Syndykat Pyke’ów od paru tygodni zbiera siły.
Burmistrz Mok Shaiz wziął łapówkę i uciekł z planety.
A to najprawdopodobniej oznacza, że konflikt niebawem wybuchnie.
Potrzebujemy żołnierzy.
Mogę w tym pomóc.
POPRZEDNIO
Syndykat ma nad nami przewagę liczebną. Zostałbyś dowódcą garnizonu.
Dlaczego powinni ryzykować życiem dla tego całego Boby Fetta?
Powiedz handlarzom przyprawą, że nie ma dla nich miejsca na Tatooine.
Ta planeta ma dość przemocy.
Tatooine należy do Syndykatu.
Póki dostawy przyprawy nie będą nękane, nikomu nie stanie się krzywda.
Pozbędę się intruzów, którzy zagrażają naszej planecie.
Ulice znów będą bezpieczne.
W zamian proszę tylko o to, abyście pozostali neutralni,
jeśli Syndykat Pyke’ów poprosi was o zdradzenie mnie.
Na to możemy przystać.
Będę tego przestrzegał.
Musimy szykować się do wojny.
Chwileczkę! Wasze camtono!
.:: GrupaHatak.pl ::.
GWIEZDNE WOJNY
Wojna już trwa.
To było nieuchronne.
Nawet jeśli wygramy, miasto może zostać zniszczone.
Szybko się uwinąłeś.
- Udało ci się znaleźć żołnierzy? - Myślę, że tak.
Cobb Vanth utworzy dla nas garnizon.
Za jaką cenę?
Za darmo.
Za darmo?
Do tej pory w pojedynkę walczył z przemytem przyprawy.
- Powiedziałem, że możemy go zamknąć. - Czyli nie za darmo.
- To większość działalności Jabby. - Ale tego chcą mieszkańcy miasta.
Zgadzam się.
Dzięki przyprawie można sporo zarobić.
Na dłuższą metę pomoże nam to.
Mos Espa stanie się bogatym miastem pod naszą ochroną.
Przez przyprawę giną nasi poddani.
- Niech Vanth i mieszkańcy Mos Pelgo… - Zmienili nazwę na Freetown.
Niech mieszkańcy Freetown wiedzą, że daję im moje słowo.
Możesz powiedzieć to Cobbowi sam, gdy przybędzie tu z posiłkami.
Jesteś pewny, że się zjawi?
Tak.
Jeśli nie, to czeka nas zguba.
Syndykat ma zbyt dużą przewagę liczebną.
Musimy utrzymać się do czasu przybycia pomocy.
Zabarykadujemy się w pałacu.
To kiepski pomysł.
Doprawdy?
- Tak. - To gdzie mielibyśmy zaczekać na posiłki?
Tutaj.
Tutaj?
W tych ruinach?
Bzdury.
Pałac jest lepiej umocniony.
Jeśli chcesz porzuć Mos Espę i ukryć się w swojej twierdzy, to śmiało.
My zostajemy tutaj. Mieszkańcy nas potrzebują.
Dobrze, zostaniemy.
Muszę jakoś na to zareagować.
Powinienem przynajmniej…
Szybko wróciłeś.
Misja się powiodła?
Nie musicie się martwić o Freetown.
Przekonałeś szeryfa, by pozostał neutralny?
- Tak. - Świetnie. Chcę już to mieć za sobą.
Fett może liczyć na kogoś jeszcze?
Kiedyś mieszkał na pustyni z plemieniem Tuskenów.
Już ich nie ma.
- Na pewno? - Tak, wyrżnęliśmy ich sami.
Fett o tym wie?
Nie ma pojęcia.
Myśli, że zabili ich Niktowie.
Zostawiliśmy wystarczająco dowodów na to.
Zemścił się na nich. Z pewnością uważa sprawę za zamkniętą.
Nie sądziłem, że Syndykat Pyke’ów jest tak bezlitosny.
