EEN NETFLIX ORIGINAL-DOCUMENTAIRESERIE
Ik heb een diepe haat voor geld.
Maar mijn probleem hiermee, niet mijn enige probleem…
…is dat ik van spullen hou.
Dus ik haat geld, maar ik hou van spullen.
Ik haat geld, maar hou van meubels. Ik haat geld, maar hou van auto's.
Ik haat geld, maar hou van kleding.
Dus geld haten is goed als je ook dingen haat…
…want dan ben je de Dalai Lama.
GRENSLIJN 140 BROADWAY TOESTEMMING TOT KRUISING IS HERROEPELIJK
Hé, Fran. -Hoi, wat gebeurt er?
Jullie kunnen gaan zitten.
Welk advies zou je jezelf geven als twintiger die nu naar New York komt?
Neem geld mee.
Goed?
Neem geld mee. Dat zou ik zeggen.
Advies voor iemand in mijn tijd, zoveel geld heb je niet nodig.
We zijn er.
Ik wil niets zeggen, maar er staan steeds andere glazen.
Maar ik drink deze koffie, zet hem neer en…
Dan moeten we alles opnieuw filmen.
GELDZAKEN
Het is waar dat vrouwen van mijn leeftijd, toen we kinderen waren…
…niet het idee meekregen ooit aan geld te moeten denken.
Dus ik denk dat ik, als ik een jongen was geweest…
…niet zo'n geweldig luie houding tegenover geld had gehad.
Dat had niet gemogen…
…want mijn vader zou schreeuwen: 'Ben je gek? Snap je 't niet? '
Maar mensen hebben vaak tegen me gezegd:
'Wilden je ouders dat je schrijver werd?' Nee.
'Probeerden ze je te ontmoedigen?' Nee.
'Echt? Wat wilden ze dan dat je werd?' Echtgenote. Dat wilden ze.
Ze namen aan en wilden dat ik echtgenote zou worden.
Dus ze vertelden me niets…
…of leerden me niets anders dan dingen waardoor ik vrouw zou worden.
En je ziet dat het ze niet gelukt is.
Maar ik denk dat het op een bepaalde manier…
…helemaal niet zo fijn was om een meisje te zijn in de jaren 50…
…maar het goede ervan was…
…dat ze gewoon niet zoveel aandacht aan je besteedden.
Ik herinner me mijn beste vriendin nog heel goed…
…met wie ik nog steeds goed bevriend ben, die in de straat woonde.
Ik was bij haar thuis en haar vader belde dat hij opslag kreeg…
…en iedereen was erg blij en haar moeder bakte een taart.
Ik wist niet wat opslag was.
Ik kwam thuis en vroeg m'n moeder: 'Wat is opslag?'
Ze zei dat je elke week meer verdient, of zoiets.
En ik zei: 'Nou, die-en-die kreeg opslag en nu verdient hij…'
Ik herinner me het bedrag. $300 per week. Het was veel meer dan mijn vader.
Dat besef ik achteraf.
Ik zei: 'Hoeveel verdient papa?' M'n moeder sloeg me in het gezicht.
Ze was zo… 'Praat nooit over geld.
Het is onbeleefd en vraag nooit mensen hoeveel geld ze verdienen.'
En ik heb nooit meer over geld gepraat. Dus ik heb het niet.
Ik was ooit in het kantoor van mijn accountant…
…en hij keek me uiteindelijk aan en zei: 'Laat me je iets uitleggen.
Je moet met me over geld praten. Ik ben je accountant.'
Omdat ik steeds zei: 'Dat hoor ik je niet te vertellen.'
Hij vroeg: 'Hoeveel krijg je hiervoor?'
Ik zei: 'Dat bespreek ik liever niet met je.'
'Wie ben jij?' En nu praten mensen natuurlijk constant over geld.
Maar ik zeg ook altijd nog…
…als ik weet hoeveel iemand verdient…
…of hoeveel hun huis kost, hebben ze me dat verteld…
…wat mensen vaak doen. Ik zou het nooit vragen.
