SERIAL NETFLIX
FILADELFIA, 8.00 PONIEDZIAŁEK, 12 KWIETNIA
Hej, C.
- Jak panie tu weszły? - Drugi pan nas wpuścił.
Mogłabym zacząć tutaj?
Tak, śmiało.
- Hej. - Co tam?
- Do roboty. Czas na trening. - Tak jest.
- Daj mi chwilę. Ubiorę się. - Spoko.
- Dzisiaj popracujemy nad nogami. - Tak jest.
ROZDZIAŁ TRZECI. RUNDA HONOROWA
Ludzie lubią się oszukiwać.
Wiedzą, kiedy się urodzili, dokąd zmierzają,
czy trafią do nieba, czy do piekła.
Myślą, że wiedzą. Oszukują się.
Ale szczęśliwi są tylko ci,
którzy czują się komfortowo. Właśnie.
SAVVAS – KOMÓRKA
NIKOS – KOMÓRKA
NIKOS – 4 NIEODEBRANE POŁĄCZENIA
SAVVAS – KOMÓRKA
ODBIERZ PIEPRZONY TELEFON! TRZY NIEODEBRANE POŁĄCZENIA
Hej.
Twój brat jest w mieście. Obiecałeś wziąć od niego naszą forsę.
To dużo pieniędzy.
Muszę działać powoli.
Powoli to połamane nogi.
Powoli to jedno oko jak Sammy Davis. Odradzam.
Savvas. Będę miał kasę w tym tygodniu.
Dobrze. Moment.
Zapytam go o naszego brata i zobaczę, co powie.
Widziałeś Ariego?
Nie. To znaczy chyba spotkałem się z nim przedwczoraj.
- Przedwczoraj? - Tak.
Kiedy?
Nie noszę zegarka. Po piętnastej.
Też mnie nękał o hajs.
Widział go przedwczoraj, ale nic więcej nie wie.
Przyjdź dziś do klubu.
- Chcemy z tobą porozmawiać. - Jasne.
Przyjdę do klubu. Damy czadu. Na razie.
NIKOS – KOMÓRKA
NIKOS - 5 NIEODEBRANYCH POŁĄCZEŃ
MAMA DOSTAJE SZAŁU. CO JEST GRANE?
Skoczę coś zjeść.
Spoko. I Cosmic Jack o 17-tej?
- Tak jest. - Super.
Rozumiesz, że wczoraj miałem sporo na głowie?
Jasne, stary. Ciężki okres.
Doceniam twoje wsparcie. Jak i wszystkich wokół mnie.
Każdego z osobna. Doceniam was w cholerę.
- Dobra, spadam. - Jasne.
- Iść z tobą? - Nie. Spoko.
- To się widzimy. - Widzimy się!
Szacunek!
Szuka pan nowego materiału?
Nie. Jakoś zawsze sam się pojawia.
Przepraszam, że wczoraj tak na pana napadłam…
Na pewno? Bo znowu pani to robi.
- Jasne. - Wkręcam cię.
- To żart. - No tak.
Jestem pani winien przeprosiny. To był szalony dzień.
Miałem sporo spraw na głowie. Już mi lepiej. Poukładałem sobie to i owo.
- Super. Po co komu szaleństwo w życiu? - Nie mnie.
Tego jestem pewien. Starczy mi już.
Pamiętałem panią, jak się pani znowu przedstawiała…
- Bodajże sprzed roku. - Tak.
Byłem w trasie i pani starała się, by jajko było w sam raz.
Nie przyszła pani na występ. Zostawiłem bilety.
Miałam problemy z moim ówczesnym chłopakiem.
Rozumiem.
Wolisz stać niż siedzieć?
- No jasne. - Poproszę.
Wygadaj mi się do woli o rozstaniach.
- Znam to. Przechodzę przez cholerny… - Rozwód.
- Tak. - Widziałam.
- Jak sobie radzisz? - Z rozwodem?
Kiepsko, ale co zrobisz?
Mam tak samo.