Pragmatyczny.
Brali od nas haracz. Musieliśmy chronić nasze zyski.
Nie wątpię.
Kiedy to się skończy?
Zależy, ile twoje dwa żołądki będą w stanie przetrawić.
Koniec z wybuchami.
Nie zgodziłem się na zniszczenie Sanktuarium.
To miały być precyzyjne uderzenia, a nie otwarta wojna.
Przykro mi, ale za późno na to.
Nadal jestem burmistrzem Mos Espy i nie zgadzam się na niszczenie miasta.
Gotra Fetta schroniła się w ruinach Sanktuarium.
Nie będzie łatwo ich stamtąd wykurzyć.
Chyba mam pomysł na to, jak go stamtąd wyciągnąć.
KSIĘGA BOBY FETTA
ROZDZIAŁ SIÓDMY: W IMIĘ HONORU
Napisy: Igloo666
To X-wing! Co tu robi?
Pozamykaj wszystko.
To ukryjcie, to wywalcie.
Ruszać się. To zostawcie.
A to tam. Szybko!
Przestań!
Dobry wieczór, panie władzo!
Ukryj to! Witam!
Właśnie złożyłam wniosek o licencję od Nowej Republiki.
Cóż za zbieg okoliczności.
Kogo my tu mamy?
Już nauczyli cię pilotowania X-winga?
Wiem, że pilotował astromech.
Mandalorianin? Nie ma go tutaj.
Nie wiem. Ma robotę w Mos Espie.
Ale spokojnie, daj mi chwilę. Dopiero co przylecieliście.
Daj mi się przywitać z dawnym znajomym.
Czołem, słodziaku! Chodź do mnie.
„Grogu”?
Okropne imię.
Moje kondolencje. Ja nie będę cię tak nazywać.
Widzę, że masz tu jakąś błyskotkę.
Ale cię wystroili.
Pewnie umierasz z głodu.
Przynieście łajnorobaki!
Luzuj kopułę. Nie obchodzi mnie, że się śpieszycie.
Mały musi się najeść.
Bardzo ładnie.
Podczas gdy my czekamy na posiłki od Cobba Vantha z Freetown,
nasze siły po cichu patrolują Stare Miasto.
Syndykat jeszcze nie przybył z głównymi siłami.
ale gdy się zjawią, dostrzeżemy ich pierwsi.
Rozejm wynegocjowany z innymi rodami zapewni ich neutralność
i pozwoli nam zaskoczyć przybywających żołnierzy wroga.
Gamorreanie pilnują terenu Klatooinianów przy porcie kosmicznym.
Dadzą nam znać, jeśli zjawią się siły Pyke’ów.
Krrsantan pilnuje terytorium Trandoshanów.
Strzeże terenu przy ratuszu.
Drash, Skad i pozostali Zmodyfikowani pilnują dzielnicy robotniczej i Aqualish.
Zabezpieczyliśmy się z każdej strony.
Nikt nas nie zaskoczy.
Gdy przybędą posiłki z Freetown,
będziemy mogli w pełni zareagować na każdym atakowanym terenie.
A na razie?
Czekamy.
Panie? Ktoś do ciebie.
Mówiłaś, że nikt nas nie zaskoczy.
Tak mi się zdawało, że czymś tu capi.
Jeśli szukasz pracy, to spóźniłeś się.
Już ją mam.
Przybyłem podjąć negocjacje w imieniu Syndykatu Pyke’ów.
Nie negocjuję z tchórzliwymi mordercami.
To jakby quacta nazwała stiflinga obślizgłym.
Wracaj już i przekaż mocodawcom, że wiemy, że nie mają przewagi liczebnej.
Nie liczyłbym na pomoc mieszkańców Freetown.
Złożyłem wizytę szeryfowi Vanthowi.
Trzeba było nie pozbawiać go zbroi.