Maar mensen praten nu altijd over geld…
…alsof het een spannend gespreksonderwerp was, wat het niet is.
Ik wil zeggen dat ik 74% belasting moet betalen.
Ik laat zien wat overblijft.
Wat ik ga doen is illegaal. -Het is illegaal.
Als ze me in de bak gooien, maakt het me niet uit. Ik ga dan tenminste op dieet.
Ik laat je zien wat ik overhoud.
Ik stop bij 74 procent.
Hou mensen niet voor de gek…
…want dit gaat niet naar de armen.
Dit is voor de kernwapens en alle…
Je weet dat je veel mensen provoceert.
Dit is mijn geld. Het maakt me niet uit.
Toen ik naar New York kwam, gaf m'n vader me $200.
Ik had nog nooit zoveel gehad.
Ik dacht: 200 dollar, nu ben ik binnen.
Weet je wel.
Ik was taxichauffeur.
Ik was chauffeur, chauffeur voor mensen.
Ik was schoonmaakster. Ik was koopvrouw.
Ik verkocht riemen op straat. Ik kocht…
…The Village Voice. Ik werkte minstens vijf dagen per week en soms zes.
Maar ik werkte nooit op woensdag, want dan kwam The Village Voice uit.
Dan ging ik naar Sheridan Square, kocht The Village Voice…
…en daarin stonden… In alle kranten, eigenlijk.
Daarin stonden alle vacatures.
En ik dacht altijd…
Ik vond mijn baan altijd stom.
Dus ik dacht: volgende week krijg ik een betere baan die ik niet zo erg vind.
Op een gegeven moment besefte ik: je houdt gewoon niet van werken.
Het is niet… Dit is een slechte baan, ja. Iedereen zou dat vinden…
…maar eerlijk gezegd, hou ik niet van werken…
…ik lig graag op de bank te lezen, wat geen baan is.
Niemand betaalt je ervoor, anders zou ik hier wel wonen.
Maar ik vermeed ook de baan van al mijn vrienden…
…namelijk tafels serveren.
Alle meisjes die ik kende en moesten werken, want sommigen niet…
…werkten als serveerster.
Alle 100 procent, denk ik.
Mijn vrienden zeiden tegen me: 'Waarom maak je huizen schoon in plaats van…
Kom werken waar ik werk. Dan verdien je meer.
Het is fysiek minder zwaar.'
En ik zei dan… Ik zal het zo zeggen.
Degenen die serveersters aannamen, waren mannen. De managers waren mannen.
Je werd geen serveerster in een restaurant zonder het met een manager te doen.
Daar gaat dit allemaal om. Niet om romantiek, niet om daten.
Het gaat niet om flirten of niet flirten.
Het gaat om… Voor Fran bijvoorbeeld, als jong meisje, ging het om werken.
En zo kreeg je een baan als serveerster.
Er was een restaurant waar mensen wilden werken waar de manager homo was.
Hij was homo. Hij is homo. Iedereen ging erheen…
Hij nam alleen obers aan en die moesten ook met hem naar bed.
Dus… Snap je?
Iedereen heeft het idee dat New York vroeger goedkoop was.
Het was altijd duurder dan alle andere steden.
Dus als ik zeg: 'Dit was mijn appartement aan West Fourth Street in 1970.
Het kostte $121,78 per maand…'
…zeggen mensen: 'Dat is ongelooflijk.'
Het was duur.
De meeste vrienden woonden in East Village.
Ze zeiden: 'Je bent gek om al dat geld voor één kamer te betalen.
Als je in mijn wijk op Avenue C woonde…
…had je hiervoor vier kamers.'
Ik zei dan: 'Ja, maar ik word niet verkracht.'
Dat vond ik altijd het extra geld waard.
Het is het waard. -Snap je?
Ik ben geen verkwister, maar voor bepaalde dingen betaal je.
Dus het was veel te duur. Het was een afschuwelijk appartement.