Nie byłam nawet na randce,
odkąd zerwałam z tym ćwokiem.
Ani jednej?
- Zero. Ani jednej. - Serio?
Ani jednej.
Niedobrze się wyżywać na fanie. Widać, jak pęka mu serce.
Jasne, ale pękają im, kiedy coś nie idzie po ich myśli.
Małe potknięcie, ale ogarniemy sprawę.
Co teraz?
Dobra. Parę dni temu Kid dzwonił w nocy.
Poprosił, żebym natychmiast uzbierał pół bańki.
Mówił, że chce zrobić więcej dla Carltona.
Jezu. Co powiedziałeś?
- Żeby cię obudził. - Dobrze.
Zamknął temat. Carlton to nie jedyny problem.
Dzwonią do mnie odnośnie Monyki i jej chłopaka.
Będzie burza medialna.
Weźcie głęboki oddech.
Czy to może nam jakoś pomóc?
Niby jak?
Wszyscy mu zawracają dupę.
Nie lepiej schować się na pół roku?
Trochę się przyczaić? Nakręcić sequel wielkiego hitu kinowego?
Nie będziemy naciskać, ale…
Muszę lecieć. Żona dzwoni.
Terry, nie ruszaj tej kasy, dopóki nie dam znać.
- Jasne. - Pa.
- Hej. - Todd. Dostałem twojego esemesa.
- Okej. - Zmartwił mnie. Wszystko gra?
Tak jest.
Zadzwoniłem, bo Kid wrócił na dawne tory.
Bardzo źle to na mnie wpływa…
Błędnie myślałem, że już mnie to nie rusza.
Dalej przestrzegasz diety?
Jeśli chodzi o to…
Co tam, mistrzu?
Stary!
Mam wrażenie, że ujdzie nam to na sucho.
Mamy kłopot.
- Jaki znów? - Bracia Ariego chcą mnie widzieć.
- Dlaczego? - Zapytać, czy widziałem Ariego.
Przejrzałem jego telefon i…
nie napisał im, że będzie u nas.
Dlaczego go masz?
Co jeśli ma aplikację Znajdź Przyjaciół na telefonie?
Przestępcy nie używają takich apek.
Plus to telefon na kartę, nie da się go śledzić.
Spotkaj się z nimi i powiedz, że nie widziałeś Ariego.
- No tak. Sprawa jest bardziej złożona. - Dlaczego?
To moi cisi inwestorzy w restaurację.
Słucham?
To moi cisi inwestorzy w restaurację. Jestem im dużo winny.
Bardzo dużo.
Ile?
Sześćset tysięcy.
Nie sądzisz, że powinienem o tym wiedzieć?
Ja pierniczę!
Tyle kasy ode mnie dostałeś,
a ty wisisz greckim gangsterom, którym zabiliśmy brata?
Daj telefon.
- Co zrobisz? - Daj telefon.
Masz.
No dobra.
Wiecie, kto mówi.
Nagranie z informacją,
że spłacę dług Carltona w kwocie 600 000 dolców.
W poniedziałek rano, jak otworzą banki, przeleję wam kaskę.
To umowa wizualna i słowna między nami.
Długi zostaną spłacone.
- Zrobione. Posłuchaj, brachu. - Brachu.
Oto, co zrobimy.
Pokaż im to. Niech zobaczą nagranie.
Będą pewni, że dostaną kasę.
Wtedy nie będzie powodu, by podejrzewać cię o zabicie Ariego.
No nie będzie.
Brachu…
Ostro przesadziłeś, ale…
- doceniam to. Serio. - No tak.
Stary.
Ja pierniczę.
C, załatwimy to i będzie w porzo.
No tak.
Żal stracić restaurację.
Serio, nie powinieneś teraz nawet o tym myśleć.
To nie jest priorytetem. Teraz trzeba przez to przejść.
Dobrze?
Pojedź ze mną w trasę na kilka tygodni.
- Serio? - No tak.
Pojedź w trasę. Wyluzujemy.
