SERIAL NETFLIX
Wszystko gra, asie?
Znaleźli ciało Ariego.
Ciało Ariego.
Teraz moja kolej.
Zapomniałem, co nabroiłem.
Myślę sobie w domu: „Wiem, że coś nabroiłem”.
C – KOMÓRKA
„Za dużo białasów zwraca na mnie uwagę”.
Co tam, C?
Joł. Umówiliśmy się, że sam spotkasz się z Gene'em,
ale omówmy to.
Nie, C.
Gene musi poczuć, że jest ważny.
Wiem, jak funkcjonują fani tacy jak Gene. Poradzę sobie.
Jeśli nie przekonasz go, by skasował nagranie,
będą problemy.
Wiem.
Dlatego się tym zajmuję. Poradzę sobie, obiecuję.
SAVVAS – KOMÓRKA
ROZDZIAŁ 5. SPRAWY OSOBISTE
HEJ, GENE! WSTAŁEŚ JUŻ?
DZIEŃ DOBRY! JESTEŚ DOBRY, JESTEM TU DLA CIEBIE.
Obyś nie kłamał.
WYSTRÓJ SIĘ. WYRUSZAMY W MIASTO!
TODD – KOMÓRKA
- Hej. - Dzień dobry, przyjacielu. Jak tam?
ODBIORĘ CIĘ DZIŚ WIECZOREM
Fantastycznie, stary.
Wszystko gra, powiedział komik, który nawalił przy 20 tysiącach ludzi.
Zamarłeś na scenie. Nic wielkiego. Wypadek przy pracy.
Rób swoje. Zwycięzcę definiuje to, jak radzi sobie z przeciwnościami.
Jesteś prawdziwym zwycięzcą. Zawsze odbijasz się od dna. Zrób to znowu.
Świetna rada. Doceniam to.
Nie musisz mi dziękować. Nigdy.
Chciałem też wspomnieć…
Billie wystąpiła wczoraj w Ha Ha Hut…
Obejrzyj, jest na YouTubie.
- I jak? Była dobra? - Mało powiedziane.
Prawdę mówiąc,
pomyślałem, żeby wystąpiła na tej imprezie charytatywnej.
Jakiej imprezie?
Pamiętasz dupka, który odtwarzał twoje grepsy,
a potem jego szef proponował udział w evencie? To dziś.
Przypominam też, że musisz wpaść do Wells Fargo.
Rzuć okiem, nim rozmontują scenę.
Pogadajmy o Billie. Była dobra czy świetna?
Powiem tak. Wystąpiła stara, dobra Billie.
Obejrzyj sobie.
NOWI KOMICY W HA HA HUT BARDZO ZABAWNI!
DEBIUT W HA HA HUT HAKERZY OBRAŻAJĄ KOMIKA
NAJLEPSZE MOMENTY – HA HA HUT
BILLIE DAJE CZADU W HA HA HUT
Wyglądacie na nawodnionych. Gratuluję.
Pamiętam dietę Atkinsa z lat 90., gdy byłam dzieckiem.
Kto pamięta dietę Atkinsa?
- Teraz ją stosuję. - Tak?
- Tak. - To nie jest zdrowe dla pana.
Nie czytał pan gazet w 1994 roku?
Pamiętacie?
Dziwne koleżanki waszej mamy przychodziły coraz bardziej pomarszczone,
bo wcinały tylko mięso i paluszki serowe.
Od waszej matematyczki jechało chili dogiem. Straszne!
Teraz mamy Atkinsa 2.0. Po upgradzie.
Dieta ketonowa.
Hej.
Chodź z nami.
Mamy wieści na temat Ariego.
Policja znalazła Ariego.
- W śmietniku po północnej stronie. - Boże.
Ktokolwiek to zrobił, gówno się znał na ukrywaniu ciał.
- Czyli albo chciał nam coś przekazać… - Albo był jebanym amatorem.
Znasz Raya?
W nocy, gdy Ari zaginął, mieli jakieś wspólne interesy.
Raya? Właściciela myjni? Który skupuje zegarki i inne pierdoły?
Przecież mu nie ufał.
Znasz go?
Tak…
Nie…
Ray nie byłby do tego zdolny.
Amator.
Zdziwiłbyś się, co ludzie potrafią zrobić.
No tak.
Hej.
- Co cię tak wkurzyło? - Chcę zamieszkać z tobą.
Dlaczego tak się na nią wściekasz?
Po prostu nie chcę tu być.
Mógłbyś zaczekać, aż przyjadę do Nowego Jorku?
Usiądziemy i razem z twoją mamą znajdziemy rozwiązanie.
Coś wymyślimy.
Gdybym tam był, nie zamarłbyś na scenie.
Kocham cię. Bądź grzeczny. Widzimy się wkrótce.
Okej?
- Okej. - No dobrze.
Hej.
Hej. Rozmawiałeś z Billie o tej imprezie charytatywnej?
- Jeszcze nie. - Dobrze. Nic jej nie mów.
- Chcę to zrobić. - Naprawdę?
Chcę poćwiczyć przed Nowym Jorkiem.
- Super. Zadzwonię do niej. - Zmykam do Wells Fargo.
Hej.
Czemu zaoferowałeś jej Madison Square Garden? Zaskoczyłeś mnie.
Była zła, bo nie korzystałem z jej dowcipów,
więc chciałem się odwdzięczyć.
Takiego Kida znam i kocham.
Jedno zmartwienie mniej.
To będzie dla ciebie trudne, bo martwisz się o wszystko.
- Będę mniej, gdy wyfruniesz z Filadelfii. - Już niedługo.
Nie widziałem Ariego.
Nie widziałem. Zadzwonił do mnie.
Miałem nabyć jakieś aplikacje śledzące.
Zmienił termin.
Chwalił się, że wkręca jakąś grubą rybę.
Miał jechać do eleganckiego hotelu.
No dobrze. Do którego?
Nie!
Four Seasons.
- Kłamie. - Co?
Kłamie. Ari nie zdradziłby mu swoich planów.
- Ty gnojku! - Dlatego nie ufamy temu skurwielowi!
Dupku! Chciałem rozgryźć, o kogo chodzi, ale milczał.
Tylko tyle wiem. Przysięgam. Co robisz?
Co robisz?
Skoro tylko tyle wiesz, nie martw się.
- Savvas. - Co?
- Coś ty zrobił? - Co?
Nie dałeś mu odpowiedzieć, idioto.
Cały dzień się mnie czepiasz.
- Trzeba było pozwolić mu mówić. - Cały dzień!
Skończ z tym gównem.
- Mama dzwoni. Kurwa. - Nie chcę z nią gadać.
- Nie chcę z nią rozmawiać. - Mamo.
Szczęść Boże, mamusiu.
Cokolwiek powiesz.
Oczywiście, mamo.
Muszę kończyć.
Będziemy za dziesięć minut.
Kocham cię. Tak.
- Chce nas widzieć. - Wkurza mnie, gdy płacze.
- Gdy mama dzwoni… - Weź telefon i odwal się.
O Boże. Sukinsyn.
No nie.
Nie ma żadnych wiadomości od Ariego. Chyba mówił prawdę.
To nie brzmi jak Ari. Sprawdźmy Four Seasons.
Najpierw pojedziemy do mamy. Chodź, Carltonie.
C – MUSIMY POGADAĆ. TERAZ.
MASZ KŁOPOTY?
BRACIA ARIEGO WIEDZĄ, ŻE ZGINĄŁ
Czemu z nimi jesteś?
Bo przyszli i mnie zgarnęli.
Szukamy zabójcy Ariego.
Cholera. Nic ci nie jest?
Jak dotąd. Widziałem, jak zaciukali kolesia, Raya.
Myśleli, że wie, co porabiał Ari.
Zabili go?
I to jak!
Wbili mu w gardło nożyce.
Idiota spotkał się z Arim dzień wcześniej.
- Ari mówił, co się kroi. - Wspominał moje imię?
- Powiedział je? - Nie.
Zabili go, zanim zdążył cokolwiek powiedzieć.
Mówiłem, że ci skurwiele są szaleni.
Uważaj na siebie, stary.
- Kurwa, uważaj. - Wiadoma sprawa.
Gadałeś już z Gene’em?
Zamknę temat wieczorem.
Dobrze.
Trzeba domknąć sprawy.
Jasne. Nic nie mów, będzie załatwione.
Słyszysz? Uważaj na siebie.
Idą. Dobra.
Narka.
Kurwa.
Jak to znosi wasza matka?
Mamy zrobić wszystko, by wymierzyć sprawiedliwość.
Mówi, że to ανοιχτη σεζόν na skubańca, który zabił nam brata.
- Co to znaczy? - Otwarty sezon polowań.
Cholera.
Odstawimy cię. Musimy zidentyfikować ciało Ariego.
Spoko. Zrobię wszystko, co konieczne.
Po oględzinach Ariego
chcę coś sprawdzić. Tylko my dwaj.
- Masz sekrety? - Tak.
Mogę też z wami pojechać.
Nie.
Wiecie, skąd te straszne myśli?
Dlatego że wiedziałem, co robiłem w moim pokoju za zamkniętymi drzwiami.
Robiłem same okropności po drugiej stronie tych drzwi.
Zawsze gdy matka ładowała mi się do pokoju,
mówię serio, zawsze miałem siuraka w dłoni.
Przysięgam. Zawsze. „Co robisz, chłopcze?”
Kiedyś w jednej ręce trzymałem fiuta, a w drugiej zapałki.
Weszła w samą porę.
Powiedziałem jej, że właśnie miało być gorąco.
Chciałem podpalić kutasa.
- Cześć. - Hej. Co tam, mistrzu?
Gotowy na niezapomniane chwile?
- Czekam na zewnątrz. - Dobra.
GENE AUBACHON – NA ŻYWO
O tak!
- Niczym statek kosmiczny. Ale odlot! - Podoba ci się?
- Niczym MTV Cribs, tyle że to furgonetka. - Co?
- Nadajesz na żywo? Daj mi pogadać. - Tak.
- Proszę. - Oto i on.
Co tam, świecie?
Nadajemy na żywo od Gene’a. Odpinamy pasy!
Ciepło was pozdrawiam. Na czele z moim koleżką, Gene’em.
Wyruszamy we dwóch.
Będzie pyszne jedzenie, świetna rozmowa.
Uwierzcie, kiedy to mówię. Pokażę ziomkowi prawdziwy melanż.
Tego wieczora nigdy nie zapomni.
Masz.
Stary. Kid i Gene zza Kulis!
Gene, musisz znów wejść na żywo.
Niech nowi followersi ci pozazdroszczą. O tak!
To mój brat, choć nie ma melaniny.
Mówiłem wam, że to mój koleżka.
Masz 600 000 followersów w jeden dzień!
- Wiem. - Dobra robota.
- Tędy, proszę. - Tutaj?
No dobrze.
Tutaj?
Jak się spiknęliście, Gene?
Chciał wynagrodzić mi to, że nakrzyczał na mnie w szpitalu,
bo taki dobry z niego facet.
Gene, chodź tutaj.
No, chodź do zdjęcia.
Chcę, żeby ktoś dołączył. Chwileczkę.
Oto i on.
Chodź.
- Kid, robisz to dla dzieci z Filadelfii? - Tak.
Dziękuję. Chodź, stary.
Dość już tych jupiterów. Idziemy.
Dziękuję za obecność. Ta noc będzie niezapomniana.
- Wprowadzę cię. - Dziękuję.
Gene, życz mi powodzenia. Musi mi się udać.
Nie miewasz dwóch słabych wieczorów pod rząd. Zaufaj mi, ale powodzenia.
- Mój koleżka. - Chłopie.
Przyda się dobra prasa po wczoraj.
Chcę się skupić na…
Jasne. Posłuchaj.
Daj dzisiaj czadu, a nie policzę za ładowarkę. Żartuję.
- Will, prawda? - O tak.
Ale najpierw będziemy się śmiać.
Powitajcie na scenie
jedną z największych gwiazd Hollywood.
Rodowity mieszkaniec Filadelfii, Kid! Powitajcie go!
Dziękuję.
O rety! Co za brawa. Dziękuję, miło mi.
Ale stać was na więcej. Zróbcie więcej hałasu!
Okażcie trochę miłości. Świetnie.
Nie oszukujcie mnie.
Zanim zacznę, zajmijmy się oczywistą kwestią.
Ilu widziało, jak dałem ciała? Szczerze.
Wszyscy to widzieli?
Mam dobre wieści, że dziś to się nie wydarzy.
Więc zapomnijcie już o tym.
Chcę, żebyście wyjęli telefony.
Nagracie coś dobrego.
Będzie wykurwiście. Czeka was dobra zabawa.
Będzie się z czego pośmiać.
Liczcie na dobrą zabawę.
Ale najpierw wspomnę o moim ziomie, Willu.
Znacie Willa?
Tak? Znacie Willa?
Miałem przyjemność go poznać
podczas lotu pierwszą klasą z Los Angeles do Filadelfii.
Will okazał się być fanem.
Postanowił nawet ukraść mój żart w samolocie
i sprzedać mi mój greps.
W tym żarcie pokazał mi, jak bardzo lubi mówić „czarnuch”.
Tak! Will to często mówi. Nie obchodzi go, gdzie jest.
Byliśmy w samolocie w pierwszej klasie, a on do mnie: „Czarnuchu!”.
„Czarnuchu!”
Nie znasz? Masz czarnego szefa. Nie mówiłeś mu tego kawału?
Powiedz żart o czarnuchu swojemu czarnemu szefowi.
- Nie mówił ci kawału o czarnuchach? - Nie.
Powiedz ten żart czarnemu szefowi.
Nie wiedziałem, że nie słyszał kawału o czarnuchach.
Hersch! Co on powiedział?
„Że w kawale można tak mówić”.
Tak powiedział.
No właśnie.
Twój czarny szef się nie wścieknie. Nazwij go czarnuchem.
Zrób to. Nie będzie mu to przeszkadzać, prawda?
- Czarnuchu! Dalej. - No dobrze.
Powiedz mu to z bliska. Tak jak to zrobiłeś ze mną. „Czarnuchu!”
„Czarnuchu”.
Proszę. Weź mikrofon. Dasz radę.
Odpuść, stary.
Co?
Dopiąłeś swego.
Jeśli tego nie zrobisz, tracę czas.
Miałeś nas rozśmieszyć, bo dobrze opowiadasz ten żart.
Nie chce powiedzieć żartu, Hersch. Jak go mówił, umieraliśmy ze śmiechu.
- Taka prawda. - Mój Boże!
Skoro Will odmawia, chyba muszę go zastąpić.
Rozśmieszę was, skoro Will nie chce.
To impreza charytatywna. Czuję chęć dawania.
Kto chce oddać dzieci? Podnieście ręce. Tylko ja?
Wystawiłbym teraz na aukcję własne dzieci.
Chyba wracam do formy.
To szalone, ale nie wiedziałem, że tego potrzebuję.
Chyba tak.
- Hej, Kid. - Tak?
- Nie dziś. - Hersch.
Wszystko gra.
Wielkie dzięki.
Mój szef wpadł w szał
i zwolnił mnie za przynoszenie wstydu firmie.
To…
To okropne.
Jasne! Zdaje mi się, że nie mówisz poważnie.
W samolocie mówiłem to, bo jestem fanem.
- Fanem? - Tak.
- A miałem cię za palanta. - Pieprzony dupek.
Powtórzyłem ci twój żart.
Tak jak go napisałeś.
Wybacz, że cię uraziłem, ale straciłem przez ciebie jebaną pracę!
Nie zwalaj na mnie. Sam ją straciłeś.
Świetnie traktujesz fanów.
- Dobrej nocy. - Tobie życzę jeszcze lepszej.
Stracił przeze mnie pracę. Niech spieprza.
Karma to suka.
Co mówiłeś? Opowiadałeś o stand-upie za dawnych lat.
Wrócę już chyba do motelu.
Muszę lecieć.
Dlaczego? Czekaj. Nawet nie zjedliśmy.
Cholera. Hersch.
W Nowym Jorku mogę ci zostawić
bilety na wszystkie trzy noce.
Pasuje?
- Mogę cię o coś spytać? - Jasne.
Lubisz swoich fanów?
O czym ty mówisz?
Bo potraktowałeś Willa jak śmiecia.
- Jest fanem. - Nie, Will to dupek. Nie jest fanem.
Ty jesteś fanem, Gene.
Mówisz tak, bo myślisz, że to prawda?
Czy dlatego, że mam filmik, który chcesz, żebym wykasował?
- Miłego pobytu. - Dziękuję.
- Pan jest kierownikiem? - Tak.
Widział go pan?
Gene, czy martwi mnie to nagranie? Tak.
Tak.
Ale nie dlatego jestem dla ciebie miły.
- Naprawdę? - Tak.
To dlaczego?
Bo dobry z ciebie gość.
Jesteś super fajny.
Will był inny. Ma nasrane we łbie.
Nie każdy fan chce dobrze.
Bo jesteśmy ludźmi. Popełniamy błędy.
Nie jesteśmy tacy jak ty.
Jesteś Kidem, superbohaterem.
Gene. Nieprawda.
Jestem zwykłym facetem.
Popełniam błędy.
- Może to był błąd. - Nie.
Mówisz to, bo mam nagranie.
Nie byłeś gotowy…
Mówisz to, bo mam wideo i próbujesz mną manipulować.
Nie, Gene. Spójrz na mnie.
- Uspokój się. - Nie.
Może myślisz, że twoi fani są jak Will i próbujemy cię atakować.
Przykro mi, ale polityka hotelu zabrania mi
ujawniania informacji o gościach.
Nie. Ten człowiek to mój brat.
Zamordowano go.
Ktoś nam powiedział, że był tu kilka dni temu.
Tej nocy, gdy go zamordowano.
Dlatego zapytam jeszcze raz. Widział go pan?
Nie. Byłem tu cały tydzień i nie widziałem go.
Widziałeś?
- Tak. - Są dwie.
- Tam też jest. - Trzy.
- Tak. - Proszę zostawić mi to zdjęcie.
I numer. Zapytam innych pracowników.
Zadzwonię, jeśli okaże się, że jestem w błędzie.
Dziękuję. Doceniam to.
Hej. Zatrzymują się tu sławni ludzie.
To w końcu Four Seasons.
- Jasne. - Moje kondolencje z powodu brata.
Dziękuję.
Popełniłem błąd w szpitalu.
Nie byłeś na mnie zły?
Nie powinienem mieć tego głupiego filmu.
Mam go tylko dlatego, że cię śledziłem.
Chciałem przeprosić, że cię zdenerwowałem.
Nie chcę cię zezłościć.
Patrz, co zrobiłeś.
Gdybym komuś pokazał lub wysłał ten film…
zniszczyłoby ci to życie.
Zamknęliby cię.
Każdy, kto cię kocha, poczułby wstyd.
Gdybyś wysłał to nagranie, jakim byłbyś fanem?
Jeśli wiesz coś, co może kogoś skrzywdzić,
ale i tak to ujawniasz, czy jesteś fanem?
Jesteś przyjacielem czy wykorzystujesz sytuację?
Will wykorzystał sytuację.
Masz to nagranie, bo mój brat wykorzystał sytuację.
Rozumiesz, Gene? Wykorzystali sytuację.
Jeśli chcesz, zrób to.
Ale nie mów, że źle potraktowałem fana.
Mów prawdę.
Bądź pewien, że mówisz prawdę. Że jestem zwykłym facetem.
Przyjmij to do wiadomości lub nie, nie jestem superbohaterem,
tylko zwykłym facetem.
Popełniłem błąd.
Popełniłem błąd, Gene.
To najgorsza noc w moim życiu, kiedy popełniłem ten błąd. Wiem o tym!
Nie zasługuję na drugą szansę?
To mi chcesz powiedzieć?
Nigdy bym cię nie skrzywdził.
Świat cię potrzebuje.
USUŃ WIDEO
Potrzebuję cię.
Zobaczyłem siebie w Willu.
Rozumiem.
Nasza relacja jest inna.
- Dobrze? - Tak.
- Wciąż mogę pojechać do Nowego Jorku? - Tak. I na całą trasę na Wschodzie.
Bądź tego częścią.
Jako Gene zza Kulis?
Jako Gene zza Kulis.
Masz.
Chodź tutaj.
W porządku.
- Przepraszam. - Wszystko gra.
Dobrze zrobiłeś, stary.
- Jesteś superbohaterem. - Nie. Hej.
Dziękuję.
Mój koleżka.
Twój koleżka.
W porządku?
Tak.
Miał lekki zjazd, ale wyprostowaliśmy sprawę.
Koleś jest trochę szalony.
Trochę.
A nawet bardzo.
Codziennie mam do czynienia z fanami. Zapominam, że polepszam im samopoczucie.
Gene dzisiaj polepszył twoje?
Zgadza się.
Na pewno.
C – I JAK Z FILMEM?
JUŻ NIE ISTNIEJE
- Tak? - Filmik zniknął?
Tak, niedowiarku.
Twoi coś znaleźli?
Nie, ale nie przestali szukać.
- Kumam. Porozmawiamy jutro. - Narka.
To był C?
Wszystko gra?
Na to wygląda.
Cholera.
Mówiłem, że będą czerwone dywany i te sprawy.
Dziękuję wam.
Tak.
To mój brat, choć nie ma melaniny.
Nie mówiłem, że to mój koleżka.
Zaczynasz wyglądać jak ja. Tylko nie ta karnacja.
Masz teraz 600 000 followersów? Dajesz, Gene!
Dość już tych jupiterów. Chodź.
SAVVAS – BYLIŚMY W FOUR SEASONS. COŚ PRZED NAMI UKRYWAJĄ.
CO CHCECIE ZROBIĆ?
ŚPIJ DOBRZE. JUTRO SPRAWDZIMY KAMERY
…wejdę na chwilę. Potem wyruszamy we dwóch.
Będą restauracje, pyszne jedzenie, świetna rozmowa.
Będzie się dziać!
A NIE MÓWIŁEM?
- Cześć, Carltonie. - Co tam?
- Wszystko gra? A Kid? - Mogę wejść?
Chciałem przeprosić,
że potraktowałem cię jak szalonego natręta.
Bywam nadopiekuńczy wobec brata.
Byłeś trochę niemiły, ale…
Powiedział, że pozbyłeś się nagrania.
- Pozbyłeś się go? - Tak. Usunąłem na zawsze z telefonu.
Tak. Mądrze.
Musimy go chronić za wszelką cenę.
Nie tylko jego.
Ciebie też.
Tak…
- Wasz sekret jest bezpieczny. - Dobrze. Powiedziałem mu,
że okażesz mu wsparcie, powinien się odwdzięczyć.
No tak.
I tak też zrobił.
Prezent dla ciebie.
O rany.
Rolex Submariner! Wiesz, ile on kosztuje?
Jasne, że tak.
No tak.
O rany.
Gene, stary…
Kocham Kida, bo to mój brat, ale tobie o co biega?
Dlaczego tak go kochasz?
Uratował mi życie.
Moja siostra, Angie…
walczyła z rakiem.
Przegrała.
Tylko Kid potrafił ją rozśmieszyć.
Po jej śmierci…
przeżyłem mroczny okres.
Dopóki nie włączyłem show Kida.
Dzięki niemu nie skrzywdziłem siebie. Utrzymał mnie przy zdrowych zmysłach.
Mroczno.
Teraz uważa cię za rodzinę, więc…
Skoro jesteśmy rodziną…
zrobiłbyś coś dla mnie?
O co biega?
Nie bądź ciężarem dla Kida.
Pomóż mu się wznieść. Nie ściągaj go w dół.
No dobrze.
Dobranoc.
- Carlton? - Hej.
Co?
Chyba znalazłem waszego gościa.
Tak?
No tak.
Napisy: Przemysław Stępień