Het was te duur, maar veel veiliger.
Toen ik mijn eerste grote cheque kreeg, had ik geen bankrekening.
Ik kreeg een enorme cheque van $100.000. Ik wist niet wat ik ermee moest doen.
Echt… Dit deed ik met cheques.
Ik kreeg de cheque, die eerder zo'n 100 dollar was…
…ik ging naar de delicatessenzaak aan de overkant…
…en ik zei tegen die man:
'Kun je hier een broodje rosbief vanaf halen en de cheque innen?'
Dan deed hij dat.
Dus ik had het idee dat ik in de delicatessenwinkel vroeg:
'Koop hier een broodje van.' Ik wist niet wat ik ermee moest.
Ik was eigenlijk bang voor die cheque.
En ik had geen besef van hoeveel geld dit was…
…maar het leek me een krankzinnig bedrag.
Dus toen ik voor het eerst geld verdiende, was ik er bang voor.
Ik vond het best eng.
Het leek me iets geweldigs, maar ook…
Ik kan geen moment bedenken dat ik geld geweldig vond.
Het was niet… Ik dacht niet:
Dat dacht ik nooit. Geld doet dat niet voor mij.
Iets wat nodig is om veel geld te verdienen, is ervan houden.
Er echt van houden. Er echt om geven.
Ik zeg altijd hetzelfde. Er zijn twee soorten mensen.
Mensen die denken dat er genoeg geld is…
…en mensen die geld hebben.
Zo simpel als wat.
Dus ja, voor mij is er genoeg geld.
Ik heb periodes gehad met genoeg geld.
Mijn idee van genoeg geld was dat ik kon betalen voor wat ik had.
Ik wilde een hypotheek…
…en ik sprak met de persoon bij Merrill Lynch, de makelaar…
…die naar mijn zaken keek met mij aan de lijn…
…en ze zei: 'Mag ik wat vragen?' Ik zei: 'Of je me wat mag vragen?
Je kijkt nu vijf minuten naar mijn belastingaangifte.
Het is alsof je in mijn sokkenla zit. Snap je?
Jij weet meer over mij dan ikzelf.
Ja, je mag me wat vragen.'
Ze zei: 'Waarom is je inkomen zo grillig?'
Ik zei: 'Ik ben schrijver.' Ze zei: 'Schrijver?'
Daarom krijgen schrijvers geen hypotheek.
In New York zijn appartementen van $20 miljoen, of veel meer.
Dat was niet altijd zo.
Als je erover nadenkt, hoe kan een appartement $20 miljoen kosten?
Wat betekent dat?
Hoezo, een appartement kost 20 miljoen dollar?
Dat is belachelijk veel.
Die bedragen zijn stom en mensen wennen eraan.
Ik dacht, na een jaar appartementen te hebben bekeken…
…waarin de prijzen per uur omhoog gingen…
Ten eerste waren de prijzen stom. Dan bekeek je maandag een appartement.
En je bekeek het woensdag weer. Het was 50.000 dollar meer.
Ik zei: 'Ik zag het maandag nog. Waarom is het $50.000 meer? '
'De markt stijgt. Koop het nu maar.'
'Ik vind het niets.' 'Koop het toch maar.'
Na een paar appartementen…
…zegt de makelaar: 'Waarom heb je zo'n groot appartement nodig?'
Ze zeggen: 'Hou je van vertier?'
Dit is het eerste idee. 'Je geeft vast veel feestjes.'
Ik zei dan: 'Nee. Niemand geeft minder feestjes dan ik. Niemand.
Echt. De Ayatollah Khomeini gaf meer feestjes dan ik.
Dus nee, ik doe niet aan vertier. Niet alleen niet veel. Helemaal niet.'
Dus: 'Waar heb je al die ruimte voor nodig?' 'Nou, ik heb 10.000 boeken.'
Na een bepaald aantal appartementen…
…als ik steeds zeg: 'Dit is te duur'…
…zeggen ze: 'Je kunt geen appartement groot genoeg voor je boeken betalen…'
…wat ik al wist.