Zanim przyjdą wam do głowy głupie pomysły, pamiętajcie, że też mam wsparcie.
Pozwólcie na dostawy przyprawy przez Mos Espę, a unikniemy konfliktu.
Nie.
Co proponujesz?
Będę negocjował wyłącznie z ich szefem operacji.
Z tym, który zmasakrował twoją tuskeńską rodzinę,
a winę zrzucił na bandę Niktów?
Wiesz, że to prawda.
Śmiało, załatwmy sprawę tutaj.
Nie teraz.
Ty o tym zdecydujesz.
Zabił Vantha. Wsparcie nie przybędzie.
Będziemy walczyć na własnych warunkach.
- Załatwię go. - Emocje biorą u ciebie górę.
- Dam radę. - Musimy dostosować naszą taktykę.
Zdążysz się z nim policzyć.
Powiedz swoim mocodawcom, że negocjacje zostały zerwane.
Zmiękłeś na starość.
Czeka to nas wszystkich.
Cóż za wspaniały wyraz powściągliwości.
Wybitny fortel.
Jeśli mógłbym przysłużyć się dodatkowymi radami…
- Ciekawe, ile zapłaciłby za Twi’leka? - Zrozumiałem.
- Przepraszam, mogłem się nie wtrącać. - Szefie, zgłoś się.
- Coś nam tu nie gra. - Przybyli Pyke’owie?
Nie, ale coś jest nie tak.
Mieszkańcy nas atakują!
Myślałem, że mamy rozejm.
Ja też.
To pułapka!
Santo, zgłoś się!
To skoordynowany atak. Musimy zabrać wszystkich naszych.
Nie pokonamy ich teraz. Musimy pozbyć się ich dowódców.
Pyke’owie nadal mają bazę w Mos Eisley?
Trudno mieć pewność…
Mos Eisley? Tak, myślę, że jednak tak.
Precyzując: są w bazie pustynnych geodetów.
- Zdążysz tam dotrzeć? - Warto spróbować.
- Ilu ich jest? - Co najmniej kilkunastu.
- Nie mamy jak się wycofać! - Nie ruszajcie się stamtąd.
- Co? - Zostańcie tam.
- Nie utrzymamy się! - Po prostu się kryjcie.
Wracajcie do Sanktuarium.
Dziękujemy.
Dobre maniery.
To mi się podoba.
Nie ma za co.
Przybyli.
To była tylko kwestia czasu.
Jest z nimi Cad Bane?
Nie widzę go.
Co z pozostałymi?
Byłoby cudem, gdyby przetrwali.
Wszystkie trzy gotry Mos Espy obróciły się przeciwko nam.
Sprytne z ich strony.
Owszem.
Pewnie będziesz się zbierał?
Nie zamierzam.
A powinieneś.
To wbrew kodeksowi.
Dałem ci moje słowo. Pozostanę przy tobie do śmierci.
Naprawdę wierzysz w ten kit?
Tak.
Dobrze.
Mamy dwie możliwości.
Albo poczekamy, aż rozpoczną oblężenie na własnych warunkach…
Albo?
Albo zaatakujemy pierwsi, zaskoczymy ich i odlecimy twoim statkiem do pałacu.
Nie mogę porzucić Mos Espy.
Mieszkańcy na mnie liczą.
W porządku.
W takim razie obaj zginiemy w imię honoru.
Na pewno chcesz zostać?
Tak każe obyczaj.
Mogę zasugerować inne rozwiązanie?
Mogę mówić dalej?
Zakładam, że tak.
Możecie tego o mnie nie wiedzieć, no bo i skąd?
Choć może ostały się śladowy akcent.
Kształciłem się na Coruscant.
- Nie żebym miał się za lepszego… - Do rzeczy.
Ukończyłem akademię ogólną. Moi rodzice nie byli zamożni.
Moją specjalizacją były warianty negocjacyjne.
