APTEKA W GULSFIDE
PARK EDGEWATER DRIVE, CLEARWATER
- Ale upał. - Może i tak, ale jest przyjemnie.
Cieszę się z powrotu do szkoły! Tylko szkoda, że muszę wyjechać.
Tylu nowych chłopców! Do wyboru, do koloru.
W Santa Barbara znajdziesz niejedno ciacho.
Będę się rozglądać za gorącymi graczami piłki wodnej.
No nieźle.
Idę po coś do picia.
- Pójdę z tobą. Zaraz się roztopię. - Wejdźmy do środka, bo się usmażymy.
Żywa dyskusja na temat życia Terri Schiavo,
która jest w Tampa Bay...
41-letnia Schiavo jest karmiona przez sondę żołądkową...
Tammy, Howard, Angie, wizażystka Lisa, trener...
Nawet Sugar Pie działał mi na nerwy.
Sugar Pie. Sugar Pie!
Sugar Pie! Sugar Pie.
Aż mnie w sercu ściska na widok tej biednej kobiety.
Cześć.
Oddajmy głos Annie Nicole Smith.
Głowa mi zaraz pęknie, te krzyki nie pomagają.
Było mi tak głupio...
Przyniosłam ci nachosy.
Zamknij się, Sugar Pie!
- Podałaś mu leki? - Tak.
A odkurzyłaś?
- No tak. - Nie widać.
Bo wykładzina ma z tysiąc lat.
Ten dom powoli zamienia się w stodołę.
Pomożesz mi z nim rano?
Wtedy się spóźnię.
To ważny dzień, nie musisz iść do szkoły.
Ale chcę.
- Napiszę ci usprawiedliwienie. - Proszę cię, mamo.
Wejdę spóźniona i wszyscy będą się gapić...
To żenujące.
Żenujące? No tak.
To zawiozę twojego brata zupełnie sama,
żeby cię nie krępować.
Nieważne, pomogę.
Czy aby na pewno?
Jeszcze się zaczerwienisz przy znajomych.
Nie mam znajomych. Jak mówiłam, nieważne.
Zamknij się wreszcie, Sugar Pie!
No to raz, dwa, trzy. Mocno!
Niech to!
- Podnieś go. - Próbuję.
No dalej.
Dziś ja ją podwiozę.
Możecie już jechać!
Głuchy jakiś?
Nie krzycz, przecież cię nie słyszy.
Dobra.
Halo?
Podwiozę ją. Można odjechać!
- Proszę odjechać! - Nie drzyj się.
Wszyscy się na nas gapią.
Podnieś go bardziej.
Do góry.
Udało się. Świetnie.
Już dobrze, skarbie. Przepraszam.
Przepraszam.
Mogę prowadzić?
Nie mamy na to czasu.
- Nigdy mi nie pozwalasz. - Doris!
Nie rób dzisiaj scen.
Okej.
No dobra.
Idź na tył!
- Jak to? - Klapa paki się psuje.
Musisz pilnować wózka.
Fryzura mi się rozwali.
Fryzura?
Co za złom!
Cholera jasna!
NIECH MICHAEL GŁODUJE, A NIE TERRI!
ŻYCIE! URATUJMY JĄ
Chwileczkę. Muszę sprawdzić pani bagaże.
Dlaczego?
Od kiedy jest tu pani Schiavo, pracownicy otrzymują groźby.
Wyglądam, jakbym miała dokonać zamachu?
Po prostu daj jej sprawdzić.
Dzień dobry. Wszystko gra?
Mia, naczelna pielęgniarka.
- Jak to? Ile ma pani lat? - Mamo!
- Spokojnie. - Tylko pytam.
Ile ma pani lat?
Wygląda pani bardzo młodo.
Często to słyszę.
Proszę nie martwić się bagażami.
Proszę za mną, załatwię przyjęcie.
Tędy.
Jak ta nastolatka może tak nami pomiatać?
Popatrz tylko. Spójrz!
Widzisz?
Przepraszam, skarbie, zaraz zrobię porządek.
Jest tu czyściej niż w domu.
Nie wiem, czy...
Myślisz, że tu pasuje?
Bo ja nie jestem pewna.
Nigdzie by ci nie pasowało.
Nie jest ci ani trochę smutno?
Nie widzisz tego, Doris?
Twój brat ma umrzeć w zasyfionym pokoju?
Jasne, że jest mi smutno.
Jedziemy? Za bardzo się spóźnię.
Może pomyślałabyś wreszcie nie tylko o sobie.
Wyjdzie ci to na dobre.
Brad i Jen się rozstali.
Teraz myślę o tym.
Rozstali się?
Czułam to.
Po ich ślubie powiedziałam:
„Jest za przystojny”.
Ci przystojni zawsze odchodzą.
Tak jak twój brat.
Za przystojny dla tego świata.
Możemy jechać?
CHRZEŚCIJAŃSKIE LICEUM W CLEARWATER
Witaj z powrotem, Doris. Dziękuję.
Mówiła mi, że to jednorazowa akcja. Sam już nie wiem.
O matko!
Myślicie, że Cody bzyka Tiffany?
Na pewno to już zrobił. I dobrze.
Niech się nacieszy jego fiutem.
- Na pewno się nie bzykali. - Sranie w banie.
Tiffany mi mówiła.
Pokazała malinkę. Widać, że robiona jego ustami.
Wpadnijcie potem do nas.
Zrobimy grilla. Będzie Cody.
Zapytamy go o to.
Cody ma tam być?
To na pewno przyjdę, bo mam dość tych durnych plotek.
Chyba już każdy zrobił zadanie.
Porozmawiajmy o nagości w miejscach publicznych.
Czy to pytanie z zakresu etyki?
Słucham, Adam.
To zależy od prawa lokalnego.
Otóż to.
Zakaz nagości to zasada obowiązująca w konkretnych społecznościach,
w tym w naszej klasie.
A co na to etyka chrześcijańska?
Czym się różni od prawa lokalnego?
Skąd ten pośpiech?
Tak przynudzam?
Przepraszam.
Spoko.
Też to słyszysz? Brzmi jak...
Nie da mu to spokoju.
Nie martw się, skarbie, zajmę się tym.
Pewnie nie słyszy.
Wstawaj, potrzebuję krzesła.
Zgłaszałam to naczelnej cyborgini,
ale miała to gdzieś.
Pielęgniarka Mia? Nie lubisz jej?
Jest przesympatyczna.
Niedawno jeszcze raczkowała. Ciągle tylko łazi i się szczerzy.
Jak można się uśmiechać wśród umierających?
