(มหาศึกคนชนเทพ)
(วิญญาณปะทะเดือด)
เขาปัดศรกลับไปได้ครับ
อะพอลโล
ปัดกลับไปได้ด้วย
มองเห็นศรของอะพอลโลหรือไงนะ
ไม่ใช่ เขามองไม่เห็นหรอก
นั่นเป็นสัญชาตญาณล้วนๆ
มนุษย์ผู้นั้นผ่านการนองเลือด ในสนามรบมาอย่างโชกโชน
สัญชาตญาณนักรบที่เขาได้มาจากคืนวันเหล่านั้น
ทำให้เขาสามารถสะท้อนศรกลับไปหาเทพได้
สัญชาตญาณเหรอครับ
สัญชาตญาณ เหมือนการหยั่งรู้น่ะเหรอ
หยั่งรู้เหรอ จะว่างั้นก็ได้
ท่านอะพอลโลขา
อย่าตายนะคะ
อะพอลโลไม่ไหวติงเลยครับ
หรือว่าสุริยเทพผู้งามล้น
จะจมลงสู่ทะเลเลือด ด้วยศรแห่งแสงของตัวเองกัน
ตายเพราะลูกธนูตัวเองเนี่ยนะ
ไอ้เทพหน้าส้นตีนเอ๊ย ทำได้แค่นี้เองเหรอวะ
โธ่เอ๊ย
ทำมาปากดีบอกชื่นชมข้า บอกจะไม่ปล่อยให้ทรมานไปมากกว่านี้
คิดว่าข้าจะน้อมรับคำบัญชาพรรค์นั้น จากเทพแต่โดยดีหรือไง
คิดว่าตัวเองสู้อยู่กับใครกันฮะ
ข้าผู้นี้เชียวนะโว้ย
เจ้านี่มันหลุดโลกจริงๆ
แต่นี่แหละที่ทำให้เจ้าสมเป็นเจ้า
ข้าละเกลียดชะมัดเลย
แต่เจ้าก็งดงามขึ้นมาหน่อยแล้วละ
ส่วนเจ้าก็สมเป็นลูกผู้ชายขึ้นมานิดนึงเหมือนกัน
มนุษย์ผู้นั้น
โดนศรเข้าไปมากเกินไปแล้ว
เขาน่าจะถึงขีดจำกัดแล้วละ
ท่านลีโอนิดัส
อะพอลโลเองก็เช่นกัน
ท่านอะพอลโล
ข้าถามอะไรอย่างสิ
เจ้าสู้ถึงขนาดนี้ไปเพื่อสิ่งใดกัน
เพื่อแก้แค้นข้าผู้นี้งั้นเหรอ
หรือว่าเพื่อมนุษยชาติ
ไม่ใช่ทั้งสองอย่างนั่นแหละ
ตอนนี้เป็นเวลาที่ข้าต้องลุกขึ้นสู้
มนุษย์ไม่อาจเลือกเกิดได้
จึงทำได้แค่เลือกเส้นทางชีวิตและที่ตายของตน
พวกเราฟังเพียงเสียงหัวใจตัวเองเท่านั้น
กลุ่มบุรุษที่เห็นแก่ตัวที่สุดในโลก
นั่นแหละที่ข้าผู้นี้วาดฝันเอาไว้
สปาร์ตาที่เป็นเช่นนั้นแหละ
ไม่เลวนี่
ท่านลีโอนิดัส
พวกเราจะยืนเคียงข้างท่าน
เจ้าพวกโง่เอ๊ย
เกย์เรอลุล
ลีโอ
ลุยกันเลย
โล่ของลีโอนิดัสเปลี่ยนรูปร่างอีกแล้วครับ
อัลลิเทีย สปาร์ตา
นั่นมันโล่ธรรมดาๆ เลยนี่นา
เขาตั้งใจจะทำอะไรกันแน่คะเนี่ย
เขาคงตั้งใจจะหวนคืนสู่ "แก่นแท้แห่งสปาร์ตา" น่ะ
ฟาแลงซ์ซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์ของสปาร์ตา
คือกระบวนทัพทหารราบที่ยืนชิดกันแน่น
แก่นแท้ของมันจริงๆ แล้วไม่ใช่เพื่อป้องกัน
แต่เป็นการรุกคืบที่ไร้ทางต้าน
พุ่งไปด้านหน้าดั่งหอกแหลม
แล้วขยี้แนวรบของศัตรู
แรงกดดันมหาศาลเชียวนะ
ข้าขอขอบคุณเจ้าเลย