Ik wist het voor ik ze belde. Zij niet.
Het duurde bij hen even, maar ik wist het al.
Dus na het bekijken van zo'n 100 appartementen…
…vond ik dat ik genoeg had geleden: 'Geef me een appartement.'
Ik kocht er een…
…dat drie keer zo duur was als wat ik kon betalen.
Ik zou graag de loterij winnen.
Op dit punt moet ik eigenlijk de loterij winnen.
Dus ik bedoel, het is voorbij het punt van verlangen…
…en we zijn nu bij absolute noodzaak.
Ga je naar die zaken en pak je die formulieren?
Ik doe elke week mee aan de loterij…
…en een paar jaar geleden won ik 1200 dollar in de loterij.
Oké?
Als je meer dan $600 wint, moet je naar het lottokantoor…
…dat, toen ik won…
…in de buurt was van dat andere grote casino, de beurs van New York.
Dus ik ga naar dat lottokantoor…
…ik sta in de rij en er zijn andere lottowinnaars.
En de man voor me gaat naar de balie en geeft zijn lot…
…en de vrouw achter de balie zegt:
'Oké, meneer, we sturen u uw cheque over twee weken.'
En de man zegt: 'Nee, ik wil hem nu.'
Ze zegt: 'Nee, we sturen hem over twee weken.'
Hij zei: 'Ik wil hem niet per post. Ik wil hem nu.'
Ze zei, 'Zo doen we dat niet, u krijgt de cheque over twee weken.'
Hij zei: 'Je begrijpt het niet. Ik heb het geld nu nodig.
Zij zegt: 'U begrijpt het niet. U krijgt het nu niet. Volgende.
En hij zei: 'Je begrijpt het niet. Ik rekende op dit geld voor m'n huur.
Wat moet ik nu doen?'
Ze zei: 'Wat u anders zou doen als u de loterij niet had gewonnen.'
Dus nu ben ik die man. -Ja.
Ik moet de loterij winnen.
Als ik me afvroeg: wat kun je betalen voor een appartement?
Dan had ik een derde van wat ik nu heb betaald gezegd.
Mensen zeiden: 'Wanneer dalen de prijzen?'
En ik zei steeds: 'Wacht. Wacht tot ik dit appartement koop.'
En toen kocht ik het appartement en de prijzen daalden.
Ik ben de voorbode van slechte vastgoedbeslissingen.
Ik ben Koop Duur, Verkoop Goedkoop Lebowitz.
Dus er is…
Ik ben de enige persoon die ik ken die al zo lang in New York woont…
…die nooit een goede vastgoedbeslissing heeft gemaakt.
Nooit. Niet eens.
En het enige wat me kalmeert, is mezelf eraan herinneren…
…dat ik niet op m'n 18e naar New York kwam om makelaar te worden.
Ik heb bewezen dat ik dat niet ga doen.
Dus een jongeman zei vorig jaar tegen me: 'Ik begrijp het niet.
Iedereen van jouw leeftijd vond jaren geleden hun huis.'
Ik zei: 'Ja, iedereen behalve ik.'
Je zat lang aan 57th Street. -Erg lang.
Kijk, dat appartement… Ik bezat dat appartement lang…
Ik woonde daar… -Dat aan…
Het Osbrone. Ik heb daar 26 jaar gewoond.
Toen ik jong was, zo'n 21, ging ik naar een feestje in dat gebouw.
Ik was er nog nooit geweest. Ik had er nooit van gehoord.
Ik stond er versteld van.
Trouwens, het appartement van het feest…
…was een van de paar appartementen in het gebouw dat zo was.
Mijn appartement was niet zo. En het was…
Het was spectaculair.
Het is een prachtig 19e-eeuws gebouw. Het oudste flatgebouw in New York.
En ik dacht: ik zou graag in zoiets als dit wonen.
Het was een nachtmerrie. Het ene probleem na het andere.
Het gebouw stortte in omdat 't zo oud was.
Er werd altijd gebouwd. Er was één groot probleem na het andere.
Ik ging er nooit weg…
…omdat ik wist dat ik nooit meer zo'n mooie flat zou hebben.
En op een dag zei ik tegen mezelf:
'Fran, je bent zo'n vrouw die getrouwd is met een man die haar in elkaar slaat…
…en haar vrienden zeggen: "Ga bij hem weg. Hij slaat je"…
…en zij zegt: "Maar hij is zo knap."'
Ze zeggen: "Hij slaat je" en zij zegt: "Hij is zo knap."'
Toen besefte ik dat ik zo deed met m'n woning.
Ik bleef zeggen: 'Hij slaat me, maar hij is zo knap.'
Eindelijk dacht ik: hij slaat je. Ga weg.
Dus ik heb begrepen dat mijn hebzucht naar appartementen…
…en meubels en dat soort dingen zo intens is…
…dat, hoewel ik het zorgelijk vind dat ik dit heb gedaan…
…ik het minder zorgelijk dan leuk vind dat ik dit geweldige appartement heb.
Hierdoor voel ik me het meest Amerikaans dat ik me ooit gevoeld heb.
Ik heb me bij mijn mede-Amerikanen gevoegd…
…wat betreft het hebben van een gigantische schuld zonder reden.
Anders gezegd, ik kan niet zeggen: 'Wat kon ik doen? Mijn dochter was ziek.'
Daar heeft iedereen begrip voor. Maar hiervoor?
'Waarom zou ik geen appartement van 20 miljoen vierkante meter hebben?
Ik ben het zat dit niet te hebben.' Want zo zit het.
Je lijkt wel in een andere wereld.
Dat is ook zo.
Hoe word je een modelburger van New York?
Je moet tegen dingen zijn…
…die gepromoot worden door veel leiders van New York…
…want je moet begrijpen waarom ze ze promoten.
Ze promoten ze zodat… Ze zeggen zodat er meer geld naar de stad komt.
Geld komt naar wie in de stad? Voor wie in de stad is het?
Het komt niet naar mij. Het komt niet naar jou.
Want wij bezitten die dingen niet.
Er was een periode in de jaren 80 dat ze Lever House probeerden af te breken…
…en ik was in een restaurant met Jerry Robbins…
…en een man kwam naar onze tafel en vroeg ons een petitie te tekenen.
'Wilt u tekenen tegen de afbraak van Lever House?'
Ik tekende. Jerry tekende. De man ging weg.
Jerry keek me aan en zei: 'Volgens mij was die petitie…
…tegen de bouw van Lever House.'
Dat is 't verhaal van New York voor mij.
Toen ze Lever House aan Park Avenue bouwden na de oorlog…
…stonden er nog veel huizen aan Park Avenue, dus die sloopten ze.
Het mooie aan Grand Central Station…
…de reden dat het zo mooi is, is dat het door één persoon is gebouwd.
En die persoon was gelukkig iemand die een gebouw kon bouwen.
Want zo'n groot gebouw zou nu nooit door één persoon gebouwd worden.
Er zou geen smaak zijn.
Het was zijn geld, hij stak het geld erin.
Het geweldige aan het Chrysler Gebouw is het detail en hoe mooi het is.
Op dit moment is het blijkbaar te koop.
Niet dat ik het ga kopen.
Ik vind het precies groot genoeg voor één persoon.
De wolkenkrabber is hier uitgevonden.
De wereld was helemaal onder de indruk van onze wolkenkrabbers.
Empire State Building.
Iedereen vond het Empire State Building geweldig.
Maar sommige mensen waren er jaloers op.
In bepaalde delen van de wereld…
…zoals de Golfstaten…
…hebben ze vreselijke, hoge gebouwen gebouwd in het midden van woestijnen…
…en toen hebben wij die nagemaakt.
Dus nu ziet 57th Street eruit…
Het lijkt niet op de Golfstaten, maar wel van die gebouwen.
Ik geloof niet dat er een diepgaande esthetische reden is…
…waarom een hoog gebouw niet mooi kan zijn.
New York was nooit een bijzonder mooie stad.
Het was nooit Parijs. Het was nooit Florence.
Maar het is nu een stad die…
Het was tenminste origineel, met andere woorden.
Nu lijkt 57th Street op een van die Golfstaten…
…maar het is een echte plek.
Het is 57th Street.
Het doet me denken aan Ralph Laurens kleren.
Toen Ralph Lauren begon…
…maakte hij de kleren van Brooks Brothers na.
Een bepaald type mensen kocht Brooks Brothers-kleding.
Het waren in feite WASPs.
En Fran, maar vooral rijke witte mensen.
Toen Ralph Lauren met zijn kleding begon…
…imiteerde hij die kleren, maar hij maakte ze iets anders.
Shirts van Brooks Brothers…
…voordat ze de shirtafdeling jaren geleden verpestten…
…zo'n shirt paste niemand.
Niet alleen mij niet. Niemand.
Ze wilden niet dat hun kleren pasten.
Passende kleren waren voor anderen.
Er was iets…
…ambitieus aan passende kleding.
Ralph Lauren, die niet een van hen was…
…snapte niet dat kleren niet moesten passen…
…wat betekent dat het eerder kleding was die niet-WASPs droegen.
Voor mij was het verbazingwekkend dat na een tijdje…
…de WASPs die Brooks Brothers-kleding droegen…
…nu Ralph Lauren kochten.
Precies de mensen die hij imiteerde…
…kochten de kleding, wetende dat 't niet de echte was.
Ik weet niet waarom ze dat deden. Ik was niet een van hen of zo.
Maar ik vond dit verbazingwekkend.
Voor mij is dit precies hetzelfde…
…als de wolkenkrabbers die Dubai heeft nagemaakt…
…en wij opnieuw namaakten.
Ik ben geboren in 1950. Eind 1950, dus ik ben jonger dan je denkt.
Maar ik heb altijd gevonden dat ik geluk had. Vooral voor een schrijver.
Er waren slechte dingen aan de jaren 50.
Er waren vreselijke dingen aan de jaren 50 en 60.
Maar het gaf me een beeld van de laatste helft van de 20e eeuw…
…wat ik altijd als geluk zie…
…zelfs alleen gezien vanuit het plezier van observeren.
Ik bedoel mijn eigen plezier van observeren.
Er zijn dingen die ik nooit had verwacht dat ze zouden verbeteren.
Waaraan ik nooit zou hebben gedacht.
In de jaren 70 begon men over homorechten. Het leek me belachelijk.
Belachelijk. Jongeren bedanken me nu vaak.
'Je was zo'n homorechtenactivist.'
Ik was geen homorechtenactivist. Dat zeg ik ze.
'Dat was ik niet.' Ten eerste was ik nooit activist.
Ten tweede… Niet wat je echt activist noemt.
Ik ben echt niet zo zelfopofferend.
Maar ik had ook nooit gedacht dat het werkte.
Net als de Me Too-beweging. Ik had me dit nooit voorgesteld.
Nooit en te nimmer.
Vrouw zijn was altijd hetzelfde, van Eva tot zo'n acht maanden geleden.
Het was altijd hetzelfde.
Je kunt met iedereen praten, elke vrouw die niet…
Ik bedoel, zelfs als je 18 bent, is het al veranderd.
Het is veranderd sinds je 12 was.
Mensen zeggen: 'Denk je niet dat er terugslag komt?'
Hoe bedoel je, 'komt'?
Ja, natuurlijk. Ja, er is zeker terugslag.
'Denk je niet dat die vrouw misschien liegt?'
Mijn gevoel hierover is dat ik elke vrouw geloof.
Bewijs maar dat ze liegt.
Er zijn vast mensen die liegen. Zeker weten.
Maar dat moet je bewijzen, want ik was ooit een jonge vrouw. Oké?
Iedereen die een meisje was, een jonge vrouw, weet waar dit over gaat.
Ik zei het eerder al.
Je kreeg geen werk als serveerster in een restaurant.
Daar gaat dit om. Oké?
Dus ik geloof deze vrouwen.
Veel van die jongens die gepakt werden, vooral in het begin…
Ik kende ze allemaal.
Ik kende ze persoonlijk.
Ik kende talloze verhalen over ze…
…maar niet de verhalen waardoor ze werden betrapt.
Er worden mannen beschuldigd van geweld en verkrachting. Die verhalen ken ik niet.
Dat soort verhalen hoor je niet zoveel als…
Want zelfs domme jongens scheppen niet op over dat soort dingen…
…want ergens weten ze toch dat dat een misdaad is.
Er is een verschil tussen een misdaad en de filmindustrie.
Je zou kunnen zeggen: 'Zo werkt de filmindustrie. Altijd al.'
Mijn idee daarover was altijd: 'Je hoeft geen filmster te zijn.'
Als je filmster wilt worden of serveerster in dat restaurant, moet je dat doen.
Gelukkig wil ik geen filmster worden.
Dus ik geloof die verhalen over die mannen…
…en over de vrouwen die zo graag filmster wilden worden, dat ze het deden.
Dat is niet hetzelfde als verkrachting. Het is verkeerd. Het is slecht.
Dat de filmindustrie zo werkt, is één ding…
…maar als je bedden opmaakt in een hotel…
…voor $6 per uur…
…en degene die verantwoordelijk is voor…
…niet alleen je leven, maar dat je vermoedelijk geen papieren hebt.
Diegene is bijvoorbeeld de conciërge op die verdieping.
Dat is het probleem.
Niet wie wel of geen filmster of is, wie wel of geen model is.
Ik bedoel, ja, die dingen zijn verkeerd. Absoluut verkeerd.
Als 't daar niet mee begonnen was, zou niemand erover praten.
Er is aandacht voor omdat het filmsterren zijn.
Niemand besteedt aandacht aan degene die hotelbedden opmaakt.
Natuurlijk zijn er miljoenen vrouwen in die positie…
…en eigenlijk zijn het gijzelaars.
Je hoeft geen filmster te zijn, maar je moet wel rondkomen.
Daar draait het om.
Eerlijk gezegd, tijdens die hele gevaarlijke periode in de jaren 70…
…is er nooit wat met me gebeurd.
Ik werd ooit eens beroofd op straat.
Ik ben beroofd op straat. Ik was op Beekman Place.
Je weet wel, daar…
En ik probeerde die man om te praten…
…waarvan ik nu zou denken: dat is gestoord.
Ik had veel cash bij me. Dat had ik nooit.
Het was geleend van een meisje dat op Beekman Place woonde. Voor de huur.
Ik had nooit geld bij me. Ik heb nu niks.
Ik ging naar haar huis. Ze gaf het aan me zodat ik de huur kon betalen.
Ik ging naar buiten en een jongen stopte me en zei: 'Geef me je geld.'
Ik zei: 'Ik heb geen geld.' 'Geef me je geld.' Dus…
Ik zag dat hij een junk was dus ik zei:
'Ik heb veel geld.' Ik dacht: waarom vertel ik hem dit?
'Ik heb veel geld, maar ik heb 't nodig.'
Hij dacht vast…
Ik dacht dat hij mij had uitgekozen omdat hij Beekman Place had gekozen…
…en hij dacht dat ik daar woonde.
En ik zei: 'Nou…
Kun je genoeg pakken voor één shot en mij de rest te geven, want ik heb…'
En hij pakte een mes.
En ik gaf hem 't geld.
Je wilde hem ompraten.
Ik probeerde zoveel mogelijk geld te houden omdat het niet eens mijn geld was.
Toen hij een mes pakte, stopte ik. Dat is het enige dat me ooit overkwam.
Ondertiteld door: Yvonne Conradi