A twój biedny brat siedzi tu w tym hałasie.
To stąd.
Pomóż mi wejść, muszę tam zajrzeć.
Zobaczę, co tak napieprza.
- Mamo! - Doris, jak Boga kocham!
Podejdź tu!
- Zaraz spadniesz. - Trzymaj mnie.
Pospieszysz się?
Cicho! Nie słyszę.
- Wszystko w porządku? - No właśnie nie.
Mój syn jest tu więźniem i do tego torturuje go ten hałas.
Coś ledwo brzęczy.
Nie słyszysz tego?
Szkoda gadać. Przepraszam za nią.
Odbiło jej.
Dziękuję.
JEJ ŻYCIE JEST WAŻNE
URATUJMY TERRI
NIE DLA UŚMIERCENIA TERRI
ONA WCIĄŻ ŻYJE
Cheeseburger, frytki i shake czekoladowy.
Wyszło 9,68 dolarów.
Jednak bez shake'a.
Ja zapłacę. Proszę dodać rybę z frytkami dla mnie.
Dziękuję, bardzo to doceniam, ale nie musi pan...
Żadnego „ale”. Jesteś wychudzona jak szkapa.
Jeszcze cię wiatr zdmuchnie.
- Jeszcze raz dziękuję. - Jasne.
Będzie ci przeszkadzało, jeśli się dosiądę?
Tak.
To znaczy tak, proszę się dosiąść.
Może pan ze mną usiąść.
Chyba cię widziałem przy tej komorze egzekucyjnej.
Suncoast?
- Tak. - Mieszka tam mój brat.
A raczej tam umrze.
Przykro mi.
Pomodlę się za jego uzdrowienie.
Nie trzeba.
Ma po prostu raka mózgu.
Nie widzi, nie chodzi i nie mówi od lat.
Jego mózg praktycznie nie działa.
Jeszcze może sam jeść, ale nie na długo.
Gdyby miał tak dalej żyć, to chyba nie byłby szczęśliwy.
Ale wiesz...
Każde życie ma znaczenie.
Nie wiem, czemu się zaśmiałam. Nie było w tym nic zabawnego.
Przepraszam.
Od dawna z nikim nie rozmawiałam.
Ciągle zajmuję się bratem i nie mam czasu
na rozmowy z kimkolwiek.
Najpierw lepiej poćwicz, bo kiepsko ci to idzie.
- Wspaniale. - Dziękuję.
- Nie lubisz? - Niezbyt.
Zapach ryby trochę mnie odrzuca.
Może nie trafiłaś na dobrze przyrządzoną.
- Może i tak. - Zdecydowanie.
Byłaś kiedyś w West Palm Beach?
Nie.
Spodobałoby ci się.
Idź do Kapitana Joego. Najlepsze taco z rybą na świecie.
- Świeży grouper by ci zasmakował. - Nie sądzę.
Moja żona się nim zajadała.
Odeszła.
Przykro mi.
Mnie też.
Mój ojciec umarł na zawał, gdy miałam trzy lata.
A co to, zawody?
Ale gdyby były, to byś wygrała.
A właśnie. Jestem Paul.
- Doris. - Doris?
Poważnie? Imię dla staruszki.
Dostałam po babci.
Umarła w dzień moich narodzin.
Boże! Czy można porozmawiać z tobą na temat,
który nie zahacza o trudne przeżycia?
Wszyscy z rodziny oprócz mojej mamy nie żyją.
Czasami wolałabym, by też odeszła.
Nawet tak nie mów.
- Tylko żartuję. - To nie jest zabawne.
Życie każdego, w tym twojej mamy, ma dużą wartość.
Nikt nie powiedział mamie, że jest wartościowa.
O Boże.
Jezu drogi, Doris.
Wszędzie cię szukałam. Wyszłaś sobie i tyle?
Nie odbierasz telefonu.
- Witam. - Mamo, to Paul.
Miło poznać.
- Cześć. - Hej.
Chodź, bo się spóźnię do pracy.
Widzi pan, jaka wartościowa? Miło było poznać.
- Ciebie też. - Ruchy, ruchy!
- Mogę prowadzić? - Nie, bo się spóźnię!
...huragan Zeta uderzył w archipelag Keys i Zatokę Meksykańską.
Warto zrobić zapas paliwa...
UWAGA: HURAGAN ZETA, FLORYDA
...trudny czas.
Huragan może być paskudny.
Zabezpiecz okna.
Po raz pierwszy Jacksonville jest gospodarzem
Super Bowl na Alltel Stadium...
Zacznę nocować w Suncoast,
żeby twój brat nie czuł się samotny.
...aby uniknąć powtórki z...
No ale...
Wtedy ja będę samotna.
Będziesz we własnym domu.
On jest w nowym miejscu wśród samych obcych ludzi.
- Ale nie... - Wiesz co?
Zrozumiesz, gdy będziesz miała dzieci.
Nie mogę znieść myśli, że jest tam sam jak palec.
To moje dziecko.
Gdy on cierpi, cierpię i ja.
Ja też jestem twoim dzieckiem.
- Serio? - Co z moim cierpieniem?
Nie dokładaj mi.
Co jeśli huragan będzie silny?
A jak odetnie prąd? Nie mamy agregatu.
Tak trudno ci pomyśleć o bracie?
Jest więźniem swojego ciała. Nie chodzi, nie widzi...
A ty się boisz siedzieć z latarką?
Będę spać na łóżku polowym.
Mniejsza o to.
Czy coś legalnego w 50 stanach jest od razu etyczne?
Czy ślepo podążamy za etyką kształtowaną przez nasz rząd?
Nie.
Wiemy, że aborcja to zło, bo tak jest w Biblii.
To nieprawda, Adam.
Nigdzie nie ma nic o zakazie aborcji.
Ani w Nowym, ani w Starym Testamencie.
Dla mnie i tak jest zła.
A ja myślę, że jesteś głupi.
Super, zaczynamy debatę.
Przygotujcie na poniedziałek swoje argumenty.
Będzie super.
- Mogłaś się zamknąć. - Jestem feministką, nie będę milczeć.
Porozmawiajmy o bioetyce...
Ojciec Kyle'a wie o imprezie z okazji huraganu.
Jego rodzice zostaną w domu.
Nie gadaj. Do dupy!
Musimy gdzieś pójść,
bo powiedziałam rodzicom, że jedziemy na wycieczkę.
Wyjdźmy gdzieś, błagam was.
Może do Tary?
- Nie ma swojego mieszkania? - Wyrzucili ją.
- Nie dziwi mnie to. - Raczej.
Marcus mówił, że weźmie piwo i pójdzie pod most.
Przecież fale go zmiotą.
- Może do kina? - Prędzej się zabiję.
Wpadnijcie do mnie.
Mamy nie będzie, więc możecie robić, co chcecie.
Ale nie nalegam.
Pomyślałam, że szukacie miejscówki,
więc możecie wpaść. Ale jak tam wolicie, luzik.
Brzmi spoko.
Nie będzie żadnych dorosłych?
- Możemy wpaść? - Jasne, jak chcecie.
Ale szykuje się gruba akcja. Muszę wszystkim powiedzieć.
A kim ty jesteś?
Właśnie, jak się nazywasz?
Doris.
Nate, miło mi.
Mnie też.
- Laci. - Brittany.
Doris. Super.
Ale super.
- Hej. - Hejka.
Ale masz chatę.
Jest bardzo...
przytulna. No i taka...
- ...wyjątkowa. - Dokładnie.
Mówi się, że ta okolica jest straszna,
ale jak się już tu przyjedzie, to nie jest aż tak źle.
Dzięki.
Trochę wali szczynami.
To pewnie przez kota,
kręci się po całym domu.
Mam kota.
Na zdrowie!
Chcesz jedną?
Nie, dzięki.
Masz basen?
Słyszałam, jak mówiłeś, że masz basen.
A no tak, mam.
Czym się zajmują twoi rodzice?
Pytasz o ich pracę?
Mniejsza o to.
- Mama ma papugę. - Serio?
Nauczyła ją mówić.
Potrafi powiedzieć:
„Kocham cię, Nate”.
Wydawało mi się to dziwne,
ale w sumie miło to słyszeć.
To urocze.
No.
Chodź, Doris, usiądź z nami.
Ten dom jest wspaniały.
Jest taki... malutki.
Prawie jak domek dla lalek. Coś niesamowitego!
Jesteś taka śliczna.
- Nie... - Serio.
Taka naturalna piękność.
Ten twój nos wygląda tak prawdziwie.
Bardziej niż prawdziwie.
Przypominasz mi... lwicę.
- O właśnie! - Włosy dzikie jak busz.
O matko!
- To lwica. - Dosłownie.
Rycz z nami!
O to chodzi!
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Jest tu pani wcześnie, zazwyczaj z rana nie mamy odwiedzających.
Zostałam na noc.
- Leży tu mój syn. - Szczęściarz, że ma taką matkę.
A pani?
Odwiedza panią rodzina? Taką mam nadzieję.
Oszalałabym, gdybym miała rozmawiać tylko z tymi pielęgniarkami.
To mnie nie dotyczy.
Nie jestem pacjentką, pracuję tu.
O matko!
Pomyślałam tak, bo...
No bo zobaczyłam...
- Nie umieram. - Przepraszam za pomyłkę.
Mogłam nałożyć szminkę.
Najmocniej przepraszam, palnęłam głupotę.
Nic się nie stało.
Jestem Sue. Jako psycholożka pomagam radzić sobie ze stratą.
Gdybyś chciała kiedyś porozmawiać, służę pomocą.
Mojego syna jeszcze nie straciłam.
Okej, ale gdybyś zmieniła zdanie, to zawsze jestem.
Dobrze.
Będę już wracać.
- W porządku. - Do...
Jasne.
W mordę!
Zaraz, po co to niesiesz?
Przenosiłam, bo przeszkadzało.
I tak nie potrzebujemy.
W sumie nie.
Jak huragan?
Nie tak źle, nawet dobrze się bawiłam.
Bawiłaś?
Nie o to mi chodziło.
Nie bawiłam się, siedziałam tu całkiem sama.
Nie było prądu, więc zapaliłam świeczki.
Dobrze się bawiłam przy świeczkach.
Gadasz jak dziwak.
Niby czemu?
MORDERCY CZEKA WAS PIEKŁO
Kilka godzin z bratem cię nie zabije.
Spędziłam z nim już sześć lat,
a teraz opiekują się nim specjaliści.
Wysiadaj.
Przepraszam.
Musimy sprawdzić pakę.
Ale dlaczego?
Ktoś groził zamachem bombowym.
Traktujemy to poważnie.
Każdy w ośrodku niedługo umrze, po co ktoś miałby detonować bombę?
Proszę ją ignorować i robić, co trzeba.
Nie do wiary!
Co pani wiezie?
To butla z tlenem, panie władzo.
Mój syn ma przerzut nowotworu na płuca.
To nielegalne?
Wysiadaj.
Nie zostaję, muszę jechać do pracy.
Tam montuję bomby, które wysadzam w hospicjach.
Mogę jednego?
A ile masz lat?
To kupię sobie sama.
Ściemniasz tak bardzo, że aż masz ciemne oczy.
- Są brązowe. - No właśnie.
Chodzisz do liceum chrześcijańskiego?
A skąd pan to wie?
Wiem o tobie wszystko.
Żartuję, masz na koszulce.
Jesteś wierząca?
Niezbyt.
Mama mówi, że religia to bzdury.
Bez urazy.
Nie chciała mnie wysłać do zwykłej
przez te szkolne strzelaniny.
Ciągle pracuje, żeby zarobić na czesne.
Cały czas na to narzeka.
To dobra matka.
Nie.
Dobra dla brata, ale nie dla mnie.
- Terri chodziła do szkoły katolickiej. - Skąd pan to wie?
- Po prostu wiem. - Znał pan ją?
- Nie poznałem osobiście. - Czyli?
Nie znam jej.
Gdy dowiedziałem się, że jej walnięty mąż
próbuje ją zamordować, to przyjechałem tu jakoś pomóc.
Zamordować? Przecież ona już właściwie nie żyje.
Żyje tak samo jak ty.
A co, gdybyś ty była na jej miejscu?
Prawda jest taka, że jej mężulek nie chciał się nią zajmować.
Wcale mu się nie dziwię.
Opieka nad ciężko chorymi to katorga.
Czasem chce się odpocząć.
Pasuje ci taki odpoczynek?
Może i zabrzmi to okrutnie,
ale... tak.
Jak twój brat odejdzie, to stracisz go na zawsze.
Nigdy nie wróci. Wtedy zatęsknisz za opieką nad nim.
- Zdecydowanie nie. - Zatęsknisz.
Będziesz tęsknić za wszystkim.
Za tymi dobrymi i złymi chwilami.
Zwłaszcza za tymi złymi.
Ile bym dał, żeby żona nakrzyczała na mnie za to, że wpuściłem komary do domu.
Żeby z nią po prostu porozmawiać.
Nie rozmawiałam z bratem od lat.
Nie jest świadomy.
Powinnaś do niego mówić.
Po śmierci bliskich chcemy im powiedzieć tyle ważnych rzeczy.
Albo i nieważnych. Po prostu chce się...
Chce się z nimi pogadać.
Cześć.
- Patrz na Nate'a. Głupek. - No popatrz!
Co to ma być? Tańczysz tam?
Nie podobają ci się moje ruchy? Wymiatałem.
Chodź tu, Doris.
- Hej, laska. - Hej.
- Zdjęcia z imprezki. - Było zajebiście.
Serio? Dzięki, też się super bawiłam.
Tak się składa, że mam w weekend urodziny.
Możemy zrobić imprezkę u ciebie?
Mamy znowu nie będzie.
- Jasna sprawa. - Super.
Palisz trawkę?
Jeszcze nie, ale myślałam, żeby niedługo zacząć.
Nie no, palę.
Super.
O Boże!
O matko!
Mamy cię zawieźć do szpitala?
Zgadnijcie, kto do mnie wczoraj napisał?
Nie gadaj! Aaron Miller?
- Zgadza się. - Kto to?
Nie znasz Aarona Millera?
- No nie. - Żyjesz pod kamieniem?
Jest kilka lat starszy.
Niesamowite ciacho.
- Fuj! - Ble!
Jest sexy!
Spotykaliśmy się prawie rok,
ale zerwał ze mną miesiąc temu, bo powiedział...
że jestem niedojrzała.
Przykro mi.
Wydaje mi się, że tylko niedojrzała osoba nazywa innych
niedojrzałymi.
O cholera.
Masz rację.
Sama nigdy tak o tym nie myślałam.
To była głęboka rozkmina, Doris.
Głęboka Doris.
No dobra, głęboka Doris,
zasłużyłaś sobie na stójkę.
Co to?
- Nie wiesz, co to stójka? - Nie.
Naprawdę żyjesz pod kamieniem.
Ostatnio mnie pytałaś, czy ser to warzywo,
- a teraz się przyczepiasz? - Cicho!
To było z pięć lat temu.
- Na pewno nie pięć. - Było.
- Prędzej pięć miesięcy. - Nie...
Zobaczysz, będzie fajnie.
Połóż tak ręce i zaufaj chłopakom.
Będzie fajnie.
O rany!
Raz, dwa, trzy...
Co?
Co takiego?
Co on odpierdala? Uciekaj, debilu!
- Trzymajcie się, mam plotę. - Jaką?
Nate leci na Doris.
Co? Jasne.
- Niemożliwe. - Skąd to wiesz?
To takie seksowne!
Na widok was razem ciągle byłabym napalona.
- Kto ci to powiedział? - Podoba ci się?
Nie wiem.
Jeśli tak, to mogę was spiknąć.
Może nie jest taki mądry i cichy jak ty,
ale na jego widok robi się mokro.
Jest całkiem uroczy.
O Boże.
- Leci na niego. - Totalnie.
Lecisz na niego.
- Powinniście pójść razem na bal. - Bez ściemy.
Nie ma już odwrotu, idziecie razem.
Musisz z nim pójść.
Nie róbcie jej nadziei, może wcale tak na nią nie leci.
Nie bądź zazdrosną nudziarą.
Nudziara.
Mogę wyżelować ci włosy?
Nie znoszę ich, nigdy nie wiem, jak je ułożyć.
Powinnaś je wyprostować.
Zabiłabym się, gdybym miała kręcone.
To szkoda, że masz proste.
Masz jakiś żel? Pobawię się nimi.
Mama trzyma jakiś w szafce w łazience.
Dobra.
To nie tam.
Wow.
Czemu masz tutaj salę szpitalną?
To pokój brata.
Od dawna jest chory.
To jest mocne.
A co z nim, umarł?
Nie, ale jest w hospicjum Suncoast.
Nie gadaj! Tam, gdzie Terri Schiavo?
Ale super. Poznałaś ją?
Może nas wezmą do telewizji?
Mogę się poczęstować?
Spoko.
Superowo.
- To takie przykre. - Bardzo. Chcesz jedną?
Daj.
No dobra.
Do zobaczenia później.
Podwieziesz mnie do domu?
- Po co? - Bo chcę wrócić do domu.
Siedzieć tak sama?
On potrzebuje towarzystwa i rodziny.
Nie powinien być zdany na tę pielęgniarkę.
Jak dla mnie to psychopatka.
Prowadziła łóżko z trupem, nucąc jednocześnie wesołe melodie.
Nie rób kwaśnej miny.
Zawiozę cię do domu po zmianie w pracy.
Powinnaś z nim posiedzieć, póki jeszcze możesz.
Słuchaj, skarbie.
Lecę do pracy, ale wrócę, kiedy będę mogła, dobrze?
Dobra.
Nic takiego nie mówiłam!
PRAWDA
Dobra.
Nigdy przenigdy...
nie goliłem łoniaków.
- Co za debil. - Wow.
Nie wiń mnie, tylko grę.
Grę?
Wyzwanie.
No to niech...
- każdy chłopak... - Tak nie można.
- Wyznacz jedną osobę. - Cicho, Kyle.
Możemy i tak.
Dzięki.
Niech każdy chłopak
ściągnie ubrania.
A ja ją broniłem.
Pojebane.
- No proszę. - Dobry wieczór.
Mój ulubiony anioł stróż.
Przykro mi, ale dzisiaj nie można odwiedzać.
Sędzia wyznaczył termin odłączenia jej od aparatury.
Mam to w dupie, idę spać w sali syna.
Nie mogę na to pozwolić.
- Nie wpuszczamy nikogo do rana. - Dlaczego?
W czym problem?
Bo przemycę Schiavo kanapkę?
- Idę. - Proszę pani...
Będę musiał panią aresztować, jeśli będzie się pani stawiać.
Czy to jakieś żarty?
Proszę posłuchać.
Może nie zaczęliśmy jakoś miło.
Rozumiem, że wykonuje pan swoją pracę, ale...
Nie mogę nic poradzić.
Mój syn jest tam zupełnie sam.
Nie poskarży się, bo nie może mówić.
Za to ja najlepiej wiem,
że nie lubi być sam.
Zwłaszcza w nocy.
Boi się.
On jest tak naprawdę
pierwszą osobą, którą szczerze pokochałam.
Niedługo odejdzie na zawsze.
Gdy to się stanie, muszę przy nim być.
Chcę być przy nim, gdy odejdzie z tego świata.
Nie może być w takim momencie sam.
Błagam.
Proszę mi pozwolić tam wejść.
Nie mogę.
Przykro mi, ale nie mogę.
Błagam, bardzo bym chciała!
Nie kłam!
Co...
Co znaczy „duszkiem”?
Musisz wypić do dna.
Proszę bardzo.
O Boże.
Dobra!
Cicho. Mam wyzwanie.
Niech Nate pocałuje Doris.
Co tu się wyprawia?
Co to ma być?
Ubierać się!
Wypieprzać z mojego domu!
- Spokojnie, mamo. - O nie, ani słowa.
Urządzasz orgie, kiedy mnie nie ma?
Dzwonię po policję.
W dodatku piłaś?
Paliłaś trawkę, i to w moim domu?
Możesz się złościć na mnie, ale daj im wyjść.
Proszę cię.
Macie dwie minuty.
Wynoście się!
Wynocha.
- Mamo. - Nie zaczynaj.
Nie chcę tego słuchać.
Ufałam ci, a ty...
To koniec.
Nie zostajesz w domu sama.
Mogę przeprosić?
Ani słowa.
Będziemy tu, póki nie odejdzie.
Hałas nie ustał, musisz się przyzwyczaić.
WYŚLIJCIE FBI! MAMY TU MIEJSCE ZBRODNI
Mogę papierosa?
Chcesz obejrzeć Super Bowl?
Wspaniały atak prosto pod bramkę.
Zdobycie punktów...
Już nigdy się do mnie nie odezwą.
Prawdziwi przyjaciele tacy nie są.
Moja mama zrobiła awanturę.
No i co?
Sama nie wiem.
Pierwszy raz dobrze się bawiłam, a ona to zniszczyła.
„Pierwszy raz dobrze się bawiłam”.
Słyszysz, jak to brzmi?
Nie przesadzajmy. Rozumiem cię.
Chciałabyś być zwykłą nastolatką.
Właśnie tak. Czemu ona nie może tego zrozumieć?
Mam dla ciebie pewną wiadomość.
Nie jesteś zwykła. Jesteś inna.
Przeżywasz coś wyjątkowego.
To wszystko to dar.
Może tak nie wyglądać.
- Nie wygląda. - Ale jest.
- Zdecydowanie nie jest. - A właśnie że jest.
Ich obrona nie odpuści.
Jak zginęła pana żona?
O Boże.
Jaki ze mnie szczęściarz, że zabrałem tak wesołą osobę
na oglądanie meczu.
Cóż.
Tętniak mózgu.
Raz powiedziałem jej głupi żarcik.
Kojarzysz, że ptaki czasem latają kluczem?
Zdarza się, że jedno ramię
jest dłuższe od drugiego.
- Wiesz, dlaczego? - Nie.
Bo leci w nim więcej ptaków.
Głupi żarcik. Zaśmiała się, ja też.
I tak rozśmieszaliśmy się nawzajem.
Jej śmiech był najwspanialszy na świecie.
Potem poszliśmy spać.
Rano się obudziłem...
A ona już nie.
Ona...
Już się nie obudziła.
To była moja miłość życia.
Odeszła i nic nie mogłem na to poradzić.
Dziękuję.
Ten atak może przynieść wiele dobrego.
Przyłożenie jest w zasięgu...
Śmierdzi rybą.
Kucharzowi będzie przykro, lepiej zjedz.
Wolę frytki.
Co byś chciała zrobić, gdybyś była zwykłą nastolatką?
Nie wiem.
Chciałabym prowadzić auto. Mam 17 lat, mogę tylko z opiekunem.
Mama mi nie pozwala, ale zawsze chciałam.
Miałam może z pięć lat, a już marzyłam o samochodach.
Po to,
żebym mogła być gdzie chcę i kiedy chcę.
Chciałabym poczuć,
że jestem zupełnie wolna.
Amen.
Wszystko mi o nim przypomina.
Nienawidzę go.
- Wiem. - Wiem, że wiesz.
Wiem, że wiesz, że wiem, ale nie daje mi to żyć.
Hej.
Przepraszam za moją mamę.
- To była niezła akcja. - Odlot.
Odwaliło jej. A ja myślałam, że moja to wariatka.
Odpaliła się jak jakaś petarda.
- Dosłownie! - Uśmiałam się.
Idziemy jutro na wagary i ogarniemy lewe dowody.
Skoro u ciebie już nie można,
to pojedziemy imprezować w Ybor City.
To ma sens.
Powodzenia.
Powodzenia? Jedziesz z nami.
- Mam jechać? - Masz jechać?
Co to za pytanie?
No pewnie, że jadę.
Super.
Masz niesamowity wóz.
Co?
Super to auto.
Zatrzymaj się!
Co to, kurwa, miało być?
Koszula mi wypadła.
- Koszula? - Słucham?
Koszula od mundurka.
Boże.
Kogo to obchodzi?
Kup sobie nową.
Racja, kupię nową.
A ona to kto?
Doris.
- Doris, to Sweet'N Low. - Miło poznać.
Sprowadzać mi tu nieznajomych...
O tym nie było mowy.
Fakt.
Teraz masz 28 lat. Nawet podobny.
- Wygląda dobrze. - Wiadomo.
Teraz Laci.
Nie rób mi takiego numeru.
Ta baba ma jakieś 50 lat.
Podziękuję.
Wezmę dowód od kuzynki.
Sranie w banie.
A ta? Ma 22 lata.
Jest ładna, a do tego ma wary obciągary.
- Biorę. - Wary obciągary.
Masz podobny do tego?
Tak.
Dzięki.
Dor?
- Ile kosztują? - Po sto dolców.
Nie mam tyle przy sobie.
Ale dzięki.
Spoko.
Coś ci skołuję.
Niedługo traci ważność. Bierz.
Za friko.
Idealnie pasuje.
Dobra.
Dzięki, Sweet'N Low.
- Pa, pa. - Cześć.
Chwileczkę.
Mogę przeszukać bagażnik?
Tylko mnie podwieźli.
Już odjeżdżają.
- Do jutra. - Narka.
Jak ona tu może mieszkać?
Wskakuj. Podwieziesz mnie do sklepu.
Naprawdę? Dasz mi prowadzić?
Tak. Mam już dosyć jeżdżenia.
Na co czekasz?
Wsiadaj.
Pokaż, co potrafisz, zwyczajna nastolatko.
Tylko się nie denerwuj. Znam odpowiedź na to pytanie,
ale którym się hamuje, a który to gaz?
Pytasz poważnie?
Wysiadaj z mojego auta.
No to zaczniemy od początku.
Czyli?
Od pasów.
Normalnie pękam z dumy.
Zaraz się popłaczę. Zaczynamy od pasów.
Zapinamy pasy.
Dobrze. A teraz druga sprawa.
Musisz się upewnić, że masz dobrze ustawione lusterka.
Widzisz dobrze, co jest z tyłu?
- Tak. - Świetnie.
Teraz boczne lusterka. Widzisz wszystko?
Tak.
Ściągasz nogę z hamulca i naciskasz gaz, to ten po prawej.
Właśnie ten. Naciśnij.
Dobrze. Jedź.
Używaj kierownicy.
Musisz kierować. Kierujesz?
Super ci idzie.
Skręcaj.
Wystarczy, zatrzymaj się!
Stój.
Potrafisz już używać hamulców.
Jedź powolutku.
Nie musisz wciskać gazu do dechy.
Tylko nie wjedź w szopę.
Spokojnie.
Omijaj, odbij w lewo!
Skręć w prawo!
Zawracaj. Skręcaj w lewo. Zrobimy kółko.
Nie musisz tędy. Uważaj na beczkę!
Uważaj na beczkę!
To auto nie jest wiele warte,
- ale chociaż jeździ. - Wybacz.
Jedź przed siebie.
Nie skręcaj ani w prawo, ani w lewo.
Dobrze.
Powolutku. Prosto.
Brawo!
I tak się jeździ.
- Teraz stój. - W którą przekręcić?
W twoją stronę.
Dzięki ci, Boże.
Dziękuję, że udało mi się przeżyć.
Dzień dobry.
Jak leci?
Dobrze.
Tyle że...
Ciągle myślę o tym, jak byłam w ciąży z synem.
Pamiętam to oczekiwanie.
Czekałam, bo mógł przyjść na świat
w każdej chwili.
Zastanawiałam się,
jaki będzie?
Co wniesie do mojego życia?
A teraz czekam, aż odejdzie.
Zastanawiam się, co mi teraz z życia zabierze?
Co za ironia losu.
To musi być trudne.
Przykro mi, że tego doświadczasz.
W końcu tylko my tu jesteśmy.
Ma to sens.
Byłam matką chorego przez tak wiele lat.
Kim będę, gdy odejdzie?
Masz inne dzieci?
Nie.
O Boże, mam.
Tak, mam.
Pewnie, że mam.
Oczywiście, że mam jeszcze jedno dziecko.
Nie wiem, czemu tak odpowiedziałam.
Mam jeszcze córkę.
Dalej będziesz ją mieć, gdy syn odejdzie.
Życie będzie się toczyć dalej.
Po prostu się zmieni.
Przeniesiono ich w 2003 roku.
Wychodzimy wieczorem?
Na stówę.
Oby tylko mama spała, żebym mogła się wymknąć.
- Będzie spała, myśl pozytywnie. - Brittany.
Co o tym myślisz?
O czym?
O Terri Schiavo. Rozmawiamy o niej od rana.
No tak.
Przyznam się, że nie słuchałam.
Ale jak dla mnie to cała ta sprawa jest obrzydliwa.
- Dlaczego? - Ludzie powinni móc umrzeć.
Mówiła mężowi, że nie chciałaby tak żyć.
A ci wścibscy ludzie powinni uszanować jej wolę.
- Nie pytałem ciebie, Laci, ale dzięki. - Proszę.
Powinien pan o to zapytać Doris.
Ona właściwie zna Terri Schiavo.
Jej brat jest w tym samym hospicjum.
Która to Doris?
To ja.
Nie musisz o tym mówić, jeśli nie chcesz.
Nie mam z tym problemu.
Tylko trudno o tym mówić w ten sposób.
Tak jak dyskutujemy na lekcjach.
Co przez to rozumiesz?
Po prostu...
Rozmawiamy tu o potencjalnych sytuacjach
i wskazujemy, co jest dobre, a co złe.
Trudno ocenić coś, czego nie znamy.
Inaczej oceniamy coś, co dotyczy nas samych.
Możemy nazwać potworem męża Terri, bo chce, by umarła,
albo jej rodziców, bo chcą, by żyła.
Ale co my o tym wiemy?
Nie jesteśmy nimi.
Nie wiesz, co jest etyczne... póki się nie dowiesz.
Mocne.
Ale z ciebie mózg.
Do zobaczenia wieczorem, laska.
Doris.
Chcę ci powiedzieć,
że wiem, że spanie tu jest trudne.
Wiem, że jesteś dobrym dzieckiem.
Ta cała awantura o imprezę to też moja wina.
Nie powinnam była zostawiać cię samej.
Okej.
Dziękuję.
BRITTANY DO ZOBA, LASKA
Jestem wykończona.
Dobranoc, mamo.
Wiesz co...
Jeśli się zapomni, co to za miejsce,
można by pomyśleć, że jesteśmy na piżama party.
No.
Pamiętasz, jak byłaś mała?
Budowaliśmy bazę w salonie
i krzyczałaś: „piżama party”!
Jeszcze kiedyś będziemy się dobrze bawić.
Kiedy tylko to się skończy...
Znowu będę fajna.
Lepiej się wyśpij, mamo.
Tak dużo harujesz.
Dobrze.
Dobranoc.
Lubię parapsychologię.
- Co? - Wierzę w nią.
- Proszę! Udało się jej! - Nieźle!
Na serio boję się twojej mamy.
Myślałam, że nas tam zadźga nożem.
Mam dla ciebie ciuchy, tyle że jeden obcas jest złamany.
Tańcz ostrożnie, bo się wywalisz na twarz.
Zrozumiano. Dzięki.
Na miejscu spotkamy się z Nate'em i Megan.
- Będzie też Cody. - Poznałaś go już?
- Nie. - Nie polubisz go.
Zobacz, co mi dał.
To symbol,
że nie będzie już dupkiem i kłamcą.
Jak uważasz. Ja cię wspieram.
Chcę, żebyś była szczęśliwa.
Widzisz, Brit? Tak się zachowuje przyjaciółka.
Łatwo ci tak gadać, Doris.
Nie musiałaś słuchać jej pierdolenia przez cztery lata.
Cztery lata?
Nie aż tyle, właściwie to trzy.
Przez pierwszy rok
- nie był takim dupkiem. - Nie?
Gdy zaczęliśmy się spotykać, był przesłodki.
Chcę, żeby znowu taki był.
Zrobił ci pranie mózgu.
- Stresuję się. - Luz, wszystko gra.
Tylko przestań szeptać.
Hej.
Dzięki.
Stój.
Niedługo traci ważność.
Zgadza się.
Wiem.
Muszę pójść do urzędu po nowy,
bo tam się wyrabia dowody.
Ale to pewnie wiesz,
skoro tu pracujesz.
Myślałam, że będzie zrzutka na kaucję.
- Widział, że kłamię. Ledwo stałam. - Fakt.
Hejka!
Mam kartę mamusi, więc stawiam driny.
Ja postawię Doris.
Co pijesz?
A ty co bierzesz?
Wódę z żurawiną.
Wódkę z żurawiną.
A kogo tu mamy.
Cody już poluje na ofiarę.
To on?
Przynajmniej tylko tańczą.
To jakiś żart?
Zaraz wracam.
Cześć. No co ty?
Jaja sobie robisz?
Masa tu oblechów.
Są straszni.
- No. - Przestańcie się tak gapić.
- Wódka z żurawiną. - Dzięki.
Prawie się o nią pobiłem.
- Było warto? - No pewnie.
O Boże.
Zaraz wracam.
Spoko.
Masz jedną nieodsłuchaną wiadomość.
Nie wierzę, że nie odbierasz.
Nie wiem, gdzie jesteś, ale musisz wracać.
Wszyscy się zbiegli do sali...
Nadeszła ta chwila.
Twój brat
odejdzie dzisiaj.
Koniec wiadomości.
Brittany?
Wybacz.
Odwieziesz mnie?
Co?
Muszę wracać do hospicjum. Mój brat umiera.
Nie słyszę cię.
Mój brat właśnie umiera.
O Boże. Dobra.
Odwiozę cię.
- Jedźcie. - Dobra.
Czy ty jesteś poważna?
Tak się ubrałaś?
Jak z nim?
Co się dzieje?
Spokojnie.
Najpewniej dziś nie odejdzie,
ale nie wiadomo.
Leży w hospicjum.
Słucham?
Okłamałaś mnie?
Nie okłamałam cię.
Mógł umrzeć, a ciebie by tu nie było.
Mówiłam ci, że jesteś dobrym dzieckiem,
a ty uciekasz i ubierasz się jak dziwka?
Ale powiedziałaś...
Co z tobą nie tak?
Co jest ze mną nie tak? Co to za odzywka?
Łamiesz zasady, ale to ja jestem zła.
Zachowujesz się jak jakiś potwór.
Nie mówi się takich rzeczy. Nie można tak kłamać.
I zaczynasz ryczeć.
Wymknęłam się, ale to nie oznacza, że możesz...
Robiłam wszystko, o co prosiłaś.
Całe dzieciństwo marnowałam na opiekę nad nim,
żebyś ty nie musiała.
Ja się nie opiekowałam?
Myślisz, że lubiłam go zostawiać w domu, żeby podawać jedzenie turystom?
Myślisz, że wolę pracę od bycia przy nim?
Muszę harować, żebyśmy mieli pieniądze na jedzenie i dom.
Dzięki temu jesteś w szkole prywatnej i zadajesz się ze zboczeńcami.
W tym to idź sobie do burdelu!
Mam dość.
Nie zniosę tego dłużej.
Żyj tu sobie ze swoim ukochanym synkiem.
On i tak już praktycznie nie żyje.
Nie chcę rozmawiać.
Nie musimy.
Chcę pobyć sama.
Tak mi przykro, Doris.
- Brat już odszedł? - Nie.
Okłamała mnie, że odchodzi.
Jest pieprznięta.
Wszystko okej?
Nic mi nie jest.
Głupie kozaki.
Wiem, że pewnie nie chcesz tego słyszeć,
ale mama zrobiła ci przysługę.
Widziałem, jak tam wbiegasz.
Nie jesteś gotowa na jego odejście.
Musisz się z nim pogodzić, póki możesz.
Zamknij się!
Po prostu się, kurwa, zamknij!
Kim ty w ogóle jesteś?
Jakiś stary typ z obsesją na punkcie Terri Schiavo,
bo żona mu umarła?
Przypominam ją? Dlatego mnie ciągle zaczepiasz?
Nie jestem nią, więc daj mi, kurwa, święty spokój!
Nie o to chodzi.
Jesteś młoda. Wydaje mi się, że potrzebujesz...
Nic od ciebie nie chcę!
Boże, Doris.
Odsuńcie się, dajcie jej przestrzeń.
- Już dobrze, jesteśmy z tobą. - Zawsze.
Zawsze dla ciebie będziemy.
Najszczersze kondolencje.
Nie umarł.
Co takiego?
Nie umarł.
Fałszywy alarm.
Całe szczęście, bo nie wiedziałam, co ci powiedzieć.
Czy mówi się: „najszczersze kondolencje”?
To mi się wydaje takie oklepane.
Może być.
No to musisz usłyszeć pytanie od Nate'a.
- Przestań. - Nie chciał pytać dzisiaj,
bo tak głupio po śmierci brata.
Weźcie się już zamknijcie.
Nie musicie mówić za mnie.
Sam to zrób.
O Boże.
Tak sobie pomyślałem, że może chciałabyś pójść na bal?
Ze mną.
Pewnie, że tak.
To super.
Pocałuj ją!
Teraz zrób jej palcówkę.
No dawaj.
O rany.
Przepraszam za nią.
Mamy już pewność,
że od dziś przestanie mieć podawany pokarm.
Rodzicom kończy się czas oraz możliwości apelacji.
Pokażcie mięśnie!
Teraz tańczymy!
Pokażcie... moonwalk!
Jak ty to robisz?
Nie tak. Musisz sunąć.
Suń.
Dobrze ci idzie, mamo.
Trzeba sunąć.
Sunąć!
Noga za nogą!
Super.
Dobrze.
O to chodzi.
Ale masz cudne włosy.
Ja uwielbiam twoje.
- Dzięki. - Cudne są.
Długo je robiła, ale warto było.
Mnie czesała jakąś godzinę.
Padniecie z wrażenia, jak ją zobaczycie.
Tak!
Zabójczo w tym wyglądasz.
Naprawdę mogę w tym iść?
Jest cudowna.
Pasuje ci jak ulał.
Ramiączka są trochę za długie.
Mama się tym zajmie.
Mamo, przyjdziesz z zestawem do szycia?
Fajnie, że nie masz problemu, żeby iść w starej sukience Laci.
O co ci chodzi?
Czemu to robisz?
To miało być miłe.
Cody nie idzie ze mną na bal.
- Słucham? - Serio.
Mamy się spotkać u Kyle'a przed.
„Już byłem na balu, bawiłem się do dupy. Nie chce mi się iść drugi raz”.
- Co to ma być? - Nie znoszę typa.
Zrobić ci coś takiego w tak ważny wieczór.
- Szkoda gadać. - To moja wina.
Muszę od niego odejść, ale nie potrafię.
Pewnie, że potrafisz.
Masz dość siły, żeby to zrobić.
- Najwyraźniej nie. - Posłuchaj mnie.
Zasługujesz na lepsze traktowanie.
Jesteś wspaniałą osobą i cudowną przyjaciółką.
Jesteś jak anioł.
Wy wszystkie uratowałyście mi życie.
- Coś ty... - To miłe.
Dosyć tego. Zrywam z nim.
- Poważnie? - Tak jest.
Już.
Zrobiłaś to?
- Serio? - Tak.
Wielkie nieba!
Czy jestem na pokazie mody?
Poprawisz jej ramiączka?
To sukienka z balu pierwszaków?
Świetnie w niej wyglądasz, Doris.
Dziękuję, bardzo pani miła.
Ale masz uroczą mamę.
Chodź.
Muszę cię zmierzyć.
Stopy mi w nich umrą.
Będzie warto. Są naprawdę śliczne.
- Halo? - Cześć.
Chciałam ci powiedzieć,
że prawdopodobnie odejdzie wieczorem albo jutro rano.
Tak mówią, bo palce zrobiły mu się żółte.
Ma też coraz słabszy oddech.
Bardzo mi przykro.
Nie powinnam była tego robić.
Nie powinnam była cię okłamywać.
Nie mam usprawiedliwienia.
To było okrutne.
Rozumiem, jeśli nie chcesz mi wybaczyć.
Ale nie karz za to jego.
Zrobisz, jak uważasz. Chciałam, żebyś o tym wiedziała.
Dzięki, że mi to mówisz.
Wszystko gra?
Trudno.
Pamiętasz, jak uderzyłeś Michaela z główki?
Ktoś o tym jeszcze wspomina?
Nie wywiniesz się, Nate. To było pojebane.
Chciał mnie pobić, co miałem zrobić?
Cokolwiek innego.
Znasz Mike'a Riegera?
Słyszysz mnie?
Raczej nie.
Wszystko gra?
Tak, w porządku.
Jesteś zła przez coś, co powiedziałam?
Nie, czemu?
To dobrze.
Uwielbiam ten kawałek. Głośniej!
Tak w ogóle to cieszę się, że przyszliśmy tu razem.
Ja też.
Jak się ma papuga mamy?
Bardzo dobrze.
Nauczyłem ją mówić „ciągnij mi druta”.
Było śmiesznie, ale teraz ciągle to powtarza.
Mama się o to wkurza.
O Boże.
- Chodzący seks. - Zaczyna się.
Możemy pogadać, Laci?
Nie, Cody.
Z nami koniec. Nie żartowałam.
Nie rób tego, skarbie. Pójdę na bal.
Już za późno.
Muszę się trzymać od ciebie z daleka.
Musimy to skończyć raz na zawsze.
Mówię poważnie.
Nie wierzę.
Wreszcie!
Jeb się, Cody!
Wreszcie to zrobiłaś.
Udało ci się.
Uwolniłaś się.
To najlepsza noc w moim życiu.
Wiecie co?
Słuchajcie.
Właśnie zdałam sobie sprawę.
To ten dzień.
Nie żartuję.
To najważniejsza noc naszego życia.
To wiele znaczy.
Jesteśmy tu razem
i tylko to się liczy.
To naprawdę najważniejsza noc w naszym życiu.
Poważnie.
Jesteście dla mnie
wszystkim.
Zawsze będziemy trzymać się razem.
Nigdy was nie zapomnę.
Nigdy.
Przenigdy.
- Muszę wracać. - Jak to?
W tej chwili.
- Co takiego? - Muszę porozmawiać z bratem.
Doris!
Czy może mnie pan podwieźć?
- To pilne. - Pewnie.
Czy można szybciej?
Byłabym wdzięczna.
Mówi Kristine. Zostaw wiadomość.
Mówi Kristine.
Mogę wysiąść tutaj, wystarczy.
On...
Nie.
Max?
Ja...
Przepraszam, że mnie nie było.
W porządku, Doris.
Max?
- Musimy porozmawiać. - Dalej cię słyszy.
- Możesz mówić. - Nie!
Nie odchodź.
Nie wiem, czemu mnie tu nie było.
Nie zostawiaj mnie samej.
Nie opuszczaj mnie!
Tak bardzo cię przepraszam.
Byłam taka samolubna.
Byłam dla ciebie podła.
Mogłam ci upiec babeczki. Smakowałyby ci.
Nigdy ich nie upiekłam.
Mogłam ci puszczać filmiki ze skateboardingu.
Mogłam ci dawać pilota. Mogłam...
Byłaś dla niego bardzo dobra.
On o tym wie.
Wie, że go kochasz.
Zapewniam cię.
Zapewniam.
On to wie.
Proszę wybaczyć.
Był tak młody.
Rzadko miewamy tak młodych ludzi.
Dziękuję.
Dziękuję za opiekę nad nim.
Ależ oczywiście.
Będę na zewnątrz.
W porządku, kochanie.
Gdzie wszyscy poszli?
Pod ratusz.
Będą przed nim czekać,
aż sędzia pozwoli dalej ją karmić.
Czemu pan nie poszedł?
Chciałem mieć pewność, że dobrze się trzymasz.
Umarł.
I jest tak, jak pan mówił.
Ale myślę, że...
Nie.
Wiem,
że jest w lepszym miejscu.
Wiem, że jest szczęśliwszy.
Jest wolny.
Czuję to.
Przecież wierzycie w niebo.
Tam jest chyba lepiej niż tutaj?
Tyle że...
Po prostu to czuję.
Wiem to.
Po prostu...
Tęsknię za nim.
I jestem zła.
Ale przynajmniej jest wolny.
Cieszę się, że cię poznałem.
Dzięki Bogu, że nie jesteś zwykła.
Mamo, to Paul.
Pamiętam.
Miło cię widzieć.
Nie znam twojego imienia.
Kristine.
Miło cię znowu widzieć, Kristine.
Możemy już wracać?
Tak.
Żegnaj, Paul.
Trzymaj się.
To co teraz robimy?
Mogę prowadzić?
Tak.
Możesz.
Umiesz jeździć?
PAMIĘCI MAXA KENNETHA CHINNA
Napisy: Maja Walczak