การได้สู้กับเจ้าด้วยแรงใจที่ลุกโชน
ทำให้ข้าผู้นี้ยิ่งงดงามขึ้นไปอีก
นั่นอะไรน่ะ
ตำนานของอะพอลโลมิได้จบเพียงเท่านั้น
เมื่อครั้นฟีบัส อะพอลโล สาดแสงงดงามดุจดวงสุริยัน
เขาได้พาดตัวเองลงบนคันศรแห่งอาร์เทมิส
กลายเป็นศรเงินพุ่งทลายกำแพงเมืองอาร์กอส
เจ้านั่น
คิดจะทะลวงโล่เอาตรงๆ เลยงั้นเหรอ
ศรที่แกร่งที่สุดในวัลฮัลล่า
กำลังจะปะทะกับโล่ที่แกร่งที่สุดของมนุษยชาติแล้ว
ฟาแลงซ์ แลมบ์ดา
อาร์กีโรท็อกซอส
ลีโอ เอาเลย
ตั๊นหน้าอวดดีนั่นไป
- อีกสักดอก - อีกสักดอก
โดนไปซะ
แม่งเอ๊ย
หน้าเจ้านี่มันอ้อนตีนไม่เลิกเลยจริงๆ วุ้ย
บุรุษผู้นี้เป็นที่ยกย่องของทุกคน
ทุกคนล้วนเลือกติดตามเขา
ดูอยู่หรือเปล่า
พ่ะย่ะค่ะ ท่านลีโอนิดัส
นับตั้งแต่เราพบกัน
ท่านก็เป็น
สปาร์ตาที่เท่ที่สุดเสมอมา
สปาร์ตาที่เท่ที่สุด
งั้นเหรอ
ค่อยโล่งใจหน่อย
สปาร์ตาเราแกร่งที่สุด
เขาขบถต่อโชคชะตา
และใช้ชีวิตอย่างเห็นแก่ตัว มากกว่าใครบนโลกใบนี้
ทุกคน…
ไม่เป็นไรนะ ผู้งดงามทั้งสอง
พวกเจ้างดงามมากเลยละ
ล้วนชื่นชมบุรุษผู้นี้
ศึกตัดสินชะตาระหว่างทวยเทพและมนุษย์ แร็กนาร็อก รอบที่เก้า
ผู้ชนะได้แก่อะพอลโล
ด้วยชัยชนะห้าต่อสี่ ฝ่ายเทพพลิกกลับมานำอีกครั้งแล้วครับ
สุริยเทพ อะพอลโล ผู้เจิดจรัสไปด้วยเกียรติยศแห่งทวยเทพ
คว้าชัยครั้งสำคัญมาได้ครับ
แต้งกิ้วนะ ทุกคน
ยังอุตส่าห์เหลือแรงไปเล่นกับแฟนๆ อีกนะ
บ้าจริงๆ เลย
ไม่หรอกครับ ข้าว่า เขาน่าจะยืนแทบไม่ไหวแล้วด้วยซ้ำ
แค่อวดเก่งไปตามประสาเหมือนเคยนั่นแหละ
ไม่ว่าที่ไหนหรือเมื่อใด เขาก็เปล่งประกายสว่างไสวอยู่เสมอ
นี่แหละสุริยเทพ อะพอลโล
ท่านอะพอลโล รีบไปรักษาบาดแผลก่อนเถอะค่ะ
เดี๋ยวหน้าหล่อๆ เป็นแผลเป็นหมดนะคะ
ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ แต่ไม่เป็นไรหรอก คนสวยทั้งหลาย
มีแผลแบบนี้แหละดีแล้ว
เพราะมันคือหลักฐานว่าข้าได้สู้กับพวกเจ้าทั้งสอง ด้วยแรงใจที่ลุกโชนยังไงล่ะ
อะพอลโลแกร่งสุดๆ ก็จริง แต่ว่า…
พอคิดว่าอาจจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น ข้าก็ทนดูไม่ไหว
จบแล้วเหรอ
ฮะ
อะพอลโล
ทำไมมาอยู่ตรงนี้ล่ะ ไพทอน
ไม่ได้ไปดูการต่อสู้อันงดงามของข้าหรอกเหรอ
ข้ารู้อยู่แล้วไงว่าเจ้าต้องชนะ
รู้ผลอยู่แล้วจะไปดูให้เมื่อยตุ้มทำไมล่ะ
น่าเบื่อจะตาย