Zajmiemy się sobą, aż sprawy nie ucichną.
Porozmawiamy o restauracji po powrocie. Chcesz ją otworzyć?
Wtedy to obgadamy.
- Mnie pasi. - Tak.
To Hersch. Mam wywiad w radio u Cosmic Jacka.
Cosmic Jack nie cierpi ciebie. Wciąż cię obsmarowuje.
Nie dzwonisz do niego, by mnie bronić, złamasie?
Nie.
Jesteś bogaty.
Ustawiony.
Masz wspaniałe życie.
On większość dnia spędza w kabinie radiowej.
Słuszna uwaga.
Pójdę odpocząć.
Oczyszczę umysł, żebym nie palnął głupoty.
- Przyjdź na występ po wszystkim. - O ile nie wypatroszą mnie jak rybę.
Nie za wcześnie na taki żart?
Idę!
Co tam, mistrzu?
Pogadajmy przed audycją u Cosmic Jacka.
Chciałem tylko sprawdzić, co u ciebie.
Wczoraj było… Dawno cię takiego nie widziałem.
- Miałem ciężki dzień. - No jasne.
Dużo się działo.
Nie ogarnąłem tego, więc mi się nawarstwiło.
Zanim się zorientowałem, zachowywałem się jak dupek. Wybacz.
Nie chcę przeprosin, sprawdzam tylko, co u ciebie.
Fajnie, że wpadłeś. Chciałem z tobą pogadać…
O tym gównie z Carltonem.
O tym, co się dzieje. Czuję, że…
Tyle się spraw nałożyło, że chciałbym mu pomóc.
Tego się nie spodziewałem.
Mówię tak, bo niezależnie od jego problemów z kasą czy jego wtop,
nie chcę, by to wisiało nade mną.
- Nie chcę się tym zajmować. - Mówimy o Carltonie.
- To wróci do ciebie. - Wiem o tym.
Rozumiem cię i wiem, z czego to się bierze.
Wiem, bo jesteś dla mnie jak brat.
Ale zrozum, że to mój brat z krwi i kości.
Nie ma mowy, że zostawię go na lodzie. Muszę go wspierać.
Bez względu na jego problemy.
Nigdy bym cię o to nie prosił.
Ale powiem, co o tym myślę.
Szanuję twoją miłość do brata i wspieram cię.
Mój ziom.
Hersch czeka w sprinterze. Można ruszać.
Zrobione. Gdzie jest Billie?
- Dałem jej wolne popołudnie. - To zadzwoń do niej.
Może przyjść do radia,
przegadamy otwarcie występu.
Mam też dla niej dobre wieści.
Dobrze, zadzwonię.
SAVVAS. KLUB DZIŚ O 21. PAMIĘTAJ.
- Jestem głodny. A wy? - Tak.
Muszę coś zjeść. Ruszamy.
Kiedy wrócę,
spróbuję wszystkich obskoczyć, ale muszę zmykać.
- Możemy pogadać? - Gene.
Wybacz za wczoraj. Odpaliłem się, źle zrobiłem.
Miałem kijowy dzień. Biorę to na siebie.
No dobrze. Daj mi chwilę.
To za mało. Dam ci bilety VIP na mój występ.
Umowa stoi?
- Serio? - Jasne. Todd, zajmiesz się tym?
W kasie będą dla ciebie bilety.
Jedziemy, bo się spóźnimy.
Jay i Beyoncé chcą urządzić ci after party
po występie w Madison Square Garden.
- Fajnie? - Jasne. Brzmi odlotowo.
Dobra.
No i…
nie musisz teraz się zdecydować, ale studio nęka mnie w sprawie sequela.
Chcą ruszyć z negocjacjami.
- Nie ma powodu, żeby… - Todd! Powiedz im, że wchodzę w to.
Naprawdę?
Na bank. Zrobię to.
- No dobrze. - Super.
- To sequel. Jak zły może być? - Nie wiem, co…
Billie, co ty na to?
