نخورد. یکی بردار.
‫اینا مال کی هستن؟
‫مال توئن ‫.واسه تو گرفتمشون.
‫یکی بردار.
‫فقط یکی بردار.
‫چی شده؟
‫سلام، هلن ‫.سلام، هلن.
‫سلام، هلن.
‫سلام، هلن ‫.من اومدم خونه.
‫من اومدم خونه.
‫سلام، هلن، من برگشتم ‫.من اومدم خونه، هلن.
‫سلام، هلن، من اومدم ‫.من اومدم خونه، هلن.
‫سلام، هلن ‫.سلام، هلن.
‫سلام، هلن.
‫از خنده ات خوشم میاد ‫.از خنده ات خوشم میاد.
‫باشگاه جوانانی که او اداره می کرد ‫...ده سال پیش، به دلیل اتهاماتی،
‫... که به او وارد شده بود، بسته شد.
‫اتفاقی که افتاد...
‫... خارج از درک جامعه بود.
‫رئیس پلیس اسکاتلند...
‫ارزیابی اولیه ای از تلفات این حادثه ‫.در اختیار ما گذاشت،
‫مجموعه رویدادهای وحشتناکی...
‫امروز صبح در مدرسه ی ابتدایی دانبلین رخ داد.
‫سیزده کودک کشته شدن،
‫و دو بزرگسال و چند کودک ‫در بیمارستان بستری شدن.
‫و در حالی که بریتانیا...
‫به خاطر مرگ کودکان بی گناه، سوگوار بود...
‫در تلاش بود تا شخصی یا چیزی را...
‫... که مقصر این اتفاق بود، پیدا کند.
‫مردی که در سالن ورزش مدرسه ‫کنترل خود را از دست داده بود...
‫برای پلیس و مردم محلی، شناخته شده بود.
‫یک شخص نخاله، منزوی ‫...خل وضع، و دیوانه،
‫فقط بخشی از توصیفاتی هستند ‫که در مورد او گفته می شود.
‫او به خاطر...
‫بد رفتاری با جوانان و علاقه به اسلحه ‫.مورد بی اعتمادی قرار گرفته بود،
‫دیروز اهریمن به سراغ ما اومد ‫.و ما دلیلش رو نمی دونیم،
‫درکش نمی کنیم.
‫و گمونم هیچ وقت نمی تونیم درکش کنیم.
‫مردم در خیابان گریه می کردند،
‫و ترس همه جا را گرفته بود،
‫و مادرها و پدرها می دویدند.
‫برخی از آنها ‫به سمت مدرسه ی ابتدایی شهر می دویدند،
‫و ترس از این داشتند ‫که در آنجا ممکن است با چه چیزی روبرو شوند.
‫برخی دیگر شتابان می رفتند،
‫و فرزندان خود را در آغوش می گرفتند ‫.و خوشحال بودند که آنها هنوز زنده اند،
‫- این یکی چیه؟ ‫این...
‫- ای آر-10 ـه ‫ای آر-10؟
‫آره.
‫یه کم سنگین تره.
‫آره، یه کم سنگین تر ‫و یه کم درازتره.
‫شکلش فرق داره.
‫سلاح های مختلف، توسط آدم های متفاوتی درست میشن.
‫مثل فورد در برابر هولدنه ‫.می دونی چی میگم؟ موضوع ترجیح شخصه.
‫ولی مثل همون، خشابش بیست تاییه ‫و نیمه خودکاره.
‫البته خوب هم هست ‫.احساس خوبی به آدم میده.
‫آره، یا نهصد تا بده ‫و ای آر-10 رو ببر،
‫یا 1500 تا بده و دو تا ببر.
‫سه تا خشاب داره ‫.و چند تا جعبه مهمات هم دارم،
‫واست گشتم و یه مقدار پیدا کردم.
‫معامله ی خوبیه.
‫- هزار و پونصد تا؟ ‫آره.
‫این صد تا.
‫این دویست تا.
‫این سیصد تا.
‫خوبه.
‫آفرین.
‫سلام.
‫من پای آوردم.
‫فردا چی کاره ای؟
‫آخر هفته اس ‫.باید یه کاری کنی.
‫چرا کلاس رقص نمیری؟
‫بچه که بودی، عاشق رقص بودی.
‫شاید بتونی با یکی هم آشنا بشی.
‫یا شاید...
‫نمی دونم، شاید همین الانش هم ‫یکی رو داشته باشی.
‫دارم.
‫اوه، اسمش چیه؟
‫رایلی.
‫- رایلی؟ ‫اوهوم.
‫چه اسم قشنگی.
‫چطور باهاش آشنا شدی؟
‫تو ساحل.
‫- واقعاً؟ ‫آره.
‫خب، پس خوشحالم ‫که اون تخته ی موج سواری رو گرفتی.
‫می تونی امشب واسه شام دعوتش کنی.
‫ببین چی کار کردی ‫.واقعاً شگفت انگیزه.
‫حتی پنجره ها رو هم تمیز کردی.
‫بیاید. بیاید.
‫آفرین. بیا.
‫پیاده شو. یالا، برید.
‫یالا.
‫ببخشید.
‫با این چی می تونم بگیرم؟
‫اه... یه لیوان میوه و یه آب میوه.
‫- خوبه؟ ‫آره.
‫بفرمایید.
‫- ممنونم ‫خواهش می کنم.
‫با کشته شدن 25 نفر...
‫گمان می رود که این اتفاق...
‫بدترین تیراندازی کور ‫در تاریخ استرالیا باشد.
‫این کابوس حوالی ساعت 2:30 بعد از ظهر رخ داد.
‫یک مرد مسلح ‫،که سلاح های پر قدرت با خود داشت،
‫وارد محوطه ی تاریخی پورت آرتور شد...
‫و شروع به تیراندازی کرد...
‫در بیست و هشتم آوریل، 35 نفر» ‫«.در پورت آرتورِ تاسمانی کشته و 23 نفر زخمی شدند
‫«.فرد تیرانداز، به 35 سال حبس ابد محکوم شد»
‫وقایع آن روز، منجر به بازنگری گسترده ی قوانین حمل سلاح گرم » ‫«.در استرالیا و معرفی توافق نامه ی ملی سلاح گرم شد
‫«.طی 12 روز، اصلاحات این قانون، مورد تأیید قرار گرفت»
‫بیش از 640 هزار سلاح گرم توسط دولت» ‫«.بازخرید و نابود شد
‫هیچ ایالت یا منطقه ای، به طور کامل» ‫«.از توافق نامه ی ملی سلاح گرم، طبعیت نمی کند
‫در حال حاضر، تعداد سلاح های گرم در استرالیا» ‫«.بیشتر از تعداد آنها در سال 1996 است