บาดแผลเต็มตัวไปหมดเลย
งดงามใช่ไหมล่ะ
นี่คือหลักฐานว่าข้าได้ต่อสู้ด้วยแรงใจที่ลุกโชน
กับลีโอนิดัส มนุษย์ที่แกร่งที่สุด ในประวัติศาสตร์ยังไงล่ะ
อ๊ะ อะพอลโล
ข้าจะพาเจ้าไปห้องพยาบาลนะ
อะพอลโล เจ้านี่มันช่างสะบักสะบอมที่สุด
งดงามที่สุด เห่ยที่สุด
และเจ๋งที่สุดเลยจริงๆ
ท่านลีโอนิดัส
ทุกคนยืดอกเข้าไว้
ข้ายังมองเห็นอยู่อย่างชัดเจน
แผ่นหลังอันองอาจของท่านลีโอนิดัสน่ะ
หากเรายกย่องบุรุษผู้นั้น
หากเราอยากตามรอยและร่วมวิถีชะตานั้น
ก็จงยืดอกอย่างภาคภูมิซะ
ใช่ไหมขอรับ ท่านลีโอนิดัส
สปาร์ตาเราแกร่งที่สุด
ท่านพี่เกย์เรอลุล
ท่านพี่
(สัตย์จริง)
เกย์เรอลุล
นี่เป็นการต่อสู้ที่น่าภาคภูมินัก
ขนาดประจันหน้ากับดวงสุริยัน ยังไม่ไหวหวั่นเลยแม้แต่น้อย
ใช่
จากไปอย่างงดงามจริงๆ
กษัตริย์แห่งสปาร์ตา ลีโอนิดัส คือนักรบตัวจริงเลยละ
น่าอิจฉาจัง
"อิจฉา" เหรอ
ข้าเองก็อยากออกไปสู้จนสุดใจ
ในวาระสุดท้ายเช่นกัน
ข้าเองก็เหมือนกัน
ไม่เจอ… ไม่มี…
ท่านพี่คะ
- หาไม่เจอ ตัดสินใจไม่ได้ - เป็นอะไรไปคะ ใจเย็นๆ ก่อน
คราวนี้เราหลังชนฝาของจริงแล้วละ
รอบหน้าจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด
ทั้งๆ ที่เป็นแบบนั้น
ข้ากลับหาคำตอบที่ใช่ไม่ได้
"คำตอบที่ใช่" หมายถึงตัวแทนคนถัดไปใช่ไหมคะ
นักสู้ที่เหลือก็มี
รัสปูติน นอสทร์ดาม
ซิโม แฮวแฮ, ซากาตะ กินโทกิ
แล้วก็…
(โอคิตะ)
ข้าไปเอง
(สัตย์จริง)
ข้าไม่แพ้ใครแน่
ใครคะเนี่ย
เข้าใจแล้วค่ะ ถ้างั้นเราขอฝากรอบต่อไป
ไว้กับท่านด้วย จอมดาบผู้เก่งกาจที่สุด ในประวัติศาสตร์มนุษย์
ขอบคุณมาก
หัวหน้าหน่วยที่ 1 แห่งชินเซ็นกุมิ โอคิตะ โซจิ
ออกโรงแล้ว
ทุกอย่างเป็นไปตามแผนดีไหม ดินดิน
ต้องการอะไร
ศากยมุนี
เจ้าเทพทรยศ
ยังกล้าโผล่หน้ามาอีกนะ
แล้วนั่นแต่งตัวอะไรทุเร้ศทุเรศ
"ดินดิน" งั้นเหรอ เดี๋ยวปั๊ดจิกตาหลุดเลย
กะแล้วเชียว ไม่หลุดโป๊ะจริงๆ ด้วยแฮะ
ข้าไม่ว่างมาเล่นกับเจ้าหรอกนะ
นี่ดินดิน "ซิกฟรีด" นี่เป็นใครกันแน่เหรอ
ตอนนี้กินจังกำลังช่วยข้าสืบอยู่น่ะ
ดูเหมือนเขาจะถูกขัง อยู่ในทาร์ทารัสมาพักใหญ่แล้วนะ
แถมเป็นคำสั่งของเจ้าซะด้วยสิ
ซิกฟรีดทำบาปมหันต์
เทพที่บาปหนาก็ต้องถูกขังเป็นธรรมดาอยู่แล้ว
ใช่ๆ นั่นสิเนอะ
นี่แหละที่คาใจข้าอยู่
ซิกฟรีดขโมยดาบแกรม ซึ่งเป็นดาบเวทมนตร์ของเจ้า