Gdybyście powierzyli mi negocjowanie w waszym imieniu,
jestem pewny, że mógłbym zapewnić nam opuszczenie planety.
Ceną byłyby co najwyżej dramatyczne gesty poddaństwa,
no i przekazanie funduszy.
Dobrze. Daj mi swoją tablicę.
Spiszę, ile jestem w stanie zaoferować.
Będę waszym posłańcem.
Dodam, że nie mam oporów przed klękaniem czy płaszczeniem się,
co mogłoby zaoszczędzić wam dość poważnych ran na ego.
Idź, zanim się rozmyślę.
Oczywiście.
Bądźcie pozdrowieni!
Przybywam nieuzbrojony,
ale wyposażony w proponowane warunki kapitulacji.
Pragnę je przedstawić temu z was, który ma prawo podjąć rozmowy
w imieniu wysokiej rady Oba Diah.
Po prostu to odczytaj, głowoogońcu.
Ach, doskonale wiem, skąd ów przydomek.
Nigdy mi się nie znudzi.
Ale dobrze.
Liczę, że kiedyś ujrzę Obsydianowe Klify na Oba Diah.
- Odczytaj warunki. - Tak, dość tych uprzejmość.
„Ja, Boba Fett,
obecny Daimyo terenów Tatooine, na których niegdyś panował Jabba Hutt,
oferuję wam następujące rzeczy”.
- Może omówmy, co wy proponujecie… - Czytaj dalej.
„Następujące rzeczy:
nic.
Macie opuścić planetę
i zrezygnować z handlu przyprawą.
Jeśli odrzucicie te warunki,
na jałowej pustyni Tatooine znów pojawią się pola kwiatów
dzięki nawozowi z waszych ciał”.
To jego słowa.
Nadal atakują!
To mieszkańcy Freetown.
Osłaniać pozostałych!
Przykro mi z powodu szeryfa.
Nie miał dla niego litości.
- Nie musieliście przybywać. - Musieliśmy.
Ta planeta zasługuje na coś więcej.
Jesteście cali?
Nieźle nas przetrzebili.
- Skąd wzięły się te pustynne scurriery? - Ratujemy miejskie szczury.
Zachowajcie złość na wroga.
Osłaniajcie mnie!
Witamy z powrotem, Santo. Przyznam, że już spisałem cię na straty.
Po wszystkim czeka cię długa i miła kąpiel w zbiorniku z bactą.
Wycofują się!
Radzę jeszcze nie świętować. Mamy kolejne kłopoty.
I to poważne.
Wycofajcie się! Odwrócimy ich uwagę.
Nie mogę się przebić.
Zniszczą całe miasto!
Broń energetyczna się nie przebije, a kinetyczna ma za dużą prędkość.
Uważaj!
- Ochronisz resztę? Zajmę je na chwilę. - Jaki masz plan?
Uważaj!
- Potrzebujemy posiłków. - Skąd? Nikogo już nie macie.
Chroń resztę!
Sleemo!
Mando! Znalazłam cię!
Mam dla ciebie niespodziankę!
- Zawróć! - Co?
- Zawróć! - Nie słyszę!
Zawracaj!
Szybciej się nie da?
Szybciej, blaszaku!
Kryć się!
Nie możemy wiecznie uciekać! Brońmy się tutaj!
Wycofać się!
Zaraz nas zmiażdżą!
- Ona chce tu zostać. - Bzdury! Wtedy zginiemy!
Dorastałam w tej okolicy.
Jeśli wycofamy się dalej, znajdziemy się w pułapce i bez osłony.
Więc mamy tu zginąć?
Nie.
Będziemy walczyć.
Skad, zostań tu Weequayem. Wejdę na górę i postaram się ich zdjąć.
Pokaż mi to.
Chcesz ich zdjąć tym?
Taanti, potrzebujemy sztucera.
Powodzenia.
- Chodźmy. - Kryjcie nas.
Mando! Zobacz, kogo tu mam.
Co?
Co tu robisz?
Już dobrze, maluchu. Też cieszę się, że cię widzę.
Nie wiedziałem, kiedy znów się zobaczymy.
Już dobrze. Też za tobą tęskniłem.
Ale jesteśmy teraz trochę zajęci.
Nie wychylaj się.
Zostań tu do końca walki.
To kolczuga ode mnie.
Przekazała ci ją.
Później sobie pogadacie!
Scorpenek depcze nam po piętach!
- Co on tu robi? - Niezbadane są wyroki Mocy.
Nie ruszaj się stąd.
Ja się tym zajmę.
Zniszcz go.
- Dotarły na dach. - Musimy się tu utrzymać.
Strzelać!
Możesz załatwić kilku z nich?
Potrafię polować na pustyni. Nie spudłuję z takiej odległości.
Odwrócę uwagę droida.
Nie odpuszczajcie! Wycofują się!
Nie jestem zagrożeniem!
Fajne głowoogony! Schowaj się za mną, przystojniaku.
Peli się ochroni.
- Miło poznać. - Nie mamy na to czasu.
Wynoś się stąd wraz z twoimi bandytami.
Znamy się od dawna, Boba.
Ale jednego nie rozumiem.
Jaki masz w tym wszystkim cel?
To moje miasto i moi pobratymcy.
Nie opuszczę ich.
Tak samo było z Tuskenami.
Nie pogrywaj sobie ze mną.
Nie jestem już małym chłopcem.
- A ty jesteś już staruszkiem. - Który nadal jest szybszy od ciebie.
Być może.
Ale mnie chroni zbroja.
Przekonajmy się.
Pora, byś zmykał do zbiornika z bactą.
To moje miasto!
Spróbowałeś działać po swojemu. Chciałeś tu uczciwie rządzić.
Ale w twoich żyłach płynie krew twojego ojca.
Jesteś zabójcą.
Nie pierwszy raz z tobą wygrywam.
To żaden wstyd.
Uznajmy to za ostatnią nauczkę.
Trzeba na siebie uważać.
Inaczej okazujesz słabość.
Wiedziałem, że nadal jesteś zabójcą.
Rankor sieje zniszczenie!
Straszycie go!
Nie strzelajcie do niego!
- Chroń go. - A kto ochroni mnie?
Trzymaj.
Miej to przy sobie.
Wszystko będzie dobrze.
Bez obaw, młody. Twój ojczulek to zaradna bestia.
Za szybko to powiedziałam.
Bez obaw, młody.
Gdzie się podziałeś?
Chyba nici z grilla.
- Świetna robota. - To koniec.
Nasze siły wycofały się z Mos Espy i niedługo przybędą do Mos Eisley.
Wtedy stąd odlecimy.
Nie możecie uciec.
Straciliśmy sporo naszych.
Mieliśmy umowę.
Na mocy której Tatooine miała być przyjazna naszym interesom.
I nadal jest.
Straciłem połowę żołnierzy przez blastery i rankora.
To ma być przyjazna planeta?
Straże!
Dlaczego padło na prawą rękę?
Powinieneś wskoczyć do zbiornika z bactą.
Jest zajęty.
- Dziękujemy! - Dlaczego wszyscy mi się kłaniają?
Lepsze to niż strzelanie.
Mogę wybierać tylko między tym?
- Jeśli chcesz rządzić miastem, to tak. - Meilooruna?
Dziękuję.
To chyba nie dla nas.
Jeśli nie dla nas, to dla kogo?
- Wookiee dostaje melona, a my nie? - Krrsantan, chcesz się podzielić?
Spokojnie.
Nie.
No dobrze. Ale to naprawdę ostatni raz.
Napisy: Igloo666
.:: GrupaHatak.pl ::.
facebook.pl/GrupaHatak