- To dobry pomysł? - Skoro tak mówisz, szefie.
A tobie co? Nie zabrzmiało to przekonująco.
Tak jest, szefie, brzmi świetnie.
Tylko bez tego akcentu, gdy otworzysz w Madison Square.
W Nowym Jorku wybuczą cię, jeśli się zbłaźnisz.
Wybuczą na całego. Uznają, że grasz Kizzy z Korzeni
albo tę panią ze Służące. To był Grilla?
Naśladuje teraz Grillę?
Niezłe przeprosiny, ale wystarczyło powiedzieć „przepraszam”.
Nie chcesz?
- Nie powiedziałam tego. - Czyli tak?
- Nic nie mówiłam. - Spokojnie.
- Przemyśl to. - Billie!
Porozmawiajmy o moim otwarciu.
Co mamy? Z czym zaczynamy? Dokąd zmierzamy? Co zrobimy?
Ostatnie dni dostarczyły ci dużo materiału, który możesz użyć.
Masz brata, żonę spotykającą się z bogiem sportu.
Masz pierwszy film, który zarobi miliard, a połowę zarobku dostanie Monyca.
O czym jeszcze nie wiemy?
Masz kłopoty czy uciekasz przed prawem?
Nie.
To jest w porządku. Wystarczy.
Z tym można pracować. Tak, trzymajmy się tego.
Kurwa, czuję się dobrze.
- Co tam? - Zapomniałeś oddzwonić.
Sorki, byłem zabiegany.
- Nie pogadamy o sprawie z The Shade Room? - Chodzi o twoją randkę?
To chyba normalne po rozwodzie.
Nie jesteś zły?
Nie. Rano obudziłem się wdzięczny
za wszystko, co mam. Nie pozwolę, żeby coś mi to popsuło.
No to fajnie. I przepraszam.
Christian może jutro zadzwonić. Jest przejęty.
- Niech ci powie. - Co takiego?
- Jest na mnie wściekły. - Niech zadzwoni rano.
- Dobra, na razie. - Pa.
Lider muzyki w Filadelfii. MIX 95.6…
Kid.
Zacznę od tego, że Antywersum wymiata!
- Przekroczy miliard. - Tak.
Twój pierwszy. Jak to jest być w filmie, który wszyscy widzieli?
Niesamowicie.
Trochę to nierealne.
Trwa debata z Anthonym Mackiem i Donem Cheadle’em, kto gra
najlepszego czarnego superbohatera. Nie da się tego wymyślić.
To jak? Od teraz same wysokobudżetowe filmy?
Nie powiedziałbym, że tylko. Robię o wiele więcej.
Moich fanów to kręci,
więc chcę im dać tego więcej.
Skoro mowa o fanach,
trenduje to, jak zjechałeś swojego oddanego fana przed szpitalem.
Podobno jest jednym z największych.
- Ponoć jesteś ciężki w obyciu. - Ja?
- Tak słyszę. - Chyba mnie hejtujesz.
- Tak trochę. - Ja?
- Trochę. A nie? - Skądże.
Może źle to odczytałem.
Gwoli wyjaśnienia, Gene jest jednym z moich największych fanów.
W życiu popełnia się błędy. Nie jestem idealny. Mówię to wprost.
To był błąd. Będę chciał go naprawić.
Niełatwo odzyskać fana.
Niekoniecznie, jeśli wykażesz pokorę.
Nie mam z tym problemu. Zaprosiłem Gene'a na występ.
Wejdzie za scenę, porozmawiamy, pośmiejemy się.
- Przyjdź też… Kurka. - Dobra.
A masz wejściówki VIP?
- Bardzo śmieszne. - Tak.
KLUB GO-GO DEJÀ VU
KOKTAJLE – TOPLESS – BAR SPORTOWY
Dam radę.
- Proszę bardzo. - Jak leci?
Więc jeśli chodzi o te pieniądze.
Wrócimy do tego.
Ari wciąż się nie odezwał.
Wiele razy do niego dzwoniliśmy.
Dziwne.
Zwykle oddzwania do mnie.
Myślisz, że do nas nie?
Nikos, nie mówię tego. Tylko że…
może pojechał gdzieś odreagować.
Może wasi tak robią.
Znikają, upijają się, tulą się do mamuśki ich bachora.
U nas pilnujemy, żeby rodzina się nie zamartwiała.
Jasne. Wiesz, jak my się zachowujemy?
A jednak pytasz mnie, gdzie jest wasz brat.
Spokojnie. Wyluzuj.
Skrzywdzenie mnie nie pomoże wam znaleźć brata.
Ari do nas nie zadzwonił, a wie lepiej.
Prawda.
Czasem Ari daje w długą, gdy nie chce, żebyście mu wadzili.
- Daje w długą? Co to, kurwa, znaczy? - No, unika was obu.
- Czemu gadamy z tym dupkiem? - Czemu wciąż tu siedzimy?
Rozkwaśmy mu gębę. Pokażmy, kim jesteśmy.
Ależ on wie.
Prawda? Carlton? Wiesz, kim jesteśmy?
Wasz brat ma czasem wrażenie, że nie doceniacie jego wkładu.
Mogło mu się przejeść, stary.
Czasem ludzie mają dość bycia pogardzanymi.
I bycia traktowanym jak fujary.
Tak. Czasem ludzie mają dość takiego dowalania się.
Więc się zawijają.
Czaicie?
Oto moja rada.
Zamiast rozgrzebywać całą Filadelfię, wrzućcie na luz.
Kiedy Ari się zjawi,
powie wam, dlaczego to zrobił.
Może was zaskoczyć.
- Gówniana kultura. - Wiadomo.
Mówiłem, że gdyby Carlton coś wiedział, powiedziałby nam.
Jasna sprawa.
Czyli traktujemy Ariego tak, jak twój brat traktuje ciebie?
- Ari mówi, że traktuje cię jak gówno. - Hej.
- Co?
- Znęcasz się nad Arim. - Ja? Co ty pieprzysz?
Wciąż wrzeszczysz na niego.
Rozpracujcie to między sobą, dobra?
Doceniamy twoją szczerość.
Ale w tym tygodniu chcemy kasę.
W tej sprawie…
Wiecie, kto mówi.
Nagranie z informacją, że spłacę dług Carltona
w kwocie 600 000 dolców.
W poniedziałek rano, jak otworzą banki, przeleję wam kaskę.
To umowa wizualna i słowna między nami.
Długi zostaną spłacone.
Wszystko gra?
Wszystko gra.
Carlton.
Żadnego przelewu. Gotówka.
Zajmę się tym.
Jasne. Bawcie się dobrze.
Kurwa.
Nagraj wiadomość. Pamiętaj, że piszę własne dowcipy.
Spotkałem się z kolesiami.
Chcą gotówki. To nie przelewki.
Odpuszczę dzisiejszy występ. Pogadamy jutro.
Nie mogę przestać myśleć o dziwnej przemianie Kida.
Właśnie o tym gadamy.
Co? Zaproponował mi support, dziwne.
Odpuszcza żonie publiczne spotkanie z nowym fagasem.
A potem mówi Herschowi, że jest wdzięczny!
Co to ma być?
Odnalazł Jezusa? Mówię serio.
A może jest jak Ebenezer Scrooge, wybudzony z okropnego snu?
Powiem tyle: Jest szczęśliwy. Wymiata na scenie.
Przechwycisz go?
- Omówmy dowcipy. - Jasne.
Dziękuję.
Nie powiedziałam mu o Willu Ferrellu,
więc sprawa z Madison Square jest od serca.
Ale czy jesteś gotowa zrobić to, o czym śniłaś,
zanim cię obczailiśmy na YouTubie?
- Nie wiem. - Jak to nie wiesz?
Już jakiś czas nie występowałam.
- Nie wiem, czy mam materiał. - To może go poszukaj?
Jeśli teraz odmówisz, za 20 lat,
pijana w sztok pod jakąś speluną,
pomyślisz sobie: „Rany, a mogłam wyjść na scenę
w pieprzonym Madison Square Garden
i wykonać wszystkie żarty, by wyładować swój wkurw”.
Dalej, zgódź się. Niech twoja gwiazda rozbłyśnie.
- Rozważę to. Nie dotykaj mnie. - Jasne.
- Teraz ta gwiazda rozbłyśnie. - Ale wspaniała z was grupa ludzi.
- Serio. - Tak?
Masz przesrane.
Dobra. Zmieścimy jedną.
Ojcze w Niebie, wołam do Ciebie…
Chyba chcę Ci podziękować za wszystko, co nam dałeś
i za tę niesamowitą podróż.
Zbyt rzadko z Tobą rozmawiam. Poprawię się.
Dziękuję za to, że umiem rozśmieszyć ludzi.
Proszę Cię, żeby te żarty poruszyły publiczność,
żeby śmiali się do rozpuku. Modlimy się do Ciebie.
- Amen! - Amen.
- Pasuje? - Tak.
- Będę na zewnątrz. - Dajemy.
Zaraz wyjdę.
Chciałem się upewnić.
Dawno tak się nie modliłeś.
- Wszystko gra? - Tak.
- Mam się dobrze. Chodź. - Udanego show.
Joł, Kid!
Oto i on. Jak leci?
Spokojnie, Axel Foley. Przyjaźnimy się. Jestem Will.
Z samolotu. Pożyczyłem ci ładowarkę.
Zatrzymałeś ją.
Moja firma ma tu pokój VIP. Mówiłem szefowi, że sobie nawijaliśmy.
Zaraz wychodzę na scenę. Dokończmy to potem.
- Jasne. To Shelly. - Cześć, Kid. Miło cię poznać.
Skoro jesteś w mieście, nasza firma zaprasza cię na galę charytatywną.
O ile masz czas. Góra 15, 20 minut.
Chętnie o tym pogadam. Wychodzę na scenę. Może potem.
Rok temu mieliśmy Kenana Thompsona. Byłoby cudownie cię gościć.
- Pogadaj z Toddem. - Zapraszam do VIP.
Gene! Pogadaj z nimi.
Gene! Cześć.
Tak właśnie wyobrażałem sobie bycie za kulisami.
Fajowo, co?
Minąłem Mario Lopeza.
Zobaczysz jeszcze większe gwiazdy. Obiecuję.
A kto niby jest większy od ciebie?
- Gene, daj spokój. - Minuta!
- Dziękuję. - Ale musimy porozmawiać.
Nie trzeba. Już po sprawie.
Było, minęło. Bagatela.
Nie musimy już do tego wracać.
Nie chodzi o szpital.
Chodzi o wczoraj.
- Wczoraj? - Widziałem cię w parku.
Co?
- Śledziłem cię wczoraj. - Trzydzieści sekund, Kid.
Miałem wyrzuty, bo uznałem, że jesteś na mnie zły,
więc bardzo chciałem cię przeprosić.
Nie mogłem ci tego powiedzieć,
bo byłeś zajęty.
Wyrzucaniem ciała.
- Mam nagranie, ale… - Chwila, Gene.
Coś powiedział?
Mam nagranie, ale pomyślałem…
- Ciszej. - Wchodzisz, gwiazdorze.
Nagranie dzieciaków dowodzi, że nie kłamię.
- Dlaczego śledziłeś…? - Gene, musi wejść.
Chodź do VIP. Wchodzisz.
- Omówimy to później. - Po występie. Chodź.
Grilla miał dobry występ. Rozłóż ich teraz na łopatki.
Wszystko gra?
Będzie dobrze. Baw się dobrze.
Panie i panowie, wielkie brawa!
A NIE MÓWIŁEM? TRASA AMERYKAŃSKA KIDA
Billie rządzi!
Kochamy cię, Kid!
Kurwa.
Napisy: Przemysław Stępień