แล้วสังหารฟาฟเนียร์ มังกรเพลิงสุดรักสุดหวงของเจ้าใช่ไหม
ก็ดูจะทำผิดหลายกระทงอยู่นะ
แต่ไม่มีข้อหาไหนร้ายแรงถึงขั้นจับขังทาร์ทารัส
เหมือนอย่างกบฏต่อวัลฮัลล่า หรือสังหารเทพชั้นสูงเลยนะ
ข้าว่าความผิดเขาไม่ร้ายแรง ถึงขั้นต้องคุมขังในทาร์ทารัสสักหน่อย
อีกอย่าง
ปกติเวลามีใครทำเจ้าโกรธ เจ้าก็แค่กำจัดทิ้งไม่ใช่เหรอ
ตรงนี้แหละที่มันส่งกลิ่นตุๆ
เจ้าอยากจะพูดอะไรกันแน่
ซิกฟรีดน่ะเป็นคนรักของบูจังไม่ใช่เหรอ
ซิกน่ะไม่ใช่แฟนเก่าของข้าหรอกนะคะ
เพราะเรื่องนี้แหละข้าเลยคิดออก
บูจังเริ่มศึกแร็กนาร็อกเพื่อช่วยมนุษยชาติ
และเพื่อช่วยซิกฟรีดคนรักของเธอด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น…
อ้อ นี่ช็อกโกแลตน่ะ
ยิ่งไปกว่านั้น… แต่ข้าก็แค่เดาแหละนะ
เจ้าไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นสินะ ดินดิน
ไม่ยอมให้เป็นแบบไหนน่ะเหรอ
ซิกฟรีดถูกปล่อยตัวออกจากทาร์ทารัสยังไงล่ะ
แร็กนาร็อกกับการช่วยเขาเกี่ยวพันกันยังไง
ทำไมเจ้าถึงขังเขาไว้อยู่แบบนั้น
ข้ายังหาคำตอบของคำถามพวกนี้ไม่ได้เลย
ซิกฟรีดอาจจะเป็นคนสำคัญเกินคาดเลยก็ได้
ไหนช่วยอธิบายให้เข้าใจในหนึ่งบรรทัดหน่อยซิ
พล่ามจบหรือยัง
เทพศัสตรา กุงเนียร์
อยากจะคิดยังไงก็เชิญ แต่ว่า…
อะจึ๋ย เห็นไหมล่ะ เวลาเจ้ายัวะมันเป็นแบบนี้แหละ
ใครหน้าไหนที่มันสะเออะมายุ่มย่ามเรื่องของข้า
มันต้องถูกขยี้ให้หมด
ต๊ายตาย ที่ข้าพูดไปอันไหนที่ไปจี้ใจดำเข้าล่ะเนี่ย
ทฤษฎีน่าสนใจดีนี่
ข้าเองก็อยากรู้เหมือนกัน
- เบ… - เบลเซบับ
โอดิน
"ความปรารถนาอันยาวนาน" ที่เจ้าว่าหมายถึงสิ่งใดกันแน่
ฮะ พูดเรื่องอะไรกันเหรอ
หน็อย เบลเซบับ
เท่าที่ข้ารู้จักเจ้ามา
อาร์เค จุดเริ่มต้นของจักรวาลสินะ
หรือไม่ก็การคืนชีพให้เทพบรรพกาล
เทพ…
- เทพบรรพกาลเหรอ - เทพบรรพกาลเหรอ
นี่ใช่…
ใช่แล้ว เกียวโตในยุคบากุมัตสึ
ศึกตัดสินชะตาระหว่างทวยเทพและมนุษย์ แร็กนาร็อก รอบที่สิบ
ผู้ที่ก้าวลงสู่สังเวียนนี้
ได้แก่จอมดาบผู้เก่งกาจที่สุด ในประวัติศาสตร์มนุษย์
ยอดมือสังหารเทพแห่งวัลฮัลล่า
(ซูซาโนะโอะ โนะ มิโคโตะ)
เอาละ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดจะเป็นใครกัน
(โอคิตะ โซจิ ปะทะ ซูซาโนะโอะ โนะ มิโคโตะ)
(อิเคดายะ)
(เริ่มสู้ได้)
คำบรรยายโดย รพีพร